فرهیختگان
12.8K subscribers
18.3K photos
9.74K videos
1.55K files
48.3K links
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..

۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»


ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin


گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آتش زدن ماکت جواد ظریف در میدان اتحاد گرگان


«آتش زدن ماکتِ نمادِ دیپلماسی و عقلانیت کشور، بیش از آنکه نمایشِ قدرت باشد، سندی بر استیصالِ جریانی است که منطقی جز تخریب و دوقطبی‌سازی ندارد. این رفتارهای بدوی در پوشش شعارهای ارزشی، چیزی جز انتحارِ سیاسی و جاده‌صاف‌کنی برای پروژه‌ی "ایران‌هراسی" نیست؛ کنشی سخیف که در حساس‌ترین برهه‌های بین‌المللی، تنها پیامِ بی‌قانونی و تندروی را به جهان مخابره می‌کند.

افراطیونی که با آتش‌بازی‌های شبانه، سرمایه‌های ملی و خردورزی را نشانه گرفته‌اند، دانسته یا نادانسته بنزین به آسیاب دشمن می‌ریزند. نمی‌توان مدعی وطن‌پرستی بود اما سربازانِ خط مقدمِ دیپلماسی را به مسلخِ توهمات برد؛ تاریخ گواهی خواهد داد که این جماعتِ غوغا‌سالار، چگونه با هزینه‌ی معیشت و اعتبار ملت، برای چند لحظه دیده شدن، منافع استراتژیک نظام را به آتش کشیدند.»
بامدادنو


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍5🤬2❤1🔥1
گفت‌وگوی رضا علیجانی با رادیو زمانه

جنگ باعث تقویت «ج.ا» و تضعیف «ایران» شده است؛ تضعیف زیرساخت‌های کشور، سفره مردم و جامعه مدنی.

جنگ‌ها در مواقع زیادی باعث انشعاب و انشقاق سیاسی شده‌اند مثلا در جنگ جهانی اول بین لنین و کائوتسکی که می‌گفتند...

قالیباف که امروزه سمبل و نماد «مذاکره» است، در مجلس اقلیتِ حاکم بر کشور بالاترین رأی را در هفت دوره ریاست پی‌درپی‌اش آورد.

همه می‌دانیم که این مجلس یک مجلس استصوابی است که با کمترین مشارکت مردمی، چه در سطح تهران و چه در سطح کشور، انتخاب شده و نمادی از حکومت اقلیتی کوچک بر اکثریت مردمان ایران است.

این وضعیت نمونه‌ای از وضعیت حکمرانی در ج.ا و میرات سیاست‌های علی خامنه‌ای است. تندروهایی که در اقلیت حاکم هم در اقلیت‌اند اما صدای‌شان از همه بلندتر است...

مجلس ریاکار هم که به جز اندک شماری، در اکثر امور ساکت هستند و از یک طرف می‌خواهند...

تندروهای اقلیت در اقلیت حاکم البته نیروی پا به رکاب حکومت هستند. آنها...

این‌ها در فاز اول مذاکرات دارند تنگه را می‌دهند تا آزادی فروش نفت را ولو موقت بگیرند. اختلاف در این است که...

تندروهایی که در اقلیت حاکم هم در اقلیت‌اند اما صدایشان در تجمعات شبانه خیابانی بلندتر است و صدا و سیمایی که خامنه‌ای به آنها سپرده بود را همچنان در اختیار دارند و حادترین شعارها را میدهند و تندترین سیاستها را تبلیغ میکنند.

تندروها را برای کشتار به سوریه میفرستادند و یا برای برپایی کشتار به خیابانهای ایران.

نظام حکمرانی بعد از حذف خامنه‌ای هنوز قوام نیافته و باید دید که آیا اقلیتِ در اقلیتی که صدا و سیاستشان پراگماتیستهای همان طیف را گروگان خود کرده، در قدرت سابقشان باقی خواهند ماند یا نه.

اینها مدافعان ایدئولوژی نظام هستند و طیف دیگری که آنها هم تندرو و پوپولیست اما در عین حال واقع‌بین‌تر هستند نمایندگان مصلحت نظام.

شایعات غیرقابل راستی آزمایی وجود دارد که پزشکیان اگر مذاکرات به نتیجه نرسد ، به خطر مشکلات اقتصادی، تهدید به استعفا کرده است.

هر دو طرف مذاکره به سهم خودشان باید جام زهر بالا بکشند؛ هر چند هر دو میخواهند این امر را بالابردن کاپ پیروزی جلوه دهند.

از یک طرف ج.ا باید از گرفتن عوارض در تنگه و یا غرامت و دیگر شعارهای حداکثری‌اش کوتاه بیاید و طرف دیگر هم تا اینجا از موشکی و نیابتی کوتاه آمده است.

اختلاف در باره فاز اول مذاکرات این است که پولهای بلوکه شده (و یا بخشی از آن)،  در همین مرحله به ج.ا برسد. آنها هم میخواهند سرنوشت اورانیوم 60درصد و مسئله درصد غنی‌سازی در همین مرحله اول مشخص شود. در حالی که در طرح اولیه هیچکدام از این مسائل برای فاز اول مطرح نبوده است.

تندروها چه در آمریکا و چه در ج.ا دارند سرعت مذاکرات را کند میکنند. اسرائیل هم مرتب کارشکنیها و القائات خودش برای طرح شرط و شروطی را دارد که مذاکرات به بن‌بست برسد.

شاید اولین جنبشهای بعد از جنگ معیشت‌خواهانه باشد. هر چند هر تغییر اقتصادی نیز نخست نیازمند تغییرات سیاسی است.

تنش خارجی و مشکلات اقتصادی بیشتر از هر چیز ناشی از سیاست خارجی ماجراجویانه و سیاست داخلی سرکوبگرانه‌ی ج.ا در چند دهه گذشته است.

سرنگونی‌طلبان به تغییرات درون حکومت بی‌اعتنا هستند و اصلاح‌طلبان به مسئله حمایت(نه دخالت) بین‌المللی از جنبش داخلی. البته هر دو مولفه نقش تسهیل‌گر دارند و عامل و فاعل اصلی تغییر مردم و جنبشهای اجتماعی هستند.

بخشی از سرنگونی‌طلبان به خصوص پادشاهی‌خواهان به عامل خارجی، تحریم و حتی مداخله نظامی آنها اتکا میکنند.

قبل از جنگ بارها گفتیم حمله هوایی نه تنها ج.ا را سرنگون نمی‌کند بلکه آن را وحشی‌تر، صدور احکام اعدام را بیشتر، اقتصاد کشور و سفره مردم را کوچک‌تر و جامعه مدنی را ضعیف‌تر خواهد کرد. دقیقا همین اتفاق‌ها افتاد.

لنین جنگ جهانی اول را جنگ امپریالیستها با هم میدانست و معتقد بود جنگ خارجی را باید تبدیل به جنگ انقلابی داخلی بکنیم. کائوتسکی به عکس معتقد بود این تئوری الزاما درست نیست و نباید جنگ خارجی را بستری برای تغییر دولت داخلی دانست. در مورد ایران البته بخشی از تئوریهای هر یک میتواند مصداق داشته باشد...

اگر خامنه‌ای با مرگ طبیعی مرده بود...

من همچنان فکر میکنم خیابان و جنبش اجتماعی اعم از مطالبه‌محور و اعتراضی (البته خشونت‌پرهیز)،عامل و فاعل اصلی «تغییر» در ایران هستند و تغییرات درون حکومت و حمایت بین‌المللی صرفا نقشی تسهیل‌گر دارند.

ما الان میدانیم صندوق رأی اصلاح‌طلبان، حمله هوایی خارجی سرنگونی‌طلبان و جنبشهای اعتراضی خشونت‌گرا کار نمی‌کند. شاید تنها راهی که باید همچنان بیازماییم جنبشهای خشونت‌پرهیز گوناگون مدنی است.

نکات کامل‌تر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/847


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍4❤3👎2
ساترا تعطیل شد؟

لباس و حجاب جالب دختران در برنامه «به من چه؟» که هفت قسمت آن در روبیکا منتشر شده با واکنش کاربران فضای مجازی مواجه شد!

کارشناسان معتقدند، ظاهرا ساترا یا همان معاونت صداوسیما فقط مسئول سانسور محصولات ۵پلتفرم نمایش خانگی و شکایت از رسانه‌ها برای پخش زنده فوتبال است؛ به باقی محتواهای رسمی در پلتفرم‌های داخلی و خارجی هم کاری ندارد؛ فقط حذف رقبای اصلی صدا و سیما با شکایت و ممنوعیت و ممیزی!
عصر خبر

#فرهیختگان راهی به رهایی
❤2😱1
تاملي در آمار جاسوسان و وطن‌فروشان
علی مجتهدزاده

فرمانده كل انتظامي اخيرا اعلام كرده است كه از آغاز جنگ ايران و امريكا تاكنون بيش از ۶۵۰۰ نفر به اتهام جاسوسي و وطن‌فروشي دستگير شده‌اند و از اين ميان ۵۶۷ نفر به موارد ويژه مرتبط با نفاق، اشرار و گروهك‌هاي ضدانقلاب تعلق دارند.

اگر بپذيريم كه طي هفته‌ها و ماه‌هاي اخير چنين حجم گسترده‌اي از فعاليت‌هاي ضد امنيتي در كشور وجود داشته، نخستين پرسش طبيعي اين است كه اين شبكه‌ها چگونه شكل گرفته‌اند، چگونه رشد كرده‌اند و چرا پيش از رسيدن به مرحله بحران، شناسايي نشده‌اند؟

طي سال‌هاي گذشته، كشور بارها شاهد رخدادهايي بوده كه افكار عمومي آنها را به عنوان نشانه‌هايي از ضعف‌هاي حفاظتي و اطلاعاتي تلقي كرده است؛ از ترور برخي چهره‌هاي موثر و عمليات خرابكارانه گرفته تا نفوذ در مراكز حساس و رخنه‌هاي متعدد اطلاعاتي. در چنين شرايطي، طبيعي است كه جامعه انتظار داشته باشد نهادهاي مسوول، علاوه بر اعلام آمار كشفيات، درباره كاستي‌ها و خلأهاي گذشته نيز با شفافيت بيشتري سخن بگويند.

حتي اگر همه اين بازداشت‌ها دقيق و مستند باشد، باز هم يك پرسش مهم‌ ديگر باقي مي‌ماند: چه شرايطي باعث مي‌شود افرادي در اين حجم وسيع حاضر شوند عليه منافع كشور خود فعاليت كنند؟ اين مساله را نمي‌توان فقط با ادبيات كيفري و امنيتي توضيح داد.

جرم‌شناسي جديد، سال‌هاست تاكيد مي‌كند كه بسياري از جرايم سازمان‌يافته، ريشه در شكاف‌هاي اجتماعي، بحران‌هاي هويتي، احساس بي‌عدالتي، فروپاشي سرمايه اجتماعي و كاهش اعتماد عمومي دارند. وقتي پيوند فرد با جامعه ضعيف شود، زمينه براي جذب او در شبكه‌هاي مخرب بيشتر مي‌شود.

بايد پذيرفت كه افزايش پرونده‌هاي امنيتي، صرفا يك مساله انتظامي نيست؛ مي‌تواند نشانه‌اي از فرسايش برخي پيوندهاي اجتماعي نيز باشد. اگر اين ريشه‌ها ناديده گرفته شود، برخوردهاي مقطعي شايد بتواند برخي افراد را حذف كند، اما مساله را حل نخواهد كرد.

امروز بيش از هر زمان ديگري، كشور نيازمند نگاهي توامان به امنيت و اصلاح است؛ نگاهي كه هم نفوذ دشمن را جدي بگيرد و هم از بررسي ضعف‌هاي داخلي نهراسد. امنيت ملي، محصول هم‌افزايي قدرت اطلاعاتي، پاسخگويي نهادي و اعتماد اجتماعي است. هر كدام از اين اضلاع تضعيف شود، ديگري نيز دير يا زود آسيب خواهد ديد.

مشروح یادداشت اینجا


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍2🔥2❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آخرین فیلم اصغر فرهادی کلکسیونی از بازیگران بزرگ سینمای فرانسه

در این ویدیو توضیحات فرهادی در مورد کست بازیگران رو به همراه آنونس فیلم می بینیم.
حضور چهره‌های برتر بازیگری سینمای فرانسه که بیش از دو دهه است بر تارک سینمای اروپا می‌درخشند، این فیلم رو به یک رویداد خاص تبدیل کرده. نگاهی کوتاه به سه ستاره بزرگ این فیلم و آثار ماندگارشون:

۱. ایزابل هوپر؛
فیلم‌ها: «معلم پیانو» (مایکل هانکه)، «او» (پل ورهوون)، «مراسم» (کلود شابرول)
۲. ونسان کسل؛
فیلم‌ها: «نفرت» (متیو کاسوویتس)، «برگشت‌ناپذیر» (گاسپار نوئه)، «قوی سیاه» (دارن آرونوفسکی)
۳. کاترین دونو؛ بانوی اول و اسطوره زنده سینمای کلاسیک فرانسه.
شاهکارها: «چترهای شربورگ» (ژاک دمی)، «زیبای روز» (لوئیس بونوئل) و..
ناسینما



#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥7👎1
فرهیختگان
افسانه رضویان چالوس. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴ ۲ #فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
هستی صمدی
تهران. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴
۳
#فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
😢21❤4
رفع محدودیت کافی نیست، اینترنت باید پایدار باشد

سیدجواد میرموسوی

رفع محدودیت اینترنت هرچند احترام به حداقل های حقوق شهروندی است، اما آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، پایداری و ثبات این دسترسی است.
اینترنت در عصر دیجیتال دیگر یک انتخاب لوکس یا سرگرم کننده نیست، بلکه زیرساختی حیاتی برای اقتصاد، آموزش، پژوهش و کسب‌ و کارهایی است که فعالیت آن‌ها بر بستر فضای مجازی شکل گرفته است.
امروزه هزاران کسب‌ و کار کوچک و بزرگ، از فروشگاه‌های اینترنتی گرفته تا فعالان حوزه آموزش، تولید محتوا، فناوری، گردشگری و... به اینترنتی پایدار، آزاد و قابل پیش‌بینی وابسته‌اند. هرگونه اختلال، محدودیت یا بی‌ثباتی در این فضا، مستقیماً بر معیشت و امنیت شغلی میلیون‌ها نفر تأثیر می‌گذارد.

از سوی دیگر، توسعه بسیاری از علوم و فناوری‌های نوین بدون دسترسی آزاد و مستمر به اینترنت عملاً امکان‌پذیر نیست. دانشگاه‌ها، پژوهشگران، استارتاپ‌ها و مراکز علمی برای تعامل با جهان، تبادل دانش و استفاده از ظرفیت‌های نوآورانه جهانی، نیازمند ارتباطی پایدار با شبکه جهانی اطلاعات هستند. واقعیت این است که فناوری و اینترنت، سبک زندگی انسان معاصر را به‌صورت فزاینده‌ای دگرگون کرده‌اند.
آموزش، خرید، ارتباطات، سلامت، خدمات مالی، و حتی فرهنگ عمومی، همگی با اینترنت گره خورده‌اند. بنابراین نگاه به اینترنت باید از یک ابزار صرفاً فناورانه، به‌ عنوان یک زیرساخت حیاتی توسعهملی تغییر کند.

نتیجه‌گیری راهبردی:
در دنیای امروز، کشورهایی موفق‌تر خواهند بود که نه‌تنها دسترسی به اینترنت را تسهیل می‌کنند، بلکه امنیت سرمایه‌ گذاری دیجیتال، آزادی دسترسی، کیفیت خدمات و ثبات این زیرساخت را نیز تضمین می‌نمایند. اقتصاد دیجیتال بدون اینترنتِ پایدار، معنایی نخواهد داشت.


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍10❤4
بیانه بیست و دو نفر از اساتید دانشگاهِ و کنشگران سیاسی و مدنی در باره آزادی میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و همه زندانیان سیاسی و مدنی

گزارش‌های موثقی وجود دارند که محل اقامت آقای میر‌حسین موسوی و خانم زهرا رهنورد در جریان جنگ اخیر و حمله به پاستور به شدت آسیب دیده و آنان پس از این حادثه، به مکانی نامعلوم منتقل شده‌اند؛ موضوعی که پس از پانزده سال حصر خانگی، نگرانی‌های جدی و گسترده‌ای را برانگیخته است. 

آقای موسوی و خانم رهنورد که اکنون هر دو در سنین بالا به سر می‌برند، بیش از هر زمان دیگری به مراقبت، امنیت و دسترسی منظم به خدمات درمانی و حمایت خانواده نیاز دارند. با این حال، فرزندان و بستگان نزدیک آنان، همچنان از محل نگهداری آنها بی‌خبرند وبه‌جز مکالمات تلفنی که گهگاه صورت می‌گیرد از وضعیت جسمی و روحی آنها ‌اطلاع‌ کافی ندارند؛ وضعیتی که نگرانی آنها و افکار عمومی را دوچندان کرده است.
ما ضمن ابراز احترام به پایداری و ایستادگی آقای موسوی و خانم رهنورد، بار دیگر بر ضرورت پایان دادن به حصر و آزادی این دو شخصیت برجسته و همه فعالان سیاسی و مدنی که تحت فشار و در زندان‌های مختلف به بند کشیده شده‌اند، تأکید می‌کنیم و خواستار رعایت حقوق انسانی و شهروندی تمام این عزیزان هستیم.

ما از جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و تمامی وجدان‌های بیدار می‌خواهیم که با حساسیت و مسئولیت‌پذیری، وضعیت زندانیان سیاسی و مدنی در ایران، به ویژه آقای موسوی و خانم رهنورد را پیگیری کرده و بر لزوم حفظ کرامت انسانی، امنیت و حقوق بنیادین آنان و بیش از همه آزادی بی قید و شرط آنان تأکید کنند.

اسامی امضاء کنندگان به ترتیب حروف الفبا:
بهروز بیات (کارشناس فیزیک هسته‌ای و مشاور سابق آژانس بین‌المللی انرژی اتمی)
فرزانه بذرپور (روزنامه‌نگار و فعال سیاسی)
سعید پیوندی (جامعه‌شناس و استاد دانشگاه لورن، فرانسه)
مونا تجلی (مدرس و پژوهشگر دانشگاه استنفورد، کالیفرنیا)
نیره توحیدی (استاد دانشگاه ایالتی کالیفرنیا و فعال حقوق زنان)
شهلا حائری( استاد دانشگاه بوستون)
مهرداد خوانساری (دیپلمات سابق و فعال سیاسی مشروطه‌خواه)
حسین رزاق (فعال سیاسی، ازامضا کنندگان بیانیه هفده نفره در داخل کشور)
هادی زمانی (اقتصاددان و فعال سیاسی ملی)
منصوره شجاعی (پژوهشگر و فعال جنبش زنان)
فاطمه شمس (استاد دانشگاه پنسلوانیا و کنشگر حقوق بشر)
مهدی عربشاهی (فعال سیاسی جمهوری‌خواه)
فرزانه عظیمی (فعال سیاسی چپ)
کاظم علمداری (جامعه‌شناس و فعال سیاسی جمهوری‌خواه)
احمد علوی (استاد دانشگاه در استکهلم)
رضا علیجانی (روزنامه‌نگار و فعال سیاسیِ ملی- مذهبیِ سکولار)
مهرانگیز کار (حقوقدان و ‌نویسنده)
کاظم کردوانی (نویسنده و جامعه‌شناس)
علی اکبر مهدی (استاد جامعه‌شناسی دانشگاه)
همایون مهمنش (فعال سیاسی، عضو سازمانهای جبهه ملی خارج از کشور)
هما هودفر (استاد دانشگاه کانکردیا ، کانادا)
حمید همت‌پور (پزشک و فعال حقوق بشر)



#فرهیختگان راهی به رهایی
👍9❤6
ممکن است هوش مصنوعی به زودی منسوخ شود

برنامه‌نویسان، مدیران سیلیکون‌ولی و سرمایه‌داران وال‌استریت، طوری دربارۀ هوش مصنوعی حرف می‌زنند که گویی هدیه‌ای الهی است که آمده تا همۀ مشکلات را حل‌و‌فصل کند. اما برخلاف آن‌ها، نظرسنجی‌های جدید نشان می‌دهد که مردم معمولی چندان دلِ خوشی از هوش مصنوعی ندارند. برای مقایسه، می‌توانیم شرایط امروز را با روزگاری مقایسه کنیم که رایانۀ شخصی و اینترنت در حال حضور بود. تحقیقی در سال ۱۹۹۵ نشان داد که ۷۲ درصد پاسخ‌دهندگان با این فناوری‌ها احساس راحتی می‌کنند و تنها ۲۴ درصد احساسی ناخوشایند داشتند. حالا این نسبت‌ها برعکس است.

طبق نظرسنجی شبکۀ سی‌ان‌بی‌سی در تابستان سال ۲۰۲۵، فقط ۳۱ درصد از شرکت‌کنندگان با هوش مصنوعی احساس راحتی می‌کنند و ۶۸ درصد احساسی ناخوشایند دارند. چرا این‌همه تفاوت؟

در عصر ظهور اینترنت نیز مثل امروز خوش‌بینی‌ها افراطی و پیش‌بینی‌های احمقانه کم نبود، اما نوعی حس ماجراجویی عمومی نیز در اوج بود. جوانان مستعد دانشگاه را رها می‌کردند تا کسب‌و‌کار اینترنتی خودشان راه بیاندازند. اما هوش مصنوعی گویی فقط برای ابرثروتمندان و غول‌هایی جذاب است که مالک مدل‌های هوش مصنوعی‌اند. در مقابل، مردم عادی نگران آنند که دیر یا زود، هوش مصنوعی شغلشان را از چنگشان بیرون خواهد آورد. در واقع، اخراج وسیع کارمندان در شرکت‌های سیلیکون‌ولی هشداری است برای بقیه.

هوش مصنوعی حتی اگر مستقیماً شغل شما را تهدید نکند، می‌تواند آزاردهنده باشد؛ درست مثل مرزهای خارج از کنترل که حتی کسانی را هم که از مهاجرت غیرقانونی متضرر نمی‌شوند نگران می‌کند. هر دو حس کنترل را از شما می‌گیرند.

از سوی دیگر، ترس از هوش مصنوعی فقط یک تکه‌گوشت در سوپِ بی‌اعتمادی و دلخوری‌ای است که مدت‌هاست در حال جوشیدن بوده است. مردم همیشه نسبت به فناوری احساساتی دوگانه داشته‌اند. راحتی و امکانات آن را دوست دارند، اما نگران هزینه‌هایش هستند: حریم خصوصی، سلامت روان، انسجام اجتماعی. از این نظر، هوش مصنوعی تفاوتی با کامپیوترهای شخصی، اینترنت یا شبکه‌های اجتماعی ندارد. سرنوشت اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، نگرانی‌ها را دوچندان نیز کرده است. از کجا معلوم که این فناوری جدید به دشمن ما تبدیل نشود؟

فقط پتانسیل هوش مصنوعی در نابود‌کردن شغل‌ها نیست که آزاردهنده است. خود فناوری آن نیز قابل درک نیست. حتی کسانی که مدل‌ها را ساخته‌اند دقیقاً نمی‌دانند چرا مدل‌ها آن کارها را انجام می‌دهند.

به همین دلیل است که بسیاری از جوانان بین هوش مصنوعی و سایر فناوری‌ها تفاوت می‌گذارند. دانشجویی می‌گوید: «آیفونم را دوست دارم. بازی کامپیوتری دوست دارم. عاشق اینترنت هستم. هر سؤالی داشته باشم از گوگل می‌پرسم»، اما هوش مصنوعی فرق دارد. «آیا آدم‌های شرور می‌توانند هوش مصنوعی را طوری تربیت کنند که جواب دلخواهشان را بدهد؟ معلوم نیست». هرچه دانشجویانش بیشتر دربارۀ هوش مصنوعی یاد می‌گیرند، احساس ناامنی و نگرانی‌شان بیشتر می‌شود.

آیا احساسات عمومی دربارۀ این فناوریِ درحالِ ظهور مهم است؟ بله. اجازه بدهید یک مقایسۀ دیگر انجام دهیم: انرژی هسته‌ای روزی همان پتانسیلی را داشت که امروز هوش مصنوعی نوید می‌دهد. اما مردم هیچ‌گاه با فناوری‌ای که می‌توانست بشریت را نابود کند احساس آرامش و امنیت نکردند. مردم هیچگاه با ساختن رآکتورهای اتمی در نزدیکی محل زندگی‌شان موافق نبودند. هیچ‌وقت نتوانستند به آن اعتماد کنند و مخالفت‌ها آنقدر گسترش یافت که بسیاری از برنامه‌های ساخت رآکتور تعطیل شد. ممکن است هوش مصنوعی سرنوشت مشابهی داشته باشد؟

ترجمان علوم انسانی


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3👍1🔥1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
این جنگ آتش‌بس ندارد
درآمدی بر خوانش الاهیاتی از جنگ ایران و اسراییل



ما در دلِ یک مصافِ الاهیاتی هستیم؛ یا حداقل نبردی با بن‌مایه‌ها و پس‌زمینه‌های عمیقاً الاهیاتی و دینی.
مصاف سه الاهیات متأخر ادیان ابراهیمی: اسلام‌گرایی شیعی، بنیادگرایی یهودی و مسیحیت انجیلی. سه الاهیاتی که در عین تعارض، اما از قضا شباهت‌های مهمی با هم دارند.
از این منظر، جنگ فعلی یک نبرد گریزناپذیر بود که دیر یا زود، بالاخره روزی آغاز می‌شد و ماهیت وجودی آن اقتضا می‌کند که با مرگ یکی از طرفین به پایان رسد؛ پایانی که هنوز نمی‌دانیم نزدیک است یا باز به آینده موکول خواهد شد.
هرچه باشد، بدون فهم و شناخت این پس‌زمینه‌ی الاهیاتی، هرگونه تحلیلی ازجنگ ایران و اسراییل و آمریکا، ناقص و نارسا خواهد بود.
تنها راه خروج از این تقدیر، و بیرون‌پریدن از آخرالزمان خونبار الاهیاتی، شاید، قدسی‌زدایی از جنگ است. البته اگر ممکن باشد.
*
این لبّ سخنرانی‌ای است که در برنامه‌ی «تاک‌ستان» ـ که روز ۱۰ فروردین گذشته به همت دوستان «مدرسه‌ی جیوگی» در مشهد برگزار شدـ ارایه دادم.

فیلم کامل سخنرانی:
https://www.aparat.com/v/qjd8w8v
محسن حسام مظاهری


#فرهیختگان
❤1👍1
اپوزیسیون پاسخ دهد،
کجاست جنگ رهایی بخش؟

مجتبی نجفی

تحلیلگران اصلی ایده " جنگ رهایی بخش" وعده داده بودند کار به زودی تمام خواهد شد. این ایده محوری رسانه اصلی‌شان " اینترنشنال" بود که در نقش ستاد تبلیغات جنگ ظاهر شده بودند.

به سختی باور می‌کنم که آنها اینقدر ساده و سطحی باشند، آنها انجام وظیفه کردند. راهبرد اصلی رسانه ای اینترنشنالی ها، ساده سازی واقعیت های پیچیده با هدف نشان دادن دروازه های بهشت به مخاطب است.

در جنبش زیبای "  زن، زندگی، آزادی" هم هر چه امثال من بر ویژگی های "طاقت فرسا، دوردست و سخت" تاکید می‌کردند اینترنشنالی ها بر سفره هفت سین و چمدان‌های بسته مجتبی و پدرش برای فرار به روسیه تاکید داشتند. هدف؟ تصویرسازی ساده انگارانه برای استفاده از خشمی که به حق بود و  واکنشی به فساد، ناکارآمدی و ستم جمهوری اسلامی.

رضا پهلوی و تیمش هم در ساده‌سازی واقعیت ید طولایی داشتند.
پهلوی از فروپاشی دستگاه امنیتی گفت و به ناگاه بعد از اعتراضات خونین دی، عدد ریزشی پنجاه هزار نیروی امنیتی نظامی به صدوپنجاه هزار ارتقا یافت.
صدوپنجاه هزار خود یک ارتش است اما در خونین کردن خیابانهای ایران در دی ماه نه اثری از این ارتش دیدیم و نه در میانه جنگ توانایی کودتا یا راه اندازی تظاهرات براندازانه داشتند.

من قبل از فراخوان پهلوی گفتم به شدت سرکوب خواهد شد و بعد از فراخوان، او را نقد کردم و پرسیدم با کدام سازمان انقلابی فراخوان دادید؟ با کدام تمهیدات عزیزترین و محروم ترین فرزندان این مملکت را طعمه گرگ کردید؟
سرکوب پرسشگر راه فرار از پاسخگویی نیست، اپوزیسیون بودن فقط فراخوان دادن نیست.

مدام به ما می‌گویند چرا نقد اپوزیسیون می‌کنید؟ چرا به جمهوری اسلامی کاری ندارید؟ این پرسش‌ها ترفند ایجاد اختناق برای فرار از پاسخگویی است.
نقد اپوزیسیون، گام مهم مبارزه با استبداد است و آنکس که این نکته مهم را نفهمد در جهل بسیط همیشه بماند چرا که جریان مسلط اپوزیسیون که حمایت رسانه ای با منابع غیر شفاف دارد در تقویت جمهوری اسلامی و تضعیف جامعه مدنی ایفای نقش کرده، برای اینکه راهبردهایی را از سالیان پیش اتخاذ کرده که سرانجامش تقویت سپاه و تضعیف جامعه مدنی ایران بوده.
از کمپین تحریم تا کمپین نظامی، نه برای تقویت جامعه مدنی که در خدمت رقابت کشورهای رقیب ایران بوده و در نهایت به فقیر شدن جامعه ایران منتهی شده و جنگ اخیر قطعه ای از یک پازل گسترده است که فقط سیاست خارجی غلط و ناموزون جمهوری اسلامی در ایجاد آن  نقش ندارد بلکه اپوزیسیون مسلط هم ایفای نقش کرده، و پیاده نظام رقابتی ژئوپلیتیک شده اند که نهایتش فقر شهروند ایرانی و فربه شدن سرداران سپاه بوده.

هر چند که امیدی به درس گرفتن اپوزیسیون فعلی ندارم اما انتظارم از هم میهنانم که از خشم یا نفرت از جمهوری اسلامی که در ستمگری اش تردیدی نیست، به وعده های وهم‌گرایانه جنگ‌طلبان دلخوش بودند این است که از خود بپرسند اکنون با دو میلیون بیکار اضافه شده بر اقتصاد پر از بحران دیروز چه کنیم؟
با تورم افسارگسیخته، قدرت گرفتن هر چه بیشتر تندروها، تشدید اعدام‌ها، اینترنت ناپایدار چه کنيم؟ چگونه می‌شود با ساده سازی واقعیت های پیچیده هم در سیاست داخلی و خارجی، به راه‌های میانبری مانند  جنگ امید بست که نه راه که بیراهه اند. چرا یقه وهم فروشان را نمی‌گیرید؟

آری، مسئول اصلی همه خشونت‌ها و نارسایی ها حکومتی است که در قلمرو ایران حکمرانی می‌کند اما وقتی سیاست های غلط محسن رضایی به عنوان فرمانده نالایق سپاه در شهید کردن هزاران جوان ایرانی در جنگ با عراق اثر داشت، هیچ کس نمی‌گوید تنها مسئول کشتار آنها صدام بود بلکه باید به نقد راهبردهایی پرداخت که جان آدمی را بی ارزش می‌کنند، دست حکومت را برای کشتار باز و با نادانی یا برنامه آهو را طعمه گرگ می‌کنند.
👍17👎7❤4
پایان جنگ، یا پایان مشکلات!
کدام جشن می‌خواهد؟

رحیم قمیشی

می‌گویند باید آماده باشیم که اخباری خوش در راه است.
شاید جنگ رسماً پایان بیابد، شاید اینترنت بین‌الملل مثل قبل‌‌ترها، نیمه باز شود.
شاید دانشگاه‌ها باز شوند، شاید دیگر نیاز نباشد با شنیدن هر صدای بلندی، وحشت‌زده  از خواب بپریم. شاید رزم‌های شبانه تمام شوند، شاید صبح به صبح با توئیت‌های مسخره ترامپ سرگیجه نگیریم، شاید دیگر جوان‌ها کشته نشوند...
من خوشحالم. چرا خوشحال نباشم!
من بیماری نیستم که از مرگ دیگران، ولو آنها که دوستشان ندارم، خوشحال شوم.
اما هر چه فکر می‌کنم این آن خوشحالی نیست که دلم را به زندگی گرم کند!
از زورق شکسته‌ای به بیرون پرت شده بودیم، ترس از نهنگ‌های خونخوار، ترس از موج‌های سهمگین، همه وجودمان را گرفته بود. حالا که به زورق برگشته‌ایم، نمی‌توانیم دلخوش باشیم که نجات یافته‌ایم!

قرار نبود فقر در کشور عادی شود. قرار نبود صبح‌ها با اخبار اعدام از خواب بیدار شویم، قرار نبود اکثر مردم نامحرم باشند و ناتوان از تصمیم برای زندگی‌ و سرنوشت‌شان، قرار نبود مهمترین دغدغه زندگی‌، سیر کردن شکم‌مان باشد. قرار نبود جوان‌ها انگیزه‌ای برای ازدواج نداشته باشند، قرار نبود بودجه‌های آموزش و بهداشت و رفاه، صرف مشکلات جنگ شوند، قرار نبود دلمان برای همان پروکسی که تلگرام را باز می‌کردیم، و اینترنت ضعیف سابق، تنگ شود!
قرار نبود عده‌ای ایرانی، عده دیگری را خائن بدانند، قرار نبود کسانی بخاطر عقاید و یا موضع‌شان در حصر و حبس باشند.
قرار نبود زیبایی‌های کشور ما و مردم خونگرم و میهمان‌نوازمان، معرف ما در دنیا نباشند. قرار نبود چند میلیون پناهنده سرگشته یا  آواره در جهان داشته باشیم، قرار نبود سرمایه‌های کشور صرف پیشرفت سایر کشورها شوند.

نه! قرار نبود پول‌مان آنقدر بی‌ارزش شود که برای ذخیره دارائی‌هایمان طلا و دلار پس‌انداز کنیم. قرار نبود خوشحال باشیم که عقب‌تر نرفته‌ایم!
قرار نبود خرید گوشت و لبنیات و مرغ و تخم‌مرغ و حبوبات و میوه و روغن و دارو بشود دغدغه مهم ما مردم. قرار نبود عده‌ای اندک خود را محق بدانند تصمیم بگیرند چه چیزی برای اکثریت مردم خوبست یا بد.
ما مردم سربلندی در تاریخ بودیم. ما ملت سختکوشی بودیم و هستیم، ما سرمایه‌های بزرگی داشته و داریم، نه آن هفت درصد منابع جهان که کفاف زندگی یک درصد جمعیت همان مردم را در کشوری ندهد، سرمایه‌های مهم انسانی، اقیانوس عشق، دریای محبت، رودهای زلال امید به آینده.

من نمی‌خواهم پایان جنگ و باز شدن اینترنت را به جشن بنشینم. اگر محقق شود!
جشن ما بماند برای روزی که آرزوهای واقعی‌مان برآورده شوند
هر روزمان بهتر از دیروزمان شود. امید در دلمان زنده شود. مردم، کشور را از آنِ خود بدانند، خط کشی نشود این خودی است آن ناخودی، این جانفدا بوده آن نافدا!!
جشن‌مان بماند برای روزی که همه با هر فکر و عقیده‌ای بتوانند آزادانه حرفشان را بزنند. حاکمان خود را نوکران مردم بدانند، رفاه و آسایش در زندگی یک حق شمرده شود، نگران فردایمان نباشیم، نگران احضار نباشیم، نگران گرانی‌های بیشتر، نگران بچه‌هایی که ساک ببندند و بگویند، اینجا که نمی‌شود زندگی کرد!

و من همچنان امیدوارم. به دیدن روزی که این روزهای سخت را یاد کنیم و بگوییم چه خوب که امیدمان را از دست ندادیم. چه خوب که پای خواسته‌هایمان پای آرزوهایمان ایستادیم، و ایران روزهای زیباتر را دید.
حالا همه آرزو می‌کنند بتوانند در ایران زندگی کنند، حالا هواپیماها خالی می‌روند، پر برمی‌گردند. ایران پر شده از عطر دوست داشتن‌ها، پر شده از یکدلی، پر شده از امید.

نگاه کن!
پسر و دختر، پدر و مادر، پیر و جوان چه می‌خندند.
همه محترمند، همه شایسته‌اند، همه ایرانی‌اند
و من آن روز را
حتما جشن خواهم گرفت!

#فرهیختگان راهی به رهایی
❤18
برخی مدارس امتحانات مجازی را  هم لغو کردند

بر اساس اطلاعات رسیده، برخی مدارس به جای برگزاری امتحانات مجازی، نمرات دانش‌آموزان را بر مبنای ارزشیابی کیفی و مستمر ثبت می‌کنند./تسنیم

پ.ن: فرهیختگان نسبت به ویرانی نظام آموزش ملی هشدار می‌دهد. وزارت آموزش‌وپرورش و مدیران ستادی و میدانی آن از وزیر تا مدیران مدارس متهمان پرونده این ویرانی‌ند.
والدین دانش‌آموزان نباید تن به تقلب و نمرات مرحمتی بدهند که نظام برای آرامش و بقیمت بی‌سوادی نسل آینده خیرات می‌کند. آنچه در اینجا قربانی می‌شود آینده ایران با جمعیتی متقلب و بیسواد است. بیدار باشیم!


#فرهیختگان روزن آگاهی
🤬3❤1😢1
چهار نکته درباره‌ی بازگشت دوباره‌ی اینترنت
محمدحسین روانبخش

یک.
دوباره نوشتن در فضای مجازی ذوق و شوق زیادی برایم دارد. بله و ایتا را نصب کردم اما دستم به نوشتن در بله و ایتا نمی‌رفت؛ انگار که این آخرین سنگر مقاومتم در مقابل اجبار بود.
در همین چند ساعت بازگشت اینترنت و تلگرام، شوخی‌های دوست داشتنی مردم نشان می‌دهد که چقدر این اجبار برای همه، از سیاسی و غیرسیاسی، ناخوشایند بوده و حالا، همین که امکان دسترسی به دیگر اپلیکیشن‌ها پیدا شده، دیگر ماندن را در آن‌جا خوش ندارند. برای نمونه:
«دیشب بله‌برون بود؛ همه از بله زدن بیرون! »

قریحه‌ی طنز ایرانی با همین جمله‌ی کوتاه مهر بی‌اعتباری را بر اپلیکیشن‌هایی زده که می‌خواهند از کنار محرومیت مردم صاحب نام و نانی شوند؛ اما دریغ که به محض این‌که راهی باز شود، داستان عوض می‌شود و فقط بدنامی می‌ماند. این همان بلایی است که بر سر صدا و سیما با همه‌ی عرض و طولش آمده است: سازمان معظم و پرخرجی که به اندازه یک صفحه‌ی اینستاگرام مخاطب و تاثیرگذاری ندارد، و این بلا پیامد انحصاری بودن و سال‌ها اجبار مردم به استفاده از آن است. همین که امکان‌های دیگر پیدا شد، چیزی از اعتبار برای آن سازمان نماند.

دو.
شاید برخی بخواهند از بازگشت اینترنت به موبایل‌های مردم برای دولت بی‌خاصیت امروز کشور دستاورد سازی کنند؛ اما از این تنور هم نانی گرم نمی‌شود! اگر در دولت کسی پاسخگو باشد باید جواب دهد که چرا سه ماه مردم از حق خود محروم شدند و دولت توان هیچ اقدامی نداشت؟!
چرا با اینترنت‌پرو جیب مردم را خالی کردند؟ چرا می‌شود در این کشور، این قدر راحت مردم را آزار داد؟ آیا دولت شریک در این آزار و بی‌اخلاقی و سوء‌استفاده از شرایط جنگی نیست؟
البته می‌توان مغالطه کرد و گفت که دولت می‌توانست بازهم کاری نکند تا اینترنت‌ همان طور قطع بماند. درست است؛ دولت می‌توانست از این هم بی‌عرضه‌تر باشد! و خوشوقتیم که در این زمینه به پایین‌ترین سطح نرسیده است!

سه.
عزیزانی در این ایام از خط سفید استفاده می‌کردند. نحوه‌ی استفاده بعضی از این افراد واقعا خنده‌دار بوده است. مثلا الان که دوباره امکان دسترسی عمومی پیدا شده، دیدم که یک صاحب شبه‌رسانه‌ای در یک گروه خصوصی هر روز مطالب شبه‌رسانه‌اش را فوروارد کرده است، بدون توجه به این‌که در آن گروه تنها کسی که امکان دسترسی به تلگرام را داشته، خودش بوده است!
ببینید چه کسانی از رانت و امتیاز و یارانه رسانه در این کشور بهره‌مند هستند. همین که خودشان از امتیازاتی بهره‌مند هستند برای‌شان کافی است، و اصلا نمی‌فهمند که دیگران چه می‌کشند! توقع درک درد و مشکلات مردم از این جور اصحاب رسانه حماقت است.

چهار.
اصلا بعید نیست چند روز دیگر دوباره بهانه‌ای تازه پیدا شود و اینترنت نصفه‌ و نیمه‌مان دوباره قطع شود.
اگر شد غمی نیست! تکنولوژی راه خودش را می‌رود و خیلی زود روزهایی می‌رسد که این کارها برای صاحبان قدرت دیگر امکان پذیر نیست...

تحمل این وضع سخت است ولی ما هم سخت‌جان هستیم. صبر می‌کنیم و دوباره یک روز به سبیل قدرت می‌خندیم.



#فرهیختگان راهی به رهایی
👍7❤5🔥5
ورود_پرماجرای_آلبر_کامو_به_ایران_1.pdf
304.9 KB
ورود پرماجرای آلبر کامو به ایران

چاپ‌شده در فصلنامۀ مترجم، شمارۀ ۹۱، زمستان ۱۴۰۴


#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥3
گاه فکر می‌کنم این ملت با این همه تاریخ، چگونه چنین در تاریکی فرو رفته؟ شب، تا دیروقت بیدار ماندم و به این اندیشیدم که آیا روزی می‌رسد که عقل و علم بر این سرزمین چیره شود؟

زنده یاد محمدعلی فروغی



#فرهیختگان راهی به رهایی
👍10❤7🤬1😢1
باشد که...
سیدعلی صالحی

باشد که آوازخوانِ آتش
ما را از تاریکی به روشنایی باز آورد
برکت و گرمای رویا را به ما باز آورد

باشد که سرما بمیرد
گرسنگی بمیرد
نفرت و نادانی بمیرد.



#فرهیختگان روزن آگاهی
❤3🔥2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گزارش تصویری آیین بدرقه
، خاکسپاری و یادبود «حاجیه خانم خدیجه خاتمی»


بانو خدیجه خاتمی دومین فرزند آیت الله سید‌ روح‌الله خاتمی و سکینه ضیایی اردکانی در هشتم آذرماه ۱۳۱۹ در اردکان چشم به جهان گشود.
نیک‌پنداری، راست‌کرداری و درست‌گفتاری برمبنای آموزه‌های غنی فرهنگی و دینی در اعمال ایشان تجسم داشت و فضایل اخلاقی و روش و منش متعبدانه و خالصانه‌اش برای همه درس‌آموز بود.
این بنده‌ خوب خدا، تصویری زیبا از ویژگی‌های ناب پدر ارجمندش مرحوم آیت الله خاتمی (ره) و خاندان خدوم و دلسوز و مردمدارش را به نمایش می‌گذاشت.
او و همسر فقیدش، معلم فرزانه، «محمد تابش» سال‌ها در کنار هم شرافتمندانه زیستند و عمر پربرکتشان را صرف تربیت فرزندان صالح و ترویج نیکی، اخلاق‌مداری و پرهیزگاری نمودند.
حاجیه خانم خدیجه خاتمی در چهارم خرداد ۱۴۰۵ دیده از جهان فرو‌بست و پنجم خرداد با بدرقه مردم متدین اردکان ، دوستداران خانواده خاتمی و بستگان داغدارش،‌ در آرامگاه خانوادگی خاتمی به خاک سپرده شد.



#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3🕊2👎1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مراسم ختم خواهر سید محمد خاتمی در اردکان یزد برگزار شد

مراسم تشییع و خاکسپاری خواهر سید محمدخاتمی، عصر روز سه‌شنبه در گلزار شهدای اردکان یزد برگزار و آیین ختم این بانوی متدین با حضور رییس جمهور اسبق کشورمان در مسجد کوشکنو این شهر برگزار شد.

به گزارش ایرنا، سیده حاجیه خدیجه خاتمی، دختر آیت الله سید روح الله خاتمی و خواهر رییس جمهور دولت اصلاحات، چهارم خرداد در سن ۸۶ سالگی در گذشت.

رییس جمهور در پیامی درگذشت خواهر سید محمد خاتمی را به وی، بستگان معزز و خاندان تابش تسلیت گفته بود.


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤1👎1🕊1