رفع محدودیت کافی نیست، اینترنت باید پایدار باشد
سیدجواد میرموسوی
رفع محدودیت اینترنت هرچند احترام به حداقل های حقوق شهروندی است، اما آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، پایداری و ثبات این دسترسی است.
اینترنت در عصر دیجیتال دیگر یک انتخاب لوکس یا سرگرم کننده نیست، بلکه زیرساختی حیاتی برای اقتصاد، آموزش، پژوهش و کسب و کارهایی است که فعالیت آنها بر بستر فضای مجازی شکل گرفته است.
امروزه هزاران کسب و کار کوچک و بزرگ، از فروشگاههای اینترنتی گرفته تا فعالان حوزه آموزش، تولید محتوا، فناوری، گردشگری و... به اینترنتی پایدار، آزاد و قابل پیشبینی وابستهاند. هرگونه اختلال، محدودیت یا بیثباتی در این فضا، مستقیماً بر معیشت و امنیت شغلی میلیونها نفر تأثیر میگذارد.
از سوی دیگر، توسعه بسیاری از علوم و فناوریهای نوین بدون دسترسی آزاد و مستمر به اینترنت عملاً امکانپذیر نیست. دانشگاهها، پژوهشگران، استارتاپها و مراکز علمی برای تعامل با جهان، تبادل دانش و استفاده از ظرفیتهای نوآورانه جهانی، نیازمند ارتباطی پایدار با شبکه جهانی اطلاعات هستند. واقعیت این است که فناوری و اینترنت، سبک زندگی انسان معاصر را بهصورت فزایندهای دگرگون کردهاند.
آموزش، خرید، ارتباطات، سلامت، خدمات مالی، و حتی فرهنگ عمومی، همگی با اینترنت گره خوردهاند. بنابراین نگاه به اینترنت باید از یک ابزار صرفاً فناورانه، به عنوان یک زیرساخت حیاتی توسعهملی تغییر کند.
نتیجهگیری راهبردی:
در دنیای امروز، کشورهایی موفقتر خواهند بود که نهتنها دسترسی به اینترنت را تسهیل میکنند، بلکه امنیت سرمایه گذاری دیجیتال، آزادی دسترسی، کیفیت خدمات و ثبات این زیرساخت را نیز تضمین مینمایند. اقتصاد دیجیتال بدون اینترنتِ پایدار، معنایی نخواهد داشت.
#فرهیختگان راهی به رهایی
سیدجواد میرموسوی
رفع محدودیت اینترنت هرچند احترام به حداقل های حقوق شهروندی است، اما آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، پایداری و ثبات این دسترسی است.
اینترنت در عصر دیجیتال دیگر یک انتخاب لوکس یا سرگرم کننده نیست، بلکه زیرساختی حیاتی برای اقتصاد، آموزش، پژوهش و کسب و کارهایی است که فعالیت آنها بر بستر فضای مجازی شکل گرفته است.
امروزه هزاران کسب و کار کوچک و بزرگ، از فروشگاههای اینترنتی گرفته تا فعالان حوزه آموزش، تولید محتوا، فناوری، گردشگری و... به اینترنتی پایدار، آزاد و قابل پیشبینی وابستهاند. هرگونه اختلال، محدودیت یا بیثباتی در این فضا، مستقیماً بر معیشت و امنیت شغلی میلیونها نفر تأثیر میگذارد.
از سوی دیگر، توسعه بسیاری از علوم و فناوریهای نوین بدون دسترسی آزاد و مستمر به اینترنت عملاً امکانپذیر نیست. دانشگاهها، پژوهشگران، استارتاپها و مراکز علمی برای تعامل با جهان، تبادل دانش و استفاده از ظرفیتهای نوآورانه جهانی، نیازمند ارتباطی پایدار با شبکه جهانی اطلاعات هستند. واقعیت این است که فناوری و اینترنت، سبک زندگی انسان معاصر را بهصورت فزایندهای دگرگون کردهاند.
آموزش، خرید، ارتباطات، سلامت، خدمات مالی، و حتی فرهنگ عمومی، همگی با اینترنت گره خوردهاند. بنابراین نگاه به اینترنت باید از یک ابزار صرفاً فناورانه، به عنوان یک زیرساخت حیاتی توسعهملی تغییر کند.
نتیجهگیری راهبردی:
در دنیای امروز، کشورهایی موفقتر خواهند بود که نهتنها دسترسی به اینترنت را تسهیل میکنند، بلکه امنیت سرمایه گذاری دیجیتال، آزادی دسترسی، کیفیت خدمات و ثبات این زیرساخت را نیز تضمین مینمایند. اقتصاد دیجیتال بدون اینترنتِ پایدار، معنایی نخواهد داشت.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍10❤4
بیانه بیست و دو نفر از اساتید دانشگاهِ و کنشگران سیاسی و مدنی در باره آزادی میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و همه زندانیان سیاسی و مدنی
گزارشهای موثقی وجود دارند که محل اقامت آقای میرحسین موسوی و خانم زهرا رهنورد در جریان جنگ اخیر و حمله به پاستور به شدت آسیب دیده و آنان پس از این حادثه، به مکانی نامعلوم منتقل شدهاند؛ موضوعی که پس از پانزده سال حصر خانگی، نگرانیهای جدی و گستردهای را برانگیخته است.
آقای موسوی و خانم رهنورد که اکنون هر دو در سنین بالا به سر میبرند، بیش از هر زمان دیگری به مراقبت، امنیت و دسترسی منظم به خدمات درمانی و حمایت خانواده نیاز دارند. با این حال، فرزندان و بستگان نزدیک آنان، همچنان از محل نگهداری آنها بیخبرند وبهجز مکالمات تلفنی که گهگاه صورت میگیرد از وضعیت جسمی و روحی آنها اطلاع کافی ندارند؛ وضعیتی که نگرانی آنها و افکار عمومی را دوچندان کرده است.
ما ضمن ابراز احترام به پایداری و ایستادگی آقای موسوی و خانم رهنورد، بار دیگر بر ضرورت پایان دادن به حصر و آزادی این دو شخصیت برجسته و همه فعالان سیاسی و مدنی که تحت فشار و در زندانهای مختلف به بند کشیده شدهاند، تأکید میکنیم و خواستار رعایت حقوق انسانی و شهروندی تمام این عزیزان هستیم.
ما از جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و تمامی وجدانهای بیدار میخواهیم که با حساسیت و مسئولیتپذیری، وضعیت زندانیان سیاسی و مدنی در ایران، به ویژه آقای موسوی و خانم رهنورد را پیگیری کرده و بر لزوم حفظ کرامت انسانی، امنیت و حقوق بنیادین آنان و بیش از همه آزادی بی قید و شرط آنان تأکید کنند.
اسامی امضاء کنندگان به ترتیب حروف الفبا:
بهروز بیات (کارشناس فیزیک هستهای و مشاور سابق آژانس بینالمللی انرژی اتمی)
فرزانه بذرپور (روزنامهنگار و فعال سیاسی)
سعید پیوندی (جامعهشناس و استاد دانشگاه لورن، فرانسه)
مونا تجلی (مدرس و پژوهشگر دانشگاه استنفورد، کالیفرنیا)
نیره توحیدی (استاد دانشگاه ایالتی کالیفرنیا و فعال حقوق زنان)
شهلا حائری( استاد دانشگاه بوستون)
مهرداد خوانساری (دیپلمات سابق و فعال سیاسی مشروطهخواه)
حسین رزاق (فعال سیاسی، ازامضا کنندگان بیانیه هفده نفره در داخل کشور)
هادی زمانی (اقتصاددان و فعال سیاسی ملی)
منصوره شجاعی (پژوهشگر و فعال جنبش زنان)
فاطمه شمس (استاد دانشگاه پنسلوانیا و کنشگر حقوق بشر)
مهدی عربشاهی (فعال سیاسی جمهوریخواه)
فرزانه عظیمی (فعال سیاسی چپ)
کاظم علمداری (جامعهشناس و فعال سیاسی جمهوریخواه)
احمد علوی (استاد دانشگاه در استکهلم)
رضا علیجانی (روزنامهنگار و فعال سیاسیِ ملی- مذهبیِ سکولار)
مهرانگیز کار (حقوقدان و نویسنده)
کاظم کردوانی (نویسنده و جامعهشناس)
علی اکبر مهدی (استاد جامعهشناسی دانشگاه)
همایون مهمنش (فعال سیاسی، عضو سازمانهای جبهه ملی خارج از کشور)
هما هودفر (استاد دانشگاه کانکردیا ، کانادا)
حمید همتپور (پزشک و فعال حقوق بشر)
#فرهیختگان راهی به رهایی
گزارشهای موثقی وجود دارند که محل اقامت آقای میرحسین موسوی و خانم زهرا رهنورد در جریان جنگ اخیر و حمله به پاستور به شدت آسیب دیده و آنان پس از این حادثه، به مکانی نامعلوم منتقل شدهاند؛ موضوعی که پس از پانزده سال حصر خانگی، نگرانیهای جدی و گستردهای را برانگیخته است.
آقای موسوی و خانم رهنورد که اکنون هر دو در سنین بالا به سر میبرند، بیش از هر زمان دیگری به مراقبت، امنیت و دسترسی منظم به خدمات درمانی و حمایت خانواده نیاز دارند. با این حال، فرزندان و بستگان نزدیک آنان، همچنان از محل نگهداری آنها بیخبرند وبهجز مکالمات تلفنی که گهگاه صورت میگیرد از وضعیت جسمی و روحی آنها اطلاع کافی ندارند؛ وضعیتی که نگرانی آنها و افکار عمومی را دوچندان کرده است.
ما ضمن ابراز احترام به پایداری و ایستادگی آقای موسوی و خانم رهنورد، بار دیگر بر ضرورت پایان دادن به حصر و آزادی این دو شخصیت برجسته و همه فعالان سیاسی و مدنی که تحت فشار و در زندانهای مختلف به بند کشیده شدهاند، تأکید میکنیم و خواستار رعایت حقوق انسانی و شهروندی تمام این عزیزان هستیم.
ما از جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و تمامی وجدانهای بیدار میخواهیم که با حساسیت و مسئولیتپذیری، وضعیت زندانیان سیاسی و مدنی در ایران، به ویژه آقای موسوی و خانم رهنورد را پیگیری کرده و بر لزوم حفظ کرامت انسانی، امنیت و حقوق بنیادین آنان و بیش از همه آزادی بی قید و شرط آنان تأکید کنند.
اسامی امضاء کنندگان به ترتیب حروف الفبا:
بهروز بیات (کارشناس فیزیک هستهای و مشاور سابق آژانس بینالمللی انرژی اتمی)
فرزانه بذرپور (روزنامهنگار و فعال سیاسی)
سعید پیوندی (جامعهشناس و استاد دانشگاه لورن، فرانسه)
مونا تجلی (مدرس و پژوهشگر دانشگاه استنفورد، کالیفرنیا)
نیره توحیدی (استاد دانشگاه ایالتی کالیفرنیا و فعال حقوق زنان)
شهلا حائری( استاد دانشگاه بوستون)
مهرداد خوانساری (دیپلمات سابق و فعال سیاسی مشروطهخواه)
حسین رزاق (فعال سیاسی، ازامضا کنندگان بیانیه هفده نفره در داخل کشور)
هادی زمانی (اقتصاددان و فعال سیاسی ملی)
منصوره شجاعی (پژوهشگر و فعال جنبش زنان)
فاطمه شمس (استاد دانشگاه پنسلوانیا و کنشگر حقوق بشر)
مهدی عربشاهی (فعال سیاسی جمهوریخواه)
فرزانه عظیمی (فعال سیاسی چپ)
کاظم علمداری (جامعهشناس و فعال سیاسی جمهوریخواه)
احمد علوی (استاد دانشگاه در استکهلم)
رضا علیجانی (روزنامهنگار و فعال سیاسیِ ملی- مذهبیِ سکولار)
مهرانگیز کار (حقوقدان و نویسنده)
کاظم کردوانی (نویسنده و جامعهشناس)
علی اکبر مهدی (استاد جامعهشناسی دانشگاه)
همایون مهمنش (فعال سیاسی، عضو سازمانهای جبهه ملی خارج از کشور)
هما هودفر (استاد دانشگاه کانکردیا ، کانادا)
حمید همتپور (پزشک و فعال حقوق بشر)
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍9❤6
ممکن است هوش مصنوعی به زودی منسوخ شود
برنامهنویسان، مدیران سیلیکونولی و سرمایهداران والاستریت، طوری دربارۀ هوش مصنوعی حرف میزنند که گویی هدیهای الهی است که آمده تا همۀ مشکلات را حلوفصل کند. اما برخلاف آنها، نظرسنجیهای جدید نشان میدهد که مردم معمولی چندان دلِ خوشی از هوش مصنوعی ندارند. برای مقایسه، میتوانیم شرایط امروز را با روزگاری مقایسه کنیم که رایانۀ شخصی و اینترنت در حال حضور بود. تحقیقی در سال ۱۹۹۵ نشان داد که ۷۲ درصد پاسخدهندگان با این فناوریها احساس راحتی میکنند و تنها ۲۴ درصد احساسی ناخوشایند داشتند. حالا این نسبتها برعکس است.
طبق نظرسنجی شبکۀ سیانبیسی در تابستان سال ۲۰۲۵، فقط ۳۱ درصد از شرکتکنندگان با هوش مصنوعی احساس راحتی میکنند و ۶۸ درصد احساسی ناخوشایند دارند. چرا اینهمه تفاوت؟
در عصر ظهور اینترنت نیز مثل امروز خوشبینیها افراطی و پیشبینیهای احمقانه کم نبود، اما نوعی حس ماجراجویی عمومی نیز در اوج بود. جوانان مستعد دانشگاه را رها میکردند تا کسبوکار اینترنتی خودشان راه بیاندازند. اما هوش مصنوعی گویی فقط برای ابرثروتمندان و غولهایی جذاب است که مالک مدلهای هوش مصنوعیاند. در مقابل، مردم عادی نگران آنند که دیر یا زود، هوش مصنوعی شغلشان را از چنگشان بیرون خواهد آورد. در واقع، اخراج وسیع کارمندان در شرکتهای سیلیکونولی هشداری است برای بقیه.
هوش مصنوعی حتی اگر مستقیماً شغل شما را تهدید نکند، میتواند آزاردهنده باشد؛ درست مثل مرزهای خارج از کنترل که حتی کسانی را هم که از مهاجرت غیرقانونی متضرر نمیشوند نگران میکند. هر دو حس کنترل را از شما میگیرند.
از سوی دیگر، ترس از هوش مصنوعی فقط یک تکهگوشت در سوپِ بیاعتمادی و دلخوریای است که مدتهاست در حال جوشیدن بوده است. مردم همیشه نسبت به فناوری احساساتی دوگانه داشتهاند. راحتی و امکانات آن را دوست دارند، اما نگران هزینههایش هستند: حریم خصوصی، سلامت روان، انسجام اجتماعی. از این نظر، هوش مصنوعی تفاوتی با کامپیوترهای شخصی، اینترنت یا شبکههای اجتماعی ندارد. سرنوشت اینترنت و شبکههای اجتماعی، نگرانیها را دوچندان نیز کرده است. از کجا معلوم که این فناوری جدید به دشمن ما تبدیل نشود؟
فقط پتانسیل هوش مصنوعی در نابودکردن شغلها نیست که آزاردهنده است. خود فناوری آن نیز قابل درک نیست. حتی کسانی که مدلها را ساختهاند دقیقاً نمیدانند چرا مدلها آن کارها را انجام میدهند.
به همین دلیل است که بسیاری از جوانان بین هوش مصنوعی و سایر فناوریها تفاوت میگذارند. دانشجویی میگوید: «آیفونم را دوست دارم. بازی کامپیوتری دوست دارم. عاشق اینترنت هستم. هر سؤالی داشته باشم از گوگل میپرسم»، اما هوش مصنوعی فرق دارد. «آیا آدمهای شرور میتوانند هوش مصنوعی را طوری تربیت کنند که جواب دلخواهشان را بدهد؟ معلوم نیست». هرچه دانشجویانش بیشتر دربارۀ هوش مصنوعی یاد میگیرند، احساس ناامنی و نگرانیشان بیشتر میشود.
آیا احساسات عمومی دربارۀ این فناوریِ درحالِ ظهور مهم است؟ بله. اجازه بدهید یک مقایسۀ دیگر انجام دهیم: انرژی هستهای روزی همان پتانسیلی را داشت که امروز هوش مصنوعی نوید میدهد. اما مردم هیچگاه با فناوریای که میتوانست بشریت را نابود کند احساس آرامش و امنیت نکردند. مردم هیچگاه با ساختن رآکتورهای اتمی در نزدیکی محل زندگیشان موافق نبودند. هیچوقت نتوانستند به آن اعتماد کنند و مخالفتها آنقدر گسترش یافت که بسیاری از برنامههای ساخت رآکتور تعطیل شد. ممکن است هوش مصنوعی سرنوشت مشابهی داشته باشد؟
ترجمان علوم انسانی
#فرهیختگان راهی به رهایی
برنامهنویسان، مدیران سیلیکونولی و سرمایهداران والاستریت، طوری دربارۀ هوش مصنوعی حرف میزنند که گویی هدیهای الهی است که آمده تا همۀ مشکلات را حلوفصل کند. اما برخلاف آنها، نظرسنجیهای جدید نشان میدهد که مردم معمولی چندان دلِ خوشی از هوش مصنوعی ندارند. برای مقایسه، میتوانیم شرایط امروز را با روزگاری مقایسه کنیم که رایانۀ شخصی و اینترنت در حال حضور بود. تحقیقی در سال ۱۹۹۵ نشان داد که ۷۲ درصد پاسخدهندگان با این فناوریها احساس راحتی میکنند و تنها ۲۴ درصد احساسی ناخوشایند داشتند. حالا این نسبتها برعکس است.
طبق نظرسنجی شبکۀ سیانبیسی در تابستان سال ۲۰۲۵، فقط ۳۱ درصد از شرکتکنندگان با هوش مصنوعی احساس راحتی میکنند و ۶۸ درصد احساسی ناخوشایند دارند. چرا اینهمه تفاوت؟
در عصر ظهور اینترنت نیز مثل امروز خوشبینیها افراطی و پیشبینیهای احمقانه کم نبود، اما نوعی حس ماجراجویی عمومی نیز در اوج بود. جوانان مستعد دانشگاه را رها میکردند تا کسبوکار اینترنتی خودشان راه بیاندازند. اما هوش مصنوعی گویی فقط برای ابرثروتمندان و غولهایی جذاب است که مالک مدلهای هوش مصنوعیاند. در مقابل، مردم عادی نگران آنند که دیر یا زود، هوش مصنوعی شغلشان را از چنگشان بیرون خواهد آورد. در واقع، اخراج وسیع کارمندان در شرکتهای سیلیکونولی هشداری است برای بقیه.
هوش مصنوعی حتی اگر مستقیماً شغل شما را تهدید نکند، میتواند آزاردهنده باشد؛ درست مثل مرزهای خارج از کنترل که حتی کسانی را هم که از مهاجرت غیرقانونی متضرر نمیشوند نگران میکند. هر دو حس کنترل را از شما میگیرند.
از سوی دیگر، ترس از هوش مصنوعی فقط یک تکهگوشت در سوپِ بیاعتمادی و دلخوریای است که مدتهاست در حال جوشیدن بوده است. مردم همیشه نسبت به فناوری احساساتی دوگانه داشتهاند. راحتی و امکانات آن را دوست دارند، اما نگران هزینههایش هستند: حریم خصوصی، سلامت روان، انسجام اجتماعی. از این نظر، هوش مصنوعی تفاوتی با کامپیوترهای شخصی، اینترنت یا شبکههای اجتماعی ندارد. سرنوشت اینترنت و شبکههای اجتماعی، نگرانیها را دوچندان نیز کرده است. از کجا معلوم که این فناوری جدید به دشمن ما تبدیل نشود؟
فقط پتانسیل هوش مصنوعی در نابودکردن شغلها نیست که آزاردهنده است. خود فناوری آن نیز قابل درک نیست. حتی کسانی که مدلها را ساختهاند دقیقاً نمیدانند چرا مدلها آن کارها را انجام میدهند.
به همین دلیل است که بسیاری از جوانان بین هوش مصنوعی و سایر فناوریها تفاوت میگذارند. دانشجویی میگوید: «آیفونم را دوست دارم. بازی کامپیوتری دوست دارم. عاشق اینترنت هستم. هر سؤالی داشته باشم از گوگل میپرسم»، اما هوش مصنوعی فرق دارد. «آیا آدمهای شرور میتوانند هوش مصنوعی را طوری تربیت کنند که جواب دلخواهشان را بدهد؟ معلوم نیست». هرچه دانشجویانش بیشتر دربارۀ هوش مصنوعی یاد میگیرند، احساس ناامنی و نگرانیشان بیشتر میشود.
آیا احساسات عمومی دربارۀ این فناوریِ درحالِ ظهور مهم است؟ بله. اجازه بدهید یک مقایسۀ دیگر انجام دهیم: انرژی هستهای روزی همان پتانسیلی را داشت که امروز هوش مصنوعی نوید میدهد. اما مردم هیچگاه با فناوریای که میتوانست بشریت را نابود کند احساس آرامش و امنیت نکردند. مردم هیچگاه با ساختن رآکتورهای اتمی در نزدیکی محل زندگیشان موافق نبودند. هیچوقت نتوانستند به آن اعتماد کنند و مخالفتها آنقدر گسترش یافت که بسیاری از برنامههای ساخت رآکتور تعطیل شد. ممکن است هوش مصنوعی سرنوشت مشابهی داشته باشد؟
ترجمان علوم انسانی
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3👍1🔥1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
این جنگ آتشبس ندارد
درآمدی بر خوانش الاهیاتی از جنگ ایران و اسراییل
ما در دلِ یک مصافِ الاهیاتی هستیم؛ یا حداقل نبردی با بنمایهها و پسزمینههای عمیقاً الاهیاتی و دینی.
مصاف سه الاهیات متأخر ادیان ابراهیمی: اسلامگرایی شیعی، بنیادگرایی یهودی و مسیحیت انجیلی. سه الاهیاتی که در عین تعارض، اما از قضا شباهتهای مهمی با هم دارند.
از این منظر، جنگ فعلی یک نبرد گریزناپذیر بود که دیر یا زود، بالاخره روزی آغاز میشد و ماهیت وجودی آن اقتضا میکند که با مرگ یکی از طرفین به پایان رسد؛ پایانی که هنوز نمیدانیم نزدیک است یا باز به آینده موکول خواهد شد.
هرچه باشد، بدون فهم و شناخت این پسزمینهی الاهیاتی، هرگونه تحلیلی ازجنگ ایران و اسراییل و آمریکا، ناقص و نارسا خواهد بود.
تنها راه خروج از این تقدیر، و بیرونپریدن از آخرالزمان خونبار الاهیاتی، شاید، قدسیزدایی از جنگ است. البته اگر ممکن باشد.
*
این لبّ سخنرانیای است که در برنامهی «تاکستان» ـ که روز ۱۰ فروردین گذشته به همت دوستان «مدرسهی جیوگی» در مشهد برگزار شدـ ارایه دادم.
فیلم کامل سخنرانی:
https://www.aparat.com/v/qjd8w8v
محسن حسام مظاهری
#فرهیختگان
درآمدی بر خوانش الاهیاتی از جنگ ایران و اسراییل
ما در دلِ یک مصافِ الاهیاتی هستیم؛ یا حداقل نبردی با بنمایهها و پسزمینههای عمیقاً الاهیاتی و دینی.
مصاف سه الاهیات متأخر ادیان ابراهیمی: اسلامگرایی شیعی، بنیادگرایی یهودی و مسیحیت انجیلی. سه الاهیاتی که در عین تعارض، اما از قضا شباهتهای مهمی با هم دارند.
از این منظر، جنگ فعلی یک نبرد گریزناپذیر بود که دیر یا زود، بالاخره روزی آغاز میشد و ماهیت وجودی آن اقتضا میکند که با مرگ یکی از طرفین به پایان رسد؛ پایانی که هنوز نمیدانیم نزدیک است یا باز به آینده موکول خواهد شد.
هرچه باشد، بدون فهم و شناخت این پسزمینهی الاهیاتی، هرگونه تحلیلی ازجنگ ایران و اسراییل و آمریکا، ناقص و نارسا خواهد بود.
تنها راه خروج از این تقدیر، و بیرونپریدن از آخرالزمان خونبار الاهیاتی، شاید، قدسیزدایی از جنگ است. البته اگر ممکن باشد.
*
این لبّ سخنرانیای است که در برنامهی «تاکستان» ـ که روز ۱۰ فروردین گذشته به همت دوستان «مدرسهی جیوگی» در مشهد برگزار شدـ ارایه دادم.
فیلم کامل سخنرانی:
https://www.aparat.com/v/qjd8w8v
محسن حسام مظاهری
#فرهیختگان
❤1👍1
اپوزیسیون پاسخ دهد،
کجاست جنگ رهایی بخش؟
مجتبی نجفی
تحلیلگران اصلی ایده " جنگ رهایی بخش" وعده داده بودند کار به زودی تمام خواهد شد. این ایده محوری رسانه اصلیشان " اینترنشنال" بود که در نقش ستاد تبلیغات جنگ ظاهر شده بودند.
به سختی باور میکنم که آنها اینقدر ساده و سطحی باشند، آنها انجام وظیفه کردند. راهبرد اصلی رسانه ای اینترنشنالی ها، ساده سازی واقعیت های پیچیده با هدف نشان دادن دروازه های بهشت به مخاطب است.
در جنبش زیبای " زن، زندگی، آزادی" هم هر چه امثال من بر ویژگی های "طاقت فرسا، دوردست و سخت" تاکید میکردند اینترنشنالی ها بر سفره هفت سین و چمدانهای بسته مجتبی و پدرش برای فرار به روسیه تاکید داشتند. هدف؟ تصویرسازی ساده انگارانه برای استفاده از خشمی که به حق بود و واکنشی به فساد، ناکارآمدی و ستم جمهوری اسلامی.
رضا پهلوی و تیمش هم در سادهسازی واقعیت ید طولایی داشتند.
پهلوی از فروپاشی دستگاه امنیتی گفت و به ناگاه بعد از اعتراضات خونین دی، عدد ریزشی پنجاه هزار نیروی امنیتی نظامی به صدوپنجاه هزار ارتقا یافت.
صدوپنجاه هزار خود یک ارتش است اما در خونین کردن خیابانهای ایران در دی ماه نه اثری از این ارتش دیدیم و نه در میانه جنگ توانایی کودتا یا راه اندازی تظاهرات براندازانه داشتند.
من قبل از فراخوان پهلوی گفتم به شدت سرکوب خواهد شد و بعد از فراخوان، او را نقد کردم و پرسیدم با کدام سازمان انقلابی فراخوان دادید؟ با کدام تمهیدات عزیزترین و محروم ترین فرزندان این مملکت را طعمه گرگ کردید؟
سرکوب پرسشگر راه فرار از پاسخگویی نیست، اپوزیسیون بودن فقط فراخوان دادن نیست.
مدام به ما میگویند چرا نقد اپوزیسیون میکنید؟ چرا به جمهوری اسلامی کاری ندارید؟ این پرسشها ترفند ایجاد اختناق برای فرار از پاسخگویی است.
نقد اپوزیسیون، گام مهم مبارزه با استبداد است و آنکس که این نکته مهم را نفهمد در جهل بسیط همیشه بماند چرا که جریان مسلط اپوزیسیون که حمایت رسانه ای با منابع غیر شفاف دارد در تقویت جمهوری اسلامی و تضعیف جامعه مدنی ایفای نقش کرده، برای اینکه راهبردهایی را از سالیان پیش اتخاذ کرده که سرانجامش تقویت سپاه و تضعیف جامعه مدنی ایران بوده.
از کمپین تحریم تا کمپین نظامی، نه برای تقویت جامعه مدنی که در خدمت رقابت کشورهای رقیب ایران بوده و در نهایت به فقیر شدن جامعه ایران منتهی شده و جنگ اخیر قطعه ای از یک پازل گسترده است که فقط سیاست خارجی غلط و ناموزون جمهوری اسلامی در ایجاد آن نقش ندارد بلکه اپوزیسیون مسلط هم ایفای نقش کرده، و پیاده نظام رقابتی ژئوپلیتیک شده اند که نهایتش فقر شهروند ایرانی و فربه شدن سرداران سپاه بوده.
هر چند که امیدی به درس گرفتن اپوزیسیون فعلی ندارم اما انتظارم از هم میهنانم که از خشم یا نفرت از جمهوری اسلامی که در ستمگری اش تردیدی نیست، به وعده های وهمگرایانه جنگطلبان دلخوش بودند این است که از خود بپرسند اکنون با دو میلیون بیکار اضافه شده بر اقتصاد پر از بحران دیروز چه کنیم؟
با تورم افسارگسیخته، قدرت گرفتن هر چه بیشتر تندروها، تشدید اعدامها، اینترنت ناپایدار چه کنيم؟ چگونه میشود با ساده سازی واقعیت های پیچیده هم در سیاست داخلی و خارجی، به راههای میانبری مانند جنگ امید بست که نه راه که بیراهه اند. چرا یقه وهم فروشان را نمیگیرید؟
آری، مسئول اصلی همه خشونتها و نارسایی ها حکومتی است که در قلمرو ایران حکمرانی میکند اما وقتی سیاست های غلط محسن رضایی به عنوان فرمانده نالایق سپاه در شهید کردن هزاران جوان ایرانی در جنگ با عراق اثر داشت، هیچ کس نمیگوید تنها مسئول کشتار آنها صدام بود بلکه باید به نقد راهبردهایی پرداخت که جان آدمی را بی ارزش میکنند، دست حکومت را برای کشتار باز و با نادانی یا برنامه آهو را طعمه گرگ میکنند.
کجاست جنگ رهایی بخش؟
مجتبی نجفی
تحلیلگران اصلی ایده " جنگ رهایی بخش" وعده داده بودند کار به زودی تمام خواهد شد. این ایده محوری رسانه اصلیشان " اینترنشنال" بود که در نقش ستاد تبلیغات جنگ ظاهر شده بودند.
به سختی باور میکنم که آنها اینقدر ساده و سطحی باشند، آنها انجام وظیفه کردند. راهبرد اصلی رسانه ای اینترنشنالی ها، ساده سازی واقعیت های پیچیده با هدف نشان دادن دروازه های بهشت به مخاطب است.
در جنبش زیبای " زن، زندگی، آزادی" هم هر چه امثال من بر ویژگی های "طاقت فرسا، دوردست و سخت" تاکید میکردند اینترنشنالی ها بر سفره هفت سین و چمدانهای بسته مجتبی و پدرش برای فرار به روسیه تاکید داشتند. هدف؟ تصویرسازی ساده انگارانه برای استفاده از خشمی که به حق بود و واکنشی به فساد، ناکارآمدی و ستم جمهوری اسلامی.
رضا پهلوی و تیمش هم در سادهسازی واقعیت ید طولایی داشتند.
پهلوی از فروپاشی دستگاه امنیتی گفت و به ناگاه بعد از اعتراضات خونین دی، عدد ریزشی پنجاه هزار نیروی امنیتی نظامی به صدوپنجاه هزار ارتقا یافت.
صدوپنجاه هزار خود یک ارتش است اما در خونین کردن خیابانهای ایران در دی ماه نه اثری از این ارتش دیدیم و نه در میانه جنگ توانایی کودتا یا راه اندازی تظاهرات براندازانه داشتند.
من قبل از فراخوان پهلوی گفتم به شدت سرکوب خواهد شد و بعد از فراخوان، او را نقد کردم و پرسیدم با کدام سازمان انقلابی فراخوان دادید؟ با کدام تمهیدات عزیزترین و محروم ترین فرزندان این مملکت را طعمه گرگ کردید؟
سرکوب پرسشگر راه فرار از پاسخگویی نیست، اپوزیسیون بودن فقط فراخوان دادن نیست.
مدام به ما میگویند چرا نقد اپوزیسیون میکنید؟ چرا به جمهوری اسلامی کاری ندارید؟ این پرسشها ترفند ایجاد اختناق برای فرار از پاسخگویی است.
نقد اپوزیسیون، گام مهم مبارزه با استبداد است و آنکس که این نکته مهم را نفهمد در جهل بسیط همیشه بماند چرا که جریان مسلط اپوزیسیون که حمایت رسانه ای با منابع غیر شفاف دارد در تقویت جمهوری اسلامی و تضعیف جامعه مدنی ایفای نقش کرده، برای اینکه راهبردهایی را از سالیان پیش اتخاذ کرده که سرانجامش تقویت سپاه و تضعیف جامعه مدنی ایران بوده.
از کمپین تحریم تا کمپین نظامی، نه برای تقویت جامعه مدنی که در خدمت رقابت کشورهای رقیب ایران بوده و در نهایت به فقیر شدن جامعه ایران منتهی شده و جنگ اخیر قطعه ای از یک پازل گسترده است که فقط سیاست خارجی غلط و ناموزون جمهوری اسلامی در ایجاد آن نقش ندارد بلکه اپوزیسیون مسلط هم ایفای نقش کرده، و پیاده نظام رقابتی ژئوپلیتیک شده اند که نهایتش فقر شهروند ایرانی و فربه شدن سرداران سپاه بوده.
هر چند که امیدی به درس گرفتن اپوزیسیون فعلی ندارم اما انتظارم از هم میهنانم که از خشم یا نفرت از جمهوری اسلامی که در ستمگری اش تردیدی نیست، به وعده های وهمگرایانه جنگطلبان دلخوش بودند این است که از خود بپرسند اکنون با دو میلیون بیکار اضافه شده بر اقتصاد پر از بحران دیروز چه کنیم؟
با تورم افسارگسیخته، قدرت گرفتن هر چه بیشتر تندروها، تشدید اعدامها، اینترنت ناپایدار چه کنيم؟ چگونه میشود با ساده سازی واقعیت های پیچیده هم در سیاست داخلی و خارجی، به راههای میانبری مانند جنگ امید بست که نه راه که بیراهه اند. چرا یقه وهم فروشان را نمیگیرید؟
آری، مسئول اصلی همه خشونتها و نارسایی ها حکومتی است که در قلمرو ایران حکمرانی میکند اما وقتی سیاست های غلط محسن رضایی به عنوان فرمانده نالایق سپاه در شهید کردن هزاران جوان ایرانی در جنگ با عراق اثر داشت، هیچ کس نمیگوید تنها مسئول کشتار آنها صدام بود بلکه باید به نقد راهبردهایی پرداخت که جان آدمی را بی ارزش میکنند، دست حکومت را برای کشتار باز و با نادانی یا برنامه آهو را طعمه گرگ میکنند.
👍17👎7❤4
پایان جنگ، یا پایان مشکلات!
کدام جشن میخواهد؟
رحیم قمیشی
میگویند باید آماده باشیم که اخباری خوش در راه است.
شاید جنگ رسماً پایان بیابد، شاید اینترنت بینالملل مثل قبلترها، نیمه باز شود.
شاید دانشگاهها باز شوند، شاید دیگر نیاز نباشد با شنیدن هر صدای بلندی، وحشتزده از خواب بپریم. شاید رزمهای شبانه تمام شوند، شاید صبح به صبح با توئیتهای مسخره ترامپ سرگیجه نگیریم، شاید دیگر جوانها کشته نشوند...
من خوشحالم. چرا خوشحال نباشم!
من بیماری نیستم که از مرگ دیگران، ولو آنها که دوستشان ندارم، خوشحال شوم.
اما هر چه فکر میکنم این آن خوشحالی نیست که دلم را به زندگی گرم کند!
از زورق شکستهای به بیرون پرت شده بودیم، ترس از نهنگهای خونخوار، ترس از موجهای سهمگین، همه وجودمان را گرفته بود. حالا که به زورق برگشتهایم، نمیتوانیم دلخوش باشیم که نجات یافتهایم!
قرار نبود فقر در کشور عادی شود. قرار نبود صبحها با اخبار اعدام از خواب بیدار شویم، قرار نبود اکثر مردم نامحرم باشند و ناتوان از تصمیم برای زندگی و سرنوشتشان، قرار نبود مهمترین دغدغه زندگی، سیر کردن شکممان باشد. قرار نبود جوانها انگیزهای برای ازدواج نداشته باشند، قرار نبود بودجههای آموزش و بهداشت و رفاه، صرف مشکلات جنگ شوند، قرار نبود دلمان برای همان پروکسی که تلگرام را باز میکردیم، و اینترنت ضعیف سابق، تنگ شود!
قرار نبود عدهای ایرانی، عده دیگری را خائن بدانند، قرار نبود کسانی بخاطر عقاید و یا موضعشان در حصر و حبس باشند.
قرار نبود زیباییهای کشور ما و مردم خونگرم و میهماننوازمان، معرف ما در دنیا نباشند. قرار نبود چند میلیون پناهنده سرگشته یا آواره در جهان داشته باشیم، قرار نبود سرمایههای کشور صرف پیشرفت سایر کشورها شوند.
نه! قرار نبود پولمان آنقدر بیارزش شود که برای ذخیره دارائیهایمان طلا و دلار پسانداز کنیم. قرار نبود خوشحال باشیم که عقبتر نرفتهایم!
قرار نبود خرید گوشت و لبنیات و مرغ و تخممرغ و حبوبات و میوه و روغن و دارو بشود دغدغه مهم ما مردم. قرار نبود عدهای اندک خود را محق بدانند تصمیم بگیرند چه چیزی برای اکثریت مردم خوبست یا بد.
ما مردم سربلندی در تاریخ بودیم. ما ملت سختکوشی بودیم و هستیم، ما سرمایههای بزرگی داشته و داریم، نه آن هفت درصد منابع جهان که کفاف زندگی یک درصد جمعیت همان مردم را در کشوری ندهد، سرمایههای مهم انسانی، اقیانوس عشق، دریای محبت، رودهای زلال امید به آینده.
من نمیخواهم پایان جنگ و باز شدن اینترنت را به جشن بنشینم. اگر محقق شود!
جشن ما بماند برای روزی که آرزوهای واقعیمان برآورده شوند
هر روزمان بهتر از دیروزمان شود. امید در دلمان زنده شود. مردم، کشور را از آنِ خود بدانند، خط کشی نشود این خودی است آن ناخودی، این جانفدا بوده آن نافدا!!
جشنمان بماند برای روزی که همه با هر فکر و عقیدهای بتوانند آزادانه حرفشان را بزنند. حاکمان خود را نوکران مردم بدانند، رفاه و آسایش در زندگی یک حق شمرده شود، نگران فردایمان نباشیم، نگران احضار نباشیم، نگران گرانیهای بیشتر، نگران بچههایی که ساک ببندند و بگویند، اینجا که نمیشود زندگی کرد!
و من همچنان امیدوارم. به دیدن روزی که این روزهای سخت را یاد کنیم و بگوییم چه خوب که امیدمان را از دست ندادیم. چه خوب که پای خواستههایمان پای آرزوهایمان ایستادیم، و ایران روزهای زیباتر را دید.
حالا همه آرزو میکنند بتوانند در ایران زندگی کنند، حالا هواپیماها خالی میروند، پر برمیگردند. ایران پر شده از عطر دوست داشتنها، پر شده از یکدلی، پر شده از امید.
نگاه کن!
پسر و دختر، پدر و مادر، پیر و جوان چه میخندند.
همه محترمند، همه شایستهاند، همه ایرانیاند
و من آن روز را
حتما جشن خواهم گرفت!
#فرهیختگان راهی به رهایی
کدام جشن میخواهد؟
رحیم قمیشی
میگویند باید آماده باشیم که اخباری خوش در راه است.
شاید جنگ رسماً پایان بیابد، شاید اینترنت بینالملل مثل قبلترها، نیمه باز شود.
شاید دانشگاهها باز شوند، شاید دیگر نیاز نباشد با شنیدن هر صدای بلندی، وحشتزده از خواب بپریم. شاید رزمهای شبانه تمام شوند، شاید صبح به صبح با توئیتهای مسخره ترامپ سرگیجه نگیریم، شاید دیگر جوانها کشته نشوند...
من خوشحالم. چرا خوشحال نباشم!
من بیماری نیستم که از مرگ دیگران، ولو آنها که دوستشان ندارم، خوشحال شوم.
اما هر چه فکر میکنم این آن خوشحالی نیست که دلم را به زندگی گرم کند!
از زورق شکستهای به بیرون پرت شده بودیم، ترس از نهنگهای خونخوار، ترس از موجهای سهمگین، همه وجودمان را گرفته بود. حالا که به زورق برگشتهایم، نمیتوانیم دلخوش باشیم که نجات یافتهایم!
قرار نبود فقر در کشور عادی شود. قرار نبود صبحها با اخبار اعدام از خواب بیدار شویم، قرار نبود اکثر مردم نامحرم باشند و ناتوان از تصمیم برای زندگی و سرنوشتشان، قرار نبود مهمترین دغدغه زندگی، سیر کردن شکممان باشد. قرار نبود جوانها انگیزهای برای ازدواج نداشته باشند، قرار نبود بودجههای آموزش و بهداشت و رفاه، صرف مشکلات جنگ شوند، قرار نبود دلمان برای همان پروکسی که تلگرام را باز میکردیم، و اینترنت ضعیف سابق، تنگ شود!
قرار نبود عدهای ایرانی، عده دیگری را خائن بدانند، قرار نبود کسانی بخاطر عقاید و یا موضعشان در حصر و حبس باشند.
قرار نبود زیباییهای کشور ما و مردم خونگرم و میهماننوازمان، معرف ما در دنیا نباشند. قرار نبود چند میلیون پناهنده سرگشته یا آواره در جهان داشته باشیم، قرار نبود سرمایههای کشور صرف پیشرفت سایر کشورها شوند.
نه! قرار نبود پولمان آنقدر بیارزش شود که برای ذخیره دارائیهایمان طلا و دلار پسانداز کنیم. قرار نبود خوشحال باشیم که عقبتر نرفتهایم!
قرار نبود خرید گوشت و لبنیات و مرغ و تخممرغ و حبوبات و میوه و روغن و دارو بشود دغدغه مهم ما مردم. قرار نبود عدهای اندک خود را محق بدانند تصمیم بگیرند چه چیزی برای اکثریت مردم خوبست یا بد.
ما مردم سربلندی در تاریخ بودیم. ما ملت سختکوشی بودیم و هستیم، ما سرمایههای بزرگی داشته و داریم، نه آن هفت درصد منابع جهان که کفاف زندگی یک درصد جمعیت همان مردم را در کشوری ندهد، سرمایههای مهم انسانی، اقیانوس عشق، دریای محبت، رودهای زلال امید به آینده.
من نمیخواهم پایان جنگ و باز شدن اینترنت را به جشن بنشینم. اگر محقق شود!
جشن ما بماند برای روزی که آرزوهای واقعیمان برآورده شوند
هر روزمان بهتر از دیروزمان شود. امید در دلمان زنده شود. مردم، کشور را از آنِ خود بدانند، خط کشی نشود این خودی است آن ناخودی، این جانفدا بوده آن نافدا!!
جشنمان بماند برای روزی که همه با هر فکر و عقیدهای بتوانند آزادانه حرفشان را بزنند. حاکمان خود را نوکران مردم بدانند، رفاه و آسایش در زندگی یک حق شمرده شود، نگران فردایمان نباشیم، نگران احضار نباشیم، نگران گرانیهای بیشتر، نگران بچههایی که ساک ببندند و بگویند، اینجا که نمیشود زندگی کرد!
و من همچنان امیدوارم. به دیدن روزی که این روزهای سخت را یاد کنیم و بگوییم چه خوب که امیدمان را از دست ندادیم. چه خوب که پای خواستههایمان پای آرزوهایمان ایستادیم، و ایران روزهای زیباتر را دید.
حالا همه آرزو میکنند بتوانند در ایران زندگی کنند، حالا هواپیماها خالی میروند، پر برمیگردند. ایران پر شده از عطر دوست داشتنها، پر شده از یکدلی، پر شده از امید.
نگاه کن!
پسر و دختر، پدر و مادر، پیر و جوان چه میخندند.
همه محترمند، همه شایستهاند، همه ایرانیاند
و من آن روز را
حتما جشن خواهم گرفت!
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤18
بچه های اکباتان به اعدام محکوم شدند این گزارش واقعیت پرونده آنهاست در انتشار آن بکوشیم شاید بتوان جلوی حکم را گرفت
از پیامهای رسیده
#فرهیختگان روزن آگاهی
از پیامهای رسیده
#فرهیختگان روزن آگاهی
DW
پرونده اکباتان؛ "شمشیر برنده محاربه" بر سر چهار متهم
یک کشته و هشت متهم که چهار نفر به اتهام محاربه هرلحظه بیم صدور حکم اعدام برایشان میرود و چهار نفر که حکم قصاصشان موقتا و تنها برای بررسی بیشتر متوقف شده، "پرونده اکباتان" پروندهای که "شخص رهبری روی آن حساسیت دارد".
😢8🔥2
برخی مدارس امتحانات مجازی را هم لغو کردند
بر اساس اطلاعات رسیده، برخی مدارس به جای برگزاری امتحانات مجازی، نمرات دانشآموزان را بر مبنای ارزشیابی کیفی و مستمر ثبت میکنند./تسنیم
پ.ن: فرهیختگان نسبت به ویرانی نظام آموزش ملی هشدار میدهد. وزارت آموزشوپرورش و مدیران ستادی و میدانی آن از وزیر تا مدیران مدارس متهمان پرونده این ویرانیند.
والدین دانشآموزان نباید تن به تقلب و نمرات مرحمتی بدهند که نظام برای آرامش و بقیمت بیسوادی نسل آینده خیرات میکند. آنچه در اینجا قربانی میشود آینده ایران با جمعیتی متقلب و بیسواد است. بیدار باشیم!
#فرهیختگان روزن آگاهی
بر اساس اطلاعات رسیده، برخی مدارس به جای برگزاری امتحانات مجازی، نمرات دانشآموزان را بر مبنای ارزشیابی کیفی و مستمر ثبت میکنند./تسنیم
پ.ن: فرهیختگان نسبت به ویرانی نظام آموزش ملی هشدار میدهد. وزارت آموزشوپرورش و مدیران ستادی و میدانی آن از وزیر تا مدیران مدارس متهمان پرونده این ویرانیند.
والدین دانشآموزان نباید تن به تقلب و نمرات مرحمتی بدهند که نظام برای آرامش و بقیمت بیسوادی نسل آینده خیرات میکند. آنچه در اینجا قربانی میشود آینده ایران با جمعیتی متقلب و بیسواد است. بیدار باشیم!
#فرهیختگان روزن آگاهی
🤬3❤1😢1
چهار نکته دربارهی بازگشت دوبارهی اینترنت
محمدحسین روانبخش
یک.
دوباره نوشتن در فضای مجازی ذوق و شوق زیادی برایم دارد. بله و ایتا را نصب کردم اما دستم به نوشتن در بله و ایتا نمیرفت؛ انگار که این آخرین سنگر مقاومتم در مقابل اجبار بود.
در همین چند ساعت بازگشت اینترنت و تلگرام، شوخیهای دوست داشتنی مردم نشان میدهد که چقدر این اجبار برای همه، از سیاسی و غیرسیاسی، ناخوشایند بوده و حالا، همین که امکان دسترسی به دیگر اپلیکیشنها پیدا شده، دیگر ماندن را در آنجا خوش ندارند. برای نمونه:
«دیشب بلهبرون بود؛ همه از بله زدن بیرون! »
قریحهی طنز ایرانی با همین جملهی کوتاه مهر بیاعتباری را بر اپلیکیشنهایی زده که میخواهند از کنار محرومیت مردم صاحب نام و نانی شوند؛ اما دریغ که به محض اینکه راهی باز شود، داستان عوض میشود و فقط بدنامی میماند. این همان بلایی است که بر سر صدا و سیما با همهی عرض و طولش آمده است: سازمان معظم و پرخرجی که به اندازه یک صفحهی اینستاگرام مخاطب و تاثیرگذاری ندارد، و این بلا پیامد انحصاری بودن و سالها اجبار مردم به استفاده از آن است. همین که امکانهای دیگر پیدا شد، چیزی از اعتبار برای آن سازمان نماند.
دو.
شاید برخی بخواهند از بازگشت اینترنت به موبایلهای مردم برای دولت بیخاصیت امروز کشور دستاورد سازی کنند؛ اما از این تنور هم نانی گرم نمیشود! اگر در دولت کسی پاسخگو باشد باید جواب دهد که چرا سه ماه مردم از حق خود محروم شدند و دولت توان هیچ اقدامی نداشت؟!
چرا با اینترنتپرو جیب مردم را خالی کردند؟ چرا میشود در این کشور، این قدر راحت مردم را آزار داد؟ آیا دولت شریک در این آزار و بیاخلاقی و سوءاستفاده از شرایط جنگی نیست؟
البته میتوان مغالطه کرد و گفت که دولت میتوانست بازهم کاری نکند تا اینترنت همان طور قطع بماند. درست است؛ دولت میتوانست از این هم بیعرضهتر باشد! و خوشوقتیم که در این زمینه به پایینترین سطح نرسیده است!
سه.
عزیزانی در این ایام از خط سفید استفاده میکردند. نحوهی استفاده بعضی از این افراد واقعا خندهدار بوده است. مثلا الان که دوباره امکان دسترسی عمومی پیدا شده، دیدم که یک صاحب شبهرسانهای در یک گروه خصوصی هر روز مطالب شبهرسانهاش را فوروارد کرده است، بدون توجه به اینکه در آن گروه تنها کسی که امکان دسترسی به تلگرام را داشته، خودش بوده است!
ببینید چه کسانی از رانت و امتیاز و یارانه رسانه در این کشور بهرهمند هستند. همین که خودشان از امتیازاتی بهرهمند هستند برایشان کافی است، و اصلا نمیفهمند که دیگران چه میکشند! توقع درک درد و مشکلات مردم از این جور اصحاب رسانه حماقت است.
چهار.
اصلا بعید نیست چند روز دیگر دوباره بهانهای تازه پیدا شود و اینترنت نصفه و نیمهمان دوباره قطع شود.
اگر شد غمی نیست! تکنولوژی راه خودش را میرود و خیلی زود روزهایی میرسد که این کارها برای صاحبان قدرت دیگر امکان پذیر نیست...
تحمل این وضع سخت است ولی ما هم سختجان هستیم. صبر میکنیم و دوباره یک روز به سبیل قدرت میخندیم.
#فرهیختگان راهی به رهایی
محمدحسین روانبخش
یک.
دوباره نوشتن در فضای مجازی ذوق و شوق زیادی برایم دارد. بله و ایتا را نصب کردم اما دستم به نوشتن در بله و ایتا نمیرفت؛ انگار که این آخرین سنگر مقاومتم در مقابل اجبار بود.
در همین چند ساعت بازگشت اینترنت و تلگرام، شوخیهای دوست داشتنی مردم نشان میدهد که چقدر این اجبار برای همه، از سیاسی و غیرسیاسی، ناخوشایند بوده و حالا، همین که امکان دسترسی به دیگر اپلیکیشنها پیدا شده، دیگر ماندن را در آنجا خوش ندارند. برای نمونه:
«دیشب بلهبرون بود؛ همه از بله زدن بیرون! »
قریحهی طنز ایرانی با همین جملهی کوتاه مهر بیاعتباری را بر اپلیکیشنهایی زده که میخواهند از کنار محرومیت مردم صاحب نام و نانی شوند؛ اما دریغ که به محض اینکه راهی باز شود، داستان عوض میشود و فقط بدنامی میماند. این همان بلایی است که بر سر صدا و سیما با همهی عرض و طولش آمده است: سازمان معظم و پرخرجی که به اندازه یک صفحهی اینستاگرام مخاطب و تاثیرگذاری ندارد، و این بلا پیامد انحصاری بودن و سالها اجبار مردم به استفاده از آن است. همین که امکانهای دیگر پیدا شد، چیزی از اعتبار برای آن سازمان نماند.
دو.
شاید برخی بخواهند از بازگشت اینترنت به موبایلهای مردم برای دولت بیخاصیت امروز کشور دستاورد سازی کنند؛ اما از این تنور هم نانی گرم نمیشود! اگر در دولت کسی پاسخگو باشد باید جواب دهد که چرا سه ماه مردم از حق خود محروم شدند و دولت توان هیچ اقدامی نداشت؟!
چرا با اینترنتپرو جیب مردم را خالی کردند؟ چرا میشود در این کشور، این قدر راحت مردم را آزار داد؟ آیا دولت شریک در این آزار و بیاخلاقی و سوءاستفاده از شرایط جنگی نیست؟
البته میتوان مغالطه کرد و گفت که دولت میتوانست بازهم کاری نکند تا اینترنت همان طور قطع بماند. درست است؛ دولت میتوانست از این هم بیعرضهتر باشد! و خوشوقتیم که در این زمینه به پایینترین سطح نرسیده است!
سه.
عزیزانی در این ایام از خط سفید استفاده میکردند. نحوهی استفاده بعضی از این افراد واقعا خندهدار بوده است. مثلا الان که دوباره امکان دسترسی عمومی پیدا شده، دیدم که یک صاحب شبهرسانهای در یک گروه خصوصی هر روز مطالب شبهرسانهاش را فوروارد کرده است، بدون توجه به اینکه در آن گروه تنها کسی که امکان دسترسی به تلگرام را داشته، خودش بوده است!
ببینید چه کسانی از رانت و امتیاز و یارانه رسانه در این کشور بهرهمند هستند. همین که خودشان از امتیازاتی بهرهمند هستند برایشان کافی است، و اصلا نمیفهمند که دیگران چه میکشند! توقع درک درد و مشکلات مردم از این جور اصحاب رسانه حماقت است.
چهار.
اصلا بعید نیست چند روز دیگر دوباره بهانهای تازه پیدا شود و اینترنت نصفه و نیمهمان دوباره قطع شود.
اگر شد غمی نیست! تکنولوژی راه خودش را میرود و خیلی زود روزهایی میرسد که این کارها برای صاحبان قدرت دیگر امکان پذیر نیست...
تحمل این وضع سخت است ولی ما هم سختجان هستیم. صبر میکنیم و دوباره یک روز به سبیل قدرت میخندیم.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍7❤5🔥5
ورود_پرماجرای_آلبر_کامو_به_ایران_1.pdf
304.9 KB
ورود پرماجرای آلبر کامو به ایران
چاپشده در فصلنامۀ مترجم، شمارۀ ۹۱، زمستان ۱۴۰۴
#فرهیختگان راهی به رهایی
چاپشده در فصلنامۀ مترجم، شمارۀ ۹۱، زمستان ۱۴۰۴
#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥3
گاه فکر میکنم این ملت با این همه تاریخ، چگونه چنین در تاریکی فرو رفته؟ شب، تا دیروقت بیدار ماندم و به این اندیشیدم که آیا روزی میرسد که عقل و علم بر این سرزمین چیره شود؟
زنده یاد محمدعلی فروغی
#فرهیختگان راهی به رهایی
زنده یاد محمدعلی فروغی
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍10❤7🤬1😢1
باشد که...
سیدعلی صالحی
باشد که آوازخوانِ آتش
ما را از تاریکی به روشنایی باز آورد
برکت و گرمای رویا را به ما باز آورد
باشد که سرما بمیرد
گرسنگی بمیرد
نفرت و نادانی بمیرد.
#فرهیختگان روزن آگاهی
سیدعلی صالحی
باشد که آوازخوانِ آتش
ما را از تاریکی به روشنایی باز آورد
برکت و گرمای رویا را به ما باز آورد
باشد که سرما بمیرد
گرسنگی بمیرد
نفرت و نادانی بمیرد.
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤3🔥2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گزارش تصویری آیین بدرقه
، خاکسپاری و یادبود «حاجیه خانم خدیجه خاتمی»
بانو خدیجه خاتمی دومین فرزند آیت الله سید روحالله خاتمی و سکینه ضیایی اردکانی در هشتم آذرماه ۱۳۱۹ در اردکان چشم به جهان گشود.
نیکپنداری، راستکرداری و درستگفتاری برمبنای آموزههای غنی فرهنگی و دینی در اعمال ایشان تجسم داشت و فضایل اخلاقی و روش و منش متعبدانه و خالصانهاش برای همه درسآموز بود.
این بنده خوب خدا، تصویری زیبا از ویژگیهای ناب پدر ارجمندش مرحوم آیت الله خاتمی (ره) و خاندان خدوم و دلسوز و مردمدارش را به نمایش میگذاشت.
او و همسر فقیدش، معلم فرزانه، «محمد تابش» سالها در کنار هم شرافتمندانه زیستند و عمر پربرکتشان را صرف تربیت فرزندان صالح و ترویج نیکی، اخلاقمداری و پرهیزگاری نمودند.
حاجیه خانم خدیجه خاتمی در چهارم خرداد ۱۴۰۵ دیده از جهان فروبست و پنجم خرداد با بدرقه مردم متدین اردکان ، دوستداران خانواده خاتمی و بستگان داغدارش، در آرامگاه خانوادگی خاتمی به خاک سپرده شد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
، خاکسپاری و یادبود «حاجیه خانم خدیجه خاتمی»
بانو خدیجه خاتمی دومین فرزند آیت الله سید روحالله خاتمی و سکینه ضیایی اردکانی در هشتم آذرماه ۱۳۱۹ در اردکان چشم به جهان گشود.
نیکپنداری، راستکرداری و درستگفتاری برمبنای آموزههای غنی فرهنگی و دینی در اعمال ایشان تجسم داشت و فضایل اخلاقی و روش و منش متعبدانه و خالصانهاش برای همه درسآموز بود.
این بنده خوب خدا، تصویری زیبا از ویژگیهای ناب پدر ارجمندش مرحوم آیت الله خاتمی (ره) و خاندان خدوم و دلسوز و مردمدارش را به نمایش میگذاشت.
او و همسر فقیدش، معلم فرزانه، «محمد تابش» سالها در کنار هم شرافتمندانه زیستند و عمر پربرکتشان را صرف تربیت فرزندان صالح و ترویج نیکی، اخلاقمداری و پرهیزگاری نمودند.
حاجیه خانم خدیجه خاتمی در چهارم خرداد ۱۴۰۵ دیده از جهان فروبست و پنجم خرداد با بدرقه مردم متدین اردکان ، دوستداران خانواده خاتمی و بستگان داغدارش، در آرامگاه خانوادگی خاتمی به خاک سپرده شد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3🕊2👎1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مراسم ختم خواهر سید محمد خاتمی در اردکان یزد برگزار شد
مراسم تشییع و خاکسپاری خواهر سید محمدخاتمی، عصر روز سهشنبه در گلزار شهدای اردکان یزد برگزار و آیین ختم این بانوی متدین با حضور رییس جمهور اسبق کشورمان در مسجد کوشکنو این شهر برگزار شد.
به گزارش ایرنا، سیده حاجیه خدیجه خاتمی، دختر آیت الله سید روح الله خاتمی و خواهر رییس جمهور دولت اصلاحات، چهارم خرداد در سن ۸۶ سالگی در گذشت.
رییس جمهور در پیامی درگذشت خواهر سید محمد خاتمی را به وی، بستگان معزز و خاندان تابش تسلیت گفته بود.
#فرهیختگان راهی به رهایی
مراسم تشییع و خاکسپاری خواهر سید محمدخاتمی، عصر روز سهشنبه در گلزار شهدای اردکان یزد برگزار و آیین ختم این بانوی متدین با حضور رییس جمهور اسبق کشورمان در مسجد کوشکنو این شهر برگزار شد.
به گزارش ایرنا، سیده حاجیه خدیجه خاتمی، دختر آیت الله سید روح الله خاتمی و خواهر رییس جمهور دولت اصلاحات، چهارم خرداد در سن ۸۶ سالگی در گذشت.
رییس جمهور در پیامی درگذشت خواهر سید محمد خاتمی را به وی، بستگان معزز و خاندان تابش تسلیت گفته بود.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤1👎1🕊1
پیام نسرین ستوده: افشای جزئیات شکنجه و تاکید بر "نه به جنگ، نه به استبداد"
نسرین ستوده، وکیل دادگستری و فعال سرشناس حقوق بشر روز پنجشنبه هفتم خرداد با انتشار پیامی در حساب کاربری خود در فیسبوک، جزئیات تکاندهندهای از بازداشت اخیر خود توسط مأموران وزارت اطلاعات، اعمال خشونت فیزیکی به دلیل مخالفت با حجاب اجباری و وضعیت بحرانی بازداشتگاههای امنیتی در ایران را افشا کرد.
نسرین ستوده که به تازگی به طور موقت آزاد شده است، در این پیام تاکید کرده که آزادی خود را مدیون همبستگی بینالمللی است.
این فعال حقوق بشر با تشریح روز نخست بازداشت خود نوشت: «۱۲ فروردین سال جاری، مأموران اطلاعات با یورش به منزلمان مرا دستگیر و به محل بازداشتگاه این وزارتخانه بردند. در بدو ورود به بازداشتگاه دست و پایم را بستند و مرا بابت حجاب اجباری کتک زدند.»
او در ادامه به آسیبهای جسمی ناشی از این برخوردها اشاره کرد و افزود: «روزهای پس از آن نشانههای کبودی روی پا و صورتم که در اثر چسبی که به دهانم زده بودند، زخم شده بود، خود را نشان دادند.»
دویچهوله فارسی
#فرهیختگان روزن آگاهی
نسرین ستوده، وکیل دادگستری و فعال سرشناس حقوق بشر روز پنجشنبه هفتم خرداد با انتشار پیامی در حساب کاربری خود در فیسبوک، جزئیات تکاندهندهای از بازداشت اخیر خود توسط مأموران وزارت اطلاعات، اعمال خشونت فیزیکی به دلیل مخالفت با حجاب اجباری و وضعیت بحرانی بازداشتگاههای امنیتی در ایران را افشا کرد.
نسرین ستوده که به تازگی به طور موقت آزاد شده است، در این پیام تاکید کرده که آزادی خود را مدیون همبستگی بینالمللی است.
این فعال حقوق بشر با تشریح روز نخست بازداشت خود نوشت: «۱۲ فروردین سال جاری، مأموران اطلاعات با یورش به منزلمان مرا دستگیر و به محل بازداشتگاه این وزارتخانه بردند. در بدو ورود به بازداشتگاه دست و پایم را بستند و مرا بابت حجاب اجباری کتک زدند.»
او در ادامه به آسیبهای جسمی ناشی از این برخوردها اشاره کرد و افزود: «روزهای پس از آن نشانههای کبودی روی پا و صورتم که در اثر چسبی که به دهانم زده بودند، زخم شده بود، خود را نشان دادند.»
دویچهوله فارسی
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍8😢7👎2❤1
گزارش جدیدی از فایننشال تایمز فاش میکند که شرکت مادر ایران اینترنشنال، مستقر در جزایر کیمن، تحت کنترل گروه سعودی ریسرچ اند مدیا (Saudi Research and Media Group) است که عملاً یک پلتفرم رسانهای دولتی محسوب میشود.
این گزارش همچنین نشان میدهد که مالکان این شبکه نزدیک به یک میلیارد دلار طی پنج سال گذشته برای تأمین مالی این کانال هزینه کردهاند. در حالی که این شرکت هیچ درآمد واقعی ندارد!
تحقیقات فایننشال تایمز نشان داد که ایران اینترنشنال طی پنج سال بیش از ۴۱۰ میلیون پوند ضرر داده است، در حالی که نزدیک به یک میلیارد دلار تأمین مالی دریافت کرده، از جمله ۶۵۰ میلیون پوند تسهیل بدهی مرتبط با ساختارهایی که به گروه سعودی ریسرچ اند مدیا (SRMG)، یک شرکت رسانهای همسو با دولت عربستان، وابسته هستند.
این شبکه در ماه دسامبر ۶۵۰ میلیون پوند از بدهی سهامداران خود را به سهام تبدیل کرد تا ترازنامهاش را تقویت کند. اسناد شرکتی نشان میدهد که این شبکه دارای پیوندهای مالکیتی با نهادهای فراساحلی مرتبط با «صالح حسین الدویس» است که به عنوان یک مدیر ارشد در SRMG شناسایی شده است./انتخاب
#فرهیختگان روزن آگاهی
این گزارش همچنین نشان میدهد که مالکان این شبکه نزدیک به یک میلیارد دلار طی پنج سال گذشته برای تأمین مالی این کانال هزینه کردهاند. در حالی که این شرکت هیچ درآمد واقعی ندارد!
تحقیقات فایننشال تایمز نشان داد که ایران اینترنشنال طی پنج سال بیش از ۴۱۰ میلیون پوند ضرر داده است، در حالی که نزدیک به یک میلیارد دلار تأمین مالی دریافت کرده، از جمله ۶۵۰ میلیون پوند تسهیل بدهی مرتبط با ساختارهایی که به گروه سعودی ریسرچ اند مدیا (SRMG)، یک شرکت رسانهای همسو با دولت عربستان، وابسته هستند.
این شبکه در ماه دسامبر ۶۵۰ میلیون پوند از بدهی سهامداران خود را به سهام تبدیل کرد تا ترازنامهاش را تقویت کند. اسناد شرکتی نشان میدهد که این شبکه دارای پیوندهای مالکیتی با نهادهای فراساحلی مرتبط با «صالح حسین الدویس» است که به عنوان یک مدیر ارشد در SRMG شناسایی شده است./انتخاب
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤5🤬3🤔1
هشدار درباره افزایش خشونتهای ضد مهاجرت در اروپا
کارشناسان و فعالان حقوق بشر هشدار دادهاند که گسترش ادبیات ضد مهاجرت در برخی کشورهای اروپایی، به افزایش خشونتهای خیابانی و تنشهای اجتماعی دامن زده است.
وبسایت هلندی Small Stream Media در گزارشی با اشاره به ناآرامیهای اخیر در شهر لوسدرخت هلند نوشت گروههای راست افراطی با بهرهگیری از شبکههای اجتماعی و شعارهای ضد مهاجرت، فضای عمومی را ملتهب کردهاند. این گزارش میگوید مفهومی که در محافل راست افراطی اروپا با عنوان «بازگرداندن مهاجران» مطرح میشود، اکنون در برخی جریانهای سیاسی در هلند، بلژیک و اسپانیا رواج بیشتری یافته و منتقدان آن را تلاشی برای مشروعیتبخشی به اخراج گسترده مهاجران و حتی شهروندان دارای پیشینه مهاجرتی میدانند.
در ادامه این گزارش آمده است که سازمانهای حامی پناهجویان در برخی کشورهای اروپایی نیز با فشارهای فزایندهای روبهرو شدهاند و در مواردی، کمکرسانی به مهاجران با اتهام «تسهیل مهاجرت غیرقانونی» مواجه شده است.
فعالان حقوق بشر هشدار دادهاند که ادامه این روند میتواند به عادیسازی خشونت علیه مهاجران و تشدید شکافهای اجتماعی در اروپا منجر شود.
https://smallstreammedia.nl/artikelen/loosdrecht-belgie-en-spanje-remigratie-retoriek-jaagt-geweld-aan-in-europa/
زيتون
#فرهیختگان روزن آگاهی
کارشناسان و فعالان حقوق بشر هشدار دادهاند که گسترش ادبیات ضد مهاجرت در برخی کشورهای اروپایی، به افزایش خشونتهای خیابانی و تنشهای اجتماعی دامن زده است.
وبسایت هلندی Small Stream Media در گزارشی با اشاره به ناآرامیهای اخیر در شهر لوسدرخت هلند نوشت گروههای راست افراطی با بهرهگیری از شبکههای اجتماعی و شعارهای ضد مهاجرت، فضای عمومی را ملتهب کردهاند. این گزارش میگوید مفهومی که در محافل راست افراطی اروپا با عنوان «بازگرداندن مهاجران» مطرح میشود، اکنون در برخی جریانهای سیاسی در هلند، بلژیک و اسپانیا رواج بیشتری یافته و منتقدان آن را تلاشی برای مشروعیتبخشی به اخراج گسترده مهاجران و حتی شهروندان دارای پیشینه مهاجرتی میدانند.
در ادامه این گزارش آمده است که سازمانهای حامی پناهجویان در برخی کشورهای اروپایی نیز با فشارهای فزایندهای روبهرو شدهاند و در مواردی، کمکرسانی به مهاجران با اتهام «تسهیل مهاجرت غیرقانونی» مواجه شده است.
فعالان حقوق بشر هشدار دادهاند که ادامه این روند میتواند به عادیسازی خشونت علیه مهاجران و تشدید شکافهای اجتماعی در اروپا منجر شود.
https://smallstreammedia.nl/artikelen/loosdrecht-belgie-en-spanje-remigratie-retoriek-jaagt-geweld-aan-in-europa/
زيتون
#فرهیختگان روزن آگاهی
🔥1
Forwarded from Sadat Azizi
مؤسسه مهرِ شمس رویان برگزار می کند:
بررسی مفهوم عشق درفرهنگ و ادبیات ایران
( براساس کتابِ وسوسهٔ عاشقی )
حضوری
مدرس : دکتر محمد دهقانی
مدت دوره : ۶ جلسه
زمان : دوشنبه ها ساعت ۱۸الی۱۹:۳۰
شروع دوره :بیست وپنجم خرداد ۱۴۰۵
مکان : مؤسسه فرهنگی مهر شمس رویان
خیابان انقلاب ، خیابان موسوی . روبروی هتل اسکان ، نبش خیابان دهخدا شرقی ، پلاک ۴۶ ، واحد ۸
لطفا جهت ثبت نام دردایرکت همین صفحه پیام دهید .
🌱مهرِ شمس رویان را به دوستان خود معرفی کنید🌱
برای اطلاعات تکمیلی لطفا به کانال تلگرام مراجعه کنید ویا با شماره یِ 09368783431تماس بگیرید .
@mehreshamsrooyan
https://t.me/MehreShamsRooyann
https://t.me/dmdehghani
بررسی مفهوم عشق درفرهنگ و ادبیات ایران
( براساس کتابِ وسوسهٔ عاشقی )
حضوری
مدرس : دکتر محمد دهقانی
مدت دوره : ۶ جلسه
زمان : دوشنبه ها ساعت ۱۸الی۱۹:۳۰
شروع دوره :بیست وپنجم خرداد ۱۴۰۵
مکان : مؤسسه فرهنگی مهر شمس رویان
خیابان انقلاب ، خیابان موسوی . روبروی هتل اسکان ، نبش خیابان دهخدا شرقی ، پلاک ۴۶ ، واحد ۸
لطفا جهت ثبت نام دردایرکت همین صفحه پیام دهید .
🌱مهرِ شمس رویان را به دوستان خود معرفی کنید🌱
برای اطلاعات تکمیلی لطفا به کانال تلگرام مراجعه کنید ویا با شماره یِ 09368783431تماس بگیرید .
@mehreshamsrooyan
https://t.me/MehreShamsRooyann
https://t.me/dmdehghani
🕊1
سلام
بالاخره بعد از سه ماه اینترنت وصل شد، گرچه با سرعت کم، اختلال زیاد و فیلتربودن تقریباً هر آنچه به کار میآید. ولی دستکم تعدادی از فیلترشکنهای رایگان یا ارزان قدیمی دوباره کار میکنند و عده خیلی بیشتری به شکل پایدار به اینترنت وصل خواهند بود.
من در این مدت به لطف کانفیگهایی که از یکی از دوستانم میرسید کمابیش وصل بودم، البته با سرعت لاکپشتی. ولی نوشتن در اینجا به نظرم بیمعنی بود. مهمتر از همه به این دلیل که بخش اعظم مخاطبان اینجا که ساکن ایرانند نبودند. دلیل دیگرش هم اینکه این روزها حرفزدن واقعاً سخت است. بلا از هر طرف میبارد و در محاصره چند دیو گیر افتادهایم. فعلاً هم امید بهبودی نیست. در هر حال، اینجا دوباره خواهم نوشت. باید دید در شرایط جدید و با حساسیتهای شدتیافته حکومت و برخوردهای سنگینتر از قبل اساسا از چه چیزهایی میشود گفت و از چه چیزهایی نه.
در دوره جنگ در تهران بودم. اوضاع تقریبا همان بود که در این گزارش نوشتم، با این تفاوت که هرچه جلو رفتیم اضطرابمان بیشتر شد که این وضع تا کی قرار است ادامه پیدا کند و چندنفرمان قرار است در اثر این موشکها بمیریم یا خانههایمان را از دست بدهیم. شیشه خانه ما هم مثل خیلی خانههای دیگر شکست (خوشبختانه کسی آسیب ندید).
نگرانی اقتصادی هم روزبهروز بیشتر میشد. جنگ موقتا تمام شد ولی تا چند هفته همین اینترنت نصفهنیمه را هم وصل نکردند تا مصیبت بیکاری و فقر گستردهتر و عمیقتر شود. با این وضع محاصره و فولاد و پتروشیمی و ... نمیدانم اوضاع تورم در ماههای آینده چه خواهد شد. فعلا که هم و غم همهمان مصروف این است که ماه را به آخر برسانیم. فکر و انرژی من هم در این مدت بیشتر از هر چیزی متوجه سرپا نگهداشتن کتابفروشی بود که خوشبختانه تا اینجا موفق شدهایم و چراغمان روشن است.
قبلا چندبار نوشتهام و باز هم مینویسم که من همیشه مخالف جنگ بودهام و هنوز هم هستم. جدا از دلایل اخلاقی و ... اصولا جنگ را راهی برای رسیدن به اهداف جنبش مردمی ایران نمیدانم. ولی این هم روایت درستی نیست که بگوییم فقط یکسری خارجنشین سلطنتطلب طرفدار جنگند و برای مردم ایران بمب و موشک میخواهند. خیلیها را دیدهام که همه جنگ هم در تهران بودهاند و حتی شاید خانهشان هم از جنگ آسیب دیده و باز هم موافق جنگ بودهاند و حتی امروز هم منتظر حمله دوباره امریکا و اسرائیلند. حتما کسانی از طرفداران جنگ الان دیگر طرفدارش نیستند (که به نظرم اصلیترین دلیلش این است که جنگ به سقوط جمهوری اسلامی منجر نشد) ولی اینکه فکر کنیم بساط این فکر جمع شده به نظرم درست نیست. تا وقتی استیصال هست (که هست و شدیدتر هم شده) و امیدی به بهبود نیست (که فعلاً نیست)، این راهها طرفدار دارند. چشممان را رویشان نبندیم (نمیگویم تاییدشان کنیم، ولی ببینیمشان).
بهمن دارالشفایی
#فرهیختگان روزن آگاهی
بالاخره بعد از سه ماه اینترنت وصل شد، گرچه با سرعت کم، اختلال زیاد و فیلتربودن تقریباً هر آنچه به کار میآید. ولی دستکم تعدادی از فیلترشکنهای رایگان یا ارزان قدیمی دوباره کار میکنند و عده خیلی بیشتری به شکل پایدار به اینترنت وصل خواهند بود.
من در این مدت به لطف کانفیگهایی که از یکی از دوستانم میرسید کمابیش وصل بودم، البته با سرعت لاکپشتی. ولی نوشتن در اینجا به نظرم بیمعنی بود. مهمتر از همه به این دلیل که بخش اعظم مخاطبان اینجا که ساکن ایرانند نبودند. دلیل دیگرش هم اینکه این روزها حرفزدن واقعاً سخت است. بلا از هر طرف میبارد و در محاصره چند دیو گیر افتادهایم. فعلاً هم امید بهبودی نیست. در هر حال، اینجا دوباره خواهم نوشت. باید دید در شرایط جدید و با حساسیتهای شدتیافته حکومت و برخوردهای سنگینتر از قبل اساسا از چه چیزهایی میشود گفت و از چه چیزهایی نه.
در دوره جنگ در تهران بودم. اوضاع تقریبا همان بود که در این گزارش نوشتم، با این تفاوت که هرچه جلو رفتیم اضطرابمان بیشتر شد که این وضع تا کی قرار است ادامه پیدا کند و چندنفرمان قرار است در اثر این موشکها بمیریم یا خانههایمان را از دست بدهیم. شیشه خانه ما هم مثل خیلی خانههای دیگر شکست (خوشبختانه کسی آسیب ندید).
نگرانی اقتصادی هم روزبهروز بیشتر میشد. جنگ موقتا تمام شد ولی تا چند هفته همین اینترنت نصفهنیمه را هم وصل نکردند تا مصیبت بیکاری و فقر گستردهتر و عمیقتر شود. با این وضع محاصره و فولاد و پتروشیمی و ... نمیدانم اوضاع تورم در ماههای آینده چه خواهد شد. فعلا که هم و غم همهمان مصروف این است که ماه را به آخر برسانیم. فکر و انرژی من هم در این مدت بیشتر از هر چیزی متوجه سرپا نگهداشتن کتابفروشی بود که خوشبختانه تا اینجا موفق شدهایم و چراغمان روشن است.
قبلا چندبار نوشتهام و باز هم مینویسم که من همیشه مخالف جنگ بودهام و هنوز هم هستم. جدا از دلایل اخلاقی و ... اصولا جنگ را راهی برای رسیدن به اهداف جنبش مردمی ایران نمیدانم. ولی این هم روایت درستی نیست که بگوییم فقط یکسری خارجنشین سلطنتطلب طرفدار جنگند و برای مردم ایران بمب و موشک میخواهند. خیلیها را دیدهام که همه جنگ هم در تهران بودهاند و حتی شاید خانهشان هم از جنگ آسیب دیده و باز هم موافق جنگ بودهاند و حتی امروز هم منتظر حمله دوباره امریکا و اسرائیلند. حتما کسانی از طرفداران جنگ الان دیگر طرفدارش نیستند (که به نظرم اصلیترین دلیلش این است که جنگ به سقوط جمهوری اسلامی منجر نشد) ولی اینکه فکر کنیم بساط این فکر جمع شده به نظرم درست نیست. تا وقتی استیصال هست (که هست و شدیدتر هم شده) و امیدی به بهبود نیست (که فعلاً نیست)، این راهها طرفدار دارند. چشممان را رویشان نبندیم (نمیگویم تاییدشان کنیم، ولی ببینیمشان).
بهمن دارالشفایی
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍12😢1
گفتوگوی رضا علیجانی با بیبیسی
دو اتفاق در حال وقوع باعث صدور بیانیه پر شِداد و غِلاظ وزارت اطلاعات شده است: احتمال پایان جنگ و دسترسی نسبی عمومی به فضای مجازی.
ادبیات این بیانیه سرشار از گفتار و تحلیلهای «دشمنمحور» علی خامنهای است و آنچه آن را تند و تیزتر کرده تکرار تعبیر«مزدوران دشمن» است.
در پایان بیانیه به سبک دیکتاتورها وقلدرها تعبیر «هر گونه...» تکرار شده است!
رجزخوانیهای این بیانیه برای پنهان کردن شکستهای بزرگ اطلاعاتیشان است و تهدیدهای تندش برای پنهان کردن نگرانیشان از پایان جنگ و احتمال به خیابان آمدن معترضان معیشتی و سرکشی نسل جوان و تسخیر دوباره روایتها توسط آنها.
سفسطه این نوع بیانیهها ضریب دادن به برخی مولفههاست؛ بله، ممکن است برخی کشورهای خارجی روی اعتراضات داخل ایران و یا مسائل قومی و مذهبی و نظایر آنها طمعی هم داشته باشند ولی این که همه اعتراضات اجتماعی و اقتصادی و یا هر روایتگری مخالف روایت رسمی به توطئهها و دسیسههای دشمن تقلیل داده شود، یک فریبکاری رذیلانه است. این ادبیات و این نوع تحلیلها دیگر نخنما شده است!
این بیانیهی عصبانی سرشار از تعابیری مثل«آدمخوار غربی-صهیونی»و یا «غلامان متمول آنها»، «خصم وحشی»، «ناتوی اطلاعاتی دشمن و غلامان نیابتی آنها» و...، است.
کلمات تند و درشت این بیانیه ما را به یاد بیانیههای دهه شصت و ادبیات آن زمان میاندازد.
در بیانیه وزارت اطلاعات آمده«دشمن با توقف جنگ سخت، قطعاً تمرکز بیشتر و سنگینتری بر انواع شیوههای جنگ نرم، جنگ شناختی و توطئههای جنگ ترکیبی خواهد داشت» و یا «امروز اولویت محورهای جنگ ترکیبی دشمن، انجام تحریکات اجتماعی حول محورهای اقتصادی و برخی کمبودها و تهییج معترضین و کشاندن آنها به خیابانهاست».
دو نگرانی مهم نیروهای امنیتی یکی احتمال وقوع اعتراضات اقتصادی روی فشار معیشتی و گرانی است که در دو جا آن را اولین برنامه دشمن معرفی کرده و دیگری دسترسی مردم به فضای مجازی و تشدید جنگ روایتها و زیر سئوال رفتن روایتهای رسمی و حکومتی.
در چند جای بیانیه قاچاق اسلحه و آنتن استارلینک در یک ردیف و در کنار هم آمده است!
طبق این بیانیه هر کس برای اعتراض اقتصادی به خیابان بیایدِ، هر کس که ویدئویی سیاسی با دوستش رد و بدل کند و یا به خارج از کشور بفرستد مزدور دشمن تلقی میشود!
در پایان بیانیه آمده است هر گونه تلاش ضدامنیتی برای ایجاد اغتشاش.../هرگونه اقدام برای شکستن انسجام ملّی و ایجاد گسست اجتماعی.../ هر گونه قاچاق سلاح و ابزارهای ارتباطی غیرقانونی همچون استارلینک.../هرگونه تحریکات قومی و مذهبی...، با دقت و قاطعیت هرچه بیشتر مورد پیگرد جامعه مقتدر اطلاعاتی کشور قرار گرفته و متهمین به مراجع ذیربط قضایی معرفی خواهند شد.
بیانیه با حمله به رسانههای فارسیزبانی مثل بیبیسی، صدای آمریکا و ایران اینترنشنال دست روی هدف واقعیاش گذاشته و با استفاده از تعبیر« جاسوس در پوشش به اصطلاح شهروند-خبرنگار» نیتش را آشکار کرده که هر شهروندی که موبایلش را بالا برده و از یک صحنه اجتماعی فیلم بگیرد را با این انگ مواجه خواهد کرد!
در این بیانیه از اعتراضات دی ماه به عنوان کودتای بزرگ دشمن یاد شده است!
جنگ برای حاکمان ولایی نعمت بوده است قبل از جنگ بارها میگفتیم که...
وزارت اطلاعات بدون اینکه اصلا به روی مبارک بیاورد که چه شکست سنگینی در برابر نیروهای امنیتی و اطلاعاتی اسرائیل و آمریکا متحمل شده و در همان لحظات اولیه رهبر و بسیاری از صاحب منصبان سیاسی و نظامی از بین رفتهاند( و این اتفاق با فاصله کمی دوباره و چند باره تکرار شده است)؛ اما در مقدمه همین بیانیه رجزخوانی و گزافهگویی میکند که در جنگ اطلاعاتی دشمن را چنین و چنان شکست دادهایم و کارهایی کردهایم که الآن نمیتوانیم بگوییم!
این تهدیدها دیگر چندان کار نمیکند و مشکلات معیشتی دوباره مردمان و قبل از همه بازنشستگان، که دیگر خطر اخراج تهدیدشان نمیکند، را به خیابان خواهد کشاند و نسل جوانی که هر یک در دستشان یک تلفن هوشمند دارند به سرعت فضای مجازی را تسخیر خواهند کرد.
این بیانیهها فقط به درد تسکین خودشان میخورد و یا اینکه به بخش تندروتر اطمینان دهد که اگر اینترنت باز میشود ولی شدیدا مراقب هستیم!
این نوع بیانیهها اگر نگوییم بیتاثیر لااقل بسیار کماثر است. اصلا ممکن است خبر این بیانیه حتی به گوش اکثر شهروندان نرسد.
نکات کاملتر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/848
#فرهیختگان روزن آگاهی
دو اتفاق در حال وقوع باعث صدور بیانیه پر شِداد و غِلاظ وزارت اطلاعات شده است: احتمال پایان جنگ و دسترسی نسبی عمومی به فضای مجازی.
ادبیات این بیانیه سرشار از گفتار و تحلیلهای «دشمنمحور» علی خامنهای است و آنچه آن را تند و تیزتر کرده تکرار تعبیر«مزدوران دشمن» است.
در پایان بیانیه به سبک دیکتاتورها وقلدرها تعبیر «هر گونه...» تکرار شده است!
رجزخوانیهای این بیانیه برای پنهان کردن شکستهای بزرگ اطلاعاتیشان است و تهدیدهای تندش برای پنهان کردن نگرانیشان از پایان جنگ و احتمال به خیابان آمدن معترضان معیشتی و سرکشی نسل جوان و تسخیر دوباره روایتها توسط آنها.
سفسطه این نوع بیانیهها ضریب دادن به برخی مولفههاست؛ بله، ممکن است برخی کشورهای خارجی روی اعتراضات داخل ایران و یا مسائل قومی و مذهبی و نظایر آنها طمعی هم داشته باشند ولی این که همه اعتراضات اجتماعی و اقتصادی و یا هر روایتگری مخالف روایت رسمی به توطئهها و دسیسههای دشمن تقلیل داده شود، یک فریبکاری رذیلانه است. این ادبیات و این نوع تحلیلها دیگر نخنما شده است!
این بیانیهی عصبانی سرشار از تعابیری مثل«آدمخوار غربی-صهیونی»و یا «غلامان متمول آنها»، «خصم وحشی»، «ناتوی اطلاعاتی دشمن و غلامان نیابتی آنها» و...، است.
کلمات تند و درشت این بیانیه ما را به یاد بیانیههای دهه شصت و ادبیات آن زمان میاندازد.
در بیانیه وزارت اطلاعات آمده«دشمن با توقف جنگ سخت، قطعاً تمرکز بیشتر و سنگینتری بر انواع شیوههای جنگ نرم، جنگ شناختی و توطئههای جنگ ترکیبی خواهد داشت» و یا «امروز اولویت محورهای جنگ ترکیبی دشمن، انجام تحریکات اجتماعی حول محورهای اقتصادی و برخی کمبودها و تهییج معترضین و کشاندن آنها به خیابانهاست».
دو نگرانی مهم نیروهای امنیتی یکی احتمال وقوع اعتراضات اقتصادی روی فشار معیشتی و گرانی است که در دو جا آن را اولین برنامه دشمن معرفی کرده و دیگری دسترسی مردم به فضای مجازی و تشدید جنگ روایتها و زیر سئوال رفتن روایتهای رسمی و حکومتی.
در چند جای بیانیه قاچاق اسلحه و آنتن استارلینک در یک ردیف و در کنار هم آمده است!
طبق این بیانیه هر کس برای اعتراض اقتصادی به خیابان بیایدِ، هر کس که ویدئویی سیاسی با دوستش رد و بدل کند و یا به خارج از کشور بفرستد مزدور دشمن تلقی میشود!
در پایان بیانیه آمده است هر گونه تلاش ضدامنیتی برای ایجاد اغتشاش.../هرگونه اقدام برای شکستن انسجام ملّی و ایجاد گسست اجتماعی.../ هر گونه قاچاق سلاح و ابزارهای ارتباطی غیرقانونی همچون استارلینک.../هرگونه تحریکات قومی و مذهبی...، با دقت و قاطعیت هرچه بیشتر مورد پیگرد جامعه مقتدر اطلاعاتی کشور قرار گرفته و متهمین به مراجع ذیربط قضایی معرفی خواهند شد.
بیانیه با حمله به رسانههای فارسیزبانی مثل بیبیسی، صدای آمریکا و ایران اینترنشنال دست روی هدف واقعیاش گذاشته و با استفاده از تعبیر« جاسوس در پوشش به اصطلاح شهروند-خبرنگار» نیتش را آشکار کرده که هر شهروندی که موبایلش را بالا برده و از یک صحنه اجتماعی فیلم بگیرد را با این انگ مواجه خواهد کرد!
در این بیانیه از اعتراضات دی ماه به عنوان کودتای بزرگ دشمن یاد شده است!
جنگ برای حاکمان ولایی نعمت بوده است قبل از جنگ بارها میگفتیم که...
وزارت اطلاعات بدون اینکه اصلا به روی مبارک بیاورد که چه شکست سنگینی در برابر نیروهای امنیتی و اطلاعاتی اسرائیل و آمریکا متحمل شده و در همان لحظات اولیه رهبر و بسیاری از صاحب منصبان سیاسی و نظامی از بین رفتهاند( و این اتفاق با فاصله کمی دوباره و چند باره تکرار شده است)؛ اما در مقدمه همین بیانیه رجزخوانی و گزافهگویی میکند که در جنگ اطلاعاتی دشمن را چنین و چنان شکست دادهایم و کارهایی کردهایم که الآن نمیتوانیم بگوییم!
این تهدیدها دیگر چندان کار نمیکند و مشکلات معیشتی دوباره مردمان و قبل از همه بازنشستگان، که دیگر خطر اخراج تهدیدشان نمیکند، را به خیابان خواهد کشاند و نسل جوانی که هر یک در دستشان یک تلفن هوشمند دارند به سرعت فضای مجازی را تسخیر خواهند کرد.
این بیانیهها فقط به درد تسکین خودشان میخورد و یا اینکه به بخش تندروتر اطمینان دهد که اگر اینترنت باز میشود ولی شدیدا مراقب هستیم!
این نوع بیانیهها اگر نگوییم بیتاثیر لااقل بسیار کماثر است. اصلا ممکن است خبر این بیانیه حتی به گوش اکثر شهروندان نرسد.
نکات کاملتر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/848
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
Reza Alijani archive
🔹گفتوگوی رضا علیجانی با بیبیسی
✅ دو اتفاق در حال وقوع باعث صدور بیانیه پر شِداد و غِلاظ وزارت اطلاعات شده است: احتمال پایان جنگ و دسترسی نسبی عمومی به فضای مجازی.
🔹ادبیات این بیانیه سرشار از گفتار و تحلیلهای «دشمنمحور» علی خامنهای است و آنچه آن را…
✅ دو اتفاق در حال وقوع باعث صدور بیانیه پر شِداد و غِلاظ وزارت اطلاعات شده است: احتمال پایان جنگ و دسترسی نسبی عمومی به فضای مجازی.
🔹ادبیات این بیانیه سرشار از گفتار و تحلیلهای «دشمنمحور» علی خامنهای است و آنچه آن را…
❤5👍3👎2