مولانا عبدالحمید: با سیاست مذهبی نمیتوان ایران را اداره کرد
مولانا عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، در در خطبههای روز گذشته نماز جمعه با اشاره به تفاهم اخیر و کاهش تنشها، خواستار اصلاحات گسترده در مدیریت کشور شد و تأکید کرد که مسئولان باید از این فرصت برای تغییر رویکردهای داخلی و خارجی استفاده کنند.
وی با اشاره به ضرورت مبارزه با فساد گفت تفاهم و صلح حاصلشده زمانی به نفع مردم خواهد بود که مسئولان بدون ملاحظه افراد «ناتوان، فاسد و وابسته» را از مسئولیتها کنار بگذارند و افراد «توانمند، باوجدان و کارآمد» را جایگزین کنند. او تصریح کرد تا زمانی که فساد از ساختارهای کشور ریشهکن نشود، مشکلات ایران حل نخواهد شد.
امام جمعه زاهدان همچنین از «تندروها و افراطیون» به عنوان عامل بسیاری از مشکلات کشور یاد کرد و گفت ریشه بسیاری از بحرانها و خسارتهایی که ملت ایران متحمل شده، در سیاستهای افراطی نهفته است. وی خواستار سپردن مسئولیتهای کلان و میانی به نیروهای معتدل، سیاستمدار و دارای نگاه واقعبینانه شد.
مولانا عبدالحمید در بخش دیگری از سخنانش بر لزوم بازنگری در سیاستهای داخلی و خارجی تأکید کرد و گفت خواست عمومی مردم ایران آن است که سیاست خارجی کشور بر اساس منافع ملی، احترام متقابل و روابط سازنده با سایر ملتها تنظیم شود. او با اشاره به اعتراضات سالهای ۱۳۹۸، ۱۴۰۱ و دیماه ۱۴۰۴ اظهار داشت که مردم هزینههای سنگینی پرداخت کردهاند و اکنون انتظار دارند صدای آنان شنیده شود و مطالباتشان مورد توجه قرار گیرد.
وی همچنین اجرای عدالت میان اقوام، مذاهب و ادیان مختلف را از الزامات توسعه کشور دانست و گفت همه شهروندان باید در ساختار سیاسی و اجتماعی کشور دیده شوند. او بر رعایت حقوق زنان، تأمین آزادیهای لازم برای احزاب، تشکلها و فعالان مدنی و رفع محدودیتهای موجود تأکید کرد و این اقدامات را لازمه ساختن «ایرانی آباد و پیشرفته» دانست.
امام جمعه زاهدان با بیان اینکه «با سیاست مذهبی نمیتوان ایران را اداره کرد»، گفت جامعه ایران متشکل از گروههای متنوع مذهبی، قومی و فکری است و اداره کشور نیازمند سیاستهایی فراگیر و مبتنی بر منافع همه شهروندان است.
مولانا عبدالحمید در بخش دیگری از سخنان خود نسبت به افزایش اعدامها در کشور ابراز نگرانی کرد و خواستار توقف اجرای احکام اعدام شد. او گفت برداشت بخش بزرگی از جامعه این است که بسیاری از اعدامهای اخیر دارای انگیزههای سیاسی هستند، حتی اگر با عناوینی مانند جرایم مواد مخدر اجرا شوند. وی همچنین خواستار توقف توقیف و مصادره اموال معترضان شد.
او در پایان تأکید کرد که به عنوان یک شهروند دلسوز، خواهان عدالت، آبادانی و رفاه برای مردم ایران است و گفت مسئولان باید از این فرصت برای ترمیم شکافهای اجتماعی، شنیدن صدای مردم و حرکت به سمت حکمرانی مبتنی بر عدالت، اعتدال و منافع ملی استفاده کنند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
مولانا عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، در در خطبههای روز گذشته نماز جمعه با اشاره به تفاهم اخیر و کاهش تنشها، خواستار اصلاحات گسترده در مدیریت کشور شد و تأکید کرد که مسئولان باید از این فرصت برای تغییر رویکردهای داخلی و خارجی استفاده کنند.
وی با اشاره به ضرورت مبارزه با فساد گفت تفاهم و صلح حاصلشده زمانی به نفع مردم خواهد بود که مسئولان بدون ملاحظه افراد «ناتوان، فاسد و وابسته» را از مسئولیتها کنار بگذارند و افراد «توانمند، باوجدان و کارآمد» را جایگزین کنند. او تصریح کرد تا زمانی که فساد از ساختارهای کشور ریشهکن نشود، مشکلات ایران حل نخواهد شد.
امام جمعه زاهدان همچنین از «تندروها و افراطیون» به عنوان عامل بسیاری از مشکلات کشور یاد کرد و گفت ریشه بسیاری از بحرانها و خسارتهایی که ملت ایران متحمل شده، در سیاستهای افراطی نهفته است. وی خواستار سپردن مسئولیتهای کلان و میانی به نیروهای معتدل، سیاستمدار و دارای نگاه واقعبینانه شد.
مولانا عبدالحمید در بخش دیگری از سخنانش بر لزوم بازنگری در سیاستهای داخلی و خارجی تأکید کرد و گفت خواست عمومی مردم ایران آن است که سیاست خارجی کشور بر اساس منافع ملی، احترام متقابل و روابط سازنده با سایر ملتها تنظیم شود. او با اشاره به اعتراضات سالهای ۱۳۹۸، ۱۴۰۱ و دیماه ۱۴۰۴ اظهار داشت که مردم هزینههای سنگینی پرداخت کردهاند و اکنون انتظار دارند صدای آنان شنیده شود و مطالباتشان مورد توجه قرار گیرد.
وی همچنین اجرای عدالت میان اقوام، مذاهب و ادیان مختلف را از الزامات توسعه کشور دانست و گفت همه شهروندان باید در ساختار سیاسی و اجتماعی کشور دیده شوند. او بر رعایت حقوق زنان، تأمین آزادیهای لازم برای احزاب، تشکلها و فعالان مدنی و رفع محدودیتهای موجود تأکید کرد و این اقدامات را لازمه ساختن «ایرانی آباد و پیشرفته» دانست.
امام جمعه زاهدان با بیان اینکه «با سیاست مذهبی نمیتوان ایران را اداره کرد»، گفت جامعه ایران متشکل از گروههای متنوع مذهبی، قومی و فکری است و اداره کشور نیازمند سیاستهایی فراگیر و مبتنی بر منافع همه شهروندان است.
مولانا عبدالحمید در بخش دیگری از سخنان خود نسبت به افزایش اعدامها در کشور ابراز نگرانی کرد و خواستار توقف اجرای احکام اعدام شد. او گفت برداشت بخش بزرگی از جامعه این است که بسیاری از اعدامهای اخیر دارای انگیزههای سیاسی هستند، حتی اگر با عناوینی مانند جرایم مواد مخدر اجرا شوند. وی همچنین خواستار توقف توقیف و مصادره اموال معترضان شد.
او در پایان تأکید کرد که به عنوان یک شهروند دلسوز، خواهان عدالت، آبادانی و رفاه برای مردم ایران است و گفت مسئولان باید از این فرصت برای ترمیم شکافهای اجتماعی، شنیدن صدای مردم و حرکت به سمت حکمرانی مبتنی بر عدالت، اعتدال و منافع ملی استفاده کنند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍17❤1
علی الاصول...
محمد سلطانی رنانی
علی الاصول
در یک "نظام" امور بسامانه، هر کی کی نیست، تهدید و عربده کشی جرمه، و هر کسی به اندازه اختیاراتش، پاسخگوه!
علی الاصول
جمهوری یعنی چیره بودنِ رای اکثریت بر اقلیت در یک انتخابات آزاد، نه تحمیل نظر یک اقلیت پرسروصدا و تریبون در اختیار بر اکثریت زبان بسته!
علی الاصول
دولتی که هزینه جنگ و نیازهای مردم را تامین میکنه، میتونه تصمیم بگیره که تا کی و کجا میشه جنگید، و کی و کجا باید دست از جنگ کشید!
علی الاصول
جایی به نام "وزارت امور خارجه" مسئول ایجاد و توسعه و نگاهبانی از روابط کشور با دیگر دولتهای جهان است، نه مداحان، و نه کارنشناس های همه چیزگویِ هیچ چیز ندان!
علی الاصول
هر حاکمیتی در پی حفظ جان و ناموس و دارایی مردم سرزمینش و بهبود زندگی آنان باید باشد؛ اولویت حکومت باید داخل مرزهایش باشد!
علی الاصول
اصل و قاعده صلح و ثبات و آرامش و امن و امنیت است؛ جنگ و درگیری به حد ضرورت پذیرفته و مقبول است.
علی الاصول
جنگ با فیلم جنگی فرق میکنه، در فیلم جنگی، طبق میل کارگردان، سربازان دشمن، همه نادان و احمق و دست و پاچلفتی هستند و به آسانی آب خوردن نفله میشوند؛ ولی در جنگ واقعی این گونه نیست، اتفاقات به میل و خواسته "حاتمی کیا" نیست!
علی الاصول
دین برای زندگی، و زندگی پیراسته است؛ نه در پی مرگ و مردن و میراندن! دین زاینده سرور و دلخوشی است؛ نه آکنده از اندوه و غم و زاری!
علی الاصول
بزرگ ترین تبلیغ علیه یک نظام در سطح جهان آن است که گفته شود ۷۹ درصد همه اعدامهای سال گذشته جهان در آن کشور روی داده است!
علی الاصول
سرمایه و سرمایهدار در کشوری که به حکم دادگاه همه اموال یک شهروند، یکجا مصادر میشود؛ یک لحظه هم بند نمیشود، فرار میکند، میرود به جایی که امنیت شغلی باشد، امنیت اقتصادی....
علی الاصول
وقتی با کشورهای دیگر روابط مطلوب و بهینهای نداشته باشیم، نمیتوانیم "صادرات" داشته باشیم؛ وفتی نتوانیم کالا صادر کنیم، درآمد کسب نکردهایم؛ وقتی درآمد نداشته باشیم، برای هزینههای جاری مجبوریم پول "خلق" کنیم؛ وقتی پول خلق کردیم و پایه نقدینگی را بالا بردیم، ارزش واحد پول ملی کاسته میشود، و آنگاه تورم افسار پاره میکند!
علی الاصول
وقتی یک کارخانه اتومبیل سازی، پس سی چهل سال فرصت اصلاح، بی کیفیت ترین و ناامن ترین خودروها را با قیمتی گزاف بر سر مردم زد، در آن کارخانه را گِل میگیرند، و به حرمت جان و مال مردم، بازار خودرو را آزاد و رقابتی میکنند؛ نه آنکه هر ششماه یکبار قیمت همان اربههای مرگ را فزونتر کنند!
علی الاصول....
#فرهیختگان راهی به رهایی
محمد سلطانی رنانی
علی الاصول
در یک "نظام" امور بسامانه، هر کی کی نیست، تهدید و عربده کشی جرمه، و هر کسی به اندازه اختیاراتش، پاسخگوه!
علی الاصول
جمهوری یعنی چیره بودنِ رای اکثریت بر اقلیت در یک انتخابات آزاد، نه تحمیل نظر یک اقلیت پرسروصدا و تریبون در اختیار بر اکثریت زبان بسته!
علی الاصول
دولتی که هزینه جنگ و نیازهای مردم را تامین میکنه، میتونه تصمیم بگیره که تا کی و کجا میشه جنگید، و کی و کجا باید دست از جنگ کشید!
علی الاصول
جایی به نام "وزارت امور خارجه" مسئول ایجاد و توسعه و نگاهبانی از روابط کشور با دیگر دولتهای جهان است، نه مداحان، و نه کارنشناس های همه چیزگویِ هیچ چیز ندان!
علی الاصول
هر حاکمیتی در پی حفظ جان و ناموس و دارایی مردم سرزمینش و بهبود زندگی آنان باید باشد؛ اولویت حکومت باید داخل مرزهایش باشد!
علی الاصول
اصل و قاعده صلح و ثبات و آرامش و امن و امنیت است؛ جنگ و درگیری به حد ضرورت پذیرفته و مقبول است.
علی الاصول
جنگ با فیلم جنگی فرق میکنه، در فیلم جنگی، طبق میل کارگردان، سربازان دشمن، همه نادان و احمق و دست و پاچلفتی هستند و به آسانی آب خوردن نفله میشوند؛ ولی در جنگ واقعی این گونه نیست، اتفاقات به میل و خواسته "حاتمی کیا" نیست!
علی الاصول
دین برای زندگی، و زندگی پیراسته است؛ نه در پی مرگ و مردن و میراندن! دین زاینده سرور و دلخوشی است؛ نه آکنده از اندوه و غم و زاری!
علی الاصول
بزرگ ترین تبلیغ علیه یک نظام در سطح جهان آن است که گفته شود ۷۹ درصد همه اعدامهای سال گذشته جهان در آن کشور روی داده است!
علی الاصول
سرمایه و سرمایهدار در کشوری که به حکم دادگاه همه اموال یک شهروند، یکجا مصادر میشود؛ یک لحظه هم بند نمیشود، فرار میکند، میرود به جایی که امنیت شغلی باشد، امنیت اقتصادی....
علی الاصول
وقتی با کشورهای دیگر روابط مطلوب و بهینهای نداشته باشیم، نمیتوانیم "صادرات" داشته باشیم؛ وفتی نتوانیم کالا صادر کنیم، درآمد کسب نکردهایم؛ وقتی درآمد نداشته باشیم، برای هزینههای جاری مجبوریم پول "خلق" کنیم؛ وقتی پول خلق کردیم و پایه نقدینگی را بالا بردیم، ارزش واحد پول ملی کاسته میشود، و آنگاه تورم افسار پاره میکند!
علی الاصول
وقتی یک کارخانه اتومبیل سازی، پس سی چهل سال فرصت اصلاح، بی کیفیت ترین و ناامن ترین خودروها را با قیمتی گزاف بر سر مردم زد، در آن کارخانه را گِل میگیرند، و به حرمت جان و مال مردم، بازار خودرو را آزاد و رقابتی میکنند؛ نه آنکه هر ششماه یکبار قیمت همان اربههای مرگ را فزونتر کنند!
علی الاصول....
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍24
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
طالبان یک معلم زن را به جرم آموزش آنلاین در ملاعام شلاق زد.
۲.۲ میلیون دختر و زن از درس و تعلیم محروم هستند
این شیرزن را ببینید: جیغ و ضجهای نمیکنه
#فرهیختگان راهی به رهایی
سازمان ملل: در سه ماه اول سال ۲۰۲۶، حداقل ۳۹ زن در افغانستان در ملا عام شلاق خوردند
۲.۲ میلیون دختر و زن از درس و تعلیم محروم هستند
این شیرزن را ببینید: جیغ و ضجهای نمیکنه
#فرهیختگان راهی به رهایی
🤬21😢2❤1
تفاهم ایران و آمریکا در سایه جنگ لبنان
تحولات اخیر در لبنان و حملات گسترده اسرائیل، تفاهم نهچندان رسمی میان ایران و آمریکا را وارد مرحلهای حساس کرده است. این تفاهم از ابتدا با هدفی محدود شکل گرفته بود: کاهش تنش منطقهای، حفظ کانالی برای مذاکرات هستهای، و پیشگیری از تقابل مستقیم تهران و واشنگتن. این چارچوب هیچگاه به شکل یک توافق رسمی و علنی اعلام نشده بود، بلکه بیشتر بر پایهی تفاهمهای ضمنی و میانجیگریهای پشتپردهی کشورهایی مانند پاکستان، عمان و قطر بنا شده بود. تشدید درگیری در لبنان این هدف را با چالش روبهرو کرده، اما تا این لحظه نشانهای از تصمیم آگاهانه دو طرف برای کنار گذاشتن کامل آن دیده نمیشود.
از منظر واشنگتن، حفظ خطوط ارتباطی با تهران بخشی از مدیریت ریسک منطقهای است. گسترش درگیری به خلیج فارس، عراق یا سوریه میتواند امنیت انرژی و حضور نظامی آمریکا را در معرض خطر قرار دهد. از سوی دیگر، دولت آمریکا زیر فشار داخلی برای حمایت بیقید و شرط از اسرائیل قرار دارد، فشاری که گزینههای دیپلماتیک واشنگتن را تنگتر میکند. در نتیجه، آمریکا مجبور است در آن واحد از اسرائیل حمایت سیاسی و تسلیحاتی کند و همزمان از طریق کانالهای میانجی، گفتوگوی غیررسمی با تهران را زنده نگه دارد؛ توازنی که هرچه درگیری در لبنان طولانیتر شود، حفظ آن دشوارتر میگردد.
تهران نیز حملات اسرائیل به لبنان را تهدیدی برای محور مقاومت میداند، اما تاکنون از درگیری مستقیم با آمریکا پرهیز کرده است. ایران احتمالاً میکوشد از فضای میدانی برای افزایش قدرت چانهزنی در مذاکرات استفاده کند، بدون آنکه مسیر دیپلماتیک را کاملاً مسدود کند؛ چرا که ادامه مذاکرات میتواند بخشی از فشار اقتصادی بر این کشور را کاهش دهد. در عین حال، تهران با محدودیتی ساختاری مواجه است: حمایت از حزبالله بخشی از هویت راهبردی نظام تلقی میشود و عقبنشینی کامل از این حمایت، حتی برای حفظ تفاهم با آمریکا، هزینهی سیاسی داخلی و منطقهای بالایی برای ایران در پی خواهد داشت. به همین دلیل، ایران ترجیح میدهد در حد ممکن از تشدید مستقیم پرهیز کند، نه از حمایت کامل دست بکشد.
اسرائیل در این میان متغیر تعیینکنندهای است. تلآویو هر توافقی را که نفوذ منطقهای ایران را محدود نکند، تهدیدی برای امنیت ملی خود تلقی میکند و به همین دلیل آزادی عمل نظامی در لبنان را حفظ میکند. این رویکرد گاه با اولویت آمریکا برای کنترل بحران همسو نیست و شکافی میان واشنگتن و تلآویو ایجاد کرده است؛ شکافی که بیشتر در سطح تاکتیکی و زمانبندی عملیات بروز میکند تا در سطح راهبردی، چرا که در نهایت هیچیک از دو طرف خواهان گسستن کامل از دیگری نیست.
نقش حزبالله نیز نباید نادیده گرفته شود. این گروه همزمان بازیگری میدانی در لبنان و حلقهای از شبکهی منطقهای ایران است؛ به همین دلیل هر تصمیمی دربارهی میزان مقاومت یا عقبنشینی آن، مستقیماً بر فضای مذاکرات ایران و آمریکا اثر میگذارد، بدون آنکه حزبالله خود طرف مستقیم آن مذاکرات باشد.
در نتیجه، تفاهم ایران و آمریکا نه شکست خورده و نه تثبیت شده، بلکه به تحولات میدانی لبنان گره خورده است. مهار درگیری در سطح فعلی، احتمال تداوم مذاکرات را حفظ میکند؛ گسترش جنگ، افزایش چشمگیر تلفات، یا ورود مستقیم بازیگران تازهای مانند نیروهای نیابتی عراق یا یمن میتواند این چارچوب شکننده را به سرعت بیاثر کند. در چنین حالتی، فشار افکار عمومی و سیاسی در هر دو کشور میتواند گزینههای دیپلماتیک را عملاً از دستور کار خارج کند.
آیندهی این تفاهم، بیش از آنکه به نیت اعلامشدهی طرفین وابسته باشد، به توان میانجیها برای کنترل دامنهی بحران و به انضباط نسبی بازیگران میدانی -بهویژه حزبالله و اسرائیل- در پایبندی به مرزهای تاکتیکی فعلی بستگی دارد.
محمدعلی سوره
#فرهیختگان راهی به رهایی
تحولات اخیر در لبنان و حملات گسترده اسرائیل، تفاهم نهچندان رسمی میان ایران و آمریکا را وارد مرحلهای حساس کرده است. این تفاهم از ابتدا با هدفی محدود شکل گرفته بود: کاهش تنش منطقهای، حفظ کانالی برای مذاکرات هستهای، و پیشگیری از تقابل مستقیم تهران و واشنگتن. این چارچوب هیچگاه به شکل یک توافق رسمی و علنی اعلام نشده بود، بلکه بیشتر بر پایهی تفاهمهای ضمنی و میانجیگریهای پشتپردهی کشورهایی مانند پاکستان، عمان و قطر بنا شده بود. تشدید درگیری در لبنان این هدف را با چالش روبهرو کرده، اما تا این لحظه نشانهای از تصمیم آگاهانه دو طرف برای کنار گذاشتن کامل آن دیده نمیشود.
از منظر واشنگتن، حفظ خطوط ارتباطی با تهران بخشی از مدیریت ریسک منطقهای است. گسترش درگیری به خلیج فارس، عراق یا سوریه میتواند امنیت انرژی و حضور نظامی آمریکا را در معرض خطر قرار دهد. از سوی دیگر، دولت آمریکا زیر فشار داخلی برای حمایت بیقید و شرط از اسرائیل قرار دارد، فشاری که گزینههای دیپلماتیک واشنگتن را تنگتر میکند. در نتیجه، آمریکا مجبور است در آن واحد از اسرائیل حمایت سیاسی و تسلیحاتی کند و همزمان از طریق کانالهای میانجی، گفتوگوی غیررسمی با تهران را زنده نگه دارد؛ توازنی که هرچه درگیری در لبنان طولانیتر شود، حفظ آن دشوارتر میگردد.
تهران نیز حملات اسرائیل به لبنان را تهدیدی برای محور مقاومت میداند، اما تاکنون از درگیری مستقیم با آمریکا پرهیز کرده است. ایران احتمالاً میکوشد از فضای میدانی برای افزایش قدرت چانهزنی در مذاکرات استفاده کند، بدون آنکه مسیر دیپلماتیک را کاملاً مسدود کند؛ چرا که ادامه مذاکرات میتواند بخشی از فشار اقتصادی بر این کشور را کاهش دهد. در عین حال، تهران با محدودیتی ساختاری مواجه است: حمایت از حزبالله بخشی از هویت راهبردی نظام تلقی میشود و عقبنشینی کامل از این حمایت، حتی برای حفظ تفاهم با آمریکا، هزینهی سیاسی داخلی و منطقهای بالایی برای ایران در پی خواهد داشت. به همین دلیل، ایران ترجیح میدهد در حد ممکن از تشدید مستقیم پرهیز کند، نه از حمایت کامل دست بکشد.
اسرائیل در این میان متغیر تعیینکنندهای است. تلآویو هر توافقی را که نفوذ منطقهای ایران را محدود نکند، تهدیدی برای امنیت ملی خود تلقی میکند و به همین دلیل آزادی عمل نظامی در لبنان را حفظ میکند. این رویکرد گاه با اولویت آمریکا برای کنترل بحران همسو نیست و شکافی میان واشنگتن و تلآویو ایجاد کرده است؛ شکافی که بیشتر در سطح تاکتیکی و زمانبندی عملیات بروز میکند تا در سطح راهبردی، چرا که در نهایت هیچیک از دو طرف خواهان گسستن کامل از دیگری نیست.
نقش حزبالله نیز نباید نادیده گرفته شود. این گروه همزمان بازیگری میدانی در لبنان و حلقهای از شبکهی منطقهای ایران است؛ به همین دلیل هر تصمیمی دربارهی میزان مقاومت یا عقبنشینی آن، مستقیماً بر فضای مذاکرات ایران و آمریکا اثر میگذارد، بدون آنکه حزبالله خود طرف مستقیم آن مذاکرات باشد.
در نتیجه، تفاهم ایران و آمریکا نه شکست خورده و نه تثبیت شده، بلکه به تحولات میدانی لبنان گره خورده است. مهار درگیری در سطح فعلی، احتمال تداوم مذاکرات را حفظ میکند؛ گسترش جنگ، افزایش چشمگیر تلفات، یا ورود مستقیم بازیگران تازهای مانند نیروهای نیابتی عراق یا یمن میتواند این چارچوب شکننده را به سرعت بیاثر کند. در چنین حالتی، فشار افکار عمومی و سیاسی در هر دو کشور میتواند گزینههای دیپلماتیک را عملاً از دستور کار خارج کند.
آیندهی این تفاهم، بیش از آنکه به نیت اعلامشدهی طرفین وابسته باشد، به توان میانجیها برای کنترل دامنهی بحران و به انضباط نسبی بازیگران میدانی -بهویژه حزبالله و اسرائیل- در پایبندی به مرزهای تاکتیکی فعلی بستگی دارد.
محمدعلی سوره
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4😢2🤔1
«بازار بهمثابه خدا» عنوان کتابی است بحثبرانگیز از هاروی کاکس؛ استاد الهیات دانشگاه هاروارد، که در سال ۲۰۱۶ توسط انتشارات این دانشگاه منتشر شده است. ایدۀ اصلی کاکس در این کتاب این است که بازار آزاد مدرن عملاً از سطح ابزار فراتر رفته و نقش یک دین را پیدا کرده است، با آیینها و مناسک خاص که باید به آن ایمان آورد و قوانینش را مقدس فرض کرد! بازار به نهادی تبدیل شده که مرجع نهایی حقیقت و نجات است، و جهانیسازی دعوتی همگانی است به وحدانیت این خدا.
او در این کتاب دربارۀ الهیات بازار بحث میکند و به این پرسش میپردازد که چرا سیاستمدارها در برابر بازار تسلیم هستند و این چه پیامدهای اخلاقی و انسانی در پی داشته است. او نشان میدهد که اقتصاددانان دیگر فقط تحلیلگر نیستند، بلکه کاهنان یک نظام اعتقادی هستند؛ دست نامریی همان دست خدا است که همه چیز را تقدیر و تدبیر میکند. این خدا خشمگین میشود، پاداش میدهد، و تنبیه میکند. کاکس میگوید الهیات بازار خدایی دارد که بیش از خدای ادیان کهن قربانی میطلبد و رنجهای انسان را بهعنوان جراحی ناگزیر برای مصلحت بازار توجیه میکند.
رضا امیدی
#فرهیختگان راهی به رهایی
او در این کتاب دربارۀ الهیات بازار بحث میکند و به این پرسش میپردازد که چرا سیاستمدارها در برابر بازار تسلیم هستند و این چه پیامدهای اخلاقی و انسانی در پی داشته است. او نشان میدهد که اقتصاددانان دیگر فقط تحلیلگر نیستند، بلکه کاهنان یک نظام اعتقادی هستند؛ دست نامریی همان دست خدا است که همه چیز را تقدیر و تدبیر میکند. این خدا خشمگین میشود، پاداش میدهد، و تنبیه میکند. کاکس میگوید الهیات بازار خدایی دارد که بیش از خدای ادیان کهن قربانی میطلبد و رنجهای انسان را بهعنوان جراحی ناگزیر برای مصلحت بازار توجیه میکند.
رضا امیدی
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤9👍4👎1
درباره اهمیت یک تصمیم و توافق حاکی از شنیدن صدای اکثریت بهقلم؛ فریدون مجلسی
https://share.google/n08VleloES6yRQfUs
#فرهیختگان راهی به رهایی
https://share.google/n08VleloES6yRQfUs
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤3
▪️السلام علیک یا اباعبدالله الحسین(ع)
▪️موضوع:
شرح خطبه منا
▪️سخنران:
دکتر علیرضا آزاد
(همراه با پرسش و پاسخ)
▫️سه شنبه ۲ تیر (شب تاسوعا)
▫️چهارشنبه ۳ تیر (شب عاشورا)
▫️ساعت ۱۹:۳۰ تا ۲۱
▪️آدرس:
مشهد، دانش آموز ۲۳، پلاک ۴۱۷
#فرهیختگان راهی به رهایی
▪️موضوع:
شرح خطبه منا
▪️سخنران:
دکتر علیرضا آزاد
(همراه با پرسش و پاسخ)
▫️سه شنبه ۲ تیر (شب تاسوعا)
▫️چهارشنبه ۳ تیر (شب عاشورا)
▫️ساعت ۱۹:۳۰ تا ۲۱
▪️آدرس:
مشهد، دانش آموز ۲۳، پلاک ۴۱۷
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤5
مداحان ؛ کاسههای داغتر از آش !
جعفر بخشی بی نیاز
در هر جامعهای وقتی مرز میان تخصص و هیجان فرو میریزد ؛ وقتی جای عقل را شعار میگیرد و جای مسئولیت را تریبون داری و گاهی عربده کشی ؛ نتیجه چیزی جز آشفتگی ؛ تفرقه و فرسایش اعتماد عمومی نیست. امروز یکی از نشانههای همین بحران ورود برخی مداحان و منبریهای وابسته به سیاست به حوزهای ست که نه دانش آن را دارند نه صلاحیت آن را. اما با صدایی بلندتر از فهمشان ؛ در باره سرنوشت کشور نسخه میپیچند. مسئله اما صرفِ مخالفت با یک رئیس جمهور یا یک دولت نیست. که مسئله این است که عدهای خود را در مقام قیم ملت ؛ قاضی سیاست و حتی تعیین کننده حدود و ثغور قدرت قرار میدهند. این جماعت به جای آرام کردن فضا ؛ مدام بر طبل تشویش میکوبند. به جای تقویت انسجام ملی ؛ از شکافها تغذیه میکنند و به جای دفاع از اخلاق ؛ زبان تهدید و تحقیر را به نام دین و غیرت به کار میگیرند.
وقتی کسی از جایگاه منبر یا روضه ؛ زبان به تهدید میگشاید و با لحنی آمرانه برای مسئولان کشور خط و نشان میکشد و تیغ بر گلوی رییس جمهور می کشد ؛ این دیگر نه دیانت است و نه دلسوزی که این فرافکنیِ آشکار و نشانهای از جنون سیاسی ست. چنین رفتارهایی بوی تفرقه میدهد نه وحدت. بوی قدرت طلبی میدهد نه خیر خواهی. بوی سوء استفاده از احساسات مردم میدهد نه احترام به شعور آنان. اگر کسی واقعاً دغدغه کشور دارد و دلش برای این مردم می سوزد ؛ نخست باید بداند که سیاست عرصه هیاهو نیست ؛ عرصه فهم ؛ مسئولیت و پذیرش تبعات حرفهاست. کسی که تخصصی در حکمرانی ؛ اقتصاد ؛ امنیت یا مدیریت بحران ندارد ؛ اگر به جای سکوتِ عاقلانه وارد میدان فریاد شود ؛ نه تنها کمکی نمیکند بلکه بر زخمهای موجود هم نمک میپاشد. تهدید و یا هر نامی که بر آن بگذارند باز هم تهدید است. و وقتی این تهدید از زبان کسی بیرون میآید که باید منادی آرامش ؛ اخلاق و کرامت باشد زشتیِ ماجرا دو چندان میشود. این گونه سخن گفتنها نه نشانِ قدرت ؛ که نشانه ضعف فکری ست. نه علامت بصیرت که نشانه بحرانِ خود شیفتگی و میل به دیده شدن است. جامعه از این لحنهای خشن و خود حق پندار دیگر خسته است.
مردم نیاز به عقل ؛ انصاف و گفتوگوی مسئولانه دارند، نه کاسههای داغتر از آش که هر بار برای مهمتر جلوه دادن خود ؛ آتش اختلاف را شعلهورتر میکنند. آن کس که به نام دین ؛ بذر نفرت و تهدید میپاشد در عمل به اعتماد عمومی ضربه میزند و به جای مصالح ملی ؛ به سلیقه و عصبانیت شخصیاش میدان میدهد. کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند خویشتن داری ؛ تخصص و احترام به مرزهاست. هر کس باید بداند کجای این صحنه ایستاده. منبر ؛ جای تهدید سیاسی نیست. روضه ؛ جای تسویه حساب نیست و دین ؛ ابزار باج خواهی و ارعاب نیست. اگر قرار باشد هر بی صلاحیتی به صرف تریبون داشتن برای رئیس جمهور و نهادهای رسمی در کشور خط و نشان بکشد ؛ دیگر چیزی از نظم ؛ عقلانیت و اعتبار عمومی باقی نمیماند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
جعفر بخشی بی نیاز
در هر جامعهای وقتی مرز میان تخصص و هیجان فرو میریزد ؛ وقتی جای عقل را شعار میگیرد و جای مسئولیت را تریبون داری و گاهی عربده کشی ؛ نتیجه چیزی جز آشفتگی ؛ تفرقه و فرسایش اعتماد عمومی نیست. امروز یکی از نشانههای همین بحران ورود برخی مداحان و منبریهای وابسته به سیاست به حوزهای ست که نه دانش آن را دارند نه صلاحیت آن را. اما با صدایی بلندتر از فهمشان ؛ در باره سرنوشت کشور نسخه میپیچند. مسئله اما صرفِ مخالفت با یک رئیس جمهور یا یک دولت نیست. که مسئله این است که عدهای خود را در مقام قیم ملت ؛ قاضی سیاست و حتی تعیین کننده حدود و ثغور قدرت قرار میدهند. این جماعت به جای آرام کردن فضا ؛ مدام بر طبل تشویش میکوبند. به جای تقویت انسجام ملی ؛ از شکافها تغذیه میکنند و به جای دفاع از اخلاق ؛ زبان تهدید و تحقیر را به نام دین و غیرت به کار میگیرند.
وقتی کسی از جایگاه منبر یا روضه ؛ زبان به تهدید میگشاید و با لحنی آمرانه برای مسئولان کشور خط و نشان میکشد و تیغ بر گلوی رییس جمهور می کشد ؛ این دیگر نه دیانت است و نه دلسوزی که این فرافکنیِ آشکار و نشانهای از جنون سیاسی ست. چنین رفتارهایی بوی تفرقه میدهد نه وحدت. بوی قدرت طلبی میدهد نه خیر خواهی. بوی سوء استفاده از احساسات مردم میدهد نه احترام به شعور آنان. اگر کسی واقعاً دغدغه کشور دارد و دلش برای این مردم می سوزد ؛ نخست باید بداند که سیاست عرصه هیاهو نیست ؛ عرصه فهم ؛ مسئولیت و پذیرش تبعات حرفهاست. کسی که تخصصی در حکمرانی ؛ اقتصاد ؛ امنیت یا مدیریت بحران ندارد ؛ اگر به جای سکوتِ عاقلانه وارد میدان فریاد شود ؛ نه تنها کمکی نمیکند بلکه بر زخمهای موجود هم نمک میپاشد. تهدید و یا هر نامی که بر آن بگذارند باز هم تهدید است. و وقتی این تهدید از زبان کسی بیرون میآید که باید منادی آرامش ؛ اخلاق و کرامت باشد زشتیِ ماجرا دو چندان میشود. این گونه سخن گفتنها نه نشانِ قدرت ؛ که نشانه ضعف فکری ست. نه علامت بصیرت که نشانه بحرانِ خود شیفتگی و میل به دیده شدن است. جامعه از این لحنهای خشن و خود حق پندار دیگر خسته است.
مردم نیاز به عقل ؛ انصاف و گفتوگوی مسئولانه دارند، نه کاسههای داغتر از آش که هر بار برای مهمتر جلوه دادن خود ؛ آتش اختلاف را شعلهورتر میکنند. آن کس که به نام دین ؛ بذر نفرت و تهدید میپاشد در عمل به اعتماد عمومی ضربه میزند و به جای مصالح ملی ؛ به سلیقه و عصبانیت شخصیاش میدان میدهد. کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند خویشتن داری ؛ تخصص و احترام به مرزهاست. هر کس باید بداند کجای این صحنه ایستاده. منبر ؛ جای تهدید سیاسی نیست. روضه ؛ جای تسویه حساب نیست و دین ؛ ابزار باج خواهی و ارعاب نیست. اگر قرار باشد هر بی صلاحیتی به صرف تریبون داشتن برای رئیس جمهور و نهادهای رسمی در کشور خط و نشان بکشد ؛ دیگر چیزی از نظم ؛ عقلانیت و اعتبار عمومی باقی نمیماند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍10❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آجرلو: نبویان بار دیگر تقطیع و تحریف کرد؛ مراجع ذیصلاح ورود کنند
سعید آجرلو، عضو کمیته رسانهای مذاکرات، در واکنش به ادعاهای نبویان در صداوسیما اظهار کرد:
نبویان مطالب قدیمی را بهصورت تحریفشده بیان کرد و عمداً متن را ناقص خواند تا از پاسخگویی درباره ادعاهای نادرست خود پیرامون متن تفاهم فرار کند.
صداوسیما نباید به محلی برای سیاسیکاری تبدیل شود. نبویان پس از آنکه ادعاهایش درباره «مستعمره شدن ایران» و «واگذاری تنگه هرمز» نادرست از آب درآمد، به سراغ انتشار متنهای محرمانه و قدیمی رفت؛ آن هم بهصورت تقطیعشده. لازم است نهادهای ذیربط به این موضوع ورود کنند.
تیم مذاکرهکننده پیگیر تحقق شروط تفاهم است و همه پنج ماده ابتدایی، از جمله اجرای آتشبس در لبنان، باید عملیاتی شود. در موضوع لبنان نیز هیچگونه مماشاتی در کار نخواهد بود.
#فرهیختگان راهی به رهایی
سعید آجرلو، عضو کمیته رسانهای مذاکرات، در واکنش به ادعاهای نبویان در صداوسیما اظهار کرد:
نبویان مطالب قدیمی را بهصورت تحریفشده بیان کرد و عمداً متن را ناقص خواند تا از پاسخگویی درباره ادعاهای نادرست خود پیرامون متن تفاهم فرار کند.
صداوسیما نباید به محلی برای سیاسیکاری تبدیل شود. نبویان پس از آنکه ادعاهایش درباره «مستعمره شدن ایران» و «واگذاری تنگه هرمز» نادرست از آب درآمد، به سراغ انتشار متنهای محرمانه و قدیمی رفت؛ آن هم بهصورت تقطیعشده. لازم است نهادهای ذیربط به این موضوع ورود کنند.
تیم مذاکرهکننده پیگیر تحقق شروط تفاهم است و همه پنج ماده ابتدایی، از جمله اجرای آتشبس در لبنان، باید عملیاتی شود. در موضوع لبنان نیز هیچگونه مماشاتی در کار نخواهد بود.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3👍1🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
لحظهای که صحبتهای نبویان به دلیل افشای نامههای سری رهبری قطع شد!
نبویان درحال روخوانی «نامههای سری» رهبری درخصوص منع مذاکرات هستهای بود که صدا و سیما صحبتهای او را قطع کرد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
نبویان درحال روخوانی «نامههای سری» رهبری درخصوص منع مذاکرات هستهای بود که صدا و سیما صحبتهای او را قطع کرد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
🤔2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
روایت نبویان در خصوص نامههای محرمانه رهبر انقلاب به تیم مذاکرهکننده در شبکه خبر که موجب عذرخواهی صداوسیما شد
#فرهیختگان راهی به رهایی
#فرهیختگان راهی به رهایی
🤔2
رسوایی افشای اسناد #طبقه_بندی شده در #تلویزیون درباره مذاکرات اخیر که موجب سواستفاده دشمن خواهد شد نتیجه طبیعی کوتولهسالاری است که سالها علیه آن و بانیان پخمهی آن فریاد زدیم که نه تنها گوش شنوایی نداشت بلکه تلاش شد با گیوتین حذف، قد نخبگان و شایستگان کوتاه شود. دبیریمهر
#فرهیختگان راهی به رهایی
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍16❤2
بیش از ۱۰۰۰ نفر از دانشجویان و فارغالتحصیلان دانشگاه صنعتی شریف در نامهای سرگشاده خطاب به رئیس این دانشگاه نسبت به وضعیت انضباطی و فضای دانشگاه اعتراض کردند.
در این نامه آمده است:
«با اشاره به تشکیل دستکم ۳۰ پرونده انضباطی و صدور ۱۳ حکم بدوی تعلیق و اخراج در ماههای اخیر، خواستار استقلال واقعی دانشگاه، توقف برخوردهای فراقانونی و شکسته شدن این احکام شدند و تاکید کردند اگر مدیریت توان دفاع از کیان شریف را ندارد، کنارهگیری کند.»
متن کامل در سایت انصاف نیوز:
https://ensafnews.com/648254/
#فرهیختگان راهی به رهایی
در این نامه آمده است:
«با اشاره به تشکیل دستکم ۳۰ پرونده انضباطی و صدور ۱۳ حکم بدوی تعلیق و اخراج در ماههای اخیر، خواستار استقلال واقعی دانشگاه، توقف برخوردهای فراقانونی و شکسته شدن این احکام شدند و تاکید کردند اگر مدیریت توان دفاع از کیان شریف را ندارد، کنارهگیری کند.»
متن کامل در سایت انصاف نیوز:
https://ensafnews.com/648254/
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍11❤2
در سیاست ناشناسی معاون سیاسی وزیر کشور
عباس موسایی ، فعال سیاسی اصلاحطلب
معاون سیاسی وزیر کشور که در کسوت ِسخنگوی این وزارتخانه سخن می گفت، در شرایطی که رئیسجمهور و اعضای تیم مذاکره کننده ، مورد هجمه ٔ ناجوانمردانه ٔ جریانات ِ افراطی قرار گرفتهاند ، بی التفات به آنچه در زیر ِ پوست ِ سیاست در این کشور می گذرد ، از اینکه افراطیون ، تندرو خطاب میشوند، بر آشفته و این موضوع را برخلاف ِ تنوع و تضارب آراء ارزیابی کرده است.
سایر ِمواضع ایشان، چنان نامعطوف به ناوضعیت کشور به وقت اکنون و ریشهها و علل و اسباب آن و وظایف ِ متولیان سیاست داخلی و رسالت های وزارت داخله و منطق ِ موقعیت ِ کنونی است که پرداختن بدان ، عِرض خود بردن و زحمت ِمخاطب افزودن است. اما اینکه متولی ِسیاست داخلی، اینچنین نامعطوف به مولفههای برسازنده ٔ سیاست و امنیت ملی ، تخریبگریهای عدهای معلومالحال علیه رئیسجمهور و مهمترین تصمیم ایشان که با اجماعسازی در درون نظام ، بدان رسیده است را در ذیل ِافراطیگری ندانسته و آن را صرفاً بیان نظرات ِایشان قلمداد کند، فقط از ذهنیت و روایتی انفعالی، سیاستنشناس، نامعطوف به مصالح ملی، ناوفادار به گفتمان ِ برسازنده ٔ دولت و بی دغدغه نسبت به انسجام و یکپارچگی ملی برمیآید.
سیاست داخلی، آنگاه که نامعطوف به زیر ساحتهای گوناگون برسازنده ٔسیاست در کشور بوده و به جای ادراکی روزآمد، دقیق و عمیق از آنچه سیاست را میسازد، سیاست را به تعاملات، معاملات و معادلات افراد و اقطاب، تقلیل دهد و با چشم پوشی بر مطالبات اکثریت ملت ، مصلحت کشور، ملت و حاکمیت، علائق و سلائق گوناگون و دقایق گفتمانی و پویایی، سیالیت و دینامیسم سیاست، صرفاً اظهارنظر اقلیتی خود نظام پندار را در ذیل ِ تضارب آراء ببیند و مطالبات اکثریت ملت در خوشحالی از پایان دادن به جنگ را نبیند، مصداق بارز بر شاخ نشستن و بن بریدن است.
پرداختن به ضعف ِمفرط ِاین حوزه، قصور و تقصیرهای فراوان در تعمیق شکاف ِملت و حاکمیت و دولت و حامیان و تنها گذاشتن ِ رئیس جمهور محترم، مجالی دیگر میطلبد. آنچه اما امروز بر همگان، بالاخص اعضای دولت درسطوح مختلف فرض است، حمایت از تصمیم ِشجاعانه و مسئولانه ٔرئیسجمهور محترم که همزمان مستظهر به حمایت اکثریت ملت و حاکمیت است، میباشد . دولتمردان در سطوح مختلف باید موضع ِ تاریخی دولت را تقویت کرده و رئیسجمهوری را که در کسوت ِ مصلحت ِکشور و ملت ایران ظاهر شده است حمایت کرده و حداقل زمینهساز ِ تخریبگری علیه ایشان را فراهم نیاورند. آنچه معاون سیاسی وزیر کشور را بر آن داشته است تا افراطیون ِ تخریبگر و تقاضاکنندگان اعدام رئیسجمهور و شعار دهندگان علیه تیم مذاکرهکننده را در ذیل ِ اظهار نظر توصیف کند ، هر چه باشد، در ذیل ِ سیاست شناسی و مصلحت ملت و انسجام ملی نیست!
این رویکرد استحالهای ، انفعالی، خطرناک و ضد سیاست، به مسلخ بردن ِسیاست و زمینهسازی برای ناسیاست است. آنچه ایشان تضارب آراء می نامد، درحالی که عامدانه و معطوف به مصلحت شخصی بر نظر اکثریت ملت و چگونگی فرصت سازی برای ظهور و بروز آن چشمپوشی میکند، تأیید افراطیگری و منازعه تحت عنوان ِ اعتقاد به آزادی بیان است.
رو بمعنی کوش ای صورتپرست
زانک معنی بر تنِ صورت پُرست
همنشین اهل معنی باش تا
هم عطا یابی و هم باشی فتیٰ
جان بیمعنی درین تن بیخلاف
هست همچون تیغ چوبین در غلاف
عباس موسایی ، فعال سیاسی اصلاحطلب
معاون سیاسی وزیر کشور که در کسوت ِسخنگوی این وزارتخانه سخن می گفت، در شرایطی که رئیسجمهور و اعضای تیم مذاکره کننده ، مورد هجمه ٔ ناجوانمردانه ٔ جریانات ِ افراطی قرار گرفتهاند ، بی التفات به آنچه در زیر ِ پوست ِ سیاست در این کشور می گذرد ، از اینکه افراطیون ، تندرو خطاب میشوند، بر آشفته و این موضوع را برخلاف ِ تنوع و تضارب آراء ارزیابی کرده است.
سایر ِمواضع ایشان، چنان نامعطوف به ناوضعیت کشور به وقت اکنون و ریشهها و علل و اسباب آن و وظایف ِ متولیان سیاست داخلی و رسالت های وزارت داخله و منطق ِ موقعیت ِ کنونی است که پرداختن بدان ، عِرض خود بردن و زحمت ِمخاطب افزودن است. اما اینکه متولی ِسیاست داخلی، اینچنین نامعطوف به مولفههای برسازنده ٔ سیاست و امنیت ملی ، تخریبگریهای عدهای معلومالحال علیه رئیسجمهور و مهمترین تصمیم ایشان که با اجماعسازی در درون نظام ، بدان رسیده است را در ذیل ِافراطیگری ندانسته و آن را صرفاً بیان نظرات ِایشان قلمداد کند، فقط از ذهنیت و روایتی انفعالی، سیاستنشناس، نامعطوف به مصالح ملی، ناوفادار به گفتمان ِ برسازنده ٔ دولت و بی دغدغه نسبت به انسجام و یکپارچگی ملی برمیآید.
سیاست داخلی، آنگاه که نامعطوف به زیر ساحتهای گوناگون برسازنده ٔسیاست در کشور بوده و به جای ادراکی روزآمد، دقیق و عمیق از آنچه سیاست را میسازد، سیاست را به تعاملات، معاملات و معادلات افراد و اقطاب، تقلیل دهد و با چشم پوشی بر مطالبات اکثریت ملت ، مصلحت کشور، ملت و حاکمیت، علائق و سلائق گوناگون و دقایق گفتمانی و پویایی، سیالیت و دینامیسم سیاست، صرفاً اظهارنظر اقلیتی خود نظام پندار را در ذیل ِ تضارب آراء ببیند و مطالبات اکثریت ملت در خوشحالی از پایان دادن به جنگ را نبیند، مصداق بارز بر شاخ نشستن و بن بریدن است.
پرداختن به ضعف ِمفرط ِاین حوزه، قصور و تقصیرهای فراوان در تعمیق شکاف ِملت و حاکمیت و دولت و حامیان و تنها گذاشتن ِ رئیس جمهور محترم، مجالی دیگر میطلبد. آنچه اما امروز بر همگان، بالاخص اعضای دولت درسطوح مختلف فرض است، حمایت از تصمیم ِشجاعانه و مسئولانه ٔرئیسجمهور محترم که همزمان مستظهر به حمایت اکثریت ملت و حاکمیت است، میباشد . دولتمردان در سطوح مختلف باید موضع ِ تاریخی دولت را تقویت کرده و رئیسجمهوری را که در کسوت ِ مصلحت ِکشور و ملت ایران ظاهر شده است حمایت کرده و حداقل زمینهساز ِ تخریبگری علیه ایشان را فراهم نیاورند. آنچه معاون سیاسی وزیر کشور را بر آن داشته است تا افراطیون ِ تخریبگر و تقاضاکنندگان اعدام رئیسجمهور و شعار دهندگان علیه تیم مذاکرهکننده را در ذیل ِ اظهار نظر توصیف کند ، هر چه باشد، در ذیل ِ سیاست شناسی و مصلحت ملت و انسجام ملی نیست!
این رویکرد استحالهای ، انفعالی، خطرناک و ضد سیاست، به مسلخ بردن ِسیاست و زمینهسازی برای ناسیاست است. آنچه ایشان تضارب آراء می نامد، درحالی که عامدانه و معطوف به مصلحت شخصی بر نظر اکثریت ملت و چگونگی فرصت سازی برای ظهور و بروز آن چشمپوشی میکند، تأیید افراطیگری و منازعه تحت عنوان ِ اعتقاد به آزادی بیان است.
رو بمعنی کوش ای صورتپرست
زانک معنی بر تنِ صورت پُرست
همنشین اهل معنی باش تا
هم عطا یابی و هم باشی فتیٰ
جان بیمعنی درین تن بیخلاف
هست همچون تیغ چوبین در غلاف
👍4
پایگاه خبری تحلیلی انصاف نیوز
نامه سرگشاده یک استاد حوزه به اژهای: تنزل دادن شأن حضرت زهرا برای تملق از افراد غیرمعصوم، بدعت و جرم است | پایگاه خبری تحلیلی…
آیتالله سیداصغر ناظمزاده، از اساتید حوزه علمیه قم، در نامهای سرگشاده به رئیس قوه قضائیه، به شدت از پخش یک برنامه در صداوسیما که که به گفتهی او در آن
🔹 آیتالله سیداصغر ناظمزاده، از اساتید حوزه علمیه قم، در نامهای سرگشاده به رئیس قوه قضائیه درباره مقایسه افراد غیرمعصوم با اهلبیت (ع) نوشت:
«قاعده لایتغیر و مسلّمِ تشیع، کلام مولیالموحدین (ع) در نهجالبلاغه است که فرمود: «لا یُقاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ (ص) مِنْ هذِهِ الاُْمَّهِ اَحَدٌ»؛ احکام اسلام الی یوم القیامه تغییرناپذیر است و قیاسِ احدی از آحاد امت با مقام ملکوتی ائمه اطهار و پاره تن پیامبر (ص)، مصداق بارز «غلوّ» و «بدعت» در دین است. اطلاق عناوینی همچون «همسرِ امام زمانِ خود» یا «مادر نوههای پیامبر زمان» برای افراد غیرمعصوم، نه تنها وهن صریح مقام عصمت است، بلکه در فقه شیعه میتواند در زمره عناوین مجرمانهای قرار گیرد که مجازاتهای سنگینی بر آن مترتب است؛ چرا که شأن حضرت زهرا (س) را تا حد یک فرد عادی تنزل دادن و جایگاه رهبری را در ردیف نبوت بالا بردن، کفر است.»
لینک متن کامل در سایت انصاف نیوز:
https://ensafnews.com/648233/
#فرهیختگان راهی به رهایی
«قاعده لایتغیر و مسلّمِ تشیع، کلام مولیالموحدین (ع) در نهجالبلاغه است که فرمود: «لا یُقاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ (ص) مِنْ هذِهِ الاُْمَّهِ اَحَدٌ»؛ احکام اسلام الی یوم القیامه تغییرناپذیر است و قیاسِ احدی از آحاد امت با مقام ملکوتی ائمه اطهار و پاره تن پیامبر (ص)، مصداق بارز «غلوّ» و «بدعت» در دین است. اطلاق عناوینی همچون «همسرِ امام زمانِ خود» یا «مادر نوههای پیامبر زمان» برای افراد غیرمعصوم، نه تنها وهن صریح مقام عصمت است، بلکه در فقه شیعه میتواند در زمره عناوین مجرمانهای قرار گیرد که مجازاتهای سنگینی بر آن مترتب است؛ چرا که شأن حضرت زهرا (س) را تا حد یک فرد عادی تنزل دادن و جایگاه رهبری را در ردیف نبوت بالا بردن، کفر است.»
لینک متن کامل در سایت انصاف نیوز:
https://ensafnews.com/648233/
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍16❤3🤔1
🔴 تفاهمنامه فقط یک وقفه تاکتیکی
✍ مرضیه حاجی هاشمی
🗒 بر اساس نتایج نظرسنجی «مؤسسه ریگان» ۵۱٪ از پایگاه عمومی «ماگا» (MAGA) در «ایالات متحده» از تغییر رژیم در ایران حمایت میکنند. اینکه اکثریت پایگاه ماگا (هوادارن ترامپ) هنوز تغییر رژیم را بر توافق ترجیح میدهد، می تواند بدین معنا باشد که بخش قابل توجهی از این پایگاه از تفاهمنامه اخیر «ترامپ» رضایت کامل ندارد و از این روست که شاهد اعتراض چهرههایی مانند «تد کروز»، «مایک پنس» و «مارک لوین» و بخشی از رسانههای محافظهکار بدان بودهایم.
⬅️ این عدد اگر درست باشد، از نظر تحلیلی نکته مهمی را آشکار میکند. نکته جالب این نیست که بخشی از محافظهکاران آمریکایی خواهان تغییر رژیم در ایران هستند؛ چرا که چنین گرایشی از دههها قبل وجود داشته است. نکته جالب این است که این دیدگاه اکنون در بخشی از پایگاهی دیده میشود که معمولاً با شعارهایِ «اول آمریکا»، پرهیز از جنگهای بیپایان، مخالفت با ملتسازی و کاهش مداخلات خارجی شناخته میشود. آیا این یک تناقض است؟ و می تواند چه تأثیری بر مذاکرات پیش رو داشته باشد؟
⬅️ ماگا از یک سو نمیخواهد درگیر جنگهای خارجی شود، از سوی دیگر از تغییر رژیم حمایت میکند. البته باید در نظر داشت که بخشی از رأیدهندگان MAGA ممکن است در واقع از «تغییر رژیم به دست آمریکا» حمایت نکنند؛ بلکه از تغییر رژیم به هر شکل ممکن حمایت کنند؛ یعنی تصور کنند فشار اقتصادی، انزوای سیاسی، بازدارندگی نظامی و فرسایش داخلی در نهایت به چنین نتیجهای میانجامد، بدون آنکه آمریکا مجبور به اشغال یا ملتسازی شود.
⬅️ به بیانی دیگر، آنان ممکن است طرفدار نتیجه باشند؛ نه لزوماً طرفدار ابزارهای سنتی رسیدن به آن و این دقیقاً جایی است که اهمیت تفاهمنامه مطرح میشود. اگر دولت ترامپ بخواهد «توافق نهایی» را در داخل آمریکا بفروشد، تنها کافی نیست که تأکید کند، جنگ تمام شد؛ بلکه باید بتواند به بخش مهمی از پایگاه رأی خودش القا کند که این توافق به معنای نجات «جمهوری اسلامی» نیست، همچنان فشارهای لازم را حفظ میکند و این توافق مسیر تغییرات بعدی را نمیبندد.
⬅️ بدین سبب است که می توان پیش بینی کرد توافق نهایی احتمالاً با زبان و ادبیات متفاوتی ارائه خواهد شد، بدین معنا که دولت آمریکا کمتر از «مصالحه» و بیشتر از «وادار کردن ایران به عقبنشینی» سخن خواهد گفت. از منظر نظری، این موضوع به یک نکته جالب در سیاست داخلی آمریکا هم اشاره دارد که گاهی سیاستمداران نه فقط باید با طرف مقابل مذاکره کنند؛ بلکه باید با ائتلاف سیاسی خودشان نیز مذاکره کنند.
⬅️ در اینجا ترامپ اگر واقعاً به دنبال توافق باشد، دو میز مذاکره دارد، یکی میز مذاکره با ایران و دیگری میز مذاکره با نخبگان و بخشی از پایگاه جمهوریخواه و MAGA و شکست در هر کدام میتواند توافق را با مشکل جدی روبرو کند و این فقط چالشی است که با حامیان و هواداران خود دارد، چه رسد با رقبا و حتی چالشگران اصلی خود و سیاست هایش؛ چه در جنگ و چه در مذاکره و صلح.
⬅️ البته نباید از نظر دور بداریم که حمایت از تغییر رژیم، لزوماً به معنای آمادگی برای پرداخت هزینههای آن نیست. تاریخ نظرسنجیهای آمریکا بارها نشان داده که رأیدهندگان ممکن است از یک هدف بلندپروازانه حمایت کنند؛ اما وقتی بحث اعزام نیرو، هزینه مالی، افزایش قیمت انرژی یا درگیری طولانی مطرح شود، میزان حمایت کاهش یابد.
⬅️ بنابراین شاید مهمترین نتیجه این عدد ۵۱٪ این نباشد که ترامپ برای جلب نظر پایگاه رأی خود، به هر روی باید پروژه تغییر رژیم در ایران را دنبال کند؛ بلکه این باشد که بخش اکثریت از پایگاه ترامپ هنوز ایران را صرفاً یک پرونده هستهای نمیبیند که با یک توافق هسته ای اقناع شود؛ بلکه آن را مسئلهای مربوط به ماهیت نظام سیاسی ایران میداند و این بسیار حائز اهمیت است؛ زیرا این نگاه علاوه بر اینکه میتواند بر نحوه طراحی، فروش سیاسی و حتی دوام هر توافق نهایی تأثیر قابل ملاحظه ای بگذارد، از اساس بدون تغییر رفتار کاملا ملموس جمهوری اسلامی، توافق نهایی حاصل نخواهد شد و تفاهمنامه فقط یک وقفه تاکتیکی تلقی میشود.
#فرهیختگان راهی به رهایی
✍ مرضیه حاجی هاشمی
🗒 بر اساس نتایج نظرسنجی «مؤسسه ریگان» ۵۱٪ از پایگاه عمومی «ماگا» (MAGA) در «ایالات متحده» از تغییر رژیم در ایران حمایت میکنند. اینکه اکثریت پایگاه ماگا (هوادارن ترامپ) هنوز تغییر رژیم را بر توافق ترجیح میدهد، می تواند بدین معنا باشد که بخش قابل توجهی از این پایگاه از تفاهمنامه اخیر «ترامپ» رضایت کامل ندارد و از این روست که شاهد اعتراض چهرههایی مانند «تد کروز»، «مایک پنس» و «مارک لوین» و بخشی از رسانههای محافظهکار بدان بودهایم.
⬅️ این عدد اگر درست باشد، از نظر تحلیلی نکته مهمی را آشکار میکند. نکته جالب این نیست که بخشی از محافظهکاران آمریکایی خواهان تغییر رژیم در ایران هستند؛ چرا که چنین گرایشی از دههها قبل وجود داشته است. نکته جالب این است که این دیدگاه اکنون در بخشی از پایگاهی دیده میشود که معمولاً با شعارهایِ «اول آمریکا»، پرهیز از جنگهای بیپایان، مخالفت با ملتسازی و کاهش مداخلات خارجی شناخته میشود. آیا این یک تناقض است؟ و می تواند چه تأثیری بر مذاکرات پیش رو داشته باشد؟
⬅️ ماگا از یک سو نمیخواهد درگیر جنگهای خارجی شود، از سوی دیگر از تغییر رژیم حمایت میکند. البته باید در نظر داشت که بخشی از رأیدهندگان MAGA ممکن است در واقع از «تغییر رژیم به دست آمریکا» حمایت نکنند؛ بلکه از تغییر رژیم به هر شکل ممکن حمایت کنند؛ یعنی تصور کنند فشار اقتصادی، انزوای سیاسی، بازدارندگی نظامی و فرسایش داخلی در نهایت به چنین نتیجهای میانجامد، بدون آنکه آمریکا مجبور به اشغال یا ملتسازی شود.
⬅️ به بیانی دیگر، آنان ممکن است طرفدار نتیجه باشند؛ نه لزوماً طرفدار ابزارهای سنتی رسیدن به آن و این دقیقاً جایی است که اهمیت تفاهمنامه مطرح میشود. اگر دولت ترامپ بخواهد «توافق نهایی» را در داخل آمریکا بفروشد، تنها کافی نیست که تأکید کند، جنگ تمام شد؛ بلکه باید بتواند به بخش مهمی از پایگاه رأی خودش القا کند که این توافق به معنای نجات «جمهوری اسلامی» نیست، همچنان فشارهای لازم را حفظ میکند و این توافق مسیر تغییرات بعدی را نمیبندد.
⬅️ بدین سبب است که می توان پیش بینی کرد توافق نهایی احتمالاً با زبان و ادبیات متفاوتی ارائه خواهد شد، بدین معنا که دولت آمریکا کمتر از «مصالحه» و بیشتر از «وادار کردن ایران به عقبنشینی» سخن خواهد گفت. از منظر نظری، این موضوع به یک نکته جالب در سیاست داخلی آمریکا هم اشاره دارد که گاهی سیاستمداران نه فقط باید با طرف مقابل مذاکره کنند؛ بلکه باید با ائتلاف سیاسی خودشان نیز مذاکره کنند.
⬅️ در اینجا ترامپ اگر واقعاً به دنبال توافق باشد، دو میز مذاکره دارد، یکی میز مذاکره با ایران و دیگری میز مذاکره با نخبگان و بخشی از پایگاه جمهوریخواه و MAGA و شکست در هر کدام میتواند توافق را با مشکل جدی روبرو کند و این فقط چالشی است که با حامیان و هواداران خود دارد، چه رسد با رقبا و حتی چالشگران اصلی خود و سیاست هایش؛ چه در جنگ و چه در مذاکره و صلح.
⬅️ البته نباید از نظر دور بداریم که حمایت از تغییر رژیم، لزوماً به معنای آمادگی برای پرداخت هزینههای آن نیست. تاریخ نظرسنجیهای آمریکا بارها نشان داده که رأیدهندگان ممکن است از یک هدف بلندپروازانه حمایت کنند؛ اما وقتی بحث اعزام نیرو، هزینه مالی، افزایش قیمت انرژی یا درگیری طولانی مطرح شود، میزان حمایت کاهش یابد.
⬅️ بنابراین شاید مهمترین نتیجه این عدد ۵۱٪ این نباشد که ترامپ برای جلب نظر پایگاه رأی خود، به هر روی باید پروژه تغییر رژیم در ایران را دنبال کند؛ بلکه این باشد که بخش اکثریت از پایگاه ترامپ هنوز ایران را صرفاً یک پرونده هستهای نمیبیند که با یک توافق هسته ای اقناع شود؛ بلکه آن را مسئلهای مربوط به ماهیت نظام سیاسی ایران میداند و این بسیار حائز اهمیت است؛ زیرا این نگاه علاوه بر اینکه میتواند بر نحوه طراحی، فروش سیاسی و حتی دوام هر توافق نهایی تأثیر قابل ملاحظه ای بگذارد، از اساس بدون تغییر رفتار کاملا ملموس جمهوری اسلامی، توافق نهایی حاصل نخواهد شد و تفاهمنامه فقط یک وقفه تاکتیکی تلقی میشود.
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍4❤1🔥1
سی و یکم خردادماه سالروز درگذشت شهریار عدل
سه عباسمیرزای نایبالسلطنه
نخستین عباسمیرزا نایبالسلطنه، فرزند فتحعلیشاه قاجار، شخصیت تاریخی شناختهشدهای است، اما وجود «عباسمیرزا نایبالسلطنۀ» دوم فرزند محمّدشاه قاجار و برادر کوچک ناصرالدینشاه ناشناخته مانده و او را با عباسمیرزا نایبالسلطنۀ سوم (ملکآرا)، برادر کوچکترِ دو شخصیت یادشده یکی دانستهاند و از جمله این است که تصاویر عباسمیرزا نایبالسلطنۀ دوم را از آن سومی (ملکآرا) شمردهاند.
ناصرالدینشاه، فرزند محمّدشاه و نوۀ عباسمیرزا نایبالسلطنۀ اوّل در ششم صفر ۱۲۴۷/ ۱۷ ژوئیۀ ۱۸۳۱ از بطن ملکجان خانم (مهد علیا) تولد یافت.
در پاییز سال ۱۸۳۸ و ژانویۀ ۱۸۳۹/۱۲۵۴ پرنس الکسیس سالتیکف (سولتیکف) در زمان محمّدشاه قاجار به ایران آمد و از ناصرالدینمیرزا ولیعهد و برادر کوچکترش عباسمیرزا نایبالسلطنه تصاویری کشید. همو مینویسد: ناصرالدینمیرزا سه سال از برادرش بزرگتر است و سن عباسمیرزا را چهار یا پنجساله ذکر نموده و در صفحۀ دیگری او را چهارساله میداند. در تصاویر باسمهای که سالنیکف منتشر کرد ناصرالدینمیرزا هفتساله و عباسمیرزا چهارساله به نظر میآیند. به این ترتیب میتوان عباسمیرزا نایبالسلطنه را متولّد سال ۱۲۵۰/۱۸۳۴ دانست.
از مقایسۀ کلّیۀ اسناد باید این طور نتیجه گرفت که محمّدشاه قاجار از خدیجه خانم در حدود نیمۀ دوم ۱۸۳۴/۱۲۵۰ دارای فرزندی شد که او را به یاد پدرش عباسمیرزا نام نهاده به نایبالسلطنه ملقّب ساخت و این کودک همان است که سالتیکف به نوشتۀ خود در پایان سال ۱۸۳۸ و آغاز ۱۸۳۹/ ۱۲۵۴ در سن چهارسالگی او را دیده و تصویرش را کشیده است. سالتیکف در احوال عباسمیرزا او را «صدمهپذیر و مریضحال» توصیف میکند؛ بنابراین بر اساس یادداشت ناصرالدینشاه و با توجه به سال تولّد عباسمیرزا نایبالسلطنه ملکآرا شکی باقی نمیماند که اندکزمانی پس از دیدار سالتیکف، کودک نامبرده در همان اوائل سال ۱۸۳۹ حدود شوّال ۱۲۵۴ فوت کرده و چند ماه بعد در رجب ۱۲۵۵/۱۵ سپتامبر ـ ۱۹ اکتبر ۱۸۳۹ پسر دیگری از خدیجه خانم متولّد شده که محمّدشاه او را نیز به یاد فرزند ازدسترفته و پدرش مجدّداً عباسمیرزا نام نهاده و ملقّب به نایبالسلطنه نموده است. محمّدشاه در ابراز محبّت نسبت به این کودک چنان زیادهروی کرده که ناصرالدینمیرزا و بهخصوص مادرش ملکخان خانم (مهد علیا) نسبت به او رشک میبرده و همواره از جانب او احساس خطر کردهاند و عباسمیرزا هم که نظر به رفتار پدر و برخی از درباریان بیش و کم داعیۀ سلطنت داشت پیوسته در حال ترس به سر میبرد و آواره بود و لقب نایبالسلطنه را نیز در سال ۱۲۹۵/۱۸۷۸ به طور رسمی از دست داد. شاید شاهزاده کامرانمیرزا یکی از فرزندان ناصرالدینشاه که او نیز لقب نایبالسلطنه داشت در این امر دست داشته است. از این سال ناصرالدینشاه عباسمیرزا را به ملکآرا ملقّب نمود. ملکآرا به قول بامداد در ۱۴ ذیقعدۀ ۱۳۱۴/ ۱۶ آوریل ۱۸۹۷ در سن ۵۹ سالگی و به قول عباس اقبال در سال ۱۳۱۶/ ۱۸۹۸-۱۸۹۹ فوت نمود.
شهریار عدل
آینده، سال سیزدهم، شمارۀ ۱-۳، فروردین ـ خرداد ۱۳۶۶، ص ۳۵-۴۰.
#فرهیختگان راهی به رهایی
سه عباسمیرزای نایبالسلطنه
نخستین عباسمیرزا نایبالسلطنه، فرزند فتحعلیشاه قاجار، شخصیت تاریخی شناختهشدهای است، اما وجود «عباسمیرزا نایبالسلطنۀ» دوم فرزند محمّدشاه قاجار و برادر کوچک ناصرالدینشاه ناشناخته مانده و او را با عباسمیرزا نایبالسلطنۀ سوم (ملکآرا)، برادر کوچکترِ دو شخصیت یادشده یکی دانستهاند و از جمله این است که تصاویر عباسمیرزا نایبالسلطنۀ دوم را از آن سومی (ملکآرا) شمردهاند.
ناصرالدینشاه، فرزند محمّدشاه و نوۀ عباسمیرزا نایبالسلطنۀ اوّل در ششم صفر ۱۲۴۷/ ۱۷ ژوئیۀ ۱۸۳۱ از بطن ملکجان خانم (مهد علیا) تولد یافت.
در پاییز سال ۱۸۳۸ و ژانویۀ ۱۸۳۹/۱۲۵۴ پرنس الکسیس سالتیکف (سولتیکف) در زمان محمّدشاه قاجار به ایران آمد و از ناصرالدینمیرزا ولیعهد و برادر کوچکترش عباسمیرزا نایبالسلطنه تصاویری کشید. همو مینویسد: ناصرالدینمیرزا سه سال از برادرش بزرگتر است و سن عباسمیرزا را چهار یا پنجساله ذکر نموده و در صفحۀ دیگری او را چهارساله میداند. در تصاویر باسمهای که سالنیکف منتشر کرد ناصرالدینمیرزا هفتساله و عباسمیرزا چهارساله به نظر میآیند. به این ترتیب میتوان عباسمیرزا نایبالسلطنه را متولّد سال ۱۲۵۰/۱۸۳۴ دانست.
از مقایسۀ کلّیۀ اسناد باید این طور نتیجه گرفت که محمّدشاه قاجار از خدیجه خانم در حدود نیمۀ دوم ۱۸۳۴/۱۲۵۰ دارای فرزندی شد که او را به یاد پدرش عباسمیرزا نام نهاده به نایبالسلطنه ملقّب ساخت و این کودک همان است که سالتیکف به نوشتۀ خود در پایان سال ۱۸۳۸ و آغاز ۱۸۳۹/ ۱۲۵۴ در سن چهارسالگی او را دیده و تصویرش را کشیده است. سالتیکف در احوال عباسمیرزا او را «صدمهپذیر و مریضحال» توصیف میکند؛ بنابراین بر اساس یادداشت ناصرالدینشاه و با توجه به سال تولّد عباسمیرزا نایبالسلطنه ملکآرا شکی باقی نمیماند که اندکزمانی پس از دیدار سالتیکف، کودک نامبرده در همان اوائل سال ۱۸۳۹ حدود شوّال ۱۲۵۴ فوت کرده و چند ماه بعد در رجب ۱۲۵۵/۱۵ سپتامبر ـ ۱۹ اکتبر ۱۸۳۹ پسر دیگری از خدیجه خانم متولّد شده که محمّدشاه او را نیز به یاد فرزند ازدسترفته و پدرش مجدّداً عباسمیرزا نام نهاده و ملقّب به نایبالسلطنه نموده است. محمّدشاه در ابراز محبّت نسبت به این کودک چنان زیادهروی کرده که ناصرالدینمیرزا و بهخصوص مادرش ملکخان خانم (مهد علیا) نسبت به او رشک میبرده و همواره از جانب او احساس خطر کردهاند و عباسمیرزا هم که نظر به رفتار پدر و برخی از درباریان بیش و کم داعیۀ سلطنت داشت پیوسته در حال ترس به سر میبرد و آواره بود و لقب نایبالسلطنه را نیز در سال ۱۲۹۵/۱۸۷۸ به طور رسمی از دست داد. شاید شاهزاده کامرانمیرزا یکی از فرزندان ناصرالدینشاه که او نیز لقب نایبالسلطنه داشت در این امر دست داشته است. از این سال ناصرالدینشاه عباسمیرزا را به ملکآرا ملقّب نمود. ملکآرا به قول بامداد در ۱۴ ذیقعدۀ ۱۳۱۴/ ۱۶ آوریل ۱۸۹۷ در سن ۵۹ سالگی و به قول عباس اقبال در سال ۱۳۱۶/ ۱۸۹۸-۱۸۹۹ فوت نمود.
شهریار عدل
آینده، سال سیزدهم، شمارۀ ۱-۳، فروردین ـ خرداد ۱۳۶۶، ص ۳۵-۴۰.
#فرهیختگان راهی به رهایی
🕊3❤2
افشای نامه سری منتسب به مجتبی خامنهای در صدا و سیما؛ واکنشها به درز اسناد تصمیمگیریهای کلان
انتشار بخشهایی از یک نامه محرمانه منتسب به مجتبی خامنهای در برنامهای از صدا و سیمای جمهوری اسلامی، موجی از واکنشها را در میان فعالان سیاسی و کاربران شبکههای اجتماعی برانگیخته است. این واکنشها عمدتاً متوجه اصل انتشار سندی محرمانه از رسانه ملی و نقش چهرههای نزدیک به جبهه پایداری در افشای جزئیات اختلافات درون حاکمیت درباره مذاکرات و تفاهم احتمالی با آمریکا بوده است.
ماجرا پس از آن بالا گرفت که حمید رسایی، امیرحسین ثابتی و حجتالاسلام سیدمحمود نبویان در روزهای اخیر به وجود اختلافنظرهایی درباره روند مذاکرات اشاره کردند و نبویان در یکی از برنامههای تلویزیونی به مطالبی استناد کرد که منتقدان آن را بخشی از اسناد و مکاتبات محرمانه نهادهای عالی تصمیمگیر کشور دانستهاند. انتشار این مطالب از آنتن زنده صدا و سیما، انتقادهای گستردهای را متوجه مدیریت این سازمان به ریاست پیمان جبلی کرده است.
بسیاری از کاربران نزدیک به جریانهای میانهرو و اصولگرایان منتقد جبهه پایداری، این پرسش را مطرح کردهاند که چگونه اسناد و نامههای طبقهبندیشده در اختیار افرادی قرار گرفته که عضو نهادهای رسمی تصمیمگیر نیستند و چرا رسانه ملی امکان طرح چنین مطالبی را فراهم کرده است. برخی از آنان صدا و سیما را به تبدیل شدن به «تریبون جبهه پایداری» متهم کردهاند.
در میان واکنشها، تعدادی از کاربران و فعالان سیاسی تأکید کردهاند که توجه افکار عمومی نباید صرفاً بر مخالفت سعید جلیلی متمرکز شود. آنان با اشاره به ترکیب اعضای شورای عالی امنیت ملی و شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا نوشتهاند که افرادی مانند احمد وحیدی، امیر حاتمی، محمدباقر ذوالقدر، نمایندگان ستاد کل نیروهای مسلح و مسئولان ارشد اطلاعاتی از موافقان تفاهم مورد بحث بودهاند و این موضوع نشان میدهد مخالفت با آن محدود به بخشی از جریان تندرو بوده است.
همزمان برخی از حامیان دولت مسعود پزشکیان و محمدباقر قالیباف پا را فراتر گذاشته و مدعی شدهاند انتشار این مطالب بخشی از تلاش برای شکست روند مذاکرات و تحت فشار قرار دادن دولت و مجلس است. در برخی از این واکنشها از تعبیر «شبهکودتا» استفاده شده و از نهادهای امنیتی و قضایی خواسته شده است منشأ درز اطلاعات و اهداف سیاسی پشت پرده آن را بررسی کنند.
در مقابل، برخی حامیان جبهه پایداری از انتشار این اطلاعات دفاع کرده و آن را اقدامی در راستای آگاهسازی افکار عمومی توصیف کردهاند. برخی هم گفتهاند اگر ادعاهای مطرحشده مستند باشد، افشای آنها خود یک تخلف امنیتی است و اگر مستند نباشد، مطرحکنندگان این ادعاها باید پاسخگوی افکار عمومی باشند.
در حالی که تاکنون هیچ مقام رسمی درباره اصالت نامه منتسب به مجتبی خامنهای و چگونگی انتشار آن در رسانه ملی توضیحی ارائه نکرده است، این رخداد بار دیگر اختلافات آشکار میان طیفهای مختلف اصولگرا و رقابت بر سر پرونده مذاکرات با آمریکا را به کانون توجه افکار عمومی بازگردانده است.
زيتون
#فرهیختگان راهی به رهایی
انتشار بخشهایی از یک نامه محرمانه منتسب به مجتبی خامنهای در برنامهای از صدا و سیمای جمهوری اسلامی، موجی از واکنشها را در میان فعالان سیاسی و کاربران شبکههای اجتماعی برانگیخته است. این واکنشها عمدتاً متوجه اصل انتشار سندی محرمانه از رسانه ملی و نقش چهرههای نزدیک به جبهه پایداری در افشای جزئیات اختلافات درون حاکمیت درباره مذاکرات و تفاهم احتمالی با آمریکا بوده است.
ماجرا پس از آن بالا گرفت که حمید رسایی، امیرحسین ثابتی و حجتالاسلام سیدمحمود نبویان در روزهای اخیر به وجود اختلافنظرهایی درباره روند مذاکرات اشاره کردند و نبویان در یکی از برنامههای تلویزیونی به مطالبی استناد کرد که منتقدان آن را بخشی از اسناد و مکاتبات محرمانه نهادهای عالی تصمیمگیر کشور دانستهاند. انتشار این مطالب از آنتن زنده صدا و سیما، انتقادهای گستردهای را متوجه مدیریت این سازمان به ریاست پیمان جبلی کرده است.
بسیاری از کاربران نزدیک به جریانهای میانهرو و اصولگرایان منتقد جبهه پایداری، این پرسش را مطرح کردهاند که چگونه اسناد و نامههای طبقهبندیشده در اختیار افرادی قرار گرفته که عضو نهادهای رسمی تصمیمگیر نیستند و چرا رسانه ملی امکان طرح چنین مطالبی را فراهم کرده است. برخی از آنان صدا و سیما را به تبدیل شدن به «تریبون جبهه پایداری» متهم کردهاند.
در میان واکنشها، تعدادی از کاربران و فعالان سیاسی تأکید کردهاند که توجه افکار عمومی نباید صرفاً بر مخالفت سعید جلیلی متمرکز شود. آنان با اشاره به ترکیب اعضای شورای عالی امنیت ملی و شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا نوشتهاند که افرادی مانند احمد وحیدی، امیر حاتمی، محمدباقر ذوالقدر، نمایندگان ستاد کل نیروهای مسلح و مسئولان ارشد اطلاعاتی از موافقان تفاهم مورد بحث بودهاند و این موضوع نشان میدهد مخالفت با آن محدود به بخشی از جریان تندرو بوده است.
همزمان برخی از حامیان دولت مسعود پزشکیان و محمدباقر قالیباف پا را فراتر گذاشته و مدعی شدهاند انتشار این مطالب بخشی از تلاش برای شکست روند مذاکرات و تحت فشار قرار دادن دولت و مجلس است. در برخی از این واکنشها از تعبیر «شبهکودتا» استفاده شده و از نهادهای امنیتی و قضایی خواسته شده است منشأ درز اطلاعات و اهداف سیاسی پشت پرده آن را بررسی کنند.
در مقابل، برخی حامیان جبهه پایداری از انتشار این اطلاعات دفاع کرده و آن را اقدامی در راستای آگاهسازی افکار عمومی توصیف کردهاند. برخی هم گفتهاند اگر ادعاهای مطرحشده مستند باشد، افشای آنها خود یک تخلف امنیتی است و اگر مستند نباشد، مطرحکنندگان این ادعاها باید پاسخگوی افکار عمومی باشند.
در حالی که تاکنون هیچ مقام رسمی درباره اصالت نامه منتسب به مجتبی خامنهای و چگونگی انتشار آن در رسانه ملی توضیحی ارائه نکرده است، این رخداد بار دیگر اختلافات آشکار میان طیفهای مختلف اصولگرا و رقابت بر سر پرونده مذاکرات با آمریکا را به کانون توجه افکار عمومی بازگردانده است.
زيتون
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤5👍5😱1🤬1