علیرضا بیرانوند با شایستگی جایزه بهترین بازیکن دیدار امشب ایران و بلژیک را دریافت کرد.
#فرهیختگان روزن آگاهی
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍19👎7❤5
با نقد در شرایط جنگ چه باید کرد؟
یوسف پزشکیان
در شرایط عادی وقتی از کسی نقد میکنیم انتظار داریم که یکی از دو حالت زیر اتفاق بیافتند:
۱- اگر فکر میکند نقد ما وارد نیست، توضیح دهد و ما را روشن کند که چرا نقد ما وارد نیست.
۲- اگر نقد ما وارد است، بپذیرد و چه بسا اعلام کند و بعد اصلاح کند.
اما امروز شرایط کشور خیلی خاص است
یک - وحدت در کشور از همه چیز مهمتر است. هر پیامی که نشان دهنده تفرقه باشد، دشمن را امیدوار میکند. هر پیامی که آغازگر مشاجره و اختلاف باشد و ضد وحدت باشد، مثل موشکی در جبهه داخلی عمل میکند.
دو - مهمترین بخش جنگ، جنگ اطلاعات است. دشمن برای شکست دادن ما به دنبال به دست آوردن اطلاعات مختلف است. اطلاعات از توان نظامی ما، اطلاعات از وضعیت تابآوری ما و ... در چنین شرایطی افشای اطلاعات خدمت به دشمن است.
سه - اطلاعات دو دستهاند: اگر مشکلات مطرح بشود خواهند گفت سیگنال ضعف و ... اگر نقاط قوت مطرح بشود میگویند افشای اطلاعات محرمانه و ...
در چنین شرایطی با نقد و منتقد چه باید کرد؟
نقد مثل تیری میشود که از طرف جبهه خودی به سمت مجاهدان شلیک میشود و آنها تضعیف میکند و توان و صبر سربازان و فرماندهان جنگ اقتصادی، اجتماعی و رسانهای را مثل خوره میخورد.
اکنون زمان آن است که همه ما «صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ» کنار هم بایستیم و از هم فاصله نگیریم. هرکسی فکر میکند رهبر، رئیسجمهور، رئیسمجلس، اعضای شعام، اعضای تیم مذاکره کننده، سپاه را بزند دارد به کشور خدمت میکند، اشتباه میکند.
رئیسجمهور گفتند: «جنگ رمضان که ستارهای درخشان در تاریخ ایران است، تجلی وحدت مردم، رهبری، دولت و نیروهای مسلح بود».
۱- شرط پیروزی ما یکی بودن و به هم چسبیدن و از هم جدا نشدن است. اگر یکی بودیم، هر کدام را بزنند یعنی همه را زدهاند.
۲- اگر فکر کنیم که ما یکی نیستیم و از هم جدا هستیم و کنار هم قرار نگیریم، دیگر نیازی به جنگ نیست. دشمن بدون جنگیدن ما را شکست داده. ما را به دست خودمان شکست داده است.
من قائل به عصمت مسئولان کشور نیستم، بله ممکن است خطا کنند. اما اطمینان دارم که مسئولان ما دلسوزند، اعتلای ایران و اسلام برایشان مهم است و همه تلاششان را برای اعتلای ایران میکنند.
واعتصموا بحبل الله جمیعا و لاتفرقوا، آیهای است که همواره باید بدان رجوع کرد.
یوسف پزشکیان
#فرهیختگان راهی به رهایی
یوسف پزشکیان
در شرایط عادی وقتی از کسی نقد میکنیم انتظار داریم که یکی از دو حالت زیر اتفاق بیافتند:
۱- اگر فکر میکند نقد ما وارد نیست، توضیح دهد و ما را روشن کند که چرا نقد ما وارد نیست.
۲- اگر نقد ما وارد است، بپذیرد و چه بسا اعلام کند و بعد اصلاح کند.
اما امروز شرایط کشور خیلی خاص است
یک - وحدت در کشور از همه چیز مهمتر است. هر پیامی که نشان دهنده تفرقه باشد، دشمن را امیدوار میکند. هر پیامی که آغازگر مشاجره و اختلاف باشد و ضد وحدت باشد، مثل موشکی در جبهه داخلی عمل میکند.
دو - مهمترین بخش جنگ، جنگ اطلاعات است. دشمن برای شکست دادن ما به دنبال به دست آوردن اطلاعات مختلف است. اطلاعات از توان نظامی ما، اطلاعات از وضعیت تابآوری ما و ... در چنین شرایطی افشای اطلاعات خدمت به دشمن است.
سه - اطلاعات دو دستهاند: اگر مشکلات مطرح بشود خواهند گفت سیگنال ضعف و ... اگر نقاط قوت مطرح بشود میگویند افشای اطلاعات محرمانه و ...
در چنین شرایطی با نقد و منتقد چه باید کرد؟
نقد مثل تیری میشود که از طرف جبهه خودی به سمت مجاهدان شلیک میشود و آنها تضعیف میکند و توان و صبر سربازان و فرماندهان جنگ اقتصادی، اجتماعی و رسانهای را مثل خوره میخورد.
اکنون زمان آن است که همه ما «صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ» کنار هم بایستیم و از هم فاصله نگیریم. هرکسی فکر میکند رهبر، رئیسجمهور، رئیسمجلس، اعضای شعام، اعضای تیم مذاکره کننده، سپاه را بزند دارد به کشور خدمت میکند، اشتباه میکند.
رئیسجمهور گفتند: «جنگ رمضان که ستارهای درخشان در تاریخ ایران است، تجلی وحدت مردم، رهبری، دولت و نیروهای مسلح بود».
۱- شرط پیروزی ما یکی بودن و به هم چسبیدن و از هم جدا نشدن است. اگر یکی بودیم، هر کدام را بزنند یعنی همه را زدهاند.
۲- اگر فکر کنیم که ما یکی نیستیم و از هم جدا هستیم و کنار هم قرار نگیریم، دیگر نیازی به جنگ نیست. دشمن بدون جنگیدن ما را شکست داده. ما را به دست خودمان شکست داده است.
من قائل به عصمت مسئولان کشور نیستم، بله ممکن است خطا کنند. اما اطمینان دارم که مسئولان ما دلسوزند، اعتلای ایران و اسلام برایشان مهم است و همه تلاششان را برای اعتلای ایران میکنند.
واعتصموا بحبل الله جمیعا و لاتفرقوا، آیهای است که همواره باید بدان رجوع کرد.
یوسف پزشکیان
#فرهیختگان راهی به رهایی
👎9❤7
امر ملی در نگاه نو اندیشی دینی هم اینجا و هم اکنون
احسان شریعتی
با ظهور جنگی که از سوی آمریکای ترامپ و اسرائیل نتانیاهو آغاز شده و علاوه بر ایران، لبنان و فلسطین و سوریه و یمن و کل خاورمیانه، موجودیت ملت و کشور ما را تحت تهاجم خارجی قرار داده پرسش از امر ملی، پرسشی است وجودی و همگانی، همینجایی و هم اکنونی و نه فقط مختص نخبگان. موجودیت ایران هیچ گاه تا این حد به خطر نیفتاده بوده است.
«امر ملی»در اینجا که ماییم دستخوش دوگانه های خارجی- داخلی، صف و صف کشی های درونی، تقابل در برابر نظم حاکم و..است. تجربه جنگ نشان داد که مسئله محدود به نقطه زنی نیست و فراتر از تضاد ما و حاکمیت پیش می رود و می تواند به فجایع بزرگی منجر شود. بر همین اساس تعریف از «امر ملی» ضروری است و پاسخ خود را باید در نسبت میان سه ضلع پیدا کند: ملت، دولت و نظم ویا نظام جهانی. ادامهی متن
#فرهیختگان راهی به رهایی
احسان شریعتی
با ظهور جنگی که از سوی آمریکای ترامپ و اسرائیل نتانیاهو آغاز شده و علاوه بر ایران، لبنان و فلسطین و سوریه و یمن و کل خاورمیانه، موجودیت ملت و کشور ما را تحت تهاجم خارجی قرار داده پرسش از امر ملی، پرسشی است وجودی و همگانی، همینجایی و هم اکنونی و نه فقط مختص نخبگان. موجودیت ایران هیچ گاه تا این حد به خطر نیفتاده بوده است.
«امر ملی»در اینجا که ماییم دستخوش دوگانه های خارجی- داخلی، صف و صف کشی های درونی، تقابل در برابر نظم حاکم و..است. تجربه جنگ نشان داد که مسئله محدود به نقطه زنی نیست و فراتر از تضاد ما و حاکمیت پیش می رود و می تواند به فجایع بزرگی منجر شود. بر همین اساس تعریف از «امر ملی» ضروری است و پاسخ خود را باید در نسبت میان سه ضلع پیدا کند: ملت، دولت و نظم ویا نظام جهانی. ادامهی متن
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
امر ملی؛ میان مقاومت و حافظه
(یادداشتی در حاشیهی سخنرانی احسان شریعتی)
افسانه نجاتی
در متن سخنرانی دکتر احسان شریعتی که اخیرا انتشار یافته است ، پرسش از امر ملی نه از سر علاقهای نظری، بلکه از دل وضعیت طرح میشود؛ از دل احساس خطری که نویسنده آن را متوجه…
(یادداشتی در حاشیهی سخنرانی احسان شریعتی)
افسانه نجاتی
در متن سخنرانی دکتر احسان شریعتی که اخیرا انتشار یافته است ، پرسش از امر ملی نه از سر علاقهای نظری، بلکه از دل وضعیت طرح میشود؛ از دل احساس خطری که نویسنده آن را متوجه…
👍7🤔1
این روزها مادر جوانی را نمیبینی مگر نگران سال آینده و مدرسه فرزند(ان)ش باشد. کیفیت آموزش افول کرده، هزینهها صعود، آن هم در شرایطی که سال گذشته بسیاری از خانوادهها با تحمل سختی زیاد، برای آینده بچهها، هزینه آموزش فرزندانشان را در مدارس غیرانتفاعی تامین کردند_ که چندماه بیشتر هم حضوری نبود و خب در این شرایط تورم...
این را در مجله شکوفه دیدم، متعلق به سال ۱۳۳۱ شمسی. نخستین سالهایی که بحث از باسواد شدن دخترها داغ شده بود.
مادر خدیجه میبردش پیش ملاباجی، ولی مادر فرخنده معتقد است بچه باید در مدرسهای درس بخواند که زیر نظر وزارت معارف باشد و...
مریم نصر
#فرهیختگان راهی به رهایی
این را در مجله شکوفه دیدم، متعلق به سال ۱۳۳۱ شمسی. نخستین سالهایی که بحث از باسواد شدن دخترها داغ شده بود.
مادر خدیجه میبردش پیش ملاباجی، ولی مادر فرخنده معتقد است بچه باید در مدرسهای درس بخواند که زیر نظر وزارت معارف باشد و...
مریم نصر
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤12😢1
20160903152350-9779-135.pdf
439.5 KB
ناقوس بوسیدن در قصیده ترسائیه خاقانی
نصرالله امامی - بهمن رضایی
شعرپژوهی (بوستان ادب) سال هشتم
بهار ۱۳۹۵ شماره ۱ (پیاپی ۲۷)
در سال های اخیر، برخی از شارحان در ضبط واژهی «بوسم» در بیت یاد شده از خاقانی، تردید کرده و باور دارند که این واژه تصحیف «نوشم» (صورت کوتاه شدهی نیوشیدن) و به معنای شنیدن است و سخن خاقانی را در این بیت نه ناقوس بوسیدن، بلکه ناقوس نوشیدن؛ در معنای نیوشیدن و شنیدن گرفته اند که در گذر زمان تصحیف شده و به صورت ناقوس بوسیدن درآمده است. هدف نگارندگان از این نوشتار، بررسی معنایی و کاربردی «ناقوس» و انواع آن در متون منظوم فارسی و پیشینه ی این واژه و سرانجام، رسیدن به مفهوم درست ناقوس و ناقوس بوسیدن است و در همین رهگذر سعی شده است تا با مراجعه به منابع لغت و دیوان های شعری فارسی، موضوع ناقوس بوسیدن/ نوشیدن بیشتر بررسی و ریشه یابی شود و این ابهام رفع گردد.
شکفتن در آفتاب
#فرهیختگان راهی به رهایی
نصرالله امامی - بهمن رضایی
شعرپژوهی (بوستان ادب) سال هشتم
بهار ۱۳۹۵ شماره ۱ (پیاپی ۲۷)
در سال های اخیر، برخی از شارحان در ضبط واژهی «بوسم» در بیت یاد شده از خاقانی، تردید کرده و باور دارند که این واژه تصحیف «نوشم» (صورت کوتاه شدهی نیوشیدن) و به معنای شنیدن است و سخن خاقانی را در این بیت نه ناقوس بوسیدن، بلکه ناقوس نوشیدن؛ در معنای نیوشیدن و شنیدن گرفته اند که در گذر زمان تصحیف شده و به صورت ناقوس بوسیدن درآمده است. هدف نگارندگان از این نوشتار، بررسی معنایی و کاربردی «ناقوس» و انواع آن در متون منظوم فارسی و پیشینه ی این واژه و سرانجام، رسیدن به مفهوم درست ناقوس و ناقوس بوسیدن است و در همین رهگذر سعی شده است تا با مراجعه به منابع لغت و دیوان های شعری فارسی، موضوع ناقوس بوسیدن/ نوشیدن بیشتر بررسی و ریشه یابی شود و این ابهام رفع گردد.
شکفتن در آفتاب
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4
تاملی در مشگل ایران
@anbar100
ملاحظاتی درباره مشکل ایران «مقایسهی نظری جنبشهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴»
نقی بیگ زاده
#فرهیختگان راهی به رهایی
نقی بیگ زاده
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍1
از فرانسه تا ایران؛ خشونت در اتاق معاینه و زایمان
بیش از چهار نفر از هر ده زن در فرانسه میگویند در جریان دریافت خدمات زنان و زایمان نوعی خشونت یا نقض حقوق خود را تجربه کردهاند.
این نتیجه نظرسنجی گستردهای است که انجمن فرانسوی StopVOG با مشارکت بیش از ۱۰ هزار نفر انجام داده و در ژوئن ۲۰۲۶ منتشر کرده است.
یافتههای این مطالعه تصویری نگرانکننده از وضعیت مراقبتهای زنان در فرانسه ارائه میدهد: بیش از چهار نفر از هر ده پاسخدهنده اعلام کردهاند که در مراجعه به پزشک زنان، نوعی از خشونت یا رفتار ناقض حقوق خود را تجربه کردهاند.
اصطلاح «خشونت زنان و زایمان» (Obstetric and Gynecological Violence) طی یک دهه گذشته در بسیاری از کشورها وارد ادبیات حقوق زنان و سلامت عمومی شده است. این مفهوم طیف گستردهای از رفتارها را در بر میگیرد؛ از بیاعتنایی به درد بیمار و تحقیر کلامی گرفته تا انجام اقدامات پزشکی بدون رضایت، اعمال فشار برای انتخاب روش درمانی خاص یا مداخلات غیرضروری هنگام زایمان.
تحقیر زنان باردار و توهین به آنها در هنگام زایمان در بیمارستانهای دولتی، امری بسیار مرسوم است. مسالهای که کمتر در مورد آن حرف زده میشود و اکثر زنان تلاش میکنند تا آنچه را از سر گذراندهاند، فراموش کنند.
زنان بسیاری گفته بودند که ساعتها درد کشیده و طی این مدت هیچ کمکی از سمت پزشک و مامای بیمارستان دریافت نمیکردند. زنی گفته بود «از درد به خودم میپیچیدم. اومدم دستشو بگیرم و بگم ترو خدا یکاری بکن. چنان جیغ زد به من دست نزن. این غربتی بازیا رو درنیار و … بعد از ۱۸ ساعت درد کشیدن و ۸ سانت بازشدن دهانه رحم، سزارینم کردن. بخاطر زور زیاد سر بچهم ورم کرده بود موقع سزارین.»
زن دیگری با اشاره به ناخنهای بلند ماما در زمان معاینه نوشته بود :« ماما با کاشت ناخن سه سانت میخواست معاینهام کند. وقتی مخالفت کردم. قیامت شد. انقدر دکتر روی پای من زد که جای دستش مانده بود. خدا ازشون نگذره. لحظه آخر بهم گفتن خودت پاشو برو دراز بکش رو تخت زایمان. اون دنیا ازتون نمیگذرم.»
زنان بسیاری گفته بودند که تجربه زایمانشان آنقدر ناخوشایند بوده که علیرغم تمایلشان برای داشتن فرزندان بیشتر، ترجیح دادهاند که دیگر در چنان شرایطی قرار نگیرند. یا آنقدر فاصله بین دو بارداریشان را زیاد کنند تا بتوانند ترس، تنهایی و ترومای زایمان قبلیشان را پشت سر بگذارند.
پیشتر در آبانماه سال ۱۴۰۰ انتشار یک فایل صوتی از بخش زایمان یک بیمارستان باعث شد تا این موضوع در رسانهها مطرح شود و زنان زیادی با تایید و به اشتراک گذاردن تجربیاتشان، نشان دهند که این رفتارهای غیرانسانی نه یک اتفاق که یک وضعیت معمول و تکرارشونده در بسیاری از بیمارستانها است. تا جایی که حتی خبرگزاری فارس نیز در فروردینماه ۱۴۰۱ در بخش «فارس من» کمپینی را با عنوان «جلوگیری از توهین در برخی زایشگاهها به زنان باردار» ایجاد کرد که در بخش نظرات بازهم زنان زیادی تجربیات تلخشان از زایمان را به اشتراک گذاشتند.
سازمانهای مدافع حقوق زنان میگویند بسیاری از این رفتارها سالها به عنوان بخشی «عادی» از مراقبت پزشکی پذیرفته میشدند، اما تجربه زنان نشان داده است که این اقدامات میتوانند آثار روانی و جسمی ماندگاری بر جای بگذارند.
برای بسیاری از زنان، مطالبه اصلی پیچیده نیست: اینکه در اتاق معاینه یا زایمان، به شأن و کرامتشان احترام گذاشته شود، و هیچ تصمیم و اقدامی بدون رضایت و اطلاع آنها گرفته و انجام نشود..
زن روز
ادامه مطلب
#فرهیختگان راهی به رهایی
بیش از چهار نفر از هر ده زن در فرانسه میگویند در جریان دریافت خدمات زنان و زایمان نوعی خشونت یا نقض حقوق خود را تجربه کردهاند.
این نتیجه نظرسنجی گستردهای است که انجمن فرانسوی StopVOG با مشارکت بیش از ۱۰ هزار نفر انجام داده و در ژوئن ۲۰۲۶ منتشر کرده است.
یافتههای این مطالعه تصویری نگرانکننده از وضعیت مراقبتهای زنان در فرانسه ارائه میدهد: بیش از چهار نفر از هر ده پاسخدهنده اعلام کردهاند که در مراجعه به پزشک زنان، نوعی از خشونت یا رفتار ناقض حقوق خود را تجربه کردهاند.
معاینههای بدون رضایت، نادیده گرفتن درد بیماران، تحقیر کلامی، انجام اقدامات پزشکی بدون توضیح کافی و رفتارهایی که بسیاری از زنان آنها را ناقض کرامت و حق تصمیمگیری درباره بدن خود میدانند.
اصطلاح «خشونت زنان و زایمان» (Obstetric and Gynecological Violence) طی یک دهه گذشته در بسیاری از کشورها وارد ادبیات حقوق زنان و سلامت عمومی شده است. این مفهوم طیف گستردهای از رفتارها را در بر میگیرد؛ از بیاعتنایی به درد بیمار و تحقیر کلامی گرفته تا انجام اقدامات پزشکی بدون رضایت، اعمال فشار برای انتخاب روش درمانی خاص یا مداخلات غیرضروری هنگام زایمان.
تحقیر زنان باردار و توهین به آنها در هنگام زایمان در بیمارستانهای دولتی، امری بسیار مرسوم است. مسالهای که کمتر در مورد آن حرف زده میشود و اکثر زنان تلاش میکنند تا آنچه را از سر گذراندهاند، فراموش کنند.
زنان بسیاری گفته بودند که ساعتها درد کشیده و طی این مدت هیچ کمکی از سمت پزشک و مامای بیمارستان دریافت نمیکردند. زنی گفته بود «از درد به خودم میپیچیدم. اومدم دستشو بگیرم و بگم ترو خدا یکاری بکن. چنان جیغ زد به من دست نزن. این غربتی بازیا رو درنیار و … بعد از ۱۸ ساعت درد کشیدن و ۸ سانت بازشدن دهانه رحم، سزارینم کردن. بخاطر زور زیاد سر بچهم ورم کرده بود موقع سزارین.»
زن دیگری با اشاره به ناخنهای بلند ماما در زمان معاینه نوشته بود :« ماما با کاشت ناخن سه سانت میخواست معاینهام کند. وقتی مخالفت کردم. قیامت شد. انقدر دکتر روی پای من زد که جای دستش مانده بود. خدا ازشون نگذره. لحظه آخر بهم گفتن خودت پاشو برو دراز بکش رو تخت زایمان. اون دنیا ازتون نمیگذرم.»
زنان بسیاری گفته بودند که تجربه زایمانشان آنقدر ناخوشایند بوده که علیرغم تمایلشان برای داشتن فرزندان بیشتر، ترجیح دادهاند که دیگر در چنان شرایطی قرار نگیرند. یا آنقدر فاصله بین دو بارداریشان را زیاد کنند تا بتوانند ترس، تنهایی و ترومای زایمان قبلیشان را پشت سر بگذارند.
پیشتر در آبانماه سال ۱۴۰۰ انتشار یک فایل صوتی از بخش زایمان یک بیمارستان باعث شد تا این موضوع در رسانهها مطرح شود و زنان زیادی با تایید و به اشتراک گذاردن تجربیاتشان، نشان دهند که این رفتارهای غیرانسانی نه یک اتفاق که یک وضعیت معمول و تکرارشونده در بسیاری از بیمارستانها است. تا جایی که حتی خبرگزاری فارس نیز در فروردینماه ۱۴۰۱ در بخش «فارس من» کمپینی را با عنوان «جلوگیری از توهین در برخی زایشگاهها به زنان باردار» ایجاد کرد که در بخش نظرات بازهم زنان زیادی تجربیات تلخشان از زایمان را به اشتراک گذاشتند.
سازمانهای مدافع حقوق زنان میگویند بسیاری از این رفتارها سالها به عنوان بخشی «عادی» از مراقبت پزشکی پذیرفته میشدند، اما تجربه زنان نشان داده است که این اقدامات میتوانند آثار روانی و جسمی ماندگاری بر جای بگذارند.
گزارش تازه StopVOG نشان میدهد که مسئله خشونت زنان و زایمان همچنان یک چالش جدی در نظام سلامت است.
برای بسیاری از زنان، مطالبه اصلی پیچیده نیست: اینکه در اتاق معاینه یا زایمان، به شأن و کرامتشان احترام گذاشته شود، و هیچ تصمیم و اقدامی بدون رضایت و اطلاع آنها گرفته و انجام نشود..
زن روز
ادامه مطلب
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍7❤4😱1
ما تشنه یک شادی دنبالهدار هستیم
سردار آزمون را به تیم ملی دعوت کنید!
رحیم قمیشی
این یادداشت اصلاً سیاسی نیست. من دلم نمیخواهد همه چیز این کشور فقط سیاسی باشد، لعنت به سیاست اگر بخواهد خنده و هیجان و عشق به پیروزی را از ما بگیرد.
من نمیتوانم بفهمم چطور کسانی آرزو کرده بودند ایران از نیوزلند ببازد. یعنی آنها دل ندارند؟ چرا مرا درک نمیکنند که با هر گل ایران، نیمه شبی یک دور افتخار در پذیرایی خانه چرخیدهام.
روز آزادی خرمشهر من رقصیدن بلد نبودم، امروز هم متأسفانه بلد نیستم، آن روز تعدادی از رزمندگان ارتشی با شنیدن خبر آزادی خرمشهر با صدای ماندگار استاد کریمی از رادیو، ناگهان و ناخواسته شروع به رقصیدن کردند. من تعجب کردم، رقص وسط آتش، زیر آتش، رقص در حالی که دیشب کلی شهید داده بودیم.
امروز از تعجب آن روزِ خودم، از نرقصیدن آن روزم، متعجبم.
من چقدر احمق بودم، وقتی شهدا خندانند، وقتی مردم خوشحالند، چرا من باید دنبال دلیلی باشم برای خوشحال نبودن، برای نرقصیدن!
ما کم غم نداریم، کم اخبار ناخوشایند و دلگیر کننده نشنیدهایم، هنوز ماتم دی ماه از دلمان نرفته، مگر میشود باور کرد در یکی دو شب، چند هزار جوان به خاک و خون بیفتند، از زندگی ساقط شوند، بدون آنکه یک قاتل هم دستگیر شود، اما اگر خودم هم در آن روزها کشته شده بودم و روحم امکان آن را داشت چیزی را با صدای بلند بگوید، مطمئن باشید یک جمله را از آسمان فریاد میزدم؛
- زندگی کنید مردم! شاد باشید، نگذارید غم و غصه شما را شکست دهد...
من هنوز وقتی در یک مسابقه کشتی جهانی، حسن یزدانی حریف را میبرد، خانه را از خوشحالی به هم میریزم، وقتی تیم کشتی ایران قهرمان جهان میشود اشک خوشحالی میریزم، من ایرانیام. چطور خوشحال باشم تیم کشورم شکست بخورد!
چطور فکر کنم تیم، نماینده حاکمیتی است که دوستش ندارم، وقتی مهدی طارمی نازنین بگوید؛ مردم! ما نماینده همه شما هستیم، با سنگدلی بگویم؛ نه!!
ما دو مسابقه سخت در جامجهانی پیشرو داریم، هم با بلژیک، هم با مصر. میدانم مساوی گرفتن از آنها هم کار سختی است، و باختن آبرومندانه هم نوعی موفقیت است، اما باختن واقعی وقتی است که نه تنها گل بخوریم که پس از آن بگوییم چه خوب شد باختند!!
من نمیخواهم همه مردم با من همعقیده باشند، همه مردم فوتبال را پیگیری کنند، مثل من آرزو کنند به دور بعد برویم، همه بعد از هر گل ایران خانه را روی سرشان خراب کنند، اما تحمل شنیدن اینکه با خوردن گل تیم ایران، عدهای به هوا بپرند و خوشحالی کنند را ندارم!
من هنوز هم از بیسلیقگی قلعهنوعی در عدم دعوت از سردار آزمون عصبانیام، هنوز هم امیدوارم او را صدا کنند و بگویند خودش را برساند.
مهدی قائدی آیندهدار است، اما او آزمون نمیشود، مهدی ترابی، آزمون نمیشود. او را صدا کنید، هنوز دیر نشده، شاید به مسابقه مصر برسد. نگذارید عقدهها و کمعقلیها به فوتبال هم سرایت کند. ما با دو مساوی ممکن است صعود کنیم، حتی با یک باخت و یک برد، حتما صعود میکنیم، نگذارید ما فوتبال دوستان، ناامید شویم...
من دلم میخواهد تیم ملی ایران پیروز شود، نبازد، بروم در خیابان، به یاد آزادی خرمشهر، به یاد بازگشت اسرا، یکبار دیگر شادی مردم را ببینم.
من نمیخواهم، غم و اندوه برای همیشه در کشورم حاکم باشد.
نمیخواهم هر کسی را با بهانهای محکوم کنیم. نمیخواهم فقط دنبال بهانهای برای گریستن باشیم.
تیم ملی برای همه مردم است.
غلط کرده آنکه بگوید مال حاکمیت است
ما تعیین میکنیم شاد باشیم یا غمگین
و خدا نکند روزی تصمیم بگیریم
فقط به اندوه بیندیشیم
کمی انرژی مثبت بفرستیم
شاید موفق شویم برویم بالا
بالا و بالاتر
آنجا که حق ماست.
#فرهیختگان راهی به رهایی
سردار آزمون را به تیم ملی دعوت کنید!
رحیم قمیشی
این یادداشت اصلاً سیاسی نیست. من دلم نمیخواهد همه چیز این کشور فقط سیاسی باشد، لعنت به سیاست اگر بخواهد خنده و هیجان و عشق به پیروزی را از ما بگیرد.
من نمیتوانم بفهمم چطور کسانی آرزو کرده بودند ایران از نیوزلند ببازد. یعنی آنها دل ندارند؟ چرا مرا درک نمیکنند که با هر گل ایران، نیمه شبی یک دور افتخار در پذیرایی خانه چرخیدهام.
روز آزادی خرمشهر من رقصیدن بلد نبودم، امروز هم متأسفانه بلد نیستم، آن روز تعدادی از رزمندگان ارتشی با شنیدن خبر آزادی خرمشهر با صدای ماندگار استاد کریمی از رادیو، ناگهان و ناخواسته شروع به رقصیدن کردند. من تعجب کردم، رقص وسط آتش، زیر آتش، رقص در حالی که دیشب کلی شهید داده بودیم.
امروز از تعجب آن روزِ خودم، از نرقصیدن آن روزم، متعجبم.
من چقدر احمق بودم، وقتی شهدا خندانند، وقتی مردم خوشحالند، چرا من باید دنبال دلیلی باشم برای خوشحال نبودن، برای نرقصیدن!
ما کم غم نداریم، کم اخبار ناخوشایند و دلگیر کننده نشنیدهایم، هنوز ماتم دی ماه از دلمان نرفته، مگر میشود باور کرد در یکی دو شب، چند هزار جوان به خاک و خون بیفتند، از زندگی ساقط شوند، بدون آنکه یک قاتل هم دستگیر شود، اما اگر خودم هم در آن روزها کشته شده بودم و روحم امکان آن را داشت چیزی را با صدای بلند بگوید، مطمئن باشید یک جمله را از آسمان فریاد میزدم؛
- زندگی کنید مردم! شاد باشید، نگذارید غم و غصه شما را شکست دهد...
من هنوز وقتی در یک مسابقه کشتی جهانی، حسن یزدانی حریف را میبرد، خانه را از خوشحالی به هم میریزم، وقتی تیم کشتی ایران قهرمان جهان میشود اشک خوشحالی میریزم، من ایرانیام. چطور خوشحال باشم تیم کشورم شکست بخورد!
چطور فکر کنم تیم، نماینده حاکمیتی است که دوستش ندارم، وقتی مهدی طارمی نازنین بگوید؛ مردم! ما نماینده همه شما هستیم، با سنگدلی بگویم؛ نه!!
ما دو مسابقه سخت در جامجهانی پیشرو داریم، هم با بلژیک، هم با مصر. میدانم مساوی گرفتن از آنها هم کار سختی است، و باختن آبرومندانه هم نوعی موفقیت است، اما باختن واقعی وقتی است که نه تنها گل بخوریم که پس از آن بگوییم چه خوب شد باختند!!
من نمیخواهم همه مردم با من همعقیده باشند، همه مردم فوتبال را پیگیری کنند، مثل من آرزو کنند به دور بعد برویم، همه بعد از هر گل ایران خانه را روی سرشان خراب کنند، اما تحمل شنیدن اینکه با خوردن گل تیم ایران، عدهای به هوا بپرند و خوشحالی کنند را ندارم!
من هنوز هم از بیسلیقگی قلعهنوعی در عدم دعوت از سردار آزمون عصبانیام، هنوز هم امیدوارم او را صدا کنند و بگویند خودش را برساند.
مهدی قائدی آیندهدار است، اما او آزمون نمیشود، مهدی ترابی، آزمون نمیشود. او را صدا کنید، هنوز دیر نشده، شاید به مسابقه مصر برسد. نگذارید عقدهها و کمعقلیها به فوتبال هم سرایت کند. ما با دو مساوی ممکن است صعود کنیم، حتی با یک باخت و یک برد، حتما صعود میکنیم، نگذارید ما فوتبال دوستان، ناامید شویم...
من دلم میخواهد تیم ملی ایران پیروز شود، نبازد، بروم در خیابان، به یاد آزادی خرمشهر، به یاد بازگشت اسرا، یکبار دیگر شادی مردم را ببینم.
من نمیخواهم، غم و اندوه برای همیشه در کشورم حاکم باشد.
نمیخواهم هر کسی را با بهانهای محکوم کنیم. نمیخواهم فقط دنبال بهانهای برای گریستن باشیم.
تیم ملی برای همه مردم است.
غلط کرده آنکه بگوید مال حاکمیت است
ما تعیین میکنیم شاد باشیم یا غمگین
و خدا نکند روزی تصمیم بگیریم
فقط به اندوه بیندیشیم
کمی انرژی مثبت بفرستیم
شاید موفق شویم برویم بالا
بالا و بالاتر
آنجا که حق ماست.
پی نوشت:
میدانم ممکن است درصد بالایی از خوانندگان این یادداشتم، دیسلایک بدهند، اما مهم نیست. حق ما چند درصد است، که خواست خود را بلند اعلام کنیم و نترسیم، دمکراسی همین است. تکثر همین است. بلوغ اجتماعی همین است.
قربان همان دیسلایکهای خالصانه!
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤21👎9👍4
امالخبائث
بیشتر سهام شبکهی تلویزیونی فاکسنیوز متعلق به خانوادهی مرداک است. این خانواده ریشهی اسکاتلندی دارند و به داشتن مواضع حامی اسرائیل شناخته میشوند.
خبرنگاران فاکسنیوز به خوبی آموزش دیدهاند تا براساس کارکتر ناسیاستمدارانهی ترامپ، او را به موضعهای تکانهای، تند و رسانهای بکشانند؛ موضعهایی که در بسیاری موارد با منافع اسرائیل همسو است.
امروز مسعود پزشکیان گفته است ما غنیسازی را ادامه خواهیم داد. ترامپ هم قبلاً موافقتش را با اصل غنیسازی اعلام کرده بود. اما خبرنگار فاکسنیوز توانست با نشان دادن سخنان پزشکیان، ترامپ را دچار واکنشی شدید و تناقضآمیز کند تا او برخلاف مواضع پیشین خود، ایران را تهدید کند (خلاف بند اول تفاهم نامه) وحاکمیت و تمامیت ارضی ایران را زیر سؤال ببرد.(خلاف بند دوم تفاهمنامه)
مذاکرات سوئیس پس از ۸۰ دقیقه متوقف شد.
به نظر میرسد مخالفان هرگونه تفاهم میان ایران و آمریکا، از هر ابزاری برای به شکست کشاندن مذاکرات استفاده میکنند و در این میان، اسرائیل بیش از هر طرف دیگری از شکست مذاکرات سود میبرد.
اسرائیل امالخبائث است؛ مادر بسیاری از تنشها و بحرانهای منطقه.
محمدحسین غیاثی
۳۱ خرداد ۱۴۰۵
#فرهیختگان راهی به رهایی
بیشتر سهام شبکهی تلویزیونی فاکسنیوز متعلق به خانوادهی مرداک است. این خانواده ریشهی اسکاتلندی دارند و به داشتن مواضع حامی اسرائیل شناخته میشوند.
خبرنگاران فاکسنیوز به خوبی آموزش دیدهاند تا براساس کارکتر ناسیاستمدارانهی ترامپ، او را به موضعهای تکانهای، تند و رسانهای بکشانند؛ موضعهایی که در بسیاری موارد با منافع اسرائیل همسو است.
امروز مسعود پزشکیان گفته است ما غنیسازی را ادامه خواهیم داد. ترامپ هم قبلاً موافقتش را با اصل غنیسازی اعلام کرده بود. اما خبرنگار فاکسنیوز توانست با نشان دادن سخنان پزشکیان، ترامپ را دچار واکنشی شدید و تناقضآمیز کند تا او برخلاف مواضع پیشین خود، ایران را تهدید کند (خلاف بند اول تفاهم نامه) وحاکمیت و تمامیت ارضی ایران را زیر سؤال ببرد.(خلاف بند دوم تفاهمنامه)
مذاکرات سوئیس پس از ۸۰ دقیقه متوقف شد.
به نظر میرسد مخالفان هرگونه تفاهم میان ایران و آمریکا، از هر ابزاری برای به شکست کشاندن مذاکرات استفاده میکنند و در این میان، اسرائیل بیش از هر طرف دیگری از شکست مذاکرات سود میبرد.
اسرائیل امالخبائث است؛ مادر بسیاری از تنشها و بحرانهای منطقه.
محمدحسین غیاثی
۳۱ خرداد ۱۴۰۵
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍12👎5❤1
صلح مبتنی بر کرامت: از تفاهمنامه اسلامآباد تا افق آینده
از منظر فلسفه سیاسی، هیچ جنگی را نباید عادی انگاشت و هیچ صلحی را نیز نباید بدیهی پنداشت. جنگ، حتی هنگامی که در پاسخ به تجاوز و برای دفاع از استقلال و تمامیت ارضی رخ میدهد، یادآور شکست بخشی از عقلانیت سیاسی بشر است؛ و صلح، حتی هنگامی که ناپایدار و ناقص باشد، گشایشی بهسوی امکانهای تازه انسانی است.
تفاهمنامه اسلامآباد را باید در چنین افقی نگریست: نه همچون پیروزی این طرف یا شکست آن طرف، بلکه همچون کوششی برای عبور از منطق رویارویی و ورود به منطق گفتوگو. ارزش حقیقی این تفاهمنامه نه در آن است که چه کسی امتیاز بیشتری گرفته، بلکه در آن است که آیا توانسته است درهای امکان آیندهای کمخشونتتر، عادلانهتر و انسانیتر را بگشاید یا نه. من نیز بهعنوان یک شهروند ایرانزمین و یک دانشآموخته فلسفه، با فروتنی تمام، تأملی بر این تفاهمنامه عرضه میکنم، به امید آنکه به روشنترشدن مسیر پیشرو یاری رساند.
هر ملت حق دارد سرنوشت خویش را خود تعیین کند. استقلال سیاسی، حاکمیت ملی، و حق انتخاب مسیر توسعه و پیشرفت، حقوقی نیستند که قدرتهای بزرگ به ملتها اعطا کنند؛ بلکه از حقوق بنیادین ملتها هستند. ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست. همانگونه که هیچ کشوری حق ندارد اراده خود را بر ایران تحمیل کند، ایران نیز نباید در پی تحمیل اراده خود بر دیگر ملتها باشد. اصل بنیادین، احترام متقابل به آزادی و خودآیینی ملتهاست.
تاریخ بارها نشان داده است که صلحهای مبتنی بر تحقیر، نابرابری و سلطه، دیر یا زود به منازعهای تازه میانجامند. صلح پایدار تنها زمانی ممکن است که همه طرفها از کرامت برابر برخوردار باشند؛ نه فاتحی وجود داشته باشد و نه مغلوبی؛ نه تحمیلکنندهای و نه تحمیلشوندهای. ازاینرو، هر توافقی میان دولتها باید بر پایه احترام متقابل، تعهدات متوازن، شفافیت، و پذیرش حقوق مشروع طرفین استوار باشد. این معیاری است که میتواند به قضاوت عادلانهتر ما از توافق پیشرو کمک کند.
یادداشت موسی اکرمی را اینجا بخوانید
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1111049
#فرهیختگان راهی به رهایی
از منظر فلسفه سیاسی، هیچ جنگی را نباید عادی انگاشت و هیچ صلحی را نیز نباید بدیهی پنداشت. جنگ، حتی هنگامی که در پاسخ به تجاوز و برای دفاع از استقلال و تمامیت ارضی رخ میدهد، یادآور شکست بخشی از عقلانیت سیاسی بشر است؛ و صلح، حتی هنگامی که ناپایدار و ناقص باشد، گشایشی بهسوی امکانهای تازه انسانی است.
تفاهمنامه اسلامآباد را باید در چنین افقی نگریست: نه همچون پیروزی این طرف یا شکست آن طرف، بلکه همچون کوششی برای عبور از منطق رویارویی و ورود به منطق گفتوگو. ارزش حقیقی این تفاهمنامه نه در آن است که چه کسی امتیاز بیشتری گرفته، بلکه در آن است که آیا توانسته است درهای امکان آیندهای کمخشونتتر، عادلانهتر و انسانیتر را بگشاید یا نه. من نیز بهعنوان یک شهروند ایرانزمین و یک دانشآموخته فلسفه، با فروتنی تمام، تأملی بر این تفاهمنامه عرضه میکنم، به امید آنکه به روشنترشدن مسیر پیشرو یاری رساند.
هر ملت حق دارد سرنوشت خویش را خود تعیین کند. استقلال سیاسی، حاکمیت ملی، و حق انتخاب مسیر توسعه و پیشرفت، حقوقی نیستند که قدرتهای بزرگ به ملتها اعطا کنند؛ بلکه از حقوق بنیادین ملتها هستند. ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست. همانگونه که هیچ کشوری حق ندارد اراده خود را بر ایران تحمیل کند، ایران نیز نباید در پی تحمیل اراده خود بر دیگر ملتها باشد. اصل بنیادین، احترام متقابل به آزادی و خودآیینی ملتهاست.
تاریخ بارها نشان داده است که صلحهای مبتنی بر تحقیر، نابرابری و سلطه، دیر یا زود به منازعهای تازه میانجامند. صلح پایدار تنها زمانی ممکن است که همه طرفها از کرامت برابر برخوردار باشند؛ نه فاتحی وجود داشته باشد و نه مغلوبی؛ نه تحمیلکنندهای و نه تحمیلشوندهای. ازاینرو، هر توافقی میان دولتها باید بر پایه احترام متقابل، تعهدات متوازن، شفافیت، و پذیرش حقوق مشروع طرفین استوار باشد. این معیاری است که میتواند به قضاوت عادلانهتر ما از توافق پیشرو کمک کند.
یادداشت موسی اکرمی را اینجا بخوانید
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1111049
#فرهیختگان راهی به رهایی
شرق
صلح مبتنی بر کرامت: از تفاهمنامه اسلامآباد تا افق آینده
از منظر فلسفه سیاسی، هیچ جنگی را نباید عادی انگاشت و هیچ صلحی را نیز نباید بدیهی پنداشت. جنگ، حتی هنگامی که در پاسخ به تجاوز و برای دفاع از استقلال و تمامیت ارضی رخ میدهد، یادآور شکست بخشی از عقلانیت سیاسی بشر است؛ و صلح، حتی هنگامی که ناپایدار و ناقص باشد،…
👍4❤2👎1
از خودبیگانگی شاید دقیقترین توصیف این وضعیت متناقض باشد؛ آنقدر در معرض روایتهای سیاسی و تبلیغاتی قرار گرفته که به جایی میرسد که بازیکنان تیم ملی کشورش را «بیشرف» میخواند اما لحظه گل، آن لایههای اکتسابی و تلقینی برای چند ثانیه فرو میریزند و ناخودآگاه او به سخن میآید؛ ناخودآگاهی که هنوز میان پرچم، سرزمین و احساس تعلق ملی پیوند برقرار میکند.
شادی ناگهانی پس از گل، در واقع شورش همان بخش سرکوبشده هویت ملی علیه قضاوتی است که برایش بَزَک و به او تحمیل شده است.
انگار زبان چیزی میگوید که قلب به آن باور ندارد و شور و احساس، حقیقتی را آشکار میکند که سالها کوشش برای گسستن پیوند عاطفیاش با میهنش نتوانسته آن را خاموش کند؛ تلاشی که میکوشد میان فرد و هویت و کشورش فاصله بیندازد تا رنج حمله به ایران را رنج شخصی خود نبیند، اما در لحظهای که نام ایران به موفقیتی گره میخورد، آن پیوند پنهان دوباره سر برمیآورد و خود را آشکار میکند مثل داستان نی در مثنوی که جفت خوشحالان وبدحالان میشود و میگذارد هرکس از ظن خودش او را همراهی کند اما غافل از اینکه:
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش!
سهند ایرانمهر
#فرهیختگان راهی به رهایی
شادی ناگهانی پس از گل، در واقع شورش همان بخش سرکوبشده هویت ملی علیه قضاوتی است که برایش بَزَک و به او تحمیل شده است.
انگار زبان چیزی میگوید که قلب به آن باور ندارد و شور و احساس، حقیقتی را آشکار میکند که سالها کوشش برای گسستن پیوند عاطفیاش با میهنش نتوانسته آن را خاموش کند؛ تلاشی که میکوشد میان فرد و هویت و کشورش فاصله بیندازد تا رنج حمله به ایران را رنج شخصی خود نبیند، اما در لحظهای که نام ایران به موفقیتی گره میخورد، آن پیوند پنهان دوباره سر برمیآورد و خود را آشکار میکند مثل داستان نی در مثنوی که جفت خوشحالان وبدحالان میشود و میگذارد هرکس از ظن خودش او را همراهی کند اما غافل از اینکه:
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش!
سهند ایرانمهر
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
attach 📎
❤11👎3👍1
نامهای در اوج دلتنگی
فخر السادات محتشمی پور
!سلام مصطفیجان
امیدوارم در بندستم، در کمال صحت و سلامت باشی و درد و بلا از جسم و جانت دورباشد.
!عزیزم
این هجران و دوری ما دارد وارد پنج سالگی و با احتساب هفت سال قبلی، وارد دوازده سالگی میشود و مرا به این همه سخت جانی خود گمان نبود!
روزها و شبها بی حضور تو بر ما میگذرد و من که تصور غیبت چند روزه ات را هم نداشتم حالا تحمل این همه سال دوری اسباب تحیرم را فراهم میکند.
دلبندم!
بهمن بگو این ایام تلخ و سنوات سخت چگونه سپری شد؟ به دیگر زبان، عمر و جوانی ما چگونه گذشت و چه کسی بهترین سالهای عمرمان را از ما ربود؟ خدایش نبخشاید.
همسر جانم!
این روزها بیش از همیشه به حبس بیدلیل و بیمعنایت فکر میکنم؛ چرا باید دربند ستم اسیر و از خانواده و دوستان دور باشی؟ اساسا فلسفه این زندانی شدن چیست؟!
کاش عدالت خانهای وجود داشت و جرأت و جربزهی تشکیل دادگاه عادل علنی تا تو بتوانی در محضر مردم اتهامات مسخره و بیپایهی بازجوها را که توسط قاضی بدنام و بدسابقه منتهی به صدور حکم شد، پاسخ دهی.
و من چقدر دلم برای آن استدلالهای منطقی و برهان محکم تو تنگ شده که دهان مخالفانت را میبندد و هرآن که در او غش باشد سیهروی میکند.
یار دربندم!
این روزها بیش از همیشه تحلیلهای محکم و پیشبینیهای درستت پیش روی ماست. انگار دیروز، امروز را همانگونه که عیان است در آینهی صداقت خویش میدیدی و بیان میکردی.
و حال، چرا به جای عذرخواهی و قدردانی از تو و و برصدر نشاندنت برادامه حبس اصرار دارند؟
این چه لجاجتی است که کماکان منجر به فرصتسوزی و عمیقتر شدن شکافها میشود؟!
مصطفیجان!
این عبارت «النجاة فیالصدق» که آقایان در جلسات بازجویی به رخ ما میکشیدند و ما را ،مثلاً از موضع صداقت، به راستگویی دعوت میکردند، چه نقض غرض بزرگی بود و هست.
من همان اول به بازجو گفتم جز راست نمیگویم اما هرگز تصور نکنید که بتوانید از من در مورد دیگران چیزی بپرسید و پاسخی بگیرید. آنها اما اساس کارشان بر دروغ است. دروغهایی که برای ادای آن توجیه شرعی دارند!
مثل همان دروغ بزرگی که شب بازداشتت به من گفتند؛ همسرتان چند روزی مهمان ما هستند!
و برای من تحمل همان چند روز هم غیرقابل باور بود. اما منتظر ماندم و ماندم.
یار وفادارم!
تابستان ۱۴۰۱ گذشت و یاد مهسا و جنبش زن، زندگی، آزادی باقی ماند. روزهای پرحادثه گذشت و وقایع تلخی چون آتشسوزی اوین آتش به جان ما افکند. و در ادامه جنگ دوازده روزه و هدف قرار گرفتن اوین و تخریب آن و در امان ماندن معجزهآسای شما و انتقال به زندان تهران بزرگ که به برکت حضور شما مشکلات جدی آن آشکار شد.
اما جانگدازترین وقایع این سالها، کشتار ۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ بود و داغهایی که بر دل خانوادههای جانباختگان مظلوم نشست و پس از آن تحمیل جنگی دوباره و تبعات هولناک آن برای ملتی که امکان و ابزار لازم برای ابراز رأی ونظرش را نداشت!
و بالاخره تلاش برای مذاکره و توافق برای پایان دادن به این جنگ منحوس و ویرانگر علیرغم فریاد بلند جنگ طلبی از دو جبهه بدون توجه به عواقب هولناک آن.
باری همسر مهربانم!
روزها و سالهای پرماجرایی را از سر گذراندیم اما هنوز حصر غیرقانونی و حبسهای ظالمانه باقی است. هنوز دختران موسوی و رهنورد دل نگران سلامت عزیزانشان هستند که در ۱۵ سال حصر به مخاطره افتاده است و ما نگران بحران در تصمیمگیری!
این سوالی مکرر است که از من میپرسند:
کار دست کیست؟!
و پاسخ من این است:
خدا میداند!
به خدایت میسپارم که بهترین نگهدارنده است🙏
همسرت فخری
خرداد ۱۴۰۵
#فرهیختگان راهی به رهایی
فخر السادات محتشمی پور
!سلام مصطفیجان
امیدوارم در بندستم، در کمال صحت و سلامت باشی و درد و بلا از جسم و جانت دورباشد.
!عزیزم
این هجران و دوری ما دارد وارد پنج سالگی و با احتساب هفت سال قبلی، وارد دوازده سالگی میشود و مرا به این همه سخت جانی خود گمان نبود!
روزها و شبها بی حضور تو بر ما میگذرد و من که تصور غیبت چند روزه ات را هم نداشتم حالا تحمل این همه سال دوری اسباب تحیرم را فراهم میکند.
دلبندم!
بهمن بگو این ایام تلخ و سنوات سخت چگونه سپری شد؟ به دیگر زبان، عمر و جوانی ما چگونه گذشت و چه کسی بهترین سالهای عمرمان را از ما ربود؟ خدایش نبخشاید.
همسر جانم!
این روزها بیش از همیشه به حبس بیدلیل و بیمعنایت فکر میکنم؛ چرا باید دربند ستم اسیر و از خانواده و دوستان دور باشی؟ اساسا فلسفه این زندانی شدن چیست؟!
کاش عدالت خانهای وجود داشت و جرأت و جربزهی تشکیل دادگاه عادل علنی تا تو بتوانی در محضر مردم اتهامات مسخره و بیپایهی بازجوها را که توسط قاضی بدنام و بدسابقه منتهی به صدور حکم شد، پاسخ دهی.
و من چقدر دلم برای آن استدلالهای منطقی و برهان محکم تو تنگ شده که دهان مخالفانت را میبندد و هرآن که در او غش باشد سیهروی میکند.
یار دربندم!
این روزها بیش از همیشه تحلیلهای محکم و پیشبینیهای درستت پیش روی ماست. انگار دیروز، امروز را همانگونه که عیان است در آینهی صداقت خویش میدیدی و بیان میکردی.
و حال، چرا به جای عذرخواهی و قدردانی از تو و و برصدر نشاندنت برادامه حبس اصرار دارند؟
این چه لجاجتی است که کماکان منجر به فرصتسوزی و عمیقتر شدن شکافها میشود؟!
مصطفیجان!
این عبارت «النجاة فیالصدق» که آقایان در جلسات بازجویی به رخ ما میکشیدند و ما را ،مثلاً از موضع صداقت، به راستگویی دعوت میکردند، چه نقض غرض بزرگی بود و هست.
من همان اول به بازجو گفتم جز راست نمیگویم اما هرگز تصور نکنید که بتوانید از من در مورد دیگران چیزی بپرسید و پاسخی بگیرید. آنها اما اساس کارشان بر دروغ است. دروغهایی که برای ادای آن توجیه شرعی دارند!
مثل همان دروغ بزرگی که شب بازداشتت به من گفتند؛ همسرتان چند روزی مهمان ما هستند!
و برای من تحمل همان چند روز هم غیرقابل باور بود. اما منتظر ماندم و ماندم.
یار وفادارم!
تابستان ۱۴۰۱ گذشت و یاد مهسا و جنبش زن، زندگی، آزادی باقی ماند. روزهای پرحادثه گذشت و وقایع تلخی چون آتشسوزی اوین آتش به جان ما افکند. و در ادامه جنگ دوازده روزه و هدف قرار گرفتن اوین و تخریب آن و در امان ماندن معجزهآسای شما و انتقال به زندان تهران بزرگ که به برکت حضور شما مشکلات جدی آن آشکار شد.
اما جانگدازترین وقایع این سالها، کشتار ۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ بود و داغهایی که بر دل خانوادههای جانباختگان مظلوم نشست و پس از آن تحمیل جنگی دوباره و تبعات هولناک آن برای ملتی که امکان و ابزار لازم برای ابراز رأی ونظرش را نداشت!
و بالاخره تلاش برای مذاکره و توافق برای پایان دادن به این جنگ منحوس و ویرانگر علیرغم فریاد بلند جنگ طلبی از دو جبهه بدون توجه به عواقب هولناک آن.
باری همسر مهربانم!
روزها و سالهای پرماجرایی را از سر گذراندیم اما هنوز حصر غیرقانونی و حبسهای ظالمانه باقی است. هنوز دختران موسوی و رهنورد دل نگران سلامت عزیزانشان هستند که در ۱۵ سال حصر به مخاطره افتاده است و ما نگران بحران در تصمیمگیری!
این سوالی مکرر است که از من میپرسند:
کار دست کیست؟!
و پاسخ من این است:
خدا میداند!
به خدایت میسپارم که بهترین نگهدارنده است🙏
همسرت فخری
خرداد ۱۴۰۵
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤23👍4🔥3👎2
معیار و مبنا بهبود وضعیت مردم است، آن هم به صورتی بیواسطه، در وضعیتی که وساطتِ بُروز تحولی کیفی بدون ریسک تیرهروزی بیشتر ناممکن است.
در این مقطع، بهترین حالت ممکن، کاهش فقر و فلاکت و فروکش کردن حس استیصال است. در فضایی که امید به صورتی مشخص معطوف به همین فردا باشد، مقاومت و مبارزهی مدنی امکان آن را مییابد که گسترده شود و استوار گردد. دشمن امید و آسودگی، هر نیرو و اقدامی است که تنش بیافریند و وضعیت را دوباره به حالت جنگی درآورد.
https://www.radiozamaneh.com/892390
محمدرضا نیکفر
#فرهیختگان راهی به رهایی
در این مقطع، بهترین حالت ممکن، کاهش فقر و فلاکت و فروکش کردن حس استیصال است. در فضایی که امید به صورتی مشخص معطوف به همین فردا باشد، مقاومت و مبارزهی مدنی امکان آن را مییابد که گسترده شود و استوار گردد. دشمن امید و آسودگی، هر نیرو و اقدامی است که تنش بیافریند و وضعیت را دوباره به حالت جنگی درآورد.
https://www.radiozamaneh.com/892390
محمدرضا نیکفر
#فرهیختگان راهی به رهایی
Radiozamaneh
دربارهی «تفاهمنامه» و تلاشی برای فهم وضعیت
محمدرضا نیکفر ـ در این مقطع، بهترین حالت ممکن کاهش فقر و فلاکت و فروکش کردن حس استیصال است. دشمن امید و آسودگی، هر نیرو و اقدامی است که تنش بیافریند و بخواهد وضعیت را دوباره به حالت جنگی درآورد.
❤4👍3
حسین علیزاده: محکومیت هنرمندان به شلاق، نشانه بازگشت «عصر حجر» است
حسین علیزاده، آهنگساز و نوازنده برجسته ایرانی، با انتقاد شدید از صدور حکم شلاق برای عوامل کنسرت مجازی «کاروانسرا»، این احکام را نشانه تداوم برخوردهای محدودکننده با هنرمندان دانست و گفت: «متأسفم که در روزی سخن میگویم که تعدادی از هنرمندان ما به شلاق محکوم شدهاند؛ یعنی عصر حجر جلوی چشم ماست.»
او که در مراسم بزرگداشت استیون بلام سخن میگفت، با اشاره به آشنایی خود با محکومان این پرونده افزود: «همه این دوستان را میشناسم؛ هنرمندانی بسیار بااستعداد و موسیقیدانانی برجسته هستند.»
علیزاده همچنین با تأکید بر نقش هنر در پرورش آزادگی و شجاعت، از عوامل این برنامه حمایت کرد و گفت: «شجاعت یکی از چیزهایی است که هنر به آدم میدهد. من اول به شجاعت این دوستان تبریک میگویم و در عین حال این تصمیم را محکوم میکنم.»
این هنرمند شناختهشده در بخشی از سخنانش با لحنی کنایهآمیز اظهار کرد: «پیشنهاد میکنم تعداد شلاقها را بین ما تقسیم کنند. من هفتاد تا شلاق را قبول میکنم؛ البته موضوع شوخیبردار نیست، اما این طنز تلخی است که میگویم.»
احکام صادرشده برای عوامل کنسرت مجازی «کاروانسرا» از جمله پرستو احمدی، که شامل ۷۴ ضربه شلاق است، در روزهای اخیر واکنش گسترده هنرمندان و فعالان مدنی را در پی داشته است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
حسین علیزاده، آهنگساز و نوازنده برجسته ایرانی، با انتقاد شدید از صدور حکم شلاق برای عوامل کنسرت مجازی «کاروانسرا»، این احکام را نشانه تداوم برخوردهای محدودکننده با هنرمندان دانست و گفت: «متأسفم که در روزی سخن میگویم که تعدادی از هنرمندان ما به شلاق محکوم شدهاند؛ یعنی عصر حجر جلوی چشم ماست.»
او که در مراسم بزرگداشت استیون بلام سخن میگفت، با اشاره به آشنایی خود با محکومان این پرونده افزود: «همه این دوستان را میشناسم؛ هنرمندانی بسیار بااستعداد و موسیقیدانانی برجسته هستند.»
علیزاده همچنین با تأکید بر نقش هنر در پرورش آزادگی و شجاعت، از عوامل این برنامه حمایت کرد و گفت: «شجاعت یکی از چیزهایی است که هنر به آدم میدهد. من اول به شجاعت این دوستان تبریک میگویم و در عین حال این تصمیم را محکوم میکنم.»
این هنرمند شناختهشده در بخشی از سخنانش با لحنی کنایهآمیز اظهار کرد: «پیشنهاد میکنم تعداد شلاقها را بین ما تقسیم کنند. من هفتاد تا شلاق را قبول میکنم؛ البته موضوع شوخیبردار نیست، اما این طنز تلخی است که میگویم.»
احکام صادرشده برای عوامل کنسرت مجازی «کاروانسرا» از جمله پرستو احمدی، که شامل ۷۴ ضربه شلاق است، در روزهای اخیر واکنش گسترده هنرمندان و فعالان مدنی را در پی داشته است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
attach 📎
👍16❤11🕊2🤔1
شریعتی و پسا شریعتی؛
یک بستر، دو رویا
مهمانان:
احسان شریعتی
مجتبی مهدوی
افسانه نجاتی
مصطفی محب کیا
چهارشنبه ۳ تیر
ساعت:
(اروپای مرکزی) ۱۸:۰۰
(تهران) ۱۹:۳۰
در کلاب گُدار
https://linktr.ee/godar
#فرهیختگان روزن آگاهی
یک بستر، دو رویا
مهمانان:
احسان شریعتی
مجتبی مهدوی
افسانه نجاتی
مصطفی محب کیا
چهارشنبه ۳ تیر
ساعت:
(اروپای مرکزی) ۱۸:۰۰
(تهران) ۱۹:۳۰
در کلاب گُدار
https://linktr.ee/godar
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤6👎2🤬1