بیعت نکردن حسین بن علی و عبدالله بن زبیر با یزید
ساعد باقری
روایت تاریخ بلعمی از بیعت نکردن امام حسین با یزید و خروج از مدینه، با صدای ساعد باقری
#فرهیختگان روزن آگاهی
#فرهیختگان روزن آگاهی
شب و روز عاشورا (۲)
ساعد باقری
روایت تاریخ بلعمی از شب و روز عاشورا
و شهادت سیدالشهدا و بنیهاشمیان
صدای ساعد باقری
#فرهیختگان روزن آگاهی
و شهادت سیدالشهدا و بنیهاشمیان
صدای ساعد باقری
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤6👍1👎1
سه سال حبس برای سازندگان اپلیکیشن همه پرسی و انتخابات آزاد وِتواَپ
صادق دهقانی و مجید قرقانی، در شعبه یک دادگاه انقلاب شهرستان یزد به اتهام تبانی و اجتماع برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی، محاکمه و به تحمل دو سال حبس قطعی و یک سال حبس تعلیقی محکوم شدند.
این دو نفر در ۲۹ مرداد ۴۰۴ توسط اداره اطلاعات یزد به دلیل ساخت اپلیکیشن همه پرسی و انتخابات آزاد وِتواَپ (Vetoapp)، دستگیر شده بودند که پس از طی مدت بازداشت با قرار وثیقه تا برگزاری جلسه دادگاه آزاد شده بودند.
حکم صادره قطعی نبوده و قابل اعتراض در محاکم تجدید نظر استان یزد خواهد بود.
وِتواَپ (Vetoapp)، یک اپلیکیشن با قابلیت برگزاری همه پرسی، انتخابات و استیضاح است.
#فرهیختگان روزن آگاهی
صادق دهقانی و مجید قرقانی، در شعبه یک دادگاه انقلاب شهرستان یزد به اتهام تبانی و اجتماع برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی، محاکمه و به تحمل دو سال حبس قطعی و یک سال حبس تعلیقی محکوم شدند.
این دو نفر در ۲۹ مرداد ۴۰۴ توسط اداره اطلاعات یزد به دلیل ساخت اپلیکیشن همه پرسی و انتخابات آزاد وِتواَپ (Vetoapp)، دستگیر شده بودند که پس از طی مدت بازداشت با قرار وثیقه تا برگزاری جلسه دادگاه آزاد شده بودند.
حکم صادره قطعی نبوده و قابل اعتراض در محاکم تجدید نظر استان یزد خواهد بود.
وِتواَپ (Vetoapp)، یک اپلیکیشن با قابلیت برگزاری همه پرسی، انتخابات و استیضاح است.
#فرهیختگان روزن آگاهی
😢13🔥3❤1
با خود اندیشیدهام، دختران پامیر چگونه شب را به صبح می رسانند، آرزوهای دختران قندهار و بدخشان چگونه است؟ و چه دهشتی را تحمل میکنند از زندگیهای اجباری! ازدواجهای اجباری و سوختن و ساختنهایی در پی سالهای متمادی و بس محنتزا!
آسمان دخترکان مغموم هرات چند ستاره دارد؟ و تا به کی باید سیادت دستاربسرهای متصلب طالبان را تحمل کنند و با ترس و هراس به مدرسه بروند!
راستی برخی کودکان چه زجری میکشند از جبر جغرافیا! چهرههایی بهغایت معصوم، نگاههایی مهربان همچون نگاه دختر بلوچی در چابهار یا دشتیاری و قصرقند که لباس دستدوز گلداری به تن کرده و با رنگ حنا روی دستهای کوچکش تتو کشیده است!
خدایشان نگاهبان باد
تاملات نابهنگام
غلامرضا علیزاده
#فرهیختگان روزن آگاهی
آسمان دخترکان مغموم هرات چند ستاره دارد؟ و تا به کی باید سیادت دستاربسرهای متصلب طالبان را تحمل کنند و با ترس و هراس به مدرسه بروند!
راستی برخی کودکان چه زجری میکشند از جبر جغرافیا! چهرههایی بهغایت معصوم، نگاههایی مهربان همچون نگاه دختر بلوچی در چابهار یا دشتیاری و قصرقند که لباس دستدوز گلداری به تن کرده و با رنگ حنا روی دستهای کوچکش تتو کشیده است!
خدایشان نگاهبان باد
تاملات نابهنگام
غلامرضا علیزاده
#فرهیختگان روزن آگاهی
😢19❤4
قبلا مسئولان ایران دزد نبودند !
حسین راغفر، اقتصاددان:
در دهه اول انقلاب، کالاهای اساسی مردم تضمین شده بود، آموزش و پرورش کاملا رایگان بود و مسئولین دزد نبودند.
در ۲۱ ماه گذشته، بعد از طلا، بیشترین تخصیص ارز برای خودرو بوده است. چه کسانی خریدار خودروی ۷۰ میلیاردی هستند؟ چرا ارز کشور برای خرید خودروی لوکس تخصیص داده می شود؟
چرا برای مصارف گروهی قلیل ارز اختصاص داده می شود و نیازهای ۹۰ میلیون ایرانی نادیده گرفته می شود؟
برخی برای نمایش دادن خود سوار خودروهای لاکچری می شوند. اکثر این ها به الگیارش ها و منتفعین تحریم وصلند. اگر به مناطق مرزی کشور نگاه کنیم، همگی در فقر قرار دارند.
دروغ می گویند که برای سرمایه گذاری منابع نداریم. تحریم ها ابزار فروپاشی از داخل و مهار جمهوری اسلامی است.| فرارو
#فرهیختگان راهی به رهایی
حسین راغفر، اقتصاددان:
در دهه اول انقلاب، کالاهای اساسی مردم تضمین شده بود، آموزش و پرورش کاملا رایگان بود و مسئولین دزد نبودند.
در ۲۱ ماه گذشته، بعد از طلا، بیشترین تخصیص ارز برای خودرو بوده است. چه کسانی خریدار خودروی ۷۰ میلیاردی هستند؟ چرا ارز کشور برای خرید خودروی لوکس تخصیص داده می شود؟
چرا برای مصارف گروهی قلیل ارز اختصاص داده می شود و نیازهای ۹۰ میلیون ایرانی نادیده گرفته می شود؟
برخی برای نمایش دادن خود سوار خودروهای لاکچری می شوند. اکثر این ها به الگیارش ها و منتفعین تحریم وصلند. اگر به مناطق مرزی کشور نگاه کنیم، همگی در فقر قرار دارند.
دروغ می گویند که برای سرمایه گذاری منابع نداریم. تحریم ها ابزار فروپاشی از داخل و مهار جمهوری اسلامی است.| فرارو
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍13❤1🔥1
میرحسین موسوی:
حسین (ع) سکوت را شکست تا دين نيای خويش را از هلاکت نجات دهد و رهبری قيامی را برعهده گرفت که نه در هوای قدرت و شهرت، که در کوشش برای راست کردن کجیها و پاک کردن پليدیها هويت میيافت. و چنين شد که آزادزنان و آزادمردانی که پس از او آمدند، از هر مذهب و دينی که بودند، حسين (ع) را سرمشق جاودانهی آزادیخواهی دانستند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
حسین (ع) سکوت را شکست تا دين نيای خويش را از هلاکت نجات دهد و رهبری قيامی را برعهده گرفت که نه در هوای قدرت و شهرت، که در کوشش برای راست کردن کجیها و پاک کردن پليدیها هويت میيافت. و چنين شد که آزادزنان و آزادمردانی که پس از او آمدند، از هر مذهب و دينی که بودند، حسين (ع) را سرمشق جاودانهی آزادیخواهی دانستند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤24👎3
نشست آیین رونمایی از کتاب در باب گفتگو با ترجمه مصطفی ملکیان
https://youtu.be/mXoVJ9MEBvc?is=lT7_YcZwbfwqwR8R
#فرهیختگان روزن آگاهی
https://youtu.be/mXoVJ9MEBvc?is=lT7_YcZwbfwqwR8R
#فرهیختگان روزن آگاهی
YouTube
مصطفی ملکیان؛ نشست «آیین رونمایی از کتاب در باب گفتوگو»
آیین رونمایی از کتاب در باب گفتوگو، به قلم دیوید بوم و با ترجمه مصطفی ملکیان به همت خانه اندیشمندان علوم انسانی با همکاری موسسه راه بیپایان گفتوگو، موسسه فرزانه روز و سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، روز یکشنبه 24 خردادماه در کتابخانه ملی ایران برگزار…
🔥2
فرهیختگان
امام حسین در مصاف با اقتصاد فاسد اموی
عاشورا و وضعیت اقتصادی نظام اموی
علی رضا معینی
در روزگاری که بسیاری از عاشورا تنها سیمای سیاسی یا حماسی آن را میبینند، این سخنرانی پرده از بُعدی کمتر دیدهشده از نهضت حسینی برمیدارد؛ بُعدی که به عدالت اقتصادی، حقوق عمومی و مبارزه با فساد ساختاری پیوند خورده است.
استاد آیتالله محمد سروشمحلاتی با استناد به متون تاریخی، نامههای کوفیان، سخنان امام حسین(ع)، امیرالمؤمنین(ع) و نیز با مراجعه به شاخصهای شفافیت و فساد در جهان امروز، نشان میدهد که چرا امام حسین(ع) از بیعت با حکومت اموی سر باز زد و چرا دعوت بزرگان کوفه را پذیرفت. در این تحلیل، مسئله تنها نزاعی بر سر قدرت سیاسی نیست، بلکه اعتراض به ساختاری است که اموال عمومی را در انحصار گروهی خاص قرار داده، فاصلههای طبقاتی را گسترش داده و کرامت و معیشت مردم را قربانی «اقتصاد رانتی» کرده است.
سخنران با طرح این پرسش بنیادین که آیا اصلاح دین، اخلاق و فرهنگ بدون اصلاح مناسبات اقتصادی ممکن است، میکوشد نشان دهد که از منظر امام حسین(ع)، فساد اقتصادی نه یک مسئله فرعی، بلکه سرچشمه بسیاری از تباهیهای اجتماعی و اخلاقی است. از همین رو، نامه کوفیان به امام را میتوان سندی تاریخی در اعتراض به غصب اموال عمومی، رانتخواری و محرومیت مردم از حقوق خویش دانست.
این گفتار، روایتی تأملبرانگیز از پیوند عاشورا و عدالت اجتماعی است؛ روایتی که میکوشد پیام نهضت حسینی را از حصار تاریخ بیرون آورد و آن را در آینه مسائل امروز بازخوانی کند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
علی رضا معینی
در روزگاری که بسیاری از عاشورا تنها سیمای سیاسی یا حماسی آن را میبینند، این سخنرانی پرده از بُعدی کمتر دیدهشده از نهضت حسینی برمیدارد؛ بُعدی که به عدالت اقتصادی، حقوق عمومی و مبارزه با فساد ساختاری پیوند خورده است.
استاد آیتالله محمد سروشمحلاتی با استناد به متون تاریخی، نامههای کوفیان، سخنان امام حسین(ع)، امیرالمؤمنین(ع) و نیز با مراجعه به شاخصهای شفافیت و فساد در جهان امروز، نشان میدهد که چرا امام حسین(ع) از بیعت با حکومت اموی سر باز زد و چرا دعوت بزرگان کوفه را پذیرفت. در این تحلیل، مسئله تنها نزاعی بر سر قدرت سیاسی نیست، بلکه اعتراض به ساختاری است که اموال عمومی را در انحصار گروهی خاص قرار داده، فاصلههای طبقاتی را گسترش داده و کرامت و معیشت مردم را قربانی «اقتصاد رانتی» کرده است.
سخنران با طرح این پرسش بنیادین که آیا اصلاح دین، اخلاق و فرهنگ بدون اصلاح مناسبات اقتصادی ممکن است، میکوشد نشان دهد که از منظر امام حسین(ع)، فساد اقتصادی نه یک مسئله فرعی، بلکه سرچشمه بسیاری از تباهیهای اجتماعی و اخلاقی است. از همین رو، نامه کوفیان به امام را میتوان سندی تاریخی در اعتراض به غصب اموال عمومی، رانتخواری و محرومیت مردم از حقوق خویش دانست.
این گفتار، روایتی تأملبرانگیز از پیوند عاشورا و عدالت اجتماعی است؛ روایتی که میکوشد پیام نهضت حسینی را از حصار تاریخ بیرون آورد و آن را در آینه مسائل امروز بازخوانی کند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍4
Forwarded from خیریه منهای فقر
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«ما نمیتونیم آب بخوریم؛ مریض میشیم از گرما!»
به یاد لبهای تشنه مولا حسین(ع) میخواهیم تاسوعا و عاشورای امسال مشکل آب آشامیدنی بیست هزار دانشآموز در ۵۰ مدرسه سیستان و بلوچستان را حل کنیم.
اگر به نیت پدر و مادر یا گذشتگانتان قیمت یک آبسردکن را کامل واریز کنید و در دایرکت اعلام کنید این امکان هست که اسم عزیزتان را روی آبسردکن حک کنیم. تا بارها و بارها ازشان یاد شود.
قیمت یک آبسردکن ۷۰ میلیون تومان است.
مبلغ مورد نیاز کل ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان میباشد.
لینک پرداخت مستقیم
کارت:
شبا:
(به نام خیریه منهای فقر - بانک رسالت)
@menhayefaghr
به یاد لبهای تشنه مولا حسین(ع) میخواهیم تاسوعا و عاشورای امسال مشکل آب آشامیدنی بیست هزار دانشآموز در ۵۰ مدرسه سیستان و بلوچستان را حل کنیم.
اگر به نیت پدر و مادر یا گذشتگانتان قیمت یک آبسردکن را کامل واریز کنید و در دایرکت اعلام کنید این امکان هست که اسم عزیزتان را روی آبسردکن حک کنیم. تا بارها و بارها ازشان یاد شود.
قیمت یک آبسردکن ۷۰ میلیون تومان است.
مبلغ مورد نیاز کل ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان میباشد.
لینک پرداخت مستقیم
کارت:
5041721111902848شبا:
530700001000228472379001(به نام خیریه منهای فقر - بانک رسالت)
@menhayefaghr
❤9🕊3
Telegram
آرشیو
در اهمیت نجات قربانی از سلطه اعداد
مجتبی نجفی
جایی دیدم نوشته تولد " آیدا عقیلی" از جانباختگان اعترضات دی ماه است. این چه تصویری است که در همان نگاه نخست، مخاطب را در خود حل میکند. اینقدر در تصویر قربانی، آرامش سیطره یافته که گویی از سنگینی یک بار بزرگ رهایی یافته. حیف که قربانیان دی ماه را در " اعداد" گم کردند، به عبارتی یکبار حاکم وقت، قربانیان دی ماه را کشت و یکبار بازی اعداد با قربانی آنها را بیگانه از خویش کرد. یکی از سه هزار گفت یکی از دوازده. از سی، چهل و هشتاد گذشت و یکجا دیدم به صد رسید. مساله تعداد کشته ها بود؟ هرگز. چرا که آنچه که نقض شد قاعده " هر جان یک جهان است". هر چه عدد مهیب تر شد، از ابهت فاجعه کاسته و جان ها فراموش و " آیدا های عقیلی" که هر یک جهانی داشتند و روایتی، سوژه فراموشی شدند.
آیا همین تصویر در روایت فاجعه ای که بر سر این سرزمین آمده کافی نیست؟ آیا همین نگاه آیدا که مرا به یاد نگاه آرام و خاموش " ندا" در سال هشتاد و هشت انداخت برای روایت فاجعه کافی نبود؟ هم کافی بود و هم اثرگذار. اما مانور اعداد، تصویرهای شکوهمند فاجعه را پیش پاافتاده و آنها را در یک راهبرد سیاسی رسانه ای حل کردند.
باید " آیدا عقیلی" در مقام قربانی را از آوار اعداد بیرون کشید و با قدرت تصویر از حاکم دوباره پرسید این چه فاجعه ای است که در این سرزمین که قربانی تنها با مرگ اعتراضی خود اینچنین سبکبال و رها میشود؟ تصویرها حرف بزنند، اعداد عقب نشینی کنند و قربانی روایت شود.
#فرهیختگان روزن آگاهی
مجتبی نجفی
جایی دیدم نوشته تولد " آیدا عقیلی" از جانباختگان اعترضات دی ماه است. این چه تصویری است که در همان نگاه نخست، مخاطب را در خود حل میکند. اینقدر در تصویر قربانی، آرامش سیطره یافته که گویی از سنگینی یک بار بزرگ رهایی یافته. حیف که قربانیان دی ماه را در " اعداد" گم کردند، به عبارتی یکبار حاکم وقت، قربانیان دی ماه را کشت و یکبار بازی اعداد با قربانی آنها را بیگانه از خویش کرد. یکی از سه هزار گفت یکی از دوازده. از سی، چهل و هشتاد گذشت و یکجا دیدم به صد رسید. مساله تعداد کشته ها بود؟ هرگز. چرا که آنچه که نقض شد قاعده " هر جان یک جهان است". هر چه عدد مهیب تر شد، از ابهت فاجعه کاسته و جان ها فراموش و " آیدا های عقیلی" که هر یک جهانی داشتند و روایتی، سوژه فراموشی شدند.
آیا همین تصویر در روایت فاجعه ای که بر سر این سرزمین آمده کافی نیست؟ آیا همین نگاه آیدا که مرا به یاد نگاه آرام و خاموش " ندا" در سال هشتاد و هشت انداخت برای روایت فاجعه کافی نبود؟ هم کافی بود و هم اثرگذار. اما مانور اعداد، تصویرهای شکوهمند فاجعه را پیش پاافتاده و آنها را در یک راهبرد سیاسی رسانه ای حل کردند.
باید " آیدا عقیلی" در مقام قربانی را از آوار اعداد بیرون کشید و با قدرت تصویر از حاکم دوباره پرسید این چه فاجعه ای است که در این سرزمین که قربانی تنها با مرگ اعتراضی خود اینچنین سبکبال و رها میشود؟ تصویرها حرف بزنند، اعداد عقب نشینی کنند و قربانی روایت شود.
#فرهیختگان روزن آگاهی
😢19👍3👎1
بیانیه جبهه ملی ایران درباره توافق میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا
ملت شریف ایران
در روزهایی که بار دیگر موضوع توافق میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا در کانون توجه افکار عمومی ایران و جهان قرار گرفته است، جبهه ملی ایران وظیفه ملی خود میداند که دیدگاه خویش را با ملت ایران در میان بگذارد.
جبهه ملی ایران از آغاز پیدایش خود، به رهبری زندهیاد دکتر محمد مصدق، استقلال سیاسی، حاکمیت ملی، آزادی و مردمسالاری را اصول بنیادین حیات سیاسی کشور دانسته است. از این رو، ارزیابی هر رویداد مهم سیاسی، از جمله توافق احتمالی میان ایران و آمریکا، تنها از دریچه منافع ملی ایران و حقوق ملت ایران امکانپذیر است.
ملت ایران طی دهههای گذشته بهای سنگینی را بابت سیاستهای تنشآفرین، ماجراجوییهای منطقهای، فقدان شفافیت در سیاست خارجی و همچنین تحریمهای گسترده اقتصادی پرداخته است. نتیجه این وضعیت، گسترش فقر، کاهش ارزش پول ملی، مهاجرت نیروهای متخصص، فرسایش زیرساختهای اقتصادی و کاهش امید به آینده در میان بخش بزرگی از جامعه بوده است.
جبهه ملی ایران بر این باور است که اصل گفتوگو و مذاکره میان دولتها نه تنها امری مذموم نیست، بلکه یکی از ابزارهای ضروری برای حل اختلافات و جلوگیری از تنش و جنگ است. ملت ایران هرگز خواهان جنگ، ناامنی و ویرانی نبوده و نیست. بنابراین هر اقدام- سازگار با منافع ملی- که بتواند خطر درگیری نظامی را کاهش دهد و راه را برای آرامش و توسعه کشور هموار سازد، شایسته توجه و حمایت است.
با این حال، جبهه ملی ایران تأکید میکند که هیچ توافق خارجی، هر اندازه گسترده و مهم، نمیتواند جایگزین اصلاحات اساسی در ساختار سیاسی کشور شود. مشکلات بنیادی ایران تنها ناشی از تحریمها نیست. بخش مهمی از بحرانهای کنونی کشور حاصل نبود حاکمیت قوانین دموکراتیک، محدودیت آزادیهای اساسی، ضعف نهادهای انتخابی، فساد ساختاری و فقدان توجه به اصل تناوب در انتقال قدرت و محروم بودن ملت از مشارکت واقعی در تعیین سرنوشت خویش است.
از این رو، جبهه ملی ایران اعلام میکند:
نخست: هر توافقی باید در خدمت منافع ملت ایران باشد و نه در خدمت حفظ منافع گروههای صاحب قدرت.
دوم: ملت ایران حق دارد از مفاد کامل هر توافق مهم بینالمللی آگاه شود. پنهانکاری در مسائل سرنوشتساز ملی با اصول مردمسالاری و حاکمیت ملت سازگار نیست.
سوم: رفع تحریمها و عادیسازی روابط اقتصادی با جهان باید در جهت بهبود زندگی مردم، افزایش اشتغال، رونق تولید و بازسازی اقتصاد ملی به کار گرفته شود و نه در جهت گسترش فساد و رانت خواری.
چهارم: سیاست خارجی ایران باید بر اساس اصل «موازنه منفی» و حفظ استقلال کشور تنظیم شود؛ بدین معنا که ایران نه وابسته به شرق باشد و نه وابسته به غرب، بلکه بر پایه منافع ملی خود با همه کشورها روابطی متوازن و محترمانه برقرار کند.
پنجم: هرگونه توافق پایدار نیازمند اعتمادسازی متقابل، احترام به حقوق بینالملل و پرهیز از سیاستهای تنشزا از سوی همه طرفها است.
جبهه ملی ایران در عین استقبال از کاهش تنشها و گشایشهای احتمالی اقتصادی، یادآور میشود که توسعه پایدار، امنیت ملی و اعتبار بینالمللی ایران در نهایت از اراده آزاد ملت و استقرار یک نظام مردمسالار، پاسخگو و مبتنی بر حقوق بشر سرچشمه میگیرد.
امروز بیش از هر زمان دیگر، ایران نیازمند آشتی ملی، حاکمیت قانون، آزادی احزاب و مطبوعات، استقلال قوه قضائیه و برگزاری انتخابات آزاد است. تنها در چنین شرایطی است که هر توافق خارجی میتواند به ابزاری برای پیشرفت کشور تبدیل شود و نه به راهحلی موقت برای بحرانهای انباشتهشده.
جبهه ملی ایران بار دیگر بر اصول تاریخی خود یعنی استقلال، آزادی، حاکمیت ملی و رفاه ملت ایران تأکید میکند و از همه نیروهای ملی و دموکراسیخواه میخواهد که منافع بلندمدت کشور را بر هر مصلحت زودگذر سیاسی ترجیح دهند.
پاینده ایران
- جبهه ملی ایران
- فراکسیون عباس امیر انتظام
تهران/یکم تیر ماه ۱۴۰۵ خورشیدی
#فرهیختگان روزن آگاهی
ملت شریف ایران
در روزهایی که بار دیگر موضوع توافق میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا در کانون توجه افکار عمومی ایران و جهان قرار گرفته است، جبهه ملی ایران وظیفه ملی خود میداند که دیدگاه خویش را با ملت ایران در میان بگذارد.
جبهه ملی ایران از آغاز پیدایش خود، به رهبری زندهیاد دکتر محمد مصدق، استقلال سیاسی، حاکمیت ملی، آزادی و مردمسالاری را اصول بنیادین حیات سیاسی کشور دانسته است. از این رو، ارزیابی هر رویداد مهم سیاسی، از جمله توافق احتمالی میان ایران و آمریکا، تنها از دریچه منافع ملی ایران و حقوق ملت ایران امکانپذیر است.
ملت ایران طی دهههای گذشته بهای سنگینی را بابت سیاستهای تنشآفرین، ماجراجوییهای منطقهای، فقدان شفافیت در سیاست خارجی و همچنین تحریمهای گسترده اقتصادی پرداخته است. نتیجه این وضعیت، گسترش فقر، کاهش ارزش پول ملی، مهاجرت نیروهای متخصص، فرسایش زیرساختهای اقتصادی و کاهش امید به آینده در میان بخش بزرگی از جامعه بوده است.
جبهه ملی ایران بر این باور است که اصل گفتوگو و مذاکره میان دولتها نه تنها امری مذموم نیست، بلکه یکی از ابزارهای ضروری برای حل اختلافات و جلوگیری از تنش و جنگ است. ملت ایران هرگز خواهان جنگ، ناامنی و ویرانی نبوده و نیست. بنابراین هر اقدام- سازگار با منافع ملی- که بتواند خطر درگیری نظامی را کاهش دهد و راه را برای آرامش و توسعه کشور هموار سازد، شایسته توجه و حمایت است.
با این حال، جبهه ملی ایران تأکید میکند که هیچ توافق خارجی، هر اندازه گسترده و مهم، نمیتواند جایگزین اصلاحات اساسی در ساختار سیاسی کشور شود. مشکلات بنیادی ایران تنها ناشی از تحریمها نیست. بخش مهمی از بحرانهای کنونی کشور حاصل نبود حاکمیت قوانین دموکراتیک، محدودیت آزادیهای اساسی، ضعف نهادهای انتخابی، فساد ساختاری و فقدان توجه به اصل تناوب در انتقال قدرت و محروم بودن ملت از مشارکت واقعی در تعیین سرنوشت خویش است.
از این رو، جبهه ملی ایران اعلام میکند:
نخست: هر توافقی باید در خدمت منافع ملت ایران باشد و نه در خدمت حفظ منافع گروههای صاحب قدرت.
دوم: ملت ایران حق دارد از مفاد کامل هر توافق مهم بینالمللی آگاه شود. پنهانکاری در مسائل سرنوشتساز ملی با اصول مردمسالاری و حاکمیت ملت سازگار نیست.
سوم: رفع تحریمها و عادیسازی روابط اقتصادی با جهان باید در جهت بهبود زندگی مردم، افزایش اشتغال، رونق تولید و بازسازی اقتصاد ملی به کار گرفته شود و نه در جهت گسترش فساد و رانت خواری.
چهارم: سیاست خارجی ایران باید بر اساس اصل «موازنه منفی» و حفظ استقلال کشور تنظیم شود؛ بدین معنا که ایران نه وابسته به شرق باشد و نه وابسته به غرب، بلکه بر پایه منافع ملی خود با همه کشورها روابطی متوازن و محترمانه برقرار کند.
پنجم: هرگونه توافق پایدار نیازمند اعتمادسازی متقابل، احترام به حقوق بینالملل و پرهیز از سیاستهای تنشزا از سوی همه طرفها است.
جبهه ملی ایران در عین استقبال از کاهش تنشها و گشایشهای احتمالی اقتصادی، یادآور میشود که توسعه پایدار، امنیت ملی و اعتبار بینالمللی ایران در نهایت از اراده آزاد ملت و استقرار یک نظام مردمسالار، پاسخگو و مبتنی بر حقوق بشر سرچشمه میگیرد.
امروز بیش از هر زمان دیگر، ایران نیازمند آشتی ملی، حاکمیت قانون، آزادی احزاب و مطبوعات، استقلال قوه قضائیه و برگزاری انتخابات آزاد است. تنها در چنین شرایطی است که هر توافق خارجی میتواند به ابزاری برای پیشرفت کشور تبدیل شود و نه به راهحلی موقت برای بحرانهای انباشتهشده.
جبهه ملی ایران بار دیگر بر اصول تاریخی خود یعنی استقلال، آزادی، حاکمیت ملی و رفاه ملت ایران تأکید میکند و از همه نیروهای ملی و دموکراسیخواه میخواهد که منافع بلندمدت کشور را بر هر مصلحت زودگذر سیاسی ترجیح دهند.
پاینده ایران
- جبهه ملی ایران
- فراکسیون عباس امیر انتظام
تهران/یکم تیر ماه ۱۴۰۵ خورشیدی
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍10❤4
حدّ تو رثا نیست...
ای خون اصیلت به شَتَک ها ز غدیران
افشانده شرف ها به بلندای دلیران
جاری شده از کرب و بلا آمده ...وآنگاه
آمیخته با خون سیاووش در ایران
ای جوهر سرداری سرهای بریده
وی اصـل نمیـرندگی نسل نمیـران
خرگاه تو می سوخت در اندیشه ی تاریخ
هر گاه که آتش زده شد بیشه ی شیران
آن شب چه شبی بود که دیدند کواکب
نظـم تـو پـراکنـده و اردوی تـو ویــران
وان روز که با بیرقی از یک تن بی سر
تا شام شدی قافله سالار اسیران
تا باغ شقایق بشوند و بشکوفند
باید که ز خون تو بنوشند کویران
تا اندکی از حق سخن را بگزارند
باید که ز خونـت بنگـارند دبیران
حدّ تو رثا نیست عزای تو حماسه است
ای کاسته شانِ تو از این معرکه گیران
زنده یاد حسین منزوی
#فرهیختگان روزن آگاهی
ای خون اصیلت به شَتَک ها ز غدیران
افشانده شرف ها به بلندای دلیران
جاری شده از کرب و بلا آمده ...وآنگاه
آمیخته با خون سیاووش در ایران
ای جوهر سرداری سرهای بریده
وی اصـل نمیـرندگی نسل نمیـران
خرگاه تو می سوخت در اندیشه ی تاریخ
هر گاه که آتش زده شد بیشه ی شیران
آن شب چه شبی بود که دیدند کواکب
نظـم تـو پـراکنـده و اردوی تـو ویــران
وان روز که با بیرقی از یک تن بی سر
تا شام شدی قافله سالار اسیران
تا باغ شقایق بشوند و بشکوفند
باید که ز خون تو بنوشند کویران
تا اندکی از حق سخن را بگزارند
باید که ز خونـت بنگـارند دبیران
حدّ تو رثا نیست عزای تو حماسه است
ای کاسته شانِ تو از این معرکه گیران
زنده یاد حسین منزوی
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤8👎2👍1
دارالزهرا کمی آنسوتر از اوین
فخرالسادات محتشمی پور
شب تاسوعای حسینی دلم هوای دارالزهرا کرد هرچند پس از سفر آسمانی پسرعموی عزیزم دیگر آن شور و صفای گذشته را ندارد.
با این که مسیر برایم کاملا آشناست اما نمیدانم چطور ناگهان سر از اوین درآوردم.
انگار دل که به دل راه دارد گاهی فاصلههای فیزیکی هم باید کم شود. سلامی به حضرت یار داده اتوموبیل را به سوی خیابان هشترودی و بیضاوی غربی راندم و کوچه کیوان در حالی که همه خاطرات برنامههای
دارالزهرا پس از وقایع سال ۸۸ را به یاد میآوردم. مراسم دعاهای کمیل و دیدار رهبران جنبش سبز با خانوادههای زندانیان سیاسی و نیز عزاداری های ایام محرم و احیاها و ...
دارالزهرا از معدود مراکز مذهبی بود که درش به روی عموم مردم بازماند تا جایی که گنجایش سیل جمعیت را نداشت و مردم در کوچههای اطراف مینشستند یا میایستادند و البته اهل محل هم همراهی میکردند. تا آن که از این حضور مردمی هم احساس خطر شد و از برنامهها ممانعت به عمل آمد و...
امشب هم برنامه دارالزهرا همانطور ساده و بیریا برگزار شد. زن و مرد آمدند و عزاداری کردند و رفتند و در این میان مرا نیز مورد تفقد و مهربانی خود قرار دادند. احوال همسرجان را پرسیدند و برای او طلب سلامت و رهایی کردند.
اما بعضی از حاضران که تصور میکردند تاجزاده در زمان جنگ آزاد شده با اطلاع از ادامه حبس او با تعجب علت را جویا شدند.
واقعا علت چه میتواند باشد جز بلاهت و لجاجت حضرات؟! یا شاید مسائل مهمتر حواسشان را از این مهم پرت کرده؟!
روزی به بازجو گفتم زشت است این ترجیعبند را تکرار میکنید که «فعالیتهای شما به نظام ضربه میزند.» این صحبت شما بیانگر ضعف و سستی و ضربه پذیری نظام است و مصداق سیاهنمایی و تبلیغ علیه نظام که ما را به آن متهم میکنید!
یکی نیست به اینها حالی کند ادامه حصر و حبس مخالفان و منتقدان و افزایش اعدامها هرگز نشانگر قوت و قدرت شما نیست. کمی به مصلحت خویش بیندیشید و از این روشهای امتحان پس داده دست بکشید.
#فرهیختگان روزن آگاهی
فخرالسادات محتشمی پور
شب تاسوعای حسینی دلم هوای دارالزهرا کرد هرچند پس از سفر آسمانی پسرعموی عزیزم دیگر آن شور و صفای گذشته را ندارد.
با این که مسیر برایم کاملا آشناست اما نمیدانم چطور ناگهان سر از اوین درآوردم.
انگار دل که به دل راه دارد گاهی فاصلههای فیزیکی هم باید کم شود. سلامی به حضرت یار داده اتوموبیل را به سوی خیابان هشترودی و بیضاوی غربی راندم و کوچه کیوان در حالی که همه خاطرات برنامههای
دارالزهرا پس از وقایع سال ۸۸ را به یاد میآوردم. مراسم دعاهای کمیل و دیدار رهبران جنبش سبز با خانوادههای زندانیان سیاسی و نیز عزاداری های ایام محرم و احیاها و ...
دارالزهرا از معدود مراکز مذهبی بود که درش به روی عموم مردم بازماند تا جایی که گنجایش سیل جمعیت را نداشت و مردم در کوچههای اطراف مینشستند یا میایستادند و البته اهل محل هم همراهی میکردند. تا آن که از این حضور مردمی هم احساس خطر شد و از برنامهها ممانعت به عمل آمد و...
امشب هم برنامه دارالزهرا همانطور ساده و بیریا برگزار شد. زن و مرد آمدند و عزاداری کردند و رفتند و در این میان مرا نیز مورد تفقد و مهربانی خود قرار دادند. احوال همسرجان را پرسیدند و برای او طلب سلامت و رهایی کردند.
اما بعضی از حاضران که تصور میکردند تاجزاده در زمان جنگ آزاد شده با اطلاع از ادامه حبس او با تعجب علت را جویا شدند.
واقعا علت چه میتواند باشد جز بلاهت و لجاجت حضرات؟! یا شاید مسائل مهمتر حواسشان را از این مهم پرت کرده؟!
روزی به بازجو گفتم زشت است این ترجیعبند را تکرار میکنید که «فعالیتهای شما به نظام ضربه میزند.» این صحبت شما بیانگر ضعف و سستی و ضربه پذیری نظام است و مصداق سیاهنمایی و تبلیغ علیه نظام که ما را به آن متهم میکنید!
یکی نیست به اینها حالی کند ادامه حصر و حبس مخالفان و منتقدان و افزایش اعدامها هرگز نشانگر قوت و قدرت شما نیست. کمی به مصلحت خویش بیندیشید و از این روشهای امتحان پس داده دست بکشید.
پ.ن: به همسرجان میگویم از آنجا که دانستن حق مردم است، میخواهم بیشتر در مورد زندان و زندانیان سیاسی بنویسم.
میگوید مردم سخت مشغول گرفتاریهای خود و مشکلات ریز و درشتند. نباید با رنجنامهها فکرشان را مشغول و غمشان را افزون کنیم!
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤13👎1
گفتوگوی رضا علیجانی با رادیو فردا
دهان مخالفان توافق باز است ولی دهان موافقان آن بسته است چون آنها نمیتوانند بگویند ج.ا در چه وضعیت فلاکت بار اقتصادی قرار دارد. تنها پزشکیان به گوشهای از آن اشاره کرد...
احتمالا لو دادن بخشی از پشت صحنهها توسط نبویان طرحی از قبل برنامهریزی شده از سوی بخشی از تندروها بوده است. بنابراین ممکن است این اسناد از سوی...
یک معنای مهم این اسناد این است که قالیباف و هم نظران او دارند بالا سر مجتبی خامنهای تصمیمهای خودشان را پیش میبرند.
دوازده میلیارد دلاری که فعلا قرار است در دو نوبت دریافت کنند را دولت قبلا پیشخور کرده و مابهازای ریالیاش را از بانک مرکزی گرفته و خرج کرده است.
مجتبی علاوه بر ممنوعیت بحث روی هسته ای، تأکید داشته تنگه هرمز باید انحصارا در کنترل ج.ا و با اخذ عوارض باشد و به خاطر جنگ نیز باید از آمریکاییها غرامت گرفته شود!
مجتبی علیرغم نقد تندش علیه مذاکرات پاکستان اما دوباره مجوز مذاکرات جدید و آن هم به صورت مستقیم و حضوری را میدهد؛ این تغییر نظرات معنای خاص خودش را دارد.
تندروها عمدتا از دوران دولت احمدینژاد وارد ساختار قدرت شدند و به مکنت و ثروت رسیدند.
آنها آخرین تیر ترکششان علیه دور دوم مذاکرات را توسط محمود نبویان رها کردند که در یک عملیات انفجاری و انتحاری به روخوانی برخی اسناد محرمانه و مکاتبات بین مجتبی خامنهای و ظاهرا شورایعالی امنیت ملی و یا تیم مسئول مذاکرات پرداخت.
اسناد محرمانه ای که نبویان از رویش میخواند سندهایی نیست که در دسترس شخص او قرار داشته باشد. بنابراین احتمال دارد این اسناد از سوی سعید جلیلی به عنوان یک عضو شواریعالی امنیت ملی، که تنها فردی است که به مصوبه این شورا رأی منفی داده، بیرون آمده و در اختیار تندروها قرار گرفته است و باز احتمالا با هماهنگی با برادر او، وحید جلیلی، در تلویزیون دوازده دقیقه آنتن زنده در اختیار نبویان قرار گرفته است.
البته قدم اول این افشاگری یا رونمایی از پشت صحنه را خود مجتبی خامنهای با پیام «علی الاصول من نظر دیگری داشتم»، برداشته بود.
نبویان در واقع همان «علی الاصول» مجتبی را باز کرد که چگونه او چند بار روی عدم مذاکره درباره مسئله هستهای تاکید داشته و البته بعدتر هم نظرش را تغییر داده و حتی مجوز مذاکره(حضوری!) از جمله در این باره را داده تا یا پیروز شوند و یا کلا از دستور کار خارج شود!
مدتها بود که حرفی از پزشکیان مطرح نبود ولی با آمدن نام او در پیام اخیر مجتبی خامنهای دوباره پایش وسط کشیده شد.
اگر لاریجانی در بیست دقیقه برجام را تصویب کرد او چند ماه است که با قلدری تمام کل مجلس را تعطیل کرده است!
تندروها به جز برخی مراکز تبلیغی، نفوذی در بالا ندارند اما چون ج.ا به نیروی میدانی تندرویش احتیاج دارد مجبور است رعایت حال آنها را بکند.
هیئت ایرانی در یک حرکت کودکانه حاضر نشد با هیئت آمریکایی در برابر دوربینها دیدار کند! ظاهرا رویهی «خودش را بیار، اسمش را نیار» بر حضرات حاکم است!
بند اول توافقنامه تعطیل کردن فعالیت نیابتی هاست. سکه لبنان هم دو رو دارد...
آمریکا هم امتیازات بسیار بزرگی، بزرگتر از برجام، به ج.ا تعارف و پیشنهاد کرده است.
طرف آمریکایی هم همچون طرف ایرانی با مخالفان تندرویِ قبلی برجام مواجه است.
ترامپ در یک سیر زمانی مرتب از حرفها و ادعاهایش کوتاه آمده است...
هر دو طرف وقتی اقتصاد حرف اول را زد و دیدند جنگ جواب نمیدهد پای مذاکره آمدند.
ترامپ با جنگ نه ج.ا را سرنگون کرد، نه تسلیم کرد و نه تنگه هرمز را باز کرد.
مجتبی دودوزه باز مزورانه پدرش را ادامه داده و یک پیام دو پهلو داده تا هوای هر دو طرف را داشته باشد.
دور دوم مذاکرات چون مذاکراتی همه جانبه است بسیار دشوار پیش خواهد رفت و ممکن است خود تیمهای مذاکراتی با هم مشکل پیدا کنند. مخالفان افراطی در هر دو سو هم میتوانند مثل یک کاتالیزور منفی عمل کنند.
حل کردن مشکلات ۴۷ ساله بین دو طرف بسیار مشکل است اما عزم و اراده سیاسی در هر دو طرف برای عبور از این بحران و عدم تکرار جنگ مشاهده میشود.
نکات کاملتر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/865
#فرهیختگان روزن آگاهی
دهان مخالفان توافق باز است ولی دهان موافقان آن بسته است چون آنها نمیتوانند بگویند ج.ا در چه وضعیت فلاکت بار اقتصادی قرار دارد. تنها پزشکیان به گوشهای از آن اشاره کرد...
احتمالا لو دادن بخشی از پشت صحنهها توسط نبویان طرحی از قبل برنامهریزی شده از سوی بخشی از تندروها بوده است. بنابراین ممکن است این اسناد از سوی...
یک معنای مهم این اسناد این است که قالیباف و هم نظران او دارند بالا سر مجتبی خامنهای تصمیمهای خودشان را پیش میبرند.
دوازده میلیارد دلاری که فعلا قرار است در دو نوبت دریافت کنند را دولت قبلا پیشخور کرده و مابهازای ریالیاش را از بانک مرکزی گرفته و خرج کرده است.
مجتبی علاوه بر ممنوعیت بحث روی هسته ای، تأکید داشته تنگه هرمز باید انحصارا در کنترل ج.ا و با اخذ عوارض باشد و به خاطر جنگ نیز باید از آمریکاییها غرامت گرفته شود!
مجتبی علیرغم نقد تندش علیه مذاکرات پاکستان اما دوباره مجوز مذاکرات جدید و آن هم به صورت مستقیم و حضوری را میدهد؛ این تغییر نظرات معنای خاص خودش را دارد.
تندروها عمدتا از دوران دولت احمدینژاد وارد ساختار قدرت شدند و به مکنت و ثروت رسیدند.
آنها آخرین تیر ترکششان علیه دور دوم مذاکرات را توسط محمود نبویان رها کردند که در یک عملیات انفجاری و انتحاری به روخوانی برخی اسناد محرمانه و مکاتبات بین مجتبی خامنهای و ظاهرا شورایعالی امنیت ملی و یا تیم مسئول مذاکرات پرداخت.
اسناد محرمانه ای که نبویان از رویش میخواند سندهایی نیست که در دسترس شخص او قرار داشته باشد. بنابراین احتمال دارد این اسناد از سوی سعید جلیلی به عنوان یک عضو شواریعالی امنیت ملی، که تنها فردی است که به مصوبه این شورا رأی منفی داده، بیرون آمده و در اختیار تندروها قرار گرفته است و باز احتمالا با هماهنگی با برادر او، وحید جلیلی، در تلویزیون دوازده دقیقه آنتن زنده در اختیار نبویان قرار گرفته است.
البته قدم اول این افشاگری یا رونمایی از پشت صحنه را خود مجتبی خامنهای با پیام «علی الاصول من نظر دیگری داشتم»، برداشته بود.
نبویان در واقع همان «علی الاصول» مجتبی را باز کرد که چگونه او چند بار روی عدم مذاکره درباره مسئله هستهای تاکید داشته و البته بعدتر هم نظرش را تغییر داده و حتی مجوز مذاکره(حضوری!) از جمله در این باره را داده تا یا پیروز شوند و یا کلا از دستور کار خارج شود!
مدتها بود که حرفی از پزشکیان مطرح نبود ولی با آمدن نام او در پیام اخیر مجتبی خامنهای دوباره پایش وسط کشیده شد.
اگر لاریجانی در بیست دقیقه برجام را تصویب کرد او چند ماه است که با قلدری تمام کل مجلس را تعطیل کرده است!
تندروها به جز برخی مراکز تبلیغی، نفوذی در بالا ندارند اما چون ج.ا به نیروی میدانی تندرویش احتیاج دارد مجبور است رعایت حال آنها را بکند.
هیئت ایرانی در یک حرکت کودکانه حاضر نشد با هیئت آمریکایی در برابر دوربینها دیدار کند! ظاهرا رویهی «خودش را بیار، اسمش را نیار» بر حضرات حاکم است!
بند اول توافقنامه تعطیل کردن فعالیت نیابتی هاست. سکه لبنان هم دو رو دارد...
آمریکا هم امتیازات بسیار بزرگی، بزرگتر از برجام، به ج.ا تعارف و پیشنهاد کرده است.
طرف آمریکایی هم همچون طرف ایرانی با مخالفان تندرویِ قبلی برجام مواجه است.
ترامپ در یک سیر زمانی مرتب از حرفها و ادعاهایش کوتاه آمده است...
هر دو طرف وقتی اقتصاد حرف اول را زد و دیدند جنگ جواب نمیدهد پای مذاکره آمدند.
ترامپ با جنگ نه ج.ا را سرنگون کرد، نه تسلیم کرد و نه تنگه هرمز را باز کرد.
مجتبی دودوزه باز مزورانه پدرش را ادامه داده و یک پیام دو پهلو داده تا هوای هر دو طرف را داشته باشد.
دور دوم مذاکرات چون مذاکراتی همه جانبه است بسیار دشوار پیش خواهد رفت و ممکن است خود تیمهای مذاکراتی با هم مشکل پیدا کنند. مخالفان افراطی در هر دو سو هم میتوانند مثل یک کاتالیزور منفی عمل کنند.
حل کردن مشکلات ۴۷ ساله بین دو طرف بسیار مشکل است اما عزم و اراده سیاسی در هر دو طرف برای عبور از این بحران و عدم تکرار جنگ مشاهده میشود.
نکات کاملتر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/865
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
Reza Alijani archive
🔹گفتوگوی رضا علیجانی با رادیو فردا
✅ دهان مخالفان توافق باز است ولی دهان موافقان آن بسته است چون آنها نمیتوانند بگویند ج.ا در چه وضعیت فلاکت بار اقتصادی قرار دارد. تنها پزشکیان به گوشهای از آن اشاره کرد...
🔹احتمالا لو دادن بخشی از پشت صحنهها توسط نبویان…
✅ دهان مخالفان توافق باز است ولی دهان موافقان آن بسته است چون آنها نمیتوانند بگویند ج.ا در چه وضعیت فلاکت بار اقتصادی قرار دارد. تنها پزشکیان به گوشهای از آن اشاره کرد...
🔹احتمالا لو دادن بخشی از پشت صحنهها توسط نبویان…
❤4👎1🔥1
آلبویه و عزاداری عاشورا: زمانی که سوگ کربلا وارد عرصه عمومی شد
در تاریخ تشیع، کمتر رویدادی را میتوان یافت که به اندازه عزاداری عاشورا در دوره آلبویه بر شکلگیری هویت شیعی تأثیر گذاشته باشد. با این حال، برخلاف تصور رایج، اهمیت آلبویه در این نیست که عزاداری برای امام حسین را بنیان گذاشتند. شیعیان از همان سدههای نخست اسلامی یاد کربلا را زنده نگاه داشته بودند، به زیارت قبر حسین بن علی میرفتند، مرثیه میخواندند و مصائب عاشورا را روایت میکردند. اهمیت آلبویه در آن است که برای نخستین بار این حافظه مذهبی را از حوزه خصوصی و محافل محدود شیعی به فضای عمومی شهر منتقل کردند.
این تحول در شرایطی رخ داد که تنها بیستوسه سال از آغاز غیبت کبری گذشته بود. امام حسن عسکری در سال ۲۶۰ هجری قمری شهید شد و غیبت کبری در سال ۳۲۹ هجری آغاز شد. در این فاصله، جامعه شیعه با مسئلهای اساسی روبهرو بود: چگونه میتوان هویت جمعی را در غیاب امام حاضر حفظ کرد؟ در چنین فضایی، مناسک و آیینها اهمیت فزایندهای یافتند و به تدریج نقش سیاسی و اجتماعی پیدا کردند.
ورود احمد بن بویه، معروف به معزالدوله، به بغداد در سال ۳۳۴ هجری نقطه عطفی در این روند بود. برای نخستین بار پس از قرنها، قدرت واقعی در پایتخت خلافت عباسی در دست یک خاندان شیعی ایرانی قرار گرفت.
برای فهم اهمیت آلبویه در تاریخ تشیع و عزاداری عاشورا، باید پیش از بغداد و پیش از فرمان معزالدوله به ریشههای سیاسی و نظامی آنان نگاه کرد. آلبویه فقط یک خاندان شیعی نبودند که ناگهان در بغداد ظاهر شدند. آنان محصول یک جنبش نظامی و اجتماعی در نواحی دیلم و گیلان بودند؛ منطقهای کوهستانی، جنگجوپرور، تا حدی مستقل از خلافت، و دیرتر از بسیاری از مناطق ایران اسلامیشده.
دیلمیان از قرون نخست اسلامی در حاشیه خلافت میزیستند و به دلیل جغرافیای سختگذر خود، کمتر از دیگر مناطق زیر کنترل مستقیم خلافت عربی قرار گرفتند. همین استقلال نسبی باعث شد که دیلم به پناهگاه نیروهای علوی، مخالفان عباسی، و جریانهای شیعی تبدیل شود. بسیاری از علویان که از فشار خلافت عباسی میگریختند، در طبرستان، دیلم و گیلان پایگاه یافتند. به همین دلیل، تشیع در این مناطق نه فقط یک عقیده مذهبی، بلکه نوعی هویت سیاسی ضد خلافت نیز بود.
آلبویه از همین بستر برخاستند. سه برادر، علی، حسن و احمد، فرزندان بویه، ابتدا در خدمت فرماندهان محلی و سپاهیان دیلمی بودند. آنان نه از اشراف قدیمی عباسی بودند، نه از خاندانهای عرب، و نه در آغاز قدرت بزرگی داشتند. اما در جهان سیاسی قرن چهارم هجری، خلافت عباسی رو به ضعف گذاشته بود و قدرت واقعی به دست امیران نظامی، فرماندهان محلی، و خاندانهای منطقهای افتاده بود. همین فروپاشی اقتدار مرکزی، فرصت ظهور آنان را فراهم کرد.
نخستین موفقیت بزرگ این خاندان در فارس رخ داد. علی بن بویه، که بعدها لقب عمادالدوله گرفت، شیراز را تصرف کرد و پایه قدرت آلبویه را در جنوب ایران گذاشت. حسن بن بویه، معروف به رکنالدوله، به ری و جبال دست یافت. احمد بن بویه، که بعدها معزالدوله نام گرفت، مأمور حرکت به سوی عراق و بغداد شد. به این ترتیب، آلبویه قدرت خود را نه از یک مرکز واحد، بلکه از سه محور بزرگ ساختند: فارس، ری و عراق.
در این زمان، خلافت عباسی دیگر خلافت مقتدر عصر مأمون یا هارون نبود. خلیفه در بغداد از نظر مذهبی و نمادین هنوز اهمیت داشت، اما از نظر نظامی و مالی بسیار ضعیف شده بود. سپاهیان ترک، امیران محلی، خاندانهای ایرانی، و فرماندهان مختلف بر او فشار میآوردند. خلافت گرفتار بحران خزانه، رقابت نظامیان، شورشهای محلی و از دست رفتن ایالات بود. در چنین شرایطی، بغداد بیش از آنکه مرکز قدرت باشد، جایزهای سیاسی بود که هر نیروی نظامی قدرتمند میتوانست آن را تصرف کند.
احمد بن بویه در سال ۳۳۴ هجری قمری وارد بغداد شد. این ورود را نباید فقط یک فتح نظامی دانست؛ این لحظه نوعی تغییر ساختار قدرت در جهان اسلام بود. خلیفه عباسی، المستکفی بالله، ناچار شد احمد را به عنوان امیرالامرا بپذیرد و به او لقب معزالدوله بدهد. از این پس، خلیفه در بغداد باقی ماند، خطبه به نام او خوانده میشد، سکه همچنان نشانه خلافت داشت، اما قدرت اجرایی، مالی و نظامی در دست آلبویه قرار گرفت.
رابطه آلبویه با خلافت پیچیده بود. آنان با خلافت جنگیدند، آن را شکست دادند و اقتدار واقعیاش را گرفتند، اما آن را نابود نکردند. دلیل این تصمیم کاملاً سیاسی بود. خلافت عباسی هنوز منبع مشروعیت برای بسیاری از مسلمانان، بهویژه اهل سنت، محسوب میشد. اگر آلبویه خلافت را برمیانداختند، با واکنش شدید جهان سنی، شورشهای گسترده و بحران مشروعیت روبهرو میشدند. بنابراین راه هوشمندانهتری انتخاب کردند: خلیفه را حفظ کردند، اما او را به مقام نمادین فروکاستند.
👇👇👇
#فرهیختگان روزن آگاهی
در تاریخ تشیع، کمتر رویدادی را میتوان یافت که به اندازه عزاداری عاشورا در دوره آلبویه بر شکلگیری هویت شیعی تأثیر گذاشته باشد. با این حال، برخلاف تصور رایج، اهمیت آلبویه در این نیست که عزاداری برای امام حسین را بنیان گذاشتند. شیعیان از همان سدههای نخست اسلامی یاد کربلا را زنده نگاه داشته بودند، به زیارت قبر حسین بن علی میرفتند، مرثیه میخواندند و مصائب عاشورا را روایت میکردند. اهمیت آلبویه در آن است که برای نخستین بار این حافظه مذهبی را از حوزه خصوصی و محافل محدود شیعی به فضای عمومی شهر منتقل کردند.
این تحول در شرایطی رخ داد که تنها بیستوسه سال از آغاز غیبت کبری گذشته بود. امام حسن عسکری در سال ۲۶۰ هجری قمری شهید شد و غیبت کبری در سال ۳۲۹ هجری آغاز شد. در این فاصله، جامعه شیعه با مسئلهای اساسی روبهرو بود: چگونه میتوان هویت جمعی را در غیاب امام حاضر حفظ کرد؟ در چنین فضایی، مناسک و آیینها اهمیت فزایندهای یافتند و به تدریج نقش سیاسی و اجتماعی پیدا کردند.
ورود احمد بن بویه، معروف به معزالدوله، به بغداد در سال ۳۳۴ هجری نقطه عطفی در این روند بود. برای نخستین بار پس از قرنها، قدرت واقعی در پایتخت خلافت عباسی در دست یک خاندان شیعی ایرانی قرار گرفت.
برای فهم اهمیت آلبویه در تاریخ تشیع و عزاداری عاشورا، باید پیش از بغداد و پیش از فرمان معزالدوله به ریشههای سیاسی و نظامی آنان نگاه کرد. آلبویه فقط یک خاندان شیعی نبودند که ناگهان در بغداد ظاهر شدند. آنان محصول یک جنبش نظامی و اجتماعی در نواحی دیلم و گیلان بودند؛ منطقهای کوهستانی، جنگجوپرور، تا حدی مستقل از خلافت، و دیرتر از بسیاری از مناطق ایران اسلامیشده.
دیلمیان از قرون نخست اسلامی در حاشیه خلافت میزیستند و به دلیل جغرافیای سختگذر خود، کمتر از دیگر مناطق زیر کنترل مستقیم خلافت عربی قرار گرفتند. همین استقلال نسبی باعث شد که دیلم به پناهگاه نیروهای علوی، مخالفان عباسی، و جریانهای شیعی تبدیل شود. بسیاری از علویان که از فشار خلافت عباسی میگریختند، در طبرستان، دیلم و گیلان پایگاه یافتند. به همین دلیل، تشیع در این مناطق نه فقط یک عقیده مذهبی، بلکه نوعی هویت سیاسی ضد خلافت نیز بود.
آلبویه از همین بستر برخاستند. سه برادر، علی، حسن و احمد، فرزندان بویه، ابتدا در خدمت فرماندهان محلی و سپاهیان دیلمی بودند. آنان نه از اشراف قدیمی عباسی بودند، نه از خاندانهای عرب، و نه در آغاز قدرت بزرگی داشتند. اما در جهان سیاسی قرن چهارم هجری، خلافت عباسی رو به ضعف گذاشته بود و قدرت واقعی به دست امیران نظامی، فرماندهان محلی، و خاندانهای منطقهای افتاده بود. همین فروپاشی اقتدار مرکزی، فرصت ظهور آنان را فراهم کرد.
نخستین موفقیت بزرگ این خاندان در فارس رخ داد. علی بن بویه، که بعدها لقب عمادالدوله گرفت، شیراز را تصرف کرد و پایه قدرت آلبویه را در جنوب ایران گذاشت. حسن بن بویه، معروف به رکنالدوله، به ری و جبال دست یافت. احمد بن بویه، که بعدها معزالدوله نام گرفت، مأمور حرکت به سوی عراق و بغداد شد. به این ترتیب، آلبویه قدرت خود را نه از یک مرکز واحد، بلکه از سه محور بزرگ ساختند: فارس، ری و عراق.
در این زمان، خلافت عباسی دیگر خلافت مقتدر عصر مأمون یا هارون نبود. خلیفه در بغداد از نظر مذهبی و نمادین هنوز اهمیت داشت، اما از نظر نظامی و مالی بسیار ضعیف شده بود. سپاهیان ترک، امیران محلی، خاندانهای ایرانی، و فرماندهان مختلف بر او فشار میآوردند. خلافت گرفتار بحران خزانه، رقابت نظامیان، شورشهای محلی و از دست رفتن ایالات بود. در چنین شرایطی، بغداد بیش از آنکه مرکز قدرت باشد، جایزهای سیاسی بود که هر نیروی نظامی قدرتمند میتوانست آن را تصرف کند.
احمد بن بویه در سال ۳۳۴ هجری قمری وارد بغداد شد. این ورود را نباید فقط یک فتح نظامی دانست؛ این لحظه نوعی تغییر ساختار قدرت در جهان اسلام بود. خلیفه عباسی، المستکفی بالله، ناچار شد احمد را به عنوان امیرالامرا بپذیرد و به او لقب معزالدوله بدهد. از این پس، خلیفه در بغداد باقی ماند، خطبه به نام او خوانده میشد، سکه همچنان نشانه خلافت داشت، اما قدرت اجرایی، مالی و نظامی در دست آلبویه قرار گرفت.
رابطه آلبویه با خلافت پیچیده بود. آنان با خلافت جنگیدند، آن را شکست دادند و اقتدار واقعیاش را گرفتند، اما آن را نابود نکردند. دلیل این تصمیم کاملاً سیاسی بود. خلافت عباسی هنوز منبع مشروعیت برای بسیاری از مسلمانان، بهویژه اهل سنت، محسوب میشد. اگر آلبویه خلافت را برمیانداختند، با واکنش شدید جهان سنی، شورشهای گسترده و بحران مشروعیت روبهرو میشدند. بنابراین راه هوشمندانهتری انتخاب کردند: خلیفه را حفظ کردند، اما او را به مقام نمادین فروکاستند.
👇👇👇
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤7👎3👍1
این همان تناقض بنیادین دولت آلبویه بود: آنان شیعه بودند، اما بر خلافت سنی حکومت میکردند؛ ایرانی و دیلمی بودند، اما در قلب خلافت عربی مستقر شدند؛ قدرت واقعی داشتند، اما مشروعیت رسمی را از نهادی میگرفتند که از نظر مذهبی با آن فاصله داشتند. همین وضعیت باعث شد که سیاست آنان ترکیبی از مصلحتگرایی، قدرت نظامی و نمایش نمادهای شیعی باشد.
ماجرای برخورد آنان با خلفا نیز نشاندهنده همین منطق است. آلبویه گاهی خلیفه را حفظ میکردند، گاهی خلیفهای را عزل میکردند، و گاهی خلیفه دیگری را به جای او مینشاندند. مستکفی بالله، که در زمان ورود معزالدوله خلیفه بود، بهزودی کنار گذاشته شد و مطیع لله جای او را گرفت. این نشان میدهد که خلافت دیگر قدرت برتر نبود، بلکه به نهادی وابسته به امیران نظامی تبدیل شده بود. خلیفه هنوز نام و قداست داشت، اما قدرت سیاسی از دست او خارج شده بود.
با این حال، آلبویه نمیتوانستند کاملاً آزادانه عمل کنند. بغداد شهری عمدتاً سنی بود و هر حرکت آشکار شیعی میتوانست موجب تنش شود. به همین دلیل، سیاست آنان تدریجی و نمادین بود. آنان از یک سو خلافت را نگه داشتند تا نظم سیاسی فرو نپاشد؛ از سوی دیگر، آیینهای شیعی مانند غدیر و عاشورا را وارد فضای عمومی کردند تا حضور شیعه را در مرکز جهان اسلام تثبیت کنند.
در سال ۳۵۲ هجری قمری، معزالدوله فرمانی صادر کرد که از نظر تاریخ مناسک شیعی اهمیت بنیادین دارد. بازارهای بغداد تعطیل شدند، خرید و فروش متوقف شد، دکانها سیاهپوش گردیدند و مردم به عزاداری پرداختند. گزارشهای مورخان نشان میدهد که زنان با موهای پریشان و جامههای عزا در کوچهها نوحهسرایی میکردند و فضای شهر به صحنهای بزرگ از سوگ جمعی تبدیل شده بود. برای نخستین بار، عاشورا نه صرفاً در خانهها و مساجد، بلکه در خیابانها و میدانهای عمومی برگزار شد.
اهمیت این اقدام را باید فراتر از یک مراسم مذهبی فهمید. بغداد مرکز خلافت عباسی و مهمترین شهر جهان اسلام بود. علنی شدن عزاداری عاشورا در چنین شهری در واقع به معنای اعلام حضور عمومی تشیع در عرصه سیاسی و اجتماعی بود. از این منظر، عاشورای آلبویه صرفاً سوگواری برای گذشته نبود؛ بلکه نوعی بازتعریف جایگاه شیعیان در نظم سیاسی زمانه محسوب میشد.
جالب آنکه آلبویه همزمان با بزرگداشت عاشورا، آیین غدیر را نیز به شکل عمومی برگزار میکردند. این دو مناسک در کنار یکدیگر روایت کاملی از تاریخ شیعه را بازنمایی میکردند: غدیر نماد حقانیت و مشروعیت علی بن ابیطالب بود و عاشورا نماد مظلومیت و شهادت حسین بن علی. به بیان دیگر، آلبویه از حافظه تاریخی شیعه برای ساختن نوعی هویت عمومی استفاده میکردند.
البته این روند بدون تنش نبود. بغداد شهری با اکثریت سنی بود و ظهور علنی نمادهای شیعی گاه به درگیریهای فرقهای میانجامید. منابع تاریخی از واکنشهای متقابل، منازعات خیابانی و تنشهای مذهبی سخن گفتهاند. همین امر نشان میدهد که عاشورا از همان آغاز عمومی شدن، صرفاً یک آیین مذهبی نبود، بلکه به موضوعی سیاسی و هویتی نیز تبدیل شده بود.
نکته مهم دیگر آن است که مراسم دوره آلبویه شباهت چندانی به عزاداریهای امروزی نداشت. هنوز خبری از تعزیه، نخلگردانی، زنجیرزنی یا هیئتهای منظم نبود. آنچه مشاهده میشود بیشتر شامل تعطیلی عمومی شهر، نوحهخوانی، گریه و حرکتهای جمعی سوگوارانه است. بنابراین باید میان عزاداری عمومی آلبویه و اشکال پیچیدهتر آیینهای عاشورایی در دوره صفویه و قاجاریه تفاوت قائل شد.
با این همه، میراث آلبویه بسیار فراتر از زمان خود بود. آنان نخستین دولت بزرگی بودند که پس از آغاز غیبت کبری توانستند فضایی عمومی برای ابراز هویت شیعی ایجاد کنند. اگر صفویان بعدها تشیع را به مذهب رسمی ایران تبدیل کردند و قاجاریه تعزیه و آیینهای عاشورایی را به اوج رساندند، نقطه آغاز این مسیر را باید در بغداد قرن چهارم هجری و در سیاستهای نمادین آلبویه جستجو کرد.
محرم به یک مناسک و نهاد اجتماعی و شهری تبدیل شد؛ لحظهای که سوگ حسین نه فقط در دل مؤمنان، بلکه در خیابانهای پایتخت جهان اسلام نیز به نمایش درآمد.
👇👇👇
#فرهیختگان روزن آگاهی
ماجرای برخورد آنان با خلفا نیز نشاندهنده همین منطق است. آلبویه گاهی خلیفه را حفظ میکردند، گاهی خلیفهای را عزل میکردند، و گاهی خلیفه دیگری را به جای او مینشاندند. مستکفی بالله، که در زمان ورود معزالدوله خلیفه بود، بهزودی کنار گذاشته شد و مطیع لله جای او را گرفت. این نشان میدهد که خلافت دیگر قدرت برتر نبود، بلکه به نهادی وابسته به امیران نظامی تبدیل شده بود. خلیفه هنوز نام و قداست داشت، اما قدرت سیاسی از دست او خارج شده بود.
با این حال، آلبویه نمیتوانستند کاملاً آزادانه عمل کنند. بغداد شهری عمدتاً سنی بود و هر حرکت آشکار شیعی میتوانست موجب تنش شود. به همین دلیل، سیاست آنان تدریجی و نمادین بود. آنان از یک سو خلافت را نگه داشتند تا نظم سیاسی فرو نپاشد؛ از سوی دیگر، آیینهای شیعی مانند غدیر و عاشورا را وارد فضای عمومی کردند تا حضور شیعه را در مرکز جهان اسلام تثبیت کنند.
در سال ۳۵۲ هجری قمری، معزالدوله فرمانی صادر کرد که از نظر تاریخ مناسک شیعی اهمیت بنیادین دارد. بازارهای بغداد تعطیل شدند، خرید و فروش متوقف شد، دکانها سیاهپوش گردیدند و مردم به عزاداری پرداختند. گزارشهای مورخان نشان میدهد که زنان با موهای پریشان و جامههای عزا در کوچهها نوحهسرایی میکردند و فضای شهر به صحنهای بزرگ از سوگ جمعی تبدیل شده بود. برای نخستین بار، عاشورا نه صرفاً در خانهها و مساجد، بلکه در خیابانها و میدانهای عمومی برگزار شد.
اهمیت این اقدام را باید فراتر از یک مراسم مذهبی فهمید. بغداد مرکز خلافت عباسی و مهمترین شهر جهان اسلام بود. علنی شدن عزاداری عاشورا در چنین شهری در واقع به معنای اعلام حضور عمومی تشیع در عرصه سیاسی و اجتماعی بود. از این منظر، عاشورای آلبویه صرفاً سوگواری برای گذشته نبود؛ بلکه نوعی بازتعریف جایگاه شیعیان در نظم سیاسی زمانه محسوب میشد.
جالب آنکه آلبویه همزمان با بزرگداشت عاشورا، آیین غدیر را نیز به شکل عمومی برگزار میکردند. این دو مناسک در کنار یکدیگر روایت کاملی از تاریخ شیعه را بازنمایی میکردند: غدیر نماد حقانیت و مشروعیت علی بن ابیطالب بود و عاشورا نماد مظلومیت و شهادت حسین بن علی. به بیان دیگر، آلبویه از حافظه تاریخی شیعه برای ساختن نوعی هویت عمومی استفاده میکردند.
البته این روند بدون تنش نبود. بغداد شهری با اکثریت سنی بود و ظهور علنی نمادهای شیعی گاه به درگیریهای فرقهای میانجامید. منابع تاریخی از واکنشهای متقابل، منازعات خیابانی و تنشهای مذهبی سخن گفتهاند. همین امر نشان میدهد که عاشورا از همان آغاز عمومی شدن، صرفاً یک آیین مذهبی نبود، بلکه به موضوعی سیاسی و هویتی نیز تبدیل شده بود.
نکته مهم دیگر آن است که مراسم دوره آلبویه شباهت چندانی به عزاداریهای امروزی نداشت. هنوز خبری از تعزیه، نخلگردانی، زنجیرزنی یا هیئتهای منظم نبود. آنچه مشاهده میشود بیشتر شامل تعطیلی عمومی شهر، نوحهخوانی، گریه و حرکتهای جمعی سوگوارانه است. بنابراین باید میان عزاداری عمومی آلبویه و اشکال پیچیدهتر آیینهای عاشورایی در دوره صفویه و قاجاریه تفاوت قائل شد.
با این همه، میراث آلبویه بسیار فراتر از زمان خود بود. آنان نخستین دولت بزرگی بودند که پس از آغاز غیبت کبری توانستند فضایی عمومی برای ابراز هویت شیعی ایجاد کنند. اگر صفویان بعدها تشیع را به مذهب رسمی ایران تبدیل کردند و قاجاریه تعزیه و آیینهای عاشورایی را به اوج رساندند، نقطه آغاز این مسیر را باید در بغداد قرن چهارم هجری و در سیاستهای نمادین آلبویه جستجو کرد.
محرم به یک مناسک و نهاد اجتماعی و شهری تبدیل شد؛ لحظهای که سوگ حسین نه فقط در دل مؤمنان، بلکه در خیابانهای پایتخت جهان اسلام نیز به نمایش درآمد.
👇👇👇
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤6👎3👍2