فرهیختگان
12.8K subscribers
18.3K photos
9.74K videos
1.55K files
48.3K links
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..

۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»


ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin


گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سردار احمدی مقدم، فرمانده اسبق ناجا و رئیس دانشگاه عالی دفاع در صداوسیما:

تسریع در اصلاحات داخلی لازم است؛ الان ۷۰ درصد مردم می‌گویند نظام جمهوری اسلامی را می‌خواهیم، ولی باید در آن اصلاحاتی صورت بگیرد؛ این پیام ملت است که باید شنیده شود

رئیس دانشگاه عالی دفاع ملی در گفت و گو با شبکه خبر:

مهمترین مسئله تقویت جبهه داخلی است.

بزرگترین سیگنال برای جنگ بی ثباتی در داخل و کاهش سرمایه اجتماعی بود که برای ما مشکل درست کرد.

طبق نظرسنجی ها الان ۷۰ درصد مردم می گویند نظام جمهوری اسلامی را می‌خواهیم، ولی باید در درونش اصلاحاتی صورت بگیرد.

حتی اگر انتقاد واردی هم داریم در تربیون‌ها مطرح نشود؛ به دشمن سیگنال ندهیم./ جماران


#فرهیختگان روزن آگاهی
👎16❤4👍1🤔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
عزاداری جنوبی‌ها طور دیگری است؛ شبیه یک پرفورمنس مینیمال. همیشه با الگویی مشخص وتکراری؛ چنان‌که گویی همچون ژنی در جان و تن اهل جنوب رفته است. شما هر لحظه در بوشهر یا خرمشهر چند آدم را، از زن و مرد و بچه و پیر، دور هم جمع کنید؛ یک دم بگیرید، همه از اول تا آخر الگوی عزاداری را برایتان می‌خوانند. خلافِ خطه‌های دیگر، کمتر اسیر سیاستِ روز شده است. انگار شهودی به این رسیده‌اند که ایدۀ حق‌طلبی و شریف زیستن را همچون گوهری نسل‌به‌نسل منتقل کنند و آمیختگی این ایده با روزمرگیِ سیاست، آن را به ابتذالِ مصرفِ روز خواهد رساند.
مینیمال‌ترین عزاداریِ ایران است؛ چراکه جز بدنِ سینه‌زن و حنجرۀ نوحه‌خوان، ابزار دیگری در میان نیست. به این عزاداریِ قدیمی نگاه کنید؛ گویی ارکستری سال‌ها تمرین کرده که چنین ژوست، هماهنگ و بدون ایراد، اثری با حضور صدها آدم خلق کند. چنین هم هست؛ اگر گذرتان به سینه‌زنی‌های جنوبی افتاده باشد، می‌دانید چقدر همه‌چیز جدی است. ردیف‌های اول حرفه‌ای‌ترین‌ها هستند. آنجا جایی برای خطا نیست. آنچه در این ویدیو می‌بینید هم اتفاقی نیست؛ قبل‌تر حسین فخری، در مقام رهبر ارکستر، دستور «واحد» را داده است.
پرسه

#فرهیختگان
❤11👎3
در دفاع از آن پیشوایِ آزادگی...

امروز عاشوراست،
عاشورای ۱۴۴۸،
و به نظرم آمد که درباره اتهامی بنویسم که به پیشوای آزادگان امام حسین متوجه ساخته‌اند.

برایم نوشته‌اند و گوشه‌وکنار هم شنیده‌ام که امام حسین کاروانی از خراج و مالیات و اموال عمومی یمن را که به مقصد دمشق و برای یزید می‌رفت، گرفت! حال بگویند مصادره یا بنویسند غارت!
و برخی مدعی شده‌اند گزارش این رویداد در تاریخ طبری و یعقوبی و ارشاد شیخ مفید و دیگر متون پیشین تاریخی هست.

و برخی دیگر همین گزارش را پایه و اساس بر آن قرار داده‌اند که "ولایت امام" بر حرمت اموال، چه شخصی و چه عمومی، حاکم است، یعنی که امام می‌تواند و حق دارد دارایی شخصی یا عمومی را برگیرد و مصادره کند!
و برخی دیگر می‌گویند در میدان جنگ و مبارزه، دارایی دشمن حرمتی ندارد.

حال اصل جریان چیست؟

● تاریخ طبری (تاریخ الرسل و الملوک) که در حوادث سال ۶۰ هجری و آنچه بر امام حسین پیش آمده به طور کامل "مقتل ابی مخنف" را نقل می‌کند، می‌نویسد:
ثُمَّ إن الْحُسَيْن أقبل حَتَّى مر بالتنعيم، فلقي بِهَا عيرا قَدْ أقبل بِهَا من اليمن، بعث بِهَا بحير بن ريسان الحميري إِلَى يَزِيد بن مُعَاوِيَة، - وَكَانَ عامله على اليمن- وعلى العمير الورس والحلل ينطلق بِهَا إِلَى يَزِيد فأخذها الْحُسَيْن، فانطلق بِهَا، ثُمَّ قَالَ لأَصْحَاب الإبل: لا أكرهكم، من أحب أن يمضي معنا إِلَى العراق أوفينا كراءه وأحسنا صحبته، ومن أحب أن يفارقنا من مكاننا هَذَا أعطيناه من الكراء عَلَى قدر مَا قطع من الأرض، قَالَ: فمن فارقه مِنْهُمْ حوسب فأوفي حقه، ومن مضى مِنْهُمْ مَعَهُ أعطاه كراءه وكساه. ج5 ص386

حسین از مکه برون آمد و در تنعیم با کاروانی برخورد که از یمن می‌آمد که بحیر بن ریسان، حاکم اموی یمن، آن را برای یزید فرستاده بود. و در آن کاروان ورس (رنگ طبیعی) و پارچه‌های یمنی (حله) بود.
حسین آن را گرفت [اخذها] و بدان مسیر را پیش گرفت [فانطلق بها] و به شترداران گفت شما را مجبور به همراهی نمی‌کنم، اگر تا عراق با ما بیایید کرایه شما را به تمام می‌دهم و اگر میانه راه بازگشتید نیز به همان اندازه کرایه به شما خواهم داد.

● شیخ مفید در ارشاد جریان را به گونه‌ای دیگر نقل می‌کند:
وسار حتى اتى التنعيم فلقى عيرا قد اقبلت من اليمن، فاستأجر من اهلها جمالا لرحله وأصحابه، وقال لاصحابها: من أحب أن ينطلق معنا إلى العراق وفيناه كرائه، وأحسنا صحبته، ومن أحب ان يفارقنا في بعض الطريق أعطيناه كراه على قدر ما قطع من الطريق، فمضى معه قوم وامتنع آخرون. الارشاد ج2 ص70
حسین از مکه برون رفت تا به تنعیم رسید، در آنجا به کاروانی رسید که از یمن می‌آمد، از آن کاروان شترانی برای خود و یارانش کرایه کرد و به شترداران گفت هر کس تا مقصد با ما باشد، کرایه را به تمام به آنها می‌دهیم و هر کس تا میانه راه نیز با ما بیاید کرایه او را به همان اندازه خواهیم داد.
پس در نقل شیخ مفید، هیچ صحبتی از اموال خلیفه و گرفتن آنها نیست، بلکه سخن از کرایه کردن شتران است.

بر این اساس، منبع معتبر این حکایت، تاریخ طبری است و دیگران کم و بیش از او نقل کرده‌اند.
نکته قابل توجه آن است که در عبارت
اخذها - انطلق بها
ضمیر مونث به چه برمی‌گردد؟!
امام حسین چه را گرفت؟! [اخذها]
و با چه چیز راه خود را ادامه داد؟
[انطلق بها]
هم کلمه العیر (کاروان) و هم الورس و الحلل (رنگ و پارچه) مونث است!

پس هیچ متن صریحی در بین نیست که امام حسین محموله کاروان را گرفته باشد،
بلکه دو قرینه یر آن دلالت می‌کند که خود کاروان را با خویشتن همراه کرده است:
* بلافاصله می‌بینیم که طبری سخن از کرایه شتر می‌کند و مذاکره و معامله امام حسین با شترداران!
* نقل شیخ مفید است که به صراحت دلالت دارد که مساله گرفتن محموله کاروان نبوده، بلکه اجاره شتران بوده است.

و دقت کنید که نه در تاریخ طبری و نه در هیچ کتاب تاریخی نیامده که این محموله، مالیات باشد، یا اموال عمومی، بلکه در برخی متون متأخر به صراحت آمده این اموال هدیه حاکم یمن به شخص یزید بوده است: پارچه (حله یمانی) و رنگ طبیعی(ورس).

و بازگردیم به آنچه که طبری در تاریخ خود نقل کرده که امام حسین روز عاشورا در برابر لشگر دشمن ایستاد و گفت:
ويحكم ! أتطلبونني بقتيل منكم قتلتُه أو مال لكم استهلكتُه أو بقصاص من جراحة؟! فأخذوا لا يكلّمونه... ج۵ ص۴۲۵
وای بر شما، آیا مرا به قتل کسی از شما خونخواهی می‌کنید؟ یا مرا در برابر مالی که گرفته و هزینه کرده‌ام در برابر من ایستاده‌اید یا در برابر زخمی که من زده‌ام، قصاصم می‌کنید... و کسی به او پاسخی نداد.

بی‌گمان اگر امام حسین مالی را از یزیدیان غارت کرده بود، پاسخش می‌دادند که آری، کاروان خلیفه را غارت کردی و اینک در برابرت ایستاده‌ایم!

محمد سلطانی رنانی 
سر  نوشت


#فرهیختگان روزن آگاهی
❤11👎2👍1
از سوگ سیاوش تا نینوا؛
عاشورا در آیینه فرهنگ ایرانی

محمدجواد حق‌شناس

محرم در ایران تنها یک مناسبت مذهبی نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی و فرهنگی این سرزمین است. اگر واقعه کربلا در سال ۶۱ هجری در جغرافیایی دور از ایران رخ داد، روایت آن چنان در جان و فرهنگ ایرانیان نفوذ کرد که در طول قرن‌ها به یکی از مهم‌ترین عناصر هویت‌بخش جامعه ایرانی بدل شد. امروز کمتر عرصه‌ای از فرهنگ ایرانی را می‌توان یافت که از تأثیر این حماسه بزرگ برکنار مانده باشد؛ از آیین‌ها و هنرهای نمایشی گرفته تا ادبیات، موسیقی، معماری و سنت‌های مردمی.

یکی از ویژگی‌های برجسته فرهنگ ایرانی، توانایی آن در جذب، تفسیر و بازآفرینی مفاهیم و روایت‌ها در بستر تاریخی خویش است. روایت عاشورا نیز در ایران تنها حفظ نشد، بلکه در فرآیندی چندصدساله با لایه‌های عمیق فرهنگ این سرزمین درآمیخت و صورتی تازه یافت. از همین رو، محرم در ایران صرفاً یادبود یک رویداد تاریخی نیست، بلکه عرصه‌ای برای بازتولید ارزش‌ها، خاطرات و مفاهیمی است که نسل‌های مختلف ایرانیان را به یکدیگر پیوند می‌دهد…

یادداشت کامل :
www.chtn.ir/x4rNV



#فرهیختگان روزن آگاهی
❤6👎3👍2
گزارش اکونومیست: چرا شرکت‌های هوش مصنوعی به استخدام فیلسوف‌ها روی آورده‌اند؟

در حالی که تا چند سال پیش یادگیری برنامه‌نویسی به دانشجویان علوم انسانی توصیه می‌شد، حالا بسیاری از شرکت‌های بزرگ هوش مصنوعی به‌دنبال جذب فارغ‌التحصیلان فلسفه هستند. آمارهای جدید نشان می‌دهد نرخ بیکاری فارغ‌التحصیلان فلسفه در آمریکا حتی از فارغ‌التحصیلان علوم کامپیوتر کمتر شده است.

شرکت‌هایی مانند گوگل دیپ‌مایند، آنتروپیک و IBM از فیلسوف‌ها برای طراحی چارچوب‌های اخلاقی، بهبود استدلال مدل‌ها و کاهش خطاهای هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. مفاهیمی مانند روش سقراطی، اخلاق کانتی و پیامدگرایی اکنون در توسعه مدل‌های هوش مصنوعی نقش مهمی دارند.

با افزایش استفاده از هوش مصنوعی در حوزه‌هایی مانند خودروهای خودران، سلامت، پشتیبانی عاطفی و تصمیم‌گیری‌های حساس، نیاز به پاسخ دادن به پرسش‌های اخلاقی پیچیده بیشتر شده است. به همین دلیل فیلسوف‌ها به یکی از نیروهای کلیدی صنعت هوش مصنوعی تبدیل شده‌اند.

بیشتربخوانید:
https://startup360.ir/why-ai-companies-are-hiring-philosophers/

استارتاپ ۳۶۰


#فرهیختگان روزن آگاهی
❤5🔥1
بر قتل تو فقیه دروغین بداد رأی !!!
ای کشته‌ی شیوخ مقدس نما حسین

سلسله موی دوست



#فرهیختگان راهی به رهایی
😢9👍3👎2🤔2❤1
فرهیختگان
سروش اسحاقی اصفهان. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴ ۳۱ #فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
ملینا اسدی
کرمانشاه. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴
۳۲
#فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
😢26❤4🔥2
سر مار در تجریش است
محمدرضا اسلامی

دیشب دقایقی برای تنفس در فضای مراسم‌های شب عاشورا، بچه‌ها را به حیاط امامزاده صالح تجریش بردم. یک پرواز از کالیفرنیا تا فرانکفورت، یک پرواز از فرانکفورت تا استانبول، و پس از ساعت‌ها انتظار در فرودگاه استانبول نهایتا پرواز کاسپین تا تهران، طی این مسیر طولانی به شوق اینکه بچه‌ها بتوانند حال و هوای شب عاشورای ایران را تجربه کنند. چند نکته درباره آنچه که دیشب بود:

۱- از اوایل شب تا نیمه شب میدان تجریش عجیب بوی زندگی می‌داد. صدها دستفروش در حال فروختن انواع و اقسام غذا و لباس و… بودند و انبوه جمعیت قدم‌زنان. انگار که پیرامون میدان تجریش یک بازار بزرگ است از فروش بلال ذرت و انواع تغذیه و … «بوی زندگی». چنان سرزنده که به یاد حرف مهندس سیدمحمد بهشتی می‌افتی که می‌گوید: ایرانیان با زندگی کردن به نبرد تباهی می‌روند. «جریان زندگی در ایران» در طول اعصار متوقف شدنی نبوده و نیست. راز ماندگاری ایران.

هدایت ترافیک و انبوه این جمعیت کار دشواریست. نمی‌دانم مسئول پلیس تجریش کیست ولی هر شب با چنین انبوه جمعیتی، چه کار دشواری را عهده‌دار است در سکوت.

۲- نکته دیگری که جلب توجه می کرد، حضور بانوانی بود که با پوشش اختیاری در کنار دسته‌های عزاداری ایستاده بودند یا مراسم را تماشا می‌کردند. گویی جلوه‌ای از شهری که در آن تفاوت‌های ظاهری الزاماً به معنای گسست فرهنگی یا عاطفی نیست. انسان‌هایی با سبک‌های متفاوت زندگی، در کنار یکدیگر، در یک آیین مشترک.

۳- مراسم دیشب را محمدحسین پویانفر اجرا کرد. برای شروع غزلی را در آواز دشتی، محزون و به زیبایی خواند. غزل جدید بود و استوار. غزل جانبخش. مشخص بود که از محصولات جدید کارخانه ذهن شاعر ایرانی است. و حنجره، شش دانگ، پر و پیمان. شارل هانری دوفوشه کور (حافظ شناس فرانسوی) در اجلاس یونسکو در شیراز گفت: غزلِ فارسی را باید شنید، نباید خواند، چون غزل فارسی «شنیدنی» است. وای که پویانفر غزل را چه شنیدنی کرد. زیبا ‌و روحبخش‌.

۴- در میانه مراسم یک لحظه چشمم به سیمای جوان کنار دستی افتاد. آرام ‌سینه می‌زد و بی‌صدا اشک می‌ریخت. یک لحظه تجسم کردم که تلویزیون اینترنشنال، خلوصِ این جوان را با واژه “ساندیس‌خور” خطاب می‌کند. از پنجره نگاهِ اینترنشنال، این چند هزار انسانی که در این هوای گرم بدون وجود دستگاههای خنک‌کننده در گوشه حیاطِ امامزاده ای نشسته اند «مردم» نیستند. اینها را پول داده‌اند که جمع بشوند، پول گرفته‌اند که برای حزنی که در قلوب است گریه کنند، و پول گرفته‌اند که در چنین حال و هوایی سینه بزنند و اشک بریزند. همین قدر حقیر و ساده‌انگارانه.

۵- در مقطعی که کارخانه چرخ گوشت نتانیاهو به‌راه افتاده بود و مشغول سلاخی در غزه بود او در مصاحبه ای گفت: «ما باید سر مار را قطع کنیم. سر مار در‌ غزه نیست در تهران است». او سرانجام بعد از زنجیره ای از کشتار، علی خامنه‌ای را کشت. به زعم نتانیاهو سر مار قطع شد ولی مأموران موساد الان صد و هفده شب است که از این میدان برای او تصاویر این جمعیت هزاران نفری را مخابره می‌کنند. ماموران موساد این اشک‌ها و اراده‌ها را می‌بینند و اینقدر باهوش هستند که بدانند این گِردهم آمدن‌ها پولکی ممکن نیست. ماجرا چیزی فراتر از حقارتِ پول است. و مگر این ماجرا فقط در امامزاده صالح است؟ همزمان در میدان انقلاب همین ماجراست. در شیراز، در تبریز و اصفهان، در مشهد و بجنورد و بیرجند و ساری و… جمعیتی از مردمانی که اینترنشنال Motivation اینها را ساندیس قلمداد می کند، اما محل «پیوند» قلوب اینها حبّ چیز دیگری است.

۶- اسرائیل همین میدان تجریش را در‌ جنگ تابستان پارسال با موشک منفجر کرد. ولی مگر «جریان زندگی» در اینجا قطع شد؟
مگر می توان «مسئله» را با بمب حل کرد؟
مگر می توان مسئله را با کشتن حل کرد؟ اگر ماجرا با کشتن حل شده بود، که اینهمه سال کشتار در فلسطین و لبنان «مسئله» را حل کرده بود.
تو گمان می کنی سر مار را زده ای، ولی با این هزاران نفر "انسان" که هر شب می آیند چه خواهی کرد؟
آیا همه آنها را هم خواهی کشت؟ با آنها که بعد از اینها خواهند آمد چه خواهی کرد؟

با بمب و انفجار می‌توانی افراد را حذف کنی، اما مگر می‌توان با بمب باورها، هویت‌ها یا آیین‌هایی را که در حافظه تاریخی یک جامعه ریشه دارند از میان ببری؟

ادامه فرسته بعدی
👇👇👇
#فرهیختگان روزن آگاهی
👎10❤9👍7
👆👆👆
۷- «مسئله اسرائیل» یکی از مسائل انسان معاصر است. حکومتی شکل گرفته که قائل به این نیست که مسائل انسانی را نمی‌توان با کشتن حل و فصل کرد. مسئله اسرائیل نحوه «تعریف انسان» (Definition) است. تأسیس کشور اسرائیل در سال ۱۹۴۸ با جنگی همراه بود که به آوارگی اجباری ۷۰۰٬۰۰۰ انسان انجامید و جمعیت "پناهندگان" را ایجاد کرد. جنگ‌های بعدی اعراب و اسرائیل، از جمله جنگ شش روزه در ۱۹۶۷، منجر به اشغال کرانه باختری و نوار غزه توسط اسرائیل شد. از آن روز تا به امروز بزرگان اسرائیل می‌خواهند «مسئله انسان» و منازعه را با زور حل کنند. سر مار را در تهران قطع کردند و اکنون شگفت‌زده از این نشسته‌اند که پس چرا بعد از کشتن آن مرد هنوز این جمعیت هزاران نفری در میدان تجریش، در میدان انقلاب و در صدها میدان دیگر در صدها شهر دور هم جمع می شوند و برای حسین سینه می‌زنند؟

«مسئله اسرائیل» قائل نبودن به این واقعیت است که با انباشت "خون" نمی شود مسائل جوامع انسانی را حل کرد. راه حل، خون نیست.

«مسئله اسرائیل» یکی از مسائل انسان معاصر است. مسئله ای حل نشده.

#فرهیختگان راهی به رهایی
👍12👎10❤2
تاریخ‌ نگاری از سایه‌ها !
جعفر بخشی بی نیاز


یک سوالِ کلیدی همچنان در ذهن تحلیل گران باقی مانده و پاسخی هم تاکنون برایش پیدا نشده. این که آمریکا از کجا می‌دانست چه کسی قرار است با چه کسی توافق کند. یا او که عاقل تر بود و بهتر تصمیم می گرفت جه کسی بود. آمریکا روی وعده و قول چه کسی حساب باز کرده بود که به ناگاه تغییر موضع داد و به میز مذاکره برگشت. آن هم در شرائطی که همه جوره دست برتر داشت. هر حکومتی غالبا دو چهره دارد.‌ چهره رسمی که با سخنرانی و تهدید فعالیت می‌کند و چهره پنهان که با معامله و مصلحت وارد میدان می شود. آمریکا از همان سال‌های پیش از تنش‌ توانست کانال‌های ارتباطی غیر رسمی را با گروه‌های مختلفی در درون ساختار قدرت ایجاد کند. این ارتباطات نه از طریق سفارت‌ خانه ها بلکه از طریق واسطه‌های ثالث انجام شد. آن‌ها به سهولت دریافتند کدام شخصیت‌ها ؛ ایدئولوژیکِ سخت اند تا در لیست هدف قرار بگیرند و کدام شخصیت‌ها عمل‌ گرا یا مصلحت‌ طلب اند که با اوضاعِ اقتصادی یا حفظ بقای خود ؛ آماده‌ی نوعی توافق یا تنش‌ زداییِ پنهان باشند.

ارتباطات نه از روز اول جنگ ؛ بلکه از دهه‌های گذشته و از طریق نفوذ در لایه‌های میانیِ قدرت شکل گرفته بود. این یعنی آمریکا از قبل سیاست‌ مدارانِ عاقلِ آینده را شناسایی کرده و با آن‌ها در لایه‌های زیرین زبان مشترک معامله روی منافع پیدا کرده بود. آمریکا نیازی به ارتباط از پیش تعیین شده نداشت. او با استفاده از قدرتِ اطلاعاتیِ خود یعنی سیستم‌های شنود ؛ تحلیل‌های سیگنالی و نفوذ در بدنه تصمیم‌ گیری به راحتی نقطه ضعف یا نقطه اشتیاق هر شخصیت را در لحظه شناسایی کرد. بهتر است بگوییم که آمریکا به دنبال کشتنِ دشمن نبود بلکه به دنبال مدیریتِ دشمن بود. آن‌هایی که از نگاه تحلیل گران زبده ی آمریکایی کشته شدند دشمنانِ غیر قابل‌ کنترل بودند و آن‌هایی که زنده ماندند دشمنانِ قابل‌ پیش‌ بینی اند که می‌توان با آن‌ها بر سرِ منافع مادی و بقای ساختاری معامله کرد. آمریکا از روز اول نمی‌دانست چه کسی همکاری می‌کند بلکه از روز اول می‌دانست چه کسی قابلیتِ معامله شدن دارد. در میانِ هیاهویِ شعارها و غبارِ جنگ ؛ طرفدارانِ سر سختِ قدرت با یک خطایِ محاسباتیِ بنیادین در حالِ تماشایِ یک نمایشِ اشتباه بودند. آن‌ها گمان می کردند در یک جنگِ تمام‌ عیار با یک دشمنِ یکپارچه روبرو هستند.

دشمنی که هدفش تنها نابودیِ مطلقِ هر آنچه در مقابلش ایستاده است بود. اما حقیقت بسیار سردتر ؛ زیرکانه‌تر و بسیار مدیریت‌ شده‌تر از این تصوراتِ ساده‌لوحانه بود. اگر دقیق به میدانِ رقابت بنگریم ؛ متوجه یک الگویِ تکان‌ دهنده خواهیم شد. در میانِ شخصیت‌هایی که در یک سطح از اهمیت قدرت و اثرگذاری قرار داشتند ؛ یک سلسله‌ مراتبِ بقا برقرار شد. و سوال این بود چرا برخی از مهره‌های کلیدی در اوجِ تنش به قربانیانی در لیستِ سیاه تبدیل شدند در حالی که برخی دیگر از پروژه ی ترور جستند. چرا آمریکا با تمامِ توانِ اطلاعاتی‌اش ؛ برخی را هدفِ حذفِ فیزیکی قرار داد و به برخی دیگر حتی در برابرِ متحدانِ منطقه‌ای‌اش حکمِ حیات داد و حتی با آنها بستنی و فالوده خورد. پاسخ در میانِ شعارهایِ ایدئولوژیک نیست. پاسخ در میانِ لایه‌هایِ زیرینِ یک معامله‌یِ بزرگ است. معامله‌ای که باید آن را توافقِ یونجه و ذرت بنامیم. کاملا عیان شد که ما در یک میدانِ جنگ نبودیم که در یک بازارِ مدیریت‌ شده که در آن دشمن از پیش تعیین کرده بود که چه کسی باید بمیرد تا چه کسی بتواند با قیمتِ مناسب زنده بماند ؛ قرار گرفته بودیم.


#فرهیختگان روزن آگاهی
❤3👍1👎1
‍ ‍ ‍ سیاهپوش حسین و گداییِ کاهی از گندم ری
مژگان ایلانلو ..

در سال ۸۷ ، روز تاسوعا، به رادیو فرهنگ دعوت شده بودم تا در یک برنامه رادیویی پر مخاطب، از منظر تاریخی،  برای مردمی که آن سالها هنوز ذره‌ای ایمان در اعماق قلب‌شان باقی مانده بود از "حسین‌بن‌علی " و عاشورایش بگویم.

برنامه زنده بود و من به سوال‌های شنوندگان و دو مجری با سابقه و حرفه‌ای زن و مرد پاسخ می‌دادم.

مجری زن در حالیکه دستش را روی شانه من گذاشته بود گفت:
می‌خواهم یک سوال سخت بپرسم، سوالی که سالهاست ذهن مرا مشغول کرده و بعد با آن صدای پخته و عمیقش پرسید:
خانم ایلانلو!
همه این حرفهایی که گفتید قبول، ولی شما فکر می‌کنید راز ماندگاری عاشورا بعد از هزار و اندی سال چیست؟
به زبانی بگویید که حتی اگر کسی  اعتقاد هم نداشت، بفهمد .

گفتم بگذارید آن را با یک سکانس سینمایی برایتان توصیف کنم..
تصور کنید یک بیابان پر از خاک..
در یک غروب نارنجی..
چند سر بریده شده بر نیزه..
چند زن و کودک پریشان‌حال بالای جسد همسران و برادران و فرزندان‌شان ..
پریشان به این سو و آن سو می‌دوند..
عده‌ای هلهله‌کنان سوار بر اسب می‌تازند…

صداها در هم آمیخته، خون و جسد و بی‌پناهی و هلهله و صدای شمشیر و غریو بدمستی یزیدیان.

من ایمان دارم صدای آن زنها در حافظه تاریخ گم نمی‌شود..
حتی اگر از فرط رنج، از حنجره بیرون نیاید، رسم دنیا این نیست.

جهان اینگونه نمی‌ماند، خورشید دارد می‌بیند. قانون زمین است، صدای مظلوم را می‌شنود..
تکان می‌خورد..
اگر چنین بود که دنیا همیشه به کام ظالم می‌ماند..
همان نخستین ظالمان تاریخ تا ابد ماندگار شده بودند.
یک جایی، یک جوری، آن صدا شنیده می‌شود، ظالم رسوا می‌شود.

خانم مجری عینکش را از چشم برداشت .
نم اشک صورتش را پاک کرد و دستان مرا فشرد و کارگردان، موسیقی پایان برنامه را بلند کرد.

یکسال گذشت،  چند روز بعد از عاشورای ۸۸ و آن محشر عظما، در اینترنت فیلمی را دیدم که غروبی خاک‌آلود و خسته است.

زنی ویران‌شده، مضطر  و در خاک غلتیده در بهشت زهرا، زانو زده بر زمین از حنجره‌ای زخمی فریاد می‌کشد:
خدایااااا می‌بینی…
پسرم را کشتن...
خدایا...
امیرم را کشتن...
امیر… امیر...
و خورشید نظاره‌گر بود…
و آسمان می‌شنید…

فیلم را متوقف کردم، خوب که نگاه کردم، خودش بود..
همان خانم مجری رادیو، خانم "شهین مهین‌فر" که پسرش «امیر ارشد تاجمیر» را در روز عاشورا از پل حافظ به زیر انداخته بودند و با ماشین از روی پیکر نیمه جانش رد شده بودند ...
و بر پیکرش هلهله کرده بودند.

از آن سال سوگند خوردم که دیگر تا زنده هستم هر عاشورا یادی از این اتفاق کنم
و یادی از دیگر کشتگان که در ۹۶ و ۹۸ و ۴۰۱ و  دیماه سال گذشته بر خاک و آسفالت افتادند
و خونشان بر جوی خیابان جاری شد

و مادران و همسران و فرزندانشان بی‌پناه و مضطر از این خانه به آن خانه دنبال یخ دویدند و شب بر مزار شکسته فرزندشان بر زمین چنگ زدند و تصویر جسد در هم شکسته آنها در سردخانه ..

تا ابد از جلوی چشمانشان محو نخواهد شد.

و در شگفتم، از مردمانی که چشم خود بر این کشته‌ها می‌بندند..
بر اسیری زندانیان بی‌گناه و کورشدگان نان‌آور خانه می‌بندند..
بر آزار و ظلم به خانواده‌های داغدار مهر سکوت بر لب زدند و انگار که نیستند و نمی‌بینند...
اما بر مظلومیت حسین‌بن‌علی و اسیری زینب و بیماری زین‌العابدین ...
خود را سوگوار نشان می‌دهند.

در شگفتم این سرزمین چه روزهایی به خود دید، چه آدمهایی به خود دید.
تاریخ تشیع همه جور آدم به خود دیده بود الا آدم‌های روزگار ما ..
مردمانی که به طمع کاهی از گندم ری..
در زمره سپاهیان معین یزید در می‌آیند و سکوت می‌کنند..
 اما این ایام که می‌رسد خود را سوگوار و سیاهپوش حسین می‌نمایند...
عجب روزگاری به خود دید این سرزمین، عجب مردمانی.


#فرهیختگان راهی به رهایی
😢16❤3👎3
جاهلانِ صاحب منبر !
جعفر بخشی بی نیاز


این روزها بیش از آن‌ که با بحران مدیریت و تصمیم‌ سازی روبه‌رو باشیم ؛ با بحران جایگاه‌ها مواجهیم. بحرانی که در آن هر کس خود را مجاز می‌داند در هر موضوعی وارد شود. هر تریبونی را مصادره کند و هر مسئله‌ای را به ابزار نمایش و تهدید بدل سازد. یکی که باید نوای سوگ و معنویت را پاس بدارد ؛ ناگهان زبان سیاست می‌شود بی آن که از الفبای آن چیزی بداند. و همین‌ جاست که فاجعه آغاز می‌شود. وقتی تخصص قربانیِ هیجان می‌شود و مسئولیت جای خود را به ادا و اطوار می‌دهد. مداح اگر مداح است ؛ شأنش و جایگاهش و مسئولیتش کاملا روشن است. باید از دلِ باور مردم ؛ حرمتِ مجلس و اخلاقِ سوگواری را پاسداری کند. اما وقتی پای سیاست به میان می‌آید و زبان تهدید و حذف و تحقیر باز می‌شود ؛ دیگر با مداحی طرف نیستیم که با سوء استفاده از تریبون عمومی  روبروییم.

بدتر آن‌ که این دخالت‌ها نه از سر دانایی و نه از جنس دغدغه‌ مندی بلکه اغلب از توهم نفوذ ؛ جسارتِ بی‌ پشتوانه و بی‌ اعتنایی به مرز عقل و حرمت بر می‌خیزد. جامعه از بی‌ نظمی ساختاری رنج می‌برد اما درد عمیق‌تر آنجاست که نادانی وقتی با تریبون و حاشیه امن همراه می‌شود خود را صاحب‌ نظر جا می‌زند. نتیجه روشن است. ادعاهای بزرگ ؛ تهدیدهای سخیف و عقب‌ نشینی‌های رسوا کننده. کسی که دیروز تیغ بر گلوی این و آن می‌گذاشت و رییس جمهور یک کشور را به مرگ تهدید می کرد امروز با یک تشر زبان به عذر خواهی می‌گشاید و به غلط کردم می‌افتد. این فقط یک لغزش شخصی نیست ؛ نماد ابتذال در نسبت میان قدرت ؛ تریبون و بی‌ مسئولیتی ست. مشکل این نیست که کسی نظر سیاسی دارد که هر شهروندی حق دارد نظر داشته باشد. مشکل آن‌ جاست که جاهلِ صاحب‌ منبر خود را مرجع می‌پندارد و با لحن آمرانه در باره حوزه‌هایی سخن می‌گوید که نه در آن تخصص دارد و نه در آن صلاحیت. سیاست ؛ شوخی‌ بردار نیست. اقتصاد ؛ امنیت ؛ جامعه و سرنوشت مردم را نمی‌شود با شعار و هیجان اداره کرد.

همان‌ طور که جراحی را به دست مداح نمی‌سپارند. تصمیم‌ سازی و قضاوت سیاسی را هم نباید به دست کسانی داد که ابزارشان فقط احساسات لحظه‌ای ست. جامعه به صراحت نیاز دارد. هر کس در جای خودش. مداح اگر اهل مداحی ست خدمتش در همان‌جاست. سیاست‌ گذار هم اگر مسئول است وظیفه دارد پاسخ‌ گو باشد.‌ و اگر قرار است کسی از تریبون عمومی حرف بزند  نخست باید بداند حرفش هزینه دارد. این آشفتگی از جایی خطرناک می‌شود که برخی تصور می‌کنند صدای بلند ؛ جای عقل را می‌گیرد. اما تاریخ نشان داده هیجان اگر از خرد جدا شود به ابتذال می‌رسد و تریبون اگر از صلاحیت جدا شود فاجعه به بار می آورد‌.

#فرهیختگان راهی به رهایی
👍11👎2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
امروز صبح فوتبال ایران–مصر را دیدم. میان برخی صداهای ناموزون، دلخراش و انسجام‌شکنِ داخل کشور، با خودم فکر کردم کاش این‌ها _و هرکسی در هر عرصه‌ای_ مثل «رضاییان»، از خود بپرسند برای دلخوشی و آرامش مردم چه می‌توانند بکنند. همان‌طور که سربازان وطن از جان و دل برای این مردم جنگیدند، تلاش برای نشاندن حتی یک لبخند بر لب مردم، از هر جایگاهی، یک پیروزی است.

علی ربیعی

#فرهیختگان راهی به رهایی
👍22❤7👎5
صادق خرازی در یک گفت وگو ادعا کرده کمال خرازی در بیمارستان «‌مورد نفوذ» قرار گرفته و «شهید»‌ شده. پیشتر اسحاق جهانگیری هم از آخرین دیدارش با کمال خرازی در بیمارستان پس از عملیات ترور او گفته بود: روحیه بسیار خوبی داشت و تصور می‌کردم به زودی از بیمارستان مرخص خواهد شد.


#فرهیختگان راهی به رهایی
🤔3👍1
فرهیختگان
امروز صبح فوتبال ایران–مصر را دیدم. میان برخی صداهای ناموزون، دلخراش و انسجام‌شکنِ داخل کشور، با خودم فکر کردم کاش این‌ها _و هرکسی در هر عرصه‌ای_ مثل «رضاییان»، از خود بپرسند برای دلخوشی و آرامش مردم چه می‌توانند بکنند. همان‌طور که سربازان وطن از جان و دل…
رامین رضاییان عزیز!
سردار نبود اما شما همه سردار بودید. همه سرباز ایران بودید! از خاش و سراوان و چابهار تا خوی و بازرگان و سرخس و خرمشهر و ترکمن صحرا و ایلام و اهواز و شیراز و رشت و ساری و اصفهان و همه جای ایران با صد زبان و لهجه از شما تشکر می‌کنیم. از بیرانوند که به تنهایی یک تیم است. از طارمی که شاهکار است و از همه بچه ها!
پسر خوب فوتبال ایران! گریه‌ات اشگ ملتی را در آورد. ببین ما چقدر خوش‌شانس بودیم که هنوز یک وجب از خاکمان را از دست نداده‌ایم! وگرنه چه خاکی باید به سرمان می کردیم؟! ببین که دو قدرت اتمی متجاوز نتوانستند کشور ما را تجزیه کنند! ببین که همه ملت ایران به رغم فقر و فلاکت و حکمرانی بد در داخل و تجاوز نظامی دشمن خارجی با گوشت و پوست و استخوانشان پای وطن ایستاده‌اند و لحظه به لحظه در میدان با شما یوزپلنگان می‌دوند!
ما صعود خواهیم کرد و شما هم چنان خواهید درخشید! شما اراده قدرت و قدرت اراده خود را در هر سه بازی نشان دادید!
مهاجران ایرانی مقیم ایالات متحده که رسانه جلیلی آنها را سانسور می‌کند یک لحظه شما را تنها نگذاشتند و ورزش‌گاه‌ها را تسخیر کردند. می‌بینی ایرانی یعنی چه؟! سرت را بالا بگیر پسر!

مجید مرادی


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤23👎14👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مستند تاریخی مصدق ، نفت و کودتا"

مصاحبه با موافقان و مخالفان مصدق، عزت‌الله سحابی،ملی مذهبی،محمدعلی عمویی،عضو حزب توده، محمود مصدق،نوه مصدق، سام فال،دیپلمات انگلیس در تهران،عباس رمضانی،نوچه حاج طیب رمضانی و محمود کاشانی،فرزند آیت الله کاشانی و تعدادی دیگر از شخصیتهای مطلع و موثر در دوره مصدق و جریان ملی شدن صنعت نفت و کودتای 28 مرداد.

:تهیه شده توسط مازیار بهاری،پخش شده از شبکه بی بی سی فارسی.

بخش اول ۱۴ دقیقه
محمدحسین اکبری

#فرهیختگان راهی به رهایی
❤8
‍ به‌هوش باشید خطر از آنچه گمان می‌کنید به شما نزدیکتر است

شهاب الدین حائری شیرازی

یک سرباز روسی که با پهپاد اوکراینی روبه‌رو شده بود، از اپراتور درخواست کرد که اول دوست کنارش رو بزنه تا بتونه سیگارشو قبل مرگ تموم کنه

اپراتور پهپاد درخواستش رو قبول میکنه، اول سرباز دیگه رو میزنه و بعد سربازی که درخواست کرده بود رو هم میزنه!

ویدئوی بالا را صابرین نیوز رسانه نزدیک به سپاه منتشر کرده است که عمق قساوت و دقت و خطر را در جنگ زمینی مدرن و امروزین نشان می دهد.

کسانی که خواهان استمرار جنگ هستند ناخواسته در حال رقم زدن چنین موقعیت‌هایی در ایران هستند.
ادامه جنگ خواست اسرائیل است تا در یک جنگ نابرابر انتقام خود را از نیروهای نظامی ایران بگیرد.

ادامه جنگ خواست روسیه هست تا زمینه فراری برای خود در جنگ با غرب در اوکراین فراهم کند تا فشار و حساسیت به جایی دور از مرزهایش برود.

گزارش‌ها می گوید ترامپ در صورت ادامه جنگ از ورود محدود به خاک ایران ابایی نخواهد داشت آنگاه خدای نکرده تصاویری مثل تصویر فوق این بار از جبهه جنگ ایران و آمریکا و نه اوکراین و روسیه مخابره خواهد شد.

عناصر تندرو یا از سر جهالت و یا از سر قدرت طلبی برای حفظ و استمرار سیاستهای ضد آمریکایی سابق که به قدرت رسیدن آنها را تسهیل نموده بود طمع دارند از نردبان هویت جنگ طلب خود با آمریکا، به قدرت برسند لذا در حال معارضه با تفاهمنامه ایران و آمریکا هستند.

ادامه معارضه با آمریکا به صورتی که تاکنون شاهد بودیم هم مشارکت مردم در انتخابات را پایین می آورد و هم حاکمیت را در وضعیت حساس کنونی و تکیه بر نیروهای اقلیت که تابع صد در صد هستند باقی قرار می دهد که هر دو خواست اقلیت چسبیده به قدرت است.

نیروهای نظامی به هوش باشند که این دام اسرائیل و روسیه است با میدان داری افراطیون داخلی، آنها بایست با حمایت از پزشکیان مانع ادامه جنگ شوند تا خواب اسرائیل و روسیه و افراطیون داخلی تعبیر نشود.
شیراز ۴ تیرماه ۱۴۰۵
‌
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍21👎4❤2🤬1
20120426180225-5195-286.pdf
1.2 MB
مشروعیت حکومت از دیدگاه فردوسی
(قدرت شاهان ایران به روایت شاهنامه)
نوشته‌ی دکتر نصرت‌الله رستگار
آینه میراث تابستان ۱۳۸۴ شماره ۲۹
شکفتن در آفتاب


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3👍1👎1
برای جنگ‌طلبان

گفته می‌شود آکیرا کوروساوا برای ساختن فیلم «هفت سامورایی» بارها «هنر جنگ» سان تزو را خوانده بود. این رساله، قدیمی‌ترین متن شناخته‌شده‌ی نظامی جهان است که پس از بیش از دو هزار سال، هنوز در دانشکده‌های نظامی مطالعه و تدریس می‌شود.

فصل دوم این کتاب «هزینه‌های جنگ» نام دارد. آن را به طور کامل می‌آورم؛ با ترجمه‌ی احمدرضا رسولی و نشر هورمزد.

امیدوارم کسانی که بر طبل جنگ می‌کوبند، دست‌کم یک‌بار این رساله‌ی کوتاه را بخوانند؛ رساله‌ای که به روشنی نشان می‌دهد جنگِ طولانی چگونه می‌تواند حتی قدرتمندترین کشورها را نیز فرسوده کند.

شاید خواندن این متن کمک کند هم از تکرار خطاهای خود بپرهیزیم ــ زیرا تکرار خطا نشانه‌ی بی‌خردی است ــ و هم از اشتباهات دشمن برای دستیابی به پیروزی‌های بزرگ‌تر بهره ببریم.


۱. در میدان نبرد، برای هر عملیات جنگی، هزار ارابهٔ سنگین و سریع و صد هزار سرباز زره‌پوش با آمادگی کامل برای انتقال نفرات تا هزاران لی وجود دارد.

۲. اگر جنگ طولانی شود و پیروزی دیر به دست آید، سلاح‌ها کُند و روحیه‌ها تضعیف می‌شوند.

۳. اگر لشکرکشی تداوم یابد، منابع دولت دیگر کفایت نمی‌کند.

۴. زمانی که سلاح‌ها کُند شوند، سربازان از تداوم جنگ بیفتند، خسته شوند، هزینه‌ها افزایش یابد، درآمدها کم شود و خزانه‌ها خالی شوند، دشمن از این موقعیت استفاده می‌کند و به فکر پیروزی و تسلط می‌افتد.

۵. اگرچه از شتابزدگی‌های احمقانه در میدان جنگ سخن گفته‌اند، هنوز عملیات ماهرانه‌ای که به درازا انجامیده باشد، مشاهده نشده است.

۶. هیچ کشوری نیست که از جنگ طولانی بهره برده باشد.

۷. کسانی که به‌طور کامل با خطرات جنگ آشنا شده‌اند، بهترین روش‌های ادامهٔ آن را نیز می‌توانند درک کنند.

۸. فرماندهانی که در جنگ خبره‌اند، به جذب مجدد سرباز نیازی ندارند و آذوقه‌ای که دوبار دریافت کرده‌اند برایشان کفایت می‌کند.

۹. سربازان باید مواد اولیهٔ جنگی خود را از خانه به همراه بیاورند؛ ولی روی غارت از دشمن نیز حساب کنند.

۱۰. خالی شدن خزانه و فقیر شدن دولت منجر به آن می‌شود که ارتش با کمک‌های از راه دور مردم حفظ شود.

۱۱. از طرف دیگر، نزدیکی ارتش سبب افزایش قیمت‌ها می‌شود.

۱۲. هنگامی که دارایی کشور به اتمام می‌رسد، رعایا به دلیل گرانی و مطالبات هنگفت اذیت می‌شوند.

۱۳ و ۱۴. به دلیل فرسودگی قوا و کاهش دارایی‌ها، خانه‌های مردم خالی می‌شود؛ زیرا سه‌دهم درآمدشان را از دست داده‌اند.

۱۵. فرماندهٔ عاقل و خردمند باید به غارت دشمن بپردازد و از آن تغذیه کند.

۱۶. هرگاه دشمن شما را برانگیزد و شما وی را به قتل برسانید، می‌توانید غنیمت‌هایش را به دست آورید.

۱۷. در جنگ‌هایی که از ارابه استفاده می‌شود، هرگاه ده ارابه یا بیشتر به غنیمت گرفته شد، باید به کسی که اولین ارابه را تصاحب کرده پاداش داده شود.

۱۸. این همان چیزی است که به آن می‌گویند پروراندن و قوی‌تر شدن در جنگ.

۱۹. بنابراین در جنگ فقط پیروزی مطرح است، نه نبردی طولانی‌مدت.

۲۰. رهبر ارتش یا همان فرماندهٔ جنگ داور سرنوشت مردم است؛ رهبری که مسیر آیندهٔ مردم را داوری خواهد کرد، حال چه به سمت صلح و چه به سمت خطر و نگرانی.

محمدحسین غیاثی
۵ تیر ۱۴۰۵


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍8❤3