Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بحث درونی اتاق گفتوگوی سیاسی جمعی از جمهوریخواهان ایران با عنوان «تفاهمنامه و ايران پس از آن»
سخنرانان: مهرداد خوانساری و کاظم کردوانی
تاریخ جلسه: ۲ تیر ۱۴۰۵
مشارکت کنندگان در بحث: مهرداد خوانساری، کاظم کردوانی، علی صمد، بهروز خلیق، مهدی قدسی و رضا علیجانی.
#فرهیختگان راهی به رهایی
سخنرانان: مهرداد خوانساری و کاظم کردوانی
تاریخ جلسه: ۲ تیر ۱۴۰۵
مشارکت کنندگان در بحث: مهرداد خوانساری، کاظم کردوانی، علی صمد، بهروز خلیق، مهدی قدسی و رضا علیجانی.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍5
چهار ماه آوارگی یک کارگر پس از جنگ؛ «خانهام ویران شد، هیچکس پاسخگو نیست»
یک کارگر ساکن شهر قدس که در سال ۱۴۰۳ پس از نزدیک به سه دهه کار از محل کار خود اخراج شده بود، میگوید در جریان حمله موشکی به محلهاش، خانهای را که با سالها کار و وام و اقساط ساخته بود از دست داده و اکنون پس از چهار ماه آوارگی، هنوز هیچ حمایت مؤثری دریافت نکرده است.
به گزارش ایلنا، پیامدهای جنگ برای بسیاری از خانوادههای کارگری تنها به روزهای درگیری محدود نشده است. افزایش هزینههای زندگی، ناامنی شغلی و تخریب منازل، شرایط دشواری را برای بخشی از کارگران ایجاد کرده است.
این کارگر که از ساکنان خیابان نفت شهر قدس است، میگوید پس از اخراج از محل کار خود در سال ۱۴۰۳، هنوز موفق به دریافت کامل مطالبات و سنواتش نشده است.
او میگوید: «یک عمر کار کردیم اما برای گرفتن حق سنوات هم مجبور شدیم شکایت کنیم. حکم را گرفتیم، گفتند یک یا دو ماه دیگر پول واریز میشود، اما حالا شش ماه گذشته و هنوز خبری نیست. هر بار هم که پیگیری میکنیم، فقط امروز و فردا میکنند.»
به گفته او، چند ده میلیون تومان مطالباتش به دلیل تورم بخش زیادی از ارزش خود را از دست داده است.
«در چند ثانیه همه چیز از بین رفت»
این کارگر میگوید شامگاه ۲۱ اسفندماه، موشکی در کوچه محل سکونتشان فرود آمد و بخش زیادی از خانههای کوچه را تخریب کرد.
او روایت میکند: «کوچه ما حدود ۲۰ خانه دارد. بیشتر خانهها کاملاً ویران شدند و بقیه، از جمله خانه ما، آنقدر آسیب دیدهاند که دیگر قابل سکونت نیستند. تقریباً همه ساکنان این کوچه کارگر هستند.»
به گفته او، خانوادهاش از همان شب تاکنون خانهای برای زندگی نداشتهاند و طی چهار ماه گذشته میان خانه بستگان جابهجا شدهاند.
او میگوید: «نه اسکان موقت به ما دادند، نه ودیعه مسکن و نه حتی هتل. وقتی از مسئولان کمک خواستیم، گفتند بروید در ورزشگاه یا مسجد یا کتابخانه بمانید. مگر میشود یک خانواده ماهها در چنین شرایطی زندگی کند؟»
نگرانی از آینده
این کارگر که اکنون در شرکت دیگری مشغول به کار است، میگوید حقوقی معادل حداقل دستمزد دریافت میکند و همان شرکت نیز با کمبود مواد اولیه و تعدیل نیرو روبهروست.
او میگوید: «۲۷ یا ۲۸ سال کارگری کردم، خانهام را با قرض و وام ساختم، اما در چند ثانیه همه چیز از بین رفت. حالا هیچ نهادی پاسخ روشنی نمیدهد. بنیاد مسکن، فرمانداری و دیگر مسئولان فقط ما را از این اداره به آن اداره میفرستند.»
به گفته او، در صورت ادامه این وضعیت، تصمیم دارد برای پیگیری مطالباتش مقابل نهاد ریاستجمهوری تجمع کند.
چهار ماه انتظار برای حمایت
روایت این کارگر، نمونهای از وضعیت خانوادههایی است که پس از آسیب دیدن منازلشان در جریان جنگ، همچنان در انتظار تعیین تکلیف برای اسکان و جبران خسارت هستند.
پرسش اصلی خانوادههای آسیبدیده این است که چه نهادی مسئول تأمین سرپناه موقت، پرداخت خسارت و رسیدگی به وضعیت معیشتی آنان است و چرا با گذشت چند ماه، همچنان پاسخی روشن و اقدام مؤثری دریافت نکردهاند.
زیتون
#فرهیختگان راهی به رهایی
یک کارگر ساکن شهر قدس که در سال ۱۴۰۳ پس از نزدیک به سه دهه کار از محل کار خود اخراج شده بود، میگوید در جریان حمله موشکی به محلهاش، خانهای را که با سالها کار و وام و اقساط ساخته بود از دست داده و اکنون پس از چهار ماه آوارگی، هنوز هیچ حمایت مؤثری دریافت نکرده است.
به گزارش ایلنا، پیامدهای جنگ برای بسیاری از خانوادههای کارگری تنها به روزهای درگیری محدود نشده است. افزایش هزینههای زندگی، ناامنی شغلی و تخریب منازل، شرایط دشواری را برای بخشی از کارگران ایجاد کرده است.
این کارگر که از ساکنان خیابان نفت شهر قدس است، میگوید پس از اخراج از محل کار خود در سال ۱۴۰۳، هنوز موفق به دریافت کامل مطالبات و سنواتش نشده است.
او میگوید: «یک عمر کار کردیم اما برای گرفتن حق سنوات هم مجبور شدیم شکایت کنیم. حکم را گرفتیم، گفتند یک یا دو ماه دیگر پول واریز میشود، اما حالا شش ماه گذشته و هنوز خبری نیست. هر بار هم که پیگیری میکنیم، فقط امروز و فردا میکنند.»
به گفته او، چند ده میلیون تومان مطالباتش به دلیل تورم بخش زیادی از ارزش خود را از دست داده است.
«در چند ثانیه همه چیز از بین رفت»
این کارگر میگوید شامگاه ۲۱ اسفندماه، موشکی در کوچه محل سکونتشان فرود آمد و بخش زیادی از خانههای کوچه را تخریب کرد.
او روایت میکند: «کوچه ما حدود ۲۰ خانه دارد. بیشتر خانهها کاملاً ویران شدند و بقیه، از جمله خانه ما، آنقدر آسیب دیدهاند که دیگر قابل سکونت نیستند. تقریباً همه ساکنان این کوچه کارگر هستند.»
به گفته او، خانوادهاش از همان شب تاکنون خانهای برای زندگی نداشتهاند و طی چهار ماه گذشته میان خانه بستگان جابهجا شدهاند.
او میگوید: «نه اسکان موقت به ما دادند، نه ودیعه مسکن و نه حتی هتل. وقتی از مسئولان کمک خواستیم، گفتند بروید در ورزشگاه یا مسجد یا کتابخانه بمانید. مگر میشود یک خانواده ماهها در چنین شرایطی زندگی کند؟»
نگرانی از آینده
این کارگر که اکنون در شرکت دیگری مشغول به کار است، میگوید حقوقی معادل حداقل دستمزد دریافت میکند و همان شرکت نیز با کمبود مواد اولیه و تعدیل نیرو روبهروست.
او میگوید: «۲۷ یا ۲۸ سال کارگری کردم، خانهام را با قرض و وام ساختم، اما در چند ثانیه همه چیز از بین رفت. حالا هیچ نهادی پاسخ روشنی نمیدهد. بنیاد مسکن، فرمانداری و دیگر مسئولان فقط ما را از این اداره به آن اداره میفرستند.»
به گفته او، در صورت ادامه این وضعیت، تصمیم دارد برای پیگیری مطالباتش مقابل نهاد ریاستجمهوری تجمع کند.
چهار ماه انتظار برای حمایت
روایت این کارگر، نمونهای از وضعیت خانوادههایی است که پس از آسیب دیدن منازلشان در جریان جنگ، همچنان در انتظار تعیین تکلیف برای اسکان و جبران خسارت هستند.
پرسش اصلی خانوادههای آسیبدیده این است که چه نهادی مسئول تأمین سرپناه موقت، پرداخت خسارت و رسیدگی به وضعیت معیشتی آنان است و چرا با گذشت چند ماه، همچنان پاسخی روشن و اقدام مؤثری دریافت نکردهاند.
زیتون
#فرهیختگان راهی به رهایی
😢14😱4👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جوردانو برونو، فیلم ۱۹۷۳، روایتگر زندگی فیلسوف ایتالیایی است که در برابر استبداد دینی ایستادگی کرد. وولونته در نقش برونو تصویری فراموشنشدنی از مقاومت اندیشه خلق کرد. برونو پس از سالها تحقیق و تدریس در اروپا به ونیز بازگشت. او جهان را نه از دریچه ایمان کور، که از چشم عقل و مشاهده میدید؛ معتقد بود جهان بینهایت است و خورشید تنها یکی از ستارگان است. سخنانش در میان مردم نفوذ کرد و کلیسای ونیز آن را تهدید جدی تلقی نمود. در سکانسی ماندگار از فیلم، برونو به کشیشی که او را به شکنجه تهدید میکرد پاسخ داد: «من حتی اگر هیچ نداشته باشم، صاحب سرنوشت خویش هستم.» این سرنوشت از عقل و فلسفه سرچشمه میگیرد، نه ایمان. کشیش گفت: «هرچه بیشتر بدانی، بیشتر محکوم به رنج خواهی بود.» برونو پذیرفت اما تسلیم نشد. داستان او آینهای از امروز است؛ جایی که حقیقت هنوز تهدید دانسته میشود و آزادی اندیشه خیانت. هنوز سلطهگران دینی و سیاسی در پی خاموش کردن صدای روشنفکران هستند.
برونو در ۱۶۰۰ در میدان کامپو دهفیوری رم زنده سوزانده شد
اما اندیشههایش قرنها پس از مرگش درخشیدند و پیروزی جاودان او بر کلیسا شد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
برونو در ۱۶۰۰ در میدان کامپو دهفیوری رم زنده سوزانده شد
اما اندیشههایش قرنها پس از مرگش درخشیدند و پیروزی جاودان او بر کلیسا شد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤20👎2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
ناهشیار ایرانی: ناهشیار جمعی در فرهنگ و تمدن ایرانی؛ ایرانی در مصاف با تاریخ و جهان پیشرو
گفتگوی نیما قربانی با سیدحسین نصر
۲۷ شهریور ۱۴۰۴
معرفی گفتگو در یوتیوب دکتر نیما قربانی:
«در این قسمت از ناهشیار ایرانی با سیدحسین نصر همراه شدیم؛ اندیشمندی که از تهران تا امآیتی و هاروارد رفت و بین علم و فلسفه، پلی میان عقل و تقدس ساخت. از دیدار با فریتیوف شوان میگوید؛ از فهم این جمله: «زیبایی، چهرهٔ مرئی حقیقت است.» دکتر سیدحسین نصر از بازگرداندن روح به علم میگوید؛ از بازگشت به خویشتن. این گفتگو شنیدنیست برای هرکس که به معنا حساس است.»
#فرهیختگان راهی به رهایی
گفتگوی نیما قربانی با سیدحسین نصر
۲۷ شهریور ۱۴۰۴
معرفی گفتگو در یوتیوب دکتر نیما قربانی:
«در این قسمت از ناهشیار ایرانی با سیدحسین نصر همراه شدیم؛ اندیشمندی که از تهران تا امآیتی و هاروارد رفت و بین علم و فلسفه، پلی میان عقل و تقدس ساخت. از دیدار با فریتیوف شوان میگوید؛ از فهم این جمله: «زیبایی، چهرهٔ مرئی حقیقت است.» دکتر سیدحسین نصر از بازگرداندن روح به علم میگوید؛ از بازگشت به خویشتن. این گفتگو شنیدنیست برای هرکس که به معنا حساس است.»
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3
در ستایش نگاهی ملی به سردشت
گاهی یک نوشته، تنها یک یادداشت نیست؛ تلاشی است برای بیدار کردن حافظهای که در هیاهوی روزمرگی غبار فراموشی بر آن نشسته است. یادداشت ارزشمند آقای جواد رنجبر درخشیلر با عنوان «سردشت، نماد ملی» از همین جنس است. او با نگاهی فراتر از مرزهای جغرافیا، قومیت و سیاست، یادآوری میکند که سردشت فقط نام یک شهر نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی و اخلاقی ملت ایران است.
آقای رنجبر درخشیلر در این یادداشت، با اشاره به حمله شیمیایی هفتم تیر ۱۳۶۶ — که حدود صد و ده نفر را به شهادت رساند و نزدیک به هشت هزار نفر را مجروح کرد — استدلال میکند که سردشت از همان لحظه به یکی از نمادهای ملی ایران تبدیل شد؛ نمادی که نه از پیروزی، بلکه از رنج ساخته شده است. او با تأسف یادآور میشود که هیروشیما در ذهن ایرانیان زبانزدتر از سردشت است و این خود نشانهای از غفلتی تاریخی است. نقد اصلی ایشان متوجه دو کوتاهی است: نخست، نبود توسعه مادی و فرهنگی درخور در این شهر؛ و دوم، بهرهبرداری قومی و سیاسی از این فاجعه انسانی به جای طرح آن به عنوان یک منفعت ملی. به باور او، تا سردشت در جایگاه واقعی خود در حافظه و منافع ملی ایران قرار نگیرد، جز مرثیهسرایی برای آن نمیتوان کاری کرد.
به عنوان یک شهروند سردشتی، این نگاه را صمیمانه ارج مینهم. سالهاست که مردم این شهر بار سنگین یکی از دردناکترین جنایتهای تاریخ معاصر را بر دوش میکشند؛ جنایتی که قربانیانش نه در میدان نبرد، بلکه در کوچهها، خانهها و بازار، هدف سلاحی قرار گرفتند که وجدان بشریت سالها پیش آن را محکوم کرده بود. این رنج، تنها رنج سردشت نیست؛ زخمی است که بر پیکر ایران و بر وجدان انسان معاصر نشسته است.
ملتها تنها با خاطره پیروزیهایشان شناخته نمیشوند؛ گاه آنچه آنان را به هم پیوند میدهد، حافظه مشترک رنجهایشان است. همانگونه که خرمشهر نماد مقاومت شد، سردشت نیز باید نماد مظلومیت، کرامت انسانی و مبارزه با سلاحهای کشتار جمعی باشد. این جایگاه نه از سر احساسات، بلکه برخاسته از حقیقتی تاریخی است.
از همین منظر، یادداشت آقای رنجبر درخشیلر تنها دفاع از یک شهر نیست؛ دفاع از یک نگاه است؛ نگاهی که سردشت را از حصار جغرافیا و روایتهای محدود بیرون میآورد و آن را در جایگاه شایستهاش، یعنی بخشی از منافع و هویت ملی ایران، مینشاند. نگاهی که به جای بهرهبرداری سیاسی یا قومی از یک فاجعه انسانی، بر اشتراکات ملی و مسئولیت مشترک همه ایرانیان تأکید میکند.
پیام سردشت متعلق به همه است: نفی جنگ، پاسداشت کرامت انسان، و دفاع از صلح. اما این پیام تنها با یادبود و مرثیه زنده نمیماند. سردشت به توسعه، پژوهش، درمان و سرمایهگذاری نیاز دارد. شایسته است این شهر، به عنوان نخستین شهر قربانی بمباران شیمیایی علیه غیرنظامیان، به یکی از مراکز ملی و بینالمللی مطالعات صلح، درمان آسیبدیدگان شیمیایی و آموزش حقوق بشردوستانه تبدیل شود. این کمترین ادای دین به مردمانی است که هزینهای سنگین برای انسانیت پرداختند.
یادداشت آقای جواد رنجبر درخشیلر را صرفاً یک مقاله نمیدانم؛ آن را دعوتی صادقانه برای بازخوانی نسبت ما با سردشت میدانم. سردشت بیش از آنکه به اشک نیاز داشته باشد، به شناخت نیاز دارد؛ بیش از آنکه محتاج شعار باشد، نیازمند مسئولیت است. اگر این شهر جایگاهی درخور در وجدان ملی ما بیابد، نهتنها حق مردمانش ادا شده، بلکه رنج شهدای مظلومش چراغی برای نسلهای آینده افروخته است.
محمدعلی سوره
#فرهیختگان راهی به رهایی
گاهی یک نوشته، تنها یک یادداشت نیست؛ تلاشی است برای بیدار کردن حافظهای که در هیاهوی روزمرگی غبار فراموشی بر آن نشسته است. یادداشت ارزشمند آقای جواد رنجبر درخشیلر با عنوان «سردشت، نماد ملی» از همین جنس است. او با نگاهی فراتر از مرزهای جغرافیا، قومیت و سیاست، یادآوری میکند که سردشت فقط نام یک شهر نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی و اخلاقی ملت ایران است.
آقای رنجبر درخشیلر در این یادداشت، با اشاره به حمله شیمیایی هفتم تیر ۱۳۶۶ — که حدود صد و ده نفر را به شهادت رساند و نزدیک به هشت هزار نفر را مجروح کرد — استدلال میکند که سردشت از همان لحظه به یکی از نمادهای ملی ایران تبدیل شد؛ نمادی که نه از پیروزی، بلکه از رنج ساخته شده است. او با تأسف یادآور میشود که هیروشیما در ذهن ایرانیان زبانزدتر از سردشت است و این خود نشانهای از غفلتی تاریخی است. نقد اصلی ایشان متوجه دو کوتاهی است: نخست، نبود توسعه مادی و فرهنگی درخور در این شهر؛ و دوم، بهرهبرداری قومی و سیاسی از این فاجعه انسانی به جای طرح آن به عنوان یک منفعت ملی. به باور او، تا سردشت در جایگاه واقعی خود در حافظه و منافع ملی ایران قرار نگیرد، جز مرثیهسرایی برای آن نمیتوان کاری کرد.
به عنوان یک شهروند سردشتی، این نگاه را صمیمانه ارج مینهم. سالهاست که مردم این شهر بار سنگین یکی از دردناکترین جنایتهای تاریخ معاصر را بر دوش میکشند؛ جنایتی که قربانیانش نه در میدان نبرد، بلکه در کوچهها، خانهها و بازار، هدف سلاحی قرار گرفتند که وجدان بشریت سالها پیش آن را محکوم کرده بود. این رنج، تنها رنج سردشت نیست؛ زخمی است که بر پیکر ایران و بر وجدان انسان معاصر نشسته است.
ملتها تنها با خاطره پیروزیهایشان شناخته نمیشوند؛ گاه آنچه آنان را به هم پیوند میدهد، حافظه مشترک رنجهایشان است. همانگونه که خرمشهر نماد مقاومت شد، سردشت نیز باید نماد مظلومیت، کرامت انسانی و مبارزه با سلاحهای کشتار جمعی باشد. این جایگاه نه از سر احساسات، بلکه برخاسته از حقیقتی تاریخی است.
از همین منظر، یادداشت آقای رنجبر درخشیلر تنها دفاع از یک شهر نیست؛ دفاع از یک نگاه است؛ نگاهی که سردشت را از حصار جغرافیا و روایتهای محدود بیرون میآورد و آن را در جایگاه شایستهاش، یعنی بخشی از منافع و هویت ملی ایران، مینشاند. نگاهی که به جای بهرهبرداری سیاسی یا قومی از یک فاجعه انسانی، بر اشتراکات ملی و مسئولیت مشترک همه ایرانیان تأکید میکند.
پیام سردشت متعلق به همه است: نفی جنگ، پاسداشت کرامت انسان، و دفاع از صلح. اما این پیام تنها با یادبود و مرثیه زنده نمیماند. سردشت به توسعه، پژوهش، درمان و سرمایهگذاری نیاز دارد. شایسته است این شهر، به عنوان نخستین شهر قربانی بمباران شیمیایی علیه غیرنظامیان، به یکی از مراکز ملی و بینالمللی مطالعات صلح، درمان آسیبدیدگان شیمیایی و آموزش حقوق بشردوستانه تبدیل شود. این کمترین ادای دین به مردمانی است که هزینهای سنگین برای انسانیت پرداختند.
یادداشت آقای جواد رنجبر درخشیلر را صرفاً یک مقاله نمیدانم؛ آن را دعوتی صادقانه برای بازخوانی نسبت ما با سردشت میدانم. سردشت بیش از آنکه به اشک نیاز داشته باشد، به شناخت نیاز دارد؛ بیش از آنکه محتاج شعار باشد، نیازمند مسئولیت است. اگر این شهر جایگاهی درخور در وجدان ملی ما بیابد، نهتنها حق مردمانش ادا شده، بلکه رنج شهدای مظلومش چراغی برای نسلهای آینده افروخته است.
محمدعلی سوره
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤10
بقا در زمین بازی جدید
مرضیه حاجی هاشمی
پس از حمله «آمریکا» به «عراق» در سال ۲۰۰۳، خاورمیانه وارد نظمی شد که «جمهوری اسلامی» بیشترین بهره را از آن برد. سقوط حکومت «صدام»، «ایران» را از محاصره راهبردی خارج کرد و زمینه گسترش شبکهای از متحدان و نیروهای همسو در عراق، «سوریه»، «لبنان» و «یمن» را فراهم ساخت، شبکهای که رقبای عرب آن را «هلال شیعی» نامیدند. حفظ حکومت «بشار اسد»، تبدیل «حزبالله» به قدرتمندترین بازیگر نظامی لبنان، گسترش نفوذ در عراق و افزایش نقش منطقهای «حوثیهای یمن»، نفوذ منطقه ای شیعی تعبیر می شد.
اما مجموعه رخدادهای پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آرام آرام نظم جدیدی را مرئی می سازد، نظمی که به نظر می رسد هدف آن نه صرفاً مهار جمهوری اسلامی؛ بلکه بازپسگیری تدریجی زمین بازی ژئوپلیتیکی از جمهوری اسلامی و انتقال آن به دولتهای مرکزی منطقه یا بازگرداندن اقدار دولت ها در سرزمین های تحت نفوذ شبکه شیعی جمهوری اسلامی است.
تحولات اخیر خاورمیانه را نمیتوان با روایتهای پراکنده از «بحرانهای جداگانه» توضیح داد. موج جدید مبارزه با فساد در عراق، بازداشت مقامها و شبکههای اقتصادی، اولتیماتوم به گروههای مسلح برای واگذاری سلاح، توافق اخیر لبنان و اسرائیل و تعهد دولت لبنان به پیشبرد انحصار سلاح در اختیار دولت و پیش از این تغییرات بنیادین در سوریه که همزمان با افزایش فشارهای مستقیم بر جمهوری اسلامی است، در کنار هم تصویری از یک بازآرایی امنیتی و ژئوپلیتیکی را ترسیم میکنند.
خلع سلاح حزبالله را می توان بخشی از همین بازآرایی دانست. همچنین در ساختار سیاسی عراق، فساد طی دو دهه گذشته تنها به معنای اختلاس یا سوءاستفاده مالی نبوده؛ بلکه بخشی از سازوکار توزیع منابع، حفظ شبکههای وفاداری و تأمین مالی بازیگران مسلح و احزاب ذینفوذ بوده است. از این منظر، مبارزه با فساد و تلاش برای تمرکز منابع مالی و امنیتی در دولت مرکزی، همزمان نه تنها به معنای تغییر موازنه قدرت است؛ بلکه یک پروژه ژئوپلیتیکی نیز هست؛ زیرا با محدود کردن منابع مالی شبکههای قدرت، ظرفیت آنها برای حفظ نفوذ سیاسی و امنیتی را نیز کاهش میدهد.
لذا می توان گفت آنچه در عراق، لبنان و پیشتر در سوریه رخ داده، صرفاً مجموعهای از اصلاحات داخلی نیست؛ بلکه نشانههای تغییر زمین بازی است؛ تغییری که به جای تمرکز صرف بر فشار مستقیم بر تهران، محیط ژئوپلیتیکی نفوذ جمهوری اسلامی را هدف گرفته است تا آن را به حکومت های مرکزی بازگرداند و اقتدار آنها را اعاده و حاکمیت سرزمینی آنها را تقویت کند.
به نظر میرسد جمهوری اسلامی نیز این تغییر را درک کرده است. اگر در دو دهه گذشته، عمق راهبردی خود را در بغداد، دمشق، بیروت و صنعا تعریف میکرد، اکنون تلاش میکند بخشی از موازنه را به حوزهای منتقل کند که هنوز از مزیت نسبی برخوردار است، «خلیج فارس» و «تنگه هرمز». بستن تنگه هرمز، تنشهای دریایی متناوب، تهدیدهای مرتبط با عبور نفتکشها و تلاش برای تبدیل امنیت انرژی به اهرم بازدارندگی، در همین چارچوب قابل فهم است؛ یعنی انتقال میدان رقابت از جغرافیای نفوذ زمینی به گلوگاههای راهبردی اقتصاد جهانی.
اما شاید این روزها مهمترین بخش این تحول، نه در بغداد یا بیروت؛ بلکه در تهران در حال رقم خوردن باشد. تحولات نهادی پس از جنگ، فشارهای اقتصادی، تورم فزاینده، فرسایش اجتماعی و افزایش نارضایتی ها، همزمان با فشارهای خارجی برای واگذاری امتیاز و توافق، ساختار تصمیمگیری جمهوری اسلامی را با دشوارترین انتخاب چهار دهه گذشته روبهرو کرده است. اگر نشانههای اختلاف در میان نخبگان سیاسی بر سر آینده سیاست منطقهای و هستهای را نیز به این معادله اضافه کنیم، میتوان گفت مسئله امروز صرفاً اختلاف بر سر یک تاکتیک یا مذاکره نیست؛ بلکه اختلاف بر سر تعریف راهبرد بقا است.
در یک سو، دیدگاهی قرار دارد که بقای نظام را در بازتعریف سیاست منطقهای، واگذاری امتیاز هسته ای، کاهش هزینههای تقابل و پذیرش مصالحههای دشوار میبیند. در سوی دیگر، جریانی قرار دارد که عقبنشینی از مؤلفههای اصلی سیاست منطقهای و هستهای را نه یک تغییر تاکتیکی؛ بلکه آغاز استحاله هویتی- ایدئولوژیکی و در نهایت تضعیف بنیانهای نظام و نه تلاشی برای بقا تلقی میکند.
برای آمریکا و بازیگران منطقهای مسئله دیگر صرفاً فشار بر جمهوری اسلامی و مهار آن نیست؛ بلکه این است که با نظم پیشین نمی توان خاورمیانه را محیط اقتصادی ایمن و پایدار ساخت. حال با شرایط داخلی و منطقه ای پساجنگ، جمهوری اسلامی با زمین بازی جدیدش منطبق می شود؟ یا اینکه بازآرایی نظم منطقهای، امکان بازی چندانی را در محیطی پرریسک نمی دهد و سرآغاز دگرگونی عمیقتری در موازنه قدرت خاورمیانه خواهد بود که بقای آن را بیش از پیش تهدید می کند؟ بقا در زمین بازی جدید
#فرهیختگان راهی به رهایی
مرضیه حاجی هاشمی
پس از حمله «آمریکا» به «عراق» در سال ۲۰۰۳، خاورمیانه وارد نظمی شد که «جمهوری اسلامی» بیشترین بهره را از آن برد. سقوط حکومت «صدام»، «ایران» را از محاصره راهبردی خارج کرد و زمینه گسترش شبکهای از متحدان و نیروهای همسو در عراق، «سوریه»، «لبنان» و «یمن» را فراهم ساخت، شبکهای که رقبای عرب آن را «هلال شیعی» نامیدند. حفظ حکومت «بشار اسد»، تبدیل «حزبالله» به قدرتمندترین بازیگر نظامی لبنان، گسترش نفوذ در عراق و افزایش نقش منطقهای «حوثیهای یمن»، نفوذ منطقه ای شیعی تعبیر می شد.
اما مجموعه رخدادهای پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آرام آرام نظم جدیدی را مرئی می سازد، نظمی که به نظر می رسد هدف آن نه صرفاً مهار جمهوری اسلامی؛ بلکه بازپسگیری تدریجی زمین بازی ژئوپلیتیکی از جمهوری اسلامی و انتقال آن به دولتهای مرکزی منطقه یا بازگرداندن اقدار دولت ها در سرزمین های تحت نفوذ شبکه شیعی جمهوری اسلامی است.
تحولات اخیر خاورمیانه را نمیتوان با روایتهای پراکنده از «بحرانهای جداگانه» توضیح داد. موج جدید مبارزه با فساد در عراق، بازداشت مقامها و شبکههای اقتصادی، اولتیماتوم به گروههای مسلح برای واگذاری سلاح، توافق اخیر لبنان و اسرائیل و تعهد دولت لبنان به پیشبرد انحصار سلاح در اختیار دولت و پیش از این تغییرات بنیادین در سوریه که همزمان با افزایش فشارهای مستقیم بر جمهوری اسلامی است، در کنار هم تصویری از یک بازآرایی امنیتی و ژئوپلیتیکی را ترسیم میکنند.
خلع سلاح حزبالله را می توان بخشی از همین بازآرایی دانست. همچنین در ساختار سیاسی عراق، فساد طی دو دهه گذشته تنها به معنای اختلاس یا سوءاستفاده مالی نبوده؛ بلکه بخشی از سازوکار توزیع منابع، حفظ شبکههای وفاداری و تأمین مالی بازیگران مسلح و احزاب ذینفوذ بوده است. از این منظر، مبارزه با فساد و تلاش برای تمرکز منابع مالی و امنیتی در دولت مرکزی، همزمان نه تنها به معنای تغییر موازنه قدرت است؛ بلکه یک پروژه ژئوپلیتیکی نیز هست؛ زیرا با محدود کردن منابع مالی شبکههای قدرت، ظرفیت آنها برای حفظ نفوذ سیاسی و امنیتی را نیز کاهش میدهد.
لذا می توان گفت آنچه در عراق، لبنان و پیشتر در سوریه رخ داده، صرفاً مجموعهای از اصلاحات داخلی نیست؛ بلکه نشانههای تغییر زمین بازی است؛ تغییری که به جای تمرکز صرف بر فشار مستقیم بر تهران، محیط ژئوپلیتیکی نفوذ جمهوری اسلامی را هدف گرفته است تا آن را به حکومت های مرکزی بازگرداند و اقتدار آنها را اعاده و حاکمیت سرزمینی آنها را تقویت کند.
به نظر میرسد جمهوری اسلامی نیز این تغییر را درک کرده است. اگر در دو دهه گذشته، عمق راهبردی خود را در بغداد، دمشق، بیروت و صنعا تعریف میکرد، اکنون تلاش میکند بخشی از موازنه را به حوزهای منتقل کند که هنوز از مزیت نسبی برخوردار است، «خلیج فارس» و «تنگه هرمز». بستن تنگه هرمز، تنشهای دریایی متناوب، تهدیدهای مرتبط با عبور نفتکشها و تلاش برای تبدیل امنیت انرژی به اهرم بازدارندگی، در همین چارچوب قابل فهم است؛ یعنی انتقال میدان رقابت از جغرافیای نفوذ زمینی به گلوگاههای راهبردی اقتصاد جهانی.
اما شاید این روزها مهمترین بخش این تحول، نه در بغداد یا بیروت؛ بلکه در تهران در حال رقم خوردن باشد. تحولات نهادی پس از جنگ، فشارهای اقتصادی، تورم فزاینده، فرسایش اجتماعی و افزایش نارضایتی ها، همزمان با فشارهای خارجی برای واگذاری امتیاز و توافق، ساختار تصمیمگیری جمهوری اسلامی را با دشوارترین انتخاب چهار دهه گذشته روبهرو کرده است. اگر نشانههای اختلاف در میان نخبگان سیاسی بر سر آینده سیاست منطقهای و هستهای را نیز به این معادله اضافه کنیم، میتوان گفت مسئله امروز صرفاً اختلاف بر سر یک تاکتیک یا مذاکره نیست؛ بلکه اختلاف بر سر تعریف راهبرد بقا است.
در یک سو، دیدگاهی قرار دارد که بقای نظام را در بازتعریف سیاست منطقهای، واگذاری امتیاز هسته ای، کاهش هزینههای تقابل و پذیرش مصالحههای دشوار میبیند. در سوی دیگر، جریانی قرار دارد که عقبنشینی از مؤلفههای اصلی سیاست منطقهای و هستهای را نه یک تغییر تاکتیکی؛ بلکه آغاز استحاله هویتی- ایدئولوژیکی و در نهایت تضعیف بنیانهای نظام و نه تلاشی برای بقا تلقی میکند.
برای آمریکا و بازیگران منطقهای مسئله دیگر صرفاً فشار بر جمهوری اسلامی و مهار آن نیست؛ بلکه این است که با نظم پیشین نمی توان خاورمیانه را محیط اقتصادی ایمن و پایدار ساخت. حال با شرایط داخلی و منطقه ای پساجنگ، جمهوری اسلامی با زمین بازی جدیدش منطبق می شود؟ یا اینکه بازآرایی نظم منطقهای، امکان بازی چندانی را در محیطی پرریسک نمی دهد و سرآغاز دگرگونی عمیقتری در موازنه قدرت خاورمیانه خواهد بود که بقای آن را بیش از پیش تهدید می کند؟ بقا در زمین بازی جدید
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍8🤬2❤1🤔1
سهمیه؛ حمایت یا تداوم بیعدالتی؟
سیدجواد میرموسوی
دکتر جعفریان، جانشین وزیر بهداشت اعلام کرده که حدود ۶۰ درصد پذیرفته شدگان رشته پزشکی از طریق انواع سهمیهها وارد دانشگاه میشوند و همزمان مسئولان از وجود بیش از ۳۰ نوع سهمیه در نظام پذیرش دانشجو سخن میگویند، این پرسش جدی مطرح میشود که آیا نظام آموزشی کشور همچنان بر اصل شایسته سالاری استوار است یا بر توزیع امتیازهای ویژه؟ حمایت از خانوادههای ایثارگران، مناطق محروم و اقشار کمبرخوردار، یک ضرورت اخلاقی و اجتماعی است؛ اما حمایت واقعی با پایین آوردن معیارهای رقابت تفاوت دارد. اگر هدف، ایجاد عدالت آموزشی است، باید امکانات آموزشی را عادلانه توزیع کرد، نه اینکه نتیجه رقابت را تغییر داد.
سالهاست که به جای توانمند سازی گروههای هدف از طریق آموزش باکیفیت، کلاسهای تقویتی، امکانات برابر و رفع محرومیت های آموزشی، ساده ترین راه یعنی گسترش سهمیه ها انتخاب شده است. این سیاست شاید در کوتاهمدت رضایت برخی گروهها را جلب کند، اما در بلندمدت میتواند به کاهش انگیزه، تضعیف اعتماد عمومی به نظام پذیرش دانشگاهها و حتی افت کیفیت آموزش در رشتههای حساس، به ویژه پزشکی، منجر شود.
پزشکی، مهندسی و سایر رشتههای تخصصی، عرصه آزمون و خطا نیستند. جامعه انتظار دارد پزشک، صرف نظر از نحوه ورودش به دانشگاه، از بالاترین سطح دانشی و تخصصی برخوردار باشد. هر سیاستی که این اعتماد را خدشه دار کند، در نهایت هزینه آن را همه مردم خواهند پرداخت. اگر عدالت آموزشی هدف است، باید از مدرسه آغاز شود؛ از تجهیز مدارس محروم، ارتقای کیفیت آموزش، حمایت از معلمان، برگزاری دورههای آمادگی رایگان و ایجاد فرصتهای برابر برای همه دانشآموزان. عدالت یعنی همه از خط شروع یکسانی برخوردار باشند، نه اینکه در خط پایان برای برخی امتیاز ویژه در نظر گرفته شود.
نتیجهگیری راهبردی:
پس از چهار دهه، زمان آن رسیده است که نظام سهمیه بندی مورد بازنگری اساسی قرار گیرد. آینده علم، دانشگاه و سلامت جامعه، بیش از هر چیز به شایسته سالاری وابسته است. رانت آموزشی، حتی اگر با نیت خیر هم ایجاد شده باشد، در بلندمدت به سود هیچ کس نخواهد بود.
#فرهیختگان راهی به رهایی
سیدجواد میرموسوی
دکتر جعفریان، جانشین وزیر بهداشت اعلام کرده که حدود ۶۰ درصد پذیرفته شدگان رشته پزشکی از طریق انواع سهمیهها وارد دانشگاه میشوند و همزمان مسئولان از وجود بیش از ۳۰ نوع سهمیه در نظام پذیرش دانشجو سخن میگویند، این پرسش جدی مطرح میشود که آیا نظام آموزشی کشور همچنان بر اصل شایسته سالاری استوار است یا بر توزیع امتیازهای ویژه؟ حمایت از خانوادههای ایثارگران، مناطق محروم و اقشار کمبرخوردار، یک ضرورت اخلاقی و اجتماعی است؛ اما حمایت واقعی با پایین آوردن معیارهای رقابت تفاوت دارد. اگر هدف، ایجاد عدالت آموزشی است، باید امکانات آموزشی را عادلانه توزیع کرد، نه اینکه نتیجه رقابت را تغییر داد.
سالهاست که به جای توانمند سازی گروههای هدف از طریق آموزش باکیفیت، کلاسهای تقویتی، امکانات برابر و رفع محرومیت های آموزشی، ساده ترین راه یعنی گسترش سهمیه ها انتخاب شده است. این سیاست شاید در کوتاهمدت رضایت برخی گروهها را جلب کند، اما در بلندمدت میتواند به کاهش انگیزه، تضعیف اعتماد عمومی به نظام پذیرش دانشگاهها و حتی افت کیفیت آموزش در رشتههای حساس، به ویژه پزشکی، منجر شود.
پزشکی، مهندسی و سایر رشتههای تخصصی، عرصه آزمون و خطا نیستند. جامعه انتظار دارد پزشک، صرف نظر از نحوه ورودش به دانشگاه، از بالاترین سطح دانشی و تخصصی برخوردار باشد. هر سیاستی که این اعتماد را خدشه دار کند، در نهایت هزینه آن را همه مردم خواهند پرداخت. اگر عدالت آموزشی هدف است، باید از مدرسه آغاز شود؛ از تجهیز مدارس محروم، ارتقای کیفیت آموزش، حمایت از معلمان، برگزاری دورههای آمادگی رایگان و ایجاد فرصتهای برابر برای همه دانشآموزان. عدالت یعنی همه از خط شروع یکسانی برخوردار باشند، نه اینکه در خط پایان برای برخی امتیاز ویژه در نظر گرفته شود.
نتیجهگیری راهبردی:
پس از چهار دهه، زمان آن رسیده است که نظام سهمیه بندی مورد بازنگری اساسی قرار گیرد. آینده علم، دانشگاه و سلامت جامعه، بیش از هر چیز به شایسته سالاری وابسته است. رانت آموزشی، حتی اگر با نیت خیر هم ایجاد شده باشد، در بلندمدت به سود هیچ کس نخواهد بود.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍17❤1🤔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
۱۰ تیر در تقویم ایران باستان جشن تیرگان است
تیرگان روزی است که در اساطیر ایران آرش کمانگیر، از بلندترین نقطه البرز که دماوند است برای تعیین مرز ایران کمان کشید.
ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه گفته تیرگان روز بزرگداشت مقام نویسندگان بود.
برخی ۱۳ تیر را نیز روز تیرگان میدانند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
تیرگان روزی است که در اساطیر ایران آرش کمانگیر، از بلندترین نقطه البرز که دماوند است برای تعیین مرز ایران کمان کشید.
ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه گفته تیرگان روز بزرگداشت مقام نویسندگان بود.
برخی ۱۳ تیر را نیز روز تیرگان میدانند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤11
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
❤6👍5👎1🔥1🤔1
حمایت البرادعی از طارمی
البرادعی، مدیرکل پیشین آژانس بینالمللی انرژی اتمی با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی «ایکس» نسبت به اعتراض مهدی طارمی درمورد شرایط میزبانی جامجهانی در کشور آمریکا واکنش نشان داد و نوشت: مایه ننگ فیفاست که چنین رفتار پست و حقیرانهای از سوی دولت آمریکا را بپذیرد.
#فرهیختگان روزن آگاهی
البرادعی، مدیرکل پیشین آژانس بینالمللی انرژی اتمی با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی «ایکس» نسبت به اعتراض مهدی طارمی درمورد شرایط میزبانی جامجهانی در کشور آمریکا واکنش نشان داد و نوشت: مایه ننگ فیفاست که چنین رفتار پست و حقیرانهای از سوی دولت آمریکا را بپذیرد.
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍20🤔2
غذا به مثابه امری سیاسی
مشاهدات میدانیام در حوزهی غذا و سبک غذایی گروههایی در کلانشهر تهران، طی یک سال اخیر بهویژه سال ۱۴۰۵، توصیف فروپاشی #هابیتوس طبقه متوسط و تغییرات اجباری در #تمایز_اجتماعی جامعه است:
۱- وجود تغییرات منوی واحدهای غذایی با عنوان: غذای نیمپرس، غذای اقتصادی، مینی پرس، مینی ساندویچ ، خورش بدون گوشت
۲- وجود دکههای فراوان غذای خیابانی با عرضه سیبزمینی و تخم مرغ آبپز در مناطقی از تهران( ۶، ۹، ۱۱، ۱۲، ۱۸ )
۳- حذف تنوع غذایی منوی کافهها
۴- تقاضا و عرضهی آب کله پاچه به دلیل ارزان بودن بجای مغز، زبان، گوشت، بناگوش
۵- کاهش حجم غذاهایی چون آش، هلیم، سالاد، سیبزمینی سرخکرده
۶- احیا و رونق غذاهای فراموش شده طبقات فرودست بدون گوشت و چاشنی؛ مانند دمپختک، دمی گوجه، کله جوش، آب دوغ خیار
️این تغییرات در سطوح خرد سبک زندگی و مصرفی بخشهایی از جامعه، نشانههایی از دگرگونی یکی از بزرگترین میدانهای زیست روزمره یعنیغذاست.
غذا میدان گسترده اقتصادی و شغلی مردم دنیا با تولید، فرآوری، تهیه مواد غذایی و ارائهی آن به متقاضیان و دوستداران غذاست.
تأمین امنیت غذایی پایدار جوامع نیز از سیاستهای راهبردی و مهم نظامهای حکمرانی و دولتهاست. ازجمله عوامل برهمزنندهی این امنیت عبارتند از:
۱- جنگ
۲- رخدادهای طبیعی زلزله، سیل، خشکسالی، طوفان
۳- رکود اقتصادی
۴- ناترازی حکمرانی
۵- شکاف طبقاتی ساختاری
در این شرایط #غذا از کارکرد تغذیه، سلامت، تفریح، شادی، اجتماعساز و آیینی؛ خارج شده و به مثابه یک #امر_سیاسی عمل میکند.
امر سیاسی در تعریفی ساده و روان، هر فضا، موقعیت یا مسئلهای است که در آن جامعه دچار خطکشی، تضاد منافع یا بحث بر سر #قدرت و #عدالت میشود. موضوعی که جامعه را به قطبهای مختلف تقسیم میکند. مانند حجاب اجباری، تداوم جنگ، صلح، آزادی، برابری، رفاه. در همهی این موارد ما وارد قلمروی امر سیاسی شدهایم.
غذا از یک نیاز ساده زیستشناختی فراتر رفته و در کانون امر سیاسی نشسته؛ یعنی همان میدان پرتنشی که در آن قدرت اعمال میشود، نابرابریها شکل میگیرند و بقای گروههای اجتماعی به چالش کشیده میشود.
در شرایط کنونی ایران، #تورم فزاینده و #گرانی مواد خوراکی، غذا را به #ابزار_نابرابری تبدیل کرده. نوع تغذیه دیگر نشاندهنده سلیقه و سبک زندگی جامعه نیست، بلکه مرزهای خشونت #طرد_اجتماعی را برای کارگران، سالمندان، کودکان، معلولان، و سایر گروههای به حاشیه رانده شده ترسیم میکند. کوچک شدن پیاپی سفرهها، تابآوری اجتماعی آنان را بلعیده و فاصله طبقاتی را به شکلی روزمره نمایش میدهد.
وقتی دسترسی به غذا یک امر سیاسی میشود، واکنش جامعه به آن نیز ماهیتی سیاسی پیدا میکند. اعتراضات معیشتی، تلاش برای حفظ بقا و حتی تاکتیکهای پنهان روزمره خانوادهها برای مدیریت گرسنگی یا سوءتغذیه، همگی فرمهایی از #رویارویی_فرودستان با ساختارهای کلان قدرت است. در زمان بحران، سفرهی خالی افراد، محرک اصلی اعتراضات و کنشگریهای اجتماعی است.
دولتها و نهادهای قدرت، از طریق سیاستگذاریهای کلان اقتصادی بر #بدن شهروندان؛ چیره شده و مفهوم #زیستسیاست را جامهی عمل میپوشانند. اینکه چه کسی توانایی تأمین پروتئین دارد و چه کسی ناچار به سمت مصرف کالریهای ارزان و بیکیفیت میرود تا فقط زنده بماند؛ یک مسئله کاملاً سیاسی و مرتبط با توزیع #قدرت است.
در مقیاس جهانی نیز مسئله غذا پیوندی ناگسستنی با هژمونی سیاسی دارد. استفاده از مواد غذایی به عنوان سلاح و اهرم فشار در جنگها و تحریمها تا سلطه شرکتهای قدرت مدار بر بذرها، زمینهای کشاورزی و منابع آب؛ نشان میدهند که شکم انسانها به میدان بازی قدرتهای بزرگ تبدیل شده است!
مسئله ایران امروز بیش از آنکه قحطی باشد، افت دسترسی اقتصادی به غذا است. در شاخص جهانی امنیت غذایی اکونومیست، کشورهای فنلاند، ایرلند، نروژ، فرانسه در صدر قرار دارند و این شاخص غذا را از زاویه توان خرید، دسترسی، کیفیت و ایمنی، و پایداری بررسی میکند. این گزارش تأکید کرده که افت توان خرید، یکی از مهمترین عوامل تضعیف امنیت غذایی جهان بوده. این همان نقطهای است که وضعیت ایران را نگرانکننده میکند. جهش قیمت خوراکیها میتواند لایهای تازه از #ناامنی غذایی بسازد؛ نه الزاماً به شکل گرسنگی آشکار، بلکه به شکل حذف گوشت، کاهش لبنیات، جایگزینی و وابستگی بیشتر به غذای ارزان، حجیم و کم ارزشتر( نواندیش، خرداد ۱۴۰۵).
فریبا نظری
۱۰ تیر ۱۴۰۵
#فرهیختگان روزن آگاهی
مشاهدات میدانیام در حوزهی غذا و سبک غذایی گروههایی در کلانشهر تهران، طی یک سال اخیر بهویژه سال ۱۴۰۵، توصیف فروپاشی #هابیتوس طبقه متوسط و تغییرات اجباری در #تمایز_اجتماعی جامعه است:
۱- وجود تغییرات منوی واحدهای غذایی با عنوان: غذای نیمپرس، غذای اقتصادی، مینی پرس، مینی ساندویچ ، خورش بدون گوشت
۲- وجود دکههای فراوان غذای خیابانی با عرضه سیبزمینی و تخم مرغ آبپز در مناطقی از تهران( ۶، ۹، ۱۱، ۱۲، ۱۸ )
۳- حذف تنوع غذایی منوی کافهها
۴- تقاضا و عرضهی آب کله پاچه به دلیل ارزان بودن بجای مغز، زبان، گوشت، بناگوش
۵- کاهش حجم غذاهایی چون آش، هلیم، سالاد، سیبزمینی سرخکرده
۶- احیا و رونق غذاهای فراموش شده طبقات فرودست بدون گوشت و چاشنی؛ مانند دمپختک، دمی گوجه، کله جوش، آب دوغ خیار
️این تغییرات در سطوح خرد سبک زندگی و مصرفی بخشهایی از جامعه، نشانههایی از دگرگونی یکی از بزرگترین میدانهای زیست روزمره یعنیغذاست.
غذا میدان گسترده اقتصادی و شغلی مردم دنیا با تولید، فرآوری، تهیه مواد غذایی و ارائهی آن به متقاضیان و دوستداران غذاست.
تأمین امنیت غذایی پایدار جوامع نیز از سیاستهای راهبردی و مهم نظامهای حکمرانی و دولتهاست. ازجمله عوامل برهمزنندهی این امنیت عبارتند از:
۱- جنگ
۲- رخدادهای طبیعی زلزله، سیل، خشکسالی، طوفان
۳- رکود اقتصادی
۴- ناترازی حکمرانی
۵- شکاف طبقاتی ساختاری
در این شرایط #غذا از کارکرد تغذیه، سلامت، تفریح، شادی، اجتماعساز و آیینی؛ خارج شده و به مثابه یک #امر_سیاسی عمل میکند.
امر سیاسی در تعریفی ساده و روان، هر فضا، موقعیت یا مسئلهای است که در آن جامعه دچار خطکشی، تضاد منافع یا بحث بر سر #قدرت و #عدالت میشود. موضوعی که جامعه را به قطبهای مختلف تقسیم میکند. مانند حجاب اجباری، تداوم جنگ، صلح، آزادی، برابری، رفاه. در همهی این موارد ما وارد قلمروی امر سیاسی شدهایم.
غذا از یک نیاز ساده زیستشناختی فراتر رفته و در کانون امر سیاسی نشسته؛ یعنی همان میدان پرتنشی که در آن قدرت اعمال میشود، نابرابریها شکل میگیرند و بقای گروههای اجتماعی به چالش کشیده میشود.
در شرایط کنونی ایران، #تورم فزاینده و #گرانی مواد خوراکی، غذا را به #ابزار_نابرابری تبدیل کرده. نوع تغذیه دیگر نشاندهنده سلیقه و سبک زندگی جامعه نیست، بلکه مرزهای خشونت #طرد_اجتماعی را برای کارگران، سالمندان، کودکان، معلولان، و سایر گروههای به حاشیه رانده شده ترسیم میکند. کوچک شدن پیاپی سفرهها، تابآوری اجتماعی آنان را بلعیده و فاصله طبقاتی را به شکلی روزمره نمایش میدهد.
وقتی دسترسی به غذا یک امر سیاسی میشود، واکنش جامعه به آن نیز ماهیتی سیاسی پیدا میکند. اعتراضات معیشتی، تلاش برای حفظ بقا و حتی تاکتیکهای پنهان روزمره خانوادهها برای مدیریت گرسنگی یا سوءتغذیه، همگی فرمهایی از #رویارویی_فرودستان با ساختارهای کلان قدرت است. در زمان بحران، سفرهی خالی افراد، محرک اصلی اعتراضات و کنشگریهای اجتماعی است.
دولتها و نهادهای قدرت، از طریق سیاستگذاریهای کلان اقتصادی بر #بدن شهروندان؛ چیره شده و مفهوم #زیستسیاست را جامهی عمل میپوشانند. اینکه چه کسی توانایی تأمین پروتئین دارد و چه کسی ناچار به سمت مصرف کالریهای ارزان و بیکیفیت میرود تا فقط زنده بماند؛ یک مسئله کاملاً سیاسی و مرتبط با توزیع #قدرت است.
در مقیاس جهانی نیز مسئله غذا پیوندی ناگسستنی با هژمونی سیاسی دارد. استفاده از مواد غذایی به عنوان سلاح و اهرم فشار در جنگها و تحریمها تا سلطه شرکتهای قدرت مدار بر بذرها، زمینهای کشاورزی و منابع آب؛ نشان میدهند که شکم انسانها به میدان بازی قدرتهای بزرگ تبدیل شده است!
مسئله ایران امروز بیش از آنکه قحطی باشد، افت دسترسی اقتصادی به غذا است. در شاخص جهانی امنیت غذایی اکونومیست، کشورهای فنلاند، ایرلند، نروژ، فرانسه در صدر قرار دارند و این شاخص غذا را از زاویه توان خرید، دسترسی، کیفیت و ایمنی، و پایداری بررسی میکند. این گزارش تأکید کرده که افت توان خرید، یکی از مهمترین عوامل تضعیف امنیت غذایی جهان بوده. این همان نقطهای است که وضعیت ایران را نگرانکننده میکند. جهش قیمت خوراکیها میتواند لایهای تازه از #ناامنی غذایی بسازد؛ نه الزاماً به شکل گرسنگی آشکار، بلکه به شکل حذف گوشت، کاهش لبنیات، جایگزینی و وابستگی بیشتر به غذای ارزان، حجیم و کم ارزشتر( نواندیش، خرداد ۱۴۰۵).
این کوچ اجباری به کالریهای ارزان و کم ارزش، تنها یک بحران تغذیهای نیست؛ بلکه بازتولید خاموش نابرابری و خشونت در جامعه است و هشداری بر اینکه وقتی غذا سیاسی میشود، تلاش برای دستیابی بدان نیز دیر یا زود چهرهی سیاسی خود را نشان میدهد.
فریبا نظری
۱۰ تیر ۱۴۰۵
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍17❤4
اثر مادر ترزا: چرا مهربانی مسری است؟
مادر ترزا راهبهای کاتولیک و نیکوکار بود که عمر خود را صرف خدمت به فقرا و بیماران در کلکته کرد.او در سال ۱۹۷۹ جایزهی صلح نوبل را دریافت کرد و به نماد جهانی مهربانی تبدیل شد. مهربانی یعنی انتخاب آگاهانهی انجام دادن کار نیک بدون چشمداشت.
اثر مادر ترزا پدیدهای روانشناختیست که از نام «مادر ترزا» گرفته شده است.این پدیده به این ایده اشاره میکند که مشاهدهی رفتار محبتآمیز و انساندوستانه احساسات مثبت و انگیزهی مهربان بودن را در انسان افزایش میدهد.
درواقع، اثر مادر ترزا به این پدیده اشاره میکند که انسان با دیدن یا شنیدن رفتارهای مهربانانه به انجام رفتارهای مهربانانه ترغیب میشود.به بیان ساده، مهربانی مهربانی میآفریند.
دو نکتهی مهم دربارهی اثر مادر ترزا
۱. دیدن،شنیدن یا روایت کردن رفتار مهربانانه تأثیر شگفتی بر روان ما میگذارد.
۲. اثر مادر ترزا سیستم ایمنی بدن را تقویت میکند. در مطالعهای در دانشگاه هاروارد، داوطلبان فیلمی ۵۰ دقیقهای از فعالیتهای انساندوستانهی مادر ترزا در خیابانهای کلکته را تماشا کردند. پژوهشگران قبل و بعد از تماشای فیلم میزان مادهای به نام «ایمونوگلوبولین» یا «آنتیبادی» را اندازه گرفتند. نتیجه شگفتانگیز بود. با دیدن صحنههای مهربانی میزان این ماده بهطور قابل توجهی افزایش یافت.حتی تا مدتی پس از پایان فیلم نیز میزان این ماده ثابت ماند.
چرا مشاهدهی مهربانی چنین تاثیری دارد؟
۱. ما برای مهربانی ساخته شدهایم.انسانها در طول تکامل با همکاری، مراقبت از یکدیگر و عشق ورزیدن زنده ماندهاند.بنابراین، مغز و بدن ما طوری تکامل یافته که مهربانی و محبت به سلامت جسم و روان ما پیوند خورده است.
۲. احساس مهربانی مهمتر از خودِ عمل مهربانیست.نکتهی مهم این است که تأثیر مهربانی فقط به انجام آن محدود نمیشود: ممکن است مهربانی کنید، به شما مهربانی کنند، شاهد مهربانی باشید یا آن را روایت کنید. در هر چهار حالت اگر احساس مهربانی را تجربه کنید،بدن شما واکنش مثبتی نشان میدهد.
۳. مهربانی نقطهی مقابل استرس است. استرس از آنچه روی میدهد ناشی نمیشود، بلکه از احساسی که آن رویداد در ما ایجاد میکند نشئت میگیرد. همینطور مهربانی نیز از «احساس مهربانی» ناشی میشود. بنابراین، مشاهدهی مهربانی میتواند تقریباً همان تاثیر مثبتی را داشته باشد که عمل مهربانی دارد.
یک هشدار مهم: مهربانی همیشه مفید است، اما تا جایی که انسان خودش را فرسوده نکند. مهربانی بدون حدومرز میتواند به فرسودگی روانی منجر شود. گاهی لازم است مهربانی را متوجه خودمان کنیم؛ خودمراقبتی نیز شکلی از مهربانیست.
خلاصه اثر مادر ترزا میگوید: مشاهدهی مهربانی همانند مهربانی کردن میتواند احساسات مثبت را برانگیزد، استرس را کاهش دهد و سیستم ایمنی بدن را بهبود بخشد. به همین دلیل، نهتنها انجام کارهای انساندوستانه، بلکه دیدن، شنیدن و روایت کردن آنها نیز بر سلامت روان و جسم انسان اثر مثبت میگذارد.
اثر مادر ترزا چگونه شکل میگیرد؟
۱. مشاهدهی رفتار انساندوستانه: ما به رفتار مهربانانهی دیگران توجه میکنیم.
۲. همدلی: در این حالت مغز تا حدی احساس و رفتار مهربانانه را در خود بازسازی میکند و نورونهای مرتبط با همدلی در مغز فعال میشوند.
۳. فعال شدن عواطف مثبت: در این مرحله احساس مهربانی در ما فعال میشود.
۴. فعال شدن سیستم عصبی پاراسمپاتیک: در این مرحله استرس کاهش مییابد و ما احساس آرامش میکنیم.
۵. مهربانی منتقل میشود. ما انگیزه پیدا میکنیم که خودمان نیز با دیگران با مهربانی رفتار کنیم.
چگونه مهربان باشیم؟
۱. برای مهربان بودن نیاز نیست کارهای خارقالعادهای را انجام دهیم؛ هرچه بیشتر با مهربانی مواجه شویم، احتمال دارد خودمان نیز مهربانتر شویم.
۲.داستانهای الهامبخش بخوانید. زندگی انسانهای فداکار را مطالعه کنید. فیلمها و مستندهای انساندوستانه ببینید.
۳. مهربانی را مشاهده کنید. تنها به مهربان بودن اکتفا نکنید؛ دیدن آن نیز مؤثر است. به مهربانیهای دیگران توجه کنید.
۴. هرروز رفتار مهربانانهی دیگران را یادداشت کنید. بهجای تمرکز بر خطاهای دیگران خوبیهایشان را نیز ببینید.
۵. مهربانیهای کوچک را تمرین کنید. اثر مادر ترزا از کارهای کوچک شروع میشود: احترام بگذارید. تشویق کنید، تشکر کنید، با حوصله گوش دهید، بدون چشمداشت به دیگران کمک کنید.
۶. از بیحسی اخلاقی دوری کنید. گاهی تکرار مشکلات باعث میشود رنج دیگران برای ما عادی شود.
۷. با افراد مهربان معاشرت کنید. معاشرت با افراد مهربان نگرش و رفتار ما را تغییر میدهد.
۸. با خودتان نیز مهربان باشید. مدام خودتان را سرزنش نکنید. به نیازهایتان پاسخ دهید و از خودتان مراقبت کنید.
محمدرضا سلیمی
#فرهیختگان روزن آگاهی
مادر ترزا راهبهای کاتولیک و نیکوکار بود که عمر خود را صرف خدمت به فقرا و بیماران در کلکته کرد.او در سال ۱۹۷۹ جایزهی صلح نوبل را دریافت کرد و به نماد جهانی مهربانی تبدیل شد. مهربانی یعنی انتخاب آگاهانهی انجام دادن کار نیک بدون چشمداشت.
اثر مادر ترزا پدیدهای روانشناختیست که از نام «مادر ترزا» گرفته شده است.این پدیده به این ایده اشاره میکند که مشاهدهی رفتار محبتآمیز و انساندوستانه احساسات مثبت و انگیزهی مهربان بودن را در انسان افزایش میدهد.
درواقع، اثر مادر ترزا به این پدیده اشاره میکند که انسان با دیدن یا شنیدن رفتارهای مهربانانه به انجام رفتارهای مهربانانه ترغیب میشود.به بیان ساده، مهربانی مهربانی میآفریند.
دو نکتهی مهم دربارهی اثر مادر ترزا
۱. دیدن،شنیدن یا روایت کردن رفتار مهربانانه تأثیر شگفتی بر روان ما میگذارد.
۲. اثر مادر ترزا سیستم ایمنی بدن را تقویت میکند. در مطالعهای در دانشگاه هاروارد، داوطلبان فیلمی ۵۰ دقیقهای از فعالیتهای انساندوستانهی مادر ترزا در خیابانهای کلکته را تماشا کردند. پژوهشگران قبل و بعد از تماشای فیلم میزان مادهای به نام «ایمونوگلوبولین» یا «آنتیبادی» را اندازه گرفتند. نتیجه شگفتانگیز بود. با دیدن صحنههای مهربانی میزان این ماده بهطور قابل توجهی افزایش یافت.حتی تا مدتی پس از پایان فیلم نیز میزان این ماده ثابت ماند.
چرا مشاهدهی مهربانی چنین تاثیری دارد؟
۱. ما برای مهربانی ساخته شدهایم.انسانها در طول تکامل با همکاری، مراقبت از یکدیگر و عشق ورزیدن زنده ماندهاند.بنابراین، مغز و بدن ما طوری تکامل یافته که مهربانی و محبت به سلامت جسم و روان ما پیوند خورده است.
۲. احساس مهربانی مهمتر از خودِ عمل مهربانیست.نکتهی مهم این است که تأثیر مهربانی فقط به انجام آن محدود نمیشود: ممکن است مهربانی کنید، به شما مهربانی کنند، شاهد مهربانی باشید یا آن را روایت کنید. در هر چهار حالت اگر احساس مهربانی را تجربه کنید،بدن شما واکنش مثبتی نشان میدهد.
۳. مهربانی نقطهی مقابل استرس است. استرس از آنچه روی میدهد ناشی نمیشود، بلکه از احساسی که آن رویداد در ما ایجاد میکند نشئت میگیرد. همینطور مهربانی نیز از «احساس مهربانی» ناشی میشود. بنابراین، مشاهدهی مهربانی میتواند تقریباً همان تاثیر مثبتی را داشته باشد که عمل مهربانی دارد.
یک هشدار مهم: مهربانی همیشه مفید است، اما تا جایی که انسان خودش را فرسوده نکند. مهربانی بدون حدومرز میتواند به فرسودگی روانی منجر شود. گاهی لازم است مهربانی را متوجه خودمان کنیم؛ خودمراقبتی نیز شکلی از مهربانیست.
خلاصه اثر مادر ترزا میگوید: مشاهدهی مهربانی همانند مهربانی کردن میتواند احساسات مثبت را برانگیزد، استرس را کاهش دهد و سیستم ایمنی بدن را بهبود بخشد. به همین دلیل، نهتنها انجام کارهای انساندوستانه، بلکه دیدن، شنیدن و روایت کردن آنها نیز بر سلامت روان و جسم انسان اثر مثبت میگذارد.
اثر مادر ترزا چگونه شکل میگیرد؟
۱. مشاهدهی رفتار انساندوستانه: ما به رفتار مهربانانهی دیگران توجه میکنیم.
۲. همدلی: در این حالت مغز تا حدی احساس و رفتار مهربانانه را در خود بازسازی میکند و نورونهای مرتبط با همدلی در مغز فعال میشوند.
۳. فعال شدن عواطف مثبت: در این مرحله احساس مهربانی در ما فعال میشود.
۴. فعال شدن سیستم عصبی پاراسمپاتیک: در این مرحله استرس کاهش مییابد و ما احساس آرامش میکنیم.
۵. مهربانی منتقل میشود. ما انگیزه پیدا میکنیم که خودمان نیز با دیگران با مهربانی رفتار کنیم.
چگونه مهربان باشیم؟
۱. برای مهربان بودن نیاز نیست کارهای خارقالعادهای را انجام دهیم؛ هرچه بیشتر با مهربانی مواجه شویم، احتمال دارد خودمان نیز مهربانتر شویم.
۲.داستانهای الهامبخش بخوانید. زندگی انسانهای فداکار را مطالعه کنید. فیلمها و مستندهای انساندوستانه ببینید.
۳. مهربانی را مشاهده کنید. تنها به مهربان بودن اکتفا نکنید؛ دیدن آن نیز مؤثر است. به مهربانیهای دیگران توجه کنید.
۴. هرروز رفتار مهربانانهی دیگران را یادداشت کنید. بهجای تمرکز بر خطاهای دیگران خوبیهایشان را نیز ببینید.
۵. مهربانیهای کوچک را تمرین کنید. اثر مادر ترزا از کارهای کوچک شروع میشود: احترام بگذارید. تشویق کنید، تشکر کنید، با حوصله گوش دهید، بدون چشمداشت به دیگران کمک کنید.
۶. از بیحسی اخلاقی دوری کنید. گاهی تکرار مشکلات باعث میشود رنج دیگران برای ما عادی شود.
۷. با افراد مهربان معاشرت کنید. معاشرت با افراد مهربان نگرش و رفتار ما را تغییر میدهد.
۸. با خودتان نیز مهربان باشید. مدام خودتان را سرزنش نکنید. به نیازهایتان پاسخ دهید و از خودتان مراقبت کنید.
محمدرضا سلیمی
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤13👍3👎2
سهمیه؛ حمایت یا تداوم بیعدالتی؟
سیدجواد میرموسوی
دکتر جعفریان، جانشین وزیر بهداشت اعلام کرده که حدود ۶۰ درصد پذیرفته شدگان رشته پزشکی از طریق انواع سهمیهها وارد دانشگاه میشوند و همزمان مسئولان از وجود بیش از ۳۰ نوع سهمیه در نظام پذیرش دانشجو سخن میگویند، این پرسش جدی مطرح میشود که آیا نظام آموزشی کشور همچنان بر اصل شایسته سالاری استوار است یا بر توزیع امتیازهای ویژه؟ حمایت از خانوادههای ایثارگران، مناطق محروم و اقشار کمبرخوردار، یک ضرورت اخلاقی و اجتماعی است؛ اما حمایت واقعی با پایین آوردن معیارهای رقابت تفاوت دارد. اگر هدف، ایجاد عدالت آموزشی است، باید امکانات آموزشی را عادلانه توزیع کرد، نه اینکه نتیجه رقابت را تغییر داد.
سالهاست که به جای توانمند سازی گروههای هدف از طریق آموزش باکیفیت، کلاسهای تقویتی، امکانات برابر و رفع محرومیت های آموزشی، ساده ترین راه یعنی گسترش سهمیه ها انتخاب شده است. این سیاست شاید در کوتاهمدت رضایت برخی گروهها را جلب کند، اما در بلندمدت میتواند به کاهش انگیزه، تضعیف اعتماد عمومی به نظام پذیرش دانشگاهها و حتی افت کیفیت آموزش در رشتههای حساس، به ویژه پزشکی، منجر شود.
پزشکی، مهندسی و سایر رشتههای تخصصی، عرصه آزمون و خطا نیستند. جامعه انتظار دارد پزشک، صرف نظر از نحوه ورودش به دانشگاه، از بالاترین سطح دانشی و تخصصی برخوردار باشد. هر سیاستی که این اعتماد را خدشه دار کند، در نهایت هزینه آن را همه مردم خواهند پرداخت. اگر عدالت آموزشی هدف است، باید از مدرسه آغاز شود؛ از تجهیز مدارس محروم، ارتقای کیفیت آموزش، حمایت از معلمان، برگزاری دورههای آمادگی رایگان و ایجاد فرصتهای برابر برای همه دانشآموزان. عدالت یعنی همه از خط شروع یکسانی برخوردار باشند، نه اینکه در خط پایان برای برخی امتیاز ویژه در نظر گرفته شود.
نتیجهگیری راهبردی:
پس از چهار دهه، زمان آن رسیده است که نظام سهمیه بندی مورد بازنگری اساسی قرار گیرد. آینده علم، دانشگاه و سلامت جامعه، بیش از هر چیز به شایسته سالاری وابسته است. رانت آموزشی، حتی اگر با نیت خیر هم ایجاد شده باشد، در بلندمدت به سود هیچ کس نخواهد بود.
#فرهیختگان روزن آگاهی
سیدجواد میرموسوی
دکتر جعفریان، جانشین وزیر بهداشت اعلام کرده که حدود ۶۰ درصد پذیرفته شدگان رشته پزشکی از طریق انواع سهمیهها وارد دانشگاه میشوند و همزمان مسئولان از وجود بیش از ۳۰ نوع سهمیه در نظام پذیرش دانشجو سخن میگویند، این پرسش جدی مطرح میشود که آیا نظام آموزشی کشور همچنان بر اصل شایسته سالاری استوار است یا بر توزیع امتیازهای ویژه؟ حمایت از خانوادههای ایثارگران، مناطق محروم و اقشار کمبرخوردار، یک ضرورت اخلاقی و اجتماعی است؛ اما حمایت واقعی با پایین آوردن معیارهای رقابت تفاوت دارد. اگر هدف، ایجاد عدالت آموزشی است، باید امکانات آموزشی را عادلانه توزیع کرد، نه اینکه نتیجه رقابت را تغییر داد.
سالهاست که به جای توانمند سازی گروههای هدف از طریق آموزش باکیفیت، کلاسهای تقویتی، امکانات برابر و رفع محرومیت های آموزشی، ساده ترین راه یعنی گسترش سهمیه ها انتخاب شده است. این سیاست شاید در کوتاهمدت رضایت برخی گروهها را جلب کند، اما در بلندمدت میتواند به کاهش انگیزه، تضعیف اعتماد عمومی به نظام پذیرش دانشگاهها و حتی افت کیفیت آموزش در رشتههای حساس، به ویژه پزشکی، منجر شود.
پزشکی، مهندسی و سایر رشتههای تخصصی، عرصه آزمون و خطا نیستند. جامعه انتظار دارد پزشک، صرف نظر از نحوه ورودش به دانشگاه، از بالاترین سطح دانشی و تخصصی برخوردار باشد. هر سیاستی که این اعتماد را خدشه دار کند، در نهایت هزینه آن را همه مردم خواهند پرداخت. اگر عدالت آموزشی هدف است، باید از مدرسه آغاز شود؛ از تجهیز مدارس محروم، ارتقای کیفیت آموزش، حمایت از معلمان، برگزاری دورههای آمادگی رایگان و ایجاد فرصتهای برابر برای همه دانشآموزان. عدالت یعنی همه از خط شروع یکسانی برخوردار باشند، نه اینکه در خط پایان برای برخی امتیاز ویژه در نظر گرفته شود.
نتیجهگیری راهبردی:
پس از چهار دهه، زمان آن رسیده است که نظام سهمیه بندی مورد بازنگری اساسی قرار گیرد. آینده علم، دانشگاه و سلامت جامعه، بیش از هر چیز به شایسته سالاری وابسته است. رانت آموزشی، حتی اگر با نیت خیر هم ایجاد شده باشد، در بلندمدت به سود هیچ کس نخواهد بود.
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍8❤2😢2🔥1
سید محمدصادق خرازی، دیپلمات و سیاستمدار ایرانی، در گفتوگوی اختصاصی با آوش
روایت صادق خرازی از نپذیرفتن سمت سفیر ایران در چین
ظریف مورد علاقه رهبری بود
سید محمدصادق خرازی، دیپلمات و سیاستمدار ایرانی، در گفتوگو با برنامه اتاق بسته آوش درباره نپذیرفتن سمت سفیر در چین گفت: خبر درست است. وقتی آقای رئیسجمهور پزشکیان این موضوع را با حضرت آقا مطرح کرده بودند و ایشان خیلی موافقت بودند و خوشحال شدند. من در جریان نبودم اما کلی اظهار لطف به من داشتند. یک مشکل فنی وجود داشت. من معتقد بودم که نظام باید در کنار سفارت، یک نمایندگی ویژه هم داشته باشد. بخشی از این اختیار را به آقای عارف داده بودند. آن بخشی از حکم را که به آقای عارف نداده بودند، آقای پزشکیان طی نامهای به من ارائه کرد اما تامینکننده دیدگاهم نبود، در آن مقطع، آقای رحمانی فضلی از من بهتر بود. ما رفتیم و خانه نشستیم.
در یوتیوب آوش ببینید:
youtu.be/Us5SHXGHB4E
#فرهیختگان روزن آگاهی
روایت صادق خرازی از نپذیرفتن سمت سفیر ایران در چین
ظریف مورد علاقه رهبری بود
سید محمدصادق خرازی، دیپلمات و سیاستمدار ایرانی، در گفتوگو با برنامه اتاق بسته آوش درباره نپذیرفتن سمت سفیر در چین گفت: خبر درست است. وقتی آقای رئیسجمهور پزشکیان این موضوع را با حضرت آقا مطرح کرده بودند و ایشان خیلی موافقت بودند و خوشحال شدند. من در جریان نبودم اما کلی اظهار لطف به من داشتند. یک مشکل فنی وجود داشت. من معتقد بودم که نظام باید در کنار سفارت، یک نمایندگی ویژه هم داشته باشد. بخشی از این اختیار را به آقای عارف داده بودند. آن بخشی از حکم را که به آقای عارف نداده بودند، آقای پزشکیان طی نامهای به من ارائه کرد اما تامینکننده دیدگاهم نبود، در آن مقطع، آقای رحمانی فضلی از من بهتر بود. ما رفتیم و خانه نشستیم.
در یوتیوب آوش ببینید:
youtu.be/Us5SHXGHB4E
#فرهیختگان روزن آگاهی
YouTube
ظریف مورد علاقه رهبری بود
روایت صادق خرازی از نپذیرفتن سمت سفیر ایران در چین
برنامه «اتاق بسته»؛ سید محمدصادق خرازی، دیپلمات و سیاستمدار ایرانی، در گفتوگوی اختصاصی با آوش تشریح کرد
سید محمدصادق خرازی، دیپلمات و سیاستمدار ایرانی، در گفتوگو با برنامه اتاق بسته آوش درباره نپذیرفتن…
برنامه «اتاق بسته»؛ سید محمدصادق خرازی، دیپلمات و سیاستمدار ایرانی، در گفتوگوی اختصاصی با آوش تشریح کرد
سید محمدصادق خرازی، دیپلمات و سیاستمدار ایرانی، در گفتوگو با برنامه اتاق بسته آوش درباره نپذیرفتن…
🤔2
دومین سالگرد انتخاب پزشکیان برگزار شد | عبدالعلیزاده: تغییرات گستردهای در راه است
دومین سالگرد انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۳ که با انتخاب مسعود پزشکیان همراه بود در دفتر انصاف نیوز برگزار شد. علی عبدالعلیزاده، رئیس ستاد انتخاباتی آقای پزشکیان در این مراسم خبر داده که پس از عبور از شرایط فعلی تغییراتی گسترده در ساختار مدیریتی و اداری کشور رخ خواهد داد.
در این مراسم که با یاد رهبر شهید آغاز شد، چهرههایی همچون زهرا بهروزآذر، الیاس حضرتی، علی عبدالعلیزاده، نورالدین آهی، محمد کبیری، ابراهیم شیخ، رئوف قادری، حجت نظری، محمدرضا جلاییپور، یاسر عرب، حسن مقیمی، و… به بیان دیدگاههای خود دربارهی عملکرد رئیسجمهور پزشکیان پرداختند.
تعدادی از حاضران جلسه: یوسف پزشکیان، حسین کروبی، حبیب عباسی، صادق طیار، وحید مجیدی، علیرضا رحیمی، حمیده بردباری، رضا استاد رحیمی، شهاب طباطبایی، مهدی شیرزاد، محمدرضا جلایی پور، جهانبخش خانجانی، هانی پندآموز، ناصر نصیری، روح الله رهامی، سجاد ستایشی، علیرضا احمدی، رضا رئیسی، بامداد لاجوردی، امید عرب، فریناز زرین مکان، اکبر منتجبی، احسان بیسادی.
لینک فیلم کامل در یوتیوب:
https://youtu.be/mg1M_DiuC4I?si=4k6NPDBq2toUN4n1
▫️سخنرانی علی عبدالعلیزاده: [00:36 - 15:40]
▫️سخنرانی محمدرضا جلاییپور: [15:49 - 21:10]
▫️سخنرانی الیاس حضرتی: [21:11 - 26:30]
▫️سخنرانی یاسر عرب: [26:31 - 29:14]
▫️سخنرانی زهرا بهروزآذر: [29:15 - 34:36]
▫️سخنرانی نورالدین آهی: [34:37 - 38:25]
▫️سخنرانی حجت نظری: [38:27 - 41:07]
▫️سخنرانی ابراهیم شیخ: [41:08 - 44:34]
▫️سخنرانی محمد کبیری: [44:35 - 48:20]
▫️سخنرانی رئوف قادری: [48:21 - 53:05]
▫️سخنرانی حسن مقیمی: [53:06 - 55:38]
گزارش کامل مراسم:
https://ensafnews.com/649825
#فرهیختگان روزن آگاهی
دومین سالگرد انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۳ که با انتخاب مسعود پزشکیان همراه بود در دفتر انصاف نیوز برگزار شد. علی عبدالعلیزاده، رئیس ستاد انتخاباتی آقای پزشکیان در این مراسم خبر داده که پس از عبور از شرایط فعلی تغییراتی گسترده در ساختار مدیریتی و اداری کشور رخ خواهد داد.
در این مراسم که با یاد رهبر شهید آغاز شد، چهرههایی همچون زهرا بهروزآذر، الیاس حضرتی، علی عبدالعلیزاده، نورالدین آهی، محمد کبیری، ابراهیم شیخ، رئوف قادری، حجت نظری، محمدرضا جلاییپور، یاسر عرب، حسن مقیمی، و… به بیان دیدگاههای خود دربارهی عملکرد رئیسجمهور پزشکیان پرداختند.
تعدادی از حاضران جلسه: یوسف پزشکیان، حسین کروبی، حبیب عباسی، صادق طیار، وحید مجیدی، علیرضا رحیمی، حمیده بردباری، رضا استاد رحیمی، شهاب طباطبایی، مهدی شیرزاد، محمدرضا جلایی پور، جهانبخش خانجانی، هانی پندآموز، ناصر نصیری، روح الله رهامی، سجاد ستایشی، علیرضا احمدی، رضا رئیسی، بامداد لاجوردی، امید عرب، فریناز زرین مکان، اکبر منتجبی، احسان بیسادی.
لینک فیلم کامل در یوتیوب:
https://youtu.be/mg1M_DiuC4I?si=4k6NPDBq2toUN4n1
▫️سخنرانی علی عبدالعلیزاده: [00:36 - 15:40]
▫️سخنرانی محمدرضا جلاییپور: [15:49 - 21:10]
▫️سخنرانی الیاس حضرتی: [21:11 - 26:30]
▫️سخنرانی یاسر عرب: [26:31 - 29:14]
▫️سخنرانی زهرا بهروزآذر: [29:15 - 34:36]
▫️سخنرانی نورالدین آهی: [34:37 - 38:25]
▫️سخنرانی حجت نظری: [38:27 - 41:07]
▫️سخنرانی ابراهیم شیخ: [41:08 - 44:34]
▫️سخنرانی محمد کبیری: [44:35 - 48:20]
▫️سخنرانی رئوف قادری: [48:21 - 53:05]
▫️سخنرانی حسن مقیمی: [53:06 - 55:38]
گزارش کامل مراسم:
https://ensafnews.com/649825
#فرهیختگان روزن آگاهی
YouTube
گزارش مراسم دومین سالگرد انتخاب پزشکیان | عبدالعلیزاده: تغییرات گسترده در راه است
دومین سالگرد انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۳ که با انتخاب مسعود پزشکیان همراه بود در دفتر انصاف نیوز برگزار شد. علی عبدالعلیزاده، رئیس ستاد انتخاباتی آقای پزشکیان در این مراسم خبر داده که پس از عبور از شرایط فعلی تغییراتی گسترده در ساختار مدیریتی و اداری…
❤5👎2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
میخواستند پروندههای علیه نیروهای امنیتی در ۱۴۰۱ را مختومه اعلام کنند
محمدهادی ذاکر حسین، دبیر کمیته بررسی اعتراضات ۱۴۰۱ در وزارت کشور، در گفتگو با انصافنیوز گفت که آن سال گروهی اصرار داشتهاند که پروندههای علیه مأموران «حافظ امنیت» به کل مختومه اعلام شود.
گزارشی از این مصاحبه را در سایت انصافنیوز و فیلم کامل را در کانال آپارات و یوتیوب انصاف ببینید.
#فرهیختگان روزن آگاهی
محمدهادی ذاکر حسین، دبیر کمیته بررسی اعتراضات ۱۴۰۱ در وزارت کشور، در گفتگو با انصافنیوز گفت که آن سال گروهی اصرار داشتهاند که پروندههای علیه مأموران «حافظ امنیت» به کل مختومه اعلام شود.
گزارشی از این مصاحبه را در سایت انصافنیوز و فیلم کامل را در کانال آپارات و یوتیوب انصاف ببینید.
#فرهیختگان روزن آگاهی
🤬6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جاحظ گوید از قصاص(واعظانی که تخیل و قصه را بهجای واقعیتمینشانند) پرسیدند:دنیا چیست و دانسه چیست؟
گفت: دنیا همین است که در آن هستید، اما دانسه سرای دیگری است دور از اینجا که اهل آنجا از اینجا و اهل اینجا از آنجا خبر ندارند، جز اینکه نزد ما به ثبوت رسیده است که خانههای دانسه از خیار است و سقفشان از خیار است و چارپایانشان از خیار است و خودشان از خیار هستند و خیارشان هم از خیار است.
گفتند: ای واعظ! گفتی که اهل اینجا از آنجا خبری ندارند، حال آنکه از آنجا خبر دادی!
واعظ درنماند و چنان که رسم ایشان باشد گفت: آری و تعجب منم از همین است که چطور از آنجا خبر دارم!
سهند ایرانمهر
#فرهیختگان روزن آگاهی
گفت: دنیا همین است که در آن هستید، اما دانسه سرای دیگری است دور از اینجا که اهل آنجا از اینجا و اهل اینجا از آنجا خبر ندارند، جز اینکه نزد ما به ثبوت رسیده است که خانههای دانسه از خیار است و سقفشان از خیار است و چارپایانشان از خیار است و خودشان از خیار هستند و خیارشان هم از خیار است.
گفتند: ای واعظ! گفتی که اهل اینجا از آنجا خبری ندارند، حال آنکه از آنجا خبر دادی!
واعظ درنماند و چنان که رسم ایشان باشد گفت: آری و تعجب منم از همین است که چطور از آنجا خبر دارم!
منبع: القصاص* و المذکرون ابوالفرج ابن الجوزی (قرن پنجم)
*قصاص: واعظان قصه پردازی که معمولا سودای منطق و صحت در نقل اخبار را ندارند. ریشه این واژه به قرن اول هجری باز می گردد.( آدام متز، تمدن اسلامی در قرن چهارم هجری، ترجمه علیرضا ذکاوتی)
سهند ایرانمهر
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤12👍5🤔1