گفتوگوی رضا علیجانی با بیبیسی
پشت ظاهر مراسم تشییع دو مسئله مهم آشکار بود: ج.ا پسا خامنهای سعی میکند دوگانه «تفاهم یا انتقام» را به نحوی مدیریت کند. ولی روی دوگانه «خودی و غیرخودی» همچنان تاکید دارد. احتمال رفرم در سیاست خارجی وجود دارد ولی در سیاست داخلی هیچ رفرمی در کار نیست.
حاجیصادقی نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران بیانیه ده مادهای بسیار مهمی خطاب به فرماندهان، پاسداران و بسیجیان داد و گفت...
نکته بارز مراسم غیبت مجتبی خامنهای است که او را همچنان در هالهای از ابهام و به صورت یک «رهبر کتبی» نگه میدارد.
انتقام خون خامنهای به سرنوشت انتقام خون قاسم سلیمانی دچار خواهد شد.
به همان اندازهی «ایران بخوانِ» خامنهای، برخی تحملهایی که در این مدت در رابطه با زنهای بدون حجاب رسمی و یا دعوت از برخی خوانندگان و منتقدان داشتند هم فریبکارانه و تاکتیکی است.
از قول مجتبی نقل شده که اگر از همه بگذرم، از دو نفر نمیگذرم: موسوی و روحانی؛ اینها پدر من را خیلی اذیت کردند.
مشکلاتی که باعث اعتراضات قبلی شد، همچنان باقی است. در همین چند روز...
محور اصلی بیانیه ده مادهای نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران این است که مجتبی خامنهای هرچند توقعات بالاتری دارد اما موافق تفاهمنامه است و به شدت هشدار داد که باید پیرو رهبر باشند و از هر نوع دوگانه سازی و تضعیف تیم مذاکرات پرهیز کنند.
مذاکرات به خاطر مراسم تشییع فقط یک هفته به تعویق افتاد تا هیجانات خاکسپاری خامنهای که از سوی مهاجمان و متجاوزان کشته شده، تمام شود و دوباره ادامه پیدا کند.
هرچند اختلافات پشت صحنهای که توسط نبویان به عرصه تلویزیون کشیده شد، حکایت از این میکرد که مجتبی زنده است، ولی غیبت او در مراسم این شائبه که او در حدی از سلامتی نیست که در انظار عمومی ظاهر بشود را تقویت کرد.
مدیران نظامی و سیاسی حاکم آشکارا در پی آن بودند که شعار انتقام را از آن خودشان بکنند و از دست تندروها بگیرند. بنابراین بالاترین مقامات نظامی و سیاسی خودشان شعار انتقام دادند. همچنین برخی سعی کردند معنای انتقام را تغییر بدهند.
خامنهای هم بعد از ترور قاسم سلیمانی همین کار را کرد و بعد از زدن عین الأسدِ خالی گفت این انتقام نبود و فقط یک سیلی بود. انتقام اصلی خروج آمریکا از منطقه است؛ یعنی منتظر انتقام شخصی نباشید. حالا هم قالیباف دارد همین کار را میکند و میگوید...
جلیلی اما گفت انتقام را باید خود مسئولان بگیرند و میثم ظهوریان نماینده مجلس نیز گفت مذاکره و انتقام موازی هم پیش میرود. مذاکرات نه مانع و نه به جای انتقام است.
ابطحی اعتراض کرد که «چرا رؤسای جمهور قبلی را دعوت نکردید». حال اگر عدم دعوت از محمد خاتمی در چارچوب نظام طبیعی باشد، ولی عدم دعوت از حسن روحانی و احمدینژاد موجه نبود چون که...
عدم دعوت از احمدینژاد و روحانی نشان داد که صفبندیهای داخلی اصلاً تغییر نخواهد کرد.
من الان قضاوت نهایی ندارم که آیا انتخاب آیات عمدی یا غیرعمدی بوده است؛ ممکن است غیرعمدی بوده و مثلا لیستی از آیات را به قاری داده باشند که به همان ترتیب بخواند. اما برخی قرائن هم نشان از عمدی بودن دارد.
آیاتی که برای نیروهای جیهه مقاومت خوانده میشد تماما مثبت بود اما در عین حال برای هیئت مصر و آذربایجان (وچین) هم آیات مثبت خوانده شد، در حالی که طبیعتاً حداقل برای مصر و آذربایجان نباید مثبت میبود. به هر شکل مخاطبان برنامه آن را عمدی فرض کردند و حسن خمینی و بقیه خانواده خمینی به حالت قهر خارج شدند.
مراسم تشییع نشانگر این بود که ج.ا سرپای خودش ایستاده و استمرار دارد و نیز نشان داد چقدر ضعیف و منزوی شده است.
حذف رهبر ج.ا و بخش زیادی از مسئولان نظامی و سیاسی، ضربات اقتصادی فراوان به زیرساختهای اقتصادی و تواناییهای نظامی، اظهر من الشمس است. ولی اغراق در این باره و بیان اینکه ج.ا دیگر قدرت پایداری ندارد و یا اقتصادش فروپاشیده نادرست است. اقتصاد ج.ا دچار فرسودگی بزرگی شده ولی فرونپاشیده است.
اینکه اپوزیسیون و مخالفان ج.ا در داخل حتی نتوانستند در چند جا چند بادکنک سفید هوا بکنند هم بخشی از مسئله است؛ البته صورت و ظاهر آن.
مشکلاتی که باعث اعتراضات دیماه واعتراضات قبل از آن، به محوریت مشکلات اقتصادی، شد همچنان باقی است. در همین چند روز بازنشستهها و دیگر معترضانی باز به خیابان آمدند. این نشان داد که آتش زیر خاکستر داغ است و با اولین نسیم دوباره بیرون خواهد زد.
پزشکیان گفت ما میترسیم مردم دوباره به خیابان بیایند. وزارت اطلاعات هم همین ترس را نشان داد و البته به «دشمن» نسبت داد. به هر حال آتش زیر خاکستر همچنان وجود دارد ولی فعلا در حدی نیست که ج.ا را در کوتاهمدت سرنگون کند.
نکات کاملتر در فایل صوتی
#فرهیختگان راهی به رهایی
پشت ظاهر مراسم تشییع دو مسئله مهم آشکار بود: ج.ا پسا خامنهای سعی میکند دوگانه «تفاهم یا انتقام» را به نحوی مدیریت کند. ولی روی دوگانه «خودی و غیرخودی» همچنان تاکید دارد. احتمال رفرم در سیاست خارجی وجود دارد ولی در سیاست داخلی هیچ رفرمی در کار نیست.
حاجیصادقی نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران بیانیه ده مادهای بسیار مهمی خطاب به فرماندهان، پاسداران و بسیجیان داد و گفت...
نکته بارز مراسم غیبت مجتبی خامنهای است که او را همچنان در هالهای از ابهام و به صورت یک «رهبر کتبی» نگه میدارد.
انتقام خون خامنهای به سرنوشت انتقام خون قاسم سلیمانی دچار خواهد شد.
به همان اندازهی «ایران بخوانِ» خامنهای، برخی تحملهایی که در این مدت در رابطه با زنهای بدون حجاب رسمی و یا دعوت از برخی خوانندگان و منتقدان داشتند هم فریبکارانه و تاکتیکی است.
از قول مجتبی نقل شده که اگر از همه بگذرم، از دو نفر نمیگذرم: موسوی و روحانی؛ اینها پدر من را خیلی اذیت کردند.
مشکلاتی که باعث اعتراضات قبلی شد، همچنان باقی است. در همین چند روز...
محور اصلی بیانیه ده مادهای نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران این است که مجتبی خامنهای هرچند توقعات بالاتری دارد اما موافق تفاهمنامه است و به شدت هشدار داد که باید پیرو رهبر باشند و از هر نوع دوگانه سازی و تضعیف تیم مذاکرات پرهیز کنند.
مذاکرات به خاطر مراسم تشییع فقط یک هفته به تعویق افتاد تا هیجانات خاکسپاری خامنهای که از سوی مهاجمان و متجاوزان کشته شده، تمام شود و دوباره ادامه پیدا کند.
هرچند اختلافات پشت صحنهای که توسط نبویان به عرصه تلویزیون کشیده شد، حکایت از این میکرد که مجتبی زنده است، ولی غیبت او در مراسم این شائبه که او در حدی از سلامتی نیست که در انظار عمومی ظاهر بشود را تقویت کرد.
مدیران نظامی و سیاسی حاکم آشکارا در پی آن بودند که شعار انتقام را از آن خودشان بکنند و از دست تندروها بگیرند. بنابراین بالاترین مقامات نظامی و سیاسی خودشان شعار انتقام دادند. همچنین برخی سعی کردند معنای انتقام را تغییر بدهند.
خامنهای هم بعد از ترور قاسم سلیمانی همین کار را کرد و بعد از زدن عین الأسدِ خالی گفت این انتقام نبود و فقط یک سیلی بود. انتقام اصلی خروج آمریکا از منطقه است؛ یعنی منتظر انتقام شخصی نباشید. حالا هم قالیباف دارد همین کار را میکند و میگوید...
جلیلی اما گفت انتقام را باید خود مسئولان بگیرند و میثم ظهوریان نماینده مجلس نیز گفت مذاکره و انتقام موازی هم پیش میرود. مذاکرات نه مانع و نه به جای انتقام است.
ابطحی اعتراض کرد که «چرا رؤسای جمهور قبلی را دعوت نکردید». حال اگر عدم دعوت از محمد خاتمی در چارچوب نظام طبیعی باشد، ولی عدم دعوت از حسن روحانی و احمدینژاد موجه نبود چون که...
عدم دعوت از احمدینژاد و روحانی نشان داد که صفبندیهای داخلی اصلاً تغییر نخواهد کرد.
من الان قضاوت نهایی ندارم که آیا انتخاب آیات عمدی یا غیرعمدی بوده است؛ ممکن است غیرعمدی بوده و مثلا لیستی از آیات را به قاری داده باشند که به همان ترتیب بخواند. اما برخی قرائن هم نشان از عمدی بودن دارد.
آیاتی که برای نیروهای جیهه مقاومت خوانده میشد تماما مثبت بود اما در عین حال برای هیئت مصر و آذربایجان (وچین) هم آیات مثبت خوانده شد، در حالی که طبیعتاً حداقل برای مصر و آذربایجان نباید مثبت میبود. به هر شکل مخاطبان برنامه آن را عمدی فرض کردند و حسن خمینی و بقیه خانواده خمینی به حالت قهر خارج شدند.
مراسم تشییع نشانگر این بود که ج.ا سرپای خودش ایستاده و استمرار دارد و نیز نشان داد چقدر ضعیف و منزوی شده است.
حذف رهبر ج.ا و بخش زیادی از مسئولان نظامی و سیاسی، ضربات اقتصادی فراوان به زیرساختهای اقتصادی و تواناییهای نظامی، اظهر من الشمس است. ولی اغراق در این باره و بیان اینکه ج.ا دیگر قدرت پایداری ندارد و یا اقتصادش فروپاشیده نادرست است. اقتصاد ج.ا دچار فرسودگی بزرگی شده ولی فرونپاشیده است.
اینکه اپوزیسیون و مخالفان ج.ا در داخل حتی نتوانستند در چند جا چند بادکنک سفید هوا بکنند هم بخشی از مسئله است؛ البته صورت و ظاهر آن.
مشکلاتی که باعث اعتراضات دیماه واعتراضات قبل از آن، به محوریت مشکلات اقتصادی، شد همچنان باقی است. در همین چند روز بازنشستهها و دیگر معترضانی باز به خیابان آمدند. این نشان داد که آتش زیر خاکستر داغ است و با اولین نسیم دوباره بیرون خواهد زد.
پزشکیان گفت ما میترسیم مردم دوباره به خیابان بیایند. وزارت اطلاعات هم همین ترس را نشان داد و البته به «دشمن» نسبت داد. به هر حال آتش زیر خاکستر همچنان وجود دارد ولی فعلا در حدی نیست که ج.ا را در کوتاهمدت سرنگون کند.
نکات کاملتر در فایل صوتی
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤6👍2🔥1😱1
آیتالله جوادی آملی در نماز میت بر تابوت آیتالله خامنهای اول حاضر نشد عبارت الهم انا لانعلم منه الا خیرا را که گواهی بر این است که از میت چیزی جز خوبی ندیده قرائت کند؛ هرچند در نماز میت بر سایر اعضای خانواده خامنهای این عبارت را استفاده کرد.
ده سال پیش آیتالله خامنهای اول نیز در موقع نماز میت بر هاشمی رفسنجانی از بیان این گواهی امتناع کرده بود.
تحکیم ملت
#فرهیختگان روزن آگاهی
ده سال پیش آیتالله خامنهای اول نیز در موقع نماز میت بر هاشمی رفسنجانی از بیان این گواهی امتناع کرده بود.
تحکیم ملت
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍16❤3👎2
«شهید» کیست، «عزت» از کیست؟
محمد سعید حنایی کاشانی
ما در این جهان، بیآنکه بخواهم از جهانی بعد از این جهان سخن بگویم یا آن را فرض قرار دهم، دو زندگی داریم، یکی تا هنگام مرگ و دیگری پس از مرگ.
تا هنگام مرگ آنچه کوشیدهایم و کاشتهایم و به دست آوردهایم یا گرد میآید و باقی میماند و به دست دیگران میرسد یا بر باد میرود و چیزی از آن نمیماند. اگر کاری کرده باشیم که زیبندهٔ زندگی آیندگان باشد و به کار آنان آید پس از مرگ «رشد» میکند و «میبالد» و «ثمر» میدهد و «شکوفا» میشود.
داوری جهان و آیندگان همینجاست که رخ مینماید.
زندگی پس از مرگ برای «هنرمندان» و «متفکران» و «شهیدان» راستین همین جاست که رخ مینماید.
هیچ پیامبر و متفکر و هنرمند و شهید بزرگی در روزگار خود آنقدر در چشم مردمان روزگار خود بزرگ نبوده است که اکنون هست. پس میباید شک کنیم اگر کسی در روزگار خود به ضرب زر و روز و تزویر «بزرگ» است و انبوه کرکسان بر گرد او جمع. تاریخ جهان دادگاه جهان است.
تاریخ آنگاه بهدرستی دربارهٔ تو داوری خواهد کرد که دیگر در «قدرت» نباشی یا «زور»ی در پشت سر تو نباشد! «عزت راستین» آن روز است.
آن روز است که مردمان بدون حجاب معاصرت تو را خواهند دید! اما البته با حجابهایی که آنها نیز شاید باز «زور» یا «مکر و فریبی» دیگر بیش نباشند!
همیشه دروغ هست، همیشه جست و جوی «حقیقت» هست! آیا فردوسی و مولوی و حافظ یا سقراط و افلاطون و ارسطو بهراستی بزرگاند یا نه؟ بزرگیشان در چیست و فراتر رفتن از آنان به معنای چیست؟
ستمگران و جباران، دزدان و غارتگرانی، جلادان و قصابانی، شاید به ضرب زر و زور و تزویر «فرزانه» و «شهید» جا زده شوند، شاعران و هنرمندان و نویسندگانی میانمایه، متفکران و فیلسوفنمایانی میانمایه، صوفینمایانی شیاد، شاید به «شهرت» دست یابند، «ستمدیدگانی» شاید با بدنامی کشته شوند، نامی از آنان برده نشود، کفن و دفنی نداشته باشند، گوری نداشته باشند، سوگواری بر آنان حرام باشد، اما روزگاری که جباران و ستمگران و جلادان و شیادان کنونی دیگر نبودند آنگاه آشکار خواهد شد که «شهید راستین» که بود و جلاد و قصاب و خونریز راستین که روزی آشکار خواهد شد کدامین کسان آثار فکری و هنریشان یا بیمایه بود یا دزدی از دیگران. ما همه دست کم دو بار در این جهان زندگی میکنیم، حتی اگر جهانی دیگر نباشد، یکی تا مرگ یکی پس از مرگ.
برای داوری تاریخ نباید «شتاب» کرد، روزگاری «موسولینی» و «هیتلر» و «استالین» و «مائو» و دیگرانی «رهبر»انی پرستیدنی حتی برای روشنفکران و نویسندگان و هنرمندانی بلندآوازه بودند.
امروز از آن «نام» و «عزت» چه باقی مانده است؟
تاریخ در کار داوری شتاب نمیکند، همانگونه که خورشید به یک باره بالا نمیآید یا پایین نمیرود. «زمان» هرچیزی را «روشن» میکند و البته میدرد و میبلعد.
تاریخ برخی را تبرئه میکند و از آنان اعادهٔ حیثیت میکند و از گور بیرون میکشد و برخی را با همهٔ گورهای طلایی و پر زرق و برقشان در همان لجنزاری که شایستهٔ تدفین در آن بودند فرو میبرد.
تاریخ شکیباست و شتابکار نیست. فرزند انسان است که نادان و ستمگر و شتابکار است.
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍14❤8🤬1
برگهای بر روی ماشین و خانه آقای قائم پناه (معاون اجرایی رئیس جمهور) چسبانده و دولتمردان را تهدید به حذف فیزیکی کردهاند
#فرهیختگان روزن آگاهی
#فرهیختگان روزن آگاهی
👎6😱4🕊1
حیات جشن در زندگی روزمره دههی شصت ایران
https://socialstudy.ihcs.ac.ir/article_9898.html
این مقاله برگرفته از رساله دکتری خانم دکتر لطفی در رشته جامعه شناسی فرهنگی است. امیدوارم به مطالعه آن علاقه مند باشید.نسخه pdf مقاله در سایت معرفی شده قابل دانلود است. در این مقاله بحث های جالبی در خصوص جشن در دهه شصت و تحولات آن آمده است. من، دکتر عباس کاظمی و دکتر محمدامین کنعانی راهنما و مشاور این رساله بودیم.
مجدداً به دکتر لطفی تبریک می گویم
فردین عدالتخواه
#فرهیختگان راهی به رهایی
https://socialstudy.ihcs.ac.ir/article_9898.html
این مقاله برگرفته از رساله دکتری خانم دکتر لطفی در رشته جامعه شناسی فرهنگی است. امیدوارم به مطالعه آن علاقه مند باشید.نسخه pdf مقاله در سایت معرفی شده قابل دانلود است. در این مقاله بحث های جالبی در خصوص جشن در دهه شصت و تحولات آن آمده است. من، دکتر عباس کاظمی و دکتر محمدامین کنعانی راهنما و مشاور این رساله بودیم.
مجدداً به دکتر لطفی تبریک می گویم
فردین عدالتخواه
#فرهیختگان راهی به رهایی
socialstudy.ihcs.ac.ir
حیات جشن در زندگی روزمره دههی شصت ایران
جشن در دهه شصت همچون بسیاری از مناسبات زندگی، متأثر از انقلاب، شکل و شمایلی متفاوت به خود گرفت. موضعگیری صریح حاکمیت نسبت به جشنهای سیاسی سبب حذف جشنهای یادآور حکومت پهلوی شد. جشنها در ساحت زندگی خانوادگی نیز از وقوع انقلاب و تلاطمهای ناشی از آن بینصیب…
❤1
@sokhanranihaa
@sokhanranihaa
جایگاه زبان فارسی؛ هویت فرهنگی یا ابزار اداری؟ روایت اصغر دادبه از یک پرسش بنیادین
فایل صوتی از سخنرانیها
#فرهیختگان راهی به رهایی
فایل صوتی از سخنرانیها
#فرهیختگان راهی به رهایی
🕊2❤1👎1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ایندفعه چه کسی استعفا میدهد؟
بعد از قطع مصاحبه قالیباف توسط صدا و سیما، اینبار نوبت به مصاحبه صفار هرندی رسید.
#فرهیختگان روزن آگاهی
بعد از قطع مصاحبه قالیباف توسط صدا و سیما، اینبار نوبت به مصاحبه صفار هرندی رسید.
#فرهیختگان روزن آگاهی
🤔6🤬1
تأملاتی در استراتژی عاشورایی آیتالله خامنهای؛ محصولِ احساساتِ ایدئولوژیک یا عقل سلیمی برای پارادایم شیفت نظام جمهوری اسلامی؟
مصطفی فقیهی
ترورِ منجر به شهادت رهبر دوم جمهوریاسلامی ایران، با همه تلخیِ مصیبت و صعوبتهایش، در نهایت میتواند فرصتی تثبیتآفرین برای نظام سیاسی مهیا کند و برخلاف تصورات بینالمللی و حتی داخلی، این تهدیدات گسترده میتواند برای مردم، تمامیت ارضی ایران، قدرت مرکزی و نظام سیاسی منتج به فرصتهای بزرگی شود.
برای فهم این موضوع، ابتدا باید منظومهی فکری الهیاتی آیتالله خامنهای را دانست که شاید بتوان آن را در تکجملهی آخرین سخنرانی تاریخی ایشان خلاصه کرد که به این جمله از امام حسین استناد کرد و تمسک جست: «چون منی هیچگاه با یزید، بیعت نخواهم کرد». این یعنی اصرار و پافشاری بر استراتژی آمریکاستیزی و استکبارستیزی او در سیهفتمین سال رهبریاش در نقطهی جوش روابط خصمانهی ایران - آمریکا که عملاً تیر خلاصی بود به مطالبات آمریکا از ایران.
اما چه شد که براساس این فرضیه، ایشان تن داد به این پایان شورانگیز و عاشورایی؟
طی ۳۷ سال زعامت او، بحرانهای بزرگی پدید آمد که بعضاً در طول زمان به ابربحرانهایی لاینحل بدل شد و هویت سیاسی-ایدئولوژیک ایشان را بر همین اساس، شکل داد. بحرانهای شگرفی که چون کلافی سر در گم، کور و لاینحل به حال خود رها شده بود و هیچ راهکاری نبود که برای ایران و نظام، برد - برد محسوب شود. که اگر آیتالله خامنهای تنها به فکر ایران بود، شکستی تاریخی و بیسابقه، به نظام اسلامی تحمیل میشد و در مقابل، اگر تنها به فکر خویش و ایدئولوژی خود بود -چندان که بعضی باور دارند- نسخهی ایران را به دست دشمنانش، میپیچید.
بحرانهای بزرگ دو دههی آخر رهبری ایشان -از جمله جانشینی، هستهای، تعامل با غرب، گروههای مقاومت و نیابتی و خلاصه ماندگاری اسطوره ای در حافظه تاريخی بخشی از جامعه ایرانی و… -در مرور زمان، آنچنان بزرگ شد که هرگونه عقبنشینی از آن بدل میشد به «جام زهری» در گسترهی داخلی- بینالمللی-تاریخی و ایدئولوژیک. البته صرفنظر از بررسیهای غیرمذهبی، گزارههای فوقالذکر در تحلیل مبتنی بر «فرهنگ شیعی» به سادگی قابل هضم است.
پس با تمرکز و ادامهی همان استراتژی و رویهی گذشته و عدم هرگونه «عقبنشینی علنی» از مواضع (براساس همان راهبرد ایشان مبتنی بر عدم تسلیم در برابر یزیدیان دوران) این ابربحرانهای برساخته، به موضوعی لاینحل مبدل شد؛ پس اسرائیل با پشتیبانی تمامعیار آمریکا بر آن شدند تا با حذف رأس هرم، پایانی تاموتمام -به زعم خود- بر «اندیشه و راهبرد خامنهای» موجب شوند. اما از آنجا که او از چنین قصد و مقصودهای تهدیدآمیز در سالیان اخیر و بالاخص ماههای آخر، مطلع و آگاه بود، بر همان راهبرد جسارتامیز و عاشورایی اصرار ورزید و انفجاری احساسی و بنیادین را رقم زد که به انسجام و روحیهی رویاروییجویانه در میان گروههای مختلف ضدامپریالیستی در خاورمیانه منجر شد؛ که بنا به برخی تحلیلها، ادامهی حیات ایران و نظام سیاسی، جز با طراحی یک نقطهی عطف، ممکن نبود.
لذا میتوان چنین ادعا کرد که ایشان -برخلاف انبوه پروپاگاندای رسانههای برونمرزی مُنبعِث از سیاستهای اسرائیل - اگاهانه به قتلگاهِ یزیدیان دوران رفت و رفتاری شهادتطلبانه بروز داد، چرا که در روزهای خطرناکی که حتی عوامترینِ مردم، فرضیهی ترور ایشان را بسیار جدی میپنداشت، علناً در دفتر کار خود حاضر شد تا با قربانی کردن جان خود، راه برونرفتی بتراشد که بازی رو به اضمحلالِ نظام/ایران را به برد-برد بدل کند.
بر اساس این فرضیهی احتمالی که در تیررس قرار گرفتن خود پس از جنگ ۱۲ روزه را «آگاهانه» قلمداد میکند، ایشان با درک دقیق فوائد شهادت در آینهی افکار عمومی ایران و دنیا -که منجر به متمرکزی و همراستاسازی «انرژیهای بدنهی حامی و احساسات گروههایی از مردم» خواهد شد- امکان حل همهی ابَر بحرانهای ایران/نظام را به صورت یکجا و در یک پروسهی احتمالاً کوتاهمدت و میانمدت ممکن میکند تا بر اساس این فرضیهی احتمالی، عملاً «تثبیت جمهوری اسلامی» تحت احساسات ملی-مذهبیِ بخش قابلتوجهی از مردم، به عنوان یکی از معدود راههای برونرفت از مرداب بحرانهای پیشرو، قابلتحقق باشد.
ادامه در Instant view
#فرهیختگان روزن آگاهی
مصطفی فقیهی
ترورِ منجر به شهادت رهبر دوم جمهوریاسلامی ایران، با همه تلخیِ مصیبت و صعوبتهایش، در نهایت میتواند فرصتی تثبیتآفرین برای نظام سیاسی مهیا کند و برخلاف تصورات بینالمللی و حتی داخلی، این تهدیدات گسترده میتواند برای مردم، تمامیت ارضی ایران، قدرت مرکزی و نظام سیاسی منتج به فرصتهای بزرگی شود.
برای فهم این موضوع، ابتدا باید منظومهی فکری الهیاتی آیتالله خامنهای را دانست که شاید بتوان آن را در تکجملهی آخرین سخنرانی تاریخی ایشان خلاصه کرد که به این جمله از امام حسین استناد کرد و تمسک جست: «چون منی هیچگاه با یزید، بیعت نخواهم کرد». این یعنی اصرار و پافشاری بر استراتژی آمریکاستیزی و استکبارستیزی او در سیهفتمین سال رهبریاش در نقطهی جوش روابط خصمانهی ایران - آمریکا که عملاً تیر خلاصی بود به مطالبات آمریکا از ایران.
اما چه شد که براساس این فرضیه، ایشان تن داد به این پایان شورانگیز و عاشورایی؟
طی ۳۷ سال زعامت او، بحرانهای بزرگی پدید آمد که بعضاً در طول زمان به ابربحرانهایی لاینحل بدل شد و هویت سیاسی-ایدئولوژیک ایشان را بر همین اساس، شکل داد. بحرانهای شگرفی که چون کلافی سر در گم، کور و لاینحل به حال خود رها شده بود و هیچ راهکاری نبود که برای ایران و نظام، برد - برد محسوب شود. که اگر آیتالله خامنهای تنها به فکر ایران بود، شکستی تاریخی و بیسابقه، به نظام اسلامی تحمیل میشد و در مقابل، اگر تنها به فکر خویش و ایدئولوژی خود بود -چندان که بعضی باور دارند- نسخهی ایران را به دست دشمنانش، میپیچید.
بحرانهای بزرگ دو دههی آخر رهبری ایشان -از جمله جانشینی، هستهای، تعامل با غرب، گروههای مقاومت و نیابتی و خلاصه ماندگاری اسطوره ای در حافظه تاريخی بخشی از جامعه ایرانی و… -در مرور زمان، آنچنان بزرگ شد که هرگونه عقبنشینی از آن بدل میشد به «جام زهری» در گسترهی داخلی- بینالمللی-تاریخی و ایدئولوژیک. البته صرفنظر از بررسیهای غیرمذهبی، گزارههای فوقالذکر در تحلیل مبتنی بر «فرهنگ شیعی» به سادگی قابل هضم است.
پس با تمرکز و ادامهی همان استراتژی و رویهی گذشته و عدم هرگونه «عقبنشینی علنی» از مواضع (براساس همان راهبرد ایشان مبتنی بر عدم تسلیم در برابر یزیدیان دوران) این ابربحرانهای برساخته، به موضوعی لاینحل مبدل شد؛ پس اسرائیل با پشتیبانی تمامعیار آمریکا بر آن شدند تا با حذف رأس هرم، پایانی تاموتمام -به زعم خود- بر «اندیشه و راهبرد خامنهای» موجب شوند. اما از آنجا که او از چنین قصد و مقصودهای تهدیدآمیز در سالیان اخیر و بالاخص ماههای آخر، مطلع و آگاه بود، بر همان راهبرد جسارتامیز و عاشورایی اصرار ورزید و انفجاری احساسی و بنیادین را رقم زد که به انسجام و روحیهی رویاروییجویانه در میان گروههای مختلف ضدامپریالیستی در خاورمیانه منجر شد؛ که بنا به برخی تحلیلها، ادامهی حیات ایران و نظام سیاسی، جز با طراحی یک نقطهی عطف، ممکن نبود.
لذا میتوان چنین ادعا کرد که ایشان -برخلاف انبوه پروپاگاندای رسانههای برونمرزی مُنبعِث از سیاستهای اسرائیل - اگاهانه به قتلگاهِ یزیدیان دوران رفت و رفتاری شهادتطلبانه بروز داد، چرا که در روزهای خطرناکی که حتی عوامترینِ مردم، فرضیهی ترور ایشان را بسیار جدی میپنداشت، علناً در دفتر کار خود حاضر شد تا با قربانی کردن جان خود، راه برونرفتی بتراشد که بازی رو به اضمحلالِ نظام/ایران را به برد-برد بدل کند.
بر اساس این فرضیهی احتمالی که در تیررس قرار گرفتن خود پس از جنگ ۱۲ روزه را «آگاهانه» قلمداد میکند، ایشان با درک دقیق فوائد شهادت در آینهی افکار عمومی ایران و دنیا -که منجر به متمرکزی و همراستاسازی «انرژیهای بدنهی حامی و احساسات گروههایی از مردم» خواهد شد- امکان حل همهی ابَر بحرانهای ایران/نظام را به صورت یکجا و در یک پروسهی احتمالاً کوتاهمدت و میانمدت ممکن میکند تا بر اساس این فرضیهی احتمالی، عملاً «تثبیت جمهوری اسلامی» تحت احساسات ملی-مذهبیِ بخش قابلتوجهی از مردم، به عنوان یکی از معدود راههای برونرفت از مرداب بحرانهای پیشرو، قابلتحقق باشد.
ادامه در Instant view
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegraph
تأملاتی در استراتژی عاشورایی آیتالله خامنهای؛ محصولِ احساساتِ ایدئولوژیک یا عقل سلیمی برای پارادایم شیفت نظام جمهوری اسلامی؟
ترورِ منجر به شهادت رهبر دوم جمهوریاسلامی ایران، با همه تلخیِ مصیبت و صعوبتهایش، در نهایت میتواند فرصتی تثبیتآفرین برای نظام سیاسی مهیا کند و برخلاف تصورات بینالمللی و حتی داخلی، این تهدیدات گسترده میتواند برای مردم، تمامیت ارضی ایران، قدرت مرکزی…
❤4👍3👎3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نامزد ریاست جمهوری فرانسه:
حتی یک ثانیه هم به این حرف باور ندارم که ایران تهدیدی برای جهان است/تمام دستاورد این حمله غیرقانونی به ایران، تقویت نظام بود که اکنون از پرستیژ و اعتباری کاملاً بیسابقه در جهان برخوردار شده است چرا که ایران موفق شد نتانیاهو و ترامپ را بهطور همزمان شکست دهد...
#فرهیختگان روزن آگاهی
حتی یک ثانیه هم به این حرف باور ندارم که ایران تهدیدی برای جهان است/تمام دستاورد این حمله غیرقانونی به ایران، تقویت نظام بود که اکنون از پرستیژ و اعتباری کاملاً بیسابقه در جهان برخوردار شده است چرا که ایران موفق شد نتانیاهو و ترامپ را بهطور همزمان شکست دهد...
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍12👎7🤬4
پرونده دومین رهبر بسته شد؛ میراث ۳۷ ساله خامنهای چیست؟
گزارشی از الینا فرهادی در دویچهوله فارسی
میراث زمامداری ۳۷ ساله خامنهای چیست؟ گزارش تحلیلی دویچه وله از فرآیند انحصار قدرت، زایش نظام سپاهمحور، بنبست اقتصاد مقاومتی و هراس از گسست ساختاری ایران پس از پایان یک دوران.
#فرهیختگان روزن آگاهی
گزارشی از الینا فرهادی در دویچهوله فارسی
میراث زمامداری ۳۷ ساله خامنهای چیست؟ گزارش تحلیلی دویچه وله از فرآیند انحصار قدرت، زایش نظام سپاهمحور، بنبست اقتصاد مقاومتی و هراس از گسست ساختاری ایران پس از پایان یک دوران.
#فرهیختگان روزن آگاهی
DW
پرونده دومین رهبر بسته شد؛ میراث ۳۷ ساله خامنهای چیست؟
میراث زمامداری ۳۷ ساله خامنهای چیست؟ گزارش تحلیلی دویچه وله از فرآیند انحصار قدرت، زایش نظام سپاهمحور، بنبست اقتصاد مقاومتی و هراس از گسست ساختاری ایران پس از پایان یک دوران.
🔥2❤1👍1
تهییج و تحریک از ما، هزینه و رنج از شما!
حبیب رمضانخانی
غلامرضا قاسمیان
در پاسخ به ایشان:
۱. شما که از حامیان سرسخت تسخیر سفارتها در دهه پیش بودید، در جریان هستید که یکبار سفارت آمریکا را اشغال کردید، نزدیک پنج دهه است با انواع تحریم و این جنگ داریم تاوان پس میدهیم! ما را از تبعات این اشغال برهانید، اشغال واشنگتن پیشکش!
۲. شما ده سال است نتوانستید خاوری را از کانادا برگردانید، حالا چطور میخواهید ترامپ را دستگیر و به ایران انتقال دهید؟
۳. مثل همیشه، شما شعار دهید و دیگران بایستی هزینه داده، بروند و دستگیر کنند! توافق و صلح نباید انجام شود و نیروهای نظامی تا آخرین نفس باید بجنگند!
آنوقت نقش شما این وسط چیست که همیشه از دیگران مایه گذاشته و دیگران باید هزینه توهمات شما را بپردازند؟
۴. تصور کنیم شما و جماعت پایداری که تا به حال بسیاری سلاح دست نگرفتهاید، داوطلب شدید و به واشنگتن رفته و برای دستگیری ترامپ اقدام کردید! اگر آنجا دستگیر شدید، به زندان گوانتانامو منتقل و با آن شکنجهها مواجه شدید، چه تضمینی هست مثل داستان دستگیری در عربستان، همه چیز را انکار نکنید؟
خلاصه اینکه: جماعتی که تا به حال نه سلاح به دست گرفته و نه نشیمنگاهشان از روی فرش سختتر نشسته، مردم را تحریک و نیروهای نظامی را به خطر میاندازند که هزینه توهمات اینها را بپردازند، بدون اینکه خودشان از زیر پتو یا بالای منبر برون شوند...
#فرهیختگان روزن آگاهی
حبیب رمضانخانی
غلامرضا قاسمیان
: ... بروید واشنگتن را اشغال کنید. سگ زرد را کت بسته بیاورید پیش رهبر انقلاب، ایشان هر تصمیمی گرفتند، ما قبول میکنیم.
در پاسخ به ایشان:
۱. شما که از حامیان سرسخت تسخیر سفارتها در دهه پیش بودید، در جریان هستید که یکبار سفارت آمریکا را اشغال کردید، نزدیک پنج دهه است با انواع تحریم و این جنگ داریم تاوان پس میدهیم! ما را از تبعات این اشغال برهانید، اشغال واشنگتن پیشکش!
۲. شما ده سال است نتوانستید خاوری را از کانادا برگردانید، حالا چطور میخواهید ترامپ را دستگیر و به ایران انتقال دهید؟
۳. مثل همیشه، شما شعار دهید و دیگران بایستی هزینه داده، بروند و دستگیر کنند! توافق و صلح نباید انجام شود و نیروهای نظامی تا آخرین نفس باید بجنگند!
آنوقت نقش شما این وسط چیست که همیشه از دیگران مایه گذاشته و دیگران باید هزینه توهمات شما را بپردازند؟
۴. تصور کنیم شما و جماعت پایداری که تا به حال بسیاری سلاح دست نگرفتهاید، داوطلب شدید و به واشنگتن رفته و برای دستگیری ترامپ اقدام کردید! اگر آنجا دستگیر شدید، به زندان گوانتانامو منتقل و با آن شکنجهها مواجه شدید، چه تضمینی هست مثل داستان دستگیری در عربستان، همه چیز را انکار نکنید؟
خلاصه اینکه: جماعتی که تا به حال نه سلاح به دست گرفته و نه نشیمنگاهشان از روی فرش سختتر نشسته، مردم را تحریک و نیروهای نظامی را به خطر میاندازند که هزینه توهمات اینها را بپردازند، بدون اینکه خودشان از زیر پتو یا بالای منبر برون شوند...
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍36❤5
جامعه و قدرت تعیین میکنند که مرگ چه کسانی فاجعه محسوب شود و مرگ چه کسانی اصلاً دیده نشود
امین بزرگیان
١. از منظر جامعهشناسی، سوگواری فقط ابراز احساسات نیست؛ بلکه بازسازی پیوندهای اجتماعی است. امیل دورکیم در کتاب صور ابتدایی حیات دینی نشان داد که آیینهای سوگواری جامعه را دوباره گرد هم میآورند و نظم اخلاقی را بازسازی میکنند.
اگر این آیینها برای گروههایی ممنوع شوند، جامعه فقط عزیزی را از دست نمیدهد؛ بلکه بخشی از انسجام خود را نیز از دست میدهد.
در تراژدی یونان، حق دفن و سوگواری یکی از بنیادیترین حقوق انسانی است. آنتیگونه داستان مقاومت علیه فرمان شاه برای برخورداری از حق سوگواری است. آنتیگونه بهعنوان نماد سرپیچی و مبارزه در اندیشه سیاسی در نسبت با مردگان است؛ گویی انسان بودن در مقام حیوان سیاسی از همانجا آغاز میشود که بتوان برای مردگان احترام قائل شد و با خیالی آسوده اشک ریخت.
٢. حق سوگواری، حقِ اعلام این است که زندگیِ از دسترفته ارزش زیستن داشته است و غیبتش باید در حافظه بازماندگان باقی بماند.
یکی از ویژگیهای خشونت مدرن، آنچنان که جورجو آگامبن توضیح میدهد، محروم کردن بازماندگان از آیین سوگواری است. گورهای بینام، ناپدید کردن جسد، ممنوعیت تشییع جنازه و جلوگیری از یادبود، همگی ادامه خشونت پس از مرگاند.
حقیقت این است که همه جانها به یک اندازه «سوگوارپذیر» (grievable) نیستند. جامعه و قدرت تعیین میکنند که مرگ چه کسانی فاجعه محسوب شود و مرگ چه کسانی اصلاً دیده نشود. بنابراین، حق سوگواری پیش از آنکه حق گریستن باشد، حق بهرسمیتشناختهشدن ارزش یک زندگی است.
٣. اگر این حق را بپذیریم، مبارزه برای عدالت اجتماعی تا لحظه یوتوپیک برابری همه بازماندگان جهت برخورداری از حق عزا ادامه دارد.
#فرهیختگان روزن آگاهی
امین بزرگیان
١. از منظر جامعهشناسی، سوگواری فقط ابراز احساسات نیست؛ بلکه بازسازی پیوندهای اجتماعی است. امیل دورکیم در کتاب صور ابتدایی حیات دینی نشان داد که آیینهای سوگواری جامعه را دوباره گرد هم میآورند و نظم اخلاقی را بازسازی میکنند.
اگر این آیینها برای گروههایی ممنوع شوند، جامعه فقط عزیزی را از دست نمیدهد؛ بلکه بخشی از انسجام خود را نیز از دست میدهد.
در تراژدی یونان، حق دفن و سوگواری یکی از بنیادیترین حقوق انسانی است. آنتیگونه داستان مقاومت علیه فرمان شاه برای برخورداری از حق سوگواری است. آنتیگونه بهعنوان نماد سرپیچی و مبارزه در اندیشه سیاسی در نسبت با مردگان است؛ گویی انسان بودن در مقام حیوان سیاسی از همانجا آغاز میشود که بتوان برای مردگان احترام قائل شد و با خیالی آسوده اشک ریخت.
٢. حق سوگواری، حقِ اعلام این است که زندگیِ از دسترفته ارزش زیستن داشته است و غیبتش باید در حافظه بازماندگان باقی بماند.
یکی از ویژگیهای خشونت مدرن، آنچنان که جورجو آگامبن توضیح میدهد، محروم کردن بازماندگان از آیین سوگواری است. گورهای بینام، ناپدید کردن جسد، ممنوعیت تشییع جنازه و جلوگیری از یادبود، همگی ادامه خشونت پس از مرگاند.
حقیقت این است که همه جانها به یک اندازه «سوگوارپذیر» (grievable) نیستند. جامعه و قدرت تعیین میکنند که مرگ چه کسانی فاجعه محسوب شود و مرگ چه کسانی اصلاً دیده نشود. بنابراین، حق سوگواری پیش از آنکه حق گریستن باشد، حق بهرسمیتشناختهشدن ارزش یک زندگی است.
٣. اگر این حق را بپذیریم، مبارزه برای عدالت اجتماعی تا لحظه یوتوپیک برابری همه بازماندگان جهت برخورداری از حق عزا ادامه دارد.
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤3👍1🔥1
از شکوه جنازهگردانی تا سقوط در حافظه تاريخی
احمد علوی
https://news.gooya.com/2026/07/post-111146.php
#فرهیختگان روزن آگاهی
احمد علوی
https://news.gooya.com/2026/07/post-111146.php
#فرهیختگان روزن آگاهی
Gooya
از شکوه جنازه گردانی تا سقوط در حافظه تاریخی، احمد علوی
۱. مقدمه
👍8👎4❤1
اردشیر امیرارجمند:
۱۱ سال حبس ظالمانه به جرم نقد حاکمیت و اعتراض به فساد ساختاری.
۱۷ سال مقاومت قهرمانانه در مقابل استبداد و دفاع از حق ملت.
#فرهیختگان روزن آگاهی
۱۱ سال حبس ظالمانه به جرم نقد حاکمیت و اعتراض به فساد ساختاری.
۱۷ سال مقاومت قهرمانانه در مقابل استبداد و دفاع از حق ملت.
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤31
از رفراندوم تا خیابان، خجالت بکشيد
مجتبی نجفی
یادتان هست خطاب به گروههای اپوزیسیون طرفدار جنگ نوشتم ما را با تملقتان به ترامپ مصادره نکنید؟ این خطاب به همه آنهایی هم هست که میخواهند من و هزاران هزار ایرانی مثل من را به نام ملت ایران به خاطر برگزاری یک مراسم تشییع سند بزنند. به همان نسبت که با پروژه تباه "وکالت" مخالفت کردم با پروژه "ولایت" هم مخالفت میکنم. من میخواهم شهروند آزاد ایران باشم نه بنده شاهنشاه نه بنده ولیفقیه، نماینده خودخوانده خدا. شما، فروشندگان روح خود به دیکتاتوری، به چه رویی میگویید در مراسم تشییع رهبر پیشین جمهوری اسلامی رفراندوم برگزار شد؟ کدام صندوق بود ما ندیدیم؟ کدام موضوع رای بود ما نشنیدیم؟ کدام حوزه رای بود از دید ما پنهان شد، کجا بحث عمومی شد شرکت نکرديم؟
رفراندوم نه در لشکرکشیهای خیابانی که در صندوقهای رای آزاد با نظارت و اجرای بازیگر بیطرف برگزار میشود. یادم میآید همین را هم موقع اعتراضهای خیابانی و فراخوان دی خبرنگار اینترنشنال مطرح کرد و گفت نوبت وزنکشی سیاسی است. وای بر شما که خون جوانان جان به لب رسیده ما را میخواستید خرج وزن سیاسیتان کنید و وای بر شما که هنوز خیابانی که خون هزاران جوان در آن خشک نشده را میدان بیعت و رفراندوم خیالیتان کردهاید.
ما با گونههای متنوعی از سلطهگری مواجهیم. یکی میخواهد مرا بنده شاه کند یکی بنده مجتبی، و آنچه که قرار است پایمال میشود " من" به عنوان شهروندیام که میخواهم فارغ از هرگونه مرجعیتهای مذهبی و غیرمذهبی "خودم" باشم. یکی وکیل خودخوانده من شد یکی رهبر خودخوانده. از آخرین رفراندوم نزدیک به چهلسال گذشته و من حتی یک انتخابات با معیارهای حداقلی ندیدهام چه برسد به اینکه از من پرسیده شود حکومت دینی میخواهم یا نه؟ ولایت فقیه میخواهم یا نه؟ نظارت استصوابی میخواهم یا نه؟ اگر اینقدر از اکثریت بودنتان مطمئنید چرا رابطه تان با رفراندوم، مثل رابطه جن است و بسمالله؟ به خاطر طرح آن بازداشت میکنيد و سرکوب؟
شما از کدام خیابان میگویید؟ از خیابان شما تا خیابان ما از زمین تا آسمان تفاوت است. کل نیروهای مسلح در خدمتتان میشود، کل سیستم حمل و نقل در تملکتان میشود و آخر هم مردم ایران را به نام خودتان سند میزنید و "ایران" این مفهوم بیکران، این فضای چندبعدی، این شبکه متنوع و رنگارنگ را به نام یک نظام، یک فرقه، چند گروه سیاسی سند میزنید و تخم کین میکارید و خشونت درو میکنید.
خیابان ما بوی خون و باروت میدهد، خیابان شما بوی ساندیس و شربت. یکی وصیت نامه مینویسد، یکی به فکر ارتقای منصب و مقام است. ما بارها به شما گل دادیم شما به ما گلوله. برای همین یکی از معنادارترین شعارهای مردم این بود:" تا حرف حقو گفتیم صدای تیر شنفتیم". این شعار تاریخ مظلومیت معترضانی است که مسالمت آمیز به میدان آمدند و خونین به خانه برگشتند یا برنگشتند...سهم ما از وطن، گلوله، بازداشت یا ارعاب بود و سهم شما ارتقای مقام، رانت مضاعف و زیستن در مدار تبعیض و سلطه.
هرچه بیشتر میگذرد به حرف " آرنت" بیشتر ایمان میآورم که گرانیگاه شکست سیاست، نفی تکثر است و به اهمیت تمایزگذاری بیشتر پی میبرم و بر ساختن حوزههای عمومی با کلمات و کنش بیشتر تاکید دارم و برای همین بود در طول جنگ گفتم فقط با " جنگ" مخالف نیستم، با استبداد هم مخالفم چون هر دو میخواهند "ایران به مثابه خانه" را ویران کنند و اینجاست که باید پناه برد به قدرت کلمه در برابر سلطه گران از هر فرقه و تباری که با تمام وجود میخواهند من " شهروند آزاد" نباشم و ما همبسته در عین متکثربودنمان نباشیم و مدام ما را نفی و انکار میکنند گویی ما نیستیم، چون مانند آنها نیستیم.
گناه ما چیست؟ متفاوت بودنمان و این تفاوت در عین حال، مزیت ماست که چون شما روح خود را به دیکتاتوری نمیفروشیم و در جبههای میمانیم که ایران را آزاد از هر سلطه داخلی و خارجی میخواهد و از " کیان تا ماکان" بر حرمت خون شهروند ایرانی تاکید دارد و ایران را نه با دیکتاتور که با شهروندانش تعریف میکند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
مجتبی نجفی
یادتان هست خطاب به گروههای اپوزیسیون طرفدار جنگ نوشتم ما را با تملقتان به ترامپ مصادره نکنید؟ این خطاب به همه آنهایی هم هست که میخواهند من و هزاران هزار ایرانی مثل من را به نام ملت ایران به خاطر برگزاری یک مراسم تشییع سند بزنند. به همان نسبت که با پروژه تباه "وکالت" مخالفت کردم با پروژه "ولایت" هم مخالفت میکنم. من میخواهم شهروند آزاد ایران باشم نه بنده شاهنشاه نه بنده ولیفقیه، نماینده خودخوانده خدا. شما، فروشندگان روح خود به دیکتاتوری، به چه رویی میگویید در مراسم تشییع رهبر پیشین جمهوری اسلامی رفراندوم برگزار شد؟ کدام صندوق بود ما ندیدیم؟ کدام موضوع رای بود ما نشنیدیم؟ کدام حوزه رای بود از دید ما پنهان شد، کجا بحث عمومی شد شرکت نکرديم؟
رفراندوم نه در لشکرکشیهای خیابانی که در صندوقهای رای آزاد با نظارت و اجرای بازیگر بیطرف برگزار میشود. یادم میآید همین را هم موقع اعتراضهای خیابانی و فراخوان دی خبرنگار اینترنشنال مطرح کرد و گفت نوبت وزنکشی سیاسی است. وای بر شما که خون جوانان جان به لب رسیده ما را میخواستید خرج وزن سیاسیتان کنید و وای بر شما که هنوز خیابانی که خون هزاران جوان در آن خشک نشده را میدان بیعت و رفراندوم خیالیتان کردهاید.
ما با گونههای متنوعی از سلطهگری مواجهیم. یکی میخواهد مرا بنده شاه کند یکی بنده مجتبی، و آنچه که قرار است پایمال میشود " من" به عنوان شهروندیام که میخواهم فارغ از هرگونه مرجعیتهای مذهبی و غیرمذهبی "خودم" باشم. یکی وکیل خودخوانده من شد یکی رهبر خودخوانده. از آخرین رفراندوم نزدیک به چهلسال گذشته و من حتی یک انتخابات با معیارهای حداقلی ندیدهام چه برسد به اینکه از من پرسیده شود حکومت دینی میخواهم یا نه؟ ولایت فقیه میخواهم یا نه؟ نظارت استصوابی میخواهم یا نه؟ اگر اینقدر از اکثریت بودنتان مطمئنید چرا رابطه تان با رفراندوم، مثل رابطه جن است و بسمالله؟ به خاطر طرح آن بازداشت میکنيد و سرکوب؟
شما از کدام خیابان میگویید؟ از خیابان شما تا خیابان ما از زمین تا آسمان تفاوت است. کل نیروهای مسلح در خدمتتان میشود، کل سیستم حمل و نقل در تملکتان میشود و آخر هم مردم ایران را به نام خودتان سند میزنید و "ایران" این مفهوم بیکران، این فضای چندبعدی، این شبکه متنوع و رنگارنگ را به نام یک نظام، یک فرقه، چند گروه سیاسی سند میزنید و تخم کین میکارید و خشونت درو میکنید.
خیابان ما بوی خون و باروت میدهد، خیابان شما بوی ساندیس و شربت. یکی وصیت نامه مینویسد، یکی به فکر ارتقای منصب و مقام است. ما بارها به شما گل دادیم شما به ما گلوله. برای همین یکی از معنادارترین شعارهای مردم این بود:" تا حرف حقو گفتیم صدای تیر شنفتیم". این شعار تاریخ مظلومیت معترضانی است که مسالمت آمیز به میدان آمدند و خونین به خانه برگشتند یا برنگشتند...سهم ما از وطن، گلوله، بازداشت یا ارعاب بود و سهم شما ارتقای مقام، رانت مضاعف و زیستن در مدار تبعیض و سلطه.
هرچه بیشتر میگذرد به حرف " آرنت" بیشتر ایمان میآورم که گرانیگاه شکست سیاست، نفی تکثر است و به اهمیت تمایزگذاری بیشتر پی میبرم و بر ساختن حوزههای عمومی با کلمات و کنش بیشتر تاکید دارم و برای همین بود در طول جنگ گفتم فقط با " جنگ" مخالف نیستم، با استبداد هم مخالفم چون هر دو میخواهند "ایران به مثابه خانه" را ویران کنند و اینجاست که باید پناه برد به قدرت کلمه در برابر سلطه گران از هر فرقه و تباری که با تمام وجود میخواهند من " شهروند آزاد" نباشم و ما همبسته در عین متکثربودنمان نباشیم و مدام ما را نفی و انکار میکنند گویی ما نیستیم، چون مانند آنها نیستیم.
گناه ما چیست؟ متفاوت بودنمان و این تفاوت در عین حال، مزیت ماست که چون شما روح خود را به دیکتاتوری نمیفروشیم و در جبههای میمانیم که ایران را آزاد از هر سلطه داخلی و خارجی میخواهد و از " کیان تا ماکان" بر حرمت خون شهروند ایرانی تاکید دارد و ایران را نه با دیکتاتور که با شهروندانش تعریف میکند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍34❤4👎3🤔1
بچه های ایران نمی میرند ؛ کشته می شوند !
جعفر بخشی بینیاز
خبر قدری تلخ است. برای ما البته نه برای آنهایی که رگ های غیرت شان مسدود شده. خودکشی یکی از دختران ایران برای کنکور. وقتی یک دختر ۱۸ ساله در اوج شکوفایی رگهای خود را با تیغ میشکافد ؛ این فقط یک خودکشی نیست این یک قتل است. قتلی که قاتلانش در لایههای مختلفِ این جامعه موذیانه پنهان شدهاند. این دختر قربانیِ دو جبهه بود. جبهه اول ساختاری که با سیاستهای فلج کننده ؛ فرصتِ یادگیری ؛ مطالعه و رشد را از نسل جوان ربود. کشوری که در آن آینده یک ابهامِ ترسناک است و درس خواندن تبدیل به یک نبردِ تمام عیار شده ابزارهای پیروزی کاملا از دست جوانان خارج شده است. جبهه دوم اما همان خانهای که باید پناهگاه میبود به میدانِ شکنجه تبدیل شد. زمانی که خانواده به جای تکیه گاه بودن ؛ با تهدید به ازدواج اجباری و معامله کردنِ آیندهی فرزندشان بر سرِ یک آزمون بر دوش او بارِ سنگینی از فشار و تحقیر می گذارند در واقع آنها هم در این قتل شریک جرم اند. آنها با ناتوانی در درکِ فضای سیاسی و اجتماعی و با چسبیدن به سنتهای پوسیده ؛ همان دیواری شدند که دخترک با سر به آن کوبیده شد.
این یک حادثه انفرادی نیست که این یک الگوی سیستماتیک است. ما با نسلی روبرو هستیم که در حصارِ بیخبریِ اجباری ؛ فقرِ آموزشی و استبدادِ خانوادگی محصور شدهاند. وقتی راهی برای رسیدن به خویشتن وجود ندارد ؛ مرگ تنها راهِ احرازِ مالکیت بر بدن و زندگی میشود. اگر امروز بر سرِ گور یک دختر ۱۸ ساله گریه میکنیم با این روند فرسایشی و تکراری فردا باید آماده باشیم که برای هزاران نفر دیگر که در سکوتِ فشار ؛ روح خود را میکُشند دسته جمعی عزاداری کنیم. مسئولیت ما دیگر فقط مراقب بودن نیست ؛ مسئولیت ما اعتراض به این ساختار است که زندگی را به چنان عذابی از استرس و ناامیدی تبدیل کرده که مرگ برای بسیاری از جوانان تنها آزادی و رهایی از این مصیبت معنا یافته است. بیتفاوت بودن به هر مرگی که آن را به یک اتفاقِ عادی تبدیل کند جرم است. این دختر نمرهی قبولی در کنکور نگرفت در عوض اما نمرهی یک جامعهی در حال فروپاشی را روی بدن خود برای همیشه حک کرد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
جعفر بخشی بینیاز
خبر قدری تلخ است. برای ما البته نه برای آنهایی که رگ های غیرت شان مسدود شده. خودکشی یکی از دختران ایران برای کنکور. وقتی یک دختر ۱۸ ساله در اوج شکوفایی رگهای خود را با تیغ میشکافد ؛ این فقط یک خودکشی نیست این یک قتل است. قتلی که قاتلانش در لایههای مختلفِ این جامعه موذیانه پنهان شدهاند. این دختر قربانیِ دو جبهه بود. جبهه اول ساختاری که با سیاستهای فلج کننده ؛ فرصتِ یادگیری ؛ مطالعه و رشد را از نسل جوان ربود. کشوری که در آن آینده یک ابهامِ ترسناک است و درس خواندن تبدیل به یک نبردِ تمام عیار شده ابزارهای پیروزی کاملا از دست جوانان خارج شده است. جبهه دوم اما همان خانهای که باید پناهگاه میبود به میدانِ شکنجه تبدیل شد. زمانی که خانواده به جای تکیه گاه بودن ؛ با تهدید به ازدواج اجباری و معامله کردنِ آیندهی فرزندشان بر سرِ یک آزمون بر دوش او بارِ سنگینی از فشار و تحقیر می گذارند در واقع آنها هم در این قتل شریک جرم اند. آنها با ناتوانی در درکِ فضای سیاسی و اجتماعی و با چسبیدن به سنتهای پوسیده ؛ همان دیواری شدند که دخترک با سر به آن کوبیده شد.
این یک حادثه انفرادی نیست که این یک الگوی سیستماتیک است. ما با نسلی روبرو هستیم که در حصارِ بیخبریِ اجباری ؛ فقرِ آموزشی و استبدادِ خانوادگی محصور شدهاند. وقتی راهی برای رسیدن به خویشتن وجود ندارد ؛ مرگ تنها راهِ احرازِ مالکیت بر بدن و زندگی میشود. اگر امروز بر سرِ گور یک دختر ۱۸ ساله گریه میکنیم با این روند فرسایشی و تکراری فردا باید آماده باشیم که برای هزاران نفر دیگر که در سکوتِ فشار ؛ روح خود را میکُشند دسته جمعی عزاداری کنیم. مسئولیت ما دیگر فقط مراقب بودن نیست ؛ مسئولیت ما اعتراض به این ساختار است که زندگی را به چنان عذابی از استرس و ناامیدی تبدیل کرده که مرگ برای بسیاری از جوانان تنها آزادی و رهایی از این مصیبت معنا یافته است. بیتفاوت بودن به هر مرگی که آن را به یک اتفاقِ عادی تبدیل کند جرم است. این دختر نمرهی قبولی در کنکور نگرفت در عوض اما نمرهی یک جامعهی در حال فروپاشی را روی بدن خود برای همیشه حک کرد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤14😢8👍6🤔1