Forwarded from انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شاهرود
🔴 تحصن دانشجویان معترض به مشکلات صنفی ، همچنان در دفتر دکتر فاتح ادامه دارد !
🔻ساعاتی قبل معاونت دانشجویی دانشگاه ، جناب آقای رمضانی درمیان دانشجویان حاضر شد و سعی در راضی کردن دانشجویان معترض برای خروج از دفتر ریاست داشت که توضیحات ایشان ، توضیحاتی که به زعم دانشجویان کاملا غیرمنطقی بود و دانشجویان ، درخواست وی را برای ترک دفتر و شکستن تحصن رد کردند.
🔻همچنان پس از گذشت قریب به هشت ساعت از تحصن دانشجویان معترض در دفتر ریاست جناب آقای دکتر فاتح ، رییس دانشگاه صنعتی شاهرود ، حاضر به پاسخگویی درمقابل اعتراضات دانشجویان نشدهاند و هنوز در دفتر خود حضور نیافته اند.
🔻دانشجویان معترض به مشکلات صنفی ، همچنان در دفتر ریاست دانشگاه حاضر هستند و اعلام نموده اند که در صورت عدم حضور دکتر فاتح ، تا صبح به تحصن خود ادامه خواهند داد!
❌ “ دانشجو ، میمیرد ، ذلت نمیپذیرد ! “
#انجمن_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_صنعتی_شاهرود
#تجمع
#تحصن
#مطالبات_صنفی
@anjoman_eslamii_SUT
🔻ساعاتی قبل معاونت دانشجویی دانشگاه ، جناب آقای رمضانی درمیان دانشجویان حاضر شد و سعی در راضی کردن دانشجویان معترض برای خروج از دفتر ریاست داشت که توضیحات ایشان ، توضیحاتی که به زعم دانشجویان کاملا غیرمنطقی بود و دانشجویان ، درخواست وی را برای ترک دفتر و شکستن تحصن رد کردند.
🔻همچنان پس از گذشت قریب به هشت ساعت از تحصن دانشجویان معترض در دفتر ریاست جناب آقای دکتر فاتح ، رییس دانشگاه صنعتی شاهرود ، حاضر به پاسخگویی درمقابل اعتراضات دانشجویان نشدهاند و هنوز در دفتر خود حضور نیافته اند.
🔻دانشجویان معترض به مشکلات صنفی ، همچنان در دفتر ریاست دانشگاه حاضر هستند و اعلام نموده اند که در صورت عدم حضور دکتر فاتح ، تا صبح به تحصن خود ادامه خواهند داد!
❌ “ دانشجو ، میمیرد ، ذلت نمیپذیرد ! “
#انجمن_اسلامی_دانشجویان_دانشگاه_صنعتی_شاهرود
#تجمع
#تحصن
#مطالبات_صنفی
@anjoman_eslamii_SUT
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
Photo
📝📝گزارش برنامه جایگاه #عدالت در جریان #اصلاحات
4 اردبیهشت ماه سال 1397، آمفی تئاتر شهید بهرامی شاهد برگزاری مراسمی به همت انجمن اسلامی آرمان دانشجویان با عنوان "جایگاه عدالت اجتماعی در جریان اصلاحات" بود. در ابتدای این مراسم که با حضور دکتر منوچهری ، استاد دانشگاه تربیت مدرس که همچنین دبیر کمیته سیاسی میرحسین موسوی در انتخابات 88 بوده است و ابوطالب آدینه وند ، عضو هییت تحریریه ایران فردا ، انجام گرفت ، مجری با بیان برگزاری حلقه ای با عنوان "راه سوم " توسط انجمن در ماه های اخیر، به اهمیت مراسم امروز اشاره کرد. سخنران اول، دکتر منوچهری بود. وی با بیان اینکه به عنوان اندیشمندی سیاسی در مراسم حضور دارم و بنایی بر دفاع و یا نقد عملکرد جریانی خاصی مثل اصلاحات ندارم، عنوان کرد: ما در مفهوم عدالت مشکلات و ابهامات زیادی داریم و تا زمانی که این ابهامات رفع نشود، هیچ جریانی حتی اصلاح طلبی نمی تواند در جهت تحقق عدالت حرکت کند. او در ادامه صحبت های خود عنوان کرد: هر جریانی بر اساسی دغدغه هایی از جامعه به وجود می آید و در جهت تحقق زندگی بهتر عمل میکند. نگاه مدنی به سیاست عامل تفکیک جریانات از احزاب می باشد. دکتر منوچهری در قسمت جمع بندی سخنرانی خود بیان کرد: جریان اصلاحات با اصالت فردی آغاز شده است و تا کنون بر اساس این رویه پیش آمده است و با تداوم این رویکرد نمی توان انتظار تحقق عدالت را از این جریان داشت.
سپس آقای آدینه وند دلیل حضور خود در مراسم را وجود دغدغه هایی و اشتراک گذاری آنها در این محفل عنوان کرد. وی پس از بر شمردن دلایل نقد جریان اصلاح طلبی، به غیبت عدالت در گفتمان های پس از انقلاب اشاره و خاطر نشان کرد: "محور عمده گفتمانی انقلاب 57 عدالت بود ولی بیشتر به مثابه آرمان شهری بود که ابعاد و مکانیزم های آن مشخص نبود . به نظر می رسد در نگاه هیئت حاکمه پس از انقلاب، اقتصاد و معیشت همواره فاقد مساله ای درجه دوم بوده است. سیاست عدالت توزیعی دولت موسوی وجود داشت که البته می دانیم که عدالت توزیعی نمی تواند علت موجده نابرابری ها توضیح دهد و یا رفع کند اما بعد از آن تعدیل اقتصادی هاشمی و تداوم تعدیل یافته آن در دولت خاتمی و خصولتی سازی و اقتصاد رانتی دولت احمدی نژاد و نیز تداوم سیاست های اقتصادی بازار آزادی در دولت روحانی موجب بروز شکاف گسترده طبقاتی و اقتصادی شده است شکافی که بر همه وجوه حیات سیاسی و اجتماعی تاثیرات خود را آشکار کرده است.
بخش هایی از چپ درون نظام با روی کار آمدن دولت خاتمی دچار استحاله در منظرگاه اقتصادی شدند و توسعه سیاسی مساله اصلی گفتمان آنها شده و عدالت و توسعه اقتصادی غیرتمرکزگرایی که بتواند توزیع ثروت و فرصت را عادلانه تر کند آنچنان مورد توجه قرار نگرفت و راست تندرو در 84 بر امواج این فقدان و کاستی راهبردی سوار شد." او در انتهای بخش سخنرانی خود به چگونگی بروز اتفاقات دی ماه سال گذشته و تاثیر آن بر رویکرد گفتمانی جریان اصلاح طلبی پرداخت و گفت"معتقدم برای انطباق با شرایط جدید اصلاح طلبان باید در خود تحول راهبردی و گفتمانی ایجاد کنند و این انطباق محتاج به سیاست ورزی با منطق جدیدی است و این یعنی اصلاح مسیر اصلاحات". وی همچنین افزود که اکنون "توجه به نابرابری ها و رویکرد توسعه عادلانه و غیر تمرکزگرا صرفا یک انتخاب نیست بلکه یک ضرورت دورانی و تاریخی متناسب با وضعیت و نیازهای جامعه است".
پس از سخنرانی آقای آدینه وند ، مراسم با پرسش های شفاهی و کتبی دانشجویان و پاسخ های سخنرانان به اتمام رسید.
@IUSTArman
4 اردبیهشت ماه سال 1397، آمفی تئاتر شهید بهرامی شاهد برگزاری مراسمی به همت انجمن اسلامی آرمان دانشجویان با عنوان "جایگاه عدالت اجتماعی در جریان اصلاحات" بود. در ابتدای این مراسم که با حضور دکتر منوچهری ، استاد دانشگاه تربیت مدرس که همچنین دبیر کمیته سیاسی میرحسین موسوی در انتخابات 88 بوده است و ابوطالب آدینه وند ، عضو هییت تحریریه ایران فردا ، انجام گرفت ، مجری با بیان برگزاری حلقه ای با عنوان "راه سوم " توسط انجمن در ماه های اخیر، به اهمیت مراسم امروز اشاره کرد. سخنران اول، دکتر منوچهری بود. وی با بیان اینکه به عنوان اندیشمندی سیاسی در مراسم حضور دارم و بنایی بر دفاع و یا نقد عملکرد جریانی خاصی مثل اصلاحات ندارم، عنوان کرد: ما در مفهوم عدالت مشکلات و ابهامات زیادی داریم و تا زمانی که این ابهامات رفع نشود، هیچ جریانی حتی اصلاح طلبی نمی تواند در جهت تحقق عدالت حرکت کند. او در ادامه صحبت های خود عنوان کرد: هر جریانی بر اساسی دغدغه هایی از جامعه به وجود می آید و در جهت تحقق زندگی بهتر عمل میکند. نگاه مدنی به سیاست عامل تفکیک جریانات از احزاب می باشد. دکتر منوچهری در قسمت جمع بندی سخنرانی خود بیان کرد: جریان اصلاحات با اصالت فردی آغاز شده است و تا کنون بر اساس این رویه پیش آمده است و با تداوم این رویکرد نمی توان انتظار تحقق عدالت را از این جریان داشت.
سپس آقای آدینه وند دلیل حضور خود در مراسم را وجود دغدغه هایی و اشتراک گذاری آنها در این محفل عنوان کرد. وی پس از بر شمردن دلایل نقد جریان اصلاح طلبی، به غیبت عدالت در گفتمان های پس از انقلاب اشاره و خاطر نشان کرد: "محور عمده گفتمانی انقلاب 57 عدالت بود ولی بیشتر به مثابه آرمان شهری بود که ابعاد و مکانیزم های آن مشخص نبود . به نظر می رسد در نگاه هیئت حاکمه پس از انقلاب، اقتصاد و معیشت همواره فاقد مساله ای درجه دوم بوده است. سیاست عدالت توزیعی دولت موسوی وجود داشت که البته می دانیم که عدالت توزیعی نمی تواند علت موجده نابرابری ها توضیح دهد و یا رفع کند اما بعد از آن تعدیل اقتصادی هاشمی و تداوم تعدیل یافته آن در دولت خاتمی و خصولتی سازی و اقتصاد رانتی دولت احمدی نژاد و نیز تداوم سیاست های اقتصادی بازار آزادی در دولت روحانی موجب بروز شکاف گسترده طبقاتی و اقتصادی شده است شکافی که بر همه وجوه حیات سیاسی و اجتماعی تاثیرات خود را آشکار کرده است.
بخش هایی از چپ درون نظام با روی کار آمدن دولت خاتمی دچار استحاله در منظرگاه اقتصادی شدند و توسعه سیاسی مساله اصلی گفتمان آنها شده و عدالت و توسعه اقتصادی غیرتمرکزگرایی که بتواند توزیع ثروت و فرصت را عادلانه تر کند آنچنان مورد توجه قرار نگرفت و راست تندرو در 84 بر امواج این فقدان و کاستی راهبردی سوار شد." او در انتهای بخش سخنرانی خود به چگونگی بروز اتفاقات دی ماه سال گذشته و تاثیر آن بر رویکرد گفتمانی جریان اصلاح طلبی پرداخت و گفت"معتقدم برای انطباق با شرایط جدید اصلاح طلبان باید در خود تحول راهبردی و گفتمانی ایجاد کنند و این انطباق محتاج به سیاست ورزی با منطق جدیدی است و این یعنی اصلاح مسیر اصلاحات". وی همچنین افزود که اکنون "توجه به نابرابری ها و رویکرد توسعه عادلانه و غیر تمرکزگرا صرفا یک انتخاب نیست بلکه یک ضرورت دورانی و تاریخی متناسب با وضعیت و نیازهای جامعه است".
پس از سخنرانی آقای آدینه وند ، مراسم با پرسش های شفاهی و کتبی دانشجویان و پاسخ های سخنرانان به اتمام رسید.
@IUSTArman
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
#سه_شنبه_های_فیلم @IUSTArman
🔻سال ۱۹۹۹ در شمال چین دستی بریده در یک کارخانه تولید زغال سنگ پیدا می شود و پس از آن چند جنازه دیگر؛ پلیس وارد عمل میشود، اما حادثه ای مرگبار روی می دهد و دو افسر پلیس کشته میشوند و "ژانگ زیلی" تنها افسر بازمانده از حادثه به انفصال از خدمت محکوم می شود.
پنج سال بعد در حوادثی مشابه چند نفر دیگر به شکل مرموزی کشته می شوند....
🔻 در این جلسه با حضور منتقد فیلم "زغال سیاه و یخ نازک" نقد و در رابطه با نقد مناسبات نو سرمایه داری که جریان اصلی فیلم های انتقادی چین امروز است بحث خواهد شد.
@IUSTArman
پنج سال بعد در حوادثی مشابه چند نفر دیگر به شکل مرموزی کشته می شوند....
🔻 در این جلسه با حضور منتقد فیلم "زغال سیاه و یخ نازک" نقد و در رابطه با نقد مناسبات نو سرمایه داری که جریان اصلی فیلم های انتقادی چین امروز است بحث خواهد شد.
@IUSTArman
🔻اکران مستند "صفر بیست و یک"
این مستند ۵۱ دقیقه ای نگاهی به زندگی چند کارگر ساختمانیِ شهرستانی دارد که در تلاش برای یافتن کار و زندگی بهتر به تهران مهاجرت کردهاند
@IUSTArman
این مستند ۵۱ دقیقه ای نگاهی به زندگی چند کارگر ساختمانیِ شهرستانی دارد که در تلاش برای یافتن کار و زندگی بهتر به تهران مهاجرت کردهاند
@IUSTArman
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔻تیزر مستند «صفر بیست و یک» به کارگردانی محمد شیروانی
@IUSTArman
@IUSTArman
آرمانشهر21.pdf
3.9 MB
📌پرونده ویژه روز #کارگر بیست و یکمین نشریه #آرمانشهر
▫️روحانی علیه کارگران
▫️دانشجویان،کارگران متحد شوید
▫️چه کسی او را کشت؟
🖋خارج از پرونده
▫️در دفاع ونقد فعالیت تشکیلاتی
▫️چرا میرحسین؟
@IUSTArman
▫️روحانی علیه کارگران
▫️دانشجویان،کارگران متحد شوید
▫️چه کسی او را کشت؟
🖋خارج از پرونده
▫️در دفاع ونقد فعالیت تشکیلاتی
▫️چرا میرحسین؟
@IUSTArman
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
Photo
📌گزارش برنامه نقد اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی به مناسبت روز جهانی #کارگر
🖋بخش اول
«برنامه نقد #اقتصاد_سیاسی در جمهوری اسلامی» در ۱۷ اردیبهشت ماه یک هزار سیصد و نود و هفت و بر طبق سلسله برنامه های تعریف شده در راستای هم اندیشی #راه_سوم توسط شورا مرکزی انجمن اسلامی آرمان دانشجویان در آمفی تئاتر دانشکده مواد و متالوژی برگزار شد. کمال اطهاری، پژوهشگر اقتصادی و فرشاد اسماعیلی پژوهشگر حقوق کار ۲ مهمان برنامه بودند که بعد از قرائت متن ابتدایی مراسم توسط مجری به ایراد سخنان خود پرداختند.
کمال اطهاری در ابتدای سخنانش از تعریف اقتصاد سیاسی و لزوم توجه به آن گفت و افزود: « اقتصاد سیاسی علمی است که راه طبقه کارگر را برای رهایی خود و جامعه بشری برای ایفای نقش تاریخی خود را نشان می دهد. اقتصاد سیاسی با نشان دادن نحوه توزیع و تولید مازاد اقتصادی به دنبال نشان دادن راهی برای کم درد سر کردن مسیر تکامل بشر است و علم بودنش ، مدیون مارکس است. شناخت اقتصاد سیاسی برای تضمین رشد پایدار اقتصاد به عنوان مهم ترین مولفه توسعه پایدار ضروری و پر اهمیت است.»
وی سپس با تمجید از توجه به اقتصاد سیاسی در کوشش برای جست و جو راه سوم، به نقد اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی پرداخت و عنوان کرد:« تشکیل جمهوری اسلامی با برعهده گرفتن نقش مدرن توسط سنت همراه بوده است و این زمانی رخ داد که طبقات مدرن جامعه در تشکیل هژمونی فکری و پیش بردن حداقلی اهداف نهضت مشروطه به شکست خورد. از همان ابتدا دولت فراطبقاتی تشکیل می شود که در ابتدا بلوک انقلابی بود و رفته رفته این بلوک پاره پاره می شود.»
کمال اطهاری در جمع بندی خود خاطر نشان کرد: "جامعه مدنی زمانی تشکیل می شود که زور از اقتصاد بیرون رود. و این با برنامه دموکراتیک میتواند تحقق یابد که در دولت احمدی نژاد به طور کامل در انحصار دولت قرار گرفت و اقتصاد ایران را در آستانه شکست قرار داد .گریز از این فروپاشی جز با شناخت اقتصاد سیاسی ایران و نقد آن برای سامان دهی امکان پذیر نیست."
پس از کمال اطهاری، فرشاد اسماعیلی نقد اقتصاد سیاسی ایران را از دریچه قانون کار پیگیری کرد. او در ابتدا به نوع نگاهش به راه سوم اشاره کرد و گفت: « به نظرم نباید بطن راه سوم به ترکیبی از دو جریان موجود اصول گرایی و اصلاح طلبی تقلیل یابد. چنانچه مبنا را اقتصاد سیاسی بگیریم و به اصول و روش ها ملتزم باشیم، به خودی خود از آن دو جریان مشروعیت زدایی خواهد شد و راه سومی استخراج می شود.»
وی سپس به بحث مقررات زدایی به عنوان یکی از پارامتر های اقتصاد نئو ليبرالي در ایران و تاثیر آن بر حوزه روابط کار کارگران، تشکل یابی و معیشت آنها پرداخت و افزود: «در اوایل انقلاب به این بهانه که عنوان سندیکا یک واژه غربی است، آن را با انجمن های صنفی جایگزین کردند که متاسفانه از این طریق و با سیاست مقرارات زدایی، آیین نامه ها و قوانین حمایتی سندیکا برای کارگران را از بین بردند. تدریجا در داخل انجمن های صنفی نیز به شکل های مختلفی مقررات زدایی شد. در حال حاضر میتوان دو نهاد شورا گفت و گوی بخش دولتی و خصوصی و همچنین هيئت مقررات زدایی را پیگر سطح کلان این سیاست در نهادهای اقتصادی ایران دانست.
این پژوهشگر حوزه قانون کار و تامین اجتماعی، در انتهای صحبت های خود در رابطه با تاثیر مقررات زدایی بر حوزه معیشت کارگران توضیح داد:« با بهره گیری از همین شیوه مقررات زدایی، بدهی های تامین اجتماعی که سال ها جمع شده بود را پرداخت نکردند. بازررسی دفاتر شرکت ها توسط تامین اجتماعی کاهش یافته است که امکان قانون گریزی کار فرماها را بیش از بیش اضافه کرده است.»
در انتها مراسم نیز پرسش های شفاهی و کتبی درراستای بحث های مطرح شده مهمانان، انجام شد. سوالی با این عنوان مطرح شد "با توجه به خوانش مختلف دو مهمان از وضعیت اقتصادی جامعه ما آیا ما با دولتی نئولیبرال مواجهه ایم و یا به تعبیر دکتر اطهاری دولت نئوفئودال؟"
کمال اطهاری توضیح داد که مسئله مقررات زدایی میتواند در چارچوب نئوفئودالی قرارگیرد و بازگشت به کرایه کردن انسان باشد. بسته قانونی نئولیبرال یک شیوه انتزاع برای ازدیاد رقابت در دوران پساصنعتی و جهانیشدن اقتصاد است. همان حرفی که مارکس در نبردهای طبقاتی فرانسه میزند که سرمایه داری بدون جهانی شدن نمیتواند بقا داشته باشد. در ایران اما مقررات زدایی نه برای افزایش ارزش اضافه در رقابت بلکه برای جایگزینی واردات و برای انحصار بیشتر و تقابلهای صنفی آن نیز برای امتکردن است، مثل سیاست نقدی شدن یارانهها که برای خلیفهگرایی جناح انحصارطلب بود برای وابسته کردن و نابودی طبقه متوسط بود نه به شکلی که خصلت بانک جهانی را بدهد.
@IUSTArman
🖋بخش اول
«برنامه نقد #اقتصاد_سیاسی در جمهوری اسلامی» در ۱۷ اردیبهشت ماه یک هزار سیصد و نود و هفت و بر طبق سلسله برنامه های تعریف شده در راستای هم اندیشی #راه_سوم توسط شورا مرکزی انجمن اسلامی آرمان دانشجویان در آمفی تئاتر دانشکده مواد و متالوژی برگزار شد. کمال اطهاری، پژوهشگر اقتصادی و فرشاد اسماعیلی پژوهشگر حقوق کار ۲ مهمان برنامه بودند که بعد از قرائت متن ابتدایی مراسم توسط مجری به ایراد سخنان خود پرداختند.
کمال اطهاری در ابتدای سخنانش از تعریف اقتصاد سیاسی و لزوم توجه به آن گفت و افزود: « اقتصاد سیاسی علمی است که راه طبقه کارگر را برای رهایی خود و جامعه بشری برای ایفای نقش تاریخی خود را نشان می دهد. اقتصاد سیاسی با نشان دادن نحوه توزیع و تولید مازاد اقتصادی به دنبال نشان دادن راهی برای کم درد سر کردن مسیر تکامل بشر است و علم بودنش ، مدیون مارکس است. شناخت اقتصاد سیاسی برای تضمین رشد پایدار اقتصاد به عنوان مهم ترین مولفه توسعه پایدار ضروری و پر اهمیت است.»
وی سپس با تمجید از توجه به اقتصاد سیاسی در کوشش برای جست و جو راه سوم، به نقد اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی پرداخت و عنوان کرد:« تشکیل جمهوری اسلامی با برعهده گرفتن نقش مدرن توسط سنت همراه بوده است و این زمانی رخ داد که طبقات مدرن جامعه در تشکیل هژمونی فکری و پیش بردن حداقلی اهداف نهضت مشروطه به شکست خورد. از همان ابتدا دولت فراطبقاتی تشکیل می شود که در ابتدا بلوک انقلابی بود و رفته رفته این بلوک پاره پاره می شود.»
کمال اطهاری در جمع بندی خود خاطر نشان کرد: "جامعه مدنی زمانی تشکیل می شود که زور از اقتصاد بیرون رود. و این با برنامه دموکراتیک میتواند تحقق یابد که در دولت احمدی نژاد به طور کامل در انحصار دولت قرار گرفت و اقتصاد ایران را در آستانه شکست قرار داد .گریز از این فروپاشی جز با شناخت اقتصاد سیاسی ایران و نقد آن برای سامان دهی امکان پذیر نیست."
پس از کمال اطهاری، فرشاد اسماعیلی نقد اقتصاد سیاسی ایران را از دریچه قانون کار پیگیری کرد. او در ابتدا به نوع نگاهش به راه سوم اشاره کرد و گفت: « به نظرم نباید بطن راه سوم به ترکیبی از دو جریان موجود اصول گرایی و اصلاح طلبی تقلیل یابد. چنانچه مبنا را اقتصاد سیاسی بگیریم و به اصول و روش ها ملتزم باشیم، به خودی خود از آن دو جریان مشروعیت زدایی خواهد شد و راه سومی استخراج می شود.»
وی سپس به بحث مقررات زدایی به عنوان یکی از پارامتر های اقتصاد نئو ليبرالي در ایران و تاثیر آن بر حوزه روابط کار کارگران، تشکل یابی و معیشت آنها پرداخت و افزود: «در اوایل انقلاب به این بهانه که عنوان سندیکا یک واژه غربی است، آن را با انجمن های صنفی جایگزین کردند که متاسفانه از این طریق و با سیاست مقرارات زدایی، آیین نامه ها و قوانین حمایتی سندیکا برای کارگران را از بین بردند. تدریجا در داخل انجمن های صنفی نیز به شکل های مختلفی مقررات زدایی شد. در حال حاضر میتوان دو نهاد شورا گفت و گوی بخش دولتی و خصوصی و همچنین هيئت مقررات زدایی را پیگر سطح کلان این سیاست در نهادهای اقتصادی ایران دانست.
این پژوهشگر حوزه قانون کار و تامین اجتماعی، در انتهای صحبت های خود در رابطه با تاثیر مقررات زدایی بر حوزه معیشت کارگران توضیح داد:« با بهره گیری از همین شیوه مقررات زدایی، بدهی های تامین اجتماعی که سال ها جمع شده بود را پرداخت نکردند. بازررسی دفاتر شرکت ها توسط تامین اجتماعی کاهش یافته است که امکان قانون گریزی کار فرماها را بیش از بیش اضافه کرده است.»
در انتها مراسم نیز پرسش های شفاهی و کتبی درراستای بحث های مطرح شده مهمانان، انجام شد. سوالی با این عنوان مطرح شد "با توجه به خوانش مختلف دو مهمان از وضعیت اقتصادی جامعه ما آیا ما با دولتی نئولیبرال مواجهه ایم و یا به تعبیر دکتر اطهاری دولت نئوفئودال؟"
کمال اطهاری توضیح داد که مسئله مقررات زدایی میتواند در چارچوب نئوفئودالی قرارگیرد و بازگشت به کرایه کردن انسان باشد. بسته قانونی نئولیبرال یک شیوه انتزاع برای ازدیاد رقابت در دوران پساصنعتی و جهانیشدن اقتصاد است. همان حرفی که مارکس در نبردهای طبقاتی فرانسه میزند که سرمایه داری بدون جهانی شدن نمیتواند بقا داشته باشد. در ایران اما مقررات زدایی نه برای افزایش ارزش اضافه در رقابت بلکه برای جایگزینی واردات و برای انحصار بیشتر و تقابلهای صنفی آن نیز برای امتکردن است، مثل سیاست نقدی شدن یارانهها که برای خلیفهگرایی جناح انحصارطلب بود برای وابسته کردن و نابودی طبقه متوسط بود نه به شکلی که خصلت بانک جهانی را بدهد.
@IUSTArman
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
📌گزارش برنامه نقد اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی به مناسبت روز جهانی #کارگر 🖋بخش اول «برنامه نقد #اقتصاد_سیاسی در جمهوری اسلامی» در ۱۷ اردیبهشت ماه یک هزار سیصد و نود و هفت و بر طبق سلسله برنامه های تعریف شده در راستای هم اندیشی #راه_سوم توسط شورا مرکزی انجمن…
📌گزارش برنامه نقد اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی به مناسبت روز جهانی #کارگر
🖋بخش دوم
در دوره احمدینژاد این سیاست برای رقابت نیست بلکه میخواهد همه چیز را دولتی کند و دولت عقلانیت برنامه را نیز برمیچیند چه برسد عقلانیت بازار را.
او درباره موقتی سازی قراردادها نیز اشاره کرد:«سرمایه داری در دوران پساصنعتی منعطف است و باید پیوسته بهروری اش را بالا ببرد و قراردادهای جمعی مانع آن است. درنتیجه قوانین کار را تغییر میدهد. این اقتصاد سیاسی است.»
این پژوهشگر حوزه اقتصاد و کارگری در ادامه به نقد روشنفکرانی پرداخت که داعیه دفاع از طبقه کارگر دارند ولی مقدمات ظهور فاشیسم را اماده میکنند:«اما گروههایی که از طبقه کارگر دفاع میکنند به جای خواست جایگزینی سیستم ترقیب صادرات به جای جایگزینی واردات، حالت دفاع منفعل دارند و باعث میشود صنایع ورشکسته شوند. و بعد میگویند تقصیر دولت است. خب بله ولی از سنتی که قرار است جای مدرن را بگیرد که توقع نمیشود داشت. این دفاع از طبقه کارگر نیست.»
«مثلا ارتباط دانشگاه با صنعت را باید خودتان تعریف کنید نه به صورت واکنشی و به این صورت که دارند دانشگاههای ما را پولی میکنند. اگر نتوانید سبقت بگیرید که چگونه دانشگاه اقتصاد دانش را به صنعت ببرد، امکان دفاع از طبقه کارگر وجود ندارد. اینگونه نیست که چون دارند دانشگاه را پولی میکنند نئولیبرال هستند، بلکه نئوفئودال اند. به هیچ وجه دنبال ارزش اضافی نیستند. و اگر شما ارزش اضافی تولید نکنید تمام کارگران بیکار میشوند و به سوی فاشیسم میروند. بعضی فکر میکنند هرکسی که چپ است باید برود در جنگ رو در رو و جنگ منفعل، جنگ فاعل با استفاده از اقتصاد سیاسی آن است که چه شیوه انتزاعی برای طبقه کارگر لازم است و نه براندازی! باید از تجربه تاریخی استفاده کرد نباید همانکارهایی که در ایتالیا دوران گرامشی فاشیسم را ایجاد کرد، انجام دهیم. تراژدی که به یک فاجعه میانجامد. »
اسماعیلی توضیح داد: «من یکی از ویژگیهای اقتصاد نئولیبرالی که مقررات زدایی است را در برنامههای توسعه در سطح روابط تشکلهای کارگری و روابط معیشتشان بررسی میکنم. و نظرم هم بر این نبود که ما با بسته واحد و صفر و یکی که کاملا نئولیبرالیستی هست مواجه نیستیم. ولی در بخشی که مقررات زدایی هست از توصیه های نئولیبرالیستی استفاده میکنند. اما همانطور که آقای اطهاری فرمودند منم معتقدم رگههایی از فئودالیسم هم وجود دارد. مثل مسئله آب ما که بین فولاد و هندوانه هنوز هم دعوا برقرار است.»
@IUSTArman
🖋بخش دوم
در دوره احمدینژاد این سیاست برای رقابت نیست بلکه میخواهد همه چیز را دولتی کند و دولت عقلانیت برنامه را نیز برمیچیند چه برسد عقلانیت بازار را.
او درباره موقتی سازی قراردادها نیز اشاره کرد:«سرمایه داری در دوران پساصنعتی منعطف است و باید پیوسته بهروری اش را بالا ببرد و قراردادهای جمعی مانع آن است. درنتیجه قوانین کار را تغییر میدهد. این اقتصاد سیاسی است.»
این پژوهشگر حوزه اقتصاد و کارگری در ادامه به نقد روشنفکرانی پرداخت که داعیه دفاع از طبقه کارگر دارند ولی مقدمات ظهور فاشیسم را اماده میکنند:«اما گروههایی که از طبقه کارگر دفاع میکنند به جای خواست جایگزینی سیستم ترقیب صادرات به جای جایگزینی واردات، حالت دفاع منفعل دارند و باعث میشود صنایع ورشکسته شوند. و بعد میگویند تقصیر دولت است. خب بله ولی از سنتی که قرار است جای مدرن را بگیرد که توقع نمیشود داشت. این دفاع از طبقه کارگر نیست.»
«مثلا ارتباط دانشگاه با صنعت را باید خودتان تعریف کنید نه به صورت واکنشی و به این صورت که دارند دانشگاههای ما را پولی میکنند. اگر نتوانید سبقت بگیرید که چگونه دانشگاه اقتصاد دانش را به صنعت ببرد، امکان دفاع از طبقه کارگر وجود ندارد. اینگونه نیست که چون دارند دانشگاه را پولی میکنند نئولیبرال هستند، بلکه نئوفئودال اند. به هیچ وجه دنبال ارزش اضافی نیستند. و اگر شما ارزش اضافی تولید نکنید تمام کارگران بیکار میشوند و به سوی فاشیسم میروند. بعضی فکر میکنند هرکسی که چپ است باید برود در جنگ رو در رو و جنگ منفعل، جنگ فاعل با استفاده از اقتصاد سیاسی آن است که چه شیوه انتزاعی برای طبقه کارگر لازم است و نه براندازی! باید از تجربه تاریخی استفاده کرد نباید همانکارهایی که در ایتالیا دوران گرامشی فاشیسم را ایجاد کرد، انجام دهیم. تراژدی که به یک فاجعه میانجامد. »
اسماعیلی توضیح داد: «من یکی از ویژگیهای اقتصاد نئولیبرالی که مقررات زدایی است را در برنامههای توسعه در سطح روابط تشکلهای کارگری و روابط معیشتشان بررسی میکنم. و نظرم هم بر این نبود که ما با بسته واحد و صفر و یکی که کاملا نئولیبرالیستی هست مواجه نیستیم. ولی در بخشی که مقررات زدایی هست از توصیه های نئولیبرالیستی استفاده میکنند. اما همانطور که آقای اطهاری فرمودند منم معتقدم رگههایی از فئودالیسم هم وجود دارد. مثل مسئله آب ما که بین فولاد و هندوانه هنوز هم دعوا برقرار است.»
@IUSTArman