This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔻تیزر مستند «صفر بیست و یک» به کارگردانی محمد شیروانی
@IUSTArman
@IUSTArman
آرمانشهر21.pdf
3.9 MB
📌پرونده ویژه روز #کارگر بیست و یکمین نشریه #آرمانشهر
▫️روحانی علیه کارگران
▫️دانشجویان،کارگران متحد شوید
▫️چه کسی او را کشت؟
🖋خارج از پرونده
▫️در دفاع ونقد فعالیت تشکیلاتی
▫️چرا میرحسین؟
@IUSTArman
▫️روحانی علیه کارگران
▫️دانشجویان،کارگران متحد شوید
▫️چه کسی او را کشت؟
🖋خارج از پرونده
▫️در دفاع ونقد فعالیت تشکیلاتی
▫️چرا میرحسین؟
@IUSTArman
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
Photo
📌گزارش برنامه نقد اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی به مناسبت روز جهانی #کارگر
🖋بخش اول
«برنامه نقد #اقتصاد_سیاسی در جمهوری اسلامی» در ۱۷ اردیبهشت ماه یک هزار سیصد و نود و هفت و بر طبق سلسله برنامه های تعریف شده در راستای هم اندیشی #راه_سوم توسط شورا مرکزی انجمن اسلامی آرمان دانشجویان در آمفی تئاتر دانشکده مواد و متالوژی برگزار شد. کمال اطهاری، پژوهشگر اقتصادی و فرشاد اسماعیلی پژوهشگر حقوق کار ۲ مهمان برنامه بودند که بعد از قرائت متن ابتدایی مراسم توسط مجری به ایراد سخنان خود پرداختند.
کمال اطهاری در ابتدای سخنانش از تعریف اقتصاد سیاسی و لزوم توجه به آن گفت و افزود: « اقتصاد سیاسی علمی است که راه طبقه کارگر را برای رهایی خود و جامعه بشری برای ایفای نقش تاریخی خود را نشان می دهد. اقتصاد سیاسی با نشان دادن نحوه توزیع و تولید مازاد اقتصادی به دنبال نشان دادن راهی برای کم درد سر کردن مسیر تکامل بشر است و علم بودنش ، مدیون مارکس است. شناخت اقتصاد سیاسی برای تضمین رشد پایدار اقتصاد به عنوان مهم ترین مولفه توسعه پایدار ضروری و پر اهمیت است.»
وی سپس با تمجید از توجه به اقتصاد سیاسی در کوشش برای جست و جو راه سوم، به نقد اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی پرداخت و عنوان کرد:« تشکیل جمهوری اسلامی با برعهده گرفتن نقش مدرن توسط سنت همراه بوده است و این زمانی رخ داد که طبقات مدرن جامعه در تشکیل هژمونی فکری و پیش بردن حداقلی اهداف نهضت مشروطه به شکست خورد. از همان ابتدا دولت فراطبقاتی تشکیل می شود که در ابتدا بلوک انقلابی بود و رفته رفته این بلوک پاره پاره می شود.»
کمال اطهاری در جمع بندی خود خاطر نشان کرد: "جامعه مدنی زمانی تشکیل می شود که زور از اقتصاد بیرون رود. و این با برنامه دموکراتیک میتواند تحقق یابد که در دولت احمدی نژاد به طور کامل در انحصار دولت قرار گرفت و اقتصاد ایران را در آستانه شکست قرار داد .گریز از این فروپاشی جز با شناخت اقتصاد سیاسی ایران و نقد آن برای سامان دهی امکان پذیر نیست."
پس از کمال اطهاری، فرشاد اسماعیلی نقد اقتصاد سیاسی ایران را از دریچه قانون کار پیگیری کرد. او در ابتدا به نوع نگاهش به راه سوم اشاره کرد و گفت: « به نظرم نباید بطن راه سوم به ترکیبی از دو جریان موجود اصول گرایی و اصلاح طلبی تقلیل یابد. چنانچه مبنا را اقتصاد سیاسی بگیریم و به اصول و روش ها ملتزم باشیم، به خودی خود از آن دو جریان مشروعیت زدایی خواهد شد و راه سومی استخراج می شود.»
وی سپس به بحث مقررات زدایی به عنوان یکی از پارامتر های اقتصاد نئو ليبرالي در ایران و تاثیر آن بر حوزه روابط کار کارگران، تشکل یابی و معیشت آنها پرداخت و افزود: «در اوایل انقلاب به این بهانه که عنوان سندیکا یک واژه غربی است، آن را با انجمن های صنفی جایگزین کردند که متاسفانه از این طریق و با سیاست مقرارات زدایی، آیین نامه ها و قوانین حمایتی سندیکا برای کارگران را از بین بردند. تدریجا در داخل انجمن های صنفی نیز به شکل های مختلفی مقررات زدایی شد. در حال حاضر میتوان دو نهاد شورا گفت و گوی بخش دولتی و خصوصی و همچنین هيئت مقررات زدایی را پیگر سطح کلان این سیاست در نهادهای اقتصادی ایران دانست.
این پژوهشگر حوزه قانون کار و تامین اجتماعی، در انتهای صحبت های خود در رابطه با تاثیر مقررات زدایی بر حوزه معیشت کارگران توضیح داد:« با بهره گیری از همین شیوه مقررات زدایی، بدهی های تامین اجتماعی که سال ها جمع شده بود را پرداخت نکردند. بازررسی دفاتر شرکت ها توسط تامین اجتماعی کاهش یافته است که امکان قانون گریزی کار فرماها را بیش از بیش اضافه کرده است.»
در انتها مراسم نیز پرسش های شفاهی و کتبی درراستای بحث های مطرح شده مهمانان، انجام شد. سوالی با این عنوان مطرح شد "با توجه به خوانش مختلف دو مهمان از وضعیت اقتصادی جامعه ما آیا ما با دولتی نئولیبرال مواجهه ایم و یا به تعبیر دکتر اطهاری دولت نئوفئودال؟"
کمال اطهاری توضیح داد که مسئله مقررات زدایی میتواند در چارچوب نئوفئودالی قرارگیرد و بازگشت به کرایه کردن انسان باشد. بسته قانونی نئولیبرال یک شیوه انتزاع برای ازدیاد رقابت در دوران پساصنعتی و جهانیشدن اقتصاد است. همان حرفی که مارکس در نبردهای طبقاتی فرانسه میزند که سرمایه داری بدون جهانی شدن نمیتواند بقا داشته باشد. در ایران اما مقررات زدایی نه برای افزایش ارزش اضافه در رقابت بلکه برای جایگزینی واردات و برای انحصار بیشتر و تقابلهای صنفی آن نیز برای امتکردن است، مثل سیاست نقدی شدن یارانهها که برای خلیفهگرایی جناح انحصارطلب بود برای وابسته کردن و نابودی طبقه متوسط بود نه به شکلی که خصلت بانک جهانی را بدهد.
@IUSTArman
🖋بخش اول
«برنامه نقد #اقتصاد_سیاسی در جمهوری اسلامی» در ۱۷ اردیبهشت ماه یک هزار سیصد و نود و هفت و بر طبق سلسله برنامه های تعریف شده در راستای هم اندیشی #راه_سوم توسط شورا مرکزی انجمن اسلامی آرمان دانشجویان در آمفی تئاتر دانشکده مواد و متالوژی برگزار شد. کمال اطهاری، پژوهشگر اقتصادی و فرشاد اسماعیلی پژوهشگر حقوق کار ۲ مهمان برنامه بودند که بعد از قرائت متن ابتدایی مراسم توسط مجری به ایراد سخنان خود پرداختند.
کمال اطهاری در ابتدای سخنانش از تعریف اقتصاد سیاسی و لزوم توجه به آن گفت و افزود: « اقتصاد سیاسی علمی است که راه طبقه کارگر را برای رهایی خود و جامعه بشری برای ایفای نقش تاریخی خود را نشان می دهد. اقتصاد سیاسی با نشان دادن نحوه توزیع و تولید مازاد اقتصادی به دنبال نشان دادن راهی برای کم درد سر کردن مسیر تکامل بشر است و علم بودنش ، مدیون مارکس است. شناخت اقتصاد سیاسی برای تضمین رشد پایدار اقتصاد به عنوان مهم ترین مولفه توسعه پایدار ضروری و پر اهمیت است.»
وی سپس با تمجید از توجه به اقتصاد سیاسی در کوشش برای جست و جو راه سوم، به نقد اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی پرداخت و عنوان کرد:« تشکیل جمهوری اسلامی با برعهده گرفتن نقش مدرن توسط سنت همراه بوده است و این زمانی رخ داد که طبقات مدرن جامعه در تشکیل هژمونی فکری و پیش بردن حداقلی اهداف نهضت مشروطه به شکست خورد. از همان ابتدا دولت فراطبقاتی تشکیل می شود که در ابتدا بلوک انقلابی بود و رفته رفته این بلوک پاره پاره می شود.»
کمال اطهاری در جمع بندی خود خاطر نشان کرد: "جامعه مدنی زمانی تشکیل می شود که زور از اقتصاد بیرون رود. و این با برنامه دموکراتیک میتواند تحقق یابد که در دولت احمدی نژاد به طور کامل در انحصار دولت قرار گرفت و اقتصاد ایران را در آستانه شکست قرار داد .گریز از این فروپاشی جز با شناخت اقتصاد سیاسی ایران و نقد آن برای سامان دهی امکان پذیر نیست."
پس از کمال اطهاری، فرشاد اسماعیلی نقد اقتصاد سیاسی ایران را از دریچه قانون کار پیگیری کرد. او در ابتدا به نوع نگاهش به راه سوم اشاره کرد و گفت: « به نظرم نباید بطن راه سوم به ترکیبی از دو جریان موجود اصول گرایی و اصلاح طلبی تقلیل یابد. چنانچه مبنا را اقتصاد سیاسی بگیریم و به اصول و روش ها ملتزم باشیم، به خودی خود از آن دو جریان مشروعیت زدایی خواهد شد و راه سومی استخراج می شود.»
وی سپس به بحث مقررات زدایی به عنوان یکی از پارامتر های اقتصاد نئو ليبرالي در ایران و تاثیر آن بر حوزه روابط کار کارگران، تشکل یابی و معیشت آنها پرداخت و افزود: «در اوایل انقلاب به این بهانه که عنوان سندیکا یک واژه غربی است، آن را با انجمن های صنفی جایگزین کردند که متاسفانه از این طریق و با سیاست مقرارات زدایی، آیین نامه ها و قوانین حمایتی سندیکا برای کارگران را از بین بردند. تدریجا در داخل انجمن های صنفی نیز به شکل های مختلفی مقررات زدایی شد. در حال حاضر میتوان دو نهاد شورا گفت و گوی بخش دولتی و خصوصی و همچنین هيئت مقررات زدایی را پیگر سطح کلان این سیاست در نهادهای اقتصادی ایران دانست.
این پژوهشگر حوزه قانون کار و تامین اجتماعی، در انتهای صحبت های خود در رابطه با تاثیر مقررات زدایی بر حوزه معیشت کارگران توضیح داد:« با بهره گیری از همین شیوه مقررات زدایی، بدهی های تامین اجتماعی که سال ها جمع شده بود را پرداخت نکردند. بازررسی دفاتر شرکت ها توسط تامین اجتماعی کاهش یافته است که امکان قانون گریزی کار فرماها را بیش از بیش اضافه کرده است.»
در انتها مراسم نیز پرسش های شفاهی و کتبی درراستای بحث های مطرح شده مهمانان، انجام شد. سوالی با این عنوان مطرح شد "با توجه به خوانش مختلف دو مهمان از وضعیت اقتصادی جامعه ما آیا ما با دولتی نئولیبرال مواجهه ایم و یا به تعبیر دکتر اطهاری دولت نئوفئودال؟"
کمال اطهاری توضیح داد که مسئله مقررات زدایی میتواند در چارچوب نئوفئودالی قرارگیرد و بازگشت به کرایه کردن انسان باشد. بسته قانونی نئولیبرال یک شیوه انتزاع برای ازدیاد رقابت در دوران پساصنعتی و جهانیشدن اقتصاد است. همان حرفی که مارکس در نبردهای طبقاتی فرانسه میزند که سرمایه داری بدون جهانی شدن نمیتواند بقا داشته باشد. در ایران اما مقررات زدایی نه برای افزایش ارزش اضافه در رقابت بلکه برای جایگزینی واردات و برای انحصار بیشتر و تقابلهای صنفی آن نیز برای امتکردن است، مثل سیاست نقدی شدن یارانهها که برای خلیفهگرایی جناح انحصارطلب بود برای وابسته کردن و نابودی طبقه متوسط بود نه به شکلی که خصلت بانک جهانی را بدهد.
@IUSTArman
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
📌گزارش برنامه نقد اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی به مناسبت روز جهانی #کارگر 🖋بخش اول «برنامه نقد #اقتصاد_سیاسی در جمهوری اسلامی» در ۱۷ اردیبهشت ماه یک هزار سیصد و نود و هفت و بر طبق سلسله برنامه های تعریف شده در راستای هم اندیشی #راه_سوم توسط شورا مرکزی انجمن…
📌گزارش برنامه نقد اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی به مناسبت روز جهانی #کارگر
🖋بخش دوم
در دوره احمدینژاد این سیاست برای رقابت نیست بلکه میخواهد همه چیز را دولتی کند و دولت عقلانیت برنامه را نیز برمیچیند چه برسد عقلانیت بازار را.
او درباره موقتی سازی قراردادها نیز اشاره کرد:«سرمایه داری در دوران پساصنعتی منعطف است و باید پیوسته بهروری اش را بالا ببرد و قراردادهای جمعی مانع آن است. درنتیجه قوانین کار را تغییر میدهد. این اقتصاد سیاسی است.»
این پژوهشگر حوزه اقتصاد و کارگری در ادامه به نقد روشنفکرانی پرداخت که داعیه دفاع از طبقه کارگر دارند ولی مقدمات ظهور فاشیسم را اماده میکنند:«اما گروههایی که از طبقه کارگر دفاع میکنند به جای خواست جایگزینی سیستم ترقیب صادرات به جای جایگزینی واردات، حالت دفاع منفعل دارند و باعث میشود صنایع ورشکسته شوند. و بعد میگویند تقصیر دولت است. خب بله ولی از سنتی که قرار است جای مدرن را بگیرد که توقع نمیشود داشت. این دفاع از طبقه کارگر نیست.»
«مثلا ارتباط دانشگاه با صنعت را باید خودتان تعریف کنید نه به صورت واکنشی و به این صورت که دارند دانشگاههای ما را پولی میکنند. اگر نتوانید سبقت بگیرید که چگونه دانشگاه اقتصاد دانش را به صنعت ببرد، امکان دفاع از طبقه کارگر وجود ندارد. اینگونه نیست که چون دارند دانشگاه را پولی میکنند نئولیبرال هستند، بلکه نئوفئودال اند. به هیچ وجه دنبال ارزش اضافی نیستند. و اگر شما ارزش اضافی تولید نکنید تمام کارگران بیکار میشوند و به سوی فاشیسم میروند. بعضی فکر میکنند هرکسی که چپ است باید برود در جنگ رو در رو و جنگ منفعل، جنگ فاعل با استفاده از اقتصاد سیاسی آن است که چه شیوه انتزاعی برای طبقه کارگر لازم است و نه براندازی! باید از تجربه تاریخی استفاده کرد نباید همانکارهایی که در ایتالیا دوران گرامشی فاشیسم را ایجاد کرد، انجام دهیم. تراژدی که به یک فاجعه میانجامد. »
اسماعیلی توضیح داد: «من یکی از ویژگیهای اقتصاد نئولیبرالی که مقررات زدایی است را در برنامههای توسعه در سطح روابط تشکلهای کارگری و روابط معیشتشان بررسی میکنم. و نظرم هم بر این نبود که ما با بسته واحد و صفر و یکی که کاملا نئولیبرالیستی هست مواجه نیستیم. ولی در بخشی که مقررات زدایی هست از توصیه های نئولیبرالیستی استفاده میکنند. اما همانطور که آقای اطهاری فرمودند منم معتقدم رگههایی از فئودالیسم هم وجود دارد. مثل مسئله آب ما که بین فولاد و هندوانه هنوز هم دعوا برقرار است.»
@IUSTArman
🖋بخش دوم
در دوره احمدینژاد این سیاست برای رقابت نیست بلکه میخواهد همه چیز را دولتی کند و دولت عقلانیت برنامه را نیز برمیچیند چه برسد عقلانیت بازار را.
او درباره موقتی سازی قراردادها نیز اشاره کرد:«سرمایه داری در دوران پساصنعتی منعطف است و باید پیوسته بهروری اش را بالا ببرد و قراردادهای جمعی مانع آن است. درنتیجه قوانین کار را تغییر میدهد. این اقتصاد سیاسی است.»
این پژوهشگر حوزه اقتصاد و کارگری در ادامه به نقد روشنفکرانی پرداخت که داعیه دفاع از طبقه کارگر دارند ولی مقدمات ظهور فاشیسم را اماده میکنند:«اما گروههایی که از طبقه کارگر دفاع میکنند به جای خواست جایگزینی سیستم ترقیب صادرات به جای جایگزینی واردات، حالت دفاع منفعل دارند و باعث میشود صنایع ورشکسته شوند. و بعد میگویند تقصیر دولت است. خب بله ولی از سنتی که قرار است جای مدرن را بگیرد که توقع نمیشود داشت. این دفاع از طبقه کارگر نیست.»
«مثلا ارتباط دانشگاه با صنعت را باید خودتان تعریف کنید نه به صورت واکنشی و به این صورت که دارند دانشگاههای ما را پولی میکنند. اگر نتوانید سبقت بگیرید که چگونه دانشگاه اقتصاد دانش را به صنعت ببرد، امکان دفاع از طبقه کارگر وجود ندارد. اینگونه نیست که چون دارند دانشگاه را پولی میکنند نئولیبرال هستند، بلکه نئوفئودال اند. به هیچ وجه دنبال ارزش اضافی نیستند. و اگر شما ارزش اضافی تولید نکنید تمام کارگران بیکار میشوند و به سوی فاشیسم میروند. بعضی فکر میکنند هرکسی که چپ است باید برود در جنگ رو در رو و جنگ منفعل، جنگ فاعل با استفاده از اقتصاد سیاسی آن است که چه شیوه انتزاعی برای طبقه کارگر لازم است و نه براندازی! باید از تجربه تاریخی استفاده کرد نباید همانکارهایی که در ایتالیا دوران گرامشی فاشیسم را ایجاد کرد، انجام دهیم. تراژدی که به یک فاجعه میانجامد. »
اسماعیلی توضیح داد: «من یکی از ویژگیهای اقتصاد نئولیبرالی که مقررات زدایی است را در برنامههای توسعه در سطح روابط تشکلهای کارگری و روابط معیشتشان بررسی میکنم. و نظرم هم بر این نبود که ما با بسته واحد و صفر و یکی که کاملا نئولیبرالیستی هست مواجه نیستیم. ولی در بخشی که مقررات زدایی هست از توصیه های نئولیبرالیستی استفاده میکنند. اما همانطور که آقای اطهاری فرمودند منم معتقدم رگههایی از فئودالیسم هم وجود دارد. مثل مسئله آب ما که بین فولاد و هندوانه هنوز هم دعوا برقرار است.»
@IUSTArman
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
#سه_شنبه_های_فیلم @IUSTArman
🔻"لوآور" نام بندری ست در کشور فرانسه که مملو از مهاجرین غیرقانونی آفریقایی تبار است که از طریق دریا و علی الخصوص کشتی های باری به این شهر مهاجرت می کنند.
🔻روزی که پلیس در حال بازداشت گروهی از همین مهاجران است، پسری سیاهپوست به نام ادریس از دستشان فرار می کند....
🔻در این جلسه با حضور منتقد علاوه بر نقد این فیلم در رابطه با تصویر پناهندگان کشورهای اروپایی در سینمای اروپا با تاکید بر دو فیلم "لوآور" و "آتش در دریا" بحث خواهد شد.
🔻روزی که پلیس در حال بازداشت گروهی از همین مهاجران است، پسری سیاهپوست به نام ادریس از دستشان فرار می کند....
🔻در این جلسه با حضور منتقد علاوه بر نقد این فیلم در رابطه با تصویر پناهندگان کشورهای اروپایی در سینمای اروپا با تاکید بر دو فیلم "لوآور" و "آتش در دریا" بحث خواهد شد.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔻تیزر مستند «لو آور» به کارگردانی آکی کوریسماکی
@IUSTArman
@IUSTArman
نقد اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی و بزرگداشت روز کارگر - انجمن اسلامی…
برنامه نقد اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی و بزرگداشت روز جهانی #کارگر انجمن اسلامی آرمان دانشجویان علم و صنعت
@IUSTArman
@IUSTArman
با توجه به طولانی شدن روند بررسی صلاحیت کاندیدها، انتخابات چهارمین دوره شورای مرکزی انجمن اسلامی آرمان دانشجویان در تاریخ ۱۳۹۷/۳/۷برگزار خواهد شد
@IUSTArman
@IUSTArman
📃📃بیانیه تشکلهای درخواست کننده اتحادیه تشکلهای اسلامی دانشجویان متحد پیرامون افطاری ریاست جمهوری(#بخش_اول)
"#تریبونهای_فرمایشی دولت دوازدهم نقابی بر #وضعیت_بحرانی"
🔻بسمه تعالی
29 اردیبهشت سال پیش بود که دکتر حسن روحانی چهار سال دیگر #رئیس_جمهور ایران شد. انتخاباتی که دوگانه رییسی-روحانی بخشی از مطالبات مردم را به گفتار دکتر روحانی تحمیل کرد، آنگونه که تنها تصمیم عقلانی ممکن برای مردم ایران رای 24 میلیونی به ایشان بود. اما یک سال گذشته گواهی بر آن بود که دکتر روحانی نه عزمی برای اصلاح سازوکارهای سیاسی دارد و نه مقاومتی دربرابر تمامیتخواهی اقتدارگرایان نشان میدهد.
امروز بحرانهای عظیم سیاسی، اجتماعی و زیست محیطی وضعیت جامعه ما را در چنان بحرانی قرار داده است که صبوری دربرابر وضعیت و خودداری از انتقاد صریح، خیانتی است به وظیفه تاریخی #جنبش_دانشجویی. اما انگار گوشهای دولت دوازدهم بسته است. دولت به جای ترسیدن از بحرانهای عظیم کشورما از شنیدن صدای منتقدان فرار میکند. امسال نیز مانند هر سال، هیچ تریبونی به انجمنهای درخواست دهندهی اتحادیهیِ «تشکلهای اسلامی #دانشجویان_متحد» در افطاری ریاست جمهوری داده نشد. ما تشکلهایی دانشجویی ساکت نخواهیم نشست و معتقدیم آینده از دل انتقادات ما به وضعیت امروز جامعه تحقق خواهد یافت. در این برههی حساس تاریخی سعی خواهیم کرد اهم انتقادات و بحرانهای پیش روی جامعه ایرانی را به اختصار مطرح نماییم.
اول: #دانشگاه این محیط زندگی هر روزهی ما در وضعیتی بحرانی قرار دارد. از طرفی هر روز هزینههای جدیدی بر زیست دانشجویی تحمیل میشود و طبقات فرودست در ذیل روابط کالایی از تحصیل منع میشوند و از طرف دیگر انتقادات و اعتراضات دانشجویان با دخالت نهادهای امنیتی فرادانشگاهی مواجه میشود. وزیر علوم ستارداران دانشگاه را دروغین میشمارد اما هنوز هستند«مجید دری»هایی که حق تحصیل آنان سلب شده است.
دوم: دال #عدالت این گمشدهی سیاست امروز ماست. اثر سیاستهای تعدیل اقتصادی دولتهای پس از جنگ بر پیگیره قشر فرودست جامعه مبرهن است. دولت تدبیر و امید نیز از طرفی نتوانسته است با استفاده از سرمایه خارجی وضعیت تولیدی کشور را سامان دهد و معوقات مزدی کارگران را بپردازد و از طرف دیگر باهدف کاهش ارزش نیروی کار دست به تغییر قانون کار، موقتیسازی نیروی کار زده است.اعتصابات و تجمعات #کارگران و #معلمان، وضعیت حاشیهنشینان، کودکان کار، زبالهگردان و ... گواهی بر این واقعیت است.
سوم: بحرانهای زیست محیطی، از #بحران_آب و خشکسالی و خشک شدن دریاچهها و طرحهای عجیب و غریب انتقال آب گرفته تا بحران خاک و قطع درختان و هوای خوزستان همگی زیست روزمره زندگی شهری و روستایی و کشاورزی را به خطرانداخته است. بحرانهایی که نمودهای خود را در شکافهای قومی بازنمایی میکند. اما کمدی آنجاست که فعالان محیط زیستی- تنها ناجیان این وضعیت- با انگهای امنیتی و بیهیچ توجیه معقولی راهی #زندان میشوند.
@IUSTArman
"#تریبونهای_فرمایشی دولت دوازدهم نقابی بر #وضعیت_بحرانی"
🔻بسمه تعالی
29 اردیبهشت سال پیش بود که دکتر حسن روحانی چهار سال دیگر #رئیس_جمهور ایران شد. انتخاباتی که دوگانه رییسی-روحانی بخشی از مطالبات مردم را به گفتار دکتر روحانی تحمیل کرد، آنگونه که تنها تصمیم عقلانی ممکن برای مردم ایران رای 24 میلیونی به ایشان بود. اما یک سال گذشته گواهی بر آن بود که دکتر روحانی نه عزمی برای اصلاح سازوکارهای سیاسی دارد و نه مقاومتی دربرابر تمامیتخواهی اقتدارگرایان نشان میدهد.
امروز بحرانهای عظیم سیاسی، اجتماعی و زیست محیطی وضعیت جامعه ما را در چنان بحرانی قرار داده است که صبوری دربرابر وضعیت و خودداری از انتقاد صریح، خیانتی است به وظیفه تاریخی #جنبش_دانشجویی. اما انگار گوشهای دولت دوازدهم بسته است. دولت به جای ترسیدن از بحرانهای عظیم کشورما از شنیدن صدای منتقدان فرار میکند. امسال نیز مانند هر سال، هیچ تریبونی به انجمنهای درخواست دهندهی اتحادیهیِ «تشکلهای اسلامی #دانشجویان_متحد» در افطاری ریاست جمهوری داده نشد. ما تشکلهایی دانشجویی ساکت نخواهیم نشست و معتقدیم آینده از دل انتقادات ما به وضعیت امروز جامعه تحقق خواهد یافت. در این برههی حساس تاریخی سعی خواهیم کرد اهم انتقادات و بحرانهای پیش روی جامعه ایرانی را به اختصار مطرح نماییم.
اول: #دانشگاه این محیط زندگی هر روزهی ما در وضعیتی بحرانی قرار دارد. از طرفی هر روز هزینههای جدیدی بر زیست دانشجویی تحمیل میشود و طبقات فرودست در ذیل روابط کالایی از تحصیل منع میشوند و از طرف دیگر انتقادات و اعتراضات دانشجویان با دخالت نهادهای امنیتی فرادانشگاهی مواجه میشود. وزیر علوم ستارداران دانشگاه را دروغین میشمارد اما هنوز هستند«مجید دری»هایی که حق تحصیل آنان سلب شده است.
دوم: دال #عدالت این گمشدهی سیاست امروز ماست. اثر سیاستهای تعدیل اقتصادی دولتهای پس از جنگ بر پیگیره قشر فرودست جامعه مبرهن است. دولت تدبیر و امید نیز از طرفی نتوانسته است با استفاده از سرمایه خارجی وضعیت تولیدی کشور را سامان دهد و معوقات مزدی کارگران را بپردازد و از طرف دیگر باهدف کاهش ارزش نیروی کار دست به تغییر قانون کار، موقتیسازی نیروی کار زده است.اعتصابات و تجمعات #کارگران و #معلمان، وضعیت حاشیهنشینان، کودکان کار، زبالهگردان و ... گواهی بر این واقعیت است.
سوم: بحرانهای زیست محیطی، از #بحران_آب و خشکسالی و خشک شدن دریاچهها و طرحهای عجیب و غریب انتقال آب گرفته تا بحران خاک و قطع درختان و هوای خوزستان همگی زیست روزمره زندگی شهری و روستایی و کشاورزی را به خطرانداخته است. بحرانهایی که نمودهای خود را در شکافهای قومی بازنمایی میکند. اما کمدی آنجاست که فعالان محیط زیستی- تنها ناجیان این وضعیت- با انگهای امنیتی و بیهیچ توجیه معقولی راهی #زندان میشوند.
@IUSTArman
📃📃بیانیه تشکلهای درخواست کننده اتحادیه تشکلهای اسلامی دانشجویان متحد پیرامون افطاری ریاست جمهوری(#بخش_دوم)
چهارم: #زنان نیمی از جمعیت ایران را تشکیل میدهند، نیمی از این ایران بحران زده، لیست مطالبات آنان، بلند بالاست مثل لیست وعدههای تحقق نیافته دکتر روحانی، از وزیر زن و ورودشان به استادیومهای ورزشی گرفته تا حق طلاق و حضانت و خروج از کشور. مشکل آنجایی است که شخصی که حداقل بر اساس قانون اساسی کشور، و روی کاغذ باید دومین فرد قدرتمند کشور باشد و به تبع آن برای خواستهای مردم کشورش، مردمی که با امید به آینده به وی رای دادهاند، میگوید:«خواستم اما نشد.»
مشکل آنجایی است که به جای درک مساله، بر آن برچسب امنیتی زده میشود و همه معترضین را به خارج از کشور ربط دادهمیشوند. همان روشی که برای دختران خیابان انقلاب همانند تمامی مسائل دهههای اخیر، در پیش گرفته شده است.
پنجم: رویکرد حاکمیت از حواشی به وجود آمده حول اصلاح قانون مطبوعات در مجلس ششم، توقیف فلهای نشریات و دستگیری خبرنگاران و تبدیل صدا و سیمای ملی به تریبون یک جناح خاص جز انحصارطلبی در فضای رسانهای نبوده است. کمبود تنها یک رسانه داخلی به معنای واقعی کلمه مستقل، به دور از سانسور حاکمیت، علت اصلی رشد بیسابقه شبکههای ماهوارهای و سپس کانالهای دروغپرداز تلگرامی است. در وجهی دیگر نبود رسانههای مستقل امکان مبارزه با فساد را سلب کرده است. فسادی که ناشی از نبود #جریان_آزاد_اطلاعات و شفاف سازی شکل گرفت، فسادی که یکی از فرزندان برخوردهای #امنیتی با هر مساله و ایجاد تفکر خودی و غیرخودی و حذف منتقدین است.
اما، اخیراً، به واسطه اندک کمک تلگرام به گسترش جریان آزاد اطلاعات و شفاف سازی امور، نسیمی هرچند کوتاه وزیدن گرفت، نسیمی که با دستی که قول داده بود روی دکمه #فیلترینگ نرود، از وزش افتاد، رویکرد پاک کردن صورت مساله برای حل آن، که راه حل همیشگی جمهوری اسلامی در برخورد با مسائل بوده است از سرگرفته شد. راه حلی که به جای استفاده از ظرفیتهای شبکههای اجتماعی با رویکردی متحجر سعی در ضدیت با آزادی گردش اطلاعات دارد.
در انتها یادداور میشویم این عریضه را نه از باب امید به تغییری ناگهانی در رویکرد دولت مینگاریم بلکه معتقدیم هر #آینده ای که در جستوجوی بهبود وضعیت است باید به این انتقادات و بحرانها پاسخی واقعی دهد. تغییر در رویکرد جریان اعتدالی نیز جز از پاسخ به این بحرانها متصور نخواهد بود.
#دانشجویان_متحد
@IUSTArman
چهارم: #زنان نیمی از جمعیت ایران را تشکیل میدهند، نیمی از این ایران بحران زده، لیست مطالبات آنان، بلند بالاست مثل لیست وعدههای تحقق نیافته دکتر روحانی، از وزیر زن و ورودشان به استادیومهای ورزشی گرفته تا حق طلاق و حضانت و خروج از کشور. مشکل آنجایی است که شخصی که حداقل بر اساس قانون اساسی کشور، و روی کاغذ باید دومین فرد قدرتمند کشور باشد و به تبع آن برای خواستهای مردم کشورش، مردمی که با امید به آینده به وی رای دادهاند، میگوید:«خواستم اما نشد.»
مشکل آنجایی است که به جای درک مساله، بر آن برچسب امنیتی زده میشود و همه معترضین را به خارج از کشور ربط دادهمیشوند. همان روشی که برای دختران خیابان انقلاب همانند تمامی مسائل دهههای اخیر، در پیش گرفته شده است.
پنجم: رویکرد حاکمیت از حواشی به وجود آمده حول اصلاح قانون مطبوعات در مجلس ششم، توقیف فلهای نشریات و دستگیری خبرنگاران و تبدیل صدا و سیمای ملی به تریبون یک جناح خاص جز انحصارطلبی در فضای رسانهای نبوده است. کمبود تنها یک رسانه داخلی به معنای واقعی کلمه مستقل، به دور از سانسور حاکمیت، علت اصلی رشد بیسابقه شبکههای ماهوارهای و سپس کانالهای دروغپرداز تلگرامی است. در وجهی دیگر نبود رسانههای مستقل امکان مبارزه با فساد را سلب کرده است. فسادی که ناشی از نبود #جریان_آزاد_اطلاعات و شفاف سازی شکل گرفت، فسادی که یکی از فرزندان برخوردهای #امنیتی با هر مساله و ایجاد تفکر خودی و غیرخودی و حذف منتقدین است.
اما، اخیراً، به واسطه اندک کمک تلگرام به گسترش جریان آزاد اطلاعات و شفاف سازی امور، نسیمی هرچند کوتاه وزیدن گرفت، نسیمی که با دستی که قول داده بود روی دکمه #فیلترینگ نرود، از وزش افتاد، رویکرد پاک کردن صورت مساله برای حل آن، که راه حل همیشگی جمهوری اسلامی در برخورد با مسائل بوده است از سرگرفته شد. راه حلی که به جای استفاده از ظرفیتهای شبکههای اجتماعی با رویکردی متحجر سعی در ضدیت با آزادی گردش اطلاعات دارد.
در انتها یادداور میشویم این عریضه را نه از باب امید به تغییری ناگهانی در رویکرد دولت مینگاریم بلکه معتقدیم هر #آینده ای که در جستوجوی بهبود وضعیت است باید به این انتقادات و بحرانها پاسخی واقعی دهد. تغییر در رویکرد جریان اعتدالی نیز جز از پاسخ به این بحرانها متصور نخواهد بود.
#دانشجویان_متحد
@IUSTArman
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
#سه_شنبه_های_فیلم @IUSTArman
🔻جزیره لامپدوسا، واقع در ۱۵۰ مایلی جنوب سیسیل به عنوان اولین گزینه برای مهاجرانی تبدیل شده است که از مناطق مختلف به خصوص آفریقا و خاورمیانه قصد دارند به اروپا نقل مکان کنند و یک زندگی بهتر را برای خود رقم بزنند.
🔻داستان فیلم بر محوریت پسربچه دوازده سالهای که ساکن آنجاست و پزشکی که مهاجران را معاینه و درمان میکند میگذرد و به این ترتیب راوی فضا و شرایط سخت مهاجران در آنجاست.
@IUSTArman
🔻داستان فیلم بر محوریت پسربچه دوازده سالهای که ساکن آنجاست و پزشکی که مهاجران را معاینه و درمان میکند میگذرد و به این ترتیب راوی فضا و شرایط سخت مهاجران در آنجاست.
@IUSTArman
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔻تیزر مستند «آتش در دریا» به کارگردانی جان فرانکو رزی
@IUSTArman
@IUSTArman