Forwarded from دانشجویان متحد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔳 یک سال از بازداشت #فعالین_محیط_زیست گذشت
📑 مطالب مرتبط:
📌 قمار بر سر جان متهمان
📌 استعفای دکتر کاوه مدنی
📌 ٢۰۰ روز پس از بازداشت؛ بدون محاکمه
🆔 @anjoman_eslami_nit
#دانشجویان_متحد 🍀
🆔 @anjmotahed
📑 مطالب مرتبط:
📌 قمار بر سر جان متهمان
📌 استعفای دکتر کاوه مدنی
📌 ٢۰۰ روز پس از بازداشت؛ بدون محاکمه
🆔 @anjoman_eslami_nit
#دانشجویان_متحد 🍀
🆔 @anjmotahed
#انقلاب_۵۷ سرشتی رخدادی داشت از آن رو که پیدایش فکر تاسیس جامعهای سراپا نو و عادلانه، جستجوی شقی دیگر به جای جهان آنگونه که هست و ساخت بدیلی برای وضع موجود و تلاشی برای تغییر جهان و همچنین امری غیرقابل پیشبینی و با مشارکت اکثریت مردم بود. مداخلهای فعالانه در وضعیت توسط مردم طردشدهای که برابری خود را به منطق پلیسی اعلام میکردند رخدادی که خود جزیی رخدادی بزرگتر و در تداوم سیری تاریخی از عصر #مشروطه بود.
در مقابلِ نگاهی که یکسره به نفی ضرورت تاریخی انقلاب میپردازد و تحلیلی غیرتاریخی و غیرعلمی از آن ارائه میدهد و حتی خواستار بازگشت نظم پیش از انقلاب است؛ و همینطور در مقابل گفتمانی که با قلب کردن مفهوم تغییرخواهانه و پیشرُوی انقلاب، در پی حفظ وضع موجود است؛ ما ضمن آگاهی از اینکه #انقلاب_۵۷ در تحقق خواستههای تاریخی مردم ایران توفیق نداشت از #وفاداری_به_رخداد_۵۷ و بازگشت به آن دست از آرمانهای رهاییبخش انقلاب میگوییم. اما اگر از انحراف، به نتیجه نرسیدن یا #شکست انقلاب سخن میگوییم آنگاه منظور از شکست دقیقاً چیست؟ آیا پس از شکست باید کل ایده را رها کرد و مسئلهی رهایی را به گوشهای نهیم؟ آیا به واسطهی نتایج یک رخداد باید به تخطئه و نفی از پایهی آن رخداد بپردازیم؟ پاسخ این است که در واقع هر رخداد، و به طور مشخص در اینجا انقلاب، گسستی تاریخی در وضعیت است به گونهای که امکان بازگشت به قبل از خود را ناممکن میکند اما در عین حال امکانهای جدیدی را پیش روی ما می گشاید. انقلاب ایران نیز در مقابل خود هم امکانهای #رهاییبخش و هم امکانهای ارتجاعی متعددی داشت و در نهایت وقوع برخی حوادث و تشکیل برخی مناسبات قدرت نمیتواند به عنوان ویژگی ذاتی آن انقلاب مردمی که علیه #استبداد شکل گرفته بود، باشد.
وفاداری مسئلهای است مربوط به ساحت عمل. وفاداری یعنی پایبندی به رخدادهای عظیمی که قوام بخش فاعلیت و سوژه شدن سیاسی مردم باشد باید چیزی را سازماندهی کرد، باید کاری کرد. وفاداری به یک رخداد در واقع هیچوقت تمام نمیشود با وفاداری به یک رخداد میتوان احضار پیاپی شبح آن رخداد اولیه را در تاریخ مشاهده کرد. همانگونه که خواستههای تاریخی مشروطه، نظیر حکومت قانون یا بحثها و محلهای اختلافی چون منشأ مشروعیت سیاسی بودن ارادهی مردم یا ارادهی الهی و... همچنان پس از سالها در انقلاب ۵۷ و حتی پس از آن در پی حوادث سرنوشتساز سیاسی دیگر بارها مطرح و تکرار شدند.
از این روست که ما وفاداری به رخداد ۵۷ را امروز در فریادهای کارگرانی میبینم که شعار #شورا را بیرق مبارزات خود قرار دادهاند همان گونه که در پی جریان انقلاب و پیش از #سرکوب هدفمند نیروهای مترقی، شوراهای مردمی در محلات و کارخانجات و موسسات جلوهای از «قدرت به دست مردم» و کنترل مردمی و کارگری بودند و نوید جهانی تازه و برابر را میدادند. وفاداری به رخداد ۵۷ را در تلاشها و جمعهای معلمان و دانشجویان پیشرویی میبیینم که همچون اخلاف مبارزشان در پی احیای کرامت انسانی و #آزادی نوع بشر تلاش میکنند و در این راه سرکوبها و آزارها را به جان میخرند. وفاداری به رخداد ۵۷ را مقاومت و ایستادگی #میرحسین میبینیم، او که با بریدن از تعلقات قدرت و تکیه بر #سیاست_مردمی، سیاست راستین را به نسل ما آموخت.
قلب مفاهیم و کلمات و معنازدایی و تهی کردن آنها در این سالهای اخیر سکه رایجی بوده است. و خود کلمهی «انقلاب» دستخوش چنین تغییری شده است. در این وضعیت خواهش احیای معنای انقلاب و آرمانها و امکانهای رهاییبخش آن همان نقطهای است که میتوان بدون درگیر انفعال شدن، مرز خود را با جناح ها و نیروهای مختلف ارتجاعی داخلی و خارجی روشن ساخت و برای تغییر تلاش کرد.
@IUSTArman
در مقابلِ نگاهی که یکسره به نفی ضرورت تاریخی انقلاب میپردازد و تحلیلی غیرتاریخی و غیرعلمی از آن ارائه میدهد و حتی خواستار بازگشت نظم پیش از انقلاب است؛ و همینطور در مقابل گفتمانی که با قلب کردن مفهوم تغییرخواهانه و پیشرُوی انقلاب، در پی حفظ وضع موجود است؛ ما ضمن آگاهی از اینکه #انقلاب_۵۷ در تحقق خواستههای تاریخی مردم ایران توفیق نداشت از #وفاداری_به_رخداد_۵۷ و بازگشت به آن دست از آرمانهای رهاییبخش انقلاب میگوییم. اما اگر از انحراف، به نتیجه نرسیدن یا #شکست انقلاب سخن میگوییم آنگاه منظور از شکست دقیقاً چیست؟ آیا پس از شکست باید کل ایده را رها کرد و مسئلهی رهایی را به گوشهای نهیم؟ آیا به واسطهی نتایج یک رخداد باید به تخطئه و نفی از پایهی آن رخداد بپردازیم؟ پاسخ این است که در واقع هر رخداد، و به طور مشخص در اینجا انقلاب، گسستی تاریخی در وضعیت است به گونهای که امکان بازگشت به قبل از خود را ناممکن میکند اما در عین حال امکانهای جدیدی را پیش روی ما می گشاید. انقلاب ایران نیز در مقابل خود هم امکانهای #رهاییبخش و هم امکانهای ارتجاعی متعددی داشت و در نهایت وقوع برخی حوادث و تشکیل برخی مناسبات قدرت نمیتواند به عنوان ویژگی ذاتی آن انقلاب مردمی که علیه #استبداد شکل گرفته بود، باشد.
وفاداری مسئلهای است مربوط به ساحت عمل. وفاداری یعنی پایبندی به رخدادهای عظیمی که قوام بخش فاعلیت و سوژه شدن سیاسی مردم باشد باید چیزی را سازماندهی کرد، باید کاری کرد. وفاداری به یک رخداد در واقع هیچوقت تمام نمیشود با وفاداری به یک رخداد میتوان احضار پیاپی شبح آن رخداد اولیه را در تاریخ مشاهده کرد. همانگونه که خواستههای تاریخی مشروطه، نظیر حکومت قانون یا بحثها و محلهای اختلافی چون منشأ مشروعیت سیاسی بودن ارادهی مردم یا ارادهی الهی و... همچنان پس از سالها در انقلاب ۵۷ و حتی پس از آن در پی حوادث سرنوشتساز سیاسی دیگر بارها مطرح و تکرار شدند.
از این روست که ما وفاداری به رخداد ۵۷ را امروز در فریادهای کارگرانی میبینم که شعار #شورا را بیرق مبارزات خود قرار دادهاند همان گونه که در پی جریان انقلاب و پیش از #سرکوب هدفمند نیروهای مترقی، شوراهای مردمی در محلات و کارخانجات و موسسات جلوهای از «قدرت به دست مردم» و کنترل مردمی و کارگری بودند و نوید جهانی تازه و برابر را میدادند. وفاداری به رخداد ۵۷ را در تلاشها و جمعهای معلمان و دانشجویان پیشرویی میبیینم که همچون اخلاف مبارزشان در پی احیای کرامت انسانی و #آزادی نوع بشر تلاش میکنند و در این راه سرکوبها و آزارها را به جان میخرند. وفاداری به رخداد ۵۷ را مقاومت و ایستادگی #میرحسین میبینیم، او که با بریدن از تعلقات قدرت و تکیه بر #سیاست_مردمی، سیاست راستین را به نسل ما آموخت.
قلب مفاهیم و کلمات و معنازدایی و تهی کردن آنها در این سالهای اخیر سکه رایجی بوده است. و خود کلمهی «انقلاب» دستخوش چنین تغییری شده است. در این وضعیت خواهش احیای معنای انقلاب و آرمانها و امکانهای رهاییبخش آن همان نقطهای است که میتوان بدون درگیر انفعال شدن، مرز خود را با جناح ها و نیروهای مختلف ارتجاعی داخلی و خارجی روشن ساخت و برای تغییر تلاش کرد.
@IUSTArman
به مناسبت ۲۵ بهمن، سالروز حصر غیرقانونی #میرحسین_موسوی، #زهرا_رهنورد و #مهدی_کروبی
دقیقا سه روز بعد از سالروز پیروزی انقلاب، سالروز حصر سه رهبر سرفراز جنبش سبز است، جنبشی که ضمن وفاداریاش به #رخداد_57 و آرمانهای آن، نگاهی انتقادی به وضعیت کنونی جامعه در سال ۸۸، به سبب از دست رفتن همان آرمانها داشت. جنبش سبز با پیگیری اهداف انقلاب و با اتکا به بازخوانی تحولات صورت گرفته پس از انقلاب، سعی در گشایش آیندهای روشن برای ملت ایران داشت، مسئلهای که میتوان به طور مشخص در بیانیههای مهندس موسوی مشاهده کرد.
"بروز انحرافات گوناگون و موانع بتدریج سازمان یافته در مسیر تحقق اهداف و آرمان هایی چون #عدالت، #استقلال، #آزادی و جمهوری اسلامی که مردم به خاطر آنها انقلاب شکوهمند اسلامی را به پا کردند، ظهور گرایشات تمامیت خواهانه در میان برخی از مسوولین حکومتی، نقض حقوق بنیادین شهروندان، بی حرمتی به کرامت انسانی، سوءمدیریت دولتی، افزایش فاصله طبقاتی و محرومیت های اقتصادی و اجتماعی، قانون گریزی بل قانون ستیزی برخی مجریان قانون، نادیده گرفتن منافع ملی و ماجراجویی های عوامفریبانه در تعاملات بین المللی، فراموشی تدریجی و دردناک اخلاق و معنویت برای قدرت عواملی است که به نضج گیری نگرش های اعتراضی در میان دلسوختگان، دردمندان و قاطبه مردم ایران در سال های اخیر انجامید که بروز بارز و نیرومند آن در جنبش سبز مردم ایران پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ جلوه کرد."
بخشی از بیانیهی ۱۸ مهندس میرحسین موسوی
حال بعد از گذشت ۸ سال از حصر ظالمانه و غیرقانونی مهندس موسوی، زهرا رهنورد و شیخ مهدی کروبی آنچه برایمان بیش از پیش در وقایع مربوط به جنبش سبز مهم است، نحوهی سیاستورزی و کنشورزی است که در خلال جنبش سبز اتفاق افتاده است. سیاستی که آن را #مردمی میدانیم.
جنبش سبز همواره با اتکا بر نیروی خلاق مردم در صحنه مطالبات خود را بیان میکند، گویی مردم بدون هیچگونه واسطهای، خود صدای خود میشوند، صدا ای که به دلایل مختلف سرکوب و طرد شده بود. بنابراین اهمیت جنبش سبز همین ایجاد فرصت به صحنهآمدن صداهاست، صداهایی که نزدیک ۱۰ سال، آنها را فریبخورده، خس و خاشاک و در نهایت غیر خودی میدانند.
رهبران جنبش سبز نه پشت پرده به مذاکرهای نشستند، نه دست به دامن اپوزیسیون خارج نشین شدند و نه از قدرتهای منفعتطلب خارجی طلب کمک و یا تحریم کردند، بلکه با تکیه بر مردم سعی در ایجاد گشایشی از داخل کشور کردند.
"اخیرا گروهی از اساتید ایرانی مقیم خارج در نامهای ضمن تشریح برداشت خود از راه سبز امید هر چیزی که منافع ملت ایران را تامین کند هدف این جنبش معرفی کرده بودند. بر این اساس آنان توصیه میکردند که با سپاسگزاری از حمایت ملتهای دیگر ظرف این چندماه از آنها بخواهیم در هیچ تحریمی بر علیه ایران شرکت نکنند. اینجانب نظر آنان را پسندیدم و بر آن صحه گذاشتم، زیرا این نه تحریم یک دولت، بلکه تحمیل رنجهای بسیار بر مردمی است که مصیبت #دولتمردان_مالیخولیازده برایشان کافی است. راه سبز را زندگی کردن به این معناست و ما با اعمال هرگونه تحریمی بر علیه ملت خود مخالفیم"
بخشی از بیانیه ۱۳ مهندس موسوی
حال در ۲۵ بهمنماه در هشتمین سالروز حصر و البته شروع مقاومت رهبران سرفراز جنبش سبز قرار داریم، مقاومتی که بر سر دو حق اساسی مردم، حق انتخابات آزاد و حق اعتراض شکل گرفته است. حقوقی که امروز بدلیل نظارت استصوابی و عدم صیانت آرا و برخورد با معترضین و بازداشت گسترده معلمین، دانشجویان، وکلا، کارگران و ... به حاشیه رفته است
حال پس از سالها خواهان آزادی بدون قید و شرط مهندس موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی هستیم و البته مسئلهمان تنها #حقوق_بشری و آزادی ۳ فرد نیست، بلکه مسئلهمان آزادی یک تفکر و یک نوع سیاستورزی است، تفکری که میتواند راهگشای مشکلات اقتصادیمان باشد و سیاستورزی که راه خروج از #بنبست کنشورزی #صندوقمحور باشد.
@IUSTArman
دقیقا سه روز بعد از سالروز پیروزی انقلاب، سالروز حصر سه رهبر سرفراز جنبش سبز است، جنبشی که ضمن وفاداریاش به #رخداد_57 و آرمانهای آن، نگاهی انتقادی به وضعیت کنونی جامعه در سال ۸۸، به سبب از دست رفتن همان آرمانها داشت. جنبش سبز با پیگیری اهداف انقلاب و با اتکا به بازخوانی تحولات صورت گرفته پس از انقلاب، سعی در گشایش آیندهای روشن برای ملت ایران داشت، مسئلهای که میتوان به طور مشخص در بیانیههای مهندس موسوی مشاهده کرد.
"بروز انحرافات گوناگون و موانع بتدریج سازمان یافته در مسیر تحقق اهداف و آرمان هایی چون #عدالت، #استقلال، #آزادی و جمهوری اسلامی که مردم به خاطر آنها انقلاب شکوهمند اسلامی را به پا کردند، ظهور گرایشات تمامیت خواهانه در میان برخی از مسوولین حکومتی، نقض حقوق بنیادین شهروندان، بی حرمتی به کرامت انسانی، سوءمدیریت دولتی، افزایش فاصله طبقاتی و محرومیت های اقتصادی و اجتماعی، قانون گریزی بل قانون ستیزی برخی مجریان قانون، نادیده گرفتن منافع ملی و ماجراجویی های عوامفریبانه در تعاملات بین المللی، فراموشی تدریجی و دردناک اخلاق و معنویت برای قدرت عواملی است که به نضج گیری نگرش های اعتراضی در میان دلسوختگان، دردمندان و قاطبه مردم ایران در سال های اخیر انجامید که بروز بارز و نیرومند آن در جنبش سبز مردم ایران پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ جلوه کرد."
بخشی از بیانیهی ۱۸ مهندس میرحسین موسوی
حال بعد از گذشت ۸ سال از حصر ظالمانه و غیرقانونی مهندس موسوی، زهرا رهنورد و شیخ مهدی کروبی آنچه برایمان بیش از پیش در وقایع مربوط به جنبش سبز مهم است، نحوهی سیاستورزی و کنشورزی است که در خلال جنبش سبز اتفاق افتاده است. سیاستی که آن را #مردمی میدانیم.
جنبش سبز همواره با اتکا بر نیروی خلاق مردم در صحنه مطالبات خود را بیان میکند، گویی مردم بدون هیچگونه واسطهای، خود صدای خود میشوند، صدا ای که به دلایل مختلف سرکوب و طرد شده بود. بنابراین اهمیت جنبش سبز همین ایجاد فرصت به صحنهآمدن صداهاست، صداهایی که نزدیک ۱۰ سال، آنها را فریبخورده، خس و خاشاک و در نهایت غیر خودی میدانند.
رهبران جنبش سبز نه پشت پرده به مذاکرهای نشستند، نه دست به دامن اپوزیسیون خارج نشین شدند و نه از قدرتهای منفعتطلب خارجی طلب کمک و یا تحریم کردند، بلکه با تکیه بر مردم سعی در ایجاد گشایشی از داخل کشور کردند.
"اخیرا گروهی از اساتید ایرانی مقیم خارج در نامهای ضمن تشریح برداشت خود از راه سبز امید هر چیزی که منافع ملت ایران را تامین کند هدف این جنبش معرفی کرده بودند. بر این اساس آنان توصیه میکردند که با سپاسگزاری از حمایت ملتهای دیگر ظرف این چندماه از آنها بخواهیم در هیچ تحریمی بر علیه ایران شرکت نکنند. اینجانب نظر آنان را پسندیدم و بر آن صحه گذاشتم، زیرا این نه تحریم یک دولت، بلکه تحمیل رنجهای بسیار بر مردمی است که مصیبت #دولتمردان_مالیخولیازده برایشان کافی است. راه سبز را زندگی کردن به این معناست و ما با اعمال هرگونه تحریمی بر علیه ملت خود مخالفیم"
بخشی از بیانیه ۱۳ مهندس موسوی
حال در ۲۵ بهمنماه در هشتمین سالروز حصر و البته شروع مقاومت رهبران سرفراز جنبش سبز قرار داریم، مقاومتی که بر سر دو حق اساسی مردم، حق انتخابات آزاد و حق اعتراض شکل گرفته است. حقوقی که امروز بدلیل نظارت استصوابی و عدم صیانت آرا و برخورد با معترضین و بازداشت گسترده معلمین، دانشجویان، وکلا، کارگران و ... به حاشیه رفته است
حال پس از سالها خواهان آزادی بدون قید و شرط مهندس موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی هستیم و البته مسئلهمان تنها #حقوق_بشری و آزادی ۳ فرد نیست، بلکه مسئلهمان آزادی یک تفکر و یک نوع سیاستورزی است، تفکری که میتواند راهگشای مشکلات اقتصادیمان باشد و سیاستورزی که راه خروج از #بنبست کنشورزی #صندوقمحور باشد.
@IUSTArman
"به بهانه درگذشت پوران شريعترضوی"🌱
او در سال ١٣١٣ ديده به جهان گشود. در سال ۱۳۳۴ وارد دانشسرای عالی تهران شد و تحصیل در رشته #ادبیات فرانسه را برگزید. با افتتاح دانشکده ادبیات در مشهد به تصمیم پدرش و علیرغم میل باطنی خود، در حالی که دو ماه در کلاسهای دانشسرایعالی حضور یافته بود، وارد کلاسی شد که جوانی بذلهگو، سخنور و نویسنده در انتهای آن مینشست: #علی_شریعتی. علی کتاب «#ابوذر» را که به تازگی منتشر شده بود به پوران هدیه داد و امید داشت دل این دختر آزاد را به دست آورد، چیزی که برای تحقق آن یک سال تلاش کرد. علی باید به پدرش هم میقبولاند که #بیحجابی با پاکدامنی منافاتی ندارد. در نهایت پوران با درخواست ازدواج علی موافقت کرد.
شریعتی در ازدواج خود با پوران دقیقاً همان کاری را کرد که در رویکرد سیاسیـنظریاش همۀ عمر انجام داد: آمیزش #سنت و #مدرنیته. پوران دختری مستقل، آزاد و بیحجاب بود، در حالی که علی پسر حاج محمدتقی بود، کسی که «کانون حقایق اسلامی» را پایهگذاری کرده بود. علی باید وضعیت خانوادگی خود را در نظر میگرفت و نمیتوانست به سادگی با دختری که باوری به حجاب سنتی نداشت ازدواج كند. علی به پوران دل باخته بود و باید این #تضاد، یعنی تضاد میان خانوادۀ سنتی خود و خانوادۀ متجدد پوران را با رایزنی و تبیین نظری حل میکرد.
پوران شش برادر و یک خواهر داشت. علیاصغر (توفان)، یکی از برادرانش، در جریان نبرد با نیروهای متجاوز شوروی در تابستان ۱۳۲۰ در مرز آذربایجان جان باخت. اما برادر دیگرش، #مهدی (آذر) شهرت بیشتری دارد. در جریان ناآرامیها در دانشگاه تهران در اعتراض به سفر نیکسون به ایران، در ۱۶ آذر ۱۳۳۲ سه دانشجو کشته شدند که یکی از آنها مهدی (آذر) شریعترضوی، برادر پوران بود. همین زخم خانوادگی طبعاً کافی بود تا پوران نیز در جوانی به منتقد بیمحابای حکومتی تبدیل شود که برادرش را گرفته بود.
اما پوران شريعت رضوي را نبايد تنها تحت عنوان همسر دكتر شريعتي و خواهر شريعت رضوي معرفي كرد.
او از دانشگاه سوربن فرانسه دکترای ادبیات فارسی خود را دريافت كرد و سپس به نويسندگي مشغول شد.#كتاب هاي "طرحي از يك زندگي"،جلد اول:زندگي نامه، جلد دوم:نقد ها و نظر ها و "يادگاران مانا" از آثار اوست.
در روز تشييع پيكر آن مرحوم اجازه اقامه نماز در حسينیه ارشاد به حاضرين داده نشد.
@IUSTArman
او در سال ١٣١٣ ديده به جهان گشود. در سال ۱۳۳۴ وارد دانشسرای عالی تهران شد و تحصیل در رشته #ادبیات فرانسه را برگزید. با افتتاح دانشکده ادبیات در مشهد به تصمیم پدرش و علیرغم میل باطنی خود، در حالی که دو ماه در کلاسهای دانشسرایعالی حضور یافته بود، وارد کلاسی شد که جوانی بذلهگو، سخنور و نویسنده در انتهای آن مینشست: #علی_شریعتی. علی کتاب «#ابوذر» را که به تازگی منتشر شده بود به پوران هدیه داد و امید داشت دل این دختر آزاد را به دست آورد، چیزی که برای تحقق آن یک سال تلاش کرد. علی باید به پدرش هم میقبولاند که #بیحجابی با پاکدامنی منافاتی ندارد. در نهایت پوران با درخواست ازدواج علی موافقت کرد.
شریعتی در ازدواج خود با پوران دقیقاً همان کاری را کرد که در رویکرد سیاسیـنظریاش همۀ عمر انجام داد: آمیزش #سنت و #مدرنیته. پوران دختری مستقل، آزاد و بیحجاب بود، در حالی که علی پسر حاج محمدتقی بود، کسی که «کانون حقایق اسلامی» را پایهگذاری کرده بود. علی باید وضعیت خانوادگی خود را در نظر میگرفت و نمیتوانست به سادگی با دختری که باوری به حجاب سنتی نداشت ازدواج كند. علی به پوران دل باخته بود و باید این #تضاد، یعنی تضاد میان خانوادۀ سنتی خود و خانوادۀ متجدد پوران را با رایزنی و تبیین نظری حل میکرد.
پوران شش برادر و یک خواهر داشت. علیاصغر (توفان)، یکی از برادرانش، در جریان نبرد با نیروهای متجاوز شوروی در تابستان ۱۳۲۰ در مرز آذربایجان جان باخت. اما برادر دیگرش، #مهدی (آذر) شهرت بیشتری دارد. در جریان ناآرامیها در دانشگاه تهران در اعتراض به سفر نیکسون به ایران، در ۱۶ آذر ۱۳۳۲ سه دانشجو کشته شدند که یکی از آنها مهدی (آذر) شریعترضوی، برادر پوران بود. همین زخم خانوادگی طبعاً کافی بود تا پوران نیز در جوانی به منتقد بیمحابای حکومتی تبدیل شود که برادرش را گرفته بود.
اما پوران شريعت رضوي را نبايد تنها تحت عنوان همسر دكتر شريعتي و خواهر شريعت رضوي معرفي كرد.
او از دانشگاه سوربن فرانسه دکترای ادبیات فارسی خود را دريافت كرد و سپس به نويسندگي مشغول شد.#كتاب هاي "طرحي از يك زندگي"،جلد اول:زندگي نامه، جلد دوم:نقد ها و نظر ها و "يادگاران مانا" از آثار اوست.
در روز تشييع پيكر آن مرحوم اجازه اقامه نماز در حسينیه ارشاد به حاضرين داده نشد.
@IUSTArman
📽 اکران #فیلم_مستند " انقلاب، تقاطع استاد نجات الهی " با حضور نسیم نجفی کارگردان فیلم مستند.
▪️مکان : آمفی تئاتر دانشکده مهندسی راه آهن
▫️دو شنبه ۶ اسفند ۹۷ ساعت ۱۳ الی ۱۵
@IUSTArman
▪️مکان : آمفی تئاتر دانشکده مهندسی راه آهن
▫️دو شنبه ۶ اسفند ۹۷ ساعت ۱۳ الی ۱۵
@IUSTArman
📚 حلقه مطالعاتی زنان
کتاب "مانیفست یک فمینیست "
📌 هفته دوم اسفند ماه ( دفتر انجمن)
✅ جهت اطلاعات بیشتر به @h_ahmadi97 پیام دهید.
@IUSTArman
کتاب "مانیفست یک فمینیست "
📌 هفته دوم اسفند ماه ( دفتر انجمن)
✅ جهت اطلاعات بیشتر به @h_ahmadi97 پیام دهید.
@IUSTArman
📚از « ما همه باید فمینیست باشیم » به « مانیفست یک فمینیست »
📆 مقدمه ای بر جلسه نقد و بررسی کتاب " مانیقست یک فمنیسیت "
📌 پس از جلسه نقد کتاب « ما همه فمینیست باشیم» به سراغ کتاب دیگری از آدیشی با عنوان « مانیفیست یک فمینسیت » آمده ایم. ماجرای نوشتن این کتاب از آن جا آغاز می شود که یکی از دوستان خانم انگوزی آدیشی از او می پرسد که "چگونه دختر کوچولویش را یک فمنیست بار بیاورد؟"
📌همچون کتاب قبلی که حاصل یکی از سحنرانی های آدیشی بود، ایده شکل گیری این کتاب نیز از دل نامه ای ست که او مدت ها قبل به دوست دوران مدرسه اش نوشته بوده است. در جواب دوستش یک مانیفست که شامل تعدادی پیشنهاد است ارائه می دهد که این کتاب را به اثری زیبا و خواندنی تبدیل می کند.
📌 فمنیسم مشروط از زبان اجازه گرفتن استفاده می کند برای مثال یکی از روزنامه های مترقی انگلیسی راجع به شوهر نخست وزیر ،خانم ترزا می، نوشت:" فیلیپ می درسیاست به عنوان مردی شناخته شده است که در صندلی عقب نشسته و به همسرش ترزا اجازه داده است تا بدرخشد." « اجازه داده؟!چه عبارت خنده داری!»
✅ اگرچه کتاب به دست یک نویسنده نیجریه ای تنظیم شده است و برآمده از نامه او در پاسخ به یکی از دوستان دوران مدرسه اش می باشد که باعث شده است که لحن کتاب خطاب فردی پیدا کند، اما حاوی مطالبی جهان شمول است که مساله به ویژه زنان جوامع سر تا سر زمین، از آمریکا به اروپا و از اوپا تا کشورمان را در برمی گیرد. مساله هایی که بیش هر چیز با تبعیض گره خورده است و اولین گام برای حلشان، خود آگاهی است. هرچند مطالب کتاب سهل و راحت اما جدی است و باید جدی گرفته شود.
🔅 در instant view بیشتر بخوانید:
yon.ir/AQHkR
📆 مقدمه ای بر جلسه نقد و بررسی کتاب " مانیقست یک فمنیسیت "
📌 پس از جلسه نقد کتاب « ما همه فمینیست باشیم» به سراغ کتاب دیگری از آدیشی با عنوان « مانیفیست یک فمینسیت » آمده ایم. ماجرای نوشتن این کتاب از آن جا آغاز می شود که یکی از دوستان خانم انگوزی آدیشی از او می پرسد که "چگونه دختر کوچولویش را یک فمنیست بار بیاورد؟"
📌همچون کتاب قبلی که حاصل یکی از سحنرانی های آدیشی بود، ایده شکل گیری این کتاب نیز از دل نامه ای ست که او مدت ها قبل به دوست دوران مدرسه اش نوشته بوده است. در جواب دوستش یک مانیفست که شامل تعدادی پیشنهاد است ارائه می دهد که این کتاب را به اثری زیبا و خواندنی تبدیل می کند.
📌 فمنیسم مشروط از زبان اجازه گرفتن استفاده می کند برای مثال یکی از روزنامه های مترقی انگلیسی راجع به شوهر نخست وزیر ،خانم ترزا می، نوشت:" فیلیپ می درسیاست به عنوان مردی شناخته شده است که در صندلی عقب نشسته و به همسرش ترزا اجازه داده است تا بدرخشد." « اجازه داده؟!چه عبارت خنده داری!»
✅ اگرچه کتاب به دست یک نویسنده نیجریه ای تنظیم شده است و برآمده از نامه او در پاسخ به یکی از دوستان دوران مدرسه اش می باشد که باعث شده است که لحن کتاب خطاب فردی پیدا کند، اما حاوی مطالبی جهان شمول است که مساله به ویژه زنان جوامع سر تا سر زمین، از آمریکا به اروپا و از اوپا تا کشورمان را در برمی گیرد. مساله هایی که بیش هر چیز با تبعیض گره خورده است و اولین گام برای حلشان، خود آگاهی است. هرچند مطالب کتاب سهل و راحت اما جدی است و باید جدی گرفته شود.
🔅 در instant view بیشتر بخوانید:
yon.ir/AQHkR
Telegraph
از « ما همه باید فمینیست باشیم » به « مانیفست یک فمینیست »
پس از جلسه نقد کتاب « ما همه فمینیست باشیم» به سراغ کتاب دیگری از آدیشی با عنوان « مانیفیست یک فمینسیت » آمده ایم. ماجرای نوشتن این کتاب از آن جا آغاز می شود که یکی از دوستان خانم انگوزی آدیشی از او می پرسد که "چگونه دختر کوچولویش را یک فمنیست بار بیاورد؟"…
❌❌❌مخالفت هیئت نظارت بر تشکل ها با پخش مستند«انقلاب تقاطع نجات الهی»
@IUSTArman
@IUSTArman
❌❌❌ننگ بر دانشگاهی که حتی تحمل مستندی درباره انقلاب مردم ایران را ندارد. امروز را باید به جامعه دانشگاهی علم و صنعت تسلیت گفت. تسلیت به این سبب که در دانشگاهی زیست میکنند که حتی نمیخواهد نقش دانشگاهیان در انقلاب مردمی سال 57 را بشناسد، دانشگاهی که اجازه اکران مستند درباره «شهید استاد نجات اللهی» نمیدهد. امروز با پخش مستند «انقلاب، تقاطع نجات الهی» در نامهای از سوی مدیریت فرهنگی طبق نظر هیئت نظارت بر تشکلها مخالفت شد. بهانهی این نامه «عدم ارائه مجوز اکران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی» بودهاست. این درحالی است که صدور مجوز اکران برای مستندها به دلیل پخش محدود آنها رویه معمولی نبوده و همچنین مستندهای مختلفی از سوی سایر تشکلهای دانشگاه علم و صنعت به سادگی اکران شده است. معاونت فرهنگی بعد از دوهفته تاخیر در صدور مجوز به بهانههایی چون مشاهدهی مستند توسط اعضای هیئت نظارت، یک روز مانده به اکران مجوز برنامه را لغو میکند. سپس صدور مجوز را منوط به ارائه مجوز از سوی وزارت ارشاد اعلام میکند. مسئلهای که همان ابتدا میتوانست توسط این هیئت بیان شود.
امروز دانشگاهی که باید در راستای آزادیهای آکادمیک حرکت کند حتی جرئت شناخت خود را ندارد و اجازه اکران مستندی که در ارتباط با خود دانشگاه و اساتید دانشگاه ساختهشده است را نمیدهد. این لغو مجوزها صدای انسداد سیاسی را به گوش ما میرساند. سدی بر هنر مستقل که حتی نمیتواند اثر خود را در میان مخاطبان خود به نمایش بگذارد. ما مایوس نخواهیم شد تا روزی که علم و صنعت مجبور شود خود را تغییر دهد.
📌در انتها لازم به ذکر است انجمن اسلامی آرمان دانشجویان تصمیم دارد در اعتراض به این تصمیمِ هیئت نظارت بر تشکلها، مستند «انقلاب، تقاطع نجات الهی» را در همان روز دوشنبه از ساعت 13 الی 15 در دفتر انجمن اکران نماید.
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان از تمامی دانشجویان همچنین سرکار خانم نسیم نجفی کارگردان مستند و مهمان برنامه به دلیل این اتفاق عذرخواهی میکند.
@IUSTArman
امروز دانشگاهی که باید در راستای آزادیهای آکادمیک حرکت کند حتی جرئت شناخت خود را ندارد و اجازه اکران مستندی که در ارتباط با خود دانشگاه و اساتید دانشگاه ساختهشده است را نمیدهد. این لغو مجوزها صدای انسداد سیاسی را به گوش ما میرساند. سدی بر هنر مستقل که حتی نمیتواند اثر خود را در میان مخاطبان خود به نمایش بگذارد. ما مایوس نخواهیم شد تا روزی که علم و صنعت مجبور شود خود را تغییر دهد.
📌در انتها لازم به ذکر است انجمن اسلامی آرمان دانشجویان تصمیم دارد در اعتراض به این تصمیمِ هیئت نظارت بر تشکلها، مستند «انقلاب، تقاطع نجات الهی» را در همان روز دوشنبه از ساعت 13 الی 15 در دفتر انجمن اکران نماید.
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان از تمامی دانشجویان همچنین سرکار خانم نسیم نجفی کارگردان مستند و مهمان برنامه به دلیل این اتفاق عذرخواهی میکند.
@IUSTArman
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
📽 اکران #فیلم_مستند " انقلاب، تقاطع استاد نجات الهی " با حضور نسیم نجفی کارگردان فیلم مستند. ▪️مکان : آمفی تئاتر دانشکده مهندسی راه آهن ▫️دو شنبه ۶ اسفند ۹۷ ساعت ۱۳ الی ۱۵ @IUSTArman
📽 اکران #فیلم_مستند " انقلاب، تقاطع استاد نجات الهی "
▪️مکان : ❌به دلیل لغو مجوز برنامه و در اعتراض به آن در دفتر انجمن (حد فاصل سلف برادران و دانشکده برق و صنایع) برگزار میگردد
▫️دوشنبه ساعت 13 الی 15
@IUSTArman
▪️مکان : ❌به دلیل لغو مجوز برنامه و در اعتراض به آن در دفتر انجمن (حد فاصل سلف برادران و دانشکده برق و صنایع) برگزار میگردد
▫️دوشنبه ساعت 13 الی 15
@IUSTArman
▫️اکران #فیلم_مستند " انقلاب ، تقاطع نجات الهی " در دفتر انجمن اسلامی آرمان دانشجویان @IUSTArman
📌 کارگاه "آشنایی با مفاهیم اقتصاد سیاسی"
✅ مدرس: روزبه پارسی
⏱ 17:30 تا 19:30 شنبه ها ( 11 و 18 اسفند ماه )
✳ دفتر انجمن
@IUSTArman
✅ مدرس: روزبه پارسی
⏱ 17:30 تا 19:30 شنبه ها ( 11 و 18 اسفند ماه )
✳ دفتر انجمن
@IUSTArman
🎥 اکران دانشجویی فیلم سینمایی «متری شیش و نیم» به کارگردانی سعید روستایی
🔻یک شنبه ۱۹ اسفند ساعت ۱۳:۳۰
آمفی تئاتر شهید بهرامی
🔻تهیه اینترنتی بلیت:
https://evnd.co/fiLIK
و یا برای خرید بلیط کاغذی به دفتر انجمن واقع در حد فاصل دانشکده برق و سلف آزاد مراجعه بفرمایید.
@IUSTArman
🔻یک شنبه ۱۹ اسفند ساعت ۱۳:۳۰
آمفی تئاتر شهید بهرامی
🔻تهیه اینترنتی بلیت:
https://evnd.co/fiLIK
و یا برای خرید بلیط کاغذی به دفتر انجمن واقع در حد فاصل دانشکده برق و سلف آزاد مراجعه بفرمایید.
@IUSTArman