📌 کارگاه "آشنایی با مفاهیم اقتصاد سیاسی"
✅ مدرس: روزبه پارسی
⏱ 17:30 تا 19:30| شنبه| هجدهم اسفندماه
✳️ دفتر انجمن
@IUSTArman
✅ مدرس: روزبه پارسی
⏱ 17:30 تا 19:30| شنبه| هجدهم اسفندماه
✳️ دفتر انجمن
@IUSTArman
⬜️ غرفه زنان انجمن اسلامی آرمان دانشجویان
◽️ روبروی دانشکده عمران
◾️ دوشنبه ۲۰اسفند
به مناسبت روز جهانی #زن
@IUSTArman
◽️ روبروی دانشکده عمران
◾️ دوشنبه ۲۰اسفند
به مناسبت روز جهانی #زن
@IUSTArman
Forwarded from انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
🎥 اکران دانشجویی فیلم سینمایی «متری شیش و نیم» به کارگردانی سعید روستایی
🔻یک شنبه ۱۹ اسفند ساعت ۱۳:۳۰
آمفی تئاتر شهید بهرامی
🔻تهیه اینترنتی بلیت:
https://evnd.co/fiLIK
و یا برای خرید بلیط کاغذی به دفتر انجمن واقع در حد فاصل دانشکده برق و سلف آزاد مراجعه بفرمایید.
@IUSTArman
🔻یک شنبه ۱۹ اسفند ساعت ۱۳:۳۰
آمفی تئاتر شهید بهرامی
🔻تهیه اینترنتی بلیت:
https://evnd.co/fiLIK
و یا برای خرید بلیط کاغذی به دفتر انجمن واقع در حد فاصل دانشکده برق و سلف آزاد مراجعه بفرمایید.
@IUSTArman
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 تیزر فیلم سینمایی «متری شیش و نیم» به کارگردانی سعید روستایی
🔻یک شنبه ۱۹ اسفند ساعت ۱۳:۳۰
آمفی تئاتر شهید بهرامی
🔻تهیه اینترنتی بلیت:
https://evnd.co/fiLIK
و یا برای خرید بلیط کاغذی فردا قبل از اکران فیلم به روبروی آمفی تئاتر شهید بهرامی مراجعه کنید.
@IUSTArman
🔻یک شنبه ۱۹ اسفند ساعت ۱۳:۳۰
آمفی تئاتر شهید بهرامی
🔻تهیه اینترنتی بلیت:
https://evnd.co/fiLIK
و یا برای خرید بلیط کاغذی فردا قبل از اکران فیلم به روبروی آمفی تئاتر شهید بهرامی مراجعه کنید.
@IUSTArman
🌱غرفه زنان انجمن اسلامی آرمان دانشجویان به مناسبت هشتم مارس روز جهانی #زن
🌱روبروی دانشکده عمران
@IUSTArman
🌱روبروی دانشکده عمران
@IUSTArman
گزارش تصویری از غرفه زنان
@IUSTArman
@IUSTArman
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❌متن قرائتشدهی انجمن اسلامی آرمان دانشجویان در روز یکشنبه نوزدهم اسفند در اعتراض به انسداد فضای فرهنگی دانشگاه و #لغو_مجوز های اخیر
@IUSTArman
@IUSTArman
📽تصاوير حضور دانشجويان در اكران فيلم "متري شش و نيم"
@IUSTArman
@IUSTArman
◽️۲۴ اسفند سالروز تولد هدی صابر
آقای صابر در بدو ورود به بند ۳۵۰ به اتاقی وارد شد که بر اساس شمارهبندی جدید بند بعدا اتاق دو نام گرفت. در این اتاق تعداد معدودی از جریان اصلاحطلب حضور داشتند که به تدریج بر تعداد آنها افزوده شد. در آن زمان زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ در اتاقهای طبقهی پایین و زندانیان عادی که عمدتا جرایم مالی داشتند، در طبقهی بالا ساکن بودند.
حدود مهرماه سال ۸۹ مدیریت زندان تصمیم به انتقال زندانیان عادی به بندهای دیگر گرفت و به تدریج این انتقال انجام شد و طبقهی بالای بند تخلیه شد. برای مدتی درب سالن طبقهی بالا بسته بود تا اینکه چند نفر از دوستان اصلاحطلب با مدیریت بند رایزنی کردند تا یکی از اتاقهای بالا راکه بعدا اتاق هفت نام گرفت در اختیار بگیرند و بعد افرادی را که به لحاظ فکری همسو با جریان اصلاحطلبی میدانستند به این اتاق دعوت کردند تا از اتاقهای دیگر خارج شده و به این اتاق نقل مکان کنند. آقایان صابر و صمیمی برای انتقال به این اتاق دعوت شدند که هر دو از پذیرش این پیشنهاد خودداری کردند، آقای صابر ترجیح میداد دوران حبس را در کنار همبندیانی که از اقشار مختلف جامعه و با سطوح تحصیلی متفاوت و از جریانات فکری مختلف بودند، بگذراند و ترجیح میداد حضورش در زندان به زیستن در کنار یک جریان فکری خاص محدود نشود. به همین لحاظ اتاقی را برگزیدند که بعدا اتاق سه نام گرفت و به آنجا نقل مکان کردند. در آن زمان در این اتاق چند نفر از متهمین سازمان مجاهدین حضور داشتند که دو نفر از آنها به نامهای جعفر کاظمی ومحمدعلی حاجآقایی هر دو محکوم به اعدام بودند و دادگاه تجدیدنظر هم حکم هر دو را تایید کرده بود. صابر رابطهی صمیمانه و عمیقی با آنها به ویژه با مرحوم جعفر کاظمی برقرار کرد که آن زمان مسئول اتاق سه بود. بعد هم در ماجرای انتقال نامبردگان از بند به اجرای احکام که همه احتمال میدادند برای اجرای حکم اعدام است، وارد شد و سعی کرد شلوغی و ازدحامی را که برای وداع با آنان ایجاد شده بود، مدیریت کند. بعد هم بلافاصله درخواست داد تا با مامور امنیتی ویژه پروندهاش ملاقات کند و در ضمن آن ملاقات ضمن تشریح وضعیت پروندهی آن دو نفر از وی خواست که موضوع را به مقامات بالاتر انتقال دهد و استدلالهایی را که حاکی از بیاعتباری قانونی و ناعادلانه بودن این احکام بود به آنها منتقل کند؛ شاید در فرصت باقیمانده از اجرای حکم جلوگیری شود. بعد هم به همت خود زمینهی برگزاری مراسم دعا و نیایش در حسینیهی کوچک بند را فراهم آورد تا برای لغو اجرای حکم به نیایش دستهجمعی بپردازیم. البته به دلیل تعلق خاص فکری این دو نفر به سازمان مجاهدین، تعدادی از همبندیان با برگزاری این مراسم مخالف بودند و بعد از اینکه اجرای این برنامه به اطلاع مدیریت بند رسید از اجرای آن ممانعت به عمل آورد و صابر به ناچار مجبور شد مراسم را در اتاق سه و با حضور تعداد محدودی از همبندیان که از اتاقهای دیگر آمده بودند برگزار کند. بعد از آن هم که خبر اجرای حکم رسید، صابر در برگزاری مراسم ختم نقش فعالی داشت و از اجرای این احکام ناعادلانه بسیار ناراحت بود. ضمن اینکه با وجود انتقادات صریحی که صابر به وضعیت فعلی سازمان مجاهدین به ویژه رهبری آن داشت، اما رابطهی عاطفی او با بسیاری از همبندیان سازمانی به ویژه مرحوم جعفر کاظمی بسیار قوی بود. به علاوه آنکه بر اساس نگاهی که صابر به زندان و زندانی سیاسی داشت، معتقد بود باید پرنسیپهایی از سوی این دسته از زندانیان رعایت شود و به ویژه در چنین شرایطی که دو نفر از همبندیان به اتهام جرم سیاسی اعدام شده بودند، انتظار داشت که تا چند روزی به احترام آنان از بعضی مسایل متداول خودداری گردد. به طوری که دو روز بعد دو نفر از هماتاقیهای ایشان و مرحوم کاظمی در حین انجام مسابقهی فوتبال به شادی و کف زدن پرداختند که صابر بعد از مسابقه به آنان انتقاد کرد و گفت از آنان انتظار میرود که به حرمت درگذشتگان چند روزی از ابراز احساسات این چنینی خودداری کنند.
🖌 از خاطرات امیرخسرو دلیرثانی از همبندیان شهید هدی صابر در بند ۳۵۰ اوین
@IUSTArman
آقای صابر در بدو ورود به بند ۳۵۰ به اتاقی وارد شد که بر اساس شمارهبندی جدید بند بعدا اتاق دو نام گرفت. در این اتاق تعداد معدودی از جریان اصلاحطلب حضور داشتند که به تدریج بر تعداد آنها افزوده شد. در آن زمان زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ در اتاقهای طبقهی پایین و زندانیان عادی که عمدتا جرایم مالی داشتند، در طبقهی بالا ساکن بودند.
حدود مهرماه سال ۸۹ مدیریت زندان تصمیم به انتقال زندانیان عادی به بندهای دیگر گرفت و به تدریج این انتقال انجام شد و طبقهی بالای بند تخلیه شد. برای مدتی درب سالن طبقهی بالا بسته بود تا اینکه چند نفر از دوستان اصلاحطلب با مدیریت بند رایزنی کردند تا یکی از اتاقهای بالا راکه بعدا اتاق هفت نام گرفت در اختیار بگیرند و بعد افرادی را که به لحاظ فکری همسو با جریان اصلاحطلبی میدانستند به این اتاق دعوت کردند تا از اتاقهای دیگر خارج شده و به این اتاق نقل مکان کنند. آقایان صابر و صمیمی برای انتقال به این اتاق دعوت شدند که هر دو از پذیرش این پیشنهاد خودداری کردند، آقای صابر ترجیح میداد دوران حبس را در کنار همبندیانی که از اقشار مختلف جامعه و با سطوح تحصیلی متفاوت و از جریانات فکری مختلف بودند، بگذراند و ترجیح میداد حضورش در زندان به زیستن در کنار یک جریان فکری خاص محدود نشود. به همین لحاظ اتاقی را برگزیدند که بعدا اتاق سه نام گرفت و به آنجا نقل مکان کردند. در آن زمان در این اتاق چند نفر از متهمین سازمان مجاهدین حضور داشتند که دو نفر از آنها به نامهای جعفر کاظمی ومحمدعلی حاجآقایی هر دو محکوم به اعدام بودند و دادگاه تجدیدنظر هم حکم هر دو را تایید کرده بود. صابر رابطهی صمیمانه و عمیقی با آنها به ویژه با مرحوم جعفر کاظمی برقرار کرد که آن زمان مسئول اتاق سه بود. بعد هم در ماجرای انتقال نامبردگان از بند به اجرای احکام که همه احتمال میدادند برای اجرای حکم اعدام است، وارد شد و سعی کرد شلوغی و ازدحامی را که برای وداع با آنان ایجاد شده بود، مدیریت کند. بعد هم بلافاصله درخواست داد تا با مامور امنیتی ویژه پروندهاش ملاقات کند و در ضمن آن ملاقات ضمن تشریح وضعیت پروندهی آن دو نفر از وی خواست که موضوع را به مقامات بالاتر انتقال دهد و استدلالهایی را که حاکی از بیاعتباری قانونی و ناعادلانه بودن این احکام بود به آنها منتقل کند؛ شاید در فرصت باقیمانده از اجرای حکم جلوگیری شود. بعد هم به همت خود زمینهی برگزاری مراسم دعا و نیایش در حسینیهی کوچک بند را فراهم آورد تا برای لغو اجرای حکم به نیایش دستهجمعی بپردازیم. البته به دلیل تعلق خاص فکری این دو نفر به سازمان مجاهدین، تعدادی از همبندیان با برگزاری این مراسم مخالف بودند و بعد از اینکه اجرای این برنامه به اطلاع مدیریت بند رسید از اجرای آن ممانعت به عمل آورد و صابر به ناچار مجبور شد مراسم را در اتاق سه و با حضور تعداد محدودی از همبندیان که از اتاقهای دیگر آمده بودند برگزار کند. بعد از آن هم که خبر اجرای حکم رسید، صابر در برگزاری مراسم ختم نقش فعالی داشت و از اجرای این احکام ناعادلانه بسیار ناراحت بود. ضمن اینکه با وجود انتقادات صریحی که صابر به وضعیت فعلی سازمان مجاهدین به ویژه رهبری آن داشت، اما رابطهی عاطفی او با بسیاری از همبندیان سازمانی به ویژه مرحوم جعفر کاظمی بسیار قوی بود. به علاوه آنکه بر اساس نگاهی که صابر به زندان و زندانی سیاسی داشت، معتقد بود باید پرنسیپهایی از سوی این دسته از زندانیان رعایت شود و به ویژه در چنین شرایطی که دو نفر از همبندیان به اتهام جرم سیاسی اعدام شده بودند، انتظار داشت که تا چند روزی به احترام آنان از بعضی مسایل متداول خودداری گردد. به طوری که دو روز بعد دو نفر از هماتاقیهای ایشان و مرحوم کاظمی در حین انجام مسابقهی فوتبال به شادی و کف زدن پرداختند که صابر بعد از مسابقه به آنان انتقاد کرد و گفت از آنان انتظار میرود که به حرمت درگذشتگان چند روزی از ابراز احساسات این چنینی خودداری کنند.
🖌 از خاطرات امیرخسرو دلیرثانی از همبندیان شهید هدی صابر در بند ۳۵۰ اوین
@IUSTArman