#یادداشت_دانشجویی
به بهانهی دهمین سالگرد #جنبش_سبز
«امنیت تنها در امنیت دولت و دولتیان خلاصه نمیشود. بحث از امنیت انسانی است و امنیت انسانی در آزادی از ترس و رهایی از نیاز به دست میآید. کسانی که سوار بر زره پوشهای امن دولتی چشم خود را میبندند و صحبت از عرضه نان به قیمتهای بینالمللی میکنند، درد و ترس مردم را لمس نمیکنند.»
#میرحسین_موسوی
«جنگ» را ندیدهام؛ اما (حدود) یک میلیون شهید و مجروح ایرانی1 بعد از هشت سال جنگ فرسایشی طاقت فرسا با عراق، حداقل برای زنده نگهداشتن جنگ در ذهنم کافی است. جنگی که زندگی کل مردم این کشور را تحت تاثیر قرار داد. از خانوادهی شهدا و مجروحین گرفته تا کودکان زیر بمباران و پزشکانی که هر روز قطعههای جدا شده بدن کودکی را میدوختند و زنانی که در پشت جنگ زندگی زیر بمباران را اداره میکردند، آنان همگی جنگ را به چشم دیدهاند. جنگی که بعد از سه دهه از آن، هنوز انتقاد از طولانی شدنش جز خط قرمزهاست و در میان انبوه برنامههای تبلیغاتی تلویزیون درباره جنگ، یک برنامه انتقادی درباره نحوه اداره جبههها ساخته نمیشود.
قرار است درباره صلح بنویسم، درباره اینکه چرا باید به صراحت از صلح دفاع کنیم. ضرورت دفاع از صلح در ایران مسئلهای فراتر از منطق جنبشهای صلحطلبانه جهان است. صلحطلبی به معنای مرسوم آن شاید ما را به سویهی اشتباهی بیافکند. سویهای که «صلح» را همچون مدینه فاضلهای به تصویر میکشد و از ترس جنگ به هر ظلمی در وضع موجود تن میدهد. دفاع از صلح در ایران، در کشور جهان سومی که تحریم شده و تهدید به جنگ میشود به راحتی میتواند به دفاع از وضع موجود تعبیر شود. اما این مسئله ضرورت ایستادگی بر این خواسته را کم نکرده بلکه اتفاقا دفاع از صلح از جایگاه ایرانی ضروریاتی دوچندان نیز دارد. اگر برخلاف رسانهها که سیاست را عرصه چگونگی مدیریت مردم توسط دولتها میدانند، سیاست را به عرصه مبارزه مردم بر علیه وضع موجود تعبیر کنیم؛ جنگ دو دولت - که با هزینهی جان و مال و زندگی مردم دو کشور تمام میشود- تنها به تعویق اندازندهی سیاست راستین است. امروز وضعیت منطقهای و عقب نشینی ایالات متحده در عراق و افغانستان و کاهش هژمونی ایالات متحده و همچنین وضعیت اسفبار مردم فلسطین و ناتوانی ایالات متحده در برقراری صلح حداقلی در فلسطین آنهم بعد از چندین پیمان، و از سوی دیگر افزایش تنش میان ایران و عربستان آنهم بعد از سالها جنگ نیابتی، همگی معنای جنگ را از معنای درگیری نظامی صرف، توسعه داده است. در نتیجه دفاع از صلح در ایران(و در خاورمیانه) نه تنها ضدیت با «درگیری نظامی» بلکه موضعگیری علیه «سیاستهای جنگ طلبانه و تنشآفرین» نیز هست. سیاستهای جنگطلبانهای همچون تحریمهای ضد انسانی علیه مردم ایران در یک سو وانکار هولوکاست و تشدید تنش در منطقه از سوی دیگر. ما دانشجویان باید بیاموزیم که چگونه در بیصدایی صلح، #اعتراضات_مردمی و مسالمتآمیز سوریها در روزهای نخست و همچون بهارعربی در سایر کشورهای عرب با گلولههای حزب بعث سوریه پاسخ میگیرد، چگونه مردمی که خواستار مبارزه با #فساد و #عدالت و دموکراسی بودند به گلوله بسته میشوند و درنتیجه فضا برای ظهور و بروز داعش فراهم میشود. سفیر ایران در سوریه به جای سعی در به رسمیت شناختن مردم معترض و حل سیاسی اعتراضات؛ مهمترین توصیه جمهوری اسلامی به اسد در شروع تظاهرات مردمی را پراکنده کردن مردم با استفاده از باطوم و گاز اشکآور به جای اسلحه و گلوله میداند.2 جنگ سوریه به شکل جنگ ایران-عربستان، شیعه-سنی بازنمایی میشود و بحرانهای سیاسی و اقتصادی مردمان منطقه را تشدید میکند.
دفاع از صلح نمیتواند دفاع از #صلح در داخل ایران و حواله دادن جنگ به خارج از ایران باشد. مطالبه «صلح» مطالبه مشترک ما خاورمیانهای هاست. جنگهای پیدرپی در منطقه امکان توسعه و پیگیری دموکراتیک مطالبات مردمی را از میان برده است. جنگ و تهدید جنگ گوش همهی ما را پرکرده و جلوی بلند شدن صدایمان را گرفته است. چه کسی صدای افزایش قیمت مسکن و اجارهبها، وضعیت اسفبار #حاشیه _نشینی در شهرها، جمعیت 10 تا 12 میلیونی زیر خط فقر را میشنود؟ خصوصی سازی اموال عمومی را به تاراج برده و کارخانهها را ورشکست کرده و فرودستان را از آموزش عالی و حتی آموزش ابتدایی با کیفیت محروم کرده، بهداشت و درمان را طبقاتی نموده و تمام ساحتهای زندگی – از #عشق و دوستی و هنر گرفته تا دانش و مبارزه- را بدل به کالا کردهاست.
🔴بخش اول
@IUSTArman
به بهانهی دهمین سالگرد #جنبش_سبز
«امنیت تنها در امنیت دولت و دولتیان خلاصه نمیشود. بحث از امنیت انسانی است و امنیت انسانی در آزادی از ترس و رهایی از نیاز به دست میآید. کسانی که سوار بر زره پوشهای امن دولتی چشم خود را میبندند و صحبت از عرضه نان به قیمتهای بینالمللی میکنند، درد و ترس مردم را لمس نمیکنند.»
#میرحسین_موسوی
«جنگ» را ندیدهام؛ اما (حدود) یک میلیون شهید و مجروح ایرانی1 بعد از هشت سال جنگ فرسایشی طاقت فرسا با عراق، حداقل برای زنده نگهداشتن جنگ در ذهنم کافی است. جنگی که زندگی کل مردم این کشور را تحت تاثیر قرار داد. از خانوادهی شهدا و مجروحین گرفته تا کودکان زیر بمباران و پزشکانی که هر روز قطعههای جدا شده بدن کودکی را میدوختند و زنانی که در پشت جنگ زندگی زیر بمباران را اداره میکردند، آنان همگی جنگ را به چشم دیدهاند. جنگی که بعد از سه دهه از آن، هنوز انتقاد از طولانی شدنش جز خط قرمزهاست و در میان انبوه برنامههای تبلیغاتی تلویزیون درباره جنگ، یک برنامه انتقادی درباره نحوه اداره جبههها ساخته نمیشود.
قرار است درباره صلح بنویسم، درباره اینکه چرا باید به صراحت از صلح دفاع کنیم. ضرورت دفاع از صلح در ایران مسئلهای فراتر از منطق جنبشهای صلحطلبانه جهان است. صلحطلبی به معنای مرسوم آن شاید ما را به سویهی اشتباهی بیافکند. سویهای که «صلح» را همچون مدینه فاضلهای به تصویر میکشد و از ترس جنگ به هر ظلمی در وضع موجود تن میدهد. دفاع از صلح در ایران، در کشور جهان سومی که تحریم شده و تهدید به جنگ میشود به راحتی میتواند به دفاع از وضع موجود تعبیر شود. اما این مسئله ضرورت ایستادگی بر این خواسته را کم نکرده بلکه اتفاقا دفاع از صلح از جایگاه ایرانی ضروریاتی دوچندان نیز دارد. اگر برخلاف رسانهها که سیاست را عرصه چگونگی مدیریت مردم توسط دولتها میدانند، سیاست را به عرصه مبارزه مردم بر علیه وضع موجود تعبیر کنیم؛ جنگ دو دولت - که با هزینهی جان و مال و زندگی مردم دو کشور تمام میشود- تنها به تعویق اندازندهی سیاست راستین است. امروز وضعیت منطقهای و عقب نشینی ایالات متحده در عراق و افغانستان و کاهش هژمونی ایالات متحده و همچنین وضعیت اسفبار مردم فلسطین و ناتوانی ایالات متحده در برقراری صلح حداقلی در فلسطین آنهم بعد از چندین پیمان، و از سوی دیگر افزایش تنش میان ایران و عربستان آنهم بعد از سالها جنگ نیابتی، همگی معنای جنگ را از معنای درگیری نظامی صرف، توسعه داده است. در نتیجه دفاع از صلح در ایران(و در خاورمیانه) نه تنها ضدیت با «درگیری نظامی» بلکه موضعگیری علیه «سیاستهای جنگ طلبانه و تنشآفرین» نیز هست. سیاستهای جنگطلبانهای همچون تحریمهای ضد انسانی علیه مردم ایران در یک سو وانکار هولوکاست و تشدید تنش در منطقه از سوی دیگر. ما دانشجویان باید بیاموزیم که چگونه در بیصدایی صلح، #اعتراضات_مردمی و مسالمتآمیز سوریها در روزهای نخست و همچون بهارعربی در سایر کشورهای عرب با گلولههای حزب بعث سوریه پاسخ میگیرد، چگونه مردمی که خواستار مبارزه با #فساد و #عدالت و دموکراسی بودند به گلوله بسته میشوند و درنتیجه فضا برای ظهور و بروز داعش فراهم میشود. سفیر ایران در سوریه به جای سعی در به رسمیت شناختن مردم معترض و حل سیاسی اعتراضات؛ مهمترین توصیه جمهوری اسلامی به اسد در شروع تظاهرات مردمی را پراکنده کردن مردم با استفاده از باطوم و گاز اشکآور به جای اسلحه و گلوله میداند.2 جنگ سوریه به شکل جنگ ایران-عربستان، شیعه-سنی بازنمایی میشود و بحرانهای سیاسی و اقتصادی مردمان منطقه را تشدید میکند.
دفاع از صلح نمیتواند دفاع از #صلح در داخل ایران و حواله دادن جنگ به خارج از ایران باشد. مطالبه «صلح» مطالبه مشترک ما خاورمیانهای هاست. جنگهای پیدرپی در منطقه امکان توسعه و پیگیری دموکراتیک مطالبات مردمی را از میان برده است. جنگ و تهدید جنگ گوش همهی ما را پرکرده و جلوی بلند شدن صدایمان را گرفته است. چه کسی صدای افزایش قیمت مسکن و اجارهبها، وضعیت اسفبار #حاشیه _نشینی در شهرها، جمعیت 10 تا 12 میلیونی زیر خط فقر را میشنود؟ خصوصی سازی اموال عمومی را به تاراج برده و کارخانهها را ورشکست کرده و فرودستان را از آموزش عالی و حتی آموزش ابتدایی با کیفیت محروم کرده، بهداشت و درمان را طبقاتی نموده و تمام ساحتهای زندگی – از #عشق و دوستی و هنر گرفته تا دانش و مبارزه- را بدل به کالا کردهاست.
🔴بخش اول
@IUSTArman
🔵بخش دوم
باید به صراحت از صلح دفاع کنیم، صلحی که «#اقتدارگرایی داخلی و خارجی» را هدف قرار میدهد. دفاع از صلح وظیقه ماست، صلحی که رهایی و توسعه ایران و منطقه را درگرو سیاستی میداند که همگام با رسوایی سیاستهای ضدمردمیِ #قدرتهای_خارجی که خود را پشت #حقوق_بشر پنهان میکنند به رسوایی سیاستهای اقتدارگرایانه سیاستمدارن داخلی بپردازد که هیچ انتقادی را برنتافته و در مقابل هر انتقادی با برچسبهایی نظیر مخالفت با دین و ارزشها، خود را پنهان مینمایند. امروز دفاع از صلح رویاندن جوانههای سیاست راستین در ایران است، سیاستی که به شهادت تاریخ مدرن این کشور، همیشه در ضدیت با #استعمار و اقتدارگرایی داخلی شکل گرفتهاست. از #مشروطه تا #مصدق، از 57 تا 88.
پینوشت
1- در جنگ ایران و عراق به نقل از سایت تاریخ ایرانی، ایران 210 هزار شهید(در روایتی دیگر 190هزار) و 672 هزار جروح داده است.
2- مصاحبه شیخ الاسلامی سفیر سابق ایران در سوریه با مجله رمز عبور مرداد 93
@IUSTArman
باید به صراحت از صلح دفاع کنیم، صلحی که «#اقتدارگرایی داخلی و خارجی» را هدف قرار میدهد. دفاع از صلح وظیقه ماست، صلحی که رهایی و توسعه ایران و منطقه را درگرو سیاستی میداند که همگام با رسوایی سیاستهای ضدمردمیِ #قدرتهای_خارجی که خود را پشت #حقوق_بشر پنهان میکنند به رسوایی سیاستهای اقتدارگرایانه سیاستمدارن داخلی بپردازد که هیچ انتقادی را برنتافته و در مقابل هر انتقادی با برچسبهایی نظیر مخالفت با دین و ارزشها، خود را پنهان مینمایند. امروز دفاع از صلح رویاندن جوانههای سیاست راستین در ایران است، سیاستی که به شهادت تاریخ مدرن این کشور، همیشه در ضدیت با #استعمار و اقتدارگرایی داخلی شکل گرفتهاست. از #مشروطه تا #مصدق، از 57 تا 88.
پینوشت
1- در جنگ ایران و عراق به نقل از سایت تاریخ ایرانی، ایران 210 هزار شهید(در روایتی دیگر 190هزار) و 672 هزار جروح داده است.
2- مصاحبه شیخ الاسلامی سفیر سابق ایران در سوریه با مجله رمز عبور مرداد 93
@IUSTArman
به مناسبت سالروز #۲۵_خرداد
امروز ۲۵ خرداد ۹۸ در دهمین سالگرد حضور ۳ میلیونی مردم در خیابان هستیم. دقیقا ۱۰ سال پیش در روزهایی که گرد بغض و حسرت و ناامیدی بر سر مردم ریختهشد و چهرههای مردم از شنیدن اخبار مبهوت شدهبود. مردم با حضور میلیونی در عرصهی #خیابان صدای خود را فریاد زدند.
مردمی که صدایشان در بازههای مختلف تاریخ سرکوب شدهبود، فرصت آن را یافتند که بار دیگر از قاعدهی طردشدگان خارج شوند و خواستهای خود را فریاد کنند.
رخداد ۸۸ در مقابل ما امکان اعتراضات مسالمتآمیز خیابانی را باز کرد، امکان آنکه مردم بدون واسطهها و بدون نیاز به کسانی که ادعای پیگیری مطالبات را دارند و جایگاه سیاست را تنها پشت درهای بستهی اتاق سیاستمداران میدانند؛ مطالبات خود را در خیابان فریاد بزنند و #سیاست راستین را به نمایش بگذارند.
امروزه مشکلات اقتصادی، وضعیت نامطلوب کارگران، معلمان و دانشجویان از هر سو مشخص است. سبد معیشت فرودستان هرروز کوچکتر میشود و مسئولین هیچگونه دغدغهای ندارند. فارغ از آنکه گفتمان مهندس موسوی میتواند علاج شرایط کنونی باشد، جنبش سبز هر روز و هر لحظهاش به ما این امکان را یادآوری میکند که میتوانیم اعتراضهایمان را فریاد بزنیم و مطالباتمان را از مجاری فراتر از صندوق رای، صندوقی که امروزه به واسطهی نظارت استصوابی و هزاران موانع دیگر، به بنبست رسیده است؛ بیان کنیم.
مناقشهی انتخابات حتی چند ماه بعد از ۲۲ خرداد دیگر مسئلهی اصلی نبود، چه برسد به الان که نزدیک به ۱۰ سال از آن واقعه گذشته است، اما ایستادن بر حق اعتراض هنوز مسئلهی اصلی میباشد، البته که مناقشهی انتخابات هرگز فراموش نمیشود.
«از ما میخواهند که مسئله انتخابات را فرامـوش کنـیم. چگونه توضیح دهیم که مساله مردم انتخابات نیست؟ این نیست که فلانی باشد و فلانی نباشد؛ مسئله آنها این است کـه به یک ملت بزرگ، بزرگی فروخته میشود. چیزی که مـردم راعصبانی میکند و به واکنش وامیدارد آن است که به صریحترین لهجه بزرگی آنان انکار میشود»
بخشی از بیانیهی ۱۶ میرحسین موسوی
جنبش سبز مجرایی بود برای آنکه روایتهای متفاوت انقلاب ۵۷، روایتهایی که در گفتمانهای رسمی کنار زدهشدند را درون خود بیان کند. آرمانهایی که روزی مردم به خاطرشان انقلاب کردند و البته به مرور زمان به فراموشی سپرده شدند، گویی در ۸۸ همگی احضار، زنده و بیان شدند.
«بروز انحرافات گوناگون و موانع بتدریج سازمان یافته در مسیر تحقق اهداف و آرمان هایی چون #عدالت، #استقلال، #آزادی و جمهوری اسلامی که مردم به خاطر آنها انقلاب شکوهمند اسلامی را به پا کردند، ظهور گرایشات تمامیت خواهانه در میان برخی از مسوولین حکومتی، نقض حقوق بنیادین شهروندان، بی حرمتی به کرامت انسانی، سوءمدیریت دولتی، افزایش فاصله طبقاتی و محرومیت های اقتصادی و اجتماعی، قانون گریزی بل قانون ستیزی برخی مجریان قانون، نادیده گرفتن منافع ملی و ماجراجویی های عوامفریبانه در تعاملات بین المللی، فراموشی تدریجی و دردناک اخلاق و معنویت برای قدرت عواملی است که به نضج گیری نگرش های اعتراضی در میان دلسوختگان، دردمندان و قاطبه مردم ایران در سال های اخیر انجامید که بروز بارز و نیرومند آن در جنبش سبز مردم ایران پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ جلوه کرد.»
بخشی از بیانیهی ۱۸ میرحسین موسوی
به هر ترتیب با جنبش سبز برخورد شد و رهبرانش حصر شدند، اما بازهم ایستادن بر سر «حق» اعتراض با مقاومت ۳ رهبر سرافراز جنبش سبز ادامه پیدا کرد. ۸ سال است که مهندس موسوی، زهرا رهنورد، مهدی کروبی در حصری ظالمانه و غیر قانونی بسر میبرند، حصری که ادامهاش در این چند سال نشان دهندهی ایستادگی بر سر حق مردم است.
«در ایامی که گذشت شخصیتها و گروههایی بـه سـراغ اینجانب آمدند و خواستار گذشت من از آنچـه گذشـت شدند.شاید توجه نمیشد که اینجانب از همان ابتـدا از حق شخصی خود گذشته بودم،امـا مسـاله انتخابـات، مساله شخصی من نبود و نیست. من نمیتوانم بر سـر حقوق و آرای پایمال شده مردم معامله یامصالحه کـنم»
بخشی از بیانیهی ۹ میرحسین موسوی
حال ۱۰ سال از ۸۸ میگذرد، هرروز افراد، احزاب، ارگانها و ... ندای #فراموشی گذشته را سر میدهند. فراموشی یعنی فراموشی مردم، فراموشی حق اعتراض، فراموشی خیابان به عنوان مکانی که در ۸۸ به آن حیات بخشیده شد. حال یکی از مهمترین کنشهای سیاسی ما ایستادن در مقابل فراموشی است. ایستادن در مقابل پروپاگاندای رسانههایی که فراموشی را ندا میدهند. ایستادن در مقابل کسانی که میگویند گذشتهها گذشته است و #گذشته را باید فراموش و به آینده فکر کرد. در حالی که از خلال بازخوانی مکرر و رجوع انتقادی به گذشته است که میتوان مسیر صحیحتر و کمرنجتری را در تاریخ پیمود.
@IUSTArman
امروز ۲۵ خرداد ۹۸ در دهمین سالگرد حضور ۳ میلیونی مردم در خیابان هستیم. دقیقا ۱۰ سال پیش در روزهایی که گرد بغض و حسرت و ناامیدی بر سر مردم ریختهشد و چهرههای مردم از شنیدن اخبار مبهوت شدهبود. مردم با حضور میلیونی در عرصهی #خیابان صدای خود را فریاد زدند.
مردمی که صدایشان در بازههای مختلف تاریخ سرکوب شدهبود، فرصت آن را یافتند که بار دیگر از قاعدهی طردشدگان خارج شوند و خواستهای خود را فریاد کنند.
رخداد ۸۸ در مقابل ما امکان اعتراضات مسالمتآمیز خیابانی را باز کرد، امکان آنکه مردم بدون واسطهها و بدون نیاز به کسانی که ادعای پیگیری مطالبات را دارند و جایگاه سیاست را تنها پشت درهای بستهی اتاق سیاستمداران میدانند؛ مطالبات خود را در خیابان فریاد بزنند و #سیاست راستین را به نمایش بگذارند.
امروزه مشکلات اقتصادی، وضعیت نامطلوب کارگران، معلمان و دانشجویان از هر سو مشخص است. سبد معیشت فرودستان هرروز کوچکتر میشود و مسئولین هیچگونه دغدغهای ندارند. فارغ از آنکه گفتمان مهندس موسوی میتواند علاج شرایط کنونی باشد، جنبش سبز هر روز و هر لحظهاش به ما این امکان را یادآوری میکند که میتوانیم اعتراضهایمان را فریاد بزنیم و مطالباتمان را از مجاری فراتر از صندوق رای، صندوقی که امروزه به واسطهی نظارت استصوابی و هزاران موانع دیگر، به بنبست رسیده است؛ بیان کنیم.
مناقشهی انتخابات حتی چند ماه بعد از ۲۲ خرداد دیگر مسئلهی اصلی نبود، چه برسد به الان که نزدیک به ۱۰ سال از آن واقعه گذشته است، اما ایستادن بر حق اعتراض هنوز مسئلهی اصلی میباشد، البته که مناقشهی انتخابات هرگز فراموش نمیشود.
«از ما میخواهند که مسئله انتخابات را فرامـوش کنـیم. چگونه توضیح دهیم که مساله مردم انتخابات نیست؟ این نیست که فلانی باشد و فلانی نباشد؛ مسئله آنها این است کـه به یک ملت بزرگ، بزرگی فروخته میشود. چیزی که مـردم راعصبانی میکند و به واکنش وامیدارد آن است که به صریحترین لهجه بزرگی آنان انکار میشود»
بخشی از بیانیهی ۱۶ میرحسین موسوی
جنبش سبز مجرایی بود برای آنکه روایتهای متفاوت انقلاب ۵۷، روایتهایی که در گفتمانهای رسمی کنار زدهشدند را درون خود بیان کند. آرمانهایی که روزی مردم به خاطرشان انقلاب کردند و البته به مرور زمان به فراموشی سپرده شدند، گویی در ۸۸ همگی احضار، زنده و بیان شدند.
«بروز انحرافات گوناگون و موانع بتدریج سازمان یافته در مسیر تحقق اهداف و آرمان هایی چون #عدالت، #استقلال، #آزادی و جمهوری اسلامی که مردم به خاطر آنها انقلاب شکوهمند اسلامی را به پا کردند، ظهور گرایشات تمامیت خواهانه در میان برخی از مسوولین حکومتی، نقض حقوق بنیادین شهروندان، بی حرمتی به کرامت انسانی، سوءمدیریت دولتی، افزایش فاصله طبقاتی و محرومیت های اقتصادی و اجتماعی، قانون گریزی بل قانون ستیزی برخی مجریان قانون، نادیده گرفتن منافع ملی و ماجراجویی های عوامفریبانه در تعاملات بین المللی، فراموشی تدریجی و دردناک اخلاق و معنویت برای قدرت عواملی است که به نضج گیری نگرش های اعتراضی در میان دلسوختگان، دردمندان و قاطبه مردم ایران در سال های اخیر انجامید که بروز بارز و نیرومند آن در جنبش سبز مردم ایران پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ جلوه کرد.»
بخشی از بیانیهی ۱۸ میرحسین موسوی
به هر ترتیب با جنبش سبز برخورد شد و رهبرانش حصر شدند، اما بازهم ایستادن بر سر «حق» اعتراض با مقاومت ۳ رهبر سرافراز جنبش سبز ادامه پیدا کرد. ۸ سال است که مهندس موسوی، زهرا رهنورد، مهدی کروبی در حصری ظالمانه و غیر قانونی بسر میبرند، حصری که ادامهاش در این چند سال نشان دهندهی ایستادگی بر سر حق مردم است.
«در ایامی که گذشت شخصیتها و گروههایی بـه سـراغ اینجانب آمدند و خواستار گذشت من از آنچـه گذشـت شدند.شاید توجه نمیشد که اینجانب از همان ابتـدا از حق شخصی خود گذشته بودم،امـا مسـاله انتخابـات، مساله شخصی من نبود و نیست. من نمیتوانم بر سـر حقوق و آرای پایمال شده مردم معامله یامصالحه کـنم»
بخشی از بیانیهی ۹ میرحسین موسوی
حال ۱۰ سال از ۸۸ میگذرد، هرروز افراد، احزاب، ارگانها و ... ندای #فراموشی گذشته را سر میدهند. فراموشی یعنی فراموشی مردم، فراموشی حق اعتراض، فراموشی خیابان به عنوان مکانی که در ۸۸ به آن حیات بخشیده شد. حال یکی از مهمترین کنشهای سیاسی ما ایستادن در مقابل فراموشی است. ایستادن در مقابل پروپاگاندای رسانههایی که فراموشی را ندا میدهند. ایستادن در مقابل کسانی که میگویند گذشتهها گذشته است و #گذشته را باید فراموش و به آینده فکر کرد. در حالی که از خلال بازخوانی مکرر و رجوع انتقادی به گذشته است که میتوان مسیر صحیحتر و کمرنجتری را در تاریخ پیمود.
@IUSTArman
Forwarded from دانشجویان متحد
سلام(1).pdf
15.9 MB
🗞 ویژهنامه مشترک محیط زیست دانشجویان متحد
◾️ سرفصلها
▪️ محیط زیست: کنشها و چالشها
▪️ بحران آب ایران: از خشکسالی تا سیل
▪️ این داستان ادامه دارد...
#محیط_زیست
#نشریه
#دانشجویان_متحد 🍀
🆔 @anjmotahed
◾️ سرفصلها
▪️ محیط زیست: کنشها و چالشها
▪️ بحران آب ایران: از خشکسالی تا سیل
▪️ این داستان ادامه دارد...
#محیط_زیست
#نشریه
#دانشجویان_متحد 🍀
🆔 @anjmotahed
◾️ سرفصلها
▪️ محیط زیست: کنشها و چالشها
▪️ بحران آب ایران: از خشکسالی تا سیل
▪️ این داستان ادامه دارد...
#محیط_زیست
#نشریه
@IUSTArman
▪️ محیط زیست: کنشها و چالشها
▪️ بحران آب ایران: از خشکسالی تا سیل
▪️ این داستان ادامه دارد...
#محیط_زیست
#نشریه
@IUSTArman
آرمانشهر - محیط زیست.pdf
15.7 MB
🗞ویژهنامهی آرمانشهر
◾️ سرفصلها
▪️ محیط زیست: کنشها و چالشها
▪️ بحران آب ایران: از خشکسالی تا سیل
▪️ این داستان ادامه دارد...
#محیط_زیست
#نشریه
@IUSTArman
◾️ سرفصلها
▪️ محیط زیست: کنشها و چالشها
▪️ بحران آب ایران: از خشکسالی تا سیل
▪️ این داستان ادامه دارد...
#محیط_زیست
#نشریه
@IUSTArman
مطلب نشریه آرمانشهر، ارگان رسمی انجمن آرمان، در خبرگزاری ایرنا
http://plus.irna.ir/news/83339442/
http://plus.irna.ir/news/83339442/
ایرنا پلاس
قانون علیه حقوق کار - علیرضا جعفرزاده*
تهران-ایرناپلاس- در جوامع مدرن ایجاد شغل یا تأمین حقوق بیکاری برای تمام کسانی که توانایی کار کردن دارند، از جمله وظایف مهم دولتها است.
📌نامهی انجمن اسلامی آرمان دانشجویان به رئیس دانشگاه، وزیر علوم و معاون فرهنگی وزارت علوم، پیرو رفتارها و عملکرد نگرانکنندهی حراست دانشگاه از جمله برخورد ناموجه در خوابگاه دختران، تذکر دادن و تلاش برای گرفتن کارت از دانشجویان و ایجاد فضای نامناسب و امنیتی در دانشگاه.
متن نامه👇
@IUSTArman
متن نامه👇
@IUSTArman
جناب آقای دکتر ذاکری؛
ریاست محترم دانشگاه علم و صنعت؛
با سلام؛
متاسفانه در چند هفتهی گذشته شاهد رفتار و اقداماتی از جانب حراست دانشگاه بودیم که نشان از عملکرد نگرانکنندهای است. حراست که نهتنها عملکردی شفاف ندارد بلکه به هیچ عنوان در مورد رفتارهای خود پاسخگو نیست. ما وظیفهی خود میدانیم که این روندها را با دانشجویان و البته ریاست دانشگاه در میان بگذاریم زیرا سکوت در مقابل این اعمال، آنها را تبدیل به سنتهایی ناپسند میکند.
۱-ضبط کارت دانشجویی و ایجاد فضای امنیتی.
اخیراً تعدادی از ماموران حراست با حضور در نقاط مختلف دانشگاه اقدام به تذکر به دانشجویان کردهاند و دنبال گرفتن کارت دانشجویی آنها بودند. حراست دانشگاه باید پاسخگو باشد که به استناد کدام بند قانون به خود اجازه داده است که کارت دانشجو را ضبط کند. آیا نهادی از دانشگاه چنین درخواست یا مصوبهای را داشته که حراست دانشگاه به پشتوانهی آن اینچنین کارها را انجام دادهاست؟ حال آنکه هیچ شخص حقیقی یا حقوقی حق ضبط کارت دانشجویی را به هیچوجه ندارد یا ادارهی حراست حق احضار دانشجویان را ندارد. این نمونهای از رفتار غیر موجه حراست دانشگاه است که در جاهای مختلف دانشگاه اتفاق میفتد. حراست دانشگاه که وظیفهاش حفظ امنیت دانشگاه است با رفتارهای غیرموجه خود، اقدام به ایجاد فضای امنیتی کرده است.
۲-دخالت حراست دانشگاه در انتخابات انجمناسلامی آرمان و شورای صنفی.
قانون به طور واضح مشخص میکند که صلاحیت افراد تنها منوط به داشتن حداقلهای آموزشی و نداشتن حکم قطعی انضباطی است اما متاسفانه حراست دانشگاه بر خلاف نص صریح قانون، در انتخاباتها دخالت کرده و با فشار به معاونتهای فرهنگی و دانشجویی، افراد را به دلیلهای واهی رد صلاحیت میکند.
۳-پخش شدن فیلم دوربین حراست.
بدون شک تقلب و دستاندازی به رای دانشجو برای هر دانشجوی مترقی امری مذموم و غلط است اما پخش شدن فیلم دوربین حراست در چند هفتهی قبل، مارا بر آن داشت که از حراست دانشگاه، به عنوان مسئول اصلی پاسخگویی دربارهی فیلمهای دوربینهای دانشگاه، بپرسیم، که با چه سازوکاری و بر مبنای کدام بند قانونی فیلم دوربین حراست به دست عدهای دانشجو رسیده است؟
۴-ورود به جلسهی شورای نظارت بر نشریات
نشریات دانشجویی همواره، مسیری برای ارتباط دانشجویان و مجرایی برای نقد عملکرد دانشگاه و مطلع شدن دانشجویان از اتفاقات دانشگاه بوده است. چند هفتهی قبل، نشریهای منتقد نسبت به عملکرد حراست دانشگاه سوالاتی را مطرح کرده بود اما رئیس حراست دانشگاه جناب آقای فیلی به جای آنکه در مقام پاسخگویی حاضر شود، در اقدامی غیرقابل قبول به جلسهی ناظر بر نشریات وارد شده و ضمن صحبتهای نامتعارف در مورد مدیرمسئول نشریه مذکور، خواستار برخورد با آن نشریه شده است.
۵-تذکر بر دانشجویان دختر هنگام خروج از خوابگاه دانشجویی
متاسفانه خبرهایی مبنی بر تذکر به دانشجویان دختر در هنگام خروج از خوابگاه به گوش رسیده است. سوال اصلی این است که حراست خوابگاه خود را در چه جایگاهی میبیند که به دانشجویان، آنهم در هنگام خروج از خوابگاه تذکر بدهد؛ بدون شک وظیفهی حراست خوابگاه ایجاد امنیت در خوابگاه است و نه دخالت در رفتارهای شخصی افراد.
حراست دانشگاه باید بداند که هیچنهادی حق ندارد در ساحات مختلف زیست شخصی مانند پوشش و یا ارتباطات با دیگران دخالت کند.
اینها نمونههایی از رفتارهای حراست دانشگاه است که برای ما نشانی از عملکرد نگرانکنندهای است. در کنار این موضوع باید اشاره کنیم که حراست دانشگاه در مقابل هرگونه نقد، افراد منتقد را خواسته تا با آنها گفتوگو کند در حالی که نیک میدانیم این به ظاهر گفت وگوها در واقع چهرهی بزک شدهی خاموش کردن صدای منتقد دانشجویان است. از ریاست دانشگاه انتظار داریم که با ایستادگی در مقابل حراست دانشگاه، از تکرار این اعمال جلوگیری کند.
البته بدیهی است که ما دانشجویان وظیفه داریم با ایستادگی بر حق خود جایگاه حقیقی ادارهی حراست در دانشگاه، که صیانت و حفاظت از دانشگاه و دانشجوست و نه تهدید و ارعاب، را یادآوری کنیم.
رونوشت :
دکتر غلامی وزیر محترم وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
دکتر غفاری معاون محترم فرهنگی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
@IUSTArman
ریاست محترم دانشگاه علم و صنعت؛
با سلام؛
متاسفانه در چند هفتهی گذشته شاهد رفتار و اقداماتی از جانب حراست دانشگاه بودیم که نشان از عملکرد نگرانکنندهای است. حراست که نهتنها عملکردی شفاف ندارد بلکه به هیچ عنوان در مورد رفتارهای خود پاسخگو نیست. ما وظیفهی خود میدانیم که این روندها را با دانشجویان و البته ریاست دانشگاه در میان بگذاریم زیرا سکوت در مقابل این اعمال، آنها را تبدیل به سنتهایی ناپسند میکند.
۱-ضبط کارت دانشجویی و ایجاد فضای امنیتی.
اخیراً تعدادی از ماموران حراست با حضور در نقاط مختلف دانشگاه اقدام به تذکر به دانشجویان کردهاند و دنبال گرفتن کارت دانشجویی آنها بودند. حراست دانشگاه باید پاسخگو باشد که به استناد کدام بند قانون به خود اجازه داده است که کارت دانشجو را ضبط کند. آیا نهادی از دانشگاه چنین درخواست یا مصوبهای را داشته که حراست دانشگاه به پشتوانهی آن اینچنین کارها را انجام دادهاست؟ حال آنکه هیچ شخص حقیقی یا حقوقی حق ضبط کارت دانشجویی را به هیچوجه ندارد یا ادارهی حراست حق احضار دانشجویان را ندارد. این نمونهای از رفتار غیر موجه حراست دانشگاه است که در جاهای مختلف دانشگاه اتفاق میفتد. حراست دانشگاه که وظیفهاش حفظ امنیت دانشگاه است با رفتارهای غیرموجه خود، اقدام به ایجاد فضای امنیتی کرده است.
۲-دخالت حراست دانشگاه در انتخابات انجمناسلامی آرمان و شورای صنفی.
قانون به طور واضح مشخص میکند که صلاحیت افراد تنها منوط به داشتن حداقلهای آموزشی و نداشتن حکم قطعی انضباطی است اما متاسفانه حراست دانشگاه بر خلاف نص صریح قانون، در انتخاباتها دخالت کرده و با فشار به معاونتهای فرهنگی و دانشجویی، افراد را به دلیلهای واهی رد صلاحیت میکند.
۳-پخش شدن فیلم دوربین حراست.
بدون شک تقلب و دستاندازی به رای دانشجو برای هر دانشجوی مترقی امری مذموم و غلط است اما پخش شدن فیلم دوربین حراست در چند هفتهی قبل، مارا بر آن داشت که از حراست دانشگاه، به عنوان مسئول اصلی پاسخگویی دربارهی فیلمهای دوربینهای دانشگاه، بپرسیم، که با چه سازوکاری و بر مبنای کدام بند قانونی فیلم دوربین حراست به دست عدهای دانشجو رسیده است؟
۴-ورود به جلسهی شورای نظارت بر نشریات
نشریات دانشجویی همواره، مسیری برای ارتباط دانشجویان و مجرایی برای نقد عملکرد دانشگاه و مطلع شدن دانشجویان از اتفاقات دانشگاه بوده است. چند هفتهی قبل، نشریهای منتقد نسبت به عملکرد حراست دانشگاه سوالاتی را مطرح کرده بود اما رئیس حراست دانشگاه جناب آقای فیلی به جای آنکه در مقام پاسخگویی حاضر شود، در اقدامی غیرقابل قبول به جلسهی ناظر بر نشریات وارد شده و ضمن صحبتهای نامتعارف در مورد مدیرمسئول نشریه مذکور، خواستار برخورد با آن نشریه شده است.
۵-تذکر بر دانشجویان دختر هنگام خروج از خوابگاه دانشجویی
متاسفانه خبرهایی مبنی بر تذکر به دانشجویان دختر در هنگام خروج از خوابگاه به گوش رسیده است. سوال اصلی این است که حراست خوابگاه خود را در چه جایگاهی میبیند که به دانشجویان، آنهم در هنگام خروج از خوابگاه تذکر بدهد؛ بدون شک وظیفهی حراست خوابگاه ایجاد امنیت در خوابگاه است و نه دخالت در رفتارهای شخصی افراد.
حراست دانشگاه باید بداند که هیچنهادی حق ندارد در ساحات مختلف زیست شخصی مانند پوشش و یا ارتباطات با دیگران دخالت کند.
اینها نمونههایی از رفتارهای حراست دانشگاه است که برای ما نشانی از عملکرد نگرانکنندهای است. در کنار این موضوع باید اشاره کنیم که حراست دانشگاه در مقابل هرگونه نقد، افراد منتقد را خواسته تا با آنها گفتوگو کند در حالی که نیک میدانیم این به ظاهر گفت وگوها در واقع چهرهی بزک شدهی خاموش کردن صدای منتقد دانشجویان است. از ریاست دانشگاه انتظار داریم که با ایستادگی در مقابل حراست دانشگاه، از تکرار این اعمال جلوگیری کند.
البته بدیهی است که ما دانشجویان وظیفه داریم با ایستادگی بر حق خود جایگاه حقیقی ادارهی حراست در دانشگاه، که صیانت و حفاظت از دانشگاه و دانشجوست و نه تهدید و ارعاب، را یادآوری کنیم.
رونوشت :
دکتر غلامی وزیر محترم وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
دکتر غفاری معاون محترم فرهنگی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
@IUSTArman
روایت رسانهها از تجمع خودجوش امروز دانشگاه علم و صنعت
" امروز در دانشگاه علم و صنعت چه اتفاقی افتاد؟"
در متن زیر روایتی کوتاه از تجمع خودجوش امروز دانشجویان علم و صنعت که در اعتراض به تفکیک جنسیتی در مقابل کتابخانهی مرکزی حاضر شده بودند، ارائه شده است.
دانشجویان با حضور در مقابل کتابخانهی مرکزی ابتدا در مورد مطالبات خود صحبت کردند و سپس پس از خواندن سرود "یار دبستانی"، به سمت ساختمان ریاست رفتند و خواستار حضور رئیس دانشگاه در میان خودشان شدند.
در نهایت گویا به دلیل سفر دکتر ذاکری و حضور نداشتن در دانشگاه، دکتر تورج محمدی میان دانشجویان حاظر شد و با دانشجویان به گفتوگو پرداخت.
🔴🔴لازم به ذکر است که مطابق شنیدهها بر خلاف گزارش خبرگزاری ایرنا، دکتر تورج محمدی (معاون پژوهشی دانشگاه) تصمیمگیری نهایی را منوط به جلسهی روز یکشنبه در حضور شورای ششنفره دانشجویی، که به انتخاب افراد حاضر بودند، کرد.
@IUSTArman
https://bit.ly/2IQCgw8
" امروز در دانشگاه علم و صنعت چه اتفاقی افتاد؟"
در متن زیر روایتی کوتاه از تجمع خودجوش امروز دانشجویان علم و صنعت که در اعتراض به تفکیک جنسیتی در مقابل کتابخانهی مرکزی حاضر شده بودند، ارائه شده است.
دانشجویان با حضور در مقابل کتابخانهی مرکزی ابتدا در مورد مطالبات خود صحبت کردند و سپس پس از خواندن سرود "یار دبستانی"، به سمت ساختمان ریاست رفتند و خواستار حضور رئیس دانشگاه در میان خودشان شدند.
در نهایت گویا به دلیل سفر دکتر ذاکری و حضور نداشتن در دانشگاه، دکتر تورج محمدی میان دانشجویان حاظر شد و با دانشجویان به گفتوگو پرداخت.
🔴🔴لازم به ذکر است که مطابق شنیدهها بر خلاف گزارش خبرگزاری ایرنا، دکتر تورج محمدی (معاون پژوهشی دانشگاه) تصمیمگیری نهایی را منوط به جلسهی روز یکشنبه در حضور شورای ششنفره دانشجویی، که به انتخاب افراد حاضر بودند، کرد.
@IUSTArman
https://bit.ly/2IQCgw8
📌مصاحبهی دبیر انجمن اسلامی آرمان دانشجویان پیروی رفتارهای نگرانکنندهی #حراست دانشگاه، #معاونت_فرهنگی، #معاونت_دانشجویی و تیم مدیریتی دانشگاه.
🔴🔴در این مصاحبه به موارد زیر اشاره شده است:
1-دو حکم انضباطی برای دو دانشجوی کارشناسی و کارشناسی ارشد درچند هفتهی گذشته
2-توقیف دو نشریهی دانشجویی و انتصاب اعضای هیئت علمی کمیتهی ناظر بر نشریات
3- پخش شدن فیلم دوربین دانشگاه
4- دخالت حراست دانشگاه در انتخابات انجمن اسلامی آرمان و شورای صنفی
5- دخالت حراست در جلسات کمیتهی ناظر برنشریات و درخواست برای برخورد با نشریهی تضاد
6-تهدید یک مدیرمسئول با تماس به خانوادهی آن
7-نقد عملکرد تیم مدیریتی دانشگاه و نایستادن در مقابل اینگونه مشکلات دانشگاه
http://www.ensafnews.com/QiyPL
@IUSTArman
🔴🔴در این مصاحبه به موارد زیر اشاره شده است:
1-دو حکم انضباطی برای دو دانشجوی کارشناسی و کارشناسی ارشد درچند هفتهی گذشته
2-توقیف دو نشریهی دانشجویی و انتصاب اعضای هیئت علمی کمیتهی ناظر بر نشریات
3- پخش شدن فیلم دوربین دانشگاه
4- دخالت حراست دانشگاه در انتخابات انجمن اسلامی آرمان و شورای صنفی
5- دخالت حراست در جلسات کمیتهی ناظر برنشریات و درخواست برای برخورد با نشریهی تضاد
6-تهدید یک مدیرمسئول با تماس به خانوادهی آن
7-نقد عملکرد تیم مدیریتی دانشگاه و نایستادن در مقابل اینگونه مشکلات دانشگاه
http://www.ensafnews.com/QiyPL
@IUSTArman
بیانیهی مشترک انجمن رویش دانشجویان و آرمان دانشجویان در حمایت از تجمع دانشجویان معترض به تفکیک جنسیتی در کتابخانه
@IUSTArman
@rouyesh_iust
@IUSTArman
@rouyesh_iust
📌📌#بیانیهی_مشترک انجمن اسلامی آرمان دانشجویان و انجمن اسلامی رویش دانشجویان در حمایت از #تجمع_دانشجویان در اعتراض به #تفکیک_جنسیتی در کتابخانه
#تجمع یکی از ابزارهایی است که هر شهروند آزاد میتواند برای بروز نظرات و بیان خواستههایش از آن استفاده کند. طبعاً این امر شامل دانشگاه نیز میشود و شرکت در اجتماعات مختلف از حقوق مدنی غیرقابل انکار یک دانشجو است. از طرفی دانشگاه مکانی است که عمدهی زندگی روزانهی دانشجویان در آن میگذرد، پس تصمیماتی که برای ادارهی امور دانشگاه اتخاذ میشود تاثیرات متعدد مستقیمی بر کم و کیف تحصیل و زندگی آنها دارد. از این رو منطقاً آرا دانشجویان باید در ادارهی دانشگاه دخالت داده شود. اعتراضی که روز چهارشنبه، پنجم تیر ماه، شاهد آن بودیم نمونهای از کنش فعالانهی دانشجویان برای تغییر رویههای اعمالشده بر محیط خود بودهاست. اقدامی که در راستای تلاشهای پیشین میتواند گامی برای #دموکراتیکتر کردن فضای دانشگاه باشد. رفتارهایی که مسئولان دانشگاه علم و صنعت در مواجهه با #مطالبات_دانشجویی تاکنون پی گرفتهاند نوعی نادیدهگرفتن مطالبات است. به نظر میرسد راههای ارتباطی ریاست دانشگاه با دانشجویان به واسطهی اعمال دانشگاه روز به روز محدودتر شده است. دانشگاه به هیچکدام از نامههای تشکلها و افراد، پاسخ علنی نمیدهد و با نشریات منتقد برخورد میکند و در نهایت این صدای دانشجویان است که نادیده گرفته میشود. تمام این رفتارها سبب میشود که دانشجویان این تصور را داشته باشند که نظر آنها هیچ جایگاهی در تصمیمگیریهای مدیریت دانشگاه ندارد. طبیعی است که دانشجویان از انتقادات خود عقب نمینشینند بلکه از مجراهای مختلفی مانند تجمع که نص #قانون_اساسی بر قانونی بودن آن صحه گذاشته است مطالبات خود را دنبال میکنند.
و اما مسئلهی تفکیک جنسیتی در کتابخانه، ما تفکیک بر پایهی جنسیت را غیرقابل قبول و شرمآور میدانیم چرا که #تفکیک_جنسیتی حاصل منطقی است که با نادیده گرفتن ابعاد عقلانی و اخلاقی انسان، رفتار انسان را تنها متاثر از احساسات آنی و غریزی میداند. اظهار نظر معاونت پژوهشی دانشگاه در مصاحبهی اخیرشان مبنی بر اینکه هدف تفکیک، تامین امنیت دانشجویان است؛ خود برخاسته از چنین منطقی است. چنین نگاهی با #کرامت_انسانی در تعارض و در آکادمی هم جایی ندارد. چرا که در محیط دانشگاهی تنها ملاک برتری افراد نسبت به یکدیگر باید علم باشد نه مواردی نظیر جنسیت، مذهب، قومیت و طبقه. بر همین اساس انجمن اسلامی آرمان دانشجویان و انجمن اسلامی رویش دانشجویان، مطالبهی تجمع خودجوش روز پنجم تیر دانشجویان را نسبت به تفکیک کتابخانهی مرکزی بر حق میداند و از مطالبات دانشجویان و #شورای_دانشجویی که پیگیری وضعیت کتابخانه را به عنوان نمایندهی معترضان برعهدهدارند، حمایت میکند.
@IUSTArman
@rouyesh_iust
#تجمع یکی از ابزارهایی است که هر شهروند آزاد میتواند برای بروز نظرات و بیان خواستههایش از آن استفاده کند. طبعاً این امر شامل دانشگاه نیز میشود و شرکت در اجتماعات مختلف از حقوق مدنی غیرقابل انکار یک دانشجو است. از طرفی دانشگاه مکانی است که عمدهی زندگی روزانهی دانشجویان در آن میگذرد، پس تصمیماتی که برای ادارهی امور دانشگاه اتخاذ میشود تاثیرات متعدد مستقیمی بر کم و کیف تحصیل و زندگی آنها دارد. از این رو منطقاً آرا دانشجویان باید در ادارهی دانشگاه دخالت داده شود. اعتراضی که روز چهارشنبه، پنجم تیر ماه، شاهد آن بودیم نمونهای از کنش فعالانهی دانشجویان برای تغییر رویههای اعمالشده بر محیط خود بودهاست. اقدامی که در راستای تلاشهای پیشین میتواند گامی برای #دموکراتیکتر کردن فضای دانشگاه باشد. رفتارهایی که مسئولان دانشگاه علم و صنعت در مواجهه با #مطالبات_دانشجویی تاکنون پی گرفتهاند نوعی نادیدهگرفتن مطالبات است. به نظر میرسد راههای ارتباطی ریاست دانشگاه با دانشجویان به واسطهی اعمال دانشگاه روز به روز محدودتر شده است. دانشگاه به هیچکدام از نامههای تشکلها و افراد، پاسخ علنی نمیدهد و با نشریات منتقد برخورد میکند و در نهایت این صدای دانشجویان است که نادیده گرفته میشود. تمام این رفتارها سبب میشود که دانشجویان این تصور را داشته باشند که نظر آنها هیچ جایگاهی در تصمیمگیریهای مدیریت دانشگاه ندارد. طبیعی است که دانشجویان از انتقادات خود عقب نمینشینند بلکه از مجراهای مختلفی مانند تجمع که نص #قانون_اساسی بر قانونی بودن آن صحه گذاشته است مطالبات خود را دنبال میکنند.
و اما مسئلهی تفکیک جنسیتی در کتابخانه، ما تفکیک بر پایهی جنسیت را غیرقابل قبول و شرمآور میدانیم چرا که #تفکیک_جنسیتی حاصل منطقی است که با نادیده گرفتن ابعاد عقلانی و اخلاقی انسان، رفتار انسان را تنها متاثر از احساسات آنی و غریزی میداند. اظهار نظر معاونت پژوهشی دانشگاه در مصاحبهی اخیرشان مبنی بر اینکه هدف تفکیک، تامین امنیت دانشجویان است؛ خود برخاسته از چنین منطقی است. چنین نگاهی با #کرامت_انسانی در تعارض و در آکادمی هم جایی ندارد. چرا که در محیط دانشگاهی تنها ملاک برتری افراد نسبت به یکدیگر باید علم باشد نه مواردی نظیر جنسیت، مذهب، قومیت و طبقه. بر همین اساس انجمن اسلامی آرمان دانشجویان و انجمن اسلامی رویش دانشجویان، مطالبهی تجمع خودجوش روز پنجم تیر دانشجویان را نسبت به تفکیک کتابخانهی مرکزی بر حق میداند و از مطالبات دانشجویان و #شورای_دانشجویی که پیگیری وضعیت کتابخانه را به عنوان نمایندهی معترضان برعهدهدارند، حمایت میکند.
@IUSTArman
@rouyesh_iust
بیست سال از واقعهی حمله به کوی دانشگاه تهران در تیرماه ۷۸ میگذرد. واقعهای که همچنان نقاط پنهان بسیاری دارد و در طول این دو دهه تاثیر انکارناپذیر خود را بر صحنهی سیاست ایران برجای گذاشته است.
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان به بهانهی بیستمین سالگرد هجدهم تیر ۷۸، با برخی فعالان دانشجویی درباره جایگاه امروزی جنبش دانشجویی و چشمانداز پیش روی آن به گفتگو پرداخته است.
#قسمت_اول، گفتگو با مجید توکلی، فعال دانشجویی دهه ۸۰ و زندانی سابق سیاسی
@IUSTArman
https://tinyurl.com/y5gm9tdr
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان به بهانهی بیستمین سالگرد هجدهم تیر ۷۸، با برخی فعالان دانشجویی درباره جایگاه امروزی جنبش دانشجویی و چشمانداز پیش روی آن به گفتگو پرداخته است.
#قسمت_اول، گفتگو با مجید توکلی، فعال دانشجویی دهه ۸۰ و زندانی سابق سیاسی
@IUSTArman
https://tinyurl.com/y5gm9tdr
Telegraph
گفتگو با مجید توکلی: جنبش دانشجویی دو دهه پس از تیر ۷۸
_ جریان دانشجویی امروز در کجای تحولات سیاسی و اجتماعی ایران ایستاده است؟ و چه چشماندازی را میتوان برایش متصور بود؟ اگرچه منطقِ شکستِ پس از سال ۸۸ منجر به درکی از امکانناپذیریِ تحولآفرینی اجتماعی در پیِ سرکوب و فضای بستهی آنسالها شده است، اما ضربهای…
Forwarded from دانشجویان متحد
📌 #بیانیه مشترک ۶۸ تشکل دانشجویی در اعتراض به حکم #مهدی_حاجتی
🔺 کارنامه و فعالیتهای مهدی حاجتی نشان میدهد که او در راستای احقاق حقوق ملت از هیچ تلاشی فروگذار نکرده و به عنوان یک مسئول هیچگاه از چارچوب قانون فراتر نرفته است. درعینحال اگر اعتراضات و انتقادات وی مصداق وقوع جرم باشد، ماهیت آن سیاسی است و بههیچعنوان امنیتی نیست. چنانچه جرم او سیاسی باشد، باید مطابق اصل ۱۶۸ قانون اساسی رسيدگی به آن علنی باشد و با حضور هیئتمنصفه در محاكم دادگستری صورت گيرد.
🔻 برای خواندن متن کامل بیانیه و اسامی تشکلهای امضاکننده از لینک زیر استفاده کنید:
http://bit.ly/2XzBpc1
#دانشجویان_متحد 🍀
🆔 @anjmotahed
🔺 کارنامه و فعالیتهای مهدی حاجتی نشان میدهد که او در راستای احقاق حقوق ملت از هیچ تلاشی فروگذار نکرده و به عنوان یک مسئول هیچگاه از چارچوب قانون فراتر نرفته است. درعینحال اگر اعتراضات و انتقادات وی مصداق وقوع جرم باشد، ماهیت آن سیاسی است و بههیچعنوان امنیتی نیست. چنانچه جرم او سیاسی باشد، باید مطابق اصل ۱۶۸ قانون اساسی رسيدگی به آن علنی باشد و با حضور هیئتمنصفه در محاكم دادگستری صورت گيرد.
🔻 برای خواندن متن کامل بیانیه و اسامی تشکلهای امضاکننده از لینک زیر استفاده کنید:
http://bit.ly/2XzBpc1
#دانشجویان_متحد 🍀
🆔 @anjmotahed
Telegraph
بیانیه 68 تشکل دانشجویی کشور در اعتراض به حکم مهدی حاجتی
باسمهتعالی «یا اَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِینَ بِالْقِسْطِ شُهَداءَ لِلَّهِ وَ لَوْ عَلى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوالِدَیْنِ وَ الْاَقْرَبِینَ اِنْ یَكُنْ غَنِیّاً اَوْ فَقِیراً فَاللَّهُ اَوْلى بِهِما فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوى اَنْ تَعْدِلُوا»…
Forwarded from دانشجویان متحد
📌 متن #بیانیه مشترک ۶۸ تشکل دانشجویی در اعتراض به حکم #مهدی_حاجتی به همراه اسامی تشکلهای امضاکننده
#دانشجویان_متحد 🍀
🆔 @anjmotahed
#دانشجویان_متحد 🍀
🆔 @anjmotahed
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
بیست سال از واقعهی حمله به کوی دانشگاه تهران در تیرماه ۷۸ میگذرد. واقعهای که همچنان نقاط پنهان بسیاری دارد و در طول این دو دهه تاثیر انکارناپذیر خود را بر صحنهی سیاست ایران برجای گذاشته است. انجمن اسلامی آرمان دانشجویان به بهانهی بیستمین سالگرد هجدهم…
#قسمت_دوم از گفتگوهای انجمن اسلامی آرمان دانشجویان با فعالان دانشجویی با عنوان جنبش دانشجویی دو دهه پس از تیر ۷۸؛ گفتگو با ضیا نبوی، فعال دانشجویی دهه ۸۰ و عضو شورای دفاع از حق تحصیل و زندانی سابق سیاسی
@IUSTArman
https://tinyurl.com/yyw5pmv5
@IUSTArman
https://tinyurl.com/yyw5pmv5
Telegraph
گفتگو با ضیا نبوی: جنبش دانشجویی دو دهه پس از تیر ۷۸
_ جریان دانشجویی امروز در کجای تحولات سیاسی و اجتماعی ایران ایستاده؟ و چه چشماندازی را میتوان برایش متصور بود؟ بهتر است از تعریفی که از فعالیت دانشجویی دارم شروع کنم. آن وقت فکر کنم در ادامه بتوان آن را دقیقتر کرد. من قائل به سه کارویژهی اساسی برای…