انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
1.93K subscribers
1.36K photos
108 videos
80 files
275 links
کانال رسمی انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران

ایمیل:
IUST.Arman@gmail.com

اینستاگرام:
IUST.Arman
توییتر:
twitter.com/iust_arman

ارتباط با ادمین:
@Arman_Community
Download Telegram
🔴"نامه 31 تشکل دانشجویی خطاب به رئیس جمهور درباره وزارت علوم و 16 آذر"
در جلسه‌ی 16 آذر امسال که قرار بود فرصتی باشد برای شنیدن مطالبات دانشجویان از سوی رئیس قوه‌ی مجریه، تریبون‌های دانشجویی توسط وزارت علوم به نحوی مهندسی شد که امکان نقد صریح و بی‌پرده‌ی دولت و وزارت‌خانه‌های متبوع از بخشی از تشکل‌های دانشجویی گرفته شود.
حذف بیش از 30 تشکل اسلامی در مراسم سخنرانی 16 آذر امسال که اکثرا در دولت جنابعالی قانونا فعالیت خود را آغاز کردند، نشانگر آن بود که مناسبات قدرت با نهاد دانشگاه، نه در جهت به رسمیت‌شناختن تمامی این خانواده‌ی بزرگ؛ بلکه در جهت دخالت و ایجاد شکاف در آن است.
آقای رئیس جمهور! نیک می‌دانید که بسیاری از وعده‌های جنابعالی در حوزه‌ی دانشگاه محقق نشده است. زمانی گفتید راه فرجی‌دانا توسط وزیر بعدی ادامه خواهد یافت. اما نه تنها این راه ادامه پیدا نکرد، بلکه این وزارت‌خانه، به طور روزافزون از دانشگاه فاصله گرفته و با کوبیدن بر طبل چند دستگی، با حذف یک جریان تعمدا بین جریانات دانشجویی شکاف ایجاد می‌کند.
به مجموعه‌ی تحت امر شما هشدار می‌دهیم که اشتباهات برخی از اعضای دولت اصلاحات را در ایجاد شکاف بین جریانات دانشجویی با حمایت بخشی از تشکل‌های دانشجویی که به زعم خود با دولت همسوتر و کنترل‌پذیرتر هستند در مقابل عدم حمایت حداقلی از دیگر تشکل‌های منتقد و مستقل، تکرار نکند.
فضایی امنیتی که منجر به حذف صدای بخش مهمی از جریان دانشجویی کشور شده است اما زنهار که دانشجویان را نمی‌توان از صحنه‌ی اجتماع حذف کرد و حتی اگر در سرنوشتشان تضییق نیز محتوم باشد، چون سرو بر پای می‌ایستند.

متن کامل نامه:

http://telegra.ph/نامه-۳۱-انجمن-اسلامی-دانشجویان-به-رئیس-جمهور-12-24


@IUSTArman
31 تشکل امضاکننده:
۱- #انجمن_اسلامی_آرمان_دانشجویان دانشگاه علم‌و‌صنعت ایران
۲- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم‌پزشکی اصفهان
۳- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه کاشان
۴- جمعیت اسلامی دانشجویان دانشگاه شهرکرد
۵- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه هرمزگان
۶- انجمن اسلامی دانشجویان ایران اسلامی دانشگاه ارومیه
۷- انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه علوم پزشکی زنجان
۸- انجمن اسلامی دانشجویان پیرو خط امام دانشگاه زنجان
۹- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند
۱۰- انجمن فرهنگ و سیاست دانشجویان دانشگاه بیرجند
۱۱- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه دامغان
۱۲- انجمن اسلامی دانشجویان ترقی خواه دانشگاه پلی تکنیک تهران
۱۳- انجمن فرهنگ و سیاست دانشگاه بین‌المللی امام‌خمینی (ره) قزوین
۱۴- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز
۱۵- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مازندران
۱۶- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی
۱۷- انجمن اسلامی دانشجویان پیرو خط امام(ره) دانشگاه سیستان و بلوچستان
۱۸- انجمن ایران اسلامی دانشگاه مازندران
۱۹-انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه هنر اصفهان
۲۰- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه گلستان
۲۱- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشكي تبريز
۲۲-مجمع اسلامی دانشجویان دانشگاه سمنان
۲۳- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شیراز
۲۴- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه هنر تهران
۲۵- انجمن اسلامی دانشجویان نواندیش دانشگاه فردوسی مشهد
۲۶- انجمن اسلامی امید دانشجویان دانشگاه محقق اردبیلی
۲۷- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمان
۲۸- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه ولی عصر رفسنجان
۲۹- انجمن اسلامی دانشجویان ترقی خواه دانشگاه علوم پزشکی همدان
۳۰- مجمع اسلامی دانشجویان دانشگاه شهید باهنر کرمان
۳۱- انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه کردستان
@IUSTArman
خانه هایشان بی سقف نیست، اما سقفشان از بسترشان فرسنگ فرسنگ فاصله دارد.فرششان کارتن‌های پاره وتختشان زمین سفت است، راه زندگیشان به جایی رسیده است، که هر شب مجبورند سیاهی آسمان را نظاره کنند، کاش حداقل ستاره ای بود تا با دیدنش کمی امید بگیرند. در نا امیدی‌هایمان،محبت‌های بی دریغ آدم‌های اطرافمان چون ستاره‌ای به زندگیمان نور می‌بخشد، گاهی یک زندگی با همدلی ما تغییر می‌کند.
گورستان نقطه‌ی پایان زندگی محل زندگی کسانی شده است که با سردی اطرافیان شب‌هایشان سردتر شده است. زندگیشان را بپرسی، یک نفر مثل من و شما بوده اند،تصمیم اشتباه یا اتفاقی راهشان را به اینجا کشانده است، حالا در اعماق چیزی گودتر از گور گیر کرده اند. فقر، اعتیاد، طرد شدن از خانواده، داستان‌هایشان متفاوت است اما یک نقطه عطف دارد، بی تفاوتی‌ها، بد رفتاری‌ها و کنش‌های ما در برابر رنجی که به آن‌ها وارد شده است.

#انجمن_اسلامی_آرمان_دانشجویان
@IUSTArman
به بهانه سالروز درگذشت نیما یوشیج
‌
«فرم و کلمات و وزن و قافیه درهمه وقت برای من ابزارهایی بوده‌اند که مجبور به عوض کردن آن‌ها بوده‌ام تا با رنج من و دیگران بهتر سازگار باشد.»
@IUSTArman
⚫️⚫️⚫️آیت اللّه #هاشمی_رفسنجانی، بزرگ‌مرد انقلاب، سیاست مردی که تا آخرين لحظهٔ عمرش برای انقلاب و آرمان‌های آن تلاش کرد و در برهه‌های حساس به سمت مردم حرکت کرد، دار فانی را وداع گفت. روحش قرین رحمت
بهرام صادقی نویسنده‌ای بود گزیده‌نویس، که تقریباً تمامی آثارش داستان کوتاه بودند؛ درست مانند زندگی‌اش که زود به پایان رسید.

‌در ادامه تنها داستان بلند وی معرفی می‌شود، «ملکوت».
‌
ملکوت در لغت به معنای عالم فرشتگان و آسمانیان است، اما در کتاب ملکوت بهرام صادقی، ملکوت نام دو زن است، یکی مُرده و دیگری در حال جان دادن. مگر می‌شود عالم فرشتگان فانی شود؟ «دکتر حاتم»، یکی از دو شخصیت اصلی داستان، هر دویِ ملکوت ها را نابود کرده است. آیا کنش «ابلیس»، جز درافتادن با ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوت است؟ دیگر شخصیت اصلی داستان، «م.ل» است که صادقی در قسمت هایی از کتاب اورا جای «یهوه» می‌‌نشاند. هر دو شخصیت، تبادر مرگ و نیستی و تقابل با جاودانگی در ذهن خواننده است. نویسنده ضمن ارائه درگیری ازلی میان یهوه و ابلیس، به این پرسش اساسی پاسخ می‌گوید که انسان در میان دوگانگی تناقض‌آمیز نور و تاریکی، بازیچه‌ای بیش نیست، بازیچه‌ای که در نهایت سرخوردگی و افسردگی ناچار می‌شود رنجی ابدی را تحمل کند، رنجی سیزیف گونه.
در ملکوت هم مانند اکثر آثار صادقی، شروع کتاب غافلگیر کننده است، ضربه‌ی آغازین به خواننده با اسم فصل، که اشاره‌ای است به کتاب مقدس، وارد می‌شود و همراه شدن با جملات وهم‌انگیز اول داستان، هر کسی را غرق در دنیای سمبلیک و سورئالیستی حاصل کندوکاو صادقی در ناخودآگاه انسانی و روانکاوی می‌کند. در ملکوت، عناصر ناهمگون غیرواقعی، با هنرمندی تمام جوری کنار هم آمده‌اند که خواننده بی هیچ شک و تردیدی آنهارا می‌پذیرد. توأم شدن آهنگ سخن دردمند و تسلیم آمیز نویسنده با دیالوگ‌های شبه‌فلسفی و اشارات مستقیمی به تورات و انجیل و قرآن، باعث می‌شود داستان از وصف دلهره‌های فردی بالاتر رود و دورنمایی اجتماعی از نخستین برخورد سرد بشریت با مسائل مدرن ارائه دهد.
@IUSTArman
بر سر آنم که گر ز دست برآید
دست به کاری زنم که غصه سرآید
#sosali #all4ali
@IUSTArman
آن پیر فرزانه در خشت خام چیزی می دید
که جوانان در آینه نمی‌دیدند.

#بازرگان، شخصي كه انديشه اش را فداي قدرت نكرد...
@IUSTArman
ای دیده خون ببار که یک ملتی به خواب
رفته است و من، دو دیده‌ی بیدارم آرزوست...
@IUSTArman
علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد
دریغ، سود ندارد چو رفت کار از دست
به روزگار سلامت، سلاح جنگ بساز
وگرنه سیل چو بگرفت، سد نشاید بست
#انجمن_اسلامی_آرمان_دانشجویان
@IUSTArman
⚫️⚫️⚫️
آتشی که شعله‌ور شد، ساختمانی که سوخت، پایه‌هایی که لرزیدند، ساختمانی که فروریخت، آنان که در زیر آوار ماندند، آتش‌نشانانی که رفتند و دیگر نیامدند...
و بازهم...
لبخند شهردار در دوربین سیما!...
صبح روز پنج‌شنبه 30 دی‌ماه ایران بار دیگر در شوک بزرگی فرو رفت. آتش‌سوزی ساختمان #پلاسکو و درپی آن فروریختن ساختمان بر سر عده‌ای از هم‌وطنان و آتش‌نشانانی که برای نجات جان حادثه‌دیدگان آتش‌سوزی درمحل حاضر شده بودند، ایران را بار دیگر سیاه‌پوش کرد.
شنبه دوم بهمن ماه در کشور عزای عمومی اعلام شد؛ ایران باز هم عزادار بی‌توجهی مسئولین شد. بی‌توجهی که نه در یک لحظه بلکه در تمام لحظاتی که هم‌وطنانمان در زیر آوار، ثانیه‌ها را به انتظار مرگ می‌شمردند، احساس شد.
فاجعه پلاسکو بار دیگر یادآور سوالات بی‌پاسخ همیشگی در ذهن ما شد؛ آیا آتش‌نشانی شهر تهران که شهر بسیار بزرگ و حادثه‌خیزی است و در آن آتش‌سوزی یک ساختمان تجاری به فاجعه‌ای تبدیل می‌شود که باعث #شهادت چندین تن از آتش‌نشانان و فوت چندی از هم‌وطنان ما می‌شود، نباید مجهز به حداقل وسایل موردنیاز برای کنترل بحران باشد؟ چرا بودجه تصویب شده دراختیار آتش‌نشانی قرار نمی‌گیرد؟ چه اولویتی بالاتر از ایمنی شهروندان قرار دارد؟ چرا هم‌وطنان و آتش‌نشانان عزیز کشور ما باید قربانی کمبود ابتدایی ترین لوازم ایمنی شوند درحالی‌که بسیاری از مسئولین شهرداری در فساد مالی غوطه‌ور شده‌اند و هرروز سند جدیدی از فسادمالی این سازمان افشا می‌گردد؟ مسئولین ارزش جان مردم را چقدر می‌دانند که آن را با املاک نجومی و هزاران فساد دیگر معاوضه می‌کنند؟
فاجعه پلاسکو افسوس فراوانی برای ما به‌جای گذاشت. نه فقط افسوس هم‌وطنانی که ازدستشان دادیم، نه فقط افسوس آتش‌نشانانی که "شهید"شان خواندیم، نه فقط افسوس خانواده‌هایشان، نه فقط افسوس جای خالیشان، که افسوس فرهنگ مرده، افسوس آنان که ایستادند که دوربین به دست از درد هم‌وطنانشان فیلم وعکس گرفتند و راه را برای امدادرسانی به آن‌ها نیز بستند، افسوس وقاحت آنانی که آتش‌نشانان را قربانی مردمی می‌داند که در مسیر ایستاده بودند نه قربانی بی‌مسئولیتی خود و امثال خود، افسوس سیمایی که نهایت لطفش را با ساعت‌ها تأخیر با به تصویر کشیدن ساختمان فرورریخته درگوشه‌ای از تصویر شبکه خبر به نمایش گذاشت و با گزارش غیرشفاف و ضد و نقیض از ابعاد این حادثه نمک بر زخم ملت داغدیده ما پاشید ، افسوس بنیادی که قرار بود یاد شهیدان را زنده نگاه دارد اما امروز نام هیچ‌یک از امدادگران "وطن" درآن ثبت نمی‌شود و هزاران افسوس ناگفته دیگر که مجال سخن گفتن از آنان نیست...
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان ضمن تسلیت به تمام هم‌وطنان به‌ویژه خانواده ازدست‌رفتگان و شهدای واقعه پلاسکو ، خواستار روشن شدن هرچه سریع تر دلایل و مسئولین این حادثه و رسیدگی به آسیب دیدگان این فاجعه است. امید است که مسئولین و مقامات از خواب غفلت بیدار شده و حاصل کوتاهی خود را در خون هم‌وطنان خود ببینند.

#انجمن_اسلامی_آرمان_دانشجویان
@IUSTArman
گرگها خوب بدانند در اين ايل غريب
گر پدر مرد،تفنگ پدری هست هنوز
گرچه مردان قبيله همگی كشته شدند
توی گهواره چوبی پسری هست هنوز
به بهانه سالروز رفع حصر آیت‌الله العظمی منتظری
#اللهم_فک_کل_اسیر
@IUSTArman
به بهانه ي زادروز "بزرگ علوي"، در ادامه به معرفي كتاب "چشمهايش" ميپردازيم.
@IUSTArman
«شهر تهران خفقان گرفته بود، هیچ‌کس نفسش درنمی‌آمد، همه از هم می‌ترسیدند، خانواده‌ها از کسانشان می‌ترسیدند، بچه‌ها از معلمینشان، معلمین از فراش‌ها، و فراش‌ها از سلمانی و دلاک؛ همه از خودشان می‌ترسیدند، از سایه‌شان باک داشتند...»
رمان «چشم‌هایش» اثر بزرگ علوی یکی از تأثیرگذارترین رمان‌های سیاسی - اجتماعی این نویسنده به‌شمار می‌رود. علوی نگارش این کتاب را در سال 1331 به اتمام رساند ولی "چشم‌هایش" تا سال 1357 اجازه چاپ نگرفت.
کتاب به دوبخش تقسیم می‌شود، در بخش اول راوی داستان ناظم یک مدرسه است که به‌دنبال یافتن راز پرده "چشم‌هایش" اثر "استاد ماکان" است. درابتدای رمان که در سال 1317 آغاز می‌شود یکی از هنرمندان پرآوازه به نام استاد ماکان پس از سپری کردن سه سال در تبعید به طرز مشکوکی می‌میرد. رژیم شاه برای سرپوش گذاشتن بر مرگ مشکوک و ظلمی که به استاد ماکان روا داشته، نمایشگاهی را در تهران از آثار وی برگزار می‌کند اما پس از چند روز و به‌دلیل ازدحام زیاد مردم این نمایشگاه را نیز تعطیل می‌کند.
راوی داستان، ناظم، که مسئولیت مدرسه ماکان را پس از مرگ وی به‌عهده گرفته است، همواره به دنبال آن است که راز پرده مرموز به‌جا مانده از استاد ماکان را دریابد. پرده "چشم‌هایش" تصویر چشمان زنی است که حالات گوناگونی از غم و خوشحالی و گریه و خنده را در خود دارد. گویا این پرده رازی را درخود پنهان کرده که دانستن آن ناظم را با راز زندگی استاد ماکان آشنا می‌کند.
در سالروز مرگ استاد که زنی به دیدار از موزه مدرسه می‌آیدناظم متوجه می‌شود که ممکن است همین زن صاحب این چشم‌ها باشد. ناظم زن را پیدا نمی‌کند تا پنج سال بعد که آن زن دوباره می‌آید. وی تابلوی چشم‌هایش را پنهان می‌کند. زن که متوجه می‌شود، سراغ آن را از ناظم می‌گیرد و از او می‌خواهد تابلو را به قیمت پنج هزار تومان به او بفروشد. ناظم می‌گوید هرچه در مقابل آن تابلو از تو بخواهم باید به من بدهی و زن می‌پذیرد. همان شب ناظم تابلو را به خانه زن می‌برد.
دراین‌جا وارد بخش دوم داستان می‌شویم راوی عوض می‌شود و زن دربرابر خواسته ناظم شروع به تعریف کردن داستان زندگی خود می‌کند و دراین میان با ابعاد جدیدی از زندگی استاد ماکان مواجه می‌شویم.
زن که دختری از خاندانی ثروتمند بوده‌است، همواره به‌خاطر زیبایش مورد توجه مردان بسیاری بوده‌است. وی، برای آموزش نقاشی نزد استاد ماکان می‌رود و متوجه می‌شود که وی برخلاف سایر مردها توجهی به وی ندارد. پس از مدتی حضور نزد استاد ماکان زن برای آموزش نقاشی به خارج از کشور می‌رود و درآن‌جا پس از چهار سال متوجه می‌شود که استعدادی در فراگیری نقاشی ندارد. وی نزد استاد استاد ماکان می‌رود و درآن‌جا ابعاد جدیدی از زندگی استاد برای وی روشن می‌شود، وارد فعالیت‌های سیاسی می‌شود و با نام مستعار "فرنگیس" به ایران و نزد استاد ماکان بازمی‌گردد. از این قسمت ارتباط استاد و فرنگیس وارد بخش جدیدی می‌شود. اما پس از مدتی استاد توسط پلیس دستگیر می‌شود و رژیم تصمیم می‌گیرد که وی را اعدام کند. فرنگیس برای نجات جان استاد به درخواست ازدواج رییس شهربانی که از خواستاران قدیمی او بوده‌است به پاسخ مثبت می‌دهد.
استاد تبعید می‌شود و هرگز از فداکاری فرنگیس آگاه نمی‌شود، در تبعید پرده‌ی چشمهایش را می‌کشد، فرنگیس هیچ‌گاه این چشم‌ها را از آن خود نمی‌داند چراکه استاد هرگز فرنگیس واقعی را نشناخت...
«تابلوتان را ببرید! دیگر من به این پرده هیچ علاقه‌ای ندارم. استاد شما اشتباه کرده است. این چشم‌ها مال من نیست.»
@IUSTArman