🔲⭕️تبدیل شکست به موتورموفقیت:دو برنامه نویس(برایان و جان) درمصاحبه شغلی فیسبوک رد شدند.چندسال بعد،آنها واتساپ را توسعه دادندوبه قیمت19میلیارد دلاربه فیسبوک فروختند
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔲⭕️ مساله خود را «اسکمپر» کنید!
ما بارها شنیده ایم که یک مساله را بزرگ نکنید، که البته نکته درستی است اما گاهی اوقات بزرگ کردن یک بعد از مساله می تواند راهگشا باشد. این پیشنهاد ويژه تکنیکی است به نام اسکمپر. نام اسکمپر از اول چند فرمان برداشته شده است که در زیر می آید:
جانشین کن/تعویض کن (S: Substitute)
مثال: استفاده از چراغ راهنمايی شارژ شونده با نور آفتاب از طریق صفحه های خورشیدی
استفاده از نسخه های پزشکی فارسی به جای لاتین برای ایرانیها
ترکیب کن (C:Combine)
ترکیب دستگاه چاپگر و کپی و فکس و اسکنر که منجر به تولید یک دستگاه به جای 4 دستگاه شد
تلفن+ دوربین+ ضبط و پخش صوت= موبایل
دستمال كاغذي + عطر = دستمال کاغذی معطر
اقتباس کن (A:Adopt)
مثال: ساخت هواپیما با استفاده از ساختمان بال و بدن پرندگان، ساخت هلیکوپتر با اقتباس از بال سنجاقک
تغییر بده/بزرگ کن/کوچک کن. (M:Modify/Magnify)
تلویزیونهای با صفحات بزرگتر برای مکان های بزرگ
تولید نوشابه خانواده
کاربرد دیگر پیدا کن (P:Put to other uses)
استفاده از کیس بلا استفاده کامپیوتر به جای منقل کباب پزی
حذف کن (E:Eliminate)
مثال: حذف سیم از هندزفری موبایل (همانند آیفون 7) ،
بازآرایی کن معکوس کن (R:Reverse/Rearrangement)
استفاده از شب به جای روز جهت کارهای اداری در مناطق گرمسیر
استفاده از خانم به جای آقا در بسته بندی محصولات ظریف
طراحی اتومبیل با موتور در پشت
🔎⭕️نگاه راهبردی:
این تکنیک در مدیریت استراتژيک و تصمیم گیری های خرد و کلان می تواند کاربرد داشته باشد. به عنوان نمونه زمانی که شما با مشکل اشباع بازار یا تشدید رقابت روبرو می شوید می توانید با استفاده از فرمان کاربرد دیگر پیدا کن برای محصول و تکنولوژی خود، بازار جدیدی پیدا کنید مانند کاری که آمازون با کتاب فروشی شروع کرد حالا تبدیل شده است به همه چیز فروشی.
یا می توان با به کار بردن این فرامین در مدل کسب وکاری خود، به ایده های جدیدی رسید. به عنوان مثال زاپوس (فروشگاه اینترنتی کفش)، هزینه بازگرداندن محصول را حذف کرد و مشتریان اگر کفش را نمی پسندیدند می توانستند به رایگان برگردانند. درست بعد از این تغییر بود که زاپوس جهانی شد. از این پس وقتی با یک مساله روبرو شدید سعی کنید ابعاد مختلف آن را اسکمپر کنید.
نگاه راهبردی از شبکه استراتژیست بر روی مطلبی از کانال مهندسی صنایع و مدیریت (@IEandManagement)
@Dr_Lashkarbolouki
ما بارها شنیده ایم که یک مساله را بزرگ نکنید، که البته نکته درستی است اما گاهی اوقات بزرگ کردن یک بعد از مساله می تواند راهگشا باشد. این پیشنهاد ويژه تکنیکی است به نام اسکمپر. نام اسکمپر از اول چند فرمان برداشته شده است که در زیر می آید:
جانشین کن/تعویض کن (S: Substitute)
مثال: استفاده از چراغ راهنمايی شارژ شونده با نور آفتاب از طریق صفحه های خورشیدی
استفاده از نسخه های پزشکی فارسی به جای لاتین برای ایرانیها
ترکیب کن (C:Combine)
ترکیب دستگاه چاپگر و کپی و فکس و اسکنر که منجر به تولید یک دستگاه به جای 4 دستگاه شد
تلفن+ دوربین+ ضبط و پخش صوت= موبایل
دستمال كاغذي + عطر = دستمال کاغذی معطر
اقتباس کن (A:Adopt)
مثال: ساخت هواپیما با استفاده از ساختمان بال و بدن پرندگان، ساخت هلیکوپتر با اقتباس از بال سنجاقک
تغییر بده/بزرگ کن/کوچک کن. (M:Modify/Magnify)
تلویزیونهای با صفحات بزرگتر برای مکان های بزرگ
تولید نوشابه خانواده
کاربرد دیگر پیدا کن (P:Put to other uses)
استفاده از کیس بلا استفاده کامپیوتر به جای منقل کباب پزی
حذف کن (E:Eliminate)
مثال: حذف سیم از هندزفری موبایل (همانند آیفون 7) ،
بازآرایی کن معکوس کن (R:Reverse/Rearrangement)
استفاده از شب به جای روز جهت کارهای اداری در مناطق گرمسیر
استفاده از خانم به جای آقا در بسته بندی محصولات ظریف
طراحی اتومبیل با موتور در پشت
🔎⭕️نگاه راهبردی:
این تکنیک در مدیریت استراتژيک و تصمیم گیری های خرد و کلان می تواند کاربرد داشته باشد. به عنوان نمونه زمانی که شما با مشکل اشباع بازار یا تشدید رقابت روبرو می شوید می توانید با استفاده از فرمان کاربرد دیگر پیدا کن برای محصول و تکنولوژی خود، بازار جدیدی پیدا کنید مانند کاری که آمازون با کتاب فروشی شروع کرد حالا تبدیل شده است به همه چیز فروشی.
یا می توان با به کار بردن این فرامین در مدل کسب وکاری خود، به ایده های جدیدی رسید. به عنوان مثال زاپوس (فروشگاه اینترنتی کفش)، هزینه بازگرداندن محصول را حذف کرد و مشتریان اگر کفش را نمی پسندیدند می توانستند به رایگان برگردانند. درست بعد از این تغییر بود که زاپوس جهانی شد. از این پس وقتی با یک مساله روبرو شدید سعی کنید ابعاد مختلف آن را اسکمپر کنید.
نگاه راهبردی از شبکه استراتژیست بر روی مطلبی از کانال مهندسی صنایع و مدیریت (@IEandManagement)
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from Dr.Lashkarbolouki
🔲⭕️هر وقت احساس کردی برای کاری ساخته نشده ای، به این تصویر 5 ثانیه نگاه کن، شاید نظرت عوض شد.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolou
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolou
Forwarded from Dr.Lashkarbolouki
🔲⭕️از این تصویر آموختم گاهی اوقات ما آنقدر برای حل یک مساله عجله داریم که فرصت نمی کنیم حتی مساله را درست تعریف کنیم و به گزینه ها فکر کنیم.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔳⭕️آیا «زندگی در لحظه» با برنامه ریزی آینده و یادگیری از گذشته در تضاد است؟
[تضاد یک توصیه معنوی-عرفانی با یک آموزه مدیریتی- راهبردی]
زندگی در لحظه؛ باعث بی توجهی به گذشته (عدم یادگیری از گذشته= بی حافظگی) و بی توجهی به آینده (بدون برنامه بودن=بی برنامگی) نمی شود؟ این در حالی است که مدیریت به ويژه مدیریت استراتژیک همواره ما را با 3 پرسش کلیدی روبرو می کند؟
الف) در گذشته در کجا بودم و چگونه به این جا رسیدم و چه باید بیاموزم؟
ب) اکنون در کجا هستم و چه شرایطی دارم و چه کاری باید انجام دهم؟
ج) آینده های مختلف پیش رو کدامند؟وآینده منتخب کدام؟ چگونه باید این آینده را محقق کنم؟
زندگی در لحظه به معنای بی حافظگی و بی برنامگی نیست. سخن آنست که امروز (حال) آشیانه ماست و ما به قدر ضرورت و به وقت ضرورت باید به گذشته رجوع کنیم و آن جاییست که بخواهیم از گذشته بیاموزیم برای امروز. به فرموده حضرت امیر، عقل، حفظ تجارت گذشته است. در مورد رجوع به آینده، مجددا برنامه ریزی لازم است چرا که می خواهیم بدانیم امروز چه باید کنیم؟ باز به فرموده ایشان: هیچ عقلی مانند دوراندیشی و عاقبت اندیشی نیست.
بگذارید مثالی بزنم: فرض کنید خبر دادند که یکی از عزیزان من تومور مغزی دارد و حتماً باید تا فردا عمل شود و من هم پول عمل ندارم. با رجوع ذهنی به گذشته افرادی را که می توان روی آنها حساب کرد را به یاد می آورم و با نگاه به آینده میروم تا از آنها پول قرض بگیرم. این نهایت کاری است که میتوانم انجام دهم. حال که در مسیرم و در تاکسی نشسته ام باید از موسیقی در حال پخش لذت ببرم. نه اینکه با راننده مشاجره کنم که حال مرا درک نمی کند یا گلهای در خیابان را ببینم و بگویم شهرداری هم دلش خوش است، من هزار بدبختی دارم اینها گل کاشته اند. لذت نبردن من نه مقدار پول را زیاد میکند نه مشکلم را حل می کند.
و مثالی دیگر: نقل است مشاور امپراتور چین که به اعدام محکوم شد. در زندان از زیبایی بال پروانه لذت میبرد فارغ از اینکه تا فردا بیشتر زنده نیست. ما که میخواهیم زنده بمانیم که لذت ببریم، خوب همین حالا لذت را دریابیم. ما از مرگ میترسیم چون از زیباییهای زندگی جدا میشویم اما از داشتههای فعلی لذت نمیبریم. فکر آینده و جراحی، مریضی، مرگ و... میکنیم. ما نقد را فدای نسیه می کنیم.
🔎⭕️تحلیل راهبردی:
دیروز که گذشته است. فردا نیز نیامده است. و من در میان این دو عدم، چه دارم: امروز و چه کاری می توانم بکنم: زندگی در امروز.
در برخی از متون روانشناسی جدید و همچنین کتب معنوی چنان از زندگی در لحظه تمجید می شود که انگار کسانی که به گذشته و آینده مراجعه می کنند، اشتباه می کنند. در اصل نوشته آنان باعث سوء تفاهم می شود و ممکن است خوانندگان را به اشتباه بیاندازد. واقعیت آن است که حتی خود آن نویسندگان نیز هیچگاه در حال زندگی نمی کنند چرا که اگر این بود آن کتاب را نمی نوشتند. زندگی در لحظه هیچ تضادی با گذشته اندیشی و آینده اندیشی ندارد. چرا که گذشته اندیشی باعث می شود که «اکنون» من زندگی بهتری داشته باشم و آینده اندیشی باعث می شود که بدانم امروز و «اکنون» چه باید انجام دهم و البته اینکه آینده دیر یا زود تبدیل می شود به امروز.
تحلیل راهبردی از شبکه استراتژیست و بازنویسی مطلبی از کانال استاد ملکیان @mostafamalekian
@Dr_Lashkarbolouki
[تضاد یک توصیه معنوی-عرفانی با یک آموزه مدیریتی- راهبردی]
زندگی در لحظه؛ باعث بی توجهی به گذشته (عدم یادگیری از گذشته= بی حافظگی) و بی توجهی به آینده (بدون برنامه بودن=بی برنامگی) نمی شود؟ این در حالی است که مدیریت به ويژه مدیریت استراتژیک همواره ما را با 3 پرسش کلیدی روبرو می کند؟
الف) در گذشته در کجا بودم و چگونه به این جا رسیدم و چه باید بیاموزم؟
ب) اکنون در کجا هستم و چه شرایطی دارم و چه کاری باید انجام دهم؟
ج) آینده های مختلف پیش رو کدامند؟وآینده منتخب کدام؟ چگونه باید این آینده را محقق کنم؟
زندگی در لحظه به معنای بی حافظگی و بی برنامگی نیست. سخن آنست که امروز (حال) آشیانه ماست و ما به قدر ضرورت و به وقت ضرورت باید به گذشته رجوع کنیم و آن جاییست که بخواهیم از گذشته بیاموزیم برای امروز. به فرموده حضرت امیر، عقل، حفظ تجارت گذشته است. در مورد رجوع به آینده، مجددا برنامه ریزی لازم است چرا که می خواهیم بدانیم امروز چه باید کنیم؟ باز به فرموده ایشان: هیچ عقلی مانند دوراندیشی و عاقبت اندیشی نیست.
بگذارید مثالی بزنم: فرض کنید خبر دادند که یکی از عزیزان من تومور مغزی دارد و حتماً باید تا فردا عمل شود و من هم پول عمل ندارم. با رجوع ذهنی به گذشته افرادی را که می توان روی آنها حساب کرد را به یاد می آورم و با نگاه به آینده میروم تا از آنها پول قرض بگیرم. این نهایت کاری است که میتوانم انجام دهم. حال که در مسیرم و در تاکسی نشسته ام باید از موسیقی در حال پخش لذت ببرم. نه اینکه با راننده مشاجره کنم که حال مرا درک نمی کند یا گلهای در خیابان را ببینم و بگویم شهرداری هم دلش خوش است، من هزار بدبختی دارم اینها گل کاشته اند. لذت نبردن من نه مقدار پول را زیاد میکند نه مشکلم را حل می کند.
و مثالی دیگر: نقل است مشاور امپراتور چین که به اعدام محکوم شد. در زندان از زیبایی بال پروانه لذت میبرد فارغ از اینکه تا فردا بیشتر زنده نیست. ما که میخواهیم زنده بمانیم که لذت ببریم، خوب همین حالا لذت را دریابیم. ما از مرگ میترسیم چون از زیباییهای زندگی جدا میشویم اما از داشتههای فعلی لذت نمیبریم. فکر آینده و جراحی، مریضی، مرگ و... میکنیم. ما نقد را فدای نسیه می کنیم.
🔎⭕️تحلیل راهبردی:
دیروز که گذشته است. فردا نیز نیامده است. و من در میان این دو عدم، چه دارم: امروز و چه کاری می توانم بکنم: زندگی در امروز.
در برخی از متون روانشناسی جدید و همچنین کتب معنوی چنان از زندگی در لحظه تمجید می شود که انگار کسانی که به گذشته و آینده مراجعه می کنند، اشتباه می کنند. در اصل نوشته آنان باعث سوء تفاهم می شود و ممکن است خوانندگان را به اشتباه بیاندازد. واقعیت آن است که حتی خود آن نویسندگان نیز هیچگاه در حال زندگی نمی کنند چرا که اگر این بود آن کتاب را نمی نوشتند. زندگی در لحظه هیچ تضادی با گذشته اندیشی و آینده اندیشی ندارد. چرا که گذشته اندیشی باعث می شود که «اکنون» من زندگی بهتری داشته باشم و آینده اندیشی باعث می شود که بدانم امروز و «اکنون» چه باید انجام دهم و البته اینکه آینده دیر یا زود تبدیل می شود به امروز.
تحلیل راهبردی از شبکه استراتژیست و بازنویسی مطلبی از کانال استاد ملکیان @mostafamalekian
@Dr_Lashkarbolouki
⭕️نظر آنتوان بارا نویسنده مسیحی. در مورد امام حسین
💌 @Hadeseye_Eshgh
بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق تر است
💌 @Hadeseye_Eshgh
بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق تر است
Forwarded from Dr.Lashkarbolouki
🔲⭕️مافقط درقبال کارهایمان مسوول نیستیم بلکه در قبال کارهایی که نکردیم نیز مسوولیم.هر کدام از ما ماموریتی درجهان دارد که بایدانجام دهدو اگر نداد به دنیا بدهکارست.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔳⭕️بیماری اجتماعی ایرانیان: بدبینی نسبت به آینده
به جملاتی که در گفتگوهای روزانه به کار می بریم دقت کنیم:
آب از آب تکون نخواهد خورد.
هزار وعده خوبان يکي وفا نکند.
بخور فردا معلوم نیست همین هم گیرت بیاد.
الان من هستم کمکت کنم فردا ممکنه من نباشم .
هرچیزی اومد اولش خوبه بد خراب میشه اولیش را بخر.
دیپلمه های قدیمی از لیسانسیه های امروزی باسوادترند.
با این همه پیشرفت تکنولوژی، افزایش سطح بهداشت، لباس های شیک تر، محصولات بهتر، غذاهای متنوع تر، مدارس بیشتر، حمل و نقل آسان تر، درمان پذیری افزون تر و اینترنت سریع تر نسبت به گذشته این همه بدبینی نسبت به آینده به چه دلیل است؟
پاسخ دقیق را نمی دانيم شاید تجربه جامعه ما این بوده که ما به سمت بهبود پیش نمی رویم. شاید عدم قطعیت های ناشی از خشکسالی و جنگ که هزاران سال بر سر ایرانیان رفته است ما را چنین کرده است. اصولا نگاه ما به تاریخ و گذشتگان هم همیشه این بوده است که دیگر افتخارات ما تکرار نخواهد شد. مثلا می گوییم ابوعلی سینا تکرار نشدنی است. در حوزه کشورداری، مفافر علمی، مراجع تقلید چنان از گذشتگان صحبت می کنیم که احساس می کنیم هیچگاه در آینده چنان موفقیت هایی ظهور نخواهند کرد. تا جایی این بدبینی نفوذ کرده است که خوش بینان، انسان های کم عقل و سفیهی به نظر می رسند.
در هر صورت ما دلیل آن را نمی دانیم، آنچه می دانیم اینست که این بدبینی به آینده پشتش یک تجربه تاریخی است. ما این را می دانیم که بیماریم! و این بیماری ما را خانه نشین کرده است اگر نگویم فلج کرده است.
🌑⭕️تجویز راهبردی:
اما چه می توان کرد؟ به نظر می رسد مهم ترین ابزار یک جامعه برای تغییر نگاه نسبت به آینده، رسانه های جمعی باشند. مثلا شما کافیست سریال های آسیای شرقی را ببینید داشتن نگاهی مثبت به آینده آن هم در شرایط بحرانی و تلاش دیوانه وار برای ساختن آن، وجه مشترک آنان است. این ابزار فعلا از دسترس ما خارج است که نه صدا و سیما و نه روزنامه ها به چنین اموری نمی پردازند که اولی بیشتر به برنامه های مخدر(طنزآلود) و تبلیغات لوازم آشپزی روی آورده است و دومی نیز افق پروازش در حد همین اخبار دیروز و امروز است. تنها جایی که می شود به آن امید بست خود «ماییم» و دو کار می توانیم بکنیم:
1- ببینیم که از گذشته تا به امروز چه پیشرفت هایی کرده ایم و نشان دهیم که هر چه جلوتر می رویم اوضاع برخلاف بدبینی ما رو به پیشرفت است و این را در شبکه های اجتماعی گسترش دهیم تا زمانی که این مساله به کتاب های دبستان و دبیرستان نفوذ کند.
2- واژه ها، جملات، ضرب المثل های منفی را از گفتار خود حذف کنیم. دلیل تداوم این بیماری مزمن (بدبینی نسبت به آینده) خوراکی هایی است که می خوریم یعنی همان گفتارهایی که می گوییم و می شنویم ما ایرانیان را مریض کرده است و تنها راهکار تغییر رژیم غذایی (گفتار و شنیدار) ماست.
سخن پایانی اگر این نوشته را نپسندیدید، خویشتن داری کنيد و قبول کنیم وجود دیدگاه های متفاوت نشانه زنده بودن جامعه است.
مجتبی لشکربلوکی، معلم دانشگاه
@Dr_Lashkarbolouki
به جملاتی که در گفتگوهای روزانه به کار می بریم دقت کنیم:
آب از آب تکون نخواهد خورد.
هزار وعده خوبان يکي وفا نکند.
بخور فردا معلوم نیست همین هم گیرت بیاد.
الان من هستم کمکت کنم فردا ممکنه من نباشم .
هرچیزی اومد اولش خوبه بد خراب میشه اولیش را بخر.
دیپلمه های قدیمی از لیسانسیه های امروزی باسوادترند.
با این همه پیشرفت تکنولوژی، افزایش سطح بهداشت، لباس های شیک تر، محصولات بهتر، غذاهای متنوع تر، مدارس بیشتر، حمل و نقل آسان تر، درمان پذیری افزون تر و اینترنت سریع تر نسبت به گذشته این همه بدبینی نسبت به آینده به چه دلیل است؟
پاسخ دقیق را نمی دانيم شاید تجربه جامعه ما این بوده که ما به سمت بهبود پیش نمی رویم. شاید عدم قطعیت های ناشی از خشکسالی و جنگ که هزاران سال بر سر ایرانیان رفته است ما را چنین کرده است. اصولا نگاه ما به تاریخ و گذشتگان هم همیشه این بوده است که دیگر افتخارات ما تکرار نخواهد شد. مثلا می گوییم ابوعلی سینا تکرار نشدنی است. در حوزه کشورداری، مفافر علمی، مراجع تقلید چنان از گذشتگان صحبت می کنیم که احساس می کنیم هیچگاه در آینده چنان موفقیت هایی ظهور نخواهند کرد. تا جایی این بدبینی نفوذ کرده است که خوش بینان، انسان های کم عقل و سفیهی به نظر می رسند.
در هر صورت ما دلیل آن را نمی دانیم، آنچه می دانیم اینست که این بدبینی به آینده پشتش یک تجربه تاریخی است. ما این را می دانیم که بیماریم! و این بیماری ما را خانه نشین کرده است اگر نگویم فلج کرده است.
🌑⭕️تجویز راهبردی:
اما چه می توان کرد؟ به نظر می رسد مهم ترین ابزار یک جامعه برای تغییر نگاه نسبت به آینده، رسانه های جمعی باشند. مثلا شما کافیست سریال های آسیای شرقی را ببینید داشتن نگاهی مثبت به آینده آن هم در شرایط بحرانی و تلاش دیوانه وار برای ساختن آن، وجه مشترک آنان است. این ابزار فعلا از دسترس ما خارج است که نه صدا و سیما و نه روزنامه ها به چنین اموری نمی پردازند که اولی بیشتر به برنامه های مخدر(طنزآلود) و تبلیغات لوازم آشپزی روی آورده است و دومی نیز افق پروازش در حد همین اخبار دیروز و امروز است. تنها جایی که می شود به آن امید بست خود «ماییم» و دو کار می توانیم بکنیم:
1- ببینیم که از گذشته تا به امروز چه پیشرفت هایی کرده ایم و نشان دهیم که هر چه جلوتر می رویم اوضاع برخلاف بدبینی ما رو به پیشرفت است و این را در شبکه های اجتماعی گسترش دهیم تا زمانی که این مساله به کتاب های دبستان و دبیرستان نفوذ کند.
2- واژه ها، جملات، ضرب المثل های منفی را از گفتار خود حذف کنیم. دلیل تداوم این بیماری مزمن (بدبینی نسبت به آینده) خوراکی هایی است که می خوریم یعنی همان گفتارهایی که می گوییم و می شنویم ما ایرانیان را مریض کرده است و تنها راهکار تغییر رژیم غذایی (گفتار و شنیدار) ماست.
سخن پایانی اگر این نوشته را نپسندیدید، خویشتن داری کنيد و قبول کنیم وجود دیدگاه های متفاوت نشانه زنده بودن جامعه است.
مجتبی لشکربلوکی، معلم دانشگاه
@Dr_Lashkarbolouki
🔲⭕️این هشت جمله را تغییر دهید تا ذهنیت تان تغییر کنید.
ذهنیت تان که تغییر کرد سرنوشت تان تغییر خواهد کرد.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
ذهنیت تان که تغییر کرد سرنوشت تان تغییر خواهد کرد.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔲⭕️ یکی از لذت بخش ترین فیلم های کوتاهی که دیده ام.
و از این فیلم آموختم: خوبی هزینه دارد، سخت است اما بهترین سرمایه گذاری دنیاست.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
و از این فیلم آموختم: خوبی هزینه دارد، سخت است اما بهترین سرمایه گذاری دنیاست.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔲⭕️یک پژوهشگر چشم آبی اروپایی برای تحلیل واقعه عاشورا نیازمنديم
واقعه کربلا را می توان از هفت منظر تحلیل کرد:
» منظر مذهبی (با یک زیرشاخه مهم که منظر شیعی است).
» منظر تراژيک و حزن آلود
» منظر سیاسی (رویکرد اصلاح اجتماعی)
» منظر عرفانی
» منظر انسانی
» منظر حماسی
» منظر عقلانی
این هفت منظر با هم همپوشانی هایی دارند. اما نکته آنجاست که بیشتر روایت هایی که از واقعه عاشورا می شود از دو منظر اول است. قبل از انقلاب هم منظر سوم خیلی کاربرد داشت. به منظر عرفانی نیز به صورت محدود پرداخته شده است اما به نظر می رسد منظر حماسی و از آن مهم تر منظر عقلانی مغفول مانده است.
عمیقا آرزو دارم یک پژوهشگر چشم آبی اروپایی بیاید و واقعه کربلا را از منظر عقلانی بررسی کند. آن مقدار که من درک می کنم تصمیمات و اقدامات اتخاذ شده در واقعه کربلا کاملاً مبتنی بر محاسبات دقیق و استدلال های هوشمندانه بوده است. به گوشه ای از این تصمیمات و اقدامات دقت کنید:
» خروج از مدینه در زمان حج (بزرگ ترین رخداد اجتماعی مسلمانان) در مقابل گزینه ماندن در مدینه که باعث استفاده هوشمندانه از یک تجمع بزرگ است.
» به همراه بردن جمع کثیری از خانواده به ويژه زنان و کودکان در مقابل گزینه راه افتادن جمع قلیلی از مردان که این خود باعث شد که همه چیز بعد از عاشورا تمام نشود.
» حرکت به سمت کربلا از شاهراه های اصلی حرکت در مقابل گزینه مسیرهای فرعی که فرصت سرکوب مخفیانه را از حریف گرفت.
» خروج زودهنگام و غیرمنتظره از مناسک حج در مقابل گزینه ماندن مانند بقیه مسلمانان تا انتهای مناسک حج که استفاده هوشمندانه از ایجاد شوک از طریق رفتار غیرمنتظره است.
» ورود به جنگ فرد به فرد در مقابل گزینه جنگ جمعی.
وقتی این زنجیره تصمیمات و اقدامات را کنار هم میگذاریم، یک عقلانیت استراتژيک ناب نمایان می شود.
از این دست اقدامات و تصمیمات زیاد است. آنچه تا کنون از واقعه عاشورا روایت شده بیشتر گرایش داشته تا روایتی تراژیک، مظلومانه، احساسی و غم انگیز باشد-که صد البته این واقعه تراژیک است و احساس هر که از انسانیت بویی برده باشد را بر می انگیزاند- اما این همه ماجرا نیست.
تاکید می شود که به جد معتقدم نباید در دام ایده های روشنفکرنمایانه افتاد و جنبه های تراژیک و احساسی را از محرم و عاشورا جدا کرد. اصلا عقلانیت نهفته در واقعه عاشورا نمی تواند فهمیده شود مگر در کنار جنبه حزن آلود و تراژیک محرم. ما نیازمند عقلانیت محرم هستیم.
☑️حیف است! حیف که "خورشید حسین" فقط از زاویه ای محدود بر ما بتابد.
مجتبی لشکربلوکی، معلم دانشگاه
@Dr_Lashkarbolouki
واقعه کربلا را می توان از هفت منظر تحلیل کرد:
» منظر مذهبی (با یک زیرشاخه مهم که منظر شیعی است).
» منظر تراژيک و حزن آلود
» منظر سیاسی (رویکرد اصلاح اجتماعی)
» منظر عرفانی
» منظر انسانی
» منظر حماسی
» منظر عقلانی
این هفت منظر با هم همپوشانی هایی دارند. اما نکته آنجاست که بیشتر روایت هایی که از واقعه عاشورا می شود از دو منظر اول است. قبل از انقلاب هم منظر سوم خیلی کاربرد داشت. به منظر عرفانی نیز به صورت محدود پرداخته شده است اما به نظر می رسد منظر حماسی و از آن مهم تر منظر عقلانی مغفول مانده است.
عمیقا آرزو دارم یک پژوهشگر چشم آبی اروپایی بیاید و واقعه کربلا را از منظر عقلانی بررسی کند. آن مقدار که من درک می کنم تصمیمات و اقدامات اتخاذ شده در واقعه کربلا کاملاً مبتنی بر محاسبات دقیق و استدلال های هوشمندانه بوده است. به گوشه ای از این تصمیمات و اقدامات دقت کنید:
» خروج از مدینه در زمان حج (بزرگ ترین رخداد اجتماعی مسلمانان) در مقابل گزینه ماندن در مدینه که باعث استفاده هوشمندانه از یک تجمع بزرگ است.
» به همراه بردن جمع کثیری از خانواده به ويژه زنان و کودکان در مقابل گزینه راه افتادن جمع قلیلی از مردان که این خود باعث شد که همه چیز بعد از عاشورا تمام نشود.
» حرکت به سمت کربلا از شاهراه های اصلی حرکت در مقابل گزینه مسیرهای فرعی که فرصت سرکوب مخفیانه را از حریف گرفت.
» خروج زودهنگام و غیرمنتظره از مناسک حج در مقابل گزینه ماندن مانند بقیه مسلمانان تا انتهای مناسک حج که استفاده هوشمندانه از ایجاد شوک از طریق رفتار غیرمنتظره است.
» ورود به جنگ فرد به فرد در مقابل گزینه جنگ جمعی.
وقتی این زنجیره تصمیمات و اقدامات را کنار هم میگذاریم، یک عقلانیت استراتژيک ناب نمایان می شود.
از این دست اقدامات و تصمیمات زیاد است. آنچه تا کنون از واقعه عاشورا روایت شده بیشتر گرایش داشته تا روایتی تراژیک، مظلومانه، احساسی و غم انگیز باشد-که صد البته این واقعه تراژیک است و احساس هر که از انسانیت بویی برده باشد را بر می انگیزاند- اما این همه ماجرا نیست.
تاکید می شود که به جد معتقدم نباید در دام ایده های روشنفکرنمایانه افتاد و جنبه های تراژیک و احساسی را از محرم و عاشورا جدا کرد. اصلا عقلانیت نهفته در واقعه عاشورا نمی تواند فهمیده شود مگر در کنار جنبه حزن آلود و تراژیک محرم. ما نیازمند عقلانیت محرم هستیم.
☑️حیف است! حیف که "خورشید حسین" فقط از زاویه ای محدود بر ما بتابد.
مجتبی لشکربلوکی، معلم دانشگاه
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔎⭕️تحلیل موشکافانه هزینه هایی که صرف مراسم مذهبی می شود
☑️⭕️آیا بهتر نیست برای مصارف دیگری استفاده شود؟!
🌑⭕️منابع مالی مصرف شده: هزینه یا سرمایه گذاری؟
☑️⭕️آیا بهتر نیست برای مصارف دیگری استفاده شود؟!
🌑⭕️منابع مالی مصرف شده: هزینه یا سرمایه گذاری؟
🔳⭕️ من از این پلاکارد آموختم: می شود! می شود دنیا را تغییر داد ولی باید از اتاق،خانه،خیایان،مدرسه، شهر خود شروع کرد. امیدوارم این حرکت الهام بخش همه ما باشد.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔳⭕️رفتار غیرمتعارف مردان برای جراحی زیبایی و یک پیام استراتژیک
١- جراح پلاستيکی نقل میکرد که بارها مردان میانسالی را دیده است که برای جوانترساختن چهره خود به او مراجعه کردهاند، برای اینکه فکر میکنند از این طریق در مسیر شغلی خود موفقتر خواهند بود! چرا؟ به این خاطرکه سرمایهگذاران، جوانان را برای راهاندازی شرکتهای نوپای فناورانه ترجیح میدهند. براساس مطالعات انجامشده از سوي مجله «هارواردبیزینس» در سال ٢٠١٤ میانگین سن مؤسسان و کارآفرینانی که شرکتهای حداقل یک میلیارددلاری تأسیس کردهاند ٣١ سال بوده است! حتی دانشگاه «امآیتی» خبرنامهای برای معرفی نوآوران زیر ٣٥ سال دارد و شاید همه اینها مرهون تحولات عصر ارتباطات و اینترنت باشد که انتظارها را از جوانان بهشدت بالا برده است.
٢- همه ما، در مقاطعی از زندگی خود با افرادی مواجه شدهایم که خواستهاند بیشتربودن سن و تجربه و بالاتر بودن مدرک تحصیلی خود را پایه ای کنند برای برتری و تحکم بر جوانترها و کم تجربه ترها. علاوه بر فضای کاری، فضای مدرسه، خدمت سربازی، دانشگاه و محل کار پر از اینگونه مثالهاست. خب جوان ترها چه می کنند؟
آرزوی دارند سن شان زودتر بالا برود تا از زیر بار این کم سن و سالی در بیایند.
به فکر گرفتن مدارک تحصیلی بالاتر می افتند و ...
٣- اما در دنیای امروز ما اتفاقات تازهای افتاده است؛ دنیای امروز تشنه پشتکار، خلاقیت، مهارت و نوآوری است که لزوما ارتباطی با سن، مدرک تحصیلی یا سابقه ندارد. دنیایی که بسیاری از افراد ٢٠ تا ٣٠ساله فارغ از مدرک و سابقه، زندگی ما را تغییر داده اند.
«مارک زاکربرگ» در ٢٠سالگی، فیسبوک با بیش از یکمیلیاردو ٧٠٠ میلیون نفر کاربر در کل دنیا را بنيان نهاد و در سال دوم از دانشگاه هاروارد انصراف داد.
«استیو جابز» در ٢١سالگی شرکت اپل (یکی از تأثیرگذارترین شرکتهای دنیای امروز) را پایهگذاری کرد و آخرین مدرک تحصیلیاش، تحصیلات دبیرستان باقی ماند.
☑️⭕️تجویز راهبردی:
اگر در جایی از کره زمین، پیش فرضها، تغییر کرده است (همه می خواهند جوان باشند (از طریق جراحی زیبایی) تا به خاطر جوانی شان به آن ها اعتماد کنند!!!) این تغییر پیش فرض با درخواست از بزرگ ترها حل نشده است. بلکه جوان ترها، بی محابا مسیری متفاوت رفتند. یاد گرفتند به جای آن که در مورد کسب حمایت از بزرگ ترها بحث کنند، باید دست به عمل بزنند و در عمل نشان دهند که دنیا، متعلق به کسانی که جرات، جسارت، خلاقیت و البته استقامت لازم را دارند. وقتی نتایج موفقیت آمیز خودش را نشان داد، دارندگان مدرک و تجربه بالاتر در فکر خود تجدیدنظر خواهند کرد.
دقت کنید که این پیام متضمن رها کردن تحصیلات دانشگاهی نیست. جان سخن این است: برای تغییر جهان و خلق محصول جدید/کسب وکار جدید یا ارایه خدمت اجتماعی جدید، لزوما نیازی به داشتن مدرک و سن و تجربه نیست. نباید منتظر باشیم در سنی خاص، پس از مدرکی خاص یا سابقهای خاص کاری بزرگ انجام دهیم. همین الان می شود دست به اقدام زد، اقداماتی که کوچک هستند با ریسک کنترل شده ولی می توانند آغازگر یک داستان جدید باشند.
تجویز راهبردی از شبکه استراتژیست بر نوشته ای از یک جوان خوش آتیه و آینده ساز (مهندس وحید شامخی)
@Dr_Lashkarbolouki
١- جراح پلاستيکی نقل میکرد که بارها مردان میانسالی را دیده است که برای جوانترساختن چهره خود به او مراجعه کردهاند، برای اینکه فکر میکنند از این طریق در مسیر شغلی خود موفقتر خواهند بود! چرا؟ به این خاطرکه سرمایهگذاران، جوانان را برای راهاندازی شرکتهای نوپای فناورانه ترجیح میدهند. براساس مطالعات انجامشده از سوي مجله «هارواردبیزینس» در سال ٢٠١٤ میانگین سن مؤسسان و کارآفرینانی که شرکتهای حداقل یک میلیارددلاری تأسیس کردهاند ٣١ سال بوده است! حتی دانشگاه «امآیتی» خبرنامهای برای معرفی نوآوران زیر ٣٥ سال دارد و شاید همه اینها مرهون تحولات عصر ارتباطات و اینترنت باشد که انتظارها را از جوانان بهشدت بالا برده است.
٢- همه ما، در مقاطعی از زندگی خود با افرادی مواجه شدهایم که خواستهاند بیشتربودن سن و تجربه و بالاتر بودن مدرک تحصیلی خود را پایه ای کنند برای برتری و تحکم بر جوانترها و کم تجربه ترها. علاوه بر فضای کاری، فضای مدرسه، خدمت سربازی، دانشگاه و محل کار پر از اینگونه مثالهاست. خب جوان ترها چه می کنند؟
آرزوی دارند سن شان زودتر بالا برود تا از زیر بار این کم سن و سالی در بیایند.
به فکر گرفتن مدارک تحصیلی بالاتر می افتند و ...
٣- اما در دنیای امروز ما اتفاقات تازهای افتاده است؛ دنیای امروز تشنه پشتکار، خلاقیت، مهارت و نوآوری است که لزوما ارتباطی با سن، مدرک تحصیلی یا سابقه ندارد. دنیایی که بسیاری از افراد ٢٠ تا ٣٠ساله فارغ از مدرک و سابقه، زندگی ما را تغییر داده اند.
«مارک زاکربرگ» در ٢٠سالگی، فیسبوک با بیش از یکمیلیاردو ٧٠٠ میلیون نفر کاربر در کل دنیا را بنيان نهاد و در سال دوم از دانشگاه هاروارد انصراف داد.
«استیو جابز» در ٢١سالگی شرکت اپل (یکی از تأثیرگذارترین شرکتهای دنیای امروز) را پایهگذاری کرد و آخرین مدرک تحصیلیاش، تحصیلات دبیرستان باقی ماند.
☑️⭕️تجویز راهبردی:
اگر در جایی از کره زمین، پیش فرضها، تغییر کرده است (همه می خواهند جوان باشند (از طریق جراحی زیبایی) تا به خاطر جوانی شان به آن ها اعتماد کنند!!!) این تغییر پیش فرض با درخواست از بزرگ ترها حل نشده است. بلکه جوان ترها، بی محابا مسیری متفاوت رفتند. یاد گرفتند به جای آن که در مورد کسب حمایت از بزرگ ترها بحث کنند، باید دست به عمل بزنند و در عمل نشان دهند که دنیا، متعلق به کسانی که جرات، جسارت، خلاقیت و البته استقامت لازم را دارند. وقتی نتایج موفقیت آمیز خودش را نشان داد، دارندگان مدرک و تجربه بالاتر در فکر خود تجدیدنظر خواهند کرد.
دقت کنید که این پیام متضمن رها کردن تحصیلات دانشگاهی نیست. جان سخن این است: برای تغییر جهان و خلق محصول جدید/کسب وکار جدید یا ارایه خدمت اجتماعی جدید، لزوما نیازی به داشتن مدرک و سن و تجربه نیست. نباید منتظر باشیم در سنی خاص، پس از مدرکی خاص یا سابقهای خاص کاری بزرگ انجام دهیم. همین الان می شود دست به اقدام زد، اقداماتی که کوچک هستند با ریسک کنترل شده ولی می توانند آغازگر یک داستان جدید باشند.
تجویز راهبردی از شبکه استراتژیست بر نوشته ای از یک جوان خوش آتیه و آینده ساز (مهندس وحید شامخی)
@Dr_Lashkarbolouki
🔲⭕️همه ما درون مغز خود یک حسابدار اشتباه کار داریم!
شما يک دست کت و شلوار را به قيمت 500 هزار تومان در يک فروشگاه ميپسنديد، اما به دليل اينکه احساس ميکنيد این خريد نامعقول است از خريد آن منصرف ميشويد. ماه بعد همین کت و شلوار را از همسرتان به عنوان هديه تولد دريافت ميکنيد. این در حالی است که شما و همسرتان حسابهاي بانکي مشترک داريد با اين وجود احساس رضايت کامل داريد!
دوست تان ماهانه مبلغ دویست هزار تومان قسط دارد که باید به بانک بپردازد،از طرفی یک مقدار وام از اداره محل کارش گرفته که ماهانه به صورت قسطی دویست هزار تومان از حقوق وی کسر می کنند. در پایان ماه قسطی که توسط اداره از حقوق این شخص کسر میشود ،برایش بار روانی منفی ندارد و آن را ناچیز می داند، بیشتر درگیری ذهنی وی متوجه قسط بانک است!
همیشه دوست داشتید برای خود یک عینک دودی مارک دار معروف بخرید اما چنین هزینه کردی برای شما غیرمعقول بود. تا اینکه برای یک سخنرانی دعوت شدید و یک حق الزحمه خیلی بیشتر از انتظارتان به شما دادند. شما هم می روید و آن عینک را می خرید و اصلا احساس نمی کنید که هزینه بالایی داده اید.
چند وقتی است همسرتان به شما گیرداده که ماشین ظرفشویی یا یخچال ساید بای ساید بخرید، با اینکه پول کافی دارید به بهانه های مختلف از خرید آن طفره می روید. بعد از دوماه یک پول بادآورده گیرتان می آید! همسرتان را سورپرایز می کنید، علاوه بر خرید یخچال، ماشین ظرفشویی و هدیه گرانقیمت هم برایش می خرید و برای شام او را به رستوران دعوت می کنید!
🔎⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
علت این رویدادها پدیده ای است به نام حسابداری ذهنی. یکی از مهم ترین بازتاب های چنین پدیده ای این است که افراد با همه پول هایشان به یک شکل رفتار نمی کنند، افراد برای هر پولی که خرج می کنند حساب های مختلفی در ذهنشان باز می کنند. در مثال خرید عینک دودی گرانقیمت اینگونه است که در حالت عادی شما باید آن را از درآمد نرمال خود هزینه کنید ولی در صورتی که خرج کردن از یک پول بادآورده از نظر روانی هزینه کمتری دارد.
برای آنکه منطقی تر تصمیم گیری کنیم، یکی از بهترین راه ها، پرسیدن یک سوال ساده از خودمان در زمان هزینه کردن یا اخذ تصمیم های مالی است: اگر منبع این پول جای دیگری بود آیا باز هم به این خرید/تراکنش مالی رضایت می دادم؟ (منبع دیگر می تواند حقوق ثابت ماهیانه یا درآمد نرمال من باشد). به عبارتی دیگر تکنیک رهایی از چنین دامی تغییر حساب است. پول را در ذهن تان از یک حساب به حساب دیگر واریز کنید! همین.
تجویز راهبردی از شبکه استراتژیست بر نوشته ای از کانال : @IEandManagement
@Dr_Lashkarbolouki
شما يک دست کت و شلوار را به قيمت 500 هزار تومان در يک فروشگاه ميپسنديد، اما به دليل اينکه احساس ميکنيد این خريد نامعقول است از خريد آن منصرف ميشويد. ماه بعد همین کت و شلوار را از همسرتان به عنوان هديه تولد دريافت ميکنيد. این در حالی است که شما و همسرتان حسابهاي بانکي مشترک داريد با اين وجود احساس رضايت کامل داريد!
دوست تان ماهانه مبلغ دویست هزار تومان قسط دارد که باید به بانک بپردازد،از طرفی یک مقدار وام از اداره محل کارش گرفته که ماهانه به صورت قسطی دویست هزار تومان از حقوق وی کسر می کنند. در پایان ماه قسطی که توسط اداره از حقوق این شخص کسر میشود ،برایش بار روانی منفی ندارد و آن را ناچیز می داند، بیشتر درگیری ذهنی وی متوجه قسط بانک است!
همیشه دوست داشتید برای خود یک عینک دودی مارک دار معروف بخرید اما چنین هزینه کردی برای شما غیرمعقول بود. تا اینکه برای یک سخنرانی دعوت شدید و یک حق الزحمه خیلی بیشتر از انتظارتان به شما دادند. شما هم می روید و آن عینک را می خرید و اصلا احساس نمی کنید که هزینه بالایی داده اید.
چند وقتی است همسرتان به شما گیرداده که ماشین ظرفشویی یا یخچال ساید بای ساید بخرید، با اینکه پول کافی دارید به بهانه های مختلف از خرید آن طفره می روید. بعد از دوماه یک پول بادآورده گیرتان می آید! همسرتان را سورپرایز می کنید، علاوه بر خرید یخچال، ماشین ظرفشویی و هدیه گرانقیمت هم برایش می خرید و برای شام او را به رستوران دعوت می کنید!
🔎⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
علت این رویدادها پدیده ای است به نام حسابداری ذهنی. یکی از مهم ترین بازتاب های چنین پدیده ای این است که افراد با همه پول هایشان به یک شکل رفتار نمی کنند، افراد برای هر پولی که خرج می کنند حساب های مختلفی در ذهنشان باز می کنند. در مثال خرید عینک دودی گرانقیمت اینگونه است که در حالت عادی شما باید آن را از درآمد نرمال خود هزینه کنید ولی در صورتی که خرج کردن از یک پول بادآورده از نظر روانی هزینه کمتری دارد.
برای آنکه منطقی تر تصمیم گیری کنیم، یکی از بهترین راه ها، پرسیدن یک سوال ساده از خودمان در زمان هزینه کردن یا اخذ تصمیم های مالی است: اگر منبع این پول جای دیگری بود آیا باز هم به این خرید/تراکنش مالی رضایت می دادم؟ (منبع دیگر می تواند حقوق ثابت ماهیانه یا درآمد نرمال من باشد). به عبارتی دیگر تکنیک رهایی از چنین دامی تغییر حساب است. پول را در ذهن تان از یک حساب به حساب دیگر واریز کنید! همین.
تجویز راهبردی از شبکه استراتژیست بر نوشته ای از کانال : @IEandManagement
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from Bizy English
موفقیت معمولاً از آن کسانی است که آنقدر سرگرم کار و تلاش هستند که فرصت گشتن به دنبال آن را ندارند.
🎯 شبکه استراتژیست: @Dr_Lashkarbolouki
🌍 زبان انگلیسی کار و تجارت: @BizyEnglish
🎯 شبکه استراتژیست: @Dr_Lashkarbolouki
🌍 زبان انگلیسی کار و تجارت: @BizyEnglish
🔳⭕️بعد از 5 ثانیه نگاه کردن به این تصویر
وسپس 15ثانیه فکرکردن به آن به این سوال پاسخ بده:
بازهم فکر می کنی که نمی توانی و نمی شود؟
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
وسپس 15ثانیه فکرکردن به آن به این سوال پاسخ بده:
بازهم فکر می کنی که نمی توانی و نمی شود؟
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔲⭕️تفکر عمودی(متعارف):یکی از ما دونفر اشتباه میگوید.
تفکر جانبی (افقی): اگر تو درست بگویی دلیل نمیشود که من اشتباه میکنم.
زاویه نگاه در درستی پاسخ مهم است.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
تفکر جانبی (افقی): اگر تو درست بگویی دلیل نمیشود که من اشتباه میکنم.
زاویه نگاه در درستی پاسخ مهم است.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki