♦️تولید نمک با روش‌های کهن هنوز هم در بعضی نقاط ایران ادامه دارد. یکی از این روش‌ها، استفاده از مزارع نمک است؛ حوضچه‌های کم‌عمقی که معمولا در نزدیکی نمکزارها، چشمه‌های شور یا دریاچه‌های آب‌شور می‌سازند. آب شور را وارد این حوضچه‌ها می‌کنند و آفتاب و باد به‌تدریج آب را می‌گیرند تا بلورهای نمک روی سطح و کف حوضچه‌ها بمانند.

در منطقه الموت شرقی نیز نمونه‌ای از همین شیوه را می‌توان در محدوده معدن نمک مزرعه دید؛ یکی از منابع قدیمی نمک منطقه که در شمال روستای مزرعه علیا و جنوب گرمارود سفلی قرار دارد.

در روش‌های قدیمی، تولید نمک بیشتر به شرایط طبیعی وابسته بود. آب شور را به حوضچه‌های کم‌عمق می‌رساندند، سپس آفتاب و باد آب را تبخیر می‌کردند. پس از شکل گرفتن بلورها، نمک را با ابزارهای ساده جمع می‌کردند، خشک می‌کردند و برای مصرف یا فروش کنار می‌گذاشتند.

نمک در گذشته فقط چاشنی غذا نبود. پیش از رواج تجهیزات سرمایشی و سردخانه‌ای، مردم برای نگهداری گوشت، ماهی، پنیر و بسیاری از خوراکی‌ها به آن نیاز داشتند. همین کاربرد، نمک را به کالایی ارزشمند بدل کرده بود و باعث می‌شد منابع طبیعی نمک، از معدن و چشمه شور تا نمکزار و حوضچه‌های تبخیری، اهمیت اقتصادی زیادی داشته باشند.

@indypersian