IndyPersian

⭕️جمهوریت، امارت، مقاومت؛ سرگذشت تفنگداری که از «ظلم طالبان» به کوه پناه برد

📌مردی که زمانی سرباز دولت جمهوری بود و مدتی نیز در صفوف طالبان خدمت کرد، اکنون در کوهستان‌های بدخشان در صفوف جبهه آزادی و علیه طالبان می‌جنگد

♦️مرد جوانی که حدود ۳۵ سال دارد، با کلاه پکولی بر سر و کلاشنیکف مجهز به دوربین در دست، نقطه‌ای دور در دل کوهستان را نشانه گرفته است. او پشت سنگری که از سنگ‌های کوه ساخته، ایستاده است تا از همرزمانش در برابر حملات غافلگیرانه طالبان دفاع کند.

این‌ها توصیف عکس مردی است که خود را «عقاب قلعه دوشاخ» معرفی می‌کند و به شرطی حاضر به گفتگو شد که هویتش پنهان بماند.

او در دولت پیشین افغانستان به‌عنوان سرباز کار می‌کرد و او عضو نیروهای مرزبانی بود که در بدخشان ماموریت داشت. با آغاز سقوط شهرستان‌ها به دست طالبان در اوایل تابستان ۱۴۰۰، واحد نظامی که این مرد هم عضو آن بود، از راه کوهستان‌های بدخشان به خاک تاجیکستان گریخت. پنج سال پس از آن حادثه، او می‌گوید امکانات و نیرو به اندازه کافی وجود داشت، اما افراد روحیه خود را باخته بودند و لشکر در واقع شکست خورده بود، لذا جلوگیری از پیشروی طالبان ممکن نبود.

این سرباز پیشین حسرت فرصت‌هایی را می‌خورد که معتقد است در دولت جمهوری از دست رفت. او می‌گوید عوامل متعددی از جمله فساد، تعصب و شیوه دولتداری به بازگشت طالبان به قدرت کمک کردند. با این حال او خود را سرباز دولت جمهوری می‌دانست: «من قسم خورده بودم که به دولت خیانت نکنم.»

دولت جمهوری افغانستان پس از متواری شدن واحد نظامی که این مرد در آن کار می‌کرد، حدود سه ماه دوام آورد و در ۲۴ مرداد، کابل به دست طالبان افتاد. این مرد آن زمان از تاجیکستان به مزارشریف و سپس کابل برگشته بود و فروپاشی پی‌درپی این دو شهر، امیدی را که او برای بازگشت به سنگر نظامی‌اش در بدخشان داشت، نقش بر آب کرد.

سرباز پیشین دولت جمهوری که بدون تحصیلات دانشگاهی و پس از پایان مدرسه، به صفوف پلیس پیوسته بود، بازگشت طالبان به قدرت را فرصتی شمرد تا با توقف فعالیت‌های نظامی، در افغانستان تحت سلطه طالبان به دانشگاه برود. او وارد یکی از دانشگاه‌های خصوصی شد و تحصیل در رشته اقتصاد و مدیریت را آغاز کرد و تا تابستان ۱۴۰۱ در این رشته درس خواند، اما تحصیل را ناتمام رها کرد و به بدخشان بازگشت. او از ذکر جزئیات و دلایل ترک تحصیل خودداری می‌کند، اما می‌گوید «مشکلات فراوان بود» و نتوانست در کابل به تحصیل ادامه دهد.

اوایل سال ۱۴۰۲، پس از بازگشت به زادگاهش در بدخشان، متوجه شد که شماری از همسنگران سابق و همچنین دوستانی که نه در صفوف طالبان بودند و نه در دستگاه دولت، با کمک آشنایان و نزدیکانشان در برخی نهادهای طالبان جذب شده‌اند. این سرباز پیشین دولت جمهوری نیز با استفاده از شبکه روابط و دوستانش، به نیروهای امنیتی طالبان در بدخشان پیوست. هدف او کسب درآمد و تامین نیازهای خانواده‌اش بود. او وقتی وارد صفوف امارت شد، دوباره با خود عهد کرد که به این دولت نیز خیانت نکند، چنانچه در مدت کارش در دولت جمهوری مرتکب خیانت نشد.

بیشتر بخوانید...
🖌 مختار وفایی
@indypersian

ایندیپندنت فارسی

جمهوریت، امارت، مقاومت؛ سرگذشت تفنگداری که از «ظلم طالبان» به کوه

مرد جوانی که حدود ۳۵ سال دارد، با کلاه پکولی بر سر و کلاشنیکف مجهز به دوربین در دست، نقطه‌ای دور در دل کوهستان را نشانه گرفته است. او پشت سنگری که از سنگ‌های کوه ساخته، ایستاده است تا از همرزمانش در

❤17💔3🤬2🤔1

4.32K views16:32