⭕️ من را از قفسه کتابهایم قضاوت نکنید
📌 یک نسخه از کتاب ایان کرشاو درباره آدولف هیتلر را در کتابخانه خود داشتم
♦️من یک اعتراف كتابی دارم. خوب دوتا. درست مثل مایکل گوو و بسیاری دیگر، یک نسخه از زندگینامه درخشان ایان کرشاو درباره آدولف هیتلر را در قفسههای کتاب خود داشتم.
"داشتم" (اعتراف دوم) زیرا از وقتی كه فهمیدم، پس ازعضو شدنم در جلسات زوم، مردم با دیدنم میتوانند نتیجه گیری نادرستی داشته باشند، تصمیم گرفتم دو جلد کتاب را جایگزین کنم. این اتفاق پیش از زمانی افتاد که خانم گوو، سارا وین، تصویری از حضور همکارش در تلویزیون در حالی که با کتابهایی درباره غولهای دیگر تاریخ - تاچر، ناپلئون، رومل و غیره، احاطه شده بود را درتوییتی به اشتراک گذاشت.
♦️برای من، کتاب "هیتلر" خطرش خیلی بیشتر بود و آن را با کتاب طرح خوشبخت هوگو یانگ، که شرح اروپادوستی استادانه و بی عیب و نقصی از مسیر سرنوشت انگلیس برای پیوستن به اتحادیه اروپا است، جایگزین کردم. موافقید که قابل قبول تر است.
یک مطالعه درباره همه پرسی اروپا در سال ۱۹۷۵(همانی که "راه درست" را پیمود) انجام شد، شکاف باقی مانده را پر کرد. من میتوانم تأیید كنم كه جان ماژر، نویل چمبرلین، الكسی سایل، ها-جون چانگ (اقتصاددان کمبریج) و نیكیتا خروشچف كه نگران نگهداری شركت فرهر بودند، از کودتای کوچک ادبی من جان سالم به در بردند.
♦️این موضوع نمایشی قدیمی از تونی هنکوک را به یادم میآورد که در آن به نظر میرسید وی صرفاً با محاصره خودش با مجموعه وسیعی از دائره المعارف ها، دانش را از طریق اسامی کتابها جذب کرده و دیگر نیازی به زحمت باز کردنشان، ندارد.
اگرچه بر خلاف گوو، فکر نمیکنم بتوانم فضای قفسه دیوید ایروینگ منکرهولوکاست را حتی به عنوان یک کنجکاوی ارائه دهم. به نظر نمیرسد که نسخهای از مین کامف داشته باشم، اگرچه مطالبی از آن را برای درک طرز تفکر یهودی ستیزی معمول که در سال های اولیه هیتلر در اتریش حاکم بود، خواندهام، حتی به عنوان یک اثر مهم تاریخی تصنعی.
من علاقهای به این ندارم که در خانه خود چنین چیزی داشته باشم و با تمام صراحت، همچنین میخواهم این خط را در آیات شیطانی سلمان رشدی بکشم، و به خوبی میدانم که چرا آتش گرفت. بعضی اوقات من فکر میکنم شما میتوانید کسی را از کتابهایی که در قفسههای خود ندارد، قضاوت کنید و میگویم که چیز بدی نیست.
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 شان اوگریدی
#بحران_کرونا #زوم #قضاوت #قفسه_کتاب
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
📌 یک نسخه از کتاب ایان کرشاو درباره آدولف هیتلر را در کتابخانه خود داشتم
♦️من یک اعتراف كتابی دارم. خوب دوتا. درست مثل مایکل گوو و بسیاری دیگر، یک نسخه از زندگینامه درخشان ایان کرشاو درباره آدولف هیتلر را در قفسههای کتاب خود داشتم.
"داشتم" (اعتراف دوم) زیرا از وقتی كه فهمیدم، پس ازعضو شدنم در جلسات زوم، مردم با دیدنم میتوانند نتیجه گیری نادرستی داشته باشند، تصمیم گرفتم دو جلد کتاب را جایگزین کنم. این اتفاق پیش از زمانی افتاد که خانم گوو، سارا وین، تصویری از حضور همکارش در تلویزیون در حالی که با کتابهایی درباره غولهای دیگر تاریخ - تاچر، ناپلئون، رومل و غیره، احاطه شده بود را درتوییتی به اشتراک گذاشت.
♦️برای من، کتاب "هیتلر" خطرش خیلی بیشتر بود و آن را با کتاب طرح خوشبخت هوگو یانگ، که شرح اروپادوستی استادانه و بی عیب و نقصی از مسیر سرنوشت انگلیس برای پیوستن به اتحادیه اروپا است، جایگزین کردم. موافقید که قابل قبول تر است.
یک مطالعه درباره همه پرسی اروپا در سال ۱۹۷۵(همانی که "راه درست" را پیمود) انجام شد، شکاف باقی مانده را پر کرد. من میتوانم تأیید كنم كه جان ماژر، نویل چمبرلین، الكسی سایل، ها-جون چانگ (اقتصاددان کمبریج) و نیكیتا خروشچف كه نگران نگهداری شركت فرهر بودند، از کودتای کوچک ادبی من جان سالم به در بردند.
♦️این موضوع نمایشی قدیمی از تونی هنکوک را به یادم میآورد که در آن به نظر میرسید وی صرفاً با محاصره خودش با مجموعه وسیعی از دائره المعارف ها، دانش را از طریق اسامی کتابها جذب کرده و دیگر نیازی به زحمت باز کردنشان، ندارد.
اگرچه بر خلاف گوو، فکر نمیکنم بتوانم فضای قفسه دیوید ایروینگ منکرهولوکاست را حتی به عنوان یک کنجکاوی ارائه دهم. به نظر نمیرسد که نسخهای از مین کامف داشته باشم، اگرچه مطالبی از آن را برای درک طرز تفکر یهودی ستیزی معمول که در سال های اولیه هیتلر در اتریش حاکم بود، خواندهام، حتی به عنوان یک اثر مهم تاریخی تصنعی.
من علاقهای به این ندارم که در خانه خود چنین چیزی داشته باشم و با تمام صراحت، همچنین میخواهم این خط را در آیات شیطانی سلمان رشدی بکشم، و به خوبی میدانم که چرا آتش گرفت. بعضی اوقات من فکر میکنم شما میتوانید کسی را از کتابهایی که در قفسههای خود ندارد، قضاوت کنید و میگویم که چیز بدی نیست.
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 شان اوگریدی
#بحران_کرونا #زوم #قضاوت #قفسه_کتاب
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
ایندیپندنت فارسی
شان اوگریدی | من را از قفسه کتابهایم قضاوت نکنید
من یک اعتراف كتابی دارم. خوب دوتا. درست مثل مایکل گوو و بسیاری دیگر، یک نسخه از زندگینامه درخشان ایان کرشاو درباره آدولف هیتلر را در قفسههای کتاب خود داشتم. "داشتم" (اعتراف دوم) زیرا از وقتی كه
⭕️ چگونه میتوان از دل بحرانهای اجتماعی امید استخراج کرد؟
📌 بحران کرونا و بحران تغییرات زیستمحیطی، به ما یادآوری میکنند که رابطه تمدّن بشری و طبیعت، نیازمند بازنگریست
♦️چالشی بیبدیل طی سه ماه گذشته در حال محک زدنِ اراده، توان، و بردباری میلیاردها انسان بوده است و گسستی ژرف را میان حال حاضر و آنچه تا چندی پیش زندگی عادی میدانستیم به جامعه بشری تحمیل کرده است. واکنشهای نهادهای ملّی و بین المللی، و نیز طیف گستردهای از عواقب غیرقابل پیشبینی که یکی پس از دیگری ظاهر شدند، تصویری واقعی از شرایط بحرانی ارائه داده است، و مانند هر بحران دیگری، مرور آنها درسهایی برای مردم و نیز رهبران آنها خواهد داشت. امّا آیا میتوان نکته امیدبخشی را از دل این تجربه برآورد؟
تجربه رویارویی با ویروس کووید۱۹ دردهای زیادی به ملل مختلف تحمیل کرد. درگیر شدن بیش از ۴ میلیون انسان با این بیماری، مرگ نزدیک به ۲۸۰ هزار نفر، داغدار شدن هزاران خانواده، و نیز تحت فشار قرار گرفتن نظام درمانی بسیاری از کشورها (که البته شامل فشار جسمانی و روحی میشود و در مواردی به خودکشی خادمان نظامهای درمانی نیز انجامیده است) تنها بخشی از هزینههای انسانی این بحران بودهاند.
♦️خِرَد فردی، پدیدهایست بسیار متفاوت با خِرَد جمعی. در واقع، این دو در بسیاری از موارد در تقابل با یکدیگر قرار میگیرند. مواردی همچون آلودگیهای زیست محیطی، سوءاستفاده از منابع طبیعی، و نیز مهاجرت افراد تحصیلکرده، فقط چند نمونه از مثالهای پیروزیِ خِرد فردی بر خِرد جمعی هستند (پدیدهای که آن را خسران جمعی مبنی بر تصمیم فردی نیز میتوان نامید.)
در مورد بحران کووید۱۹، پدیدهای که بروز کرد، پیروزی خِرَد جمعی بر خِرَد فردی بود.*
بسیاری از شهروندان در بسیاری از نقاط جهان (اسپانیا، ایتالیا، انگلستان، فرانسه، کانادا، و...) بخشی از آزادیهای خود را فدای آرمانی عالیتر کردند: پاسداری از حق حیات شهروندان آسیبپذیر و کاهش بار زحمت نظام درمانی. در مسیر مواجهه با دیگر چالشهای قرن حاضر، یادآوری این نکته امیدبخش ضروری خواهد بود.
♦️بحران کرونا و بحران تغییرات زیستمحیطی، هر دو یک نکته را به ما یادآوری میکنند: رابطه میان تمدّن بشری و طبیعت، نیازمند بازنگریست. امّا شاید به همان اندازه حائز اهمیّت، یادآوریِ توانایی جامعه برای اتخاذ تصمیمهای جمعی به رهبری نهادهای ملّی باشد. آیا این را نمیتوان شالوده تمدّنی دانست که به آن میبالیم؟
عبور از بحران کرونا، یک ابزار مهم را به جعبهابزار گسترده و متنوع جوانان حامی حفاظت محیط زیست اضافه خواهد کرد. زین پس، در رویارویی با آنانی که بذر ناامیدی میپراکنند، یادآورِ سابقه تصمیم جمعی در راستای پیادهسازی تغییرات اساسی، برای محافظت از حقوق شهروندان خواهیم بود. این تجربه در حافظه ما زنده است.
پس از بحران کرونا، باید این تجربه را تکرار کرد؛ این بار با هزینهای بسیار کمتر.
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 بهروز شاکری فرد
#بحران_کرونا #ویروس_کرونا #محیط_زیست
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
📌 بحران کرونا و بحران تغییرات زیستمحیطی، به ما یادآوری میکنند که رابطه تمدّن بشری و طبیعت، نیازمند بازنگریست
♦️چالشی بیبدیل طی سه ماه گذشته در حال محک زدنِ اراده، توان، و بردباری میلیاردها انسان بوده است و گسستی ژرف را میان حال حاضر و آنچه تا چندی پیش زندگی عادی میدانستیم به جامعه بشری تحمیل کرده است. واکنشهای نهادهای ملّی و بین المللی، و نیز طیف گستردهای از عواقب غیرقابل پیشبینی که یکی پس از دیگری ظاهر شدند، تصویری واقعی از شرایط بحرانی ارائه داده است، و مانند هر بحران دیگری، مرور آنها درسهایی برای مردم و نیز رهبران آنها خواهد داشت. امّا آیا میتوان نکته امیدبخشی را از دل این تجربه برآورد؟
تجربه رویارویی با ویروس کووید۱۹ دردهای زیادی به ملل مختلف تحمیل کرد. درگیر شدن بیش از ۴ میلیون انسان با این بیماری، مرگ نزدیک به ۲۸۰ هزار نفر، داغدار شدن هزاران خانواده، و نیز تحت فشار قرار گرفتن نظام درمانی بسیاری از کشورها (که البته شامل فشار جسمانی و روحی میشود و در مواردی به خودکشی خادمان نظامهای درمانی نیز انجامیده است) تنها بخشی از هزینههای انسانی این بحران بودهاند.
♦️خِرَد فردی، پدیدهایست بسیار متفاوت با خِرَد جمعی. در واقع، این دو در بسیاری از موارد در تقابل با یکدیگر قرار میگیرند. مواردی همچون آلودگیهای زیست محیطی، سوءاستفاده از منابع طبیعی، و نیز مهاجرت افراد تحصیلکرده، فقط چند نمونه از مثالهای پیروزیِ خِرد فردی بر خِرد جمعی هستند (پدیدهای که آن را خسران جمعی مبنی بر تصمیم فردی نیز میتوان نامید.)
در مورد بحران کووید۱۹، پدیدهای که بروز کرد، پیروزی خِرَد جمعی بر خِرَد فردی بود.*
بسیاری از شهروندان در بسیاری از نقاط جهان (اسپانیا، ایتالیا، انگلستان، فرانسه، کانادا، و...) بخشی از آزادیهای خود را فدای آرمانی عالیتر کردند: پاسداری از حق حیات شهروندان آسیبپذیر و کاهش بار زحمت نظام درمانی. در مسیر مواجهه با دیگر چالشهای قرن حاضر، یادآوری این نکته امیدبخش ضروری خواهد بود.
♦️بحران کرونا و بحران تغییرات زیستمحیطی، هر دو یک نکته را به ما یادآوری میکنند: رابطه میان تمدّن بشری و طبیعت، نیازمند بازنگریست. امّا شاید به همان اندازه حائز اهمیّت، یادآوریِ توانایی جامعه برای اتخاذ تصمیمهای جمعی به رهبری نهادهای ملّی باشد. آیا این را نمیتوان شالوده تمدّنی دانست که به آن میبالیم؟
عبور از بحران کرونا، یک ابزار مهم را به جعبهابزار گسترده و متنوع جوانان حامی حفاظت محیط زیست اضافه خواهد کرد. زین پس، در رویارویی با آنانی که بذر ناامیدی میپراکنند، یادآورِ سابقه تصمیم جمعی در راستای پیادهسازی تغییرات اساسی، برای محافظت از حقوق شهروندان خواهیم بود. این تجربه در حافظه ما زنده است.
پس از بحران کرونا، باید این تجربه را تکرار کرد؛ این بار با هزینهای بسیار کمتر.
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 بهروز شاکری فرد
#بحران_کرونا #ویروس_کرونا #محیط_زیست
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
ایندیپندنت فارسی
بهروز شاکری فرد | چگونه میتوان از دل بحرانهای اجتماعی امید استخراج کرد؟
چالشی بیبدیل طی سه ماه گذشته در حال محک زدنِ اراده، توان، و بردباری میلیاردها انسان بوده است و گسستی ژرف را میان حال حاضر و آنچه تا چندی پیش زندگی عادی میدانستیم به جامعه بشری تحمیل کرده است.