🔴 بازار مسکن در ایران زیر آوار جنگ

♦️ شوک جنگ و پدیده انجماد در بازار مسکن تهران
جنگ ۴۰ روزه اسفند ۱۴۰۴ و فروردین ۱۴۰۵ باعث بروز پدیده‌ای شد که تحلیل‌گران آن را «انجماد جنگی» می‌نامند. در بازه زمانی ۹ اسفند تا اواخر فروردین ۱۴۰۵، معاملات خرید و فروش ملک تقریباً به نقطه صفر رسید. گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد که میانگین قیمت هر متر مربع در تهران اکنون بین ۱۲۵ تا ۱۳۳ میلیون تومان نوسان می‌کند. این رقم پس از جهش ۱۵.۶ درصدی در بهمن‌ماه، به دلیل سایه جنگ دچار سکون شد. فروشندگان به دلیل ابهام در آینده صلح، قیمت‌های پیشنهادی را تا ۱۰ درصد افزایش داده‌اند. با این حال، خریداران از حضور در بازار عقب‌نشینی کرده و سرمایه‌های خود را به طلا تبدیل کرده‌اند. در مناطقی مانند منطقه ۱ تهران، قیمت‌های نجومی ۵۸۰ میلیون تومانی نیز برای واحدهای خاص ثبت شده است. کارشناسان معتقدند بازار مسکن اکنون در وضعیت انتظار برای ثبات پایدار سیاسی به سر می‌برد. نوسان دلار در کانال ۱۶۰ هزار تومان، محاسبات سازندگان برای پروژه‌های جدید را به کلی برهم زده است. نرخ تورم نقطه به نقطه در فروردین ۱۴۰۵ به عدد ۵۰.۶ درصد رسیده که هشداری جدی است. این فشار تورمی باعث شده تا مسکن به جای کالای مصرفی، به پناهگاهی برای حفظ ارزش پول تبدیل شود. بدون توافق عدم تخاصم، بازگشت رونق به معاملات ملکی در کوتاه مدت غیرممکن به نظر می‌رسد.

بحران اجاره‌بها و خسارات زیرساختی در دوران آتش‌بس
آتش‌بس ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ هنوز نتوانسته آرامش را به بخش رهن و اجاره بازگرداند. حملات موشکی اسفندماه باعث آسیب به حدود ۴۰ هزار ساختمان در کلان‌شهر تهران شده است. تخریب این واحدها، توازن عرضه و تقاضا را در بازار مسکن پایتخت به شدت تخریب کرد. شورای شهر تهران مصوب کرده که به آسیب‌دیدگان جنگ، ۲ میلیارد تومان ودیعه مسکن پرداخت شود. همچنین سقف کمک‌هزینه اجاره‌بها برای خانواده‌های خسارت‌دیده ۴۰ میلیون تومان در نظر گرفته شده است. کمبود واحدهای آماده سکونت باعث شده نرخ اجاره در فروردین‌ماه جهش بی‌سابقه‌ای را تجربه کند. گزارش‌ها حاکی از رشد ۳۰ تا ۵۰ درصدی قیمت‌ها در برخی مناطق مرکزی پایتخت است. مستاجرانی که خانه‌هایشان آسیب دیده، اکنون در هتل‌ها یا کمپ‌های موقت اسکان داده شده‌اند. فشار تقاضا برای خانه‌های سالم، قیمت رهن را در مناطق حاشیه‌ای نیز به شدت بالا برده است. مالکان با استناد به دلار ۱۶۶ هزار تومانی، قراردادهای جدید را با مبالغ سنگین منعقد می‌کنند. طبق آمارهای رسمی، تورم بخش اجاره در فروردین‌ماه ۷ درصد نسبت به اسفند رشد داشته است. این وضعیت معیشت لایه‌های ضعیف جامعه را با بحرانی جدی و انسانی مواجه کرده است. تداوم آتش‌بس لرزان، مستاجران را در بلاتکلیفی برای تمدید قراردادهای سالانه خود قرار داده است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 اینترنت پرو؛ چرا پرستاران به آن «نه» گفتند؟

♦️ اعتراض سازمان نظام پرستاری به دسترسی تبعیض‌آمیز به اینترنت
در شرایطی که دسترسی عمومی به اینترنت در ایران با محدودیت‌های گسترده مواجه است، موضوع «اینترنت پرو» به یکی از مباحث داغ تبدیل شده است. این نوع دسترسی ویژه که برای برخی اقشار و نهادها در نظر گرفته شده، واکنش‌های مختلفی را در پی داشته است. در این میان، سازمان نظام پرستاری با اتخاذ موضعی متفاوت، استفاده از این امتیاز را رد کرده است.

بر اساس گزارش منتشرشده در تاریخ ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، سازمان نظام پرستاری با جمعیتی حدود ۳۰۰ هزار عضو، به طور رسمی با «اینترنت پرو» مخالفت کرده است. احمد نجاتیان، رئیس این سازمان، اعلام کرده که «پرستاران خود را جدا از مردم نمی‌دانند و خواهان دریافت امتیاز ویژه نیستند».

اینترنت پرو و اعتراض به آن
«اینترنت پرو» به عنوان مدلی جدید از دسترسی به شبکه جهانی معرفی شده است. این نوع اینترنت بیش از آنکه بر سرعت تمرکز داشته باشد، بر پایداری اتصال و دسترسی کمتر محدود به برخی خدمات بین‌المللی تأکید دارد. دسترسی به اینترنت پرو عمدتاً برای گروه‌هایی مانند کسب‌وکارها، شرکت‌های فناوری و برخی نهادهای حرفه‌ای طراحی شده است.

دریافت این سرویس نیازمند احراز هویت شغلی و طی مراحل اداری است. همچنین کاربران باید هزینه‌ای جداگانه برای استفاده از آن پرداخت کنند. در حالی که این امکان برای برخی فراهم شده، عموم مردم همچنان با محدودیت‌های گسترده اینترنتی مواجه هستند. این تفاوت دسترسی، به یکی از محورهای اصلی اعتراض به اینترنت پرو تبدیل شده است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 بیکاری در ایران؛ روایت یک فروپاشی سازمان‌یافته

♦️ بیکاری در ایران و فروپاشی بازار کار در سایه جنگ و ساختار ناکارآمد
در دوران رکود بزرگ آمریکا، هزاران کارگر در دهه ۱۹۳۰ در صف‌های طولانی دریافت نان ایستاده بودند؛ صف‌هایی که به نماد شکست ساختار اقتصادی تبدیل شد. این صف‌ها نه صرفاً نتیجه یک بحران موقت، بلکه حاصل فروپاشی اعتماد به نظم اقتصادی بود. امروز، بیکاری در ایران نیز به همان تصویر نزدیک شده است؛ صف‌هایی نادیدنی از جوانان تحصیلکرده که نه امیدی به اشتغال دارند و نه افقی روشن برای آینده خود می‌بینند.

بیکاری در ایران دیگر یک شاخص اقتصادی ساده نیست؛ این پدیده به ابزار خاموشی برای فرسایش اجتماعی تبدیل شده است. پیش از جنگ اخیر نیز میلیون‌ها جوان با واقعیتی تلخ روبه‌رو بودند: اشتغال ناپایدار، درآمد ناکافی و خروج اجباری از مسیر تخصصی. اکنون، با تشدید بحران‌های اقتصادی و نظامی، این وضعیت به مرحله‌ای رسیده که می‌توان آن را نوعی «جنگ اقتصادی علیه جامعه» دانست.

فروپاشی ساختاری بازار کار
بیکاری درنظام ولایت فقیه، ریشه در ساختاری دارد که سال‌هاست تولید واقعی را تضعیف کرده است. وابستگی به درآمدهای ناپایدار، سیاست‌های رانتی و سرکوب بخش خصوصی مستقل، باعث شده بازار کار توان جذب نیروی متخصص را از دست بدهد. نتیجه، شکل‌گیری نسلی است که تحصیل کرده اما فاقد فرصت شغلی متناسب است.

این بحران زمانی عمیق‌تر می‌شود که به کیفیت اشتغال نگاه کنیم. ده‌ها هزار جوان به مشاغل موقت، کم‌درآمد و خارج از تخصص خود تن داده‌اند. این وضعیت نه‌تنها بهره‌وری اقتصادی را کاهش می‌دهد، بلکه سرمایه انسانی را نیز نابود می‌کند. بیکاری در ایران در این معنا، صرفاً فقدان شغل نیست؛ بلکه تخریب سیستماتیک ظرفیت‌های توسعه است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 اعتراف بانک مرکزی رژیم آخوندی به جهش ۹۶درصدی قیمت اقلام مصرفی در ایران

🔻 گزارش رسمی بانک مرکزی رژیم آخوندی در تاریخ ۶ اردیبهشت، از تشدید بحران اقتصادی ناشی از سیاست‌های ویرانگر اقتصادی رژیم ایران پرده برداشت؛ گزارشی که نشان می‌دهد فشار معیشتی بر خانوارها به سطحی بی‌سابقه رسیده است.
🔻 بر اساس این گزارش، «شاخص بهای گروه اختصاصی کالا در فروردین امسال نسبت به ماه مشابه پارسال ۹۵.۷درصد افزایش یافته است.»
🔻 همچنین اشاره شده که «قیمت اقلام خوراکی در فروردین امسال نسبت به اسفند ۱۴۰۴ حدود ۹درصد افزایش ماهانه داشته است»، موضوعی که از تداوم روند صعودی و خارج از کنترل قیمت‌ها حکایت دارد.
🔻 در همین حال، داده‌ها نشان می‌دهد
«خوراکی‌های اساسی به تنهایی ۸۵درصد از حداقل درآمد یک خانوار با حداقل دستمزد ۱۴۰۵ را به خود اختصاص می‌دهند»؛ آماری که عمق فشار اقتصادی بر اقشار کم‌درآمد را به‌خوبی نمایان می‌کند.
🔻 پیش‌تر نیز همین نهاد اعلام کرده بود که «تورم اقلام خوراکی در اسفند ۱۴۰۴ نسبت به مدت مشابه سال قبل به ۱۱۲درصد رسیده است»، روندی که نشان‌دهنده تشدید بحران در تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی است.
🔻 در سطح بین‌المللی، سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد ایران را در کنار کشورهایی مانند سودان و سودان جنوبی در فهرست «وضعیت هشدار تورم اقلام غذایی» قرار داده است؛ جایگاهی که بیانگر وخامت شرایط اقتصادی در نتیجه عملکرد رژیم ایران است.
🔻 بانک مرکزی همچنین اعلام کرد «تورم ۱۲ماهه منتهی به فروردین امسال ۵۰.۶درصد بوده است.»
🔻 این در حالی است که صندوق بین‌المللی پول پیش‌بینی کرده این رقم تا پایان سال جاری به ۶۹درصد برسد؛ سطحی که می‌تواند بالاترین نرخ تورم رسمی ایران از زمان جنگ جهانی دوم باشد.
🔻 بر اساس این برآوردها، ایران پس از ونزوئلا و سودان، یکی از بالاترین نرخ‌های تورم در جهان را تجربه خواهد کرد؛ واقعیتی که بیش از پیش پیامدهای سیاست‌های اقتصادی ناکارآمد رژیم ایران را آشکار می‌کند.



دوستان : هرخبری دارین، لطفا جهت انتشار برایمان بفرستید👈 t.me/Maziar_tehrane12

📡 @IranAzadie

🔴 خارگ از شکوه باستانی تا شریان حیاتی اقتصاد

♦️ خارگ؛ جزیره‌ای کوچک با میراثی کهن و نقشی تعیین‌کننده در تپش اقتصاد و امنیت انرژی ایران
جزیره خارگ این تکه خشکی کوچک در جنوب ایران، شناسنامه چند هزار ساله در قلب آب‌های آن دارد. این جزیره از معدود جزایری است که از دورترین دوران باستان، مسکونی بوده است. دلیل آنهم داشتن آب شیرین است که در خلیج فارس حکم طلا را دارد. کشف کتیبه‌ای به خط میخی پارسی باستان در این جزیره، سندی محکم بر حاکمیت ایران بر خلیج از دوره هخامنشیان است. در دوران اشکانی و ساسانی، خارگ ایستگاه مهمی برای بازرگانانی بود که میان ایران، هند و پالمیرا در سوریه امروزی در سفر بودند. آثار معابد و گور دخمه‌های ساسانی نشان از تمدنی پویا دارد. وجود بقایای یک کلیسا و دیر بزرگ متعلق به دوره ساسانی، نشان می‌دهد که این جزیره در آن زمان مرکز گفتگوی ادیان و فرهنگ‌های مختلف بوده است. جزیره خارگ فقط یک اسکله‌ نفتی ساده نیست. این تکه خشکی در دل خلیج فارس، دقیقاً نقطه‌ تلاقی شکوه باستانی و شریان حیاتی اقتصاد امروز ما می‌باشد.

چرا خارگ موقعیت استراتژیک دارد؟
پاسخ در عمق آب‌های اطراف آن نهفته است. سواحل خارگ به شکلی است که کشتی‌های بسیار پهن‌پیکر می‌توانند به راحتی در کنار آن پهلو بگیرند. این ویژگی در سراسر خلیج فارس کم‌نظیر است. هر کس بر خارگ تسلط داشته باشد، عملاً بر گلوگاه اصلی تجارت در شمال خلیج فارس نظارت دارد. به همین دلیل در دوره صفوی و قاجار، هلندی‌ها و انگلیسی‌ها بارها برای تصرف آن دندان تیز کردند که با مقاومت قهرمانانی مثل میرمهنای بندرریگی روبرو شدند. امروز این جزیره به عنوان سکوی اصلی صادرات نفت ایران شناخته می‌شود. بخش اعظم نفت خام ایران از طریق خطوط لوله زیرزمینی به این جزیره می‌رسد. بیش از ۹۰ درصد صادرات از آنجا به تمام دنیا می‌رسد. در طول هشت سال جنگ ایران و عراق، خارگ بارها و بارها مورد حمله هوایی قرار گرفت، اما هرگز صادرات نفت آن به همت نفتگران جزیره قطع نشد. جزیره خارگ به دلیل موقعیت جغرافیایی منحصر به ‌فرد و نقش حیاتی‌اش در اقتصاد ایران، به ناو هواپیمابر غرق ‌نشدنی معروف شده است. این تعبیر صرفاً به دلایل فنی و ژئوپلیتیک و موقعیت استراتژیک آن برمی‌گردد. خارگ در فاصله‌ای حدود ۵۷ کیلومتری از بندر بوشهر قرار دارد و دقیقاً در محلی واقع شده که اشراف کاملی بر خطوط کشتیرانی بین‌المللی دارد. همان‌طور که یک ناو هواپیمابر برای کنترل یک منطقه دریایی اعزام می‌شود، خارگ به صورت طبیعی این نقش را در خلیج فارس ایفا می‌کند. تفاوت اصلی آن با ناو هواپیمابر واقعی، اینست که ناوها خطر غرق شدن دارند، اما خارگ یک جزیره خشکی ثابت است. فرودگاهی دارد که می‌تواند هواپیماهای نظامی و ترابری را پذیرا باشد. اگر خلیج فارس را یک صفحه شطرنج فرض کنیم، جزیره خارگ حکم وزیر این صفحه است. ثابت بودن آن در کنار توانایی میزبانی از تجهیزات آن را به سکویی قدرتمند در منطقه تبدیل کرده است.

👈 اینجا بخوانید