🔴 شاخص فلاکت؛ چرا واقعیت از آمارها تلخ‌تر است؟

♦️افزایش شاخص فلاکت، فشار اقتصادی بر خانوارها را آشکارتر کرده است
رسانه حکومتی خبر فوری در تاریخ ۱۰ خردادماه ۱۴۰۵ آمار تکاندهنده ای از شاخص فلاکت درحکومت ولایت فقیه ارائه داد. در این گزارش آمده است: «داده‌های آماری اخیر نشان‌دهنده یک رکورد نگران‌کننده در اقتصاد ایران است. رسیدن میانگین کشوری شاخص فلاکت به عدد ۶۱.۳ درصد، حاکی از فشار سنگین بر دوش خانوارهاست. این عدد از ترکیب تورم ۵۳.۷ درصدی و بیکاری ۷.۶ درصدی حاصل شده است».

در واقع افزایش مداوم تورم و تداوم بحران اشتغال، فلاکت را در ایران به یکی از بالاترین سطوح سال‌های اخیر رسانده است. این داده‌های منتشرشده نشان می‌دهد شاخص فلاکت کشور که از مرز ۶۱ درصد عبور کرده است، رقمی که از نگاه بسیاری از کارشناسان تنها بخشی از واقعیت دشوار زندگی میلیون‌ها شهروند را بازتاب می‌دهد.

شاخص فلاکت به ۶۱.۳ درصد از مجموع نرخ تورم و نرخ بیکاری محاسبه می‌شود و یکی از معیارهای شناخته‌شده برای سنجش فشار اقتصادی بر جامعه به شمار می‌رود. افزایش این شاخص به معنای رشد همزمان هزینه‌های زندگی و کاهش فرصت‌های شغلی است؛ وضعیتی که مستقیماً بر معیشت خانوارها اثر می‌گذارد.

در میان استان‌های کشور، کردستان با شاخص ۷۷ درصدی در صدر قرار دارد. پس از آن کرمانشاه با ۷۵ درصد و لرستان با ۷۴.۴ درصد در رتبه‌های بعدی دیده می‌شوند. این آمار نشان می‌دهد مناطق مختلف کشور با سطوح متفاوتی از فشار اقتصادی روبه‌رو هستند، اما روند کلی در سراسر ایران صعودی و نگران‌کننده است.

شکاف میان آمار و واقعیت شاخص فلاکت
بنا به نوشته این رسانه حکومتی با وجود سنگینی این ارقام، بسیاری از اقتصاددانان معتقدند شاخص فلاکت رسمی نمی‌تواند همه ابعاد بحران اقتصادی را نشان دهد. نرخ‌های رسمی بیکاری تنها بخشی از واقعیت بازار کار را منعکس می‌کنند. بیکاری پنهان، اشتغال‌های موقت و ناپایدار و کاهش ساعات کاری بسیاری از شاغلان در این محاسبات جایگاه روشنی ندارند.

👈 اینجا بخوانید