🔴 رژیم پس از تفاهم‌نامه؛ پیروزی تبلیغاتی یا شکست استراتژیک؟

♦️ شقه در راس،زهر در کام!
تفاهم‌نامه اخیر میان رژیم ایران و آمریکا، فارغ از جزئیات اجرایی آن، به یکی از مهم‌ترین نقاط عطف در وضعیت کنونی رژیم تبدیل شده است. حکومت ایران تلاش می‌کند این توافق را یک «پیروزی سیاسی» و نشانه‌ای از عقب‌نشینی آمریکا جلوه دهد، اما پرسش اساسی این است که رژیم چه چیزی به دست آورده و چه چیزهایی را از دست داده است؟

بر اساس مفاد منتشرشده، رژیم در ازای پایان محاصره دریایی، لغو بخشی از ممنوعیت‌های نفتی و دسترسی محدود به بخشی از منابع مالی خود، ناچار شده است بر سر مهم‌ترین اهرم‌های قدرت و چانه‌زنی‌اش وارد معامله شود. عقب‌نشینی از تهدید بستن تنگه هرمز، محدودیت بر برنامه هسته‌ای و دستکم رقیق‌سازی اورانیوم غنی شده.

واکنش‌های داخلی باندهای حکومتی نیز نشان می‌دهد که بخش‌هایی از حاکمیت این تفاهم‌نامه را نوعی عقب‌نشینی و حتی «توافقی ذلت‌بار» تلقی می‌کنند. اعتراف برخی از چهره‌های حکومتی به اینکه ادعای «پیروزی بر آمریکا» با واقعیت‌های موجود سازگار نیست، بیانگر شکاف‌های عمیق در درون نظام آخوندی است.

اما آنچه رژیم از دست داده، به‌مراتب فراتر از امتیازات رسمی این تفاهم‌نامه است. رژیم در شرایطی پای میز مذاکره رفت که با فرسایش جدی در توان اقتصادی، نظامی و منطقه‌ای، خسارت‌های سنگین ناشی از جنگ، کاهش توان بازدارندگی و افزایش بحران‌های داخلی روبه‌رو است. رژیم همچنین ناچار شد از بسیاری از شعارها و مواضع پیشین خود، از جمله «عدم مذاکره با آمریکا» و «عدم گفت‌وگو با ترامپ»، عقب‌نشینی کند؛ امری که نشان می‌دهد فشارهای واردشده بر نظام تا چه اندازه سنگین بوده است.

👈 اینجا بخوانید