🔴 آخرین سکانس عظما!(طنز سیاسی )
۱۵ تیر, ۱۴۰۵
«آخرین سکانس عظما» عنوان قطعه شعر طنزی است که شاعر خوش ذوق وطن «گودرز» به مناسبت بگورسپاری علی خامنه‌ای سروده است. گودرز در این شعر با زبانی گزنده وضعیت آخرین سکانس یک حاکمیت  رو به مرگ را روایت می کند.
آخرین سکانس عظما!
نعش «آقا» عاقبت راهی گورستان شده                     
صدر تا ذیل نظام در ماتم و بحران شده
تا شود چال و رود درگور ضحاک زمان               
مرده خواران نظام بر روح‌اش آویزان شده
گله های «جانفدایان» همچو لوطی‌مرده ها            
چهارماه و چند روز بی‌صاحب و ویلان شده
کارناوال و سیرک تابوت، نوحه خوانی و عزا         
منبعی از ارتزاق در مکتب شیخان شده....



👈بیشتر بخوانید

🔴 شهیدان مشعل راهنمای خلق در زنجیر ایران

♦️ این صفحه برای زنده نگه‌داشتن یاد و راه شهیدان قیام ۱۴۰۴ است؛
برای آن‌که فراموش نکنیم آزادی چه بهایی داشته و چه مسئولیتی بر دوش بازماندگان گذاشته است. ما با گرامی‌داشت نام و خاطره آنان، عهد می‌بندیم که راه‌شان را ادامه دهیم، صدای‌شان را خاموش نکنیم و اجازه ندهیم خون‌شان پایمال شود.

▫️ هموطنان عزیز!
مجموعه «ایران آزادی» تاکنون با تلاش همکاران و یاری هم‌میهنان داغدار موفق شده است اسامی و مشخصات ۳۲۸۲ تن از شهیدان بخون خفته در قیام دیماه ۱۴۰۴ را گرد آوری کند. ما تلاش کردیم این کار با نهایت دقت و حداکثر سرعت انجام گیرد، با این وجود آگاه هستیم که اسامی بسیاری از شهیدان والامقام این قیام در لیست ما خالی است.
بنابراین از همه جوانان قیام، خانواده‌‌های شهیدان، کارگران، دانش آموزان و دانشجویانی که در صحنه خیابان حضور داشتند و شاهد دلاوری مردم ایران و وحشیگری پاسداران بودند در خواست داریم که هر اسم و مشخصاتی که از شهیدان قیام دارند برای ما بفرستند.

نباید بگذاریم نام شهیدان هرگز فراموش شود.

اینجا بخوانید

🔴 ملی شدن صنعت نفت؛ از آرمان ملت تا انحصار الیگارشی نفتی – ۱

♦️ صنعت نفت ایران چگونه به ستون بقای ساختار قدرت و شبکه‌های رانتی نظام ولایت فقیه تبدیل شده است؟
در افسانه اسب تروا، مردم شهر هدیه‌ای باشکوه را با افتخار به درون دیوارهای شهر بردند، بی‌آنکه بدانند در دل آن، ارتشی پنهان شده است. نام هدیه همان بود که می‌دیدند، اما حقیقت آن چیز دیگری بود. گاهی در تاریخ نیز واژه‌ها باقی می‌مانند، اما معنای واقعی خود را از دست می‌دهند. «ملی شدن صنعت نفت» نیز امروز برای بسیاری از ایرانیان چنین سرنوشتی یافته است؛ عنوانی که هنوز با غرور ملی همراه است، اما در عمل دیگر بیانگر مالکیت واقعی ملت بر بزرگ‌ترین ثروت کشور نیست.

▫️ آرمانی که قرار بود ثروت را به ملت بازگرداند
نهضت ملی شدن صنعت نفت در سال ۱۳۲۹ صرفاً یک اختلاف اقتصادی با شرکت نفت انگلیس نبود. این جنبش تلاشی برای بازگرداندن حق حاکمیت مردم ایران بر منابع طبیعی خود محسوب می‌شد. دکتر محمد مصدق نفت را نه دارایی دولت، بلکه سرمایه ملت می‌دانست؛ سرمایه‌ای که دولت تنها باید امانتدار و مدیر آن باشد. در چنین برداشتی، مشروعیت مدیریت نفت از رأی مردم و پاسخگویی به افکار عمومی سرچشمه می‌گیرد، نه از انحصار قدرت.

امروز نیز از نظر حقوقی، منابع نفت و گاز ایران همچنان «ملی» خوانده می‌شوند. اما پرسش اصلی این است که آیا صرف ثبت مالکیت در قوانین، به معنای ملی بودن واقعی یک ثروت است؟ اگر ملت هیچ نقشی در تصمیم‌گیری، نظارت و اطلاع از درآمدها نداشته باشد، آیا هنوز می‌توان این ثروت را ملی دانست؟


▫️ تفاوت میان مالکیت ملی و مالکیت حکومتی
یکی از مهم‌ترین اشتباهات در ادبیات سیاسی ایران، یکسان دانستن «ملی بودن» با «دولتی بودن» است. در نظام‌های مردم‌سالار، دولت مالک منابع طبیعی نیست؛ بلکه مدیر موقت دارایی شهروندان است و موظف است درباره هر دلار درآمد حاصل از فروش منابع ملی پاسخگو باشد.

تجربه کشورهایی مانند نروژ نشان می‌دهد که ملی بودن نفت، تنها به معنای استخراج آن توسط یک شرکت دولتی نیست. شفافیت قراردادها، انتشار منظم درآمدها، نظارت پارلمان، رسانه‌های آزاد و صندوق‌های ثروت ملی باعث می‌شود مردم خود را مالک واقعی این منابع بدانند.

👈 اینجا بخوانید