🔴 ۶۰ عملیات آتشین جوانان در اعتراض به تلاش حکومت برای گران کردن بنزین

♦️ اخطار شورشگران به سرکردگان رژیم در مورد گران کردن بنزین
هم‌زمان با افزایش نگرانی‌ها درباره تلاش رژیم ایران برای افزایش قیمت بنزین، گزارش منتشرشده از سوی مقاومت ایران حاکی از انجام ۶۰ عملیات و آتش‌زدن یا انفجار در نقاط مختلف کشور خبر می‌دهد. این اقدامات، بنابراین گزارش، در شهرهای مختلف و علیه مراکز حکومتی، پایگاه‌های بسیج، نهادهای امنیتی و تبلیغاتی و همچنین تصاویر و بنرهای مقام‌های رژیم انجام شده است.
بر اساس این گزارش، در تهران یک اقدام انفجاری در حوزه نمایندگی ولی‌فقیه در حج و زیارت با پرتاب کوکتل انجام شده و در سه نقطه نیز بنرهای خامنه‌ای به آتش کشیده شده است. همچنین بنر قاسم سلیمانی در تهران به آتش کشیده شده است.
در کرج، یک پایگاه بسیج سپاه پاسداران هدف انفجار قرار گرفته و بنر خامنه‌ای نیز به آتش کشیده شده است. در مشهد، یک حوزه مرتبط با نهادهای مذهبی حکومت منفجر شده و شهرداری منطقه ۶، که بنا بر گزارش محل تجمع نیروهای سرکوبگر در جریان اعتراضات دی‌ماه بوده، نیز هدف انفجار قرار گرفته است. در این شهر همچنین بنر خامنه‌ای، بنرهای خامنه‌ای در سه نقطه و بنرهای خمینی، خامنه‌ای و مجتبی خامنه‌ای به آتش کشیده شده‌اند.
در کرمانشاه، یک حوزه مذهبی منفجر شده و یک پایگاه بسیج نیز به آتش کشیده شده است. همچنین بنر مجتبی خامنه‌ای و بنرهای خامنه‌ای در دو نقطه دیگر این شهر به آتش کشیده شده‌اند. در شادگان نیز پایگاه بسیج سپاه پاسداران با پرتاب کوکتل هدف قرار گرفته است.
در ایرانشهر، یک مرکز بسیج موسوم به مرکز بسیج ضددانش‌آموزی منفجر شده و دو مورد آتش‌زدن پایگاه بسیج سپاه پاسداران و یک مورد آتش‌زدن دیگر پایگاه بسیج گزارش شده است. در برازجان نیز محل تجمع نیروهای رژیم در جریان اعتراضات با پرتاب کوکتل هدف قرار گرفته است.
در چابهار، دو اقدام جداگانه علیه مراکز مرتبط با بسیج و وزارت اطلاعات گزارش شده که طی آنها راهنمای ستاد خبرچینی بسیج سپاه پاسداران و راهنمای ستاد جاسوسی وزارت اطلاعات به آتش کشیده شده‌اند. در بروجن در استان چهارمحال و بختیاری نیز یک محل تجمع امنیتی ـ اطلاعاتی منفجر شده و شعارهایی علیه اصل ولایت فقیه در محل درج شده است.

▫️ بنزین آتش‌زنه قیام؟
در دزفول، پایگاه بسیج سپاه پاسداران به آتش کشیده شده و بنر قاسم سلیمانی نیز در این شهر به آتش کشیده شده است. در خمین بنر خمینی، در بابل بنر خامنه‌ای و مجتبی خامنه‌ای و در دو نقطه دیگر این شهر بنرهای خامنه‌ای به آتش کشیده شده‌اند. در دماوند نیز بنر خامنه‌ای و قاسم سلیمانی به آتش کشیده شده است.
در شیراز، بنر خامنه‌ای و بنرهای مجتبی خامنه‌ای در سه نقطه به آتش کشیده شده و در اقدامی دیگر بنر قاسم سلیمانی نیز سوزانده شده است. در یزد، بنرهای خمینی و خامنه‌ای به آتش کشیده شده‌اند.
در اراک، بنر خمینی و در اقدامی جداگانه بنر قاسم سلیمانی به آتش کشیده شده است. در بندرعباس و خرم‌آباد نیز بنر خامنه‌ای به آتش کشیده شده است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 دولت در دولت؛ اقتصاد موازی قدرت و منابع خارج از نظارت عمومی- فصل بیست و نهم – ۱

♦️وقتی مالکیت، رانت و اقتدار سیاسی در هم تنیده می‌شوند
▫️ آیا نقشه اقتصاد فقط روی کاغذ وجود دارد؟
در بسیاری از کشورها، برای فهم اقتصاد می‌توان به حساب‌های دولت، بودجه عمومی و صورت‌های مالی شرکت‌ها نگاه کرد. اما در برخی ساختارهای سیاسی، این تصویر کامل نیست.
بخشی از قدرت اقتصادی در نهادهایی قرار دارد که از نظر حقوقی دقیقاً با وزارتخانه یا دولت یکی نیستند، اما به منابع عمومی، امتیازات انحصاری یا قدرت سیاسی دسترسی دارند. در چنین شرایطی، مرز میان «دولت»، «نهاد عمومی» و «بخش خصوصی» مبهم می‌شود. این ابهام فقط مسئله‌ای حقوقی نیست. وقتی مالکیت و مسئولیت روشن نباشد، تشخیص اینکه چه کسی از منابع عمومی استفاده می‌کند و چه کسی باید درباره نتیجه آن پاسخ‌گو باشد دشوار می‌شود. اقتصاد توسعه به شفافیت این مرزها نیاز دارد. زیرا بدون دانستن مالک واقعی منابع، نمی‌توان درباره کارایی تخصیص آنها قضاوت کرد.

▫️ یک مفهوم مهم در اقتصاد سیاسی
مهرداد وهابی در پژوهش‌های خود درباره اقتصاد سیاسی ایران، چارچوبی متفاوت از روایت ساده «دولت بزرگ» یا «بازار ناکارآمد» ارائه کرده است.
او در کتاب Destructive Coordination, Anfal and Islamic Political Capitalism مفهوم «سرمایه‌داری سیاسی اسلامی» را برای تحلیل پیوند میان قدرت سیاسی، مالکیت و فعالیت اقتصادی به کار می‌گیرد.
در این چارچوب، مسئله فقط حضور دولت در اقتصاد نیست. مسئله مهم‌تر، نحوه دسترسی به منابع و رابطه این دسترسی با قدرت سیاسی است.
وهابی در کنار مفهوم «سرمایه‌داری سیاسی»، از «انفال» و «هماهنگی ویرانگر» نیز برای توضیح ساختار اقتصادی ایران استفاده می‌کند. او استدلال می‌کند که این سازوکارها به شکل‌گیری اقتصادی کمک کرده‌اند که در آن احتکار دارایی، غارت منابع و خروج سرمایه و نیروی کار اهمیت پیدا می‌کند. این دیدگاه، بحث را از دوگانه ساده «دولت یا بازار» خارج می‌کند.

▫️ آیا مسئله فقط دولتی بودن اقتصاد است؟
اگر اقتصاد ایران را فقط «اقتصاد دولتی» بنامیم، بخشی از واقعیت را از دست می‌دهیم. اگر آن را فقط «اقتصاد نئولیبرال» بنامیم، بخش دیگری از واقعیت نادیده می‌ماند. در ایران، بازار وجود دارد. مالکیت خصوصی نیز وجود دارد. قیمت‌ها در بسیاری از بازارها تعیین‌کننده‌اند. اما هم‌زمان، دولت، شرکت‌های دولتی، نهادهای عمومی، بنیادها و مجموعه‌های وابسته به قدرت نیز در فعالیت اقتصادی حضور دارند. مسئله اصلی، فقط اندازه هر بخش نیست.
مسئله این است که قواعد بازی برای بازیگران مختلف یکسان نیست.
اگر یک بنگاه به اعتبار سیاسی، اطلاعات، منابع ارزان، امتیاز انحصاری یا دسترسی ترجیحی دسترسی داشته باشد، رقابت اقتصادی دیگر صرفاً بر پایه بهره‌وری شکل نمی‌گیرد. در اینجا اقتصاد به سیاست وابسته می‌شود.
مرز مبهم دولت و بخش خصوصی
صندوق بین‌المللی پول سال‌ها پیش نیز در بررسی اقتصاد ایران به همین مشکل اشاره کرده بود. گزارش‌های این نهاد نشان می‌دادند که مرز میان بخش عمومی و خصوصی در ایران مبهم است و بنیادها و نهادهای شبه‌دولتی نقش مهمی در فعالیت اقتصادی دارند.

👈 اینجا بخوانید