🔴 زیستن جامعه در بحران، سیاست ضد مردمی حکومت ولایت فقیه برای بقاء

♦️ حکومت ایران چگونه جامعه را به محاق برده است؟
بحران بنزین بعد از چند سال از کشتار آبان‌ماه ۹۸ مجددا بعد از کش و قوس‌های زیاد به یک معضل جدید برای مردم تبدیل شده است. در جامعه ایران که نفس‌های معیشتی مردم کم‌کم به شمارش افتاده است، سیاست‌گذاران حکومتی تلاش می‌کنند که از بحران یک اتفاق ساخته نشود که تنش‌های اجتماعی ایجاد کند، به‌خصوص که حکومت ولایت فقیه کشتار قیام خونین آبان‌ماه ۹۸ را در کارنامه خود در مورد گرانی بنزین دارد.
حکومت ایران تلاش می‌کند که این قبیل بحران‌ها را به بافت عادی زندگی مردم و یا جامعه تحمیل کند. مواردی دیگر علاوه بر بحران بنزین وجود دارد که همین سیاست را حکومت ایران در پیش گرفته‌ است. از جمله قطع و اختلال در اینترنت و مهم‌تر گرانی و تورم بی‌سابقه یا سرگردانی در زندگی و حتی فرسایش روانی جامعه ناشی از ندیدن آینده‌ای روشن که حکومت ایران تلاش می‌کند آن را به یک پدیده سازگار در جامعه تبدیل کند.

▫️ ترویج تاب‌آوری در مقابل بحران، سیاست خائنانه حکومت در قبال مردم
یکی دیگر از شگردهای حکومت ایران به‌کارگیری واژه تاب آوری در فرهنگ عامه مردم است. حکومت‌گران تلاش می‌کنند با به‌کارگیری توصیه‌های روان‌شناختی تا نسخه‌های اقتصادی نا‌مفهوم برای تفسیر سبک زندگی، جامعه را در مرحله ایستا نگه دارند. توصیه‌هایی از قبیل دوام بیاورید، کمتر مصرف کنید، کمتر فرسایش در زندگی داشته باشید، خودتان را فرسوده نکنید و حتی توصیه اینکه در مقابل فشارها و سختی‌ها نفس عمیق بکشد تا بتوانید در شرایط دشوار زندگی کنید.
این‌گونه توصیه‌ها که هرگز اخلاقی نیستند، طبعا نگه داشتن و قرار دادن جامعه در شرایط ناامن اما ایستا می‌باشد که اصحاب قدرت بسیار ذی‌نفع هستند، چون می‌خواهند این‌گونه، جامعه خود را با بحران تطبیق دهد و هیچ‌گونه انتظار حل مشکلات و رفع آن را نداشته باشند. به عبارتی سردمداران حکومت ولایت فقیه به این شکل می‌خواهند که در مقابل بحران‌ها مردم و جامعه مسولیت بقاء خود را برعهده بگیرند و از زندگی خود حمایت و حراست کنند.
نتیجه اینکه مردم و جامعه فلاکت‌زده خود حافظ امنیت و ثبات خود بوده و برای حفظ آن به مهارت‌های فردی دسترسی پیدا کنند. این سیاست‌های خائنانه تماما در خدمت بقاء حکومت و سوق دادن شرایط به سمتی که شرایط در جامعه از حالت ایستا خارج نشده و مهار اوضاع انفجاری جامعه از کف گردنکشان حکومتی رها نشود که بقای‌شان را متزلزل کند.
همه با موضوع اینترنت طبقاتی آشنایی دارند که چگونه در حالی که مردم فاقد دسترسی به اینترنت آزاد روبرو بودند برخی از سران و باندهای وابسته به حکومت به اینترنت سریع، پایدار و امن دسترسی داشتند و از طرفی میلیون‌ها نفر که بخشی از درآمد و معیشت خود را از طریق اینترنت تامین می‌کردند، ناچار شدند به فیلترشکن‌های ناپایدار و اتصال‌های نا‌امن و راه‌حل‌های موقتی روی بیاورند و این ناامنی را به این شکل به زندگی‌شان که تحمیل شده، بپذیرند.

▫️ تبدیل کردن فقر به شکل عادی زندگی کردن جامعه در بحران‌های اقتصادی
یکی دیگر از سیاست‌های حکومت ایران که خود در بحران‌های متعدد دست و پا می‌زند موضوع فقر و اقتصاد مردم است. حکومت تلاش می‌کنند که جامه‌ی فقر را به پیکره زندگی مردم به‌طور طبیعی بپوشانند. راه‌حل برای بحران معیشتی را به نوعی از زندگی کردن به شیوه موقتی، فرسایشی و ناپایدار تبدیل کند. به همین دلیل جامعه برای مقابله با بحران فقر به راه‌کارهای خود سوق داده می‌شود.
از جمله چند شغل داشتن، حذف مستمر بخش‌هایی از زندگی، مثلا کنار گذاشتن مسافرت و تفریح و یا تحمیل مهاجرت، کار‌های فرساینده و در نتیجه به‌سر بردن در نگرانی و اضطراب نسبت به آینده و شیوه‌های دیگر که هدف حکومت ایران، آرام نگه داشتن جامعه و یادگیری مردم که چگونه زندگی خود را با بحران و بی‌ثباتی تنظیم کنند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 ترامپ: حمله به خط لوله راهبردی عربستان احتمالا کار رژیم ایران است

♦️ توقف موقت فعالیت خط لوله و افزایش نگرانی‌ها درباره امنیت انتقال انرژی
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز شنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۵، گفت احتمالاً رژیم ایران مسئول حمله پهپادی به خط لوله راهبردی شرق به غرب عربستان سعودی بوده است.
ترامپ در دوبلین و در پاسخ به پرسشی درباره نقش رژیم ایران در این حمله گفت: «فکر می‌کنم مسئول بوده‌اند؛ احتمالاً خودشان بوده‌اند.»
عربستان پس از این حمله، فعالیت خط لوله شرق به غرب را موقتاً متوقف کرد. هم‌زمان، حوثی‌های مورد حمایت رژیم ایران با تصرف جزیره پریم در تنگه باب‌المندب، نگرانی‌ها درباره امنیت کشتیرانی و انتقال انرژی در منطقه را افزایش داده‌اند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 بنزین ۱۰ هزار تومانی؛ صورت‌حساب سال‌ها ناکارآمدی

♦️ گران کردن بنزین؛ انتقال هزینه ناترازی‌ها و بی‌کفایتی‌ها به خانوارها
در گلستان سعدی آمده است، مردی به امید رسیدن به مقصد، اسب خود را بی‌وقفه می‌راند؛ اما وقتی راه را نمی‌شناسد، شتاب فقط او را از مقصد دورتر می‌کند. اقتصاد انرژی ایران نیز سال‌هاست با همین منطق حرکت می‌کند. سیاست‌گذار به جای اصلاح مسیر، فشار را بر سرعت حرکت مردم بیشتر کرده است.
بنزین ۱۰ هزار تومانی تازه‌ترین صورت این سیاست است. نرخ سوم بنزین از ۵ هزار به ۱۰ هزار تومان رسیده، اما سهمیه‌های ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومانی همچنان برقرار مانده‌اند. این تغییر قرار است مصرف مازاد را کنترل کند و اتکا به کارت جایگاه را کاهش دهد.
مسئله اما فقط قیمت نیست. ناترازی بنزین حاصل سال‌ها انباشت تصمیم‌های ناکارآمد در تولید، خودرو، حمل‌ونقل، مدیریت مصرف و نظارت است. وقتی این ریشه‌ها دست‌نخورده می‌مانند، افزایش قیمت می‌تواند بیشتر شبیه انتقال صورت‌حساب باشد تا اصلاح ساختار.

▫️ ناترازی؛ نتیجه یک زنجیره معیوب
بر اساس داده‌های مطرح‌شده در گزارش‌های مورد بررسی، مصرف روزانه بنزین حدود ۱۳۵ تا ۱۳۶ میلیون لیتر برآورد شده است. تولید داخلی نیز حدود ۱۱۲ تا ۱۱۵ میلیون لیتر است. بنابراین شکافی حدود ۲۰ تا ۲۵ میلیون لیتر در روز شکل گرفته است.
این شکاف فقط یک عدد حسابداری نیست. تأمین کسری بنزین به واردات یا استفاده از منابع و فرآورده‌های جایگزین نیاز دارد. در نتیجه، فشار بر منابع ارزی افزایش می‌یابد و آسیب‌پذیری اقتصاد انرژی بیشتر می‌شود.
هم‌زمان، قاچاق سوخت نیز بخشی از معادله است. در اظهارات نقل‌شده از مسئولان، رقم قاچاق روزانه حدود ۲۰ میلیون لیتر مطرح شده است. اگر چنین حجمی از سوخت از شبکه رسمی خارج شود، نمی‌توان تمام مشکل مصرف را به رفتار میلیون‌ها مصرف‌کننده عادی نسبت داد.
این واقعیت پرسش مهمی ایجاد می‌کند: چرا هزینه ناکارآمدی نظارت و مدیریت باید از جیب مصرف‌کننده پرداخت شود؟ بنزین ۱۰ هزار تومانی بدون پاسخ به این پرسش، تنها یکی از حلقه‌های بحران را هدف می‌گیرد.

▫️ خودروی پرمصرف، شهر متراکم و حمل‌ونقل فرسوده
ساختار حمل‌ونقل نیز در شکل‌گیری ناترازی نقش تعیین‌کننده دارد. شهرهای بزرگ ایران با ترافیک سنگین، تراکم جمعیت و ضعف شبکه حمل‌ونقل عمومی روبه‌رو هستند.
در چنین شرایطی، بخشی از سوخت نه برای جابه‌جایی مؤثر، بلکه در صف‌های طولانی و خیابان‌های پرترافیک مصرف می‌شود. وقتی شهروند گزینه عمومی مناسبی ندارد، افزایش قیمت سوخت لزوماً رفتار او را تغییر نمی‌دهد.
صنعت خودرو نیز بخش دیگری از این بحران است. خودروهای پرمصرف و ناوگان فرسوده، تقاضای بنزین را بالا نگه می‌دارند. سال‌ها فرصت برای ارتقای استاندارد مصرف، نوسازی ناوگان و توسعه گزینه‌های جایگزین از دست رفته است.

👈 اینجا بخوانید

🚨🚨 قبض‌های آب، برق و گاز نجومی شد؛ بازنشسته‌ها زیر بار هزینه‌های زندگی!

🔴 روایت مردم از قبوض جدید،

«قبلاً برای گاز در دوره‌های حدود ۴۵ روزه یا دوماهه، ۶۰۰ تا ۷۰۰ هزار تومان پرداخت می‌کردیم؛ الان باید برای همان قبض بیش از یک میلیون و ۲۰۰ تا یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان بدهیم.»
اما فقط گاز نیست؛ برق هم جداگانه هزینه دارد.

مگر یک خانواده به‌جز یخچال و فریزر و چند وسیله ضروری برقی، چه مصرف عجیب‌وغریبی دارد؟
به گفته این شهروند، هزینه‌های آب، برق و گاز نسبت به گذشته چند برابر شده و برای یک خانواده بازنشسته که درآمد دیگری جز حقوق ماهانه ندارد، پرداخت چنین قبض‌هایی بسیار سنگین است.
⚠️ آب، برق، گاز، خوراک، دارو و سایر هزینه‌های ضروری زندگی هم‌زمان افزایش پیدا می‌کنند،
🔴 یک بازنشسته می‌گوید:
«ما درآمد دیگری نداریم؛ همین حقوقی است که اول ماه به حسابمان واریز می‌شود.»
🚨 یعنی حقوق ثابت؛ اما هزینه‌های متغیر و رو به افزایش.
قبض گاز بالا می‌رود، برق جداگانه می‌آید، آب گران‌تر می‌شود و در نهایت بازنشسته باید از همان حقوق محدود، همه این هزینه‌ها را پرداخت کند.

🔴 وقتی قبض‌ها سه برابر می‌شوند اما درآمد همان درآمد قبلی است، فشار اقتصادی دیگر یک آمار روی کاغذ نیست!



دوستان : هرخبری دارین، لطفا جهت انتشار برایمان بفرستید👈 t.me/Maziar_tehrane12


📡 @IranAzadie

🔴 نبض جامعه
- فریاد اعتراض از همه جا

این هفته صدای اعتراض از نقاط مختلف جامعه شنیده شد؛ از کارگر و پرستار و معلم تا بازنشسته و راننده.
در اهواز، یک کارگر با ۱۷ سال سابقه کار، پس از پنج ماه پرداخت نشدن حقوق و اخراج از کار، در مقابل شهرداری مرکزی دست به خودسوزی زد.
در شهرهای مختلف، بازنشستگان و کارگران به خیابان آمدند؛ پرستاران از حقوق پایین و کمبود نیرو گفتند؛ معلمان مطالبات خود را پیگیری کردند و کارکنان بخش گاز و نفت دست به اعتصاب و تجمع زدند.
همزمان، دلار به حدود ۲۳۵ هزار تومان رسید و صف‌های طولانی سوخت در نقاط مختلف کشور ادامه پیدا کرد.
آیا اینها اعتراض‌های جدا از هم هستند، یا حلقه‌های یک زنجیره بزرگ‌تر از فشار اقتصادی، مطالبات بی‌پاسخ و نارضایتی اجتماعی؟
این هفته «نبض جامعه» روایت همین صداهاست؛ صداهایی که از محل کار، بیمارستان، مدرسه، کارخانه و خیابان به گوش می‌رسند.


▫️▫️▫️