🔴 فاجعه در بازار سیب ارومیه حاصل یک سال زحمت در آستانه نابودی

♦️ بازار سیب ارومیه در آستانه فروپاشی؛ ریشه‌های یک بحران تکراری
بازار سیب در ارومیه امسال نیز با نشانه‌های نگران‌کننده‌ای همراه شده و بسیاری از باغداران آذربایجان غربی می‌گویند وضعیت از سال‌های گذشته بحرانی‌تر است. این استان با تولید سالانه بیش از یک میلیون تن سیب، سهمی بیش از سی درصد از تولید کشور را در اختیار دارد و ارومیه نقش تعیین‌کننده‌ای در سرنوشت این بازار ایفا می‌کند. انباشت محصول در سردخانه‌ها، افزایش هزینه‌های تولید و پیچیدگی مسیرهای صادراتی، امسال نگرانی از رکود عمیق‌تر بازار سیب را تشدید کرده است.

▫️ چالش‌های صادراتی؛ تنگنای اصلی بازار سیب ارومیه
هر سال با نزدیک شدن فصل برداشت، بحث چالش بازار و صادرات سیب در آذربایجان غربی دوباره مطرح می‌شود. این موضوع دیگر یک نگرانی فصلی نیست، بلکه به دغدغه ساختاری اصلی این بخش کشاورزی تبدیل شده است. تولیدکنندگان می‌گویند داستان سیب تنها به برداشت و تولید ختم نمی‌شود، بلکه چالش واقعی زمانی آغاز می‌شود که محصول باید مشتری پیدا کند.
بخش مهمی از این چالش به سیاست‌های ارزی صادرات بازمی‌گردد. طبق گزارش‌ها، بانک مرکزی پیش‌تر راهکاری برای فروش ارز حاصل از صادرات به بانک‌ها ارائه کرده بود، اما پس از معرفی پنج بانک برای این کار، اختلاف نرخ خرید ارز افزایش یافت. این فاصله میان نرخ‌های اعلامی و نرخ روز، توان صادرکنندگان برای ایفای تعهدات ارزی را محدود کرده است.
وابستگی شدید فروش سیب به بازارهای خارجی نیز این بحران را عمیق‌تر می‌کند. هر تغییر در مسیرهای تجاری، محدودیت‌های صادراتی یا نوسان نرخ ارز می‌تواند معادلات فروش را به‌هم بزند. به همین دلیل، توسعه بازارهای هدف دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی برای حفظ جایگاه سیب آذربایجان غربی شده است.

▫️ انباشت سیب در سردخانه‌ها و افزایش هزینه‌های تولید
بخش قابل‌توجهی از سیب تولیدی استان هر سال روانه سردخانه‌ها می‌شود تا در انتظار گشایش مسیرهای صادراتی بماند. طبق آخرین گزارش‌ها، نزدیک به هشتصد هزار تن سیب در سردخانه‌های آذربایجان غربی انباشته شده و چشم‌انتظار صادرات است. این حجم انباشته، فشار مالی سنگینی بر دوش باغداران و صادرکنندگان گذاشته است.
نگهداری این حجم از محصول بدون بازگشت سرمایه، هزینه‌های جانبی زیادی به همراه دارد. هزینه‌های سم، دستمزد کارگر، ماشین‌آلات، سورتینگ و اجاره سردخانه پیوسته رو به افزایش است. برای بسیاری از باغداران خرد که توان مالی محدودی دارند، این هزینه‌ها عملاً امکان نگهداری محصول تا زمان مناسب فروش را از بین می‌برد.

👈 اینجا بخوانید

🔴 موج تازه اعتراضات معیشتی؛ از تجمع بازنشستگان فولاد تا اعتراض متقاضیان مسکن

♦️ اعتراضات مردمی به ادامه غارتگری عوامل حکومتی در شهرها
هم‌زمان با تشدید فشارهای اقتصادی و معیشتی، گروه‌هایی از بازنشستگان، متقاضیان مسکن و کارگران در چند شهر ایران دست به تجمع اعتراضی زدند. این اعتراض‌ها از اصفهان و کاشان تا سیرجان و رشت، بازتابی از مشکلات انباشته‌ای است که بخش‌های مختلف جامعه با آن روبه‌رو هستند.
در اصفهان، بازنشستگان فولاد و ذوب‌آهن روز سه‌شنبه ۲۴ شهریور ۱۴۰۵، با تجمع و راهپیمایی مقابل استانداری، خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.
هم‌زمان در کاشان، متقاضیان طرح مسکن ملی مقابل فرمانداری تجمع کردند و با اعتراض به بلاتکلیفی پروژه‌ها و وضعیت پرداخت‌های خود شعار دادند: «پول ما را گرفتند، خانه به ما نمی‌دهند.»
در سیرجان نیز نیروهای شرکت پی‌پل جنوب روز دوشنبه ۲۳ شهریور مقابل فرمانداری تجمع کردند. معترضان نسبت به بیکاری و آینده نامعلوم شغلی خود اعتراض داشتند. آنان می‌گویند پیشنهاد مسئولان برای دریافت بیمه بیکاری، پاسخگوی هزینه‌های سنگین زندگی نیست و مراجعاتشان به فرمانداری و اداره کار تاکنون نتیجه‌ای نداشته است. گزارش‌ها همچنین از تعطیلی یا توقف فعالیت چند شرکت دیگر در سیرجان از ابتدای سال حکایت دارد.

👈 اینجا بخوانید

🔴 بررسی نقش جریان سلطنت طلب در قیام ۱۴۰۱

♦️ چه کسی به قیام مردم خنجر زد؟
در سالگرد قیام ۱۴۰۱ هستیم؛ قیامی که با قتل مهسا امینی توسط نیروهای سرکوبگر آغاز شد. و به‌سرعت کلیت نظام را نشانه گرفت. در آن روزها که جوانان ما در کف خیابان سینه سپر می‌کردند، رژیم فقط از گلوله و ساچمه استفاده نکرد، بلکه یک «ترمز دستی» و یک «اسب تروا» را هم وارد میدان کرد. این اسب تروآ که بود و چه سرنوشتی پیدا کرد؟
بگذارید همین‌جا یک حقیقت تاریخی را روشن کنیم: «نه شاه، نه شیخ» عامل تفرقه نبود، بلکه واکسن ضد استبداد و تنها شاخص عبور از دیکتاتوری بود!
شما از اتحاد حرف می‌زنید؟ اتحاد با چه کسی؟ با جریانی که وارث ساواک است؟ ما در قیام ۱۴۰۱ با یک «سرقت شیادانه» روبه‌رو بودیم. در حالی که کانون‌های شورشی و جوانان ما در کف خیابان خون می‌دادند، جریانی با لایک‌های رباتیک و دلارهای اسپانسرها وارد شد تا قیام را از «کف خیابان» به «استودیوهای تلویزیونی» و هشتگ‌های مجازی منتقل کند.
رژیم خامنه‌ای در لبه پرتگاه بود، اما بچه شاه با پروژه «وکالت می‌دهم» چه کار کرد؟ به مردم گفت به جای سازماندهی و جنگ با پاسداران، بروید در خانه بنشینید و روی گوشی‌هایتان به من وکالت بدهید! این یک خنجر زهرآلود از پشت به قیام ۱۴۰۱ بود. این پروژه، انرژی متراکم یک ملت تشنه‌ی سرنگونی را مهار کرد و دقیقاً به جیب رژیم و ماشین سرکوب ریخت.

▫️ استراتژی جریان سلطنت برای مقابله با رژیم!
خشونت پرهیزی بزرگ‌ترین دروغ و کثیف‌ترین شارلاتانیسمِ سیاسیِ دهه‌های اخیر بود! اولاً، خشونت‌پرهیزیِ بچه شاه برای چه کسی بود؟ برای جوانی که چشمش با ساچمه کور می‌شد؟ نه! این نسخه، یک «کادوی آرام‌بخش و یک امان‌نامه» برای وحوش سپاه و پاسداران جنایتکار بود.
بچه شاه به سپاه پیام داد که «مردم با شما کاری ندارند، من هم شما را منحل نمی‌کنم!» یعنی می‌خواست اسکلت ماشین کشتار رژیم را حفظ کند تا فردا بشود چماق دست خودش.
ثانیاً، کدام ریزش؟! کدام ۵۰ هزار پاسدار؟! دیدید که همین چند وقت پیش، خودش با خفت جلوی دوربین‌های غربی اعتراف کرد که «هیچ ارتباطی با فرماندهان نداشته و کل ماجرا فقط چند پیامِ دایرکت در اینستاگرام بوده است!»
این جریان یک «حباب توخالی» است. لشکری جز ربات‌های فیک ندارند. به قول خبرگزاری رویترز، او یک «بیکار حباب‌نشین» است. وقتی شما در میدان عمل نیروی از جان‌گذشته نداشته باشی، مجبور می‌شوی با دروغ «۵۰ هزار پاسدار کیوآردار» به مردم سراب بفروشی.

▫️ چگونه مدعی خشونت‌پرهیز خواستار مداخله نظامی بیگانه شد؟
رسیدن از سیاست خشونت پرهیزی به حمایت از جنگ خارجی یک چرخش نبود، این «عریان‌شدن ذات فاشیسم موروثی و پروژه استعماری» بود!
شما تناقض را ببینید؛ وقتی جوان ما در خیابان با دست خالی با یگان ویژه می‌جنگید، بچه شاه می‌گفت «خشونت به خرج ندهید!». اما وقتی پای آمریکا به میان آمد، ناگهان التماس کرد که بمب روی سر همین مردم و زیرساخت‌های ایران بریزند! چرا؟

👈 اینجا بخوانید