🔴 عدالت؛ آرزویی که در کپرهای بلوچستان دفن می‌شود

♦️ محرومیت چگونه از کودکی، مفهوم عدالت را به یک آرزو تبدیل می‌کند
روایتی که از منطقه بلوچستان منتشر شده، داستان دختربچه‌ای بلوچ را بازگو می‌کند که برای آینده خود یک آرزوی متفاوت دارد: «قاضی شدن».
از او می‌پرسند چرا می‌خواهد قاضی شود. پاسخ کودک، تصویری روشن از تجربه‌ای است که از محیط پیرامون خود دریافت کرده است. او می‌گوید می‌خواهد کسانی را که به مردم ستم کرده‌اند، مجازات کند.
این جمله، صرفاً یک خواسته شغلی به نظر نمی‌رسد. در متن روایت، آرزوی این کودک با تجربه فقر، محرومیت و احساس بی‌عدالتی گره خورده است.
برای کودکی که در چنین شرایطی رشد می‌کند، عدالت ممکن است مفهومی انتزاعی نباشد، می‌تواند معنای نان، مدرسه، امنیت، فرصت برابر و برخورداری از حقوق اولیه انسانی را پیدا کند.
روایت منتشرشده از بلوچستان، تصویری از زندگی کودکانی ارائه می‌دهد که بخش مهمی از دوران کودکی خود را در شرایط دشوار اقتصادی سپری می‌کنند. در چنین شرایطی، فاصله میان حقوقی که در قانون برای شهروندان تعریف شده و واقعیت زندگی روزمره، به تجربه‌ای ملموس تبدیل می‌شود.
از منظر حقوقی، کودک نیز مانند هر انسان دیگری از حق برخورداری از کرامت، آموزش، امنیت و حمایت اجتماعی برخوردار است. کنوانسیون حقوق کودک نیز بر حمایت از کودکان در برابر تبعیض و فراهم کردن شرایط مناسب برای رشد آنان تأکید دارد.
با این حال، روایت‌های محلی از بلوچستان بار دیگر این پرسش را مطرح می‌کنند که کودکی که با محرومیت رشد می‌کند، عدالت را چگونه تجربه می‌کند؟

▫️ عدالت در نگاه نسلی که محرومیت را می‌بیند
کودکان معمولاً جهان را از دریچه تجربه‌های روزمره خود می‌شناسند. وقتی فقر، محرومیت یا تبعیض به بخشی از زندگی روزانه تبدیل شود، این تجربه‌ها می‌توانند در شکل‌گیری نگاه آنان به جامعه اثر بگذارند. در روایت مورد بحث، یک دختر بلوچ به جای آنکه آینده خود را با خواسته‌هایی معمول برای دوران کودکی توصیف کند، از قاضی شدن سخن می‌گوید. او می‌خواهد در جایگاهی قرار بگیرد که بتواند درباره حق و ناحق تصمیم بگیرد.

👈 اینجا بخوانید

🔴 محکومیت گسترده نقض حقوق بشر در ایران در شورای حقوق بشر

♦️ حمایت گسترده کشورها از گزارش کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل
نمایندگان کشورهای مختلف در نشست گفت‌وگوی تعاملی با هیأت حقیقت‌یاب بین‌المللی درباره ایران، نسبت به وضعیت حقوق بشر در حکومت ایران ابراز نگرانی کردند. محور اصلی سخنان آنان، سرکوب اعتراضات، بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، اعترافات اجباری، اعدام، تبعیض علیه زنان و اقلیت‌ها و ضرورت پاسخگویی عاملان نقض حقوق بشر بود.

▫️ هیأت حقیقت‌یاب؛ تأکید بر پیگرد عاملان نقض حقوق بشر
نماینده هیأت حقیقت‌یاب از کشورها خواست مسئولان نقض‌ها را تحت پیگرد قرار دهند و از ظرفیت‌هایی مانند «صلاحیت قضایی جهانی» برای تحقیق درباره جنایات بین‌المللی استفاده کنند. این هیأت همچنین بر حفظ مدارک، حمایت از قربانیان و بازماندگان، ایجاد مسیرهای بشردوستانه و حمایت مستمر از جامعه مدنی، به‌ویژه سازمان‌های زنان و اقلیت‌ها، تأکید کرد.

👈 اینجا بخوانید