🔴 تالاسمی و کابوس هزینه درمان؛ ماهی بیش از ۱۰۰ میلیون تومان برای زنده‌ماندن

♦️ تالاسمی و داروی ۱۰۰ میلیون تومانی، ۲ درد برای یک پیکر بیمار و رنجور و احتمال خودکشی
تالاسمی برای بیمار فقط یک بیماری مزمن نیست؛ درمان آن به برنامه‌ای مستمر و وابسته به دارو، مراقبت و پایش پزشکی نیاز دارد. اکنون گزارش تازه انجمن تالاسمی از عبور هزینه ماهانه درمان هر بیمار از ۱۰۰ میلیون تومان خبر می‌دهد. یونس عرب، مدیرعامل انجمن تالاسمی، گفته است بخش عمده این هزینه عملاً از جیب بیمار پرداخت می‌شود. این رقم، هزینه بیماری را از یک مسئله درمانی به یک فشار اقتصادی مستمر برای خانواده تبدیل کرده است.

▫️ افزایش هزینه در زنجیره دارو و درمان
بر اساس گزارشی که ۱۶ مهر ۱۴۰۵ منتشر شد، مدیرعامل انجمن تالاسمی افزایش هزینه درمان را با تغییرات ارزی و حذف ارز ترجیحی مرتبط دانسته است. طبق این گزارش، ارز ترجیحی دارو و تجهیزات پزشکی از آذرماه ۱۴۰۴ متوقف شده است. همچنین برای برخی اقلام دارویی، افزایش قیمت ۱۰ تا ۱۲ درصدی ناشی از تغییر نرخ ارز اعلام شده است.
موضوع فقط افزایش قیمت یک دارو نیست. درمان تالاسمی مجموعه‌ای از داروها، آزمایش‌ها، مراجعات تخصصی و مراقبت‌های مستمر را دربرمی‌گیرد. بیمار ممکن است به درمان‌های طولانی‌مدت برای کنترل عوارض بیماری نیاز داشته باشد. بنابراین افزایش قیمت در چند حلقه درمانی، هزینه نهایی خانواده را به‌صورت تجمعی بالا می‌برد.
در برخی اقلام، طبق اظهارات مدیرعامل انجمن تالاسمی، پرداخت از جیب بیمار پس از حذف ارز ترجیحی بیش از ۶۰۰ برابر افزایش یافته است. این عدد، شدت انتقال هزینه به مصرف‌کننده نهایی را نشان می‌دهد.

▫️ فشار ارزی بر قیمت دارو
یکی از مسیرهای اصلی افزایش هزینه، وابستگی بخشی از زنجیره دارو به ارز است. وقتی نرخ ارز مبنای تأمین یا واردات تغییر می‌کند، قیمت تمام‌شده مواد اولیه، دارو و تجهیزات نیز تحت فشار قرار می‌گیرد. مدیرعامل انجمن تالاسمی گفته است نرخ ارز مورد استفاده برای داروها از حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار تومان در آذرماه ۱۴۰۴ به حدود ۲۷۰ هزار تومان رسیده است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 استعفای دسته‌جمعی در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه؛ اعتراض به ریاست دانشگاه

♦️ کناره‌گیری مدیران معاونت فرهنگی؛ تنش مدیریتی در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
روز ۱۸ مهر ۱۴۰۵، گزارشی درباره‌ی کناره‌گیری معاون فرهنگی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه منتشر شد. شماری از مدیران زیردست او نیز همین مسیر را پیموده‌اند. اکنون پرسش اصلی این است که اختلاف مورد اشاره با ریاست دانشگاه چه نسبتی دارد. در ادامه، ابعاد ماجرا بی‌آنکه نتیجه‌ای گرفته شود مرور می‌شود.

▫️ آنچه گزارش‌ها می‌گویند
مریم شیرزادی، معاون فرهنگی و دانشجویی، طبق گزارش‌های ۱۸ مهر ۱۴۰۵ از سمت خود کنار رفته است. شماری از مدیران زیرمجموعه او نیز با وی هم‌گام شده‌اند. گزارش‌ها این رویداد را حاصل اختلاف مدیریتی در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه می‌دانند. تعداد مستعفیان در گزارش‌ها معلوم نیست. نام همه‌ی مستعفیان و زمان تسلیم استعفانامه‌ها نیز اعلام نشده است.
متن گزارش‌شده درباره علت استعفاها و گستره‌ی آن ساکت است. از موضع رسمی علی سروش، رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، نیز خبری در دست نیست. نه تأییدیه‌ای رسمی دیده می‌شود و نه تکذیبیه‌ای. خلأ توضیح رسمی به برداشت‌های متفاوت میدان می‌دهد.
شرح وظایف این معاونت، نظارت بر وضعیت فرهنگی، اجتماعی و تربیتی دانشگاه را در بر می‌گیرد. مشاوره‌ی دانشجویی، برنامه‌های فوق‌درسی و ورزش نیز از زیرمجموعه‌های همین معاونت است. با رفتن هم‌زمان چند مدیر، چرخه‌ی ارائه این خدمات ممکن است دچار وقفه شود. این ارزیابی فقط به جایگاه سازمانی معاونت تکیه دارد.

▫️ اختلاف مدیریتی و نسبت آن با ریاست دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
اصطلاح اختلاف مدیریتی در گزارش‌ها به یک ناهمسویی درون دانشگاه اشاره دارد. کناره‌گیری دسته‌جمعی در هر سازمان اغلب به منزله‌ی اعتراض صنفی یا مدیریتی خوانده می‌شود. اما در گزارش‌ها نه طرف اختلاف معرفی شده و نه موضوع آن. با وجود این، چنین پرسشی در افکار عمومی شکل می‌گیرد.

👈 اینجا بخوانید

🔴 اعتراضات یکشنبه فراگیر شد؛ اعتراض به فقر، سرکوب و غارت

♦️ شهرهای مختلف ایران شاهد اعتراضات مردمی بود
هم‌زمان با تشدید بحران معیشتی و افزایش نارضایتی‌های اجتماعی در ایران، اعتراضات معیشتی در حال افزایش است. بازنشستگان تأمین اجتماعی در شوش و رشت، فرهنگیان و ساکنان منطقه رزجرد با برگزاری تجمع‌های اعتراضی، نسبت به فقر، گرانی، وضعیت نامناسب خدمات عمومی، سرکوب مطالبات صنفی و تخریب منابع طبیعی اعتراض کردند. هم‌زمان، گزارش‌ها از کمبود شدید پرستار در مشهد، ابعاد دیگری از بحران نظام سلامت را آشکار می‌کند.
روز یکشنبه ۱۹ مهر ۱۴۰۵، بازنشستگان تأمین اجتماعی در شوش بار دیگر به خیابان آمدند و علیه وضعیت وخیم معیشتی، کاهش قدرت خرید، گرانی، بیکاری و گسترش فقر اعتراض کردند. معترضان همچنین نسبت به پولی‌ شدن خدمات درمانی و آموزشی، نبود حمایت‌های اجتماعی کافی و برخوردهای امنیتی با اعتراضات صنفی انتقاد داشتند. بازداشت و زندانی ‌کردن معترضان، صدور احکام اعدام و محدودیت فعالیت تشکل‌های مستقل کارگری نیز از جمله محورهای نارضایتی آنان بود.
بازنشستگان خواستار افزایش متناسب حقوق و دستمزدها، مهار تورم، ...

👈 اینجا بخوانید