🚌 اعتصاب اتوبوس‌های یزد وارد نهمین روز شد؛ رانندگان می‌گویند دیگر صرف نمی‌کند

اعتراض و اعتصاب بخشی از رانندگان اتوبوس شهری یزد که از شنبه ۹ آبان آغاز شده بود، وارد نهمین روز خود شده است. همزمان شهروندان از کاهش سرویس‌دهی و نامنظم شدن حرکت اتوبوس‌ها در برخی خطوط خبر می‌دهند.
رانندگان علت اصلی اعتراض را افزایش شدید هزینه‌های نگهداری ناوگان عنوان می‌کنند. به گفته آنان، قیمت لاستیک، روغن، باتری و قطعات مصرفی طی یک سال گذشته جهش کم‌سابقه‌ای داشته است.
یکی از رانندگان می‌گوید:
«لاستیکی که پارسال ۲۵ تا ۳۰ میلیون تومان می‌خریدیم، حالا به حدود ۸۰ میلیون تومان رسیده است. روغنی که ماهی حدود یک میلیون تومان هزینه داشت، امروز چند برابر شده. با این هزینه‌ها حتی اگر یک ماه کامل کار کنیم، به سختی می‌توان هزینه لاستیک و تعمیرات را تأمین کرد.»
در حالی که شهرداری یزد از انجام اقدامات لازم برای تداوم خدمات‌رسانی سخن گفته، مشاهدات میدانی و گزارش شهروندان نشان می‌دهد برخی خطوط با کاهش تعداد سرویس‌ها و برخی حذف شده‌اند و در بعضی مسیرها، فاصله زمانی حرکت اتوبوس‌ها افزایش یافته است.

اعتصاب یزد حالا فقط یک اعتراض صنفی نیست؛ نشانه‌ای از فشاری است که افزایش هزینه‌های سوخت، لاستیک، روغن و قطعات بر حمل‌ونقل عمومی وارد کرده و در نهایت دود آن به چشم رانندگان و شهروندان می‌رود.

یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵



📡 @IranAzadie

🌧 برای مالیات سر موقع می‌رسید؛ برای مشکلات بازار بزرگ نه!
📍 بازار بزرگ تهران

«برای مالیات، عوارض و ده‌ها پرداخت دیگر اگر یک روز تأخیر کنیم، فوراً پیگیری می‌کنند. اما وقتی نوبت به رسیدگی به مشکلات بازار می‌رسد، ماه‌ها و حتی سال‌ها فقط وعده می‌شنویم.»
از سال گذشته وعده اصلاح وضعیت، و رفع مشکل داده شده، اما با هر بار بارندگی همان صحنه‌ها تکرار می‌شود
وقتی پای دریافت پول از بازار در میان باشد، همه دستگاه‌ها دقیق و منظم هستند؛ اما وقتی پای انجام وظیفه و حل مشکلات بازار به میان می‌آید، فقط پاسکاری، وعده و پیگیری‌های بی‌نتیجه باقی می‌ماند.

۱۷ آبان ۱۴۰۵



📡 @IranAzadie

🏦 تجمع اعتراضی بازنشستگان بانک صادرات!

بازنشستگان بانک صادرات امروز بار دیگر به خیابان آمدند؛ نه برای مطالبه رفاه، نه برای افزایش ثروت، بلکه برای حفظ حداقل‌های زندگی.


۱۷ آبان ۱۴۰۵

📡 @IranAzadie

🔴 فنوج؛ امام جمعه‌ بیعت کرده با مجتبی خامنه‌ای کشته شد!
۱۷ آبان, ۱۴۰۵
امام جمعه حکومتی محترم‌آباد از توابع شهرستان فنوج در استان سیستان و بلوچستان، روز شنبه ۱۶ آبان ۱۴۰۵ در حمله مسلحانه افراد ناشناس کشته شد. هویت او مولوی شمس‌الحق یوسف قاضی، معروف به محمدیوسف قاضی، اعلام شده است.
بر اساس گزارش رسانه‌های حکومتی و منابع محلی، خودروی حامل قاضی هنگام حرکت در محور محترم‌آباد به سمت فنوج، در محدوده روستای گز مهراب‌خان هدف تیراندازی افراد مسلح قرار گرفت. در پی اصابت گلوله، او جان خود را از دست داد. سرهنگ حسین احمدزاده، فرمانده انتظامی فنوج، ضمن تأیید این حادثه اعلام کرد که عملیات شناسایی و دستگیری عاملان تیراندازی با همکاری نیروهای انتظامی و امنیتی آغاز شده است. با این حال، تاکنون هویت مهاجمان، انگیزه حمله و گروه احتمالی مسئول آن مشخص نشده و هیچ گروهی نیز مسئولیت این اقدام را نپذیرفته است....


👈بیشتر بخوانید

🔴 وزیر پیشن دادگستری آلمان: مشروعیت سیاسی از تبار برنمی‌خیزد

♦️ مردان و زنان شجاع ایران امروز بر سر دوراهی انتخاب میان دو شکل از دیکتاتوری قرار ندارند
هر کس می‌خواهد از مردم شجاع ایران تجلیل کند، نباید دیکتاتوری شاه را بی‌اهمیت جلوه دهد. مشروعیت سیاسی از تبار برنمی‌خیزد، بلکه باید بر اراده آزاد مردم استوار باشد. رضا پهلوی تمام عمر خود را در آمریکا گذرانده و هیچ‌گونه وکالت دموکراتیک ندارد. خانم هرتا دویبلر گملین وزیر پیشین دادگستری آلمان در اعتراض به دادن مشوق و جایزه به بچه شاه، طی مقاله‌یی در هفته‌نامه آلمانی زونتاگزبلات نوشت:
زنان و مردان شجاع ایرانی که در برابر نظام جنایتکار ملاها ایستادگی می‌کنند، به‌راستی شایسته جایزه آزادی‌اند. از همین رو، تصمیم به اهدای جایزه آزادی به پسر شاه، و به‌این ترتیب به‌اصطلاح منصوب کردن او به‌عنوان نماینده مردم ایران، به همان اندازه مسأله‌ساز است و ارزش و حرمت این جایزه را از آن سلب می‌کند.
از این‌رو، من همراه با شمار زیادی از شخصیت‌های عرصه سیاست، دانشگاه و دادگستری، نامه‌یی سرگشاده را امضا کرده‌ام که از بنیاد می‌خواهد تصمیم خود را پس بگیرد؛ زیرا موضوع دقیقاً بر سر اعتبار برداشت آزادی و همبستگی با زنان و مردان شجاع ایران است.

▫️ انتقاد شدید هرتا دویبلر گملین از اهدای جایزه و تداوم دیکتاتوری پیشین
هرتا دویبلر گملین با یادآوری حمله وحشیانه ساواک شاه به تظاهرات دانشجویان در برلین در سال ۱۹۶۷ هنگام سفر شاه به آلمان می‌افزاید: حکومت محمدرضا پهلوی دیکتاتوری شنیعی بود که پیگرد سیاسی، سانسور، شکنجه و سرکوب اپوزیسیون دموکراتیک از ابزارهای روزمره حکمرانیش بود. قدرت شاه در سال ۱۹۵۳ با کودتای نظامی علیه محمد مصدق نخست‌وزیرِ منتخب و دموکراتیک، ممکن شده بود. این امر نیز، همانند فعالیت جنایتکارانه ساواک، بخشی از میراث تاریخی ایران است و امروز محل تردید نیست. هر کس می‌خواهد درباره دودمان پهلوی داوری کند یا نقشی تازه به آن بسپارد، باید این واقعیت‌ها را در نظر داشته باشد.

▫️ زخم‌های کهنه قربانیان دیکتاتوری و فقدان وکالت دموکراتیک
از همین رو، نامه اعتراضی شش زندانی سیاسی پیشینِ دیکتاتوری شاه به بنیاد فریدریش ناومان مرا به‌ویژه متأثر کرد. این شش زندانی سال‌ها در زندان‌های رژیم در بند بودند؛ آنان از شکنجه و بدرفتاری سخن می‌گویند و یاد همبندانی را زنده می‌کنند که کشته شدند. جای شگفتی نیست که دعوت بنیاد از رضا پهلوی، پسر شاه، زخم‌های کهنه را باز می‌کند. نامه آنان پرسشی را مطرح می‌کند که هیچ‌کس نباید از کنارش بگذرد، اگر تجربه‌های قربانیان دیکتاتوری قبلی ایران در انتخاب دریافت کننده آن نقش تعیین‌کننده نداشته باشد جایزه آزادی چه معنایی دارد؟

👈 اینجا بخوانید

🔴 کرج؛ اعدام رضا زنگنه، حسن دیوبند و حمید کاظمی از معترضان قیام دی‌ماه

♦️ اعدام سه معترض بازداشت‌شده در کرج پس از شکنجه و اعتراف‌گیری اجباری
دستگاه قضایی رژیم ایران صبح یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، حکم اعدام رضا زنگنه، حسن دیوبند و حمید کاظمی، سه تن از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در کرج را اجرا کرد. این سه زندانی پیش از اعدام، گزارش‌های متعددی درباره شکنجه، اعدام‌های نمایشی، اعتراف‌گیری اجباری و محرومیت از دسترسی به وکیل درباره آنان منتشر شده بود. این سه زندانی با اتهامات امنیتی و پس از تأیید احکام در دیوان عالی کشور اعدام شدند. بر اساس اعلام دستگاه قضایی، مصادره اموال آنان نیز در دستور کار قرار گرفته و سایر متهمان این پرونده به پنج تا ده سال حبس محکوم شده‌اند.

▫️ اتهامات امنیتی و پرونده‌سازی علیه معترضان
رضا زنگنه، ۲۷ ساله، حسن دیوبند و حمید کاظمی از متهمان پرونده اعتراضات دی‌ماه در کرج بودند. دستگاه قضایی آنان را به مشارکت در تخریب اماکن عمومی و تأسیسات برق متهم کرده بود.

👈 اینجا بخوانید

🔴 تخریب کوه‌های طرقرود نطنز؛ فریاد مردم در برابر ادامه فعالیت معادن

♦️ طرقرود نطنز؛ تا کی کوه‌ها را می‌برند و اسمش را توسعه می‌گذارند؟
طرقرود نطنز سال‌هاست با پرسشی تلخ روبه‌رو است: توسعه‌ی معدنی چه بهایی از کوه، آب و باغ می‌گیرد؟ ساکنان از نابودی کوه‌ها، تهدید منابع آبی و تخریب زمین‌های کشاورزی می‌گویند.

▫️ کوهی که تکه‌تکه می‌شود، فقط سنگ نیست
کوه در نگاه مردم محلی، تنها مخزن سنگ نیست. آنان آن را بخشی از منابع آب، خاک و سرمایه‌ی نسل‌های آینده می‌دانند. به گفته‌ی ساکنان، کامیون‌ها هر روز بخشی از کوه را با خود می‌برند. کوهستانی که قرن‌ها بخشی از هویت این سرزمین بوده، آرام‌آرام آب می‌رود. این نگاه، کوه را از یک منبع معدنی به سرمایه‌ای ماندگار بدل می‌کند. این روایت، دغدغه‌ی اصلی مردم منطقه است.
باغ نیز در این روایت، فقط چند درخت نیست. باغ برای یک خانواده، نان و حاصل یک عمر زحمت است. مردم نگرانند خشک‌شدن باغ‌ها و آسیب به زمین‌های کشاورزی، معیشت آنان را تهدید کند. این نگرانی با ترس از کاهش منابع آبی پیوند خورده است. کشاورزی در این منطقه، به باغ و آب وابسته است. هر درخت خشک‌شده، برای صاحب باغ یک زیان مستقیم است.
پرسش مردم ساده است. اگر معدن بخشی از توسعه است، سهم کوه، آب و باغ در این معادله چیست؟ وقتی بهای توسعه را ساکنان محلی می‌پردازند، شنیده‌شدن صدای آنان انتظاری بجاست. این پرسش در سال‌های اخیر بارها از زبان ساکنان شنیده شده است. به باور ساکنان طرقرود نطنز، این شکاف روزبه‌روز آشکارتر می‌شود. شکاف میان سود معدن و زیان محلی، هسته اصلی بحث است.

▫️ نامه‌ها و اعتراض‌هایی که بی‌نتیجه می‌ماند
مردم منطقه می‌گویند بارها به دستگاه‌های اجرایی، محیط‌زیست و نهادهای مسئول نامه نوشته‌اند. به گفته آنان، اعتراض‌ها نیز بارها تکرار شده است. با این حال، فعالیت معادن همچنان ادامه دارد. این تناقض، پرسشی جدی درباره‌ی کارآمدی سازوکارهای رسیدگی به شکایت مطرح می‌کند. ساکنان این مسیر را سال‌هاست آزموده‌اند و هنوز به نتیجه ملموسی نرسیده‌اند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 جعفرآباد قم زیر غبار معادن؛ سود برای عده‌ای، خسارت برای همه مردم

♦️ فاجعه زیست‌محیطی در جعفرآباد قم؛ طبیعت را می‌فروشند، گردوغبارش را مردم تنفس می‌کنند
برای شهرستانی با حدود ۲۰ هزار نفر جمعیت، وجود ۵ معدن ماسه چه معنایی دارد؟ توسعه یا تخریب؟ در جعفرآباد قم، آنچه امروز دیده می‌شود فقط چند معدن نیست. این تصویر، زخم‌هایی عمیق بر پیکر طبیعت منطقه است.

▫️ تپه‌های تراشیده و چاله‌های رهاشده
تپه‌های طبیعی منطقه روزگاری سد راه طوفان‌های شن بودند. امروز این تپه‌ها یکی پس از دیگری تراشیده و نابود شده‌اند. معدن‌کاری در جعفرآباد قم، سپر طبیعی ناحیه را از میان برده است. هر تپه تراشیده‌شده، مانعی کمتر در برابر باد و شن است.
در جعفرآباد قم به جای تپه‌ها، چاله‌هایی با عمق ۴۰ تا ۵۰ متر باقی مانده است. این گودال‌ها بدون ایمن‌سازی رها شده‌اند و چهره‌ی منطقه را دگرگون کرده‌اند. این وضعیت، نشانه‌ی بهره‌برداری بدون بازسازی و احیای زمین است.
پرسش ساده است: چرا با هر وزش باد، آسمان پر از گردوخاک می‌شود؟ بخش مهمی از پاسخ را باید در همین معادن جست‌وجو کرد.

👈 اینجا بخوانید

🔴 هشدار شورای ملی مقاومت نسبت به دام‌گذاری و طعمه‌یابی بچه شاه

♦️ کمیسیون امنیت و ضدتروریسم: از بات تلگرامی بچه شاه اجتناب کنید
به‌دنبال اعلام به‌اصطلاح «کارزار همکاری ملی برای نجات ایران» از سوی رضا پهلوی بچه شاه سابق ایران و دعوت از افراد برای دادن اطلاعات خود از طریق یک بات تلگرامی، شورای ملی مقاومت ایران همه هم‌وطنان را از دادن هرگونه اطلاعات به این بات برحذر داشت و تاکید کرد که این یک دام‌گذاری و طعمه‌یابی توسط بچه شاه است.
در اطلاعیه کمیسیون امنیت و ضدتروریسم شورای ملی مقاومت ایران آمده است:
کمیسیون امنیت و ضدتروریسم شورای ملی مقاومت اعلام کرد: هدف اصلی بچه‌شاه از هوا کردن یک بادکنک دیگر تحت عنوان «کارزار همکاری ملی برای نجات ایران» و دعوت از اقشار مختلف برای پیوستن به آن از طریق کیوآرکد جدید به بات تلگرامی، یک هدف اطلاعاتی است

▫️ بات مزبور در پی کسب و ثبت هر گونه رد و اطلاعات از مخاطب است
افراد باید هوشیار باشند که در چرخ‌گوشت دام‌گذاری اطلاعاتی و طعمه‌یابی بچه شاه گرفتار نشوند و از دادن کمترین رد و اطلاعات فردی و خانوادگی و شغلی خود اجتناب کنند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 بودجه ۱۴۰۵؛ صورت‌حساب بحران را چه کسانی می‌پردازند؟

♦️ بررسی اقتصاد سیاسی منابع و مصارف بودجه؛ از اقتصاد رانتی و بدهی عمومی تا فشار بر معیشت و کاهش سرمایه‌گذاری
در نمایشنامه «خانه عروسک» هنریک ایبسن، ظاهر آرام خانه، تضادهای عمیق قدرت را پنهان می‌کند. نظم بیرونی، لزوماً نشانه عدالت در روابط درونی نیست. بودجه نیز چنین کارکردی دارد. جدول‌های متوازن و ارقام رسمی می‌توانند مناسبات نابرابر قدرت را پشت زبان فنی حسابداری پنهان کنند.
قانون بودجه ۱۴۰۵ را باید فراتر از جدولی برای دخل‌وخرج دولت خواند. این قانون نشان می‌دهد چه گروه‌هایی به منابع عمومی دسترسی دارند، چه کسانی هزینه بحران را می‌پردازند و کدام اولویت‌ها در ساختار قدرت تثبیت می‌شوند. از منظر اقتصاد سیاسی، بودجه فقط سند مالی نیست؛ نقشه‌ای از رابطه دولت، جامعه و صاحبان قدرت اقتصادی است.
قانون بودجه سال ۱۴۰۵ در ۲۵ اسفند ۱۴۰۴ ابلاغ شد. ساختار آن نیز با قوانین بودجه سال‌های پیش تفاوت دارد. اصلاح آیین‌نامه داخلی مجلس، دولت را به ارائه بودجه در قالب جداول و بدون احکام و تبصره‌های معمول ملزم کرد. این تغییر، در ظاهر می‌تواند از انباشت احکام پراکنده جلوگیری کند؛ اما شفافیت واقعی فقط با تغییر شکل سند ایجاد نمی‌شود. دسترسی عمومی به اطلاعات، امکان نظارت مستقل و پاسخ‌گویی نهادهای مصرف‌کننده منابع نیز ضرورت دارد.

▫️ قانون بودجه ۱۴۰۵ و مسئله شفافیت مالی
یکی از ویژگی‌های مهم بودجه ۱۴۰۵، پیچیدگی ساختار ارقام آن است. بودجه عمومی، شرکت‌های دولتی، بانک‌ها و مؤسسات وابسته، درآمدهای اختصاصی و منابع جمعی-خرجی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. جمع این بخش‌ها، تصویری بسیار بزرگ‌تر از بودجه عمومی دولت ارائه می‌دهد.
بر اساس متن منتشرشده قانون، رقم کل بودجه از ۱۵۵ هزار تریلیون ریال فراتر می‌رود. این رقم با بودجه عمومی یکسان نیست. بخش بزرگی از منابع و مصارف به شرکت‌های دولتی و ردیف‌های جمعی-خرجی مربوط است. بنابراین، مقایسه ساده رقم کل بودجه با هزینه‌های مستقیم دولت می‌تواند گمراه‌کننده باشد.
مسئله اصلی، فقط بزرگی بودجه نیست؛ مسئله، پراکندگی مراکز تصمیم‌گیری و دشواری ردیابی جریان منابع است. هرچه مرز میان بودجه عمومی و منابع خارج از آن مبهم‌تر باشد، ارزیابی عملکرد مالی دشوارتر می‌شود. جامعه باید بداند درآمدهای نفتی، منابع شرکت‌های دولتی و اعتبارات اختصاصی دقیقاً چگونه مصرف می‌شوند.
در اقتصاد سیاسی، ابهام مالی صرفاً یک نقص اداری نیست. ابهام می‌تواند قدرت نظارت عمومی را محدود کند و فاصله میان صاحبان قدرت و شهروندان را افزایش دهد. وقتی مردم مالیات می‌پردازند، اما امکان پیگیری روشن هزینه‌کرد آن را ندارند، رابطه پاسخ‌گویی مالی تضعیف می‌شود.

▫️ منابع بودجه؛ مالیات بیشتر، وابستگی پنهان به نفت

ساختار منابع بودجه ۱۴۰۵ بر ترکیبی از درآمدهای مالیاتی، نفتی و مالی استوار است. گزارش کارشناسی مرکز پژوهش‌های مجلس درباره لایحه بودجه، سهم مالیات و گمرک از منابع عمومی را حدود ۵۷ درصد برآورد کرده بود. این گزارش همچنین نشان می‌داد که سهم نفت در منابع عمومی کاهش یافته، اما با احتساب منابع هدفمندی یارانه‌ها و ردیف‌های جمعی‌خرجی، وابستگی نفتی همچنان قابل توجه است.

👈 اینجا بخوانید