⚠️ امروز پنجمین روز اعتصاب‌ست!

⚠️ «اینجا بندِ بی‌نام‌هاست
جایی میان جهنم وَ جهنم
ایستاده در کنارِ یک تخت برای ساعتی خواب...»

همان‌گونه که «زنان #زندانی_سیاسی اوین» در بیانیه‌ای چنین گفتند؛
«دستی که برای سیر کردن خود یا فرزندش دراز شده باشد را به گیوتین و سری که بر فقر و گرسنگی خروشیده باشد را به دار می‌سپارند. گسترش فقر و فساد و فلاکت، جامعه را به دو نیمه فرادست و فرودست تقسیم کرده است. بر سفره‌ها نان بیاتی هم باقی نمانده تا گرسنگی را فرو دهند. آنکه دست از آستین برون آورد و آنکه بر این فقر و فلاکت فریادی برآورد را به مسلخ می‌برند...»

#اعتصاب_غذا و تحصن زندانیان واحد ۲ زندان #قزلحصار وارد پنجمین روز خود شد!
این اعتراض از روز ۲۱ مهرماه در واکنش به انتقال گروهی از زندانیان به سلول‌های انفرادی برای اجرای حکم #اعدام آغاز شد و همچنان ادامه دارد.
در بندهای ۳ و ۴ این واحد، همه زندانیان لب‌های خود را دوخته‌اند و اعلام کرده‌اند تا زمانی که حکم اعدامشان به حبس تعزیری تغییر نکند، به اعتصاب ادامه خواهند داد.
نیروهای نوپو [یگان ویژه، ضد شورش] در داخل زندان همراه با گارد زندان در محوطه مستقر شده‌اند و اگرچه تاکنون وارد بندها نشده‌اند، اما احتمال حمله به سالن‌ها هر لحظه وجود دارد. فضای زندان بسیار پرتنش‌ست.
تعدادی از زندانیان دچار ضعف جسمانی، افت فشار و بی‌هوشی شده‌اند و برخی به بهداری منتقل شده‌اند.
همزمان، خانواده‌های برخی از زندانیان در برابر زندان قزلحصار تجمع کرده و خواستار توقف فوری اعدام‌ها شده‌اند.
قبلاً هم گفته شد:
اعلام «اعتصاب غذا» یک فراخوان جمعی‌ست!
«اعتصاب غذا و آب، خودزنی یا خودکشی نیست، بلکه فرد اعتصاب کننده با تمام دارایی‌اش ﴿ یعنی جانش﴾ به مبارزه‌ی رو در رو با وضعیت حاکم می‌پردازد.
ساختن و پرداختن به زندان‌ها و مخوف جلوه دادن آن‌ها توسط حکومت‌های خودکامه برای کشیدن دیوار ترس در جامعه‌ست و گرنه همه به خوبی می‌دانند هدف از داشتن زندان‌های سیاسی نه حبس زندانی‌ها، بلکه در بند کردن مردم آزادِ خارج از زندان‌ست.
آن‌چه که بازتابانده‌ی این اقدام‌ست دیوارهایی‌ست که ما از بیرون به آن نگاه می‌کنیم و گاها برای فاصله گرفتن از این دیوارها دست از اقدام‌های تاثیرگذار برداشته و به خودسانسوری می‌رسیم
وگرنه آن‌هایی که در درون سلول‌ها بسر می‌برند با شجاعت ایستادگی می‌کنند و هر زمان و با هر اقدامی فراخوانی برای هم‌نوعان خود در بیرون از زندان‌ها می‌فرستند.
زندانی با اعتصابش اعلام فراخوان برای مبارزه و ایستادگی می‌کند او با اعتصاب و شورش به انسانهای خارج از سلول‌ها می‌فهمانند که زندان‌بان‌ها هیچ مشروعیتی نداشته و با اتحاد عمل بین دو طرف این دیوار، حصار خودکامگی حاکمیت شکنده‌تر خواهد شد.
زندانی اعتصاب کننده به دنبال خریدن ترحم از سایرین برای خود نیست.
او از تمام دارایی خود که همانا جانش‌ست گذشته و خود را در صف اول این تلاش قرار می‌دهد، بی چشم‌داشت از تلاشی برای نجات جانش
او عدم کنش جامعه بیرون را تحریک نموده، تا متحد شوند و دست به مقاومت بزنند.
او با مقاومت در برابر دیوار و زندانبانی که او را در برگرفته‌، پوچی عوامل سرکوب را نشان می‌دهد و از فرد فردِ افراد آزاد می‌خواهد همپایِ او دست به اعتصاب در محیطِ‌کار و جامعه بزنند
او از جامعه می‌خواهد با خردِ جمعی راهکاری برای مقاومت دربرابر انسداد سیاسی موجود بیابند.
فرد اعتصاب کننده نه برای آزادی خود بلکه به آزادی جمعی که با حصاری نامرئی خود را در خودسانسوری و بی‌کنشی حبس کرده تلاش می‌کند.
او با عصیان در حلقه‌ی تنگ دیوارهای سلول به بی‌اعتباری اهرم‌های حاکمیت اشاره می‌کند و تمام اقتدار دستگاه پلیسی‌اش را زیر پا می‌گذارد و دیوار سست استبداد لرزان را درهم می‌شکند
او با ترک غذا و آب، با جانش باز هم سعی در آزادی ما دارد.»
تاریخ ثابت کرد که انسان هر زمان از انکار و انفعال عبور کند و نقش خود را بپذیرد، قادرست به دگرگونی‌های بزرگ دست یابد.
پس بهترست درک کنیم هرآنچه در حال وقوع‌ست به همه‌ی ما مربوط‌ست.
لطفاً دانسته یا ندانسته دست به رد و انکار فعالیت‌های سیاسی [اعتصاب غذا] نزنید، آن‌ها که به هر شکلی سعی در ناچیز شمردن اعتصاب غذای زندانیان در این روزها دارند بدانند که تنها در راستای اهداف کثیف حکومت در حرکت هستند.
ما باید با تمام وجود از تمام آن زندانیان حمایت کنیم، آن‌هایی که به هر دلیل و به واسطه‌ی ظلم سیستم حاکم شده بدین جا رسیده‌اند که در زندان‌های رژیم محبوس‌ند امروز یک گام بزرگ را برداشته‌اند و این انتخاب راه، این اعتصاب غذا یک انتخاب سیاسی می‌باشد.
اعلام «اعتصاب غذا» یک فراخوان جمعی‌ست.
جمعه ۲۵ مهر ۱۴۰۴

📡 @IranAzadie