🔴 کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام وارد هفته صدوبیست و یکم شد
۲۹ اردیبهشت, ۱۴۰۵
 کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام خواهان اقدام جهانی علیه اعدام شدند
روز سه شنبه ۲۹ اردیبهشت کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام وارد هفته صدوبیست و یکم شد. زندانیان شرکت کننده در کارزار خواهان اقدام جهانی علیه اعدام در ایران شدند.
زندانیان به همین مناسبت بیانیه‌ای را منتشر کردند.
متن بیانیه کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام
نه به اعدام و “کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام” یک اصل ضروری برای دفاع از حق حیات
تداوم کارزار “سه‌شنبه‌های نه به اعدام” در ۵۶ زندان مختلف در هفته صدوبیست و یکم
حاکمان مستبد ایران بیش از دو ماه است خیابان‌های شهر‌ها را توسط عوامل و وابستگان حداقلی خود، اشغال کرده و آموزش استفاده از سلاح در ملاءعام می‌دهند و با استفاده ابزاری از کودکان در این محافل، قصد نهادینه کردن خشونت و سرکوب علیه شهروندان و معترضان را دارند.
حکومت نامشروع ولایت فقیه در هفته اخیر زندانی سیاسی، هم‌وطن بلوچ عبدالجلیل شه‌بخش، را در زندان زاهدان به دار آویخت؛ و در اقدام جنایتکارانه دیگر محمد عباسی ،یکی از دستگیرشدگان خیزش دی ماه، را به اتهام شرکت در قیام، اعدام کرد. این در حالی است که فاطمه عباسی، دختر وی به ۲۵ سال حبس محکوم شده و اینک در زندان اوین محبوس است....


👈بیشتر بخوانید

🔴 نامه سرگشاده ۳۰۹ شخصیت سیاسی و حقوقی و مدافع حقوق‌بشر به دبیرکل سازمان ملل درباره تشدید اعدام‌های سیستماتیک و جنایت‌های سبعانه در ایران

رئیس کانون وکلای بین‌المللی، رئیس کمیته حقوق‌بشر پارلمان انگلیس، رئیس پیشین دیوان بین‌المللی جنایی، دو تن از رؤسای سابق شورای حقوق‌بشر سازمان ملل، رئیس پیشین دادگاه بدوی اتحادیه اروپا، رئیس پیشین دادگاه بین آمریکایی، ۵۶مقام سابق سازمان ملل از جمله ۲۶گزارشگر ویژه در میان امضاء کنندگان هستند ...
ابعاد اعدامها به سطحی رسیده که در چهار دهه گذشته سابقه نداشته است، آنچه موجب نگرانی است اعدام هدفمند زندانیان سیاسی و معترضان است
دست‌کم هشت زندانی سیاسی صرفاً به‌دلیل وابستگی به سازمان مجاهدین خلق ایران اعدام شده‌اند، در حالی که دست‌کم ۱۱نفر دیگر اکنون بر مبنای اتهاماتی مشابه در معرض اعدام قرار دارند
این موج اعدامها را نمی‌توان از فرهنگ مصونیت از مجازات که ریشه در قتل‌عام سال ۱۹۸۸ دارد جدا دانست، زمانی که حدود ۳۰هزار زندانی سیاسی به‌طور فراقضایی اعدام یا به‌طور قهری ناپدید شده‌اند
گزارشگر ویژه سازمان ملل درباره ایران در سال ۲۰۲۴نتیجه گرفت که این جنایت‌ها، جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی محسوب می‌شوند
رئیس قضاییه رژیم به قضات دستور داد که در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات «هیچ رحمی» نشان ندهند. طبق برآورد هیأت حقیقت‌یاب بین‌المللی بیش از ۵۰هزار معترض بازداشت شده‌اند
ما همبستگی خود را با کارزار «نه به اعدام» در زندانهای ایران و با کارزار «نه به حاکمیت اعدام‌کنندگان، آری به جمهوری دموکراتیک در ایران» اعلام می‌کنیم
امضاء کنندگان به دبیرکل فراخوان می‌دهند که از رژیم ایران بخواهد اعدامها را متوقف کند، همه زندانیان سیاسی را فوراً و بدون قید و شرط آزاد و دسترسی به اینترنت را برقرار کند
سکوت در برابر این جنایتها تنها به تقویت مصونیت از مجازات می‌انجامد. ما به رهبری شما چشم دوخته‌ایم تا اطمینان حاصل شود که سازمان ملل برای جلوگیری از از دست رفتن جانهای بیشتر، قاطعانه اقدام می‌کند
از کشورهای عضو ملل متحد می‌خواهیم توصیه‌های گزارش ۲۰۲۴گزارشگر ویژه از جمله ایجاد یک سازوکار بین‌المللی و استفاده از صلاحیت قضایی جهانی برای پاسخ‌گو کردن مسئولان این جنایتها را اجرا کنند
از کشورهای عضو می‌خواهیم تعاملات دیپلماتیک و اقتصادی با رژیم ایران را به توقف قابل راستی‌آزمایی اعدامها و بهبود‌های قابل سنجش در وضعیت حقوق‌بشر مشروط کنند

اسامی شماری از امضا کنندگان:
دیوید آلتون رئیس کمیسیون حقوق‌بشر مجلسین انگلستان
مارک الیس مدیر اجرایی کانون وکلای بین‌المللی
روت دریفوس رئیس‌جمهور سابق سوئیس
دکتر روان ویلیامز اسقف اعظم کانتـِربـِری (۲۰۰۳تا ۲۰۱۲)
اروین کاتلر وزیر دادگستری و دادستان کل سابق کانادا
چری بلر بنیانگذار «بنیاد چری بلر برای زنان»؛ همسر نخست‌وزیر سابق انگلستان
جفری رابرتسون اولین رئیس، دادگاه ویژه سازمان ملل برای سیرالئون
یواخیم روکر رئیس شورای حقوق‌بشر (۲۰۱۵)؛ سفیر و نماینده دائم آلمان در سازمان ملل در ژنو (۲۰۱۴تا ۲۰۱۶)
سانگ-هیون سونگ رئیس دیوان کیفری بین‌المللی (۲۰۰۹تا۲۰۰۱۵)
سلیمان پاسی رئیس سابق شورای امنیت ملل متحد؛ رئیس سابق سازمان امنیت و همکاری در اروپا؛ وزیر خارجه سابق بلغارستان
استیون رپ دادستان دادگاه ویژه سازمان ملل برای سیرالئون و سفیر سابق آمریکا برای عدالت کیفری جهانی
جاوید رحمان گزارشگر ویژه ملل متحد در مورد وضعیت حقوق‌بشر در ایران (۲۰۱۸تا ۲۰۲۴)
آن رمبرگ قاضی، دادگاه اروپایی حقوق بشر؛ عضو هیأت مدیره، آژانس حقوق اساسی اتحادیه اروپا
الکساندرا ماتویچوک برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۲؛ رئیس مرکز آزادیهای مدنی
جودی ویلیامز برنده جایزه صلح نوبل ۱۹۹۷
مود د بوئر-بوکیچیو گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد فروش و بهره‌برداری جنسی از کودکان (۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰)، معاون سابق دبیرکل شورای اروپا
کریستینا بلک‌لاوز رئیس کانون وکلای انگلستان و ولز (۲۰۱۸تا ۲۰۱۹)
گرت ایوانز وزیر خارجه سابق استرالیا؛ عضو سابق کمیته مشورتی دبیرکل سازمان ملل متحد در مورد نسل کشی
هاینر بیلفلت گزارشگر ویژه سابق سازمان ملل در مورد آزادی مذهب یا عقیده (۲۰۱۰تا ۲۰۱۶)
ریچارد گلدستون قاضی سابق دادگاه قانون‌اساسی آفریقای جنوبی، دادستان‌کل سابق دادگاه جنایی بین‌المللی ملل متحد برای یوگسلاوی و رواندا
دیوید کرین اولین دادستان دادگاه ویژه سازمان ملل برای سیرالئون
رابرت گلدمن رئیس کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان (ICJ) رئیس سابق و عضو کمیسیون بین آمریکایی حقوق بشر (IACHR)
لیلا نادیا سادات مشاور ویژه دادستان دیوان بین‌المللی کیفری در زمینه جنایت علیه بشریت (۲۰۱۲ تا ۲۰۲۳)
مایک  اسمیت  رئیس سابق کمیسیون تحقیق سازمان ملل در مورد حقوق بشر در اریتره، مدیراجرایی سابق کمیسیون اجرایی مبارزه با تروریسم سازمان ملل

📡 @IranAzadie

🔴 «فقر شهری در ایران؛ فروپاشی اقتصاد زندگی در کلان‌شهرها»

♦️ فقر شهری؛ از فروپاشی زندگی مستقل تا گسترش حاشیه‌نشینی
در سال‌های پایانی امپراتوری روم، شهرهای بزرگ دیگر محل شکوفایی نبودند؛ مردم از ترس گرسنگی، ناامنی و فروپاشی اقتصادی، خانه‌های خود را ترک می‌کردند و به روستاها پناه می‌بردند. میدان‌های عمومی خالی می‌شدند و ساختمان‌های عظیم، زیر غبار فقر و اضطراب، آرام‌آرام متروک می‌ماندند. شهر هنوز سر پا بود، اما روح آن فرو ریخته بود. امروز، تهران و بسیاری از کلان‌شهرهای ایران نیز نشانه‌هایی مشابه را آشکار کرده‌اند؛ جایی که فقر شهری دیگر یک بحران محدود اقتصادی نیست، بلکه نشانه فرسایش تدریجی حیات اجتماعی و انسانی است.

فقر شهری در ایران اکنون به مرحله‌ای رسیده که دیگر نمی‌توان آن را صرفاً با شاخص درآمد توضیح داد. آنچه امروز در تهران، مشهد، اهواز، کرج و دیگر شهرهای بزرگ دیده می‌شود، ترکیبی از بحران مسکن، فروپاشی امنیت شغلی، مهاجرت اجباری، حاشیه‌نشینی و فرسایش هویت اجتماعی است. روایت زن ۴۵ ساله‌ای که پس از دو دهه زندگی مستقل ناچار به هم‌خانه شدن شده، فقط یک نمونه از این وضعیت است. ده‌ها هزار نفر اکنون میان ماندن در شهر و حفظ حداقل کرامت انسانی، یکی را انتخاب می‌کنند.

سال‌هاست که ساختار اقتصادی حکومت ایران، شهر را به کالایی برای سوداگری تبدیل کرده است. در این ساختار، مسکن نه حق اجتماعی بلکه ابزار انباشت سرمایه برای گروه‌های نزدیک به قدرت محسوب می‌شود. نتیجه این روند، انفجار قیمت اجاره، حذف تدریجی طبقه متوسط و رانده شدن میلیون‌ها نفر به حاشیه شهرها بوده است. امروز دیگر حتی طبقه کارمند و متخصص نیز توان حفظ زندگی مستقل را ندارد.

👈 اینجا بخوانید

🔴 فرمانده ارشد کتائب حزب‌الله در آمریکا محاکمه می شود

♦️ فرمانده نزدیک به سپاه پاسداران در دادگاه فدرال آمریکا محاکمه می‌شود
پرونده تازه‌ای از «تروریسم صادراتی» حکومت ایران، این‌بار با بازداشت و انتقال یکی از فرماندهان ارشد کتائب حزب‌الله عراق به آمریکا، ابعاد تازه‌ای پیدا کرده است. مقام‌های قضایی آمریکا اعلام کرده‌اند محمد باقر سعد داوود السعدی، از چهره‌های نزدیک به سپاه پاسداران، اکنون در دادگاه فدرال منهتن با چندین اتهام تروریستی روبه‌رو است.

اتهام هدایت حملات تروریستی در اروپا و آمریکا
وزارت دادگستری آمریکا اعلام کرد «السعدی پس از بازداشت در خارج از خاک آمریکا، به واشینگتن تحویل داده شد». دادستان‌های آمریکایی او را به هدایت و طراحی نزدیک به ۲۰ حمله تروریستی در اروپا، کانادا و ایالات متحده متهم کرده‌اند. این پرونده بار دیگر نقش شبکه‌های وابسته به حکومت ایران در گسترش «تروریسم صادراتی» در کشورهای مختلف را برجسته کرده است.

👈 اینجا بخوانید

#ارسالی
🔴 تاریخ: ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
ارسالی یک هموطن ازخرم آبادلرستان -گزارش از بحران معیشتی و بالارفتن بیسابقه قیمت‌ها

افزایش شدید قیمت کالاهای اساسی و کاهش قدرت خرید مردم، نگرانی‌ها درباره وضعیت معیشتی خانوارها را بیش از پیش افزایش داده. بسیاری از مردم  می‌گویند بااین روند، حتی خرید نان نیز در ماه‌های آینده برای بخش بزرگی از جامعه مشکل خواهدبود.خیلی از خانواده‌ها ناچار شدند کالاهایی مانند مرغ، برنج و حتی تخم‌مرغ را از سفره خودشان حذف کنند. قیمت هر شانه تخم‌مرغ به حدود ۳۷۰ هزار تومان رسیده و مرغ نیز حدود ۴۲۰ هزار تومان شده. برنج ایرانی کیلویی حدود ۵۰۰ هزار تومان و برنج هندی حدود ۳۵۰ هزار تومان به فروش می‌رسد. ارقامی که برای بسیاری از خانوارها غیرقابل حل شده.

یک بطری ۸۰۰ گرمی روغن مایع حدود ۶۰۰ هزار تومان قیمت دارد و قیمت پوشک بچه به حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان برای هر بسته رسیده . در حالی که بسیاری از خانواده‌ها ناچارند هفته‌ای یک بسته تهیه کنند. هزینه ساده‌ترین وعده‌های غذایی نیز افزایش پیداکرده. یک صبحانه معمولی شامل نان و پنیر برای هر نفر حدود ۸۰ هزار تومان هزینه داره موضوعی که با سطح درآمدها و نرخ بیکاری موجود، فشار مضاعفی بر خانواده‌ها وارد کرده است.همه میگویند احتمال افزایش ۴۰ درصدی قیمت برخی مواد غذایی از هفته آینده وجود داره.

پوشاک، قیمت‌ها جهشی بالارفته فروشندگان میگویند، شلوار پارچه‌ای معمولی که پیش از جنگ حدود ۶۰۰ هزار تومان قیمت داشت، حالا به حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان رسیده. مردم میگویند بخشی از گرانی پوشاک بعلت اختلال در تولید مواد اولیه است .کاهش فعالیت پتروشیمی‌ها باعث کمبود مواد پلاستیکی و کشی مورد استفاده در صنعت پوشاک شده و همین موضوع قیمت‌ها را به شدت افزایش داده است. پلاستیک دسته‌دار نیز به کیلویی ۵۶۰ هزار تومان رسیده.این در حالیه که حقوق بسیاری از کارگران با اضافه‌کاری حدود ۲۰ میلیون تومان در ماه است و بخش عمده این درآمد صرف اجاره مسکن، خوراک و هزینه‌های اولیه زندگی می‌شود.

ویزیت یک پزشک عمومی برای بیماری‌های ساده‌ای مانند سرماخوردگی بین یک تا یک‌ونیم میلیون تومان است و حتی با بیمه نیز کاهش هزینه چندان محسوس نیست. هم‌زمان، کمبود برخی داروها به‌ویژه داروهای اعصاب و روان در بازار بسیارزیاداست.


📡 @IranAzadie