🔴 از نوید افکاری تا جام جهانی ۲۰۲۶؛ فیفا در برابر این پرسش چه خواهد کرد؟

♦️ فوتبال، سیاست و حقوق بشر؛ مرزهایی که امروز پررنگ‌تر از گذشته‌اند.
در حالی که جهان خود را برای جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ در آمریکا، کانادا و مکزیک آماده می‌کند، بحثی جدی در میان فعالان حقوق بشر، ورزشکاران و مدافعان آزادی در حال شکل‌گیری است: آیا حکومتی که طی دهه‌ها ورزشکاران خود را سرکوب، زندانی و اعدام کرده، باید از مهم‌ترین ویترین فوتبال جهان برای کسب اعتبار و مشروعیت سیاسی استفاده کند؟

این پرسش صرفاً درباره فوتبال نیست. موضوع بر سر رابطه ورزش با ارزش‌هایی است که فیفا و نهادهای بین‌المللی ورزشی همواره از آنها سخن گفته‌اند؛ ارزش‌هایی چون کرامت انسانی، احترام به حقوق بشر و مخالفت با تبعیض و سرکوب.

تاریخ ورزش جهان؛ وقتی حکومت‌ها با تحریم ورزشی روبه‌رو شدند
جامعه جهانی ورزش پیش از این نیز در برابر برخی حکومت‌ها سکوت نکرده است. مشهورترین نمونه، رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی بود. این رژیم به دلیل سیاست‌های نژادپرستانه خود برای سال‌ها از حضور در رقابت‌های بین‌المللی فوتبال و بسیاری از رویدادهای ورزشی محروم شد.

فیفا در سال ۱۹۶۱ عضویت آفریقای جنوبی را تعلیق کرد و در سال ۱۹۷۶ این کشور را به‌طور کامل اخراج نمود. آفریقای جنوبی تنها پس از پایان نظام آپارتاید و آغاز اصلاحات سیاسی توانست دوباره به خانواده فوتبال جهان بازگردد.

👈 اینجا بخوانید

🔴 اختلافات طبقاتی؛ چرا مردم نان ندارند اما رانت‌خواران پورشه‌سواری می‌کنند؟

♦️ نمایش ثروت باندهای حکومتی در برابر سفره‌های خالی مردم
اختلافات طبقاتی موضوعی که دیگر از دید مردم پنهان نیست و هم اکنون در رسانه‌های حکومتی به چالش کشیده می‌شود. در حالی که میلیون‌ها شهروند ایرانی زیر فشار تورم، گرانی و بحران معیشت روزگار می‌گذرانند، انتشار گزارش‌هایی درباره تردد آزادانه خودروهای چند ده میلیاردی در خیابان‌های کشور بار دیگر خشم افکار عمومی را برانگیخته است. آنچه امروز مردم را بیش از هر چیز آزار می‌دهد تنها گرانی نیست؛ بلکه مشاهده شکاف عمیق و آشکار میان زندگی اکثریت جامعه و اقلیت برخوردار و وابسته به ساختار قدرت است. شکافی که هر روز ابعاد تازه‌ای پیدا می‌کند و به نماد آشکار اختلافات طبقاتی در ایران تبدیل شده است.

روزنامه حکومتی «توسعه ایرانی» در گزارشی که ۱۲ خرداد ۱۴۰۵ منتشر شد، به بخشی از این واقعیت پرداخته است. واقعیتی که نشان می‌دهد همزمان با سقوط قدرت خرید مردم و ناتوانی بسیاری از خانواده‌ها در تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی، خودروهای لوکس چند میلیاردی بدون هیچ مانعی در خیابان‌های کشور تردد می‌کنند.

▫️ اختلافات طبقاتی در خیابان‌های ایران
براساس گزارش روزنامه حکومتی توسعه ایرانی: «در حالی که بازار خودرو با جهش‌های سنگین قیمتی روبه‌رو است، خودروهای لوکس مناطق آزاد به‌راحتی در سطح کشور تردد می‌کنند. خودروهایی که قیمت برخی از آنها به ارقام نجومی رسیده است .هوندا سیویک مدل ۲۰۱۷ نزدیک به ۴ میلیارد تومان قیمت‌گذاری شده است. بنز E300 حدود ۷ میلیارد تومان ارزش دارد. ب‌ام‌و X7 به بیش از ۹ میلیارد تومان رسیده و پورشه پانامرا با قیمت ۱۲ میلیارد تومان معامله می‌شود».

👈 اینجا بخوانید

🔴 مجلس نمایندگان آمریکا طرح محدود کردن اختیارات ترامپ را تصویب کرد
۱۴ خرداد, ۱۴۰۵
مجلس نمایندگان آمریکا روز چهارشنبه با تصویب یک قطعنامه درباره اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، از محدود شدن توان دولت برای آغاز یا ادامه درگیری نظامی با رژیم ایران بدون مجوز کنگره حمایت کرد. این طرح با رأی موافق تمامی نمایندگان دموکرات و همراهی چهار نماینده جمهوری‌خواه به تصویب رسید.
این قطعنامه که از سوی گرگوری میکس، نماینده دموکرات ایالت نیویورک و عضو ارشد کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان ارائه شده بود، با ۲۱۵ رأی موافق در برابر ۲۰۸ رأی مخالف به تصویب رسید. بر اساس مفاد آن، دولت آمریکا پیش از هرگونه اقدام نظامی علیه رژیم ایران باید مجوز کنگره را دریافت کند....



👈 بیشتر بخوانید

🔴 چرا آلترناتیو شاهنشاهی برای آینده ایران قانع‌کننده نیست؟

♦️ نوستالژی شاهنشاهی، پاسخ آینده نیست
در لحظات دگرگونی‌های بزرگ، برخی جوامع برای یافتن احساس امنیت، گذشته را فرا می‌خوانند. از همین زاویه می‌توان بازگشت بحث درباره شاهنشاهی را در بخشی از گفت‌وگوهای مربوط به آینده ایران فهمید. در میانه فروپاشی اقتصادی، سرکوب، اعدام‌ها و التهاب اجتماعی، عده‌ای این پرسش را مطرح می‌کنند که آیا راه‌حل ایران می‌تواند بازگشت به پیش از ۱۹۷۹ باشد؟ اما این پرسش، با وجود حضور رسانه‌ای‌اش، خیلی زود با واقعیتی پیچیده‌تر روبه‌رو می‌شود: آیا آلترناتیو شاهنشاهی امروز واقعاً برای جامعه ایران یک پروژه سیاسی قانع‌کننده است؟

▫️ نوستالژی، آلترناتیو نمی‌سازد
مشکل فقط از افراد آغاز نمی‌شود، بلکه از ماهیت خود ایده شروع می‌شود. نوستالژی گذشته، هرچند از نظر روانی قابل فهم باشد، برای ساختن یک پروژه سیاسی که بتواند کشوری را در یکی از پیچیده‌ترین بحران‌های تاریخی‌اش اداره کند، کافی نیست. جوامع فقط با آنچه از دست داده‌اند حرکت نمی‌کنند، بلکه با آنچه در آینده ممکن می‌بینند به حرکت درمی‌آیند.
ایران امروز، ایران دهه ۱۹۷۰ نیست؛ همان‌گونه که نسلی که خیابان‌ها و زندان‌ها را پر کرده، همان حافظه سیاسی نسل‌های گذشته را با خود حمل نمی‌کند. جوانانی که در قیام‌های اخیر به میدان آمدند و بسیاری از آنان جان یا آزادی خود را بهای رویارویی با رژیم کردند، شعارهایی برای بازگشت سلطنت سر ندادند، بلکه شعارهایی در رد اشکال گوناگون استبداد مطرح کردند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 #پادکست - اخراج اساتید؛ برخورد سرکوبگرانه با اساتید اخراجی دانشگاه فرهنگیان

تجمع اعتراضی اساتید اخراج‌شده برای بازگشت به کار
گروهی از اساتید اخراج‌شده دانشگاه فرهنگیان از نقاط مختلف کشور با برگزاری تجمعی مقابل وزارت آموزش و پرورش، خواستار اجرای احکام و تصمیمات قانونی مرتبط با بازگشت به کار خود شدند. به گفته معترضان، روند اخراج آنها برخلاف ضوابط و مقررات انجام شده و با وجود صدور برخی نظرات و دستورات حقوقی در حمایت از بازگشت آنان، تاکنون اقدام مؤثری صورت نگرفته است.


به ساندکلود ایران آزادی بپیوندید



▫️▫️▫️