🔴 معیشت؛ چرا فوتبال دیگر مردم ایران را هیجان‌زده نمی‌کند؟

♦️ وقتی سفره خالی است، فوتبال هم رنگ می‌بازد
سختی معیشت، دیدن مسابقات فوتبال جام جهانی را از مردم سلب کرده است. فوتبال در ایران سال‌ها فراتر از یک ورزش بود. مسابقات مهم می‌توانست خیابان‌ها را خلوت کند و میلیون‌ها نفر را پای تلویزیون بنشاند. ورزشگاه‌ها مملو از تماشاگر می‌شد و پیروزی یا شکست تیم‌ها به موضوع اصلی گفت‌وگوهای روزمره تبدیل می‌شد. اما امروز این تصویر بیش از هر زمان دیگری رنگ باخته است. جامعه‌ای که زیر فشار سنگین مشکلات اقتصادی قرار دارد، دیگر مانند گذشته فرصت و انگیزه‌ای برای دنبال کردن هیجان‌های ورزشی ندارد.

در سال‌های اخیر، بحران معیشت به مهم‌ترین دغدغه بخش بزرگی از مردم تبدیل شده است. افزایش مداوم قیمت کالاهای اساسی، رشد هزینه‌های مسکن، گرانی دارو و کاهش قدرت خرید، زندگی روزمره میلیون‌ها خانواده را تحت تأثیر قرار داده است. در چنین شرایطی، طبیعی است که توجه افکار عمومی از موضوعاتی مانند فوتبال به سمت مسائل حیاتی‌تر سوق پیدا کند.

بسیاری از شهروندان امروز بیش از آنکه نگران نتیجه یک مسابقه باشند، نگران تأمین هزینه‌های ابتدایی زندگی هستند. برای خانواده‌ای که هر ماه با نگرانی اجاره خانه را پرداخت می‌کند یا برای بازنشسته‌ای که درآمدش پاسخگوی هزینه‌های درمان نیست، پیروزی یا شکست یک تیم فوتبال دیگر اولویت نخست محسوب نمی‌شود. معیشت به مسئله‌ای تبدیل شده که تمام ابعاد زندگی اجتماعی را تحت تأثیر قرار داده است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 مهاجرت پرستاران؛ چرا نظام سلامت در ایران در آستانه بحران است؟

♦️ آمار رسمی از ترک خدمت و مهاجرت، ابعاد تازه‌ای از کمبود پرستار را آشکار می‌کند
بحران کمبود نیروی پرستاری در ایران به دلیل مهاجرت پرستاران بار دیگر با انتشار آمارهای رسمی از سوی مقام‌های وزارت بهداشت در کانون توجه قرار گرفته است. آمارهای منتشر شده نشان می‌دهد که روند ترک خدمت، بازنشستگی و مهاجرت پرستاران همچنان ادامه دارد و مسئولان حکومتی نیز نسبت به پیامدهای آن برای نظام سلامت هشدار می‌دهند. در شرایطی که مراکز درمانی کشور با کمبود نیروی انسانی روبه‌رو هستند، موضوع مهاجرت پرستاران به یکی از مهم‌ترین چالش‌های حوزه درمان تبدیل شده است.

بر اساس اظهارات عباس عبادی، معاون پرستاری وزارت بهداشت که در رسانه حکومتی ایرنا و رسانه حکومتی عصر ایران در تاریخ ۲۳ خردادماه ۱۴۰۵ منتشر شده است: «در سال گذشته هزار و ۸۰۰ پرستار ترک شغل کرده‌اند. همچنین ۸۰۰ نفر استعفا داده‌اند و ۳۸۰ پرستار نیز کشور را ترک کرده‌اند. این آمار در کنار بازنشستگی هزار و ۶۰۰ پرستار و ثبت ۲ هزار و ۴۰۰ مورد تعویق طرح پرستاری، تصویری نگران‌کننده از وضعیت نیروی انسانی در نظام سلامت ارائه می‌دهد».

▫️ مهاجرت پرستاران و افزایش کمبود نیرو
معاون پرستاری وزارت بهداشت، کمبود نیرو را مهم‌ترین چالش این حوزه دانسته است. به گفته او، کمبود پرستار زمینه‌ساز فرسودگی شغلی، ترک خدمت و مهاجرت پرستاران شده است. وی تأکید کرده «که پایین بودن نسبت پرستار به تخت بیمارستانی، بازنشستگی نیروها، استعفاها و افزایش مرخصی‌های بدون حقوق، فشار مضاعفی بر کادر درمان وارد کرده است».

👈 اینجا بخوانید

🔴 انسان فراتر از انسان

♦️ نگاهی دیگر به درس ۴ خرداد
آیا روزها انسان را می‌آفرینند یا انسان روزها را؟ چهارمین روز از خردادماه ۵۱ روزی بود که نه در چارچوب خرداد و نه آن سال محصور نماند و ادامه یافت. در ۴ خرداد آن سال جنگی سخت در جریان بود. گاهی سکوت میدان را فرا می‌گرفت و گاه فضا با گرد و خاک درهم می‌آمیخت. بر بالای تپه‌ای مشرف بر صحنه می‌ایستیم تا اوضاع جنگ را بیشتر دریابیم. در یک طرف پنج مجاهد جان‌برکف، نمایندگان مردم ایران‌اند و در سوی دیگر چند سلاح‌به‌دست، نمایندگان اعلیحضرت شاه. طرف دوم سرتاپا مسلح و مجهز، و طرف اول دستان خالی اما دست و پای بسته بر زنجیر.

آنچه از چکاچک سلاح‌ها و صدای زنجیرها در ۴ خرداد برمی‌خیزد، صحنه را در دو کلمه تفسیر می‌نماید؛ دو کلمه متضاد اما همسان. دو کلمه: نه و آری. فریاد خاموش بنیانگذاران مجاهدین به گوش می‌رسد: دستگاه سلطنت شاه یکسره حرام است و نقطه‌ای پاک در آن نایافته. نهِ بزرگ به تو ای آریامهر و بر هر آنچه از تو تراود. ما را با قدرتت به زیر خواهی گرفت، اما تسلیمت نیستیم و حاکمیتت را نفی می‌داریم. و آری به خلق و فدیه‌ای باشیم در سیر پرعظمتش.

▫️ چکاچک شمشیر در سپیده دم تاریخ
۴ خرداد واقعه‌ای نبود که در گذشته شروع شد و در همان‌جا هم تمام. رودهای بزرگ در جایی به دور از دید ما سرچشمه می‌گیرند، اما در بستر خود جریان می‌یابند و راه به دریا می‌برند. جریان ادامه یافت تا شمع‌هایی سوختند و سوختند تا آریامهر ظالم به زیر افتاد و ارتجاع سلطنتی به عدم رفت. اما ارتجاع خفته در تاریخ اسلام به مدد اجنبی بر کار آمد… و چکاچک شمشیرها بار دیگر آغاز شد. میدان پر از گرد و خاک شد. معلوم نبود کدامین دوست و کدامین دشمن است. اما شمع‌ها سوختن پیشه نمودند تا مسیر معین گردد. نوزده بهمن شد، ۳۰ فروردین، ۱۲ اردیبهشت و بالاخره ۳۰ خرداد شد و به دریا پیوست. رود جریان یافت. رفت و رفت تا به ۶۷ رسید و تابستانش. ملودی ۴ خرداد همچنان می‌نواخت. سی هزار جان عاشق چشم در چشم هیولا دوختند و به خمینی گفتند نه. انقلابی‌ترین مرد جهانی، امام مستضعفانی، آیت‌الله و هر چه می‌خواهی باش که در ضمن دستت نیز بر طناب اعدام است، اما تو را به پشیزی قبول نه… . جملگی سربدار شدند تا برای مسیر بعدی خلق آری باشند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 جی‌ دی ونس: حتی یک دلار به رژیم ایران نمی دهیم!
۲۵ خرداد, ۱۴۰۵
ونس: هیچ پول مستقیمی از آمریکا به رژیم ایران پرداخت نخواهد شد
جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، روز دوشنبه در یک مصاحبه تلویزیونی تأکید کرد که رژیم ایران هیچ‌گونه پرداخت مستقیم مالی از سوی ایالات متحده دریافت نخواهد کرد و هرگونه منفعت اقتصادی احتمالی تنها از طریق کاهش یا تعلیق برخی تحریم‌ها حاصل خواهد شد.
ونس در این گفت‌وگو تصریح کرد: «حتی یک دلار از پول آمریکا به ایران پرداخت نخواهد شد.»
اظهارات او در واکنش به گزارش‌هایی مطرح شد که مدعی بودند بر اساس تفاهم‌نامه اخیر میان واشینگتن و تهران، امکان دسترسی رژیم ایران به بخشی از دارایی‌های مسدودشده خود فراهم خواهد شد.
معاون رئیس‌جمهور آمریکا توضیح داد که هرگونه بهره‌مندی اقتصادی ایران منوط به اجرای تعهدات تعیین‌شده در توافق خواهد بود و این منافع نیز عمدتاً از محل تعلیق تحریم‌ها و افزایش امکان فروش نفت و سایر کالاها به دست خواهد آمد.
ونس افزود: «اگر ایران تعهدات بلندمدتی را بپذیرد که از یک کشور عادی در نظام بین‌الملل انتظار می‌رود، از برنامه تسلیحات هسته‌ای خود صرف‌نظر کند و حمایت مالی از گروه‌های مسلح در منطقه را متوقف سازد، در آن صورت آمریکا نیز می‌تواند کاهش قابل توجهی در تحریم‌ها را مدنظر قرار دهد.»....


👈بیشتر بخوانید