🔴 خبرگزاری حکومتی ایلنا: دستمزد یک روز کارگر حتی کفاف ۲۵۰ گرم گوشت را نمی‌دهد

🔺اعتراف رسانه حکومتی به فقر وحشتناکی که حاکمیت دزدان و چپاولگران بر هموطنانمان تحمیل کرده
🔹خبرگزاری حکومتی ایلنا در اعترافی آشکار به گسترش فقر در ایران تحت حاکمیت آخوندی، در گزارشی که روز دوشنبه ۲۵ خرداد آنرا منتشر کرد نوشت «دستمزد یک روز کارگر حتی کفاف ۲۵۰ گرم گوشت را نمی‌دهد».
🔹ایلنا با اعتراف به ویرانی زندگی در زیر آوار گرانی اضافه می‌کند: «فشار گرانی‌ها «زندگی آبرومند طبقه کارگر را جارو کرده» و بسیاری از نیازهای اساسی مانند مسکن، خودرو و حتی سفر برای کارگران عملاً غیرقابل دسترس شده است».
🔹گزارش در ادامه با مقایسه قیمت گوشت در سالهای اخیر می‌نویسد که قیمت هر کیلو ران گوسفندی ممتاز از حدود ۷۰۰ هزار تومان در سال ۱۴۰۲ به حدود ۲ میلیون و ۳۸۰ هزار تومان در بهار ۱۴۰۵ رسیده است و حتی با افزایش حقوق‌ها، قدرت خرید کارگران به‌جای بهبود، کاهش یافته و هزینه یک وعده غذای ساده برای یک خانواده، عملاً از توان روزانه یک کارگر خارج شده است و بخش بزرگی از جامعه کارگری در «حسرت یک غذای ساده» به‌سر می‌برد.
🔹در بخش دیگری از این گزارشهای تکمیلی، موضوع «افزایش کودکان کار» نیز مطرح شده و برخی رسانه‌ها هشدار داده‌اند که به‌دلیل تورم، بیکاری و سقوط معیشت، تعداد خانواده‌هایی که نیازمند حمایت شده‌اند افزایش یافته است.
🔹بر اساس این گزارشها، کارشناسان اجتماعی می‌گویند که در نبود آمار دقیق، برآوردها از وجود میلیون‌ها کودک کار در ایران حکایت دارد و بخشی از این کودکان در نتیجه فقر خانوارها از چرخه آموزش خارج می‌شوند.
🔹هم‌چنین تأکید شده است که حتی در میان کودکان کار، مواردی وجود دارد که از سنین بسیار پایین، حدود ۵ تا ۷ سالگی، وارد بازار کار شده‌اند.


دوستان : هرخبری دارین، لطفا جهت انتشار برایمان بفرستید👈 t.me/Maziar_tehrane12

📡 @IranAzadie

🔴 ولایت فقیه و تیم ملی؛ فوتبال در خدمت استعداد یا ایدئولوژی؟

♦️ وقتی ترکیب تیم ملی به آینه‌ای از ساختار قدرت تبدیل می‌شود
فوتبال در هر کشوری چیزی فراتر از یک بازی است. تیم ملی تنها نماینده یک رشته ورزشی نیست، بلکه تصویری از جامعه، ساختار قدرت و ارزش‌هایی است که بر آن جامعه حاکم است. به همین دلیل، بررسی ترکیب تیم‌های ملی در دوره‌های مختلف تاریخی می‌تواند نشان دهد که یک حکومت تا چه اندازه به شایستگی، برابری و رقابت آزاد باور دارد یا تا چه حد معیارهای سیاسی و ایدئولوژیک را بر انتخاب افراد ترجیح می‌دهد.

تاریخ فوتبال جهان نمونه‌های روشنی از این واقعیت را در برابر ما قرار می‌دهد. از آلمان دوران هیتلر گرفته تا آمریکا در سال‌های حاکمیت تبعیض نژادی، ترکیب تیم‌های ملی بازتاب مستقیمی از سیاست‌های حاکم بر جامعه بود.

▫️ فوتبال در آلمان نازی؛ ورزش در خدمت ایدئولوژی
در دهه ۱۹۳۰ میلادی، حکومت نازی فوتبال را ابزاری برای نمایش ایدئولوژی خود می‌دانست. در آن دوران، تنها توانایی ورزشی برای حضور در تیم ملی کافی نبود. نظام سیاسی تلاش می‌کرد ورزش را در چارچوب معیارهای ایدئولوژیک و نژادی خود تعریف کند.

ورزشکاران یهودی از بسیاری از باشگاه‌ها کنار گذاشته شدند. مدیران و چهره‌های ورزشی که با سیاست‌های حکومت همسو نبودند، تحت فشار قرار گرفتند و فضای فوتبال بیش از آنکه عرصه رقابت ورزشی باشد، به بستری برای نمایش وفاداری به نظام سیاسی تبدیل شد.

👈 اینجا بخوانید

🔴 اژه ای از چه چیزی وحشت‌زده است؟

♦️اژه‌ای در تلویزیون حکومتی وحشت خود از خیزش جوانان را فاش کرد
در روز ۲۴ خرداد ۱۴۰۵، شبکه دو صداوسیمای حکومت آخوندی صحبت‌های عجزآلود غلامحسین اژه‌ای، سرجلاد قوه قضائیه ولایت فقیه را پخش کرد. این پخش، بیش از هر چیز، زوزه‌های سرجلاد را به نمایش گذاشت؛ زوزه‌هایی که ترس و نگرانی روزافزون رژیم از قیام مردم ایران را آشکار می‌کرد. اژه‌ای نگرانی و ترس خود را به این صورت نشان داد و گفت: «سنگر خیابان را رها نخواهیم کرد و فریاد و غریو اقتدار و اتحادمان مکمل مقاومت مقدس و دیپلماسی انقلابی‌مان خواهد بود. همه مسئولان کشور متفق‌القول هستند که در برابر دشمن نباید کوتاه آمد و هیچ اختلاف نظری وجود ندارد».

▫️ زوزه‌های سرجلاد اژه‌ای و معنای واقعی «دشمن»
دشمن مورد اشاره اژه‌ای، کسی جز مردم ایران نیست. مردمی که هزاران جوان رشیدشان در راه آزادی خون داده‌اند و هنوز خشم کشتارهای دیماه ۱۴۰۴ در سینه‌شان شعله‌ور است. وقتی بالاترین مقام قضایی رژیم از «سنگر خیابان» و «غریو اقتدار» سخن می‌گوید، در واقع اعتراف می‌کند که خیابان‌ها دیگر در کنترل کامل رژیم نیستند و موج خشم مردمی هر لحظه ممکن است به قیام سراسری تبدیل شود.

👈 اینجا بخوانید