🔴 نخست وزیر عراق برای افشای اموال غارت شده جایزه تعیین کرد

«هیچ فاسدی در امان نیست»؛ بغداد برای افشای اموال غارت‌شده جایزه تعیین کرد
دولت عراق در تازه‌ترین اقدام خود برای مقابله با فساد گسترده، اعلام کرد به شهروندانی که اطلاعاتی درباره اموال و دارایی‌های عمومی حاصل از فساد ارائه کنند، پاداش مالی قابل توجهی پرداخت خواهد شد.

علی فالح الزیدی، نخست‌وزیر عراق، روز شنبه ۱۳ تیرماه با صدور دستوری رسمی، از همه شهروندان خواست هرگونه اطلاعات مربوط به اموال و دارایی‌های عمومی به‌دست‌آمده از جرایم فساد را در اختیار دولت قرار دهند تا روند شناسایی، بازپس‌گیری و بازگرداندن این اموال به خزانه عمومی تسهیل شود.

دفتر رسانه‌ای نخست‌وزیر عراق در بیانیه‌ای که خبرگزاری رسمی عراق (واع) منتشر کرد، اعلام کرد این اقدام در چارچوب مسئولیت‌های شرعی، اخلاقی و ملی و در راستای حفاظت از اموال عمومی و اجرای برنامه‌های دولت برای مبارزه با فساد انجام می‌شود....



👈بیشتر بخوانید

🔴 جمع‌بندی سرکوب و نقض حقوق بشر در ایران – ژوئن ۲۰۲۶

♦️ سایه جنگ و سرکوب با مردم ایران چه کرده است؟
آن چه صفحه تاریخ ایران در آغاز سال ۲۰۲۶ را از همیشه متمایز می سازد، شکل‌گیری قیامی آتشین دیماه است که تبلوری از خشم عمومی نسبت به یک حاکمیت جبار و ضد حقوق بشر است. همانگونه که این قیام بی نظیر بوده است نقض حقوق بشر و جنایتی هم که علیه مردم در جریان قیام صورت گرفته بی نظیر بوده است.

تصاویر پیکرهای انباشته شده شهیدان قیام در سوله‌ها و سردخانه‌های سرریز شده از پیکر انسانها تصویری تلخ اما گویا از تاریخ ایران به ثبت داده است.

اما بلافاصله بعد از آن جنایت، مردم ایران گرفتار جنگی شدند که خود صحنه دیگری از نقض حقوق بشر توسط دیکتاتوری حاکم و همین طور کشورهای حمله کننده است. حالا این جنگ در چرخه باطل خود باردیگر به جنگ اصلی حکومت با مردم بازگشته است؛ اعدام شتابان زندانیان سیاسی نمودی از جنگ واقعی که در خیابانها و کوچه‌های ایران بین مردم و حاکمیت جریان دارد.

▫️ نگاهی به نقض حقوق بشر در ایران در ماه ژوئن
وضعیت سرکوب و نقض حقوق بشر در ایران در ژوئن ۲۰۲۶ در دسته‌بندی‌های زیر به این قرار است:

اعدام:
در این ماه طبق اخبار منتشرشده، دست‌کم در زندان‌های مختلف ۱۰۸ نفر اعدام شدند. در بین زندانیان اعدام شده، ۱۶ نفر بلوچ، ۱۴ نفر کْرد و ۵ نفر اهل افغانستان بودند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 هزینه‌های میلیاردی بگورسپاری خامنه‌ای از کجا می‌آید؟

♦️ چرا رژیم دیوانه‌وار به بسیج نیرو نیاز دارد؟
در حالی که بخش بزرگی از جامعه ایران همچنان با پیامدهای جنگ، تورم، بیکاری و بحران معیشت دست‌وپنجه نرم می‌کند، رژیم ایران یکی از گسترده‌ترین و پرهزینه‌ترین مراسم‌های حکومتی تاریخ معاصر خود را برای بگورسپاری علی خامنه‌ای به اجرا گذاشته است؛ مراسمی که از تهران تا قم، از نجف و کربلا تا مشهد امتداد یافته و به گفته مقامات حکومتی، قرار است ده‌ها میلیون نفر و صدها هیئت خارجی را دربرگیرد.

اما پرسش اصلی این است: هزینه این نمایش عظیم حکومتی از کجا تأمین می‌شود؟

▫️ پروژه‌ای برای نمایش قدرت
هدف سیاسی این مراسم را غلامعلی حدادعادل به‌صراحت بیان کرده است؛ او از ثبت‌نام «۳۲ میلیون جان‌فدا» سخن گفته و هدف را نمایش گستره حمایت از نظام در برابر افکار عمومی جهان توصیف کرده است. در همین چارچوب، حکومت تلاش می‌کند مراسم بگورسپاری را به یک نمایش سیاسی و امنیتی در ابعاد گسترده تبدیل کند.

برنامه‌ریزی برای برگزاری مراسم در تهران، قم، عراق و مشهد، تعطیلی‌های گسترده، بسیج امکانات حمل‌ونقل و اسکان، و دعوت از ده‌ها هیئت خارجی، نشان می‌دهد که حکومت برای این پروژه هیچ محدودیت مالی اعلام نکرده است.

▫️ منابع تأمین هزینه‌ها؛ چه کسانی پرداخت می‌کنند؟
اگرچه دولت ایران تاکنون رقم رسمی هزینه‌های این مراسم را منتشر نکرده، اما بررسی ساختار تأمین مالی چنین رویدادهایی نشان می‌دهد که منابع هزینه‌ها عمدتاً از چند مسیر تأمین می‌شود:

👈 اینجا بخوانید

🔴 میز مذاکره و بحران بقای حکومت؛ چرا توافق، بن‌بست‌های تهران را حل نمی‌کند؟

♦️ از جنگ و تفاهم تا تشدید شکاف‌های داخلی؛
با مطرح شدن دوباره احتمال توافق و تفاهم میان رژیم ایران و آمریکا، این پرسش بار دیگر در محافل سیاسی و رسانه‌ای مطرح شده است که آیا بازگشت به میز مذاکره می‌تواند بحران‌های بنیادین حکومت ایران را حل کند و بقای آن را تضمین کند؟ بررسی تحولات ماه‌های اخیر نشان می‌دهد که پاسخ به این پرسش، دست‌کم از منظر تحولات داخلی ایران، منفی است.

واقعیت این است که حتی اگر مذاکرات به توافقی موقت یا بلندمدت نیز منجر شود، بحران اصلی حکومت ایران نه در عرصه دیپلماسی خارجی، بلکه در عرصه داخلی و در نسبت آن با جامعه ایران قرار دارد؛ بحرانی که طی سال‌های گذشته، به‌ویژه پس از قیام‌های سراسری، ابعاد عمیق‌تری پیدا کرده است.

حکومت ایران در شرایط پس از جنگ و تفاهم احتمالی، نسبت به چند ماه پیش و حتی نسبت به مقطع قیام دی‌ماه، در موقعیت ضعیف‌تری قرار گرفته است. از دست رفتن علی خامنه‌ای به‌عنوان مهم‌ترین عنصر انسجام سیاسی و ایدئولوژیک نظام، از میان رفتن بخشی از فرماندهان و مدیران ارشد، خسارت‌های سنگین اقتصادی و نظامی، کاهش کارآمدی نیروهای نیابتی و تشدید بحران‌های اجتماعی و اقتصادی، همگی به تضعیف موقعیت حکومت انجامیده‌اند.

اما شاید مهم‌ترین تحول، تشدید اختلافات درونی در ساختار قدرت باشد. امروز صف‌بندی‌های آشکاری میان جریان‌های مختلف حاکمیت شکل گرفته است؛ از یک سو طیفی که بر ضرورت نوعی تعامل و انعطاف در سیاست خارجی تأکید می‌کند و از سوی دیگر، جریانی که هرگونه عقب‌نشینی را تهدیدی برای موجودیت نظام می‌داند. این شکاف‌ها، بیش از هر زمان دیگری به سطح علنی سیاست ایران راه یافته‌اند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 وقتی امام جمعه‌ها شمشیر می کشند!
۱۴ تیر, ۱۴۰۵
اوج‌گیری بحران درونی رژیم همزمان با بگورسپاری خامنه‌ای
همزمان با برگزاری مراسم کفن و دفن علی خامنه‌ای و در شرایطی که رقابت و کشمکش میان باندهای مختلف حاکمیت وارد مرحله تازه‌ای شده، شماری از امامان جمعه و نمایندگان پیشین خامنه‌ای با حملات کم‌سابقه به نزدیکان دولت، بر ضرورت «اطاعت مطلق» از رهبری جدید و مقابله با هرگونه تردید درباره جایگاه ولایت فقیه تأکید کردند.
اظهارات این چهره‌ها در واکنش به سخنان محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی مسعود پزشکیان، مطرح شد؛ کسی که با طرح این پرسش که «اگر قرار باشد هر آنچه رهبر می‌گوید بدون چون و چرا اجرا شود، دیگر نقش نهادها و مجلس چیست؟» بار دیگر یکی از بنیادی‌ترین تناقض‌های ساختار سیاسی جمهوری اسلامی را به سطح علنی کشاند.
هشدار علم‌الهدی؛ «باید مقابل هتاکان به ولایت ایستاد»
احمد علم‌الهدی، امام جمعه مشهد و نماینده سابق خامنه‌ای در خراسان رضوی، در واکنشی تند به این اظهارات، معاون اجرایی رئیس‌جمهور را به «هتاکی» و طرح «خزعبلات» متهم کرد و از مسعود پزشکیان خواست اطرافیان خود را کنترل کند....



👈بیشتر بخوانید

🔴 #پادکست - اپوزیسیون در سپهر سیاست – قسمت دوم

به قلم عزیز فولادوند
تحلیلی جامعه‌شناختی از قدرت، مقاومت و سازمان‌ یابی
جامعه‌ای که امکان شکل‌ گیری و فعالیت آزاد اپوزیسیون را داشته باشد، معمولاً از ظرفیت بیشتری برای حل مسالمت‌آمیز تعارضها، اصلاح نهادها و توسعه دموکراتیک برخوردار است.
از این منظر، چند نکته مهم عبارت‌اند از:
در مجموع، جامعه‌شناسی اپوزیسیون را بخشی از ساختار و فرآیندهای اجتماعی می‌ داند که می‌تواند بسته به شرایط هر جامعه، نقش‌های متفاوتی از نقد و اصلاح تا بسیج اجتماعی و مطالبه‌ گری ایفا کند. ارزیابی مثبت یا منفی اپوزیسیون به زمینه تاریخی، نوع نظام سیاسی، شیوه‌های عمل آن و میزان پایبندی آن به قواعد قانونی و مسالمت‌آمیز بستگی دارد.


به ساندکلود ایران آزادی بپیوندید



▫️▫️▫️