🔴 بیکاری چگونه در حال فرسوده کردن بافت اجتماعی جامعه ایران است؟

♦️ بیکاری و فقر در اقتصاد به بن‌بست رسیده
رژیم ایران در گزارش‌های رسمی خود از کاهش نرخ بیکاری سخن می‌گوید، اما واقعیت بازار کار تصویر دیگری را نشان می‌دهد. امروز مسئله تنها بیکاری نیست؛ بلکه پدیده‌ای به نام «بیکاری پنهان» یا «خروج از بازار کار» به یکی از جدی‌ترین بحران‌های اقتصادی کشور تبدیل شده است. میلیون‌ها نفر، به‌ویژه جوانان و زنان تحصیل‌کرده، دیگر حتی در جست‌وجوی شغل نیستند و همین موضوع باعث شده نرخ رسمی بیکاری کمتر از واقعیت به نظر برسد.

بر اساس تعریف مرکز آمار ایران، تنها افرادی بیکار محسوب می‌شوند که در هفته مرجع فاقد شغل بوده و به‌طور فعال در جست‌وجوی کار باشند. بنابراین کسانی که به دلیل ناامیدی از یافتن شغل، جست‌وجوی کار را کنار گذاشته‌اند، دیگر در آمار بیکاران قرار نمی‌گیرند و از جمعیت فعال اقتصادی حذف می‌شوند. به همین دلیل، کاهش نرخ بیکاری الزاماً به معنای ایجاد فرصت‌های شغلی جدید نیست و در بسیاری موارد، نتیجه کاهش نرخ مشارکت اقتصادی است.

آخرین گزارش‌های رسمی مرکز آمار ایران نشان می‌دهد نرخ مشارکت اقتصادی کشور در سال ۱۴۰۴ حدود ۳۸ درصد بوده است. به بیان دیگر، بیش از ۶۲ درصد جمعیت در سن کار نه شاغل هستند و نه در جست‌وجوی شغل؛ رقمی که در مقایسه با بسیاری از کشورهای منطقه و اقتصادهای نوظهور، بسیار پایین ارزیابی می‌شود. در بسیاری از کشورهای با درآمد متوسط، نرخ مشارکت اقتصادی بین ۵۵ تا ۷۰ درصد در نوسان است.

شدت این بحران در میان زنان به‌مراتب بیشتر است. نرخ مشارکت اقتصادی زنان در ایران یکی از پایین‌ترین نرخ‌ها در جهان به شمار می‌رود و در سال‌های اخیر در محدوده ۱۳ تا ۱۵ درصد نوسان داشته است. بسیاری از زنان دارای تحصیلات دانشگاهی، به دلیل کمبود فرصت‌های شغلی، تبعیض در استخدام، ناامنی شغلی و دستمزدهای پایین، عملاً از بازار کار خارج شده‌اند. برخی اقتصاددانان از جمله زهرا کریمی نیز نسبت به کاهش مستمر حضور زنان در بازار کار هشدار داده و آن را یکی از نشانه‌های ضعف ساختاری اقتصاد ایران دانسته‌اند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 عفو بین‌الملل سکوت د رمقابل جنایت‌های رژیم ایران را به چالش کشید
۱۷ تیر, ۱۴۰۵
عفو بین‌الملل: خطر جنایت‌های تازه در ایران
سرکوب خونین اعتراضات دی‌ماه همچنان بدون پاسخگویی مانده و عفو بین‌الملل هشدار می‌دهد که ادامه مصونیت عاملان، زمینه را برای تکرار جنایت‌ها و سرکوب‌های گسترده‌تر در ایران فراهم کرده است.
شش ماه پس از سرکوب خونین اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، سازمان عفو بین‌الملل با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که با توجه به نبود هرگونه چشم‌انداز برای اجرای عدالت در ایران، پیگیری پرونده قربانیان باید از طریق سازوکارهای عدالت کیفری بین‌المللی به‌عنوان یک اولویت فوری و غیرقابل مذاکره دنبال شود.
دیانا الطحاوی، معاون مدیر منطقه‌ای خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بین‌الملل، در بیانیه منتشرشده در روز چهارشنبه ۱۷ تیر تأکید کرد که با گذشت شش ماه از کشته شدن هزاران زن، مرد و کودک به دست نیروهای امنیتی ایران طی تنها دو روز، ناتوانی جامعه جهانی در برداشتن گام‌های مؤثر برای تحقق عدالت، غیرقابل توجیه است.
او هشدار داد که ادامه این بی‌عملی، چرخه سرکوب مرگبار را تداوم می‌بخشد؛ چرخه‌ای که در آن خانواده‌های قربانیان از دستیابی به عدالت محروم می‌شوند و عاملان نیز با برخورداری از مصونیت، برای ارتکاب جنایت‌های بیشتر جسورتر خواهند شد....

👈 بیشتر بخوانید