🔴 یک خیانت ملی دیگر از حکومت آخوندی، بخشش دریای خزر به همسایگان

درحالیکه رژیم آخوندی دجالگرانه سنگ ملی‌گرایی و میهن‌پرستی به سینه‌ می‌زند و ادعا میکند که دشمنانش قصد نابودی ایران و تجزیه آن را دارند خودش درخفا درحال بذل و بخشش دارایی‌های ملی ایران است .

پس از خیانت آخوند حسن روحانی و بخشیدن بخش عظیمی از سهم ایران از دریای خزر این بار پزشکیان هم در وطنفروشی پا در جای پای او گذاشت

و با فرستادن لایحه کنوانسیون کاسپین به مجلس استارت خیانت دیگری را به منافع ملی ایران زد.

نکات برجسته ضد ایرانی این لایحه عبارتند از:

۱- هیچ سهم حداقلی برای ایران تضمین نشده.
۲- منابع بستر کاسپین را به مذاکره دوجانبه به دولت‌های آذربایجان و ترکمنستان سپرده‌اند!
۳- ایران با تصویب آن، چارچوبی را لازم‌الاجرا می‌کند که بعداً خروج یا تغییرش فقط با توافق همه طرف‌ها و بسیار دشوار خواهد بود.
۴- ماده ۱۴ اجازه احداث خطوط لوله زیر دریایی را می‌دهد! یعنی برای مثال کشیدن خط لوله بین ترکمنستان و آذربایجان الزاما به رضایت ایران نیاز ندارد!

کارشناسان حکومتی درباره این لایحه میگویند؛ این لایحه دولت پزشکیان، مصداق خیانت مسلم ژئوپلیتیکی و اقتصادی است!



دوستان : هرخبری دارین، لطفا جهت انتشار برایمان بفرستید👈 t.me/Maziar_tehrane12


📡 @IranAzadie

🔴 سخنان سعید محسن، از بنیانگذاران سازمان مجاهدین خلق ایران، در بیش از نیم قرن پیش، امروز هم راهنمای عمل هر انقلابی حقیقی است.

مواضع سازمان مجاهدین از چنان پایه‌های مستحکمی برخوردار است که با گذشت زمان، صحت و سقم آن‌ها بیش از پیش اثبات شده و توده‌ها را به خود جلب می‌سازد.

سعید محسن:
"مبارزه بدون ایدئولوژی و بدون استراتژی مسلحانه نمی‌تواند پیروز شود.
از رهبران سازشکار، این مبارزه برنمی‌آید. اینان در واقع برای کسب وجهه، صاحب شخصیت شدن و دنبال کسب منافع بیشتر، سرنوشت خلق و انقلاب را فدای منافع خود می‌کنند و هر موقع فشار زیاد شود کنار می‌کشند.
مبارزه به یک رهبری صالح و حرفه‌ای نیاز دارد تا آن را هدایت و به پیروزی برساند.
«سؤالی که امروز وجود دارد، این است که:
آیا در چنین شرایط سهمناکی مبارزه پیروز امکان‌پذیر است؟» این پرسشی است که امروز پرسنده‌اش زیاد و پاسخگویش کم است.
کسب پیروزی در مبارزه امری آسان نیست.
برای کسب پیروزی در میدان نبرد دست پر باید داشت. اندیشه، جسارت، جانبازی، سعه صدر، صداقت، اینها و نظایر اینها سکه‌هایی است که باید به همراه داشت.
مبارزه پیروز از مشکل‌ترین مسائل عصر ما است. ساده‌اندیشی در این مورد سرانجامی جز ناکامی نخواهد داشت
برای بسیاری نحوه فشار دستگاه‌های دشمن سخت هراس‌آور است و زندان و وقایعش موجب وحشت.
تحت شکنجه بودن، تیرباران شدن، در زیر سرنیزه جلادان جان‌دادن، سالها در سلول زندان به‌سربردن چیزهایی هستند که حتی تصور آن‌ها موی بر اندام آدمی راست می‌کند.
متواری‌بودن، گرسنگی، فقر، خانه‌به‌دوشی و در عین جوانی و شادابی لباس ساده پوشیدن و به اندک ساختن، خانه و کاشانه را ترک گفتن، ترک زن و فرزند و عزیزان در راه هدف‌های عالی انسانی، کارهایی هستند که در نظر آنان تنها از عهده افراد نادرالوجود و خارق‌العاده برمی‌آید.
ولی با تمام اینها سدهای راه تکامل شکست‌پذیرند و این امر ناشی از ماهیت آن‌ها است و ما نه‌تنها چنین رویدادها را دلیل سرخوردگی و یأس نمی‌گیریم بلکه معتقدیم که آن‌ها خوبند و بسیار هم خوبند زیرا تنها شداید و شرایط مشکلند که یک عصیانگر انقلابی را آبدیده می‌کنند.
فرصت‌طلبان و سازشکاران و آن‌ها که به‌اصطلاح یکی به نعل می‌زنند و یکی به میخ، مواضع خود را از دست خواهند داد و در این شرایط تنها مردان مصمم هستند که بار سنگین نبرد را به‌دوش می‌کشند و دارای قدرت ادامه نبرد و بسیج آگاه‌نمودن توده‌ها در هرگونه شرایط سخت می‌باشند.
آیا درک این مسئله برای همه میسر است؟ مسلماً نه. تنها کسانی قدرت این کیفیت را دارند که به اندیشه علمی و اراده مجهزند. شرایط را دقیقاً می‌شناسند و مطابق با شرایط در خود آمادگی ایجاد می‌کند. بر ماست که بکوشیم تا در شمار چنین افرادی درآییم."




دوستان : هرخبری دارین، لطفا جهت انتشار برایمان بفرستید👈 t.me/Maziar_tehrane12


📡 @IranAzadie

🔥 ۳۶۹۲ نام؛ ۳۶۹۲ روایت ایستادگی

♦️ جدول اسامی شهدای راه آزادی، امروز به ۳۶۹۲ نام رسیده است؛ ۳۶۹۲ انسان که با فداکاری و شهادت خود، معنای ایستادگی، آزادی‌خواهی و وفاداری به آرمانشان را در تاریخ ثبت کردند.

هر نام، یک زندگی است؛ هر زندگی، یک آرزو؛ و هر آرزو، چراغی برای ادامه راه. این عدد تنها یک آمار نیست، بلکه ۳۶۹۲ گواه از بهای سنگینی است که در راه آزادی پرداخت شده است.

اگر نامی از قلم افتاده یا تصویر و اطلاعاتی از شهدای راه آزادی در اختیار دارید، آن را برای ما ارسال کنید تا این فهرست هرچه دقیق‌تر و کامل‌تر ثبت شود.

✊ ۳۶۹۲ نام را به خاطر بسپاریم؛ زیرا هیچ آزادی‌ای بدون یاد کسانی که برای آن به شهادت رسیدند، کامل نخواهد بود. 🕊

👈 اینجا بخوانید

🔴 ابراز نگرانی شدید فولکر تورک از افزایش اعدام‌ها در ایران
۱۴ مرداد, ۱۴۰۵
ابراز نگرانی سازمان ملل از افزایش اعدام‌ها و گسترش احکام مرگ علیه معترضان و متهمان امنیتی
افزایش اعدام‌ها در ایران بار دیگر واکنش نهادهای بین‌المللی را برانگیخته است. سازمان ملل متحد می‌گوید روند اجرای احکام اعدام در ماه‌های اخیر شتاب گرفته و شمار بیشتری از متهمان پرونده‌های امنیتی و مرتبط با اعتراضات با خطر اجرای حکم مرگ روبه‌رو هستند. هم‌زمان، نگرانی‌ها درباره رعایت نشدن اصول دادرسی عادلانه و گزارش‌های مربوط به اعترافات اجباری نیز افزایش یافته است.
فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، روز چهارشنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۵ با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که از زمان اجرای نخستین احکام اعدام مرتبط با اعتراضات اوایل سال، دست‌کم ۵۶ نفر با اتهام‌های مرتبط با امنیت ملی اعدام شده‌اند. به گفته او، ۲۷ نفر از این افراد در پرونده‌هایی مرتبط با اعتراضات گسترده اوایل سال محکوم شده بودند.
اجرای نخستین احکام در این پرونده‌ها روز ۲۸ اسفند۱۴۰۴ اعلام شد. مقام‌های حکومت ایران از اعدام سه مرد خبر دادند که به قتل مأموران پلیس در جریان اعتراضات دی‌ماه متهم شده بودند. این پرونده آغازگر موج تازه‌ای از اعدام‌ها در ارتباط با اعتراضات سراسری بود....


👈بیشتر بخوانید

🔴 کابوس شاواراش کاراپتیان یا وجدان بیدار انسان؟!

♦️ شاواراش کاراپتیان؛ مردی که بزرگ‌ترین حسرتش نجات ندادن «یک نفر دیگر» بود
آنچه در ادامه می‌خوانید، بر پایه روایت مشهور فداکاری شاواراش کاراپتیان است؛ هرچند درباره برخی جزئیات این حادثه، روایت‌های متفاوتی وجود دارد.

شاواراش کاراپتیان، قهرمان جهان و رکورددار شنای زیر آب، روزی در کنار دریاچه ایروان مشغول دویدن بود که ناگهان صدای مهیبی شنید.

یک اتوبوس برقی حامل ۹۲ مسافر از جاده منحرف شد و به اعماق دریاچه سقوط کرد؛ دریاچه‌ای سرد، گل‌آلود و با دیدی نزدیک به صفر.

شاواراش حتی یک لحظه هم درنگ نکرد. خود را به آب یخ‌زده انداخت، تا عمق حدود ۱۰ متری پایین رفت و در تاریکی مطلق، با ضربه پا شیشه اتوبوس را شکست تا راهی برای نجات گرفتارشدگان باز کند.

او ۳۰ بار به اعماق دریاچه شیرجه زد. در آبی که تقریباً هیچ دیدی نداشت، با دست‌ها و پاهای زخمی و خون‌آلود، یکی‌یکی سرنشینان را بیرون کشید. در مجموع ۴۶ نفر را از اتوبوس خارج کرد که ۲۰ نفر از آنان زنده ماندند.

اما بهای این فداکاری برای خودش بسیار سنگین بود.

شیشه‌های شکسته پاهایش را به شدت مجروح کرده بودند. سرمای شدید آب و عفونت ناشی از جراحات، او را تا مرز مرگ برد. شاواراش در ساحل از هوش رفت و ۴۵ روز در کما ماند. پس از آن نیز ریه‌هایش برای همیشه آسیب دید و دوران حرفه‌ای ورزش او عملاً به پایان رسید.

رویای حضور در المپیک، مدال‌های بیشتر و آینده درخشان ورزشی‌اش برای همیشه از دست رفت.

سال‌ها گذشت و جهان، قهرمان خود را به فراموشی سپرد.

شاواراش به مسکو رفت و برای تأمین معاش، کفاشی کوچکی راه انداخت و سال‌ها در گمنامی به تعمیر کفش پرداخت.

▫️ زیست قهرمانانه شاواراش کاراپتیان
سال‌ها بعد، خبرنگاری که او را یافته بود از او پرسید:

«تو سلامتی، شهرت و آینده ورزشی‌ات را در آن روز از دست دادی. سخت‌ترین لحظه آن حادثه برایت چه بود؟»

پاسخ شاواراش، یکی از تأثیرگذارترین پاسخ‌هایی است که می‌توان از زبان یک قهرمان شنید.

او با چشمانی اشک‌آلود گفت:
«در آن تاریکی مطلق، یک بار اشتباه کردم. دستم به چیزی خورد و تصور کردم یک انسان است. با تمام توان آن را به سطح آب رساندم، اما وقتی بیرون آمدم فهمیدم فقط یک صندلی چرمی اتوبوس بوده است. آن چند ثانیه را از دست دادم؛ شاید اگر آن زمان هدر نمی‌رفت، می‌توانستم یک نفر دیگر را نجات بدهم. آن صندلی هنوز هم در کابوس‌هایم حضور دارد و هرگز نتوانسته‌ام خودم را به خاطر آن ببخشم».

👈 اینجا بخوانید