🔴 فعالیت در بندر رجایی متوقف شد!
۷ شهریور, ۱۴۰۵
بندر رجایی در پی محاصره دریایی آمریکا از فعالیت بازماند
انتشار تصاویر جدید از بندر رجایی در بندرعباس، مهم‌ترین مرکز تجاری و گمرکی ایران، از توقف فعالیت این بندر و نبود کشتی‌های تجاری در اسکله‌های آن حکایت دارد؛ موضوعی که می‌تواند ضربه‌ای جدی به تجارت خارجی رژیم ایران وارد کند.
تصاویر منتشرشده از اسکله‌های بندر رجایی نشان می‌دهد که در پی محاصره دریایی آمریکا، کشتی‌های تجاری در این بندر پهلو نگرفته‌اند و روند واردات و صادرات کالا عملاً متوقف شده است.
بندر رجایی با بیش از ۴۰ پست اسکله، ظرفیت جابه‌جایی سالانه بیش از ۱۰۰ میلیون تن کالا را دارد و حدود ۵۵ درصد تجارت خارجی و ۸۵ تا ۹۰ درصد جابه‌جایی کانتینری ایران از این مسیر انجام می‌شود. از همین رو، اختلال در فعالیت آن می‌تواند بخش بزرگی از زنجیره واردات و صادرات رژیم ایران را تحت تأثیر قرار دهد....



👈بیشتر بخوانید

🔴 سنتکام از حضور ۵۰ هزار نیروی آمریکایی برای محاصره ایران خبر داد

♦️ فرمانده سنتکام: ۵۰ هزار نیروی آمریکایی در منطقه فعال‌اند؛ محاصره بنادر ایران ادامه دارد
فرمانده سنتکام اعلام کرد حدود ۵۰ هزار نیروی آمریکایی در منطقه حضور دارند و محاصره بنادر رژیم ایران ادامه دارد. به گفته او، نیروهای آمریکایی از زمان آغاز محاصره، از تلاش ده‌ها کشتی برای شکستن آن جلوگیری کرده‌اند.
برد کوپر، فرمانده سنتکام، در پیامی ویدئویی از ادامه عملیات دریایی آمریکا علیه رژیم ایران خبر داد و گفت نیروهای این کشور با بیش از ۲۰ ناو جنگی و صدها هواپیما در منطقه فعالیت می‌کنند.
کوپر اعلام کرد عملیات مین‌روبی در تنگه هرمز نیز انجام شده و مسیرهای اصلی کشتیرانی بین‌المللی از مین‌های دریایی پاک شده‌اند. به گفته او، نیروهای آمریکایی طی ماه‌های گذشته با استفاده از غواصان نیروی دریایی و نیروهای ویژه، این عملیات را انجام داده‌اند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 نئولیبرالیسم یا سرمایه‌داری سیاسی؟ ماهیت واقعی اقتصاد ایران – فصل سی‌ام

♦️ چرا اقتصاد ایران را نمی‌توان با برچسب نئولیبرالیسم توضیح داد؟
در گلستان سعدی، بارها با یک مضمون اساسی روبه‌رو می‌شویم: ظاهر امور بدون شناخت رابطه میان علت و معلول، انسان را به داوری نادرست می‌رساند. اقتصاد ایران نیز چنین وضعی دارد. اگر فقط قیمت‌ها، خصوصی‌سازی یا اندازه دولت را ببینیم، بخشی از واقعیت را می‌بینیم. اما اگر رابطه قدرت و ثروت را نادیده بگیریم، از شناخت ساختار اصلی بازمی‌مانیم.

▫️ چهار برچسب برای یک اقتصاد پیچیده
بحث درباره ماهیت اقتصاد ایران سال‌هاست میان اقتصاددانان و جریان‌های فکری مختلف ادامه دارد. یک جریان بر نئولیبرالیسم تأکید می‌کند. جریان دیگری اقتصاد ایران را عمدتاً دولتی و رانتیر می‌داند. در سال‌های اخیر نیز مفهوم «سرمایه‌داری سیاسی» توجه بیشتری پیدا کرده است.
مشکل از جایی آغاز می‌شود که یکی از این مفاهیم به پاسخ نهایی تبدیل شود.
اقتصاد ایران هم دولت بزرگ دارد، هم بازار دارد، هم مالکیت خصوصی دارد، هم انحصارهای گسترده دارد. در کنار این‌ها، نهادهای موازی و بنگاه‌های متصل به قدرت نیز فعالیت می‌کنند.
پس پرسش اصلی نباید این باشد که اقتصاد ایران «دولتی» است یا «بازاری».
پرسش دقیق‌تر این است که قدرت سیاسی چگونه قواعد اقتصادی، مالکیت، رقابت و توزیع منابع را شکل می‌دهد؟
این همان نقطه‌ای است که مفهوم سرمایه‌داری سیاسی اهمیت پیدا می‌کند.
**

▫️ نئولیبرالیسم؛ بخشی از واقعیت، نه تمام آن
منتقدان چپ اقتصاد ایران سال‌ها بر خصوصی‌سازی، آزادسازی، کاهش حمایت‌های اجتماعی و سیاست‌های بازارمحور تأکید کرده‌اند.
محمد مالجو نیز از حضور سیاست‌های نولیبرال در جهت‌گیری‌های اقتصادی پس از جنگ سخن گفته است. اما نکته مهم در تحلیل او این است که نئولیبرالیسم را برای توضیح تمام جهت‌گیری‌های اقتصادی کافی نمی‌داند.
او تصریح کرده است که این مفهوم در توضیح اقتصاد ایران اهمیت دارد، اما اگر بخواهیم همه سوگیری‌های اقتصادی و سیاسی را با آن توضیح دهیم، با محدودیت جدی روبه‌رو می‌شویم.

👈 اینجا بخوانید

🔴 رژيم ایران، قربانیِ منطقِ بقای خودش

♦️ جهان در حال تغییر است
جهان در حال ورود به دوره‌ای است که در آن مسئله فقط رقابت چند قدرت بزرگ نیست؛ خود توازن قدرت در حال جابه‌جایی است. آمریکا همچنان قدرت مسلط نظامی و مالی جهان است، اما چین به رقیبی تبدیل شده که دیگر نمی‌توان رشد آن را صرفاً یک مسئله اقتصادی دانست و رژیم ایران نیز نمی‌تواند خود را از پیامدهای این تغییرات جدا بداند.
هم‌زمان روسیه در تلاش است موقعیت خود را در نظام امنیتی اروپا و پیرامون خود حفظ کند و قدرت‌های منطقه‌ای نیز بیش از گذشته به دنبال ساختن ترتیبات مستقل امنیتی و اقتصادی هستند. حتی در خاورمیانه، جایی که سال‌ها معماری امنیتی عمدتا زیر چتر آمریکا تعریف می‌شد، ائتلاف‌ها و پیمان‌های تازه درحال شکل گیری‌اند.

▫️ بحران نظم موجود
این وضعیت را باید در متن بحران عمیق سرمایه‌داری نیز دید. سرمایه‌داری هنوز قدرتمند است و توان بازسازی خود را بارها نشان داده، اما بحران‌های اقتصادی، تمرکز ثروت، فرسایش امنیت اجتماعی و ناتوانی در پاسخ به بخشی از نیازهای انسانی، سیاست را در بسیاری از کشورهای غربی به سمت ملی‌گرایی، فشار بر رقبا و بازتعریف روابط اقتصادی و امنیتی سوق داده است.
در این نگاه‌، رقابت با چین ففقط رقابت بر سر تجارت نیست، کشمکش بر سر جایگاه آمریکا در نظم آینده جهان است. و درست از همین نقطه اهمیت خاورمیانه دوباره آشکار می‌شود.
خاورمیانه فقط نفت نیست. انرژی، مسیرهای دریایی، خلیج فارس، تنگه هرمز، و پیوندهای تجاری میان آسیا، اروپا و آفریقا، این منطقه را به یکی از نقاط تعیین‌کننده نظم آینده تبدیل کرده است. تلاش آمریکا برای ایجاد شبکه‌ای از روابط میان اسرائیل، کشورهای عربی، از جمله گسترش چارچوب پیمان ابراهیم، بخشی از همین بازآرایی است؛ چارچوبی که در سال‌های اخیر از رابطه‌ی دیپلماتیک فراتر رفته و به سمت همکاری‌های امنیتی، انرژی، فناوری و اتصال منطقه‌ای حرکت کرده است.
در چنین خاورمیانه‌ای، یک مسئله بیش از همه با این روند برخورد پیدا می‌کند: رژیم آخوندی…

👈 اینجا بخوانید