🔴 چرا رژیم از ارجاع پرونده اتمی به شورای امنیت وحشت‌زده است؟

♦️ شورای امنیت و کابوس تازه رژیم
سرانجام بعد از یک سال این پا و آن پا کردن با تصویب قطعنامه شورای حکام آژانس انرژی اتمی، پرونده هسته‌ای رژیم به شورای امنیت ارجاع داده شد.
روز پنجشنبه شورای حکام آژانس انرژی اتمی، قطعنامه‌ای را تصویب کرد که به‌موجب آن پرونده هسته‌ای رژیم پس از ۲۰ سال به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع شد.
در واکنش به تصویب این قطعنامه نماینده رژیم در آژانس انرژی اتمی گفت:
«این قطعنامه‌ای با فشار سیاسی آمریکا و هم‌پیمانانش تصویب شد و ازدید ما هیچ مبنایی نداره و هیچ نتیجه‌ای هم در بر نخواهد داشت.»
معاون وزیر خارجه رژیم نیز هم در حساب ایکس خود خطاب به کشورهای غربی نوشت: با این فضاسازی‌ها نه می‌توانید شکست سیاست‌ها و اقدامات خود را جبران کنید و نه می‌توانید در شورای امنیت کاری از پیش ببرید.
سخنگوی وزارت خارجه رژیم هم در یک گفت‌وگوی تلفنی با تلویزیون حکومتی گفت:
ارجاع به شورای امنیت اساسا موضوعیت نداره به خاطر اینکه ایران مرتکب هیچ عدم پایبندی نشده. کشورهایی که رای دادن رای میشه ازش نام برد گله‌ای قطعا هیچ نتیجه‌ای نخواهند گرفت از این فرایند.
این در حالی است که رسانه‌های رژیم به این گمانه‌زنی پرداخته‌اند که آیا سناریوی عراق تکرار خواهد شد و آیا ناتو وارد جنگ خواهد شد؟
هرچند عوامل رژیم تلاش می‌کنند با شعار و حملات لفظی به کشورهای غربی اهمیت ارجاع پرونده هسته‌ای به شورای امنیت را کم‌رنگ کند، اما ترس و نگرانی آن‌ها آغاز مسیری است که می‌تواند پرونده را به فصل هفتم منشور ملل متحد برساند.

▫️ تبعات احتمال ارجاع پرونده به شورای امنیت
رژیم در حالی تلاش می‌کند با سیلی صورت خود را سرخ نگه دارد که چشم‌انداز قرار گرفتن در ذیل هفتم منشور ملل متحد و تکرار فرایند ۲۰ سال پیش پیکره‌اش را نگران کرده است؛
روزنامه ستاره صبح از قول کارشناس حکومتی کنعانی مقدم در رابطه با طرح خروج رژیم ایران از پیمان آن پی تی گفت: مجلس پیش از این قانونی وضع کرده و در خصوص پرونده هسته‌ای اختیار تصمیم‌گیری را به شورای عالی امنیت ملی واگذار کرده است، از این رو مجلس نمی‌تواند قانون دیگری بر خلاف قانون قبلی وضع کند. مجلس در حال حاضر از نظر قانونی اختیار تصمیم‌گیری در مورد خروج کشور از ان پی تی را ندارد.

👈 اینجا بخوانید

🔴اهمیت بررسی حقوق بشر ایران در نهادهای بین‌المللی

از شورای حقوق بشر سازمان ملل تا نامه ۶۳ نماینده کنگره آمریکا؛ چرا وضعیت اعدام‌ها و زندانیان سیاسی ایران بار دیگر به موضوع نهادهای بین‌المللی تبدیل شده است؟ این فشارها چه تأثیری می‌توانند داشته باشند؟
 گفتگو با رضا شمیرانی، زندانی سیاسی دهه ۶۰



▫️▫️▫️

🔴 در کوچه‌پس‌کوچه‌های ایران؛ سیل هم به گرانی اضافه شد!

♦️ گزارش‌هایی مستند خسارت‌های سیل و پیامدهای گرانی بنزین
در کوچه‌پس‌کوچه‌های ایران، صدای کسانی را می‌شنوید که کمتر فرصتی برای شنیده شدن دارند؛ جوانانی که امید به آینده ندارند، دخترانی که در یک جامعه فقرزده احساس ناامنی می‌کنند، معلمانی که در گرانی سفره‌شان خالی شده است، کشاورزانی که با خشکسالی و بی‌تدبیری دست‌وپنجه نرم می‌کنند، بازنشستگانی که از فقر و تنگنای معیشت می‌نویسند و شهروندانی که دردها، امیدها و روایت‌های خود را از گوشه‌وکنار ایران با ما در میان می‌گذارند. اینجا روایت زندگی روزمره مردمی است که پشت آمارها و خبرهای رسمی، واقعیت ایران را زندگی می‌کنند.

▫️ سیل وحشتناک در مازندران و گیلان
یک هموطن از شمال
سیل بیشتر سمت آمل و بابل هست، مردم اونجا خیلی خسارت دیدند. در رشت سمت ما هم سیل اومد. یک شب طوفان همراه با سیل. مثل آخر زمان بود.
من یک شهروند ساروی هستم و در شهرک شقایق ساری زندگی می‌کنم.
واقعاً نمی‌دونم از کجا شروع کنم. از صبح تا حالا شرایط اینجا خیلی بحرانیه. تمام خیابون‌ها پر از آب شده و آب وارد خونه‌ها و مغازه‌ها شده. بعضی از جاده‌های روستایی هم بسته شده و رفت‌وآمد تقریباً غیرممکنه.
خسارت‌ها خیلی زیاده. خیلی از مغازه‌ها را آب گرفته و جنس‌های مردم از بین رفته. بعضی خونه‌ها و وسایل زندگی مردم کاملاً آسیب دیده. طبق گزارش‌های محلی، دست‌کم ۷۷۰ خانه، پل و تأسیسات هم دچار خسارت یا آب‌گرفتگی شده‌اند.
فقط ساری نیست بخش‌های مختلف مازندران درگیر سیل شده. از رامسر تا مرکز استان و حتی گلوگاه، در نقاط مختلف شاهد آب‌گرفتگی و خسارت بودیم. مناطق روستایی هم شرایط سختی دارند. به خانه‌ها، دامداری‌ها، زمین‌های کشاورزی و حتی خودروهای مردم خسارت وارد شده.
بارندگی واقعاً شدید بود، می‌گفتند حجم بارش یک شب در مازندران، با بارش یک‌ساله چند استان برابری می‌کرد.
در بعضی مناطق برق برای چند ساعت قطع شد و حالا بعضی از مردم حتی آب هم ندارند. در شهرک شقایق از صبح آب ندارند و مسئولان هم بدون اطلاع قبلی آب را قطع کردند. مردم می‌پرسند با این همه مشکل، تا کی باید منتظر پاسخ مسئولان ماند؟
الان فقط مردم هستند که بهم کمک می‌کنند. مردم برای کمک بهم، وارد خونه‌ها شدند و برای تخلیه آب به همدیگه کمک کردند.
واقعاً قابل توصیف نیست. مردمی که خودشون هم زیر فشار زندگی بودند، حالا با از بین رفتن خونه، مغازه، وسایل زندگی و محصولاتشون، با خسارت‌های سنگین‌تری روبه‌رو شدند. این فقط یک شهر نیست بخش‌های مختلف شمال کشور درگیر سیل شدند. از گیلان و مازندران گرفته تا گلستان و مناطق اطراف، گزارش‌های مختلفی از آب‌گرفتگی و خسارت منتشر شده.

▫️ گرانی بنزین و موج گرانی‌ها
یک هموطن از سنندج
بحث فقط بنزین نیست بحث این هست که کل زندگی مردم زیر فشار رفته. وقتی یک خانواده با ۶۰ لیتر بنزین نمی‌تونه روزمرگی‌هایش را بگذرونه، یعنی یک جای کار بدجوری می‌لنگه. ما داریم با گرونی، با داروهای بی‌کیفیت، با خونه‌هایی که اجاره‌شون از درآمدمون بیشتر شده و با یک بی‌رحمیِ سیستماتیک می‌جنگیم. مردم دیگه اعصاب ندارن، همه افسرده‌ان و فقط دنبال یک راه برای پایان دادن به این وضعیت هستند. ولی بدونید شعله‌ امید و اراده برای تغییر هنوز خاموش نشده.
این همه درد و این همه ناامیدی، نشونه اینه که دیگه هیچ راهی جز یک تغییر ریشه‌ای و واقعی وجود نداره. دیگه نمی‌تونیم تماشاچی باشیم برای رسیدن به حقمون باید قدم جدی برداریم همین به عقل من می‌رسه.

▫️ من تلویزیون را خاموش کردم
ارسالی یک مادر از تهران
نمی‌دونم از کجا بگم به هر کجا نگاه می‌کنم درد هست و مشکل، ولی باید بگم ما اون‌قدر از دلِ مشکلات رد شدیم که دیگه نمی‌دونم چطور باید تعریفش کنم. شاید فکر کنی بی‌خیال شدم، ولی نه، من فقط دارم سعی می‌کنم زنده بمونم. بعد از اون همه مشکل، بعد از اینکه برادر همسرم را دی‌ماه ۴۰۴ از ما گرفتند و خونه‌مون پر شد از قرص‌های اعصاب و گریه بچه‌ها، تصمیم گرفتم دنیا را برای خودم و بچه‌هام خاموش کنم.
تلویزیون رژیم را خاموش کردم تا صدای مرگ و ترس نیاد توی خونه. حالا کارتون می‌بینیم و می‌خندیم. شاید بگی زورم به تغییر نمی‌رسه، ولی من فکر می‌کنم همین که توی این همه تاریکی، هنوز می‌تونم لبخند بچه‌هام را حفظ کنم، خودش یک جور تغییره.
درسته که استرس ما را مریض و پیر کرد، ولی من تسلیم نمی‌شم. حتی اگر راه من در حال حاضر فقط آروم گرفتن باشه، باز هم این راه منه برای نجات دادن هر چی از خانواده‌ام باقی مونده دائم به آینده بهتر فکر می‌کنم.

👈 اینجا بخوانید