🚨 بحران‌افکنی رژیم ایران در دریای سرخ؛ تلاش برای فرار از بحران بقا

📌 پیشروی حوثی‌ها در باب‌المندب
شبه‌نظامیان حوثی با پیشروی در بندر المخا و جزیره پریم، کنترل نوار ساحلی یمن را به دست گرفته‌اند. این اقدام که با هدایت مستقیم رژیم ایران انجام شده، تهدیدی مستقیم برای امنیت انرژی جهانی است. ⚡️

📉 غارت ثروت‌های ملی برای تروریسم منطقه‌ای
در حالی که مردم ایران با بحران‌های معیشتی و فقر دست‌وپنجه نرم می‌کنند، دلارهای نفتی کشور صرف تسلیح و آموزش حوثی‌ها می‌شود. نظام ولایت فقیه حفظ نظام و بقای رژیم را بر امنیت غذایی و معیشت مردم مقدم می‌داند. 💵



دوستان : هرخبری دارین، لطفا جهت انتشار برایمان بفرستید👈 t.me/Maziar_tehrane12


📡 @IranAzadie

🔴 گرانی دارو و کمبود آن در ایران دردی مضاعف برای شهروندان ایران

♦️ گرانی دارو در ایران؛ دردی مضاعف بر بیماران و خانواده‌هایشان
گرانی دارو در هفته‌های اخیر به یکی از دغدغه‌های جدی خانواده‌های ایرانی تبدیل شده است. بسیاری از بیماران برای تهیه ساده‌ترین اقلام دارویی، مجبور به پرداخت هزینه‌های چند برابری شده‌اند. هم‌زمان، کمبود دارو در داروخانه‌ها نیز این وضعیت را دشوارتر کرده است. برخی بیماران ناچار شده‌اند برای یافتن داروی موردنیاز خود، به بازار سیاه مراجعه کنند. این ترکیب از گرانی، کمبود و دلال‌بازی، درد بیماری را با رنج اقتصادی همراه کرده است.

▫️ افزایش چند برابری قیمت دارو در یک سال اخیر
بررسی‌های میدانی رسانه‌ها نشان می‌دهد قیمت اقلام دارویی از شهریور ۱۴۰۴ تا شهریور ۱۴۰۵ به‌شدت افزایش یافته است. به گزارش خبرگزاری مهر در مطلبی با عنوان «اختلاف قیمت دارو از شهریور ۱۴۰۴ تا ۱۴۰۵»، قرص گاباپنتین ۳۰۰ از ۳۰۰ هزار تومان در شهریور ۱۴۰۴ به ۹۶۰ هزار تومان در شهریور ۱۴۰۵ رسیده است. قیمت استامینوفن کدئین نیز از ۱۳۷ هزار تومان به ۶۵۰ هزار تومان افزایش یافته است. این ارقام، نمونه‌ای از روند کلی افزایش هزینه دارو در کشور است.
پایگاه خبری سلامت‌نیوز نیز در گزارشی با عنوان «دارو ۳ تا ۴ برابر گران شد/ بیماران تا ۸۰ درصد هزینه‌ها را از جیب می‌دهند» به همین موضوع پرداخته است. بر اساس این گزارش، اختلاف قیمت‌های مصوب با پوشش بیمه‌ای و تأخیر در اعمال قیمت‌های جدید، فشار پرداخت از جیب بیماران را افزایش داده است. قیمت قرص کلاریترومایسین از ۴۵۰ هزار تومان به یک میلیون و ۵۸۰ هزار تومان رسیده است. این افزایش، بار مالی سنگینی بر دوش بیماران گذاشته است.
روزنامه تعادل نیز در گزارش خود اشاره کرده که شاهد افزایش حداقل سه‌برابری قیمت اقلام دارویی در فاصله یک سال هستیم. به گفته این گزارش، بیمه‌ها نتوانسته‌اند این شکاف قیمتی را برای بیماران کاهش دهند و پرداختی از جیب بیمار بابت هزینه دارو به مرز ۸۰ درصد رسیده است. این آمار نشان می‌دهد گرانی دارو بار مالی سنگینی را متوجه بیماران کرده است.

▫️ کمبود دارو در داروخانه‌ها و بیمارستان‌ها
هم‌زمان با افزایش قیمت‌ها، کمبود دارو نیز به مشکلی گسترده تبدیل شده است. اقتصادآنلاین در گزارشی با عنوان «بحران دارو از داروخانه به بیمارستان کشیده شد» نوشته است کاهش موجودی داروهای بیهوشی، سرم‌ها و آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی کودکان در بیمارستان‌های ایران گزارش شده است. به گفته این گزارش، ممکن است یک گزارش از ۶۵ قلم داروی اساسی و حیاتی سخن بگوید، در حالی که گزارش دیگری تعداد اقلام کم‌موجودی را بیش از ۱۰۰ قلم اعلام کند. این تفاوت آماری، ارزیابی دقیق وضعیت را دشوار کرده است.
همشهری‌آنلاین نیز در گزارشی با عنوان «چرا دارو در داروخانه‌ها کم شده است؟» به نقل از سخنگوی انجمن داروسازان ایران نوشته است مشکلات زنجیره تأمین دارو، انقباضی‌شدن سیاست شرکت‌های پخش، از دلایل کاهش تولید برخی اقلام دارویی است. به گفته این منبع، کمبود نقدینگی و پرداخت‌نشدن مطالبات، از مهم‌ترین چالش‌های صنعت داروسازی کشور است. این عامل، هم بر قیمت و هم بر عرضه دارو تأثیر گذاشته است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 رژیم ایران در بن‌بست هرمز؛ نشست منطقه‌ای به تعویق افتاد

▫️ اختلافات منطقه‌ای، نشست هرمز را ناکام گذاشت
نشست مشترک رژیم ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس درباره تنگه هرمز که قرار بود روز دوشنبه در عمان برگزار شود، به تعویق افتاد؛ تحولی که نشانه‌ای دیگر از تشدید اختلافات منطقه‌ای با رژیم ایران و ناکامی تهران در پیشبرد طرح‌های خود درباره این آبراه حیاتی است.
بدر البوسعیدی، وزیر خارجه عمان، اعلام کرد این نشست با هدف دستیابی به «اجماع» به زمان دیگری موکول شده است. مقام‌های رژیم ایران نیز این خبر را تأیید کردند.
این تصمیم تنها یک روز پس از آن اعلام شد که بحرین رسماً از شرکت در نشست پیشنهادی انصراف داد. منامه تأکید کرده است که مخالفتی با گفت‌وگو ندارد، اما موضع خود را پیش‌تر از مسیرهای رسمی به عمان اعلام کرده است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 پارادایم، قدرت و ذی‌نفعان؛ چرا ائتلاف توسعه‌گرا در ایران شکل نگرفت؟ – فصل سی و ششم

♦️ چگونه ساختار سیاسی، ذی‌نفعان و سرمایه‌داری سیاسی مسیر توسعه را مسدود می‌کنند؟
در یک کارخانه قدیمی، ممکن است کارگران هر روز دستگاه‌های فرسوده را تعمیر کنند، اما مدیران اجازه ندهند ماشین‌آلات اصلی تعویض شوند. در این حالت، خرابی دستگاه فقط مشکل فنی نیست. ساختار تصمیم‌گیری نیز بخشی از مشکل است. اقتصاد سیاسی ایران نیز وضعیتی مشابه دارد. اگر ساختار قدرت از منافع گروه‌هایی تغذیه کند که از وضع موجود سود می‌برند، اصلاحات اقتصادی به‌تنهایی نمی‌تواند مسیر توسعه را تغییر دهد.
ائتلاف توسعه‌گرا زمانی شکل می‌گیرد که گروه‌های مولد جامعه، از کارگران و متخصصان تا کارآفرینان مستقل، منافع مشترکی در توسعه پیدا کنند. اما چنین ائتلافی خودبه‌خود ایجاد نمی‌شود. ساختار سیاسی، قواعد مالکیت، نحوه توزیع منابع و امکان مشارکت اجتماعی بر شکل‌گیری آن اثر می‌گذارند.

▫️ از اقتصاد توسعه به اقتصاد سیاسی
در مقالات گذشته دیدیم که دولت توسعه‌گرا فقط مجموعه‌ای از سیاست‌های اقتصادی نیست. چنین دولتی به نهادهایی نیاز دارد که بتوانند منافع عمومی را بر منافع گروه‌های خاص مقدم کنند.
این نکته در نظریه دارون عجم‌اوغلو اهمیت زیادی دارد. او در کتاب تازه خود، بحران لیبرال‌دموکراسی را تا حدی نتیجه فاصله گرفتن نهادهای سیاسی از وعده رفاه مشترک می‌داند. او از «لیبرالیسم طبقه کارگر» دفاع می‌کند؛ رویکردی که باید دوباره میان آزادی، دموکراسی و رفاه گسترده پیوند برقرار کند.
اما در ایران مسئله حتی بنیادی‌تر است. پیش از آنکه درباره کیفیت سیاست‌های توسعه سخن بگوییم، باید بپرسیم چه ساختار سیاسی قواعد اقتصادی را تعیین می‌کند.
در اینجا مفهوم سرمایه‌داری سیاسی مهرداد وهابی اهمیت پیدا می‌کند. در این چارچوب، قدرت سیاسی فقط بر اقتصاد نظارت نمی‌کند. قدرت می‌تواند به منبع دسترسی به ثروت، امتیاز، انحصار و منابع عمومی تبدیل شود.
بنابراین، مسئله اقتصاد ایران را نمی‌توان فقط با دوگانه دولت و بازار توضیح داد. باید پرسید چه کسانی به منابع دسترسی دارند و چه کسانی قواعد دسترسی را تعیین می‌کنند.

▫️ پارادایم سیاسی و جهت توسعه
شهرام اتفاق در تحلیل‌های خود مفهوم «پارادایم حاکم» را برای توضیح رفتار ساختار سیاسی برجسته می‌کند. از دید او، باید میان اهداف اعلام‌شده حکومت و پارادایمی که عملاً تصمیم‌های آن را هدایت می‌کند، تفاوت گذاشت.
این تمایز برای تحلیل اقتصاد سیاسی ضروری است. ممکن است یک نظام سیاسی از توسعه، عدالت و حمایت از محرومان سخن بگوید. اما پرسش علمی این است که منابع، قوانین و قدرت تصمیم‌گیری در عمل چگونه توزیع می‌شوند.
اگر توسعه هدف اصلی باشد، سیاست اقتصادی باید به افزایش بهره‌وری، سرمایه انسانی، رقابت و ظرفیت تولید کمک کند. اما اگر بقای ساختار قدرت اولویت بالاتری داشته باشد، سیاست اقتصادی ممکن است به ابزار حفظ ائتلاف‌های سیاسی تبدیل شود. در این وضعیت، حتی سیاست‌های ظاهراً اقتصادی نیز می‌توانند کارکرد سیاسی پیدا کنند.

▫️ ذی‌نفعان؛ حلقه‌ای که نباید نادیده گرفت
یکی از مهم‌ترین نکات در تحلیل اتفاق، توجه به ذی‌نفعان است. هر ساختار سیاسی فقط با ایدئولوژی خود دوام نمی‌آورد. گروه‌هایی نیز وجود دارند که از منابع، موقعیت‌ها و فرصت‌های ایجادشده توسط آن ساختار بهره می‌برند. این گروه‌ها لزوماً یکدست نیستند. ممکن است ایدئولوژی مشترکی نداشته باشند. اما می‌توانند در یک نقطه منافع مشترک پیدا کنند: حفظ قواعدی که برای آنان امتیاز ایجاد کرده است. در اینجا مفهوم ائتلاف ضدتوسعه معنا پیدا می‌کند. چنین ائتلافی لزوماً یک سازمان رسمی نیست. مجموعه‌ای از نهادها و گروه‌ها می‌توانند بدون هماهنگی کامل، از ادامه وضع موجود سود ببرند. اگر گروهی از انحصار اقتصادی سود ببرد، گروهی از بودجه عمومی و گروهی از موقعیت سیاسی، هر سه ممکن است در برابر تغییرات بنیادی مقاومت کنند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 شیخ محمد خیابانی در کجای تاریخ ایران ایستاده است؟

♦️ نگاهی به تاریخ معاصر ایران
اگرچه تاریخ یک پدیده رو به آینده نیست که تغییر کند، اما قضاوت‌های تاریخی مثل جامعه دستخوش تغییرات شگرف می‌شوند. و شخصیت‌های تاریخی مثل شیخ محمد خیابانی از منظر قضاوت‌های تاریخی تغییر می‌کنند. در تاریخ معاصر ایران شیخ و شاه بسیار تلاش کردند که یا شخصیت‌های تاریخی را مصادره نمایند و یا با برچسب‌هایی ناچسب بپرورانند یا براندازند.
مثلا تلاش شیخ برای مصادره شخصیت‌هایی مثل شیخ محمد خیابانی یا میرزا کوچک‌خان و یا مدرس از این سنخ است. شخصیت‌های برجسته تاریخی که هیچ سنخیتی با افکار قرون وسطایی و مشی دجالانه آخوندی نداشته و ندارند. از آن‌سو شاه‌پرستان مرتجع نیز تلاش دارند دیکتاتوری مثل رضاخان میرپنج را به عنوان شخصیت تاثیرگذار و مترقی جا بزنند. از همین روست که بازخوانی تاریخ و به‌خصوص سرگذشت شخصیت‌های تاریخی یک ضرورت ملی است.
▫️ شیخ محمد خیابانی: صدایی برای استقلال و آزادی
شیخ محمد خیابانی در آخرین نطق‌اش چنین گفته بود:
«ما با اصول رادیکالیسم، ایران را تجدید بنا خواهیم نمود، ما می‌گوئیم حاکمیت دموکراسی باید در سراسر ایران جاری باشد. اهالی ایالات و ولایات باید رأی خود را آزادانه اظهار دارند برای مدافعه این حق، آخرین مرحله مردن است و مردن در این راه را ما بر زندگی بی‌شرمانه ترجیح می‌دهیم.»
شیخ محمد خیابانی، سال ۱۲۵۹ شمسی در خامنه از توابع شبستر به‌دنیا آمد. بعدها به تبریز آمده و مدتی در مدرسه «طالبیه» تبریز به تحصیل پرداخت.
زندگی خیابانی پس از پیروزی انقلاب مشروطه در سال ۱۲۸۵ شمسی، با تأسیس انجمن ایالتی در تبریز، وارد مرحله تازه‌ای گردید و در جریان محاصره تبریز، در دفاع از شهر نقش مهمی ایفا کرد. در زمان خیابانی اوضاع ایران، به خاطر دخالت‌های خارجی از جمله روسیه، انگلیس و آلمان، آشفته بود.
پس از خلع محمدعلی شاه از سلطنت، خیابانی در سی سالگی به عنوان نماینده مردم تبریز راهی دوره دوم مجلس شورای ملی شد.

👈 اینجا بخوانید