🔴 فساد حکومتی
- پول ۵۶ میلیون بشکه نفت کجاست؟

در حالی که مردم ایران با بحران گرانی و کاهش قدرت خرید دست‌وپنجه نرم می‌کنند، یک سؤال بزرگ درباره سرنوشت ده‌ها میلیون بشکه نفت مطرح شده است.
نامشخص بودن سرنوشت ۵۶ میلیون بشکه نفت صادر شده، بار دیگر مسئله فساد در حکومت را مطرح کرده است.
این فقط یک پرونده نفتی نیست؛ روایتی از ساختاری است که در آن، ثروت ملی بدون نظارت کافی مدیریت می‌شود. کلیپ را ببنید و قضاوت کنید.
#فساد #نفت #رژیم_ولایت_فقیه


▫️▫️▫️

🔴 شکاف در جناحین حاکمیت بر سر تنگه در ایران

♦️ شکاف باندهای حکومتی بر سر تنگه هرمز؛ انشقاق در قدرت
در هفته‌های اخیر، اختلاف‌نظر میان دو جناح اصلی سیاست ایران بر سر آینده تنگه هرمز به‌روشنی آشکار شده است. این اختلاف از اظهارات حسن روحانی درباره مذاکره و جنگ آغاز شد و تا انتقاد تند روزنامه کیهان به توافق با عمان ادامه یافت.

▫️ جرقه اختلاف؛ اظهارات حسن روحانی درباره تنگه هرمز
حسن روحانی رئیس‌جمهور پیشین ملایان در دیدار با گروهی از مدیران دولت‌های یازدهم و دوازدهم، در نهم شهریور ۱۴۰۵، درباره جنگ و مذاکره سخن گفت. به گزارش وانانیوز، او بر پایان جنگ تأکید کرد و هم‌زمان گفت ایران باید برای احتمال ادامه درگیری نیز آماده دفاع باشد. روحانی همچنین دوگانه‌سازی میان نیروهای مسلح و دیپلماسی را نقد کرد و مذاکره را در کنار توان دفاعی، ابزار حفظ منافع کشور دانست.
این اظهارات بلافاصله با واکنش‌های تندی روبه‌رو شد. به نوشته فرارو، بخشی از انتقادها حول این محور بود که روحانی «چه‌کاره است» که چنین سخنانی را مطرح می‌کند. روزنامه کیهان نیز به مواضع روحانی و محمد خاتمی درباره جنگ حمله کرد و آن را تکرار یک خطا دانست.
به گزارش روزنو، روحانی درباره تنگه هرمز نیز موضعی متفاوت از جریان تندرو ابراز کرد و خواستار آن شد که این آبراه به میدان جنگ تبدیل نشود. این سخنان، به گفته ناظران، زمینه‌ساز دور تازه‌ای از تقابل جناحی درباره تنگه هرمز شد.

▫️ طرح مجلس برای مدیریت تنگه هرمز و رویکرد اصولگرایان
در همین بازه، کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس به‌طور جدی وارد بحث مدیریت تنگه هرمز شده است. به گزارش جوان آنلاین، طرح‌های مختلف نمایندگان درباره این موضوع تجمیع و در قالب یک طرح جامع تدوین شده و اکنون آماده ورود به صحن علنی مجلس است. عصرایران نیز از جزئیات طرح یازده‌بندی مجلس برای کنترل تنگه هرمز خبر داده است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 بسته‌شدن مرز افغانستان و پاکستان و تاثیر آن روی کشاورزان ایرانی

♦️ بسته‌شدن مرز افغانستان و پاکستان؛ زیان پنهانی که دامان کشاورزان ایرانی را گرفت
بسته‌شدن مرز افغانستان و پاکستان که نزدیک به یک سال است ادامه دارد، تنها گریبان‌گیر تجار این دو کشور نشده و پیامدهای آن به‌طور غیرمستقیم به کشاورزان و صادرکنندگان محصولات کشاورزی ایران نیز رسیده است. جابه‌جایی مسیرهای تجاری منطقه به سمت خاک ایران، فشار سنگینی بر گذرگاه‌های شرقی کشور وارد کرده و همین موضوع، از چند جهت متفاوت، به زیان کشاورزان ایرانی تمام شده است.

▫️ بسته‌شدن مرز افغانستان و پاکستان و فشار مضاعف بر گذرگاه‌های شرقی ایران
پس از تعطیلی طولانی‌مدت گذرگاه‌هایی مانند تورخم و چمن، بخش بزرگی از تجارت خارجی افغانستان به‌ناچار از مسیر خاک ایران دنبال شده است. به گزارش خبرگزاری تسنیم، در گزارشی با عنوان «سازمان ملل: ایران به مسیر اصلی تجارت افغانستان تبدیل شده است»، اکنون بخش عمده واردات و صادرات افغانستان از طریق ایران انجام می‌شود.
این جابه‌جایی مسیر، بار سنگینی بر دوش گمرک‌های مرزی ایران گذاشته است. بر اساس گزارش سایت دیپلماسی ایرانی با عنوان «قفل کامیون‌ها در مرز»، در گذرگاه میرجاوه پاکستان تنها روزانه حدود ۲۵۰ کامیون از ایران را می‌پذیرد و در دوغارون نیز بیش از هزار و ۵۰۰ کامیون معطل مانده‌اند رانندگان برای عبور کالا گاه یک تا دو هفته در پشت مرز منتظر می‌مانند.
این معطلی طولانی مستقیماً به کامیون‌های حامل محصولات کشاورزی نیز رسیده است. سایت خبری کارنا در گزارشی با عنوان «معطلی یک‌ماهه کامیون‌های ایرانی پشت مرز» نوشته است که در مرز ریمدان، دوغارون و پلدشت توقف طولانی‌مدت ادامه دارد و در ریمدان به‌تنهایی دو هزار و ۲۴۹ کامیون در صف صادرات قرار گرفته‌اند.

▫️ صف‌های طولانی و خطر فساد محصولات فسادپذیر کشاورزی
طولانی‌شدن صف‌های مرزی برای محصولات فسادپذیر کشاورزی، مانند میوه و تره‌بار، اهمیتی دوچندان دارد؛ زیرا هر روز تأخیر به معنای افت کیفیت و کاهش ارزش بازاری محصول است. مشرق‌نیوز در گزارشی با عنوان «زنگ خطر صف طولانی کامیون‌ها در مرز» تأکید کرده که طولانی‌شدن فرآیند ترخیص، خطر متروکه‌شدن کالا را افزایش می‌دهد و هزینه‌های انبارداری را بالا می‌برد.
کمبود زیرساخت حمل سرد نیز این مشکل را تشدید کرده است. خبرگزاری ایسکانیوز در گزارشی با عنوان «صادرات محصولات کشاورزی در خطر؛ وعده‌های بر زمین مانده برای نوسازی ناوگان یخچالی» نوشته است که فرسودگی ناوگان و کمبود کانتینر یخچالی، صادرات محصولات کشاورزی کشور را تهدید می‌کند و حتی نوسان چند ساعته دمای سردخانه یا کانتینر می‌تواند خسارت سنگینی به بار وارد کند که هزینه آن نهایتاً بر عهده صادرکننده است

👈 اینجا بخوانید

🔴 قدرت‌نمایی نمایشی؛ پشت صحنه یک نمایش پرهزینه چیست؟

♦️ چرا حکومت ایران در برابر بحران‌های انباشته، به نمایش اقتدار و تبلیغات گسترده روی آورده است؟
قدرت‌نمایی نمایشی حکومت ایران در مناطق مختلف کشور از جمله در تهران و سیستان و بلوچستان چه هدفی را دنبال می‌کند؟ در سیستان و بلوچستان، هم‌زمان با ادامه مشکلات معیشتی و زیرساختی، حکومت برگزاری برنامه‌های تبلیغاتی و پرزرق‌وبرق را دنبال می‌کند. این برنامه‌ها در شرایطی برگزار می‌شوند که مشکلات آب، برق، سوخت و گرانی همچنان بخش مهمی از زندگی مردم منطقه را تحت تأثیر قرار داده است.
تصاویر و گزارش‌های منتشرشده از این برنامه‌ها، حضور نیروهای حکومتی، بسیجی و هواداران نظام را نشان می‌دهد. فضای تبلیغاتی این مراسم نیز تلاش می‌کند تصویری از انسجام و اقتدار حکومت ارائه کند. این قدرت‌نمایی نمایشی در شرایطی رخ می‌دهد که مطالبات اقتصادی و اجتماعی مردم همچنان پابرجاست. فاصله میان تبلیغات رسمی و واقعیت زندگی شهروندان، یکی از ویژگی‌های برجسته این صحنه‌هاست.
سیستان و بلوچستان سال‌هاست با مشکلات گوناگون اقتصادی و زیرساختی دست‌وپنجه نرم می‌کند. مسئله آب، تأمین برق و سوخت و افزایش هزینه‌های زندگی، فشار بیشتری بر خانوارهای منطقه وارد کرده است. در چنین فضایی، حکومت به جای آنکه تصویر مشکلات را در کانون تبلیغات خود قرار دهد، صحنه‌هایی از حضور سازمان‌یافته نیروهای خود را به نمایش می‌گذارد.

▫️ قدرت‌نمایی نمایشی برای چه کسانی است؟
مخاطب این نمایش‌ها فقط افکار عمومی نیست. بخش مهمی از پیام آن‌ها متوجه بدنه حکومتی و نیروهای وابسته به نظام است. لازم به یادآوری که روز شنبه ۲۱ شهریورماه ۱۴۰۵ نیروهای سرکوبگر حکومتی با ضربه سخت و سنگینی از جانب رزمندگان آزادیخواه مواجه شدند و روحیه نیروهای مزدور و سرکوبگر را به‌شدت تحت‌تاثیر قرار داده است.
حال حکومت ایران با نمایش گسترده نیروهای خود می‌کوشد نشانه‌هایی از آمادگی و کنترل اوضاع ارائه دهد. این اقدام می‌تواند برای حفظ روحیه نیروهایی باشد که با فشارهای اجتماعی و سیاسی موجود روبه‌رو هستند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 سرکوب معترضان؛ چرا رادان دوباره خط‌ونشان می‌کشد؟

♦️ تهدیدهای تازه رادان در آستانه سالگرد ۱۴۰۱؛ نمایش قدرت یا هراس از بازگشت خیابان؟
سرکوب معترضان و ادبیات «شرایط جنگی» پاسدار احمدرضا رادان حاکی از شرایطی است که حکومت ایران برای مهار جامعه نیاز به تهدید و ارعاب دارد. احمدرضا رادان، فرمانده انتظامی حکومت ایران، بار دیگر معترضان را تهدید کرد. او از آماده‌باش کامل نیروهای پلیس برای برخورد با مخالفان خبر داد. رادان همچنین از ادامه برخورد با افرادی سخن گفت که حکومت آنان را «همکار دشمن» یا «کودتاگر» می‌نامد.
پاسدار رادان اعتراضات را با ادبیات امنیتی و نظامی توصیف کرد. او گفت نیروهای انتظامی در برخورد با افرادی که حکومت آنان را تهدید امنیتی می‌داند، «رودربایستی» نخواهند داشت.
رادان همچنین از بازداشت بیش از ۶ هزار نفر در ارتباط با اعتراضات خبر داد. او بدون ارائه جزئیات روشن درباره وضعیت این افراد، بر ادامه رصد و برخورد امنیتی تأکید کرد.
این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که حکومت ایران همچنان از مفهوم «شرایط جنگی» برای توجیه اقدامات امنیتی استفاده می‌کند. در این چارچوب، حکومت اعتراض داخلی را به تهدید خارجی پیوند می‌زند.
چنین رویکردی، مرز میان اعتراض و اتهام امنیتی را بیش از گذشته کم‌رنگ می‌کند. در نتیجه، منتقدان و معترضان ممکن است با اتهام‌هایی مواجه شوند که مجازات‌های سنگین‌تری به دنبال دارد.
توقیف اموال؛ سرکوب معترضان فقط به بازداشت محدود نیست
هم‌زمان با تهدیدهای رادان، دستگاه قضایی حکومت ایران از اقدامات گسترده مالی علیه متهمان پرونده‌های امنیتی خبر داده است. بر اساس اطلاعات منتشرشده، ۲۴۰ مورد از اموال و املاک افراد توقیف‌شده است. همچنین ۱۸۲ حساب بانکی مسدود شده است.
دستگاه قضایی همچنین از انجام بیش از ۲ هزار استعلام از بانک مرکزی درباره حساب‌های متهمان خبر داده است. این اقدامات نشان می‌دهد سرکوب معترضان تنها در بازداشت و برخورد خیابانی خلاصه نمی‌شود. فشار قضایی می‌تواند دارایی، حساب بانکی و وضعیت اقتصادی خانواده‌های متهمان را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
از نگاه حقوق بشری، برخورد امنیتی با اعتراضات زمانی نگران‌کننده‌تر می‌شود که نهادهای مختلف حکومت به صورت هم‌زمان وارد عمل شوند. در چنین شرایطی برای سرکوب گسترده‌تر، پلیس وظیفه برخورد امنیتی را دنبال می‌کند. دستگاه قضایی نیز ابزارهای قضایی و مالی را به کار می‌گیرد.

▫️ چرا نام ۱۴۰۱ دوباره اهمیت پیدا کرده است؟
خیزش ۱۴۰۱ یکی از گسترده‌ترین اعتراضات سراسری در تاریخ حکومت ایران بود. اعتراضات پس از جان‌باختن مهسا ژینا امینی آغاز شد و به شهرهای مختلف کشور گسترش یافت. زنان و جوانان نقش برجسته‌ای در این اعتراضات داشتند. شعارها نیز در بسیاری از نقاط، مستقیماً ساختار سیاسی حکومت مستبد ایران را هدف قرار داد.
اکنون نزدیک شدن به سالگرد آغاز آن خیزش، بار دیگر توجه افکار عمومی را به وضعیت امنیتی کشور جلب کرده است. در چنین فضایی، افزایش تهدیدهای مقام‌های انتظامی می‌تواند نشانه تلاش حکومت برای ایجاد فضای ترس باشد. رادان نیز با تأکید بر آماده‌باش پلیس، پیام روشنی درباره آمادگی نیروهای امنیتی برای برخورد با اعتراضات ارسال کرده است.
با این حال، تهدیدهای رسمی الزاماً به معنای پایان اعتراض اجتماعی نیست. تجربه اعتراضات سال‌های گذشته نشان داده است که نارضایتی‌های اجتماعی تنها با برخورد امنیتی از میان نمی‌روند.

▫️ عربده‌کشی یا نمایش قدرت؟
از منظر اجتماعی، سخنان رادان را باید در چارچوب رابطه حکومت با جامعه معترض بررسی کرد. حکومت به جای پذیرش حق اعتراض، همچنان اعتراض را در قالب تهدید امنیتی تعریف می‌کند. استفاده از واژه‌هایی مانند «کودتاگر» و «همکار دشمن» نیز همین رویکرد را نشان می‌دهد. این ادبیات، شهروند معترض را از جایگاه یک فرد دارای حق اعتراض خارج می‌کند.


👈 اینجا بخوانید