🔴 بررسی نقش جریان سلطنت طلب در قیام ۱۴۰۱

♦️ چه کسی به قیام مردم خنجر زد؟
در سالگرد قیام ۱۴۰۱ هستیم؛ قیامی که با قتل مهسا امینی توسط نیروهای سرکوبگر آغاز شد. و به‌سرعت کلیت نظام را نشانه گرفت. در آن روزها که جوانان ما در کف خیابان سینه سپر می‌کردند، رژیم فقط از گلوله و ساچمه استفاده نکرد، بلکه یک «ترمز دستی» و یک «اسب تروا» را هم وارد میدان کرد. این اسب تروآ که بود و چه سرنوشتی پیدا کرد؟
بگذارید همین‌جا یک حقیقت تاریخی را روشن کنیم: «نه شاه، نه شیخ» عامل تفرقه نبود، بلکه واکسن ضد استبداد و تنها شاخص عبور از دیکتاتوری بود!
شما از اتحاد حرف می‌زنید؟ اتحاد با چه کسی؟ با جریانی که وارث ساواک است؟ ما در قیام ۱۴۰۱ با یک «سرقت شیادانه» روبه‌رو بودیم. در حالی که کانون‌های شورشی و جوانان ما در کف خیابان خون می‌دادند، جریانی با لایک‌های رباتیک و دلارهای اسپانسرها وارد شد تا قیام را از «کف خیابان» به «استودیوهای تلویزیونی» و هشتگ‌های مجازی منتقل کند.
رژیم خامنه‌ای در لبه پرتگاه بود، اما بچه شاه با پروژه «وکالت می‌دهم» چه کار کرد؟ به مردم گفت به جای سازماندهی و جنگ با پاسداران، بروید در خانه بنشینید و روی گوشی‌هایتان به من وکالت بدهید! این یک خنجر زهرآلود از پشت به قیام ۱۴۰۱ بود. این پروژه، انرژی متراکم یک ملت تشنه‌ی سرنگونی را مهار کرد و دقیقاً به جیب رژیم و ماشین سرکوب ریخت.

▫️ استراتژی جریان سلطنت برای مقابله با رژیم!
خشونت پرهیزی بزرگ‌ترین دروغ و کثیف‌ترین شارلاتانیسمِ سیاسیِ دهه‌های اخیر بود! اولاً، خشونت‌پرهیزیِ بچه شاه برای چه کسی بود؟ برای جوانی که چشمش با ساچمه کور می‌شد؟ نه! این نسخه، یک «کادوی آرام‌بخش و یک امان‌نامه» برای وحوش سپاه و پاسداران جنایتکار بود.
بچه شاه به سپاه پیام داد که «مردم با شما کاری ندارند، من هم شما را منحل نمی‌کنم!» یعنی می‌خواست اسکلت ماشین کشتار رژیم را حفظ کند تا فردا بشود چماق دست خودش.
ثانیاً، کدام ریزش؟! کدام ۵۰ هزار پاسدار؟! دیدید که همین چند وقت پیش، خودش با خفت جلوی دوربین‌های غربی اعتراف کرد که «هیچ ارتباطی با فرماندهان نداشته و کل ماجرا فقط چند پیامِ دایرکت در اینستاگرام بوده است!»
این جریان یک «حباب توخالی» است. لشکری جز ربات‌های فیک ندارند. به قول خبرگزاری رویترز، او یک «بیکار حباب‌نشین» است. وقتی شما در میدان عمل نیروی از جان‌گذشته نداشته باشی، مجبور می‌شوی با دروغ «۵۰ هزار پاسدار کیوآردار» به مردم سراب بفروشی.

▫️ چگونه مدعی خشونت‌پرهیز خواستار مداخله نظامی بیگانه شد؟
رسیدن از سیاست خشونت پرهیزی به حمایت از جنگ خارجی یک چرخش نبود، این «عریان‌شدن ذات فاشیسم موروثی و پروژه استعماری» بود!
شما تناقض را ببینید؛ وقتی جوان ما در خیابان با دست خالی با یگان ویژه می‌جنگید، بچه شاه می‌گفت «خشونت به خرج ندهید!». اما وقتی پای آمریکا به میان آمد، ناگهان التماس کرد که بمب روی سر همین مردم و زیرساخت‌های ایران بریزند! چرا؟

👈 اینجا بخوانید

🔴 فقر کارگران؛ روایتی از بحران معیشت در مناطق فقیرنشین

♦️ نان گرفتن نسیه و صف کشیدن برای خرید ضایعات مرغ
فقر کارگران در جنوب تهران به حذف گوشت، خرید ضایعات مرغ، نسیه‌شدن نان و سقوط فروش مغازه‌ها رسیده است. در محله‌های جنوبی تهران، فقر دیگر فقط یک شاخص اقتصادی نیست. این واقعیت را می‌توان در صف نان، مغازه‌های خلوت و سفره‌های کوچک‌تر دید. از خیابان مختاری تا شوش و دروازه‌غار، بسیاری از خانوارهای کارگری با کاهش قدرت خرید روبه‌رو هستند. درخواست نسیه نیز در این محله‌ها بیشتر شده است. با این حال، کاسبان خرد دیگر توان پذیرش این بار را ندارند. روایت فروشندگان و مشتریان، تصویری روشن از فشار اقتصادی بر زندگی روزمره ارائه می‌دهد.

▫️ فقر کارگران در میان اعداد تورم
داده‌های ارائه‌شده در رسانه‌های حکومتی از شدت گرفتن فشار تورمی بر خانوارها حکایت دارد. بر اساس این آمار، تورم نقطه‌به‌نقطه خانوارها در مردادماه به ۸۹ درصد رسیده است. شاخص قیمت مصرف‌کننده نیز در همین ماه ۳.۴ درصد افزایش یافته است.
تورم سالانه نیز به ۶۹.۹ درصد رسیده است. فشار اقتصادی برای دهک‌های پایین بیشتر گزارش شده است. تورم سالانه دهک دوم ۷۸.۳ درصد اعلام شده است. این رقم برای دهک دهم ۷۶.۶ درصد بوده است. در گروه خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها، تورم نقطه‌به‌نقطه به ۱۲۷.۵ درصد رسیده است. چنین ارقامی زمانی معنا پیدا می‌کنند که به زندگی روزمره مردم برگردیم.
در خیابان مختاری، مشتریانی دیده می‌شوند که برای خرید مواد غذایی درخواست نسیه دارند. برخی برای گوشت، مرغ و غذای آماده نیز توان پرداخت نقدی ندارند. در سوی دیگر، فروشنده‌ای قرار دارد که سرمایه محدودی دارد و باید همان پول را دوباره صرف خرید کالا کند. زندگی کارگران در این شرایط سخت‌تر و فقر کارگران برجسته‌تر دیده می‌شود.

▫️ وقتی بازار محله دیگر توان نسیه ندارد
صاحب یک جگرکی از کاهش شدید مشتریان می‌گوید. او توضیح می‌دهد که افزایش قیمت‌ها درآمد کسب‌وکارش را کاهش داده است. در نهایت نیز روی شیشه مغازه اعلام کرده که دیگر نسیه نمی‌فروشد. سوپری محله نیز با همین مشکل روبه‌روست. قیمت کالاها به سرعت افزایش پیدا می‌کند. فروشنده نمی‌تواند با سرمایه قبلی، همان مقدار کالا را دوباره خریداری کند. مشتریان نیز پس از پرسیدن قیمت، گاهی بدون خرید مغازه را ترک می‌کنند.
در نانوایی شرایط متفاوت است. نان همچنان آخرین کالای قابل دسترس برای بسیاری از خانوارها است. با این حال، حتی خرید نان نیز در مواردی به نسیه رسیده است. شاطر محله می‌گوید بسیاری از مردم نان می‌برند و توان پرداخت آن را ندارند. این روایت‌ها نشان می‌دهد فقر کارگران فقط مصرف کالاهای گران را محدود نکرده است. این فشار، مناسبات اقتصادی میان مردم یک محله را نیز تغییر داده است.

▫️ فقر کارگران و حذف تدریجی گوشت از سفره
قصابی‌های این مناطق یکی از روشن‌ترین نشانه‌های کاهش قدرت خرید مردم را نشان می‌دهند. یکی از فروشندگان می‌گوید میزان خرید مشتریان به شکل محسوسی کاهش یافته است. خانواده‌ای که پیش‌تر چند مرغ می‌خرید، اکنون تعداد بسیار کمتری خریداری می‌کند. برخی مشتریان نیز برای خرید مرغ و گوشت درخواست نسیه دارند. فروشندگان قدیمی گاهی این درخواست‌ها را می‌پذیرند. اما افزایش بدهی‌ها، ادامه این کار را دشوار کرده است.

👈 اینجا بخوانید