🔴 خاوران؛ خانواده‌های اعدام‌شدگان ۶۷ گل‌های خود را پشت در گذاشتند

♦️ خاوران، جمعه‌ای دیگر پشت درهای بسته؛ یاد جان‌باختگان تابستان ۶۷ در سوم مهر
خاوران بار دیگر شاهد ایستادگی خانواده‌هایی شد که هیچ‌گاه از یادکرد عزیزانشان دست نکشیده‌اند. روز جمعه سوم مهرماه ۱۴۰۵، جمعی از خانواده‌های زندانیان سیاسی اعدام‌شده در کشتار تابستان ۱۳۶۷ با حضور در اطراف گورستان خاوران، یاد جان‌باختگان خود را گرامی داشتند. اما بار دیگر درهای این گورستان به روی آنان بسته ماند و از ورودشان جلوگیری شد. با این حال، خانواده‌ها گل‌های خود را پشت همان درهای بسته گذاشتند و مراسم یادبود را همان‌جا برگزار کردند.

▫️سوم مهر در خاوران؛ گل‌ها پشت درهای بسته
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، خانواده‌های دادخواه در همین روز از طریق شبکه‌های اجتماعی اعلام کردند که بار دیگر با موانع ورود به محل دفن عزیزانشان روبه‌رو شده‌اند. آن‌ها برای حضور در خاوران و برگزاری مراسم یادبود به این محل مراجعه کرده بودند، اما با درهایی بسته مواجه شدند که هر سال، بار دیگر، پیش رویشان قرار می‌گیرد.

👈 اینجا بخوانید

🔴 وزیر خارجه کانادا: در کنار مردم ایران و علیه سرکوب رژیم ایران ایستاده‌ایم

♦️ کانادا: سرکوب مردم ایران و تهدید کشتیرانی در هرمز را محکوم می‌کنیم
وزیر خارجه کانادا در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، ضمن حمایت از مردم ایران، سرکوب و نقض حقوق‌ بشر توسط رژیم ایران را محکوم کرد و این رژیم را تهدیدی جدی برای صلح و امنیت منطقه دانست.
آنیتا آناند، وزیر خارجه کانادا، در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تأکید کرد که کشورش در کنار مردم ایران ایستاده است.
او گفت: «ما قاطعانه در کنار مردم ایران، علیه سرکوب و برای حقوق ‌بشر، کرامت انسانی و خواسته‌های آن‌ها برای زندگی بهتر ایستاده‌ایم.»

👈 اینجا بخوانید

🔴 اقتصاد سیاسی ایران و مسئله تغییر؛ آیا جابه‌جایی قدرت بدون دگرگونی ساختار اقتصادی ممکن است؟ – فصل چهل و یکم

♦️ چرا راهبرد تغییر سیاسی باید از شناخت شبکه ذی‌نفعان و منطق بقای ساختار موجود آغاز شود؟
در تاریخ، ساختمان‌هایی وجود دارند که ظاهرشان تغییر کرده، اما پی‌هایشان دست‌نخورده باقی مانده است. پس از سقوط یک حکومت، ممکن است پرچم‌ها عوض شوند، مدیران جابه‌جا شوند و قوانین تازه نوشته شوند، اما شبکه مالکیت و منافع همچنان همان نظم پیشین را بازتولید کند. این تجربه تاریخی برای اقتصاد سیاسی ایران هشدار مهمی دارد: تغییر سیاسی بدون تغییر رابطه قدرت و اقتصاد می‌تواند به بازسازی همان ساختار در قالبی تازه منجر شود.
در مقاله قبلی پرسیدیم آیا اقتصاد سیاسی ایران اصلاح‌پذیر است. اکنون باید پرسش را یک گام جلوتر ببریم. اگر ساختار موجود در برابر اصلاحات بنیادی مقاومت می‌کند، آیا راهبردهای تغییر سیاسی می‌توانند بدون شناخت اقتصاد سیاسی آن موفق شوند؟

▫️ سیاست بدون اقتصاد سیاسی، در دام ایدئولوژی
هر راهبرد سیاسی که فقط بر شکل حکومت، انتخابات، جناح‌ها یا شخصیت‌های سیاسی تمرکز کند، بخشی از واقعیت ایران را کنار می‌گذارد.
ساختار قدرت فقط در نهادهای رسمی دیده نمی‌شود. قدرت اقتصادی نیز در مالکیت، اعتبار، بودجه، قرارداد، انرژی، ارز، زمین و دسترسی به بازارها حضور دارد.
مهرداد وهابی در چارچوب «سرمایه‌داری سیاسی» دقیقاً بر همین پیوند تأکید می‌کند. در این چارچوب، قدرت سیاسی می‌تواند دسترسی به ثروت، بازار، قرارداد، مجوز و فرصت اقتصادی را تعیین کند. بنابراین دولت رسمی تنها بازیگر اقتصاد نیست. شبکه‌های برخوردار از قدرت نیز می‌توانند منابع اقتصادی را کنترل کنند.
این دیدگاه یک نتیجه مهم دارد: اگر ساختار سیاسی تغییر کند، اما سازوکار تخصیص امتیاز تغییر نکند، اقتصاد سیاسی گذشته می‌تواند درون نظم جدید بازسازی شود.

▫️ مسعود نیلی و مسئله‌ای فراتر از سیاست‌گذاری
دیدگاه مسعود نیلی از زاویه دیگری به همین شکاف نزدیک می‌شود. او در بحث اصلاحات ساختاری، میان پیش‌نیاز فنی و پیش‌نیاز سیاسی تفاوت می‌گذارد. از نظر او، طراحی اصلاحات اقتصادی به ظرفیت کارشناسی و بوروکراتیک نیاز دارد، اما اجرای آن به پشتیبانی سیاسی نیازمند است.
این تمایز برای بحث ما بسیار مهم است.

👈 اینجا بخوانید