🔴 ۱۰اکتبر؛ روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام و چالش مرگبار ولایت فقیه
۱۸ مهر, ۱۴۰۵
ده اکتبر، روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام، یادآور یکی از مهم‌ترین چالش‌های حقوق بشری در جهان معاصر است؛ مجازاتی که بخش بزرگی از جهان آن را کنار گذاشته، اما در ایران همچنان به‌عنوان ابزار بقای یک نظام سرکوبگر به کار گرفته می‌شود. در حالی به این روز جهانی نزدیک می‌شویم که ایران با جهشی بی‌سابقه در شمار اعدام‌ها، نگاه جامعه جهانی را به فاجعه حقوق بشر در سایه دیکتاتوری ولایت فقیه جلب کرده است.
وضعیت اعدام‌ها در ایران
بر اساس گزارش سازمان عفو بین‌الملل، تا پایان سال ۲۰۲۴ بیش از ۱۴۵ کشور در جهان مجازات اعدام را لغو کرده‌اند یا عملاً آن را اجرا نمی‌کنند. اما در همان سال، جمهوری اسلامی به تنهایی بیش از ۶۰ درصد کل اعدام‌های ثبت‌شده در جهان را انجام داده است. در حالی که روند جهانی به سوی لغو و توقف اعدام پیش می‌رود، رژیم ایران مسیر معکوس را در پیش گرفته است؛ مسیر مرگ، ترس و بقای استبداد.
اما رژیم در یک سال گذشته بالاترین شمار اعدام‌های سیاسی بعد از سال ۱۳۶۷ را در پرونده خود ثبت کرد.
شمار اعدام‌های ثبت‌شده در سال ۱۴۰۴ ایرانی (۲۰ مارس ۲۰۲۵ تا ۱۹ مارس ۲۰۲۶) به ۲۶۵۷ رسید. ۱۷۳۰ مورد، یعنی دوسوم اعدام‌ها، به ۵ ماه مهر تا بهمن، یعنی ماه‌های قبل و بعد از قیام دی‌ماه تعلق دارد. شمار اعدام‌ها در سال ۱۴۰۴ حدود ۱۳۰ درصد بیشتر از سال ۱۴۰۳ (۱۱۵۹ اعدام)، ۲۲۶ درصد بیشتر از سال ۱۴۰۲ (۸۱۵ اعدام) و ۲۸۰ درصد بیشتر از ۱۴۰۱ (۶۹۹ اعدام) است....


👈بیشتر بخوانید

🔴 آمریکا خواستار پایان حمایت رژیم ایران از حوثی‌ها شد

♦️ واشنگتن خواستار توقف حملات حوثی‌ها و پایان حمایت نظامی و مالی تهران از این گروه شد.
آمریکا از حوثی‌های یمن خواست حملات خود علیه عربستان سعودی و دولت رسمی یمن را متوقف کنند و هم‌زمان از رژیم ایران خواست پشتیبانی از این گروه را به‌طور کامل پایان دهد. جف بارتوس، سفیر آمریکا در سازمان ملل در امور مدیریت و اصلاحات، در نشست شورای امنیت درباره یمن گفت واشنگتن به‌شدت نگران تشدید حملات حوثی‌ها، از جمله حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی و فرودگاه‌هاست.
بارتوس با اشاره به نقش تهران در حمایت از این گروه گفت حوثی‌ها به‌عنوان ابزاری برای تهدید آزادی کشتیرانی، تضعیف ثبات منطقه و ایجاد ناامنی برای غیرنظامیان عمل می‌کنند. او تأکید کرد آمریکا در کنار عربستان سعودی و دولت رسمی یمن برای دفاع از حاکمیت و امنیت آن‌ها ایستاده است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 حضور جوانان در خیابان چرا به نگرانی مقام‌های انتظامی تبدیل شده است؟

♦️ آخرین پناه معاشرت، چرا به مسئله امنیتی بدل می‌شود؟
اظهارات اخیر رئیس پلیس نظارت بر اماکن عمومی تهران بزرگ درباره خیابان‌های سنایی و ایرانشهر و توصیف این دو خیابان به‌عنوان محل «دور دور پیاده‌ها»، بحث‌هایی را درباره نحوه حضور شهروندان در فضاهای عمومی به وجود آورده است؛ اینکه آیا خیابان صرفاً محلی برای عبور از نقطه‌ای به نقطه دیگر است یا اینکه خود می‌تواند مقصدی برای حضور، معاشرت و تجربه زندگی شهری باشد؟ اظهارات سرکوبگرانه این مقام انتظامی با واکنش جدی مردم در فضای مجازی مواجه شد.
موضوع حضور جوانان در خیابان باعث نگرانی نیروهای سرکوب و امنیتی شده است به‌نحوی که از حضور جوانان در خیابان ابراز وحشت و نگرانی دارند. خیابان‌های تهران بار دیگر به موضوع بحث درباره زندگی اجتماعی و حدود آزادی شهروندان تبدیل شده‌اند. اظهارات اخیر سرهنگ علی رفیعی رئیس پلیس نظارت بر اماکن عمومی تهران بزرگ، درباره حضور جوانان در خیابان‌های سنایی و ایرانشهر، پرسش مهمی را مطرح می‌کند: چرا قدم‌زدن و معاشرت جوانان باید حساسیت نهادهای انتظامی را برانگیزد؟
در شرایطی که فشارهای اقتصادی، محدودیت‌های اجتماعی و نگرانی از آینده بر زندگی نسل جوان سایه انداخته‌اند، حضور در فضای عمومی معنایی فراتر از یک تفریح ساده دارد. این حضور می‌تواند نشانه نیاز به ارتباط اجتماعی، استقلال فردی و برخورداری از زندگی عادی باشد.

▫️ حضور جوانان در خیابان؛ مسئله‌ای فراتر از رفت‌وآمد
به گزارش خبرآنلاین، مهدی قوامی‌پور، جامعه‌شناس، در بررسی پدیده «دور دور پیاده‌ها» می‌گوید خیابان صرفاً مسیری برای رسیدن به مقصد نیست. به اعتقاد او، شهروندان در خیابان یکدیگر را می‌بینند، معاشرت می‌کنند و بخشی از زندگی اجتماعی خود را تجربه می‌کنند.
با این حال، هنگامی که مقام‌های رسمی سرکوب، حضور جوانان در خیابان را با عنوان‌هایی مانند «دور دور» توصیف می‌کنند، بحث از یک رفتار روزمره به مسئله‌ای درباره تعریف نظم عمومی کشیده می‌شود. پرسش اساسی این است که چه نهادی تعیین می‌کند شهروندان چگونه و با چه هدفی در فضای عمومی حضور داشته باشند؟

▫️ چرا حضور جوانان در خیابان حساسیت‌برانگیز می‌شود؟
از دیدگاه جامعه‌شناسی، خیابان تنها یک فضای فیزیکی نیست. این فضا محل برخورد سبک‌های زندگی، شکل‌گیری روابط اجتماعی و نمایش تفاوت‌های نسلی است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 موضوعی بی‌سابقه در ۳۰ سال اخیر؛ بازار میوه آشفته و جیب مردم خالی‌تر از همیشه

♦️ بازار میوه در رکود؛ وقتی گرانی میوه را از سفره خانوارها حذف می‌کند
بازار میوه در مهر ۱۴۰۵ با رکودی عمیق روبه‌رو است. قیمت‌ها در یک سال حدود دو برابر شده و سبد خرید خانوارها کوچک‌تر شده است. رکود، هم مصرف‌کننده و هم فروشنده را تحت فشار گذاشته است. میوه جزو اقلام ضروری سلامت و معیشت است. اما بخش بزرگی از مردم دیگر توان خرید آن را ندارند.

▫️ تورم میوه؛ قیمت‌ها در یک سال دو برابر شد
آمارهای رسمی شهریور ۱۴۰۵ نشان می‌دهد بازار میوه با تورم نقطه‌ای ۱۰۰.۱ درصد در گروه میوه و خشکبار روبه‌رو است. یعنی قیمت میانگین این گروه نسبت به شهریور سال قبل بیش از دو برابر شده است. تورم سالانه کل کشور نیز ۷۳.۶ درصد ثبت شده است. تورم ماهانه کل در همین ماه ۴.۲ درصد بوده است. به بیان ساده، سبدی میوه که پارسال یک میلیون تومان قیمت داشت، امسال حدود دو میلیون تومان هزینه دارد.
در تغییرات ماهانه، تصویر یکدست نیست. قیمت پرتقال ۱۹.۱ درصد، پسته ۹.۵ درصد و مغز بادام درختی ۷.۷ درصد افزایش یافته است. افزایش قیمت پرتقال، میوه‌ای پرمصرف در فصل سرما، بر سفره‌ی بسیاری از خانوارها اثر مستقیم دارد.
نرخ تورم ماهانه خوراکی‌ها از ۱۵.۵ درصد در بهمن ۱۴۰۴ به ۲.۲ درصد در شهریور ۱۴۰۵ رسیده است. این کاهش سرعت رشد قیمت است، نه کاهش خود قیمت‌ها. سطح قیمت‌های انباشته‌شده همچنان بالاست و قدرت خرید خانوارها را تحت فشار می‌گذارد. بنابراین کاهش نرخ تورم ماهانه هنوز به ارزانی میوه در سفره‌ی خانوارها منجر نشده است. این وضعیت، بازار میوه را در برابر کاهش تقاضا آسیب‌پذیر کرده است.

▫️ نرخ‌نامه‌ها و بازار میوه؛ فاصله‌ی قیمت عمده و خرده
میدان بزرگ میوه و تره‌بار تهران نرخ عمده را برای هفته ۱۳ تا ۱۹ مهر ۱۴۰۵ اعلام کرده است. طبق ضوابط تنظیم بازار، قیمت خرده‌فروشی می‌تواند ۳۰ تا ۳۵ درصد بالاتر از نرخ عمده باشد. بنابراین مصرف‌کننده معمولاً بیش از عدد نرخ‌نامه می‌پردازد. در بازار میوه، این حاشیه‌ی مجاز بخش مهمی از فشار نهایی را می‌سازد.

👈 اینجا بخوانید

🔴 حاشیه ‌نشینی در ایران؛ وقتی شهر برای فرودستان جا ندارد

♦️ چگونه ساختار اقتصادی حاکمیت، حق برخورداری از زندگی شهری را به امتیازی طبقاتی تبدیل کرده است؟
در منطق شهر، خیابان‌ها باید مردم را به یکدیگر نزدیک کنند؛ اما در شهری که مسکن به کالایی دور از دسترس تبدیل شده، همان خیابان‌ها مرز میان برخورداری و محرومیت را ترسیم می‌کنند. حاشیه ‌نشینی در ایران فقط داستان خانه‌های فرسوده در بیرون شهرها نیست؛ نشانه‌ای از اقتصادی است که بخش بزرگی از مردم را از حق زندگی شایسته محروم کرده است.

▫️ اختلاف آمارها؛ مسئله فقط شمارش حاشیه‌نشینان نیست
درباره ابعاد حاشیه ‌نشینی در ایران، ارقام متفاوتی منتشر شده است. آمارهای رسمی داخلی، جمعیت ساکن سکونتگاه‌های غیررسمی را حدود هفت میلیون نفر برآورد می‌کنند. در مقابل، داده‌های برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد، هابیتات، برای سال ۲۰۲۴ از حدود ۲۹.۸ میلیون نفر، معادل ۴۲.۳ درصد جمعیت شهری ایران، در شاخص مربوط به زاغه‌ها و سکونتگاه‌های غیررسمی خبر می‌دهد.
این ارقام را نباید بدون توضیح در برابر یکدیگر قرار داد. آمار داخلی عمدتاً محدوده‌های جغرافیایی شناسایی‌شده را می‌سنجد. شاخص هابیتات نیز شرایط مسکن و دسترسی به خدمات پایه را در نظر می‌گیرد. بنابراین، رقم ۲۹.۸ میلیون نفر به معنای وجود همین تعداد حاشیه‌نشین جغرافیایی نیست.
با این‌ حال، تفاوت روش‌های آماری نباید بهانه‌ای برای نادیده گرفتن بحران شود. پرسش اساسی این است که چند میلیون نفر در ایران از مسکن مناسب، خدمات شهری و امنیت اقتصادی محروم‌اند؟ وقتی شاخص‌های متفاوت، ابعاد گسترده‌ای از محرومیت را نشان می‌دهند، وظیفه نهادهای مسئول توضیح شفاف وضعیت است، نه انتخاب عددی کوچک‌تر برای آرام کردن افکار عمومی.

▫️ بحران مسکن؛ موتور گسترش حاشیه‌ نشینی در ایران
حاشیه ‌نشینی در ایران را نمی‌توان بدون بررسی بازار مسکن فهمید. برای خانواری که درآمدش با سرعت افزایش قیمت‌ها رشد نمی‌کند، اجاره‌بها به عاملی تعیین‌کننده در انتخاب محل زندگی تبدیل می‌شود. خانواده ابتدا از هزینه‌های غیرضروری می‌کاهد، سپس مصرف غذا، درمان و آموزش را محدود می‌کند. سرانجام، اگر درآمد همچنان از هزینه مسکن عقب بماند، ناچار به محله‌ای ارزان‌تر کوچ می‌کند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 پرستاران در بن‌بست معیشت؛ ماندن در حرفه‌ای که دیگر صرفه اقتصادی ندارد

♦️ پرستاران زیر بار حقوق ناچیز و شیفت‌های اجباری؛ چرا ماندن در بیمارستان دشوار شده است؟
پرستاران در هفته‌های اخیر بارها از ناتوانی در ادامه کار سخن گفته‌اند. گزارش‌ها درباره‌ی استعفا و ترک شغل در این گروه افزایش یافته است.
دستمزدی که به هزینه زندگی نمی‌رسد
محمد شریفی‌مقدم، دبیرکل خانه پرستار، میانگین حقوق ماهانه‌ی این گروه را ۲۵ تا ۲۸ میلیون تومان اعلام کرده است. به گفته‌ی او، این مبلغ با نرخ کنونی ارز عملاً حدود ۱۰۰ دلار ارزش دارد. دلار در بازار آزاد تهران به ۲۷۱ هزار تومان رسیده است. این نرخ در ۶ مهر سال گذشته ۱۱۴ هزار تومان بود. این مقایسه، شکاف درآمدی را برای خانواده‌های پرستاران ملموس‌تر می‌کند.
مرکز آمار ایران در ۸ مهر اعلام کرد تورم سالانه به ۷۳.۶ درصد رسیده است. تورم سالانه‌ی خوراکی‌ها نیز ۱۰۸.۸ درصد بوده است. چنین ارقامی نشان می‌دهد قدرت خرید حقوق‌بگیران ثابت‌درآمد به‌سرعت کاهش یافته است. برای خانوارهای متکی بر این درآمد، فاصله‌ی دخل و خرج هر ماه بیشتر می‌شود. این فشار تورمی، ارزش واقعی هر تومان حقوق را ماه‌به‌ماه کاهش می‌دهد.
عضو شورای عالی سازمان نظام پرستاری، لقمان شریفی، اخیرا هشدار داده است حقوق ماهانه یک پرستار حتی هزینه ده روز نخست ماه را پوشش نمی‌دهد. پرستاران به این جمع‌بندی رسیده‌اند که ماندن در خانه «استهلاک کمتری دارد و مقرون‌به‌صرفه‌تر است».

▫️ شیفت‌های سنگین و فرسایش جسم و روان
کمبود نیرو در بیمارستان‌ها، بار شیفت‌ها را بر دوش شاغلان فعلی می‌گذارد. گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد شیفت‌های طولانی، فرسودگی شغلی را تشدید کرده است. همین فشار، نرخ ترک شغل در این حرفه را بالا برده است. هر نفری که می‌رود، سهم کار باقی‌ماندگان را سنگین‌تر می‌کند. کمبود نیرو، اضافه‌کاری را از انتخاب به الزام نزدیک می‌کند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 چرا شخصیت‌های آلمانی از دادن جایزه به رضا پهلوی برآشفته شدند؟
۱۸ مهر, ۱۴۰۵
پسر دیکتاتور پیشین ایران به شدت تفرقه برانگیز است
بیش از ۷۰ شخصیت برجسته آلمانی، از جمله وزیران پیشین، دیپلمات‌ها، قضات و استادان دانشگاه، در نامه‌ای سرگشاده به تصمیم بنیاد فریدریش ناومان برای اعطای جایزه آزادی ۲۰۲۶ به رضا پهلوی اعتراض کردند و خواستار تجدیدنظر در اهدای این جایزه شدند.
امضاکنندگان در نامه خود تأکید کردند که سپردن جایزه‌ای به نام مردم ایران به پسر شاه پیشین، شخصیتی که به گفته آنان به‌شدت تفرقه‌برانگیز است، با ارزش‌های دموکراتیک مغایرت دارد. آنان هشدار دادند که این تصمیم می‌تواند به مشروعیت‌بخشی سیاسی به رضا پهلوی تعبیر شود و مبارزه مردم ایران برای آزادی را تحت‌الشعاع قرار دهد.
در این نامه با اشاره به سرکوب‌های دوران حکومت محمدرضا شاه پهلوی و نقش ساواک، به کشته‌شدن دانشجوی آلمانی، بنو اونهزورگ، در جریان اعتراضات سال ۱۹۶۷ برلین اشاره شده است؛ رویدادی که به یکی از نمادهای مبارزه با دیکتاتوری در تاریخ معاصر آلمان تبدیل شد....


👈بیشتر بخوانید

🔴 گندم‌کاران ماه‌ها منتظر پول محصول؛ تورم پیش از مطالبات به سفره آنها رسید

♦️ وضعیت مطالبات گندم‌کاران در مهر ۱۴۰۵؛ تأخیر پرداخت و فشار بر معیشت کشاورزان
سال زراعی جدید آغاز شده، اما مطالبات گندم‌کاران از خرید تضمینی سال زراعی پیش هنوز کامل پرداخت نشده است. بخشی از کشاورزان باید بدون دریافت پول محصول پیشین، هزینه کشت پاییزه را تأمین کنند.

▫️ روند پرداخت‌ها تا ۸ مهر ۱۴۰۵
خرید تضمینی گندم در سال ۱۴۰۵ حدود ۸.۵ میلیون تن گزارش شده است. دولت پرداخت مطالبات گندم‌کاران را به‌صورت مرحله‌ای انجام داده است. تا ۴ شهریور، مجموع واریزی‌ها به ۲۱۸ هزار میلیارد تومان رسید که حدود نیمی از مطالبات بود. از ۴ شهریور تا یکم مهر، حدود ۵۷ همت به این مجموع افزوده شد.
تا یکم مهر، مجموع پرداختی‌ها به ۲۷۵ همت رسید. در ۴ مهر، ۷۳.۴ همت دیگر به حساب کشاورزان واریز شد و رقم کل به ۳۴۸.۴ همت رسید. چهار روز بعد، یعنی ۸ مهر، ۴۱.۸ همت دیگر پرداخت شد. با این واریز، مجموع پرداختی به گندم‌کاران به ۳۹۰.۲ همت رسید. در هشت روز نخست مهر نیز، حدود ۱۱۵ همت واریز شد.
واریز اخیر فقط شامل گندم تحویلی تا ۶ مهر است. مدیرعامل بنیاد ملی گندم‌کاران مبلغ باقی‌مانده را حدود ۳۵ همت برآورد کرده است. جمع پرداخت‌شده و مبلغ باقی‌مانده، کل مطالبات را حدود ۴۲۵ همت نشان می‌دهد. این رقم با برآورد حدود ۹۰ درصدی پرداخت‌شده همخوانی دارد. مقام‌های دولتی وعده داده‌اند تسویه کامل تا پایان مهر انجام شود، وعده‌ای که با توجه به سابقه امر در همان حد وعید خواهد ماند.

▫️ تفاوت پرداخت‌ها بر اساس زمان تحویل
سهم دریافتی هر کشاورز به زمان تحویل گندم وابسته بوده است. بر اساس آمار ۴ مهر، گندم تحویلی از ۱۶ اردیبهشت تا ۲۰ خرداد حدود ۹۵ درصد پرداخت شده بود. این رقم برای تحویل‌های ۲۱ خرداد تا ۸ تیر به ۷۷ درصد کاهش یافت. این الگو نشان می‌دهد پرداخت‌ها تقریباً بر اساس ترتیب زمانی تحویل پیش رفته است.

👈 اینجا بخوانید