بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.9K subscribers
3.04K photos
743 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
عبدالفتاح سلطانی، وکیل و مدافع حقوق بشر، پس از ۷سال به طور مشروط آزاد شد.
او به خاطر تشکیل کانون مدافعان حقوق بشر به «تبلیغ و اجتماع و تبانی علیه نظام» متهم و به ۱۳سال حبس محکوم بود.
@IranRights
تداوم بازداشت ⁧ #کارگران_زندانی ⁩ ⁧ #هفت_تپه ⁩
‏⁧ #مسلم_آرمند ⁩
‏⁧ #اسماعیل_بخشی ⁩
‏⁧ #محمد_خنیفر ⁩
‏⁧ #حسن_فاضلی ⁩
‏فرزانه زیلابی، وکیل کارگران: «اخلال در نظم عمومی» اتهام امنیتی نیست.
‏با تصمیم اخیر راجع به پرونده‌های کارگران بازداشت‌شده، آنها تا اطلاع ثانوی در بازداشت می‌مانند. منبع: سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه
‏⁧ #حق_اعتراض_مسالمت‌آمیز ⁩
@IranRights
داریوش فروهر در سال ۱۳۶۱ دستگیر شد و خانواده‌اش برای ماه‌ها از محل نگهداری او بی‌اطلاع بودند. از آقای فروهر نقل قول شده است که این چند ماه اسارتش از مجموع ۱۴ سال زندان در دوره رژیم پیشین دشوارتر بوده است.
آقای فروهر و همسرش پروانه اسکندری از طرفداران ایرانی دمکراتیک و مستقل بودند. آنها مدافع تعدد احزاب سیاسی و جدایی دین از سیاست بودند. آنها معتقد بودند و علناً اظهار داشته بودند که ساخت موجود نهادهای دولتی جمهوری اسلامی به تمرکز قدرت منجر شده و انجام اصلاحات، به خصوص اصلاحات قانون اساسی، را بسیار دشوار کرده است.
جسد آقای فروهر و همسرش روز یکم آذر ۱۳۷۷ در خانه‌شان در تهران پیدا شد. آنها به طرز وحشیانه‌ای با چاقو کشته شده بودند.
#قتلهای_زنجیره‌ای
@IranRights

https://telegra.ph/Dariush-Foruhar-11-24
قاضی شرع مسئول پرونده در ٤۰ روز نخست پس از قتل پروانه اسکندری و داریوش فروهر به دخترشان گفته بود که اطمینان دارد این قتل‌ها انگیزه سیاسی داشته‌اند. خانم پرستو فروهر قابل اطمینان و کامل بودن بازجویی‌ها را زیر سئوال برده است. برای مثال بازجویان این بیانات مهم متهمان را نادیده گرفتند که شهادت داده بودند که حذف فیزیکی مخالفان سیاسی یکی از وظایف آنها بوده و پیش از پاییز ۱۳۷٧ با دستور وزارت اطلاعات بارها اجرا شده است.
#قتلهای_زنجیره‌ای
@IranRights
https://telegra.ph/Parvaneh-Eskandari-11-24
مبارزات مسالمت‌آمیز زنان ایران برای رفع تبعیض و برابری حقوقی با مردان با تكیه بر موازین بین‌المللی حقوق بشر یكی از صفحات درخشان تاریخ مبارزات جهانی زنان برای برابری حقوق با مردان است. ابتكار و نوآوری زنان ایران، شجاعت و استقامت‌شان در مقابل خشونت و سركوب دولتی، ستایش جامعه‌ جهانی از فعالان ایرانی حقوق زن را برانگیخته است. اگر مبارزه با حكومت‌های خودكامه برای كسب حقوق سیاسی در طول تاریخ با واكنش خشن دولت‌ها مواجهه بوده، مبارزات حق‌طلبانه‌ زنان، كمتر با این نوع خشونت روبرو گشته و بیشتر با بی‌توجهی حكمرانان و جامعه‌ مردان مواجه بوده است. در جمهوری اسلامی ایران اما، هر گامی كه زنان به سوی برابری حقوق برمی‌دارند، متهم به «توطئه علیه امنیت نظام» می‌شوند، و هر زنی كه برای حفظ حیثیت انسانی خود مبارزه كند، از دید حاكمان، «اخلالگر سیاسی» شناخته می‌شود و در معرض خشونت‌های جسمی و روحی دولتی قرار می گیرد.
امروزه زنان ایران، ناخواسته در صف اول مبارزه‌ای قرار گرفته‌اند كه خواهرانشان در جهان، به ویژه در سه دهه‌ اخیر، در كشورهای مختلف به پیش برده‌اند. پیكار زنان ایران با تكیه بر موازین بین‌المللی حقوق بشر، دنیای جان‌سختٍ جهل، خرافات و مردسالاری را نشانه رفته كه در طول قرون و اعصار تحت لوای دین و سنت، نیمی از بشریت را به اسارت كشیده است. زنان ایرانی نخستین كسانی نیستند كه با چنین مْعضلی دست و پنجه نرم می‌كنند، زنان آمریكای لاتین، خاور دور و افریقا نیز با سنت‌های دیرپای ضدزن و رهبران واپسگرای مذهبی مبارزه كرده و می‌كنند. آشنایی با مبارزات آنان، نه تنها از نظر تجربه‌آموزی، بلكه به لحاظ روحی نیز به خاطر تقویت حس همبستگی و تنها نبودن در شرایط سخت مبارزاتی، ارزشمند است.
بنیاد عبدالرحمن برومند برای ادای احترام به مبارزات درخشان زنان ایران، ترجمه‌ سه مقاله درباره‌ تاریخ حركت زنان را برای احقاق حقوق بشری‌شان در سطح بین‌المللی، به زنان ایران تقدیم می‌كند. نویسندگان این مقاله‌ها، شارلوت بانچ، الیزابت فریدمن و الیساوت ستاماتوپولو، هركدام به ترتیب به تحولات حقوق بشر از منظر فمینیستی، گنجاندن حقوق زنان در حقوق بشر، شكل‌گیری جنبش حقوق بشری فمینیست‌ها، و سرگذشت حقوق زنان در سازمان ملل متحد، پرداخته‌اند. در این مجموعه به وضوح می‌توان دید چگونه مردانی كه تدوین‌كنندگان اسناد حقوق بشر بوده‌اند، به دلیل عادات و فرهنگ‌شان حساسیت لازم را به مسائل زنان نشان نداده‌اند و زنان با حضور خود در نهادهای بین‌المللی و مبارزات پیگیرشان و فشار بر این نهادها، جامعه جهانی حقوقدانان را واداشتند تا حقوق زن را در زمرۀ حقوق بشر به شمار آورند. حتی ایجاد بخش ویژه‌ حقوق زنان در سازمان‌های غیردولتی حقوق بشر نیز، نیازمند فشار و اصرار جنبش زنان بوده است.
۲۵ نوامبر روز جهانی منع خشونت علیه زنان است. در این روز، به امید رفع هرگونه خشونت از جهان، به ویژه علیه زنان، شما را به خواندن این مقالات دعوت می‌کنیم.
@IranRights

https://www.iranrights.org/fa/library/document/317/womens-rights-are-human-rights
در حالی که ⁧ #محمد_نجفی ⁩، وکیل دادگستری در زندان به سر می‌برد، دادگاه انقلاب اراک امروز، دوشنبه، دوباره او و ۴فعال مدنی دیگر را محاکمه کرد.
به گزارش هرانا ‏اتهام طرح شده علیه آقای نجفی در این دادگاه «تبلیغ علیه نظام، تشکیل گروه بیش از دو نفر برای اقدام علیه امنیت ملی، ارتباط با کشور متخاصم و توهین به رهبری» بود.
https://www.hra-news.org/2018/hranews/a-17984/?tg_rhash=22a41dd9689763

@IranRights
علی‌اکبر سعیدی سیرجانی، شاعر،‌ ادیب، نویسنده و پژوهشگر شهیر ایرانی، از قربانیان سلسله قتل‌های سیاسی موسوم به #قتل‌های_زنجیره‌ای است. اطلاعات گسترده و عمیق از ادبیات فارسی و تاریخ ایران، نکته‌سنجی و تیزبینی، نگارش ساده و روان توام با ایهام و طنز، بیان گرم و صمیمانه و استعداد ذاتی در قصه‌گویی، آقای سعیدی سیرجانی را تبدیل به نویسنده‌ای صاحب سبک و منحصربه فرد کرد. برگزیدن زبان ایهام و استعاره در نقد مناسبات استبدادی در کنار ویژگی‌های شخصیتی او نظیر صریح اللهجه بودن، شجاعت، آزادگی و استقلال رای و عمل، محرومیت‌های حرفه‌ای و اجتماعی برای او به ارمغان آورد.
چند هفته بعد از دستگیری، مدیرکل امنیت داخلی وزارت اطلاعات، اتهامات آقای #سعیدی_سیرجانی را «حمل و نقل و توزیع و استعمال مواد مخدر»، « ساخت و نگهداری وتوزیع مشروبات الکلی»، «فعالیتهای شنیع اخلاقی و همجنس‌بازی»، «ارتباط با شبکه‌ای از افسران ساواکی مرتبط با کودتای نوژه و فعالیتهای بمب‌گذاری»، «ارتباط با سرویس اطلاعاتی بیگانه» و «دریافت مبالغ قابل توجهی ارز از شبکه‌های ضدانقلابی مستقر در آمریکا و انگلیس» اعلام کرد.
روز پس از انتشار خبر مرگ او، ماموران وزارت اطلاعات همسر آقای سعیدی سیرجانی را به یکی از خانه‌های امن خود احضار کردند و هشدار دادند که درباره مرگ او سکوت کنند.

@IranRights
آتنا دائمی، فعال حقوق بشر زندانی، که در بهمن ماه گذشته از زندان اوین به قرچک ورامین انتقال داده شد و چند ماه از دوران حبس خود را در آن زندان گذراند، در یادداشتی به وضعیت نابسامان زنان در زندان قرچک ورامین پرداخته است. متن کامل این یادداشت را که خانم دائمی آن را به مناسبت روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان نوشته و در اختیار بنیاد عبدالرحمن برومند قرار گرفته بخوانید:
@IranRights
از ۱۰ #اعدام گزارش‌شده در آبان یک زن، ۲ شهروند کرد و ۳ اعدام نیز در ملاعام اجرا شده.
آمار اجرای مجازات اعدام در سال ۱۳۹۷ تاکنون، که در بنیاد عبدالرحمن برومند جمع‌آوری شده، ۱۷۲ مورد است.
@IranRights
فرار از زندان، قسمت اول:

در دادگاه قاضی سوال چندانی از من نپرسید، فقط از من پرسید آدرست را بگو، گفتم کردستان،‌ گفت «گه خوردی مرتیکه بی‌شعور»!
قاضی گفت حکمش معلوم است. گفتم حاج آقا ببخشید من یک سوالی دارم. گفت: «گه خوردی مرتیکه فلان‌فلان‌شده، حکمت معلوم است، لازم نیست صحبت کنی.» گفتم حاج آقا شما جای حضرت علی نشسته‌اید،‌ آدم توقع ندارد این‌ها از دهنت در بیاید.


شهادت‌نامه‌ی محمدصدیق کریمی، زندانی محکوم به #اعدام که موفق شد از زندان فرار کند:
IranRights
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
فرار از زندان، قسمت اول: در دادگاه قاضی سوال چندانی از من نپرسید، فقط از من پرسید آدرست را بگو، گفتم کردستان،‌ گفت «گه خوردی مرتیکه بی‌شعور»! قاضی گفت حکمش معلوم است. گفتم حاج آقا ببخشید من یک سوالی دارم. گفت: «گه خوردی مرتیکه فلان‌فلان‌شده، حکمت معلوم است،…
فرار از زندان، قسمت دوم:

از بیمارستان مرا آوردند کلانتری، گوشه‌ی حیاط به میله پرچم بستند و سه چهار ساعتی شکنجه کردند. سربازها و گروهبان‌ها مرا لخت کرد و می‌زدند. آن سرگرد یا سروانی که به دست من زخمی شده بود شروع کرد فحش دادن و بد و بیراه به آن مامورها: «دست‌وپا بسته می‌زنید؟»
می‌گفتند جوجه‌کبابش کنید. دست‌هایم را می‌بستند، می‌آوردند پایین پاهایم و وسط پا و دستم یک میله رد می‌کردند و به هم قفل می‌شد. بعد مرا روی صندلی یا میز می‌‌گذاشتند، پاهایم روی هوا می‌ایستاد، کف پایم را با کابل و شلاق می‌زدند.

شهادت‌نامه‌ی محمدصدیق کریمی، زندانی محکوم به #اعدام که موفق شد از زندان فرار کند.

@IranRights
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
به گفته‌ی محمدمقیمی، موکلش #نسرین_ستوده از ۵آذر ‌در حمایت از #فرهاد_میثمی #اعتصاب_غذا کرده.
رویا برومند در مصاحبه با من‌وتو بازداشت آقای میثمی را خودسرانه می‌داند.
@IranRights
تمدید قرار بازداشت شماری از شهروندان عرب که مهرماه در خوزستان بازداشت شدند.
انتقال شماری از بازداشت‌شدگان به زندان‌های سپیدار و شیبان اهواز، همدان و اوین
منبع: هرانا
@IranRights
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بی‌بی‌سی: #اسماعیل_بخشی،نماینده بازداشتی کارگران #هفت_تپه دراثر #شکنجه به بیمارستان منتقل شد.
مقام ارشد وزارت کار: بحث ادامه‌ بازداشت او امنیتی‌ است و وزارت کار نمی‌تواند برایش کاری بکند.

@IranRights
راهنمای حقوق بازداشت‌شدگان

احضار یا جلب قانونی و ممنوعیت تعقیب و توقیف خودسرانه، تفهيم اتهام به شخص بازداشت شده و آگاهی سریع او از اتهام انتسابی و ادله‌ی آن، حق سكوت، منع شکنجه، حق دسترسی به وكيل،ممنوعیت تحت نظر قرار دادن فرد بیش از ۲۴ ساعت بدون حکم قضایی، حق ارتباط با خانواده، و حق درخواست معاینه‌ی پزشکی و کسب گواهی پزشکی، ازجمله حقوق پایه‌ای بازداشت‌شدگان است.

@IranRights
حسین اسماعیل‌پور، جوانی که متهم است در ۱۹ سالگی به همراه دو فرد دیگر یک روحانی سرشناس را در شهر لنگرود در استان گیلان به قتل رسانده، برای اجرای حکم قصاص (اعدام) به سلول انفرادی در زندان مرکزی رشت (لاکان) منتقل شده و قرار است فردا، شنبه ساعت ۶ صبح به وقت ایران اعدام بشود.
به گفته‌ی یک فرد مطلع، حاشیه‌هایی در این پرونده وجود دارد که باعث دخالت نهادهای امنیتی در آن شده است. این منبع همچنین مدعی شد که شهادت برخی شهود از این پرونده خارج شده است.

@IranRights
#حسین_اسماعیل‌پور⁩ ⁧ #اعدام ⁩ شد ...
‏این جوان که متهم به قتل یک روحانی سرشناس گیلانی بود، سحرگاه امروز، شنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۷ در زندان لاکان رشت با حضور اولیای دم به دار آویخته شد.

@IranRights
سرگذشت #غیبان_عبیداوی که در بازداشت تحت #شکنجه کشته شد.
آقای عبیداوی ۳۸ ساله، متاهل و دارای چهار فرزند بود. او کارگر یک شرکت تولید لبنیات در اهواز و ساکن شهر حمیدیه بود.
او در راهپیمایی پس از نماز عید فطر در ۲۱ مهرماه ۱۳۸۶ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. علی‌رغم مراجعات مکرر، خانواده‌اش نتوانستند از علت بازداشت یا محل نگهداری او با خبر شوند. در نهایت پس از گذشت نزدیک به سه ماه بی‌خبری اداره اطلاعات اهواز طی تماس تلفنی خبر کشته شدن غیبان عبیداوی را به خانواده‌اش داد. پسر و برادر آقای عبیداوی از سوی ماموران امنیتی به سردخانه‌ای در شهر اهواز برده شده و جنازه آقای عبیدواری را مشاهده کردند در حالی‌که بنا بر گفته آنها اثرات #شکنجه بر روی بدن او مشخص بود.
@IranRights
محمد مختاری در مهر ماه ۱۳۷۷، چند هفته قبل از قتلش، به همراه پنج نویسنده دیگر (از جمله آقای محمد جعفر پوینده که او نیز در قتل‌های زنجیره‌ای کشته شد) که عضو کمیته تدارک و برگزاری مجمع عمومی کانون نویسندگان بودند، با دریافت احضاریه به دادسرای انقلاب اسلامی فرا‌خوانده شده بود.
جلسه دادگاه آقای محمد مختاری از زبان پسرش بدین شرح است: "...جوانی آمده بود دم در خانه‌مان و احضاریه پدرم را به دادگاه انقلاب آورده بود. جوان چند بار گفته بود که جای نگرانی نیست. اما وقتی‌ پدرم به دادگاه مراجعه کرده بود از شیوه حرف زدن مأمورین فهمیده بود پرونده‌سازی‌هایی صورت گرفته است. چند بار گفته بودند که باید بداند در دادگاه است"
بعدازظهر روز پنجشنبه ١٢ آذر ١٣٧٧، آقای مختاری برای خرید از خانه بیرون رفت و هرگز به خانه بازنگشت. روز بعد، ماموران پاسگاه امین‌آباد، جنازه مرد ناشناسی را در بیابان‌های امین‌آباد، در محدوده کارخانه سیمان ری، کنار جاده منتهی‌ به شهرک فیروزآباد (نزدیک تهران)، پیدا کردند که هیچ گونه مدرکی‌ برای شناسایی به جز یک قلم و کاغذ به همراه نداشت. یک هفته بعد جسدش را در سردخانه پزشکی قانونی‌ برای شناسایی به فرزندش نشان دادند. دلیل مرگ وی خفگی و تاریخ آن ۱۲ آذر ماه اعلام شد.
#قتل‌های_زنجیره‌ای
@IranRights