بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.9K subscribers
3.04K photos
743 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
#نرگس_محمدی⁩، نایب رییس کانون مدافعان حقوق بشر، در نامه‌ای از زندان به دادستان تهران خواست شرایط مراقبت‌های پزشکی و دسترسی خود و دیگر زندانیان به پزشکان متخصصی که سال‌ها تحت مراقبت آنها معالجه شده‌اند و دسترسی به داروهایشان را فراهم آورد.‌
‏⁧ #حق_درمان ⁩
http://www.humanrights-ir.org/detail/2064

@IranRights
تفسیر کلی ماده ۲۵ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی

شهروندان با تأثیر گذاشتن بر ادارۀ امور کشور، از راه دامن زدن به بحث عمومی و گفت‌وگو با نمایندگان خود یا از طریق توانایی‌ خود در سازماندهی نیز مشارکت می‌کنند. این مشارکت با تضمین حق #آزادی_بیان، #تجمع و #تشکل تسهیل می‌شود.

حقوق تضمین شده در مادۀ ٢٥ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی در مورد «هر یک از شهروندان» است. کلیۀ کشورها باید در گزارش خود مشخص کنند که برای تعریف شهروندی در قوانین خود چه تمهیداتی پیش‌بینی کرده‌اند تا آنان بتوانند از حقوق تضمین‌شده در ماده ٢٥ بهره‌مند شوند. کلیۀ شهروندان، بدون هیچ تمایزی، به ویژه از نظر نژاد، رنگ پوست، جنس، زبان، مذهب، عقیدۀ سیاسی یا هر عقیدۀ دیگر، اصل و نسب، ملی یا اجتماعی، دارایی، تبار یا هر وضعیت دیگری، باید از این حقوق برخوردار باشند. اصولاً گذاشتن هرگونه تمایز میان شهروند وطن‌زاد، و کسی که بعداً شهروند آن کشور شده، با مادۀ ٢٥ میثاق سازگار نیست. کلیۀ کشورها باید در گزارش خود مشخص کنند که آیا در کشورشان گروه‌هایی از قبیل کسانی دارای اقامت دایمی، وجود دارند که فقط از برخی حقوق برخوردار باشند، برای مثال، حق رأی در انتخابات محلی یا اشتغال در برخی از پست‌های دولتی.
https://www.iranrights.org/fa/library/document/2885

@IranRights
🔴 محمد مقیمی: یکشنبه بیست و پنجم آذر ماه با موکلم #دکتر_فرهاد_میثمی در زندان ملاقات کردم و در خصوص جلسه رسیدگی به اتهامات ایشان که در تاریخ بیست و هشتم آذر ماه در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب برگزار می‌گردد و نحوه دفاع گفتگو کردیم.
وضعیت جسمی موکلم به علت اعتصاب غذا بسیار وخیم و بغرنج است، چنانکه با ویلچر رفت و آمد می‌کند. وزن ایشان به ۴۴ کیلوگرم کاهش یافته است (اخبار دیگر در خصوص وزن ایشان خلاف واقع می‌باشد). با توجه به وجود خطر جانی برای موکلم، ایشان باید به بیمارستان منتقل گردد و هر اقدامی در این راستا، وظیفه مسولان زندان اوین است. بدیهی است که مسئولیت عدم اعزام موکلم به بیمارستان برعهده مقامات ذیربط می‌باشد.
امیدوارم، با برگزاری عادلانه جلسه رسیدگی به اتهامات موکلم، زمینه پایان اعتصاب غذای ایشان فراهم گردد.
محمد مقیمی وکیل دادگستری و کارشناس ارشد حقوق بشر
#فرهاد_میثمی #فعال_خشونت_پرهیز #زندان_اوین #حقوق_بشر #آزادی_اندیشه #آزادی_بیان #حجاب_اجباری #آزادی_پوشش #اعتصاب_غذا #جان_فرهاد #وکیل
@IranRights
منبع: @moghimi_dadafroz
زندان اوین؛ دهه‌ی ۶۰
طراحی سودابه اردوان، یکی از زندانیان زندان اوین، ترکیبی از بخش‌های مختلف زندان، شامل کریدورهای بازجویی، «آموزشگاه»، و بندهای ۲۱۶ و ۳۲۵، برگرفته از کتاب او با نام «خاطرات زندان».

@IranRights
علی مطیری‌نژاد ۳۰ ساله ۹ اسفند ۱۳۸۴ به همراه همسر و مادرش، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. مادرش پس از یک هفته آزاد شد اما همسرش که ۸ماهه باردار بود، دخترش را در زندان به دنیا آورد.
او به همراه مالک بنی‌تمیم و عبداله سلیمانی، دومین گروه از عرب‌های خوزستان بودند که در ارتباط با ناآرامی و بمب‌گذاریهای سال ۱۳۸۴ اهواز #اعدام شدند.
به آقای مطیری‌نژاد امکان دفاع موثر داده نشد.
۷ وکیل متهمان بمب‌گذاری‌های اهواز، از جمله وکلای چند متهم محکوم به #اعدام، در نامه سرگشاده‌ای به روند دادرسی اعتراض کردند. به آنها اجازه مطالعه کامل پرونده و ملاقات خصوصی با موکلانشان داده نشد و جلسات دادگاه نیز بدون حضور سایر متهمان و وکلای آنها تشکیل شد.
دو متهم این پرونده در مصاحبه با بنیاد عبدالرحمن برومند بر #شکنجه های روحی و جسمی زیاد به منظور اجبار متهمان به اعتراف علیه خود و دیگران شهادت داده‌ و گفته‌اند تیمی از تهران برای تهیه فیلم اعترافات آمده بودند و چندین شب متوالی همراه با فشار و ضرب و شتم فیلم اعترافات تهیه کردند.
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7241/ali-motayerinejad-motayerizadeh
@IranRights
گروهی از زندانیان سیاسی زندان رجایی‌شهر مسئولیت مستقیم مرگ #وحید_صیادی_نصیری را متوجه حکومت و قوه‌ی قضاییه دانستند و خواستار پیگیری این موضوع از سوی نهادهای حقوق بشری، به‌ویژه گزارشگر ویژه‌ی حقوق بشر در ایران و شورای حقوق بشر سازمان ملل شدند.
این نامه به امضای این زندانیان رسیده است:
پیام شکیبا
مجید اسدی
سعید ماسوری
حسن صادقی
محمد علی منصوری
محمد بنازاده امیرخیزی
ابراهیم فیروزی
آرش صادقی
@IranRights

http://blog.iranrights.org/fa/4231
بنیاد عبدالرحمن برومند باامید به فرارسیدن روزی که امکان #دادرسی_عادلانه برای بازماندگان قربانیان نقض حقوق بشر در ایران فراهم شود، تمام این سال‌ها با یاری شما به مستندسازی و ثبت حقایق مرتبط با #اعدام پرداخته وبرای تداوم آن همچنان به پشتیبانی شما نیاز دارد:

http://blog.iranrights.org/fa/4236

@IranRights
‏سحرگاه امروز، شنبه ۱ دی ۱۳۹۷، حمیدرضا باقری درمنی ⁧ #اعدام ⁩ شد.
‏آیا با نامگذاری متهمان اقتصادی خرده‌پا به عنوان سلطان سکه و قیر و اعدام آنها بدون دادرسی عادلانه، فساد اقتصادی پایان می‌یابد؟
‏⁧ #نه_به_اعدام ⁩
@IranRights
‏⁦
رشته توییت مجید توکلی، از چهره‌های شاخص جنبش دانشجویی و زندانی سیاسی سابق درباره‌ی #شکنجه:
«پرداختن به موضوع شکنجه در ایران در مسیر نادرستی قرار گرفته است. هولناکی، تلخی و سختیِ غیراخلاقیِ شکنجه‌های موجود در زیر چند عبارت نادرست و غلط مدفون شده است.

یک رشته توییت درباره بخشی از تجربه‌های شخصی‌ام از شکنجه

اهمیت شکنجه "جسمی" در استمرار آن است. اینکه با چند ضربه سر و دست و پایی شکسته شود و آدمی راهی بیمارستان شود که نجات‌یافتن از شکنجه و فشارهاست. شکنجه "جسمی" وقتی قرار است ساعت‌ها و بعدش روزها ادامه یابد، تبدیل به یک شکنجه کُشنده می‌شود.
شکنجه آن است که از ساعت ۸ صبح تا ساعت ۱۰ شب یک‌بند ضربات متعدد دست و

@IranRights

https://telegra.ph/Majid-Tavakoli-12-23
‎شهره شیرزاد جوانی اهل آبادان بود و در بند او را دختر آبادانی صدا می‌زدند. در بین همبندیهایش در اتاق ٦ بند ۲۴٠ بالای اوین بسیار محبوب بود. رفتاری گرم و صمیمی داشت و همیشه خنده به لب بود. او تنها بچه خانواده بود و مادرش به هر دری زد تا از #اعدام او جلوگیری کند.
‎او در زمستان ۱۳٦٠ در تهران دستگیر شد. در اوین بازجویی و شکنجه شد؛ و در زمستان ۱۳۶۱ در اوین تیرباران شد.
‎متاسفانه بنیاد عبدالرحمن برومند عکسی از خانم شهره شیرزاد در اختیار ندارد. اگر او را می‌شناسید یا عکسی از او در اختیار دارید، می‌توانید بدون اشاره به نام و مشخصات خودتان از طریق قسمت «اصلاح کنید» در لینک زیر، برای ما ارسال کنید تا یادبود او را تکمیل کنیم.

https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4911/shohreh-shirzad
@IranRights
رقیه (منصوره) سعادتی معلم اهل شیراز هوادار سازمان مجاهدین خلق بود. يك بار در ٣٠ خرداد١٣٦٠ دستگير شد و تا اواخر زمستان آن سال در زندان بود. دو برادرش که آنها نیز از هواداران همین سازمان بودند، یکی محمدرضا سعادتی در مردادماه سال١٣٦٠ و دیگری حسام سعادتی در زمستان سال١٣٦٢ تيرباران شدند.
او دوباره در زمستان ١٣٦٢ دستگیر و با ۵ سال حکم زندان روانه‌ی عادل آباد شیراز شد. در آذر ماه ۱۳۶۷ در حالی که محکومیتش به پایان رسیده بود، #اعدام شد.
بنیاد عبدالرحمن برومند متاسفانه تصویری از او در اختیار ندارد. ما امیدواریم بتوانیم به یاری شما مخاطبان گرامی اطلاعات بیشتری درباره‌ی سرگذشت رقیه (منصوره) سعادتی و برادرانش محمدرضا و حسام به دست بیاوریم. اگر اطلاعات بیشتری از او دارید، می‌توانید از طریق همین لینک بدون اشاره به مشخصات خودتان ما را در تکمیل یادبود او یاری کنید:

https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4221/roqieh-mansureh-saadati

@IranRights
سخنرانی اداما بارو، ریییس جمهور جمهوری گامبیا در مورد لغو #مجازات_اعدام در کشورش
«گامبیا انتخاب غیرقابل برگشتی کرده است که به فصل تاریکی در تاریخ خود پایان دهد.»
سازمان عفو بین‌الملل از کشورهای گامبیا، گینه، بورکینافاسو، چاد و کنیا به دلیل تلاش‌شان برای لغو یا کاهش #مجازات_اعدام در کشورهای‌شان تقدیر کرده است. هرچند هنوز مجازات اعدام در کشورهای خاورمیانه، آفریقای شمالی و آسیای اقیانوسیه برای اتهاما‌ت مرتبط با مواد مخدر آمار بالایی دارد و وضعیت مجازات اعدام برای افرادی مشکوک به اقدامات تروریستی نگران کننده است، اما تلاش این کشورها می‌تواند نمونه‌های موفقی برای سایرین در پیوستن به تلاش بین‌المللی در کاهش مجازات اعدام تلقی شود.
چهل سال سرکوب وکلای دادگستری در ایران
هزینه پافشاری بر حاکمیت قانون

گاهشمار پیش رو اولین بخش از تلاش بنیاد عبدالرحمن برومند در مستندسازی سرکوب وکلا، روزنامه‌نگاران و فعالان حقوق بشری در چهل سال عمر جمهوری اسلامی است که در عمل مسیر اصلاح وضع موجود را با مانع مواجه کرده است.
بخش اول این پروژه به سرکوب وکلای دادگستری می‌پردازد و نشان می‌دهد چطور حاکمان جمهوری اسلامی از اولین ماه‌های به دست گیری قدرت، در تلاشی سیستماتیک در مسیر انجام فعالیت حرفه‌ای وکلا سنگ‌اندازی کردند. لغو پروانه وکالت، تشکیل پرونده قضایی، زندانی کردن و تهدید افراد به قتل، از جمله تجربه‌های وکلا در این چهل سال بوده است.
در گاهشمار سرکوب وکلا،‌ به روایت تمام وکلا نپرداخته‌ایم. علت اصلی آن، نداشتن اطلاعات کافی از تمام وکلایی است که در این مدت در مسیر فعالیت حرفه‌ای‌شان با مشکل مواجه شده‌اند. اگر شما هم وکیل بوده‌اید یا وکیلی را سراغ دارید که نام او در این فهرست نیامده است، ما را در تکمیل این گاهشمار یاری کنید.
https://www.iranrights.org/fa/projects/timeline
«وضع مالی ما خوب نبود، هیچ کس به ما کمک نکرد»: شهادتنامه محمود شهروند افغانستان

«ما وضیعت اقتصادی خوبی نداشتیم و پولی نداشتیم که برای برادرم وکیل مدافع بگیریم. چون وضع مالی ما خوب نبود، هیچ کس به ما کمکی نکرد. ... برادرم صاحب دو فرزند، یک دختر و یک پسر، است. همسرش اکنون خانه پدرش زندگی می کند. گاهی ما خرج و مخارجشان را پرداخت می‌کنیم و گاهی پدرش مخارج زندگیش را می‌پردازد. فرزندانش امسال تازه به مکتب رفتند. وقتی برادرم اعدام شد، دخترش ۲ ساله و پسرش تازه به دنیا آمده بود. اکنون هم نمی‌دانند که پدرشان اعدام شده است. شاید اگر بزرگ‌تر شوند از مردم یا بچه‌های اقوام بشنوند که برای پدرشان چه رخ داده است.»

https://www.iranrights.org/fa/library/document/3508
«به قاضی گفتم شما فقط یک نفر را نمی‌کشید، شما همه ما را می‌کشید»: شهادتنامه حاجیه شهروند افغانستان

«.. به قاضی هم گفتم که شما فقط شوهرم را نمی‌کشید، بلکه با او ۵-۶ نفر را می‌کشید، چهار بچه من را شما می‌کشید، خود من را نیز می‌کشید.»
https://www.iranrights.org/fa/library/document/3507