بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.9K subscribers
3.04K photos
743 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
رشته توییت مجید توکلی، از چهره‌های شاخص جنبش دانشجویی و زندانی سیاسی سابق درباره‌ی #شکنجه:
«پرداختن به موضوع شکنجه در ایران در مسیر نادرستی قرار گرفته است. هولناکی، تلخی و سختیِ غیراخلاقیِ شکنجه‌های موجود در زیر چند عبارت نادرست و غلط مدفون شده است.

یک رشته توییت درباره بخشی از تجربه‌های شخصی‌ام از شکنجه

اهمیت شکنجه "جسمی" در استمرار آن است. اینکه با چند ضربه سر و دست و پایی شکسته شود و آدمی راهی بیمارستان شود که نجات‌یافتن از شکنجه و فشارهاست. شکنجه "جسمی" وقتی قرار است ساعت‌ها و بعدش روزها ادامه یابد، تبدیل به یک شکنجه کُشنده می‌شود.
شکنجه آن است که از ساعت ۸ صبح تا ساعت ۱۰ شب یک‌بند ضربات متعدد دست و

@IranRights

https://telegra.ph/Majid-Tavakoli-12-23
‎شهره شیرزاد جوانی اهل آبادان بود و در بند او را دختر آبادانی صدا می‌زدند. در بین همبندیهایش در اتاق ٦ بند ۲۴٠ بالای اوین بسیار محبوب بود. رفتاری گرم و صمیمی داشت و همیشه خنده به لب بود. او تنها بچه خانواده بود و مادرش به هر دری زد تا از #اعدام او جلوگیری کند.
‎او در زمستان ۱۳٦٠ در تهران دستگیر شد. در اوین بازجویی و شکنجه شد؛ و در زمستان ۱۳۶۱ در اوین تیرباران شد.
‎متاسفانه بنیاد عبدالرحمن برومند عکسی از خانم شهره شیرزاد در اختیار ندارد. اگر او را می‌شناسید یا عکسی از او در اختیار دارید، می‌توانید بدون اشاره به نام و مشخصات خودتان از طریق قسمت «اصلاح کنید» در لینک زیر، برای ما ارسال کنید تا یادبود او را تکمیل کنیم.

https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4911/shohreh-shirzad
@IranRights
رقیه (منصوره) سعادتی معلم اهل شیراز هوادار سازمان مجاهدین خلق بود. يك بار در ٣٠ خرداد١٣٦٠ دستگير شد و تا اواخر زمستان آن سال در زندان بود. دو برادرش که آنها نیز از هواداران همین سازمان بودند، یکی محمدرضا سعادتی در مردادماه سال١٣٦٠ و دیگری حسام سعادتی در زمستان سال١٣٦٢ تيرباران شدند.
او دوباره در زمستان ١٣٦٢ دستگیر و با ۵ سال حکم زندان روانه‌ی عادل آباد شیراز شد. در آذر ماه ۱۳۶۷ در حالی که محکومیتش به پایان رسیده بود، #اعدام شد.
بنیاد عبدالرحمن برومند متاسفانه تصویری از او در اختیار ندارد. ما امیدواریم بتوانیم به یاری شما مخاطبان گرامی اطلاعات بیشتری درباره‌ی سرگذشت رقیه (منصوره) سعادتی و برادرانش محمدرضا و حسام به دست بیاوریم. اگر اطلاعات بیشتری از او دارید، می‌توانید از طریق همین لینک بدون اشاره به مشخصات خودتان ما را در تکمیل یادبود او یاری کنید:

https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4221/roqieh-mansureh-saadati

@IranRights
سخنرانی اداما بارو، ریییس جمهور جمهوری گامبیا در مورد لغو #مجازات_اعدام در کشورش
«گامبیا انتخاب غیرقابل برگشتی کرده است که به فصل تاریکی در تاریخ خود پایان دهد.»
سازمان عفو بین‌الملل از کشورهای گامبیا، گینه، بورکینافاسو، چاد و کنیا به دلیل تلاش‌شان برای لغو یا کاهش #مجازات_اعدام در کشورهای‌شان تقدیر کرده است. هرچند هنوز مجازات اعدام در کشورهای خاورمیانه، آفریقای شمالی و آسیای اقیانوسیه برای اتهاما‌ت مرتبط با مواد مخدر آمار بالایی دارد و وضعیت مجازات اعدام برای افرادی مشکوک به اقدامات تروریستی نگران کننده است، اما تلاش این کشورها می‌تواند نمونه‌های موفقی برای سایرین در پیوستن به تلاش بین‌المللی در کاهش مجازات اعدام تلقی شود.
چهل سال سرکوب وکلای دادگستری در ایران
هزینه پافشاری بر حاکمیت قانون

گاهشمار پیش رو اولین بخش از تلاش بنیاد عبدالرحمن برومند در مستندسازی سرکوب وکلا، روزنامه‌نگاران و فعالان حقوق بشری در چهل سال عمر جمهوری اسلامی است که در عمل مسیر اصلاح وضع موجود را با مانع مواجه کرده است.
بخش اول این پروژه به سرکوب وکلای دادگستری می‌پردازد و نشان می‌دهد چطور حاکمان جمهوری اسلامی از اولین ماه‌های به دست گیری قدرت، در تلاشی سیستماتیک در مسیر انجام فعالیت حرفه‌ای وکلا سنگ‌اندازی کردند. لغو پروانه وکالت، تشکیل پرونده قضایی، زندانی کردن و تهدید افراد به قتل، از جمله تجربه‌های وکلا در این چهل سال بوده است.
در گاهشمار سرکوب وکلا،‌ به روایت تمام وکلا نپرداخته‌ایم. علت اصلی آن، نداشتن اطلاعات کافی از تمام وکلایی است که در این مدت در مسیر فعالیت حرفه‌ای‌شان با مشکل مواجه شده‌اند. اگر شما هم وکیل بوده‌اید یا وکیلی را سراغ دارید که نام او در این فهرست نیامده است، ما را در تکمیل این گاهشمار یاری کنید.
https://www.iranrights.org/fa/projects/timeline
«وضع مالی ما خوب نبود، هیچ کس به ما کمک نکرد»: شهادتنامه محمود شهروند افغانستان

«ما وضیعت اقتصادی خوبی نداشتیم و پولی نداشتیم که برای برادرم وکیل مدافع بگیریم. چون وضع مالی ما خوب نبود، هیچ کس به ما کمکی نکرد. ... برادرم صاحب دو فرزند، یک دختر و یک پسر، است. همسرش اکنون خانه پدرش زندگی می کند. گاهی ما خرج و مخارجشان را پرداخت می‌کنیم و گاهی پدرش مخارج زندگیش را می‌پردازد. فرزندانش امسال تازه به مکتب رفتند. وقتی برادرم اعدام شد، دخترش ۲ ساله و پسرش تازه به دنیا آمده بود. اکنون هم نمی‌دانند که پدرشان اعدام شده است. شاید اگر بزرگ‌تر شوند از مردم یا بچه‌های اقوام بشنوند که برای پدرشان چه رخ داده است.»

https://www.iranrights.org/fa/library/document/3508
«به قاضی گفتم شما فقط یک نفر را نمی‌کشید، شما همه ما را می‌کشید»: شهادتنامه حاجیه شهروند افغانستان

«.. به قاضی هم گفتم که شما فقط شوهرم را نمی‌کشید، بلکه با او ۵-۶ نفر را می‌کشید، چهار بچه من را شما می‌کشید، خود من را نیز می‌کشید.»
https://www.iranrights.org/fa/library/document/3507
علی حجت کاشانی که در گزارش BBC News فارسی به سرنوشت او اشاره شده، متولد دیزل آباد نیشابور در استان خراسان بود. ساخت و بهره‌برداری از ورزشگاه آزادی و دهکده المپیک، از دستاوردهای دوران ریاست او بر سازمان تربیت بدنی است.
در پرونده یادبود آقای حجت کاشانی که توسط بنیاد عبدالرحمن برومند تهیه شده، موارد متعدد نقض #دادرسی_عادلانه در رسیدگی به پرونده او مشخص شده‌است. او برخلاف نص صریح قانون مدنی و قانون اساسی ایران، از ابتدا به عنوان یک مجرم محاکمه شد.
طبق اطلاعات بنیاد، اتهام روشنی برای او وجود نداشته و او و ده نفر دیگر با اتهام کلی «افساد فی‌الارض» و «خیانت» محاکمه شدند. بر اساس این اطلاعات، آقای حجت کاشانی تنها ۱۵ دقیقه فرصت داشت تا بدون حضور وکیل از خود دفاع کند.
قاضی پرونده آقای حجت کاشانی، آقای صادق #خلخالی، با پیش‌داوری و بدون بی‌طرفی قضاوت پرونده او و ده نفر دیگر را به عهده گرفت و در نهایت تمام متهمان را به اعدام محکوم کرد. حکم اعدام، بلافاصله بعد از صدور، در ۲۲ فروردین ۱۳۵۸ به اجرا درآمد.

https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3775/ali-hojjat-kashani https://t.co/k3q4gNPh0J
نقد قصاص از منظر حقوق بشر توسط رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند

در برنامه تابو، رادیو فردا، رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند، و عبدالعلی بازرگان، دین‌ پژوه و مفسر قرآن، به بررسی حکم قصاص پرداختند.
خانم برومند در این برنامه حکم قصاص را از منظر حقوق بشری نقد کرد و با بیان مثال‌هایی از تحقیقات انجام شده در بنیاد برومند و دیگر نهادهای حقوق بشری مانند سازمان عفو بین‌الملل، توضیح داد که چطور قصاص به کاهش جرم و جنایت کمکی نکرده است.
https://youtu.be/mlJ9qTEx_wc
تحقیق زیر که خانم برومند در این گفت‌وگو به آن اشاره کرد، نشان می‌دهد که لغو حکم اعدام در ۱۱ کشور به کاهش جرم به خصوص قتل انجامیده است.
https://www.iranrights.org/fa/library/document/3501
خانم برومند همچنین توضیح داد که لغو حکم قصاص به معنای حذف سایر مجازات‌ها در صورت نیاز به تنبیه فرد مجرم نیست. او همچنین تاکید کرد ما نیاز به تغییر نگاه از نگرش «جرم محور» داریم تا بتوانیم ریشه‌های بروز جرم را شناسایی و نسبت به حل آن‌ها اقدام کنیم.
پیش از این، بنیاد برومند گزارشی را درباره خاستگاه و سیرتاریخی قانون قصاص در ادیان ابراهیمی منتشر کرده بود که خواندن آن به درک بهتر این قانون در نظام قضایی جمهوری اسلامی کمک می‌کند.
https://www.iranrights.org/fa/library/document/3147
دعوت از حجت الاسلام علوی وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی به مناظره در یک برنامه زنده تلویزیونی

جناب آقای علوی در 25 روزی که ناعادلانه در بازداشت وزارت اطلاعات بودم مصائب و رنج هایی بر من تحمیل شد که هنوز از شرّ آنها خلاص نشدم و برای رهایی از آن ها به داروهای اعصاب و روان پناه آورده ام، اما در این مدت دو پرسش اساسی مثل خُره مغز مرا درگیر خود کرده است که پاسخ دهنده ی اصلی آنها فقط شخص شما میباشید و این حق بنده و ملت شریف ایران است که پاسخ این پرسش ها را بدانیم.

اول اینکه در روزهای اول بدون دلیل یا هیچ حرفی تا سر حد مرگ مرا شکنجه و زیر مشت و لگد گرفتند که تا 72 ساعت در سلولم از جایم نمی‌توانستم تکان بخورم و آنقدر زده بودند که حتی از تاب درد خوابیدن هم برایم زجز آور بود و امروز پس از گذشت تقریبا دوماه از آن روز سخت در دنده های شکسته ام، کلیه ها، گوش چپم و بیضه هایم احساس درد میکنم جالب اینکه شکنجه گران خود را سرباز گمنام امام زمان می‌نامیدند اما به بنده و خانم قلیان انواع اقسام فحش های رکیک جنسی میدادند و ایشان راهم کتک می‌زدند اما از شکنجه ی جسمی بدتر، شکنجه های روانی بود، نمی‌دانم چه بر سرم آوردند که مثل موش آب کشیده شده بودم و هنوز دستهایم میلرزد، منی که زمین زیر پایم میلرزید تحقیر شدم و به شخصیت دیگری بدل شده بودم و هنوز با وجود قرص های اعصاب و روان گاهی دچار حمله های شدید عصبی روحی و روانی می شوم، اکنون از جنابعالی بعنوان وزیر اطلاعات و کسی که خودش یک روحانی مذهبی ست این پرسش را دارم : از نظر اخلاقی، حقوق بشری و بخصوص دین اسلام حکم شکنجه ی یک بازداشتی چیست؟ آیا رواست؟ اگر رواست به چه میزان؟

مسئله دوم که برای من و خانواده ام بسیار بسیار مهمتر از شکنجه های جسمی و روحی ست بحث «شنودِ» مکالمات تلفنی بنده و خانواده ام توسط دستگاه اطلاعاتی شماست، بازجویم میگفت ما از همه چیز تو خبر داریم حتی می‌دانیم همسرت چند بار بخاطر مبارزاتت با تو دعوا کرده است گفتم از کجا میدانید گفت مدت ها تماس های تو «شنود» می شد که باعث عصبانیت شدید من حین بازجویی شد حال پرسش بنده و خانواده ام از شما بعنوان وزیر اطلاعات و یک شخصیت روحانی و مذهبی این است که : آیا «شنود» خصوصی ترین مکالمات انسانها از نظر اخلاقی، حقوق بشری و دین اسلام رواست؟ به چه حقی مکالمات تلفنی خصوصی بنده و همسر عزیزم را دستگاه اطلاعاتی شما باید «شنود» کند؟؟؟
لذا جناب آقای علوی اینجانب اسماعیل بخشی برای شنیدن پاسخ هایتان شما را به یک مناظره در یک برنامه زنده تلویزیونی دعوت میکنم

اسماعیل بخشی
14 دی 97

🔺نوشته اسماعیل بخشی درباره شکنجه و آزارهای دوره بازداشت
بازانتشار توسط : کانال مستقل کارگران هفت تپه
به باور کارشناسان، نبود نشاط و شادی جمعی یکی از عوامل بروز آسیب‌های اجتماعی مانند اعتیاد است.
در چهل سال جمهوری اسلامی، افراد معتاد، مجرم شناخته شدند و تنها در ده سال از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۷ میلادی حداقل ۴۰۰۰ نفر افراد مرتبط با اتهامات مواد مخدر اعدام شدند.
به باور فعالان حقوق بشری تلاش‌های اخیر جمهوری اسلامی در تغییر قوانین مبارزه با مواد مخدر ریشه‌های بروز اعتیاد را هدف قرار نداده است و به کاهش اعتیاد کمکی نخواهد کرد. گرچه فقر و بیکاری را می‌توان ریشه‌های مهم اعتیاد در نظر گرفت اما بستن راه‌های تفریح و شادمانی، از دیگر عوامل بروز اعتیاد شناسایی شده‌اند. حکومت ایران به جای برخورد مجرمانه با شادی باید تمرکز خود را بر روی توانبخشی و درمان معتادان به خرج دهد.


* بنا بر آخرین نسخه قانون مبارزه با مواد مخدر، همراه داشتن حداقل ۵۰ کیلوگرم مواد مخدر سنتی مانند هرویین یا تریاک می‌تواند به اعدام فرد منجر شود. (زمان ۳ دقیقه و ۱۲ ثانیه)
(FarhadiIvar) کاربری که با نام «کچل موفرفری» شناخته می‌شد و بیش از یک ماه در #زندان_وکیل_آباد مشهد در بازداشت بود، از یک زندانی گمنام آمریکایی به نام #مایکل_وایت صحبت کرده است. به گفته این فرد، آقای وایت ۴۵ ساله، اهل سن دیگو و عضو سابق نیروی دریایی آمریکا است. #مایکل_وایت_کیست؟
به گفته آقای فرهادی -کچل موفرفری- آقای وایت از تابستان ۱۳۹۷، در آخرین سفرش به ایران برای دیدن دوست دخترش، در حین سفر به ترکیه و در فرودگاه دستگیر شده است. او شرایط روحی و جسمی نامناسبی دارد
https://iranwire.com/fa/features/29174
پروتکل اختیاری ملحق به معاهدۀ منع شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات های بی رحمانه، غیر انسانی یا تحقیرآمیز

مصوب ١٨ دسامبر ٢٠٠٢، طی پنجاه وهفتمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد (قطع نامۀ الف/ا ر- ای- اس/ ٥٧/ ١٩٩)
لازم الاجرا در تاریخ ٢٢ ژوئن ٢٠٠٦
مقدمه
کشورهای متعاهدِ مقاوله نامه
با تأکید براین نکته که شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات های بی رحمانه، غیر انسانی یا تحقیرآمیز ممنوع بوده و نقض فاحش حقوق بشر محسوب می شود،
با اعتقاد به ضرورت اتخاذ موازینی جهت نیل به اهداف معاهدۀ منع شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات های بی رحمانه، غیر انسانی یا تحقیرآمیز ( که از این پس با کلمۀ معاهده بدان اشاره می شود) و گسترش حمایت از افراد محروم از آزادی در مقابل شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات های بی رحمانه، غیر انسانی یا تحقیرآمیز،
با تذکر این نکته که مادۀ ٢ و ١٦ معاهده، کشورها را موظف به اتخاذ موازین موثر جهت پیشگیری از اِعمال شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات های بی رحمانه، غیر انسانی یا تحقیر آمیز در قلمرو تحت صلاحیت قضایی اشان کرده است،
با پذیرش این اصل که مسئولیت اصلی در اجرای این مواد بر عهدۀ کشورهاست و گسترش حمایت از افراد محروم از آزادی و رعایت کامل حقوق بشر در مورد آنها بر عهدۀ همۀ افراد است ونیز با پذیرش اینکه نهاد های بین المللی ناظر بر اجرای این اصول مکمّل و تقویت کنندۀ موازین داخلی کشورها هستند،
با خاطرنشان ساختن این نکته که پیش گیری موثر از اِعمال شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات های بی رحمانه، غیر انسانی یا تحقیرآمیز مستلزم برنامه ای تربیتی و مجموعه ای از موازین مختلف قانونی، اداری، قضایی، و غیره است،
همچنین با یادآوری این نکته که کنفرانس جهانی حقوق بشر با جدیت تمام اعلام کرده است که سعی و کوشش در راه امحای شکنجه بایستی در مرحلۀ اول بر پیشگیری متمرکز شود. وهمچنین به انعقاد یک مقاوله نامۀ اختیاری و الحاقی به معاهده که یک نظام پیشگیری بازدید از مکان های حبس را بنیان گذارد، فراخوان داده است،
و با اعتقاد به این امر که با روش های غیرقضایی با خصوصیت پیشگیرانه مبتنی بر بازدیدهای منظم از اماکن حبس می توان حمایت از افراد محروم از آزادی را در مقابل شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات های بی رحمانه، غیر انسانی یا تحقیرآمیز تقویت کرد، به شرح زیر توافق حاصل نموده اند:

@IranRights

https://www.iranrights.org/fa/library/document/906/optional-protocol-to-the-convention-against-torture-and-other-cruel-inhuman-or-degrading-treatment-or-punishment
گزارش شده حسن بيت‌عبدالله درپی اعتراض به برخورد ماموران زندان با همبندانش از ۱۴دی در محوطه زندان مسجدسلیمان به ميله بسته شده و تحت #شكنجه شدید است.
بستگان او، خسرو هاشم‌پور، رئيس زندان مسجدسليمان و ديگر مسؤولان زندان را مسئول اين برخورد غيرقانونى مى‌دانند.
حسن بيت عبدالله ۳۲ ساله از اهالى شهر شوش روستاى كعب بيت خلف مسلم در مهرماه ۱۳۹۴ توسط اداره اطلاعات بازداشت شد و سپس در دادگاه انقلاب به اتهام «اقدام عليه امنيت كشور و محاربه با خدا» به ۲۵ سال حبس در زندان مسجدسليمان محكوم شده است. (منبع: کانال تلگرام خاکزدگان)
ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: هیچ‌کس را نمی‌توان مورد آزار و #شکنجه یا مجازات‌ها یا رفتارهای خشن یا غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار داد:

https://www.iranrights.org/fa/library/document/2928
@IranRights