https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8386/amin-korki
🔶 سرگذشت آقای امین کُرکی را با تکیه به مصاحبه با دو نفر از آشنایانش و دیگر منابع موجود ثبت کردیم
🔸 امین کرکی پس از دستگیری در بامداد ۱۳ دی ۹۶ در خانه پدریش، با اتهام سرکردگی تظاهرات دی ماه ۱۳۹۶ در محله خودشان در شهر دزفول و پاره کردن عکس آیتالله خمینی و آیت الله خامنهای روبرو شد.
🔸 آقای امین کرکی، ۳۱ ساله، مجرد و کارگر روزمزد ساکن دزفول بود. برای تامین معاش خانواده و تامین مخارج درمانی مادرش، در خوزستان یا شهرهای دیگر به کارگری مشغول بود. وضعیت اقتصادی در شهر از جمله افزایش شدید قیمت اقلام مصرفی روزمره آزارش میداد.
🔶 سرگذشت آقای کرکی و اطلاعات درباره کشته شدن او در امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران، موجود و در دسترس شماست.
@IranRights
🔶 سرگذشت آقای امین کُرکی را با تکیه به مصاحبه با دو نفر از آشنایانش و دیگر منابع موجود ثبت کردیم
🔸 امین کرکی پس از دستگیری در بامداد ۱۳ دی ۹۶ در خانه پدریش، با اتهام سرکردگی تظاهرات دی ماه ۱۳۹۶ در محله خودشان در شهر دزفول و پاره کردن عکس آیتالله خمینی و آیت الله خامنهای روبرو شد.
🔸 آقای امین کرکی، ۳۱ ساله، مجرد و کارگر روزمزد ساکن دزفول بود. برای تامین معاش خانواده و تامین مخارج درمانی مادرش، در خوزستان یا شهرهای دیگر به کارگری مشغول بود. وضعیت اقتصادی در شهر از جمله افزایش شدید قیمت اقلام مصرفی روزمره آزارش میداد.
🔶 سرگذشت آقای کرکی و اطلاعات درباره کشته شدن او در امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران، موجود و در دسترس شماست.
@IranRights
بنیاد عبدالرحمن برومند
امین کرکی: یک سرگذشت
به دلیل شرایط اقتصادی خانواده و محرومیتهای منطقهای، ناچار به ترک تحصیل شد و در شهرهای مختلف به کارگری مشغول بود.
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
Photo
🔴 همزمان با ارجاع حکم یک سال زندان پروین محمدی، فعال کارگری، به اجرای احکام، او مشاهدات چند ماه پیش خود از زندان زنان کچویی در استان البرز را در وبسایت رسمی اتحادیه آزاد کارگران ایران منتشر کرده است. خانم محمدی، نائب رئیس هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران، عضو هیأت مؤسس شورای کارگری بازنشستگان تأمین اجتماعی و نماینده سابق کارگران کارخانه صنایع فلزی ایران است.
...
✍🏼 شرحی از زندان زنان کچویی در استان البرز
بهمن ۹۷ برای اولین بارمفهوم زندان را در زندان زنان کچویی تجربه کردم. در ابتدای ورود و شنیدن عنوان اتهام امنیتی بر روی برگه معرفی برای زنانی که در اتاق مدیریت بودند تعجب برانگیز بود و خیلی سریع عنوان اتهامی من در بین دیگران پخش شد چون تنها متهم امنیتی به حساب میامدم.
مرا به سالن شماره ۳ به عنوان بند قرنطینه بردند، سالن درازی که حدودا ۵۴ زندانی در دو ردیف تختهای فلزی سه طبقه در آن جای گرفته بودند. یک تلویزیون در نزدیکی سقف نصب شده بود که کنترل خاموش و روشن کردن آن دست مسئول بند که خود یکی از زندانیان با سابقه بود قرار داشت. هیچ روزنامهایی توزیع نمیشد و میگفتند هر کس میتواند از خانوادهاش تقاضا کند تا هفتهایی یکبار در زمان ملاقات، برایش روزنامه بیاورند. برای شنیدن اخباراز تلویزیون باید التماس مسئول بند را میکردی که با تمسخر بهت جواب میداد ”اخبار را میخواهی چکار” و اجازه تعویض کانال تلویزیون را بهت نمیداد. در عمل از کل وقایع جامعه به دور بودی و خلع کامل خبری حاکم بود الا اخباری که دست و پا شکسته در زمان کوتاه تماس تلفنی بدست میآوردی.
در انتهای سالن یک یخچال هفت فوت قرار داشت که باز اختیارش دست مسئول بند بود و به غیر از خودش و چند نفر کمکیاش ، دیگران حق دست زدن به آن را نداشتند. افراد مواد غذایی اشان را کنار تختشان نگهداری میکردند
برای آب خوردن اگه شانس باهات یار بود و بطری نوشابه داشتی میتوانستی آب از دستشویی پر کنی و کنارت نگهداری کنی. هر ۵ نفر یک سفره بودند و جیرههای نان و قند و چایی و… را با هم دریافت میکردند. یه سرویس بهداشتی با سه توالت و حمامی با دو دوش در انتهای سالن بود که با یک پرده کلفت از سالن سکونت جدا میشد. تختی به همراه سه پتو به من تعلق گرفت تمام وسایل خوراک و پوشاک و ظروف افراد در زیر تخت بر روی زمین بدون موکت و فرش در سبدهای پلاستیکی میوه و تره بار قرار داشت. خیلی زود متوجه شدم ظروف در اینجا حکم کیمیا را دارد و به ندرت هر ۵ نفر دارای ظرفی برای پخت و پز بودند، لیوان و بشقاب حکم طلا را پیدا کرده بود و به سرقت میرفت.
اولین غذایی که توزیع شد متوجه کیفیت فوقالعاده پایین آن شدم و اینکه شنیده بودم غذای زندان غیر قابل خوردن است برایم بیش از پیش ملموس میشد. در کل، زنان در چهار سالن همانند این بند زندانی بودند یک درمانگاه و یک کتابخانه و کارگاه بیگاری و یه آشپزخانه دو در دو، با ۵ شعله گاز و یک سمامور بزرگ برای تهیه آبجوش و یک حیاط داغون و پر از چاله و چوله سهم زندگی در این زندان بود.
یکی ازشبها موقع توزیع غذا دیدم سیب زمینی و تخم مرغ دارند پخش میکنند بعد با تعجب دیدم آنها نپخته هستند و باید ۲۵۰ نفر سهمیه اشان را درساعت هشت شب با ۵ شعله گاز موجود با نایابی ظروف، خودشان آماده کنند که اینکارعملا امکان نداشت، بهمین دلیل اکثریت نان و پنیر و به قولی حاضری خوردند، تعداد اندکی که میخواستند سیب زمینی را برای پخت آماده کنند با استفاده از درب کنسروهای مصرف شده به جای چاقو به سختی سیب زمینی های گردن کلفت را پوست میکنند و خرد میکردند چون چاقویی برای پوست و خرد کردن وجود نداشت.
حیاطی به وسعت بیش از ۲۰۰ مترمربع بهعنوان هواخوری ، شستن پتو و موکت و پهن کردن لباسها از ساعت ۸ صبح تا ۸ شب در اختیار داشتیم. حیاطی که هیچ تناسبی با جمعیت موجود نداشت و اصلا نمیتوانستی در آن ورزش کنی.
چیزی که برای اولین بار تعجبم را برانگیخت دیدن صحنه شستشوی موکت با دمپایی پلاستیکی بود به جای فرچه چون فرچه ایی وجود نداشت.
هر ۵ نفر، یک به اصطلاح لگن داشتند برای شستشوی لباس. یک گالن بیست لیتری آب را از وسط نصف کرده بودند که هر نیمه ی آن لگن ۵ نفر بود با لبه هایی که بر اثر ناصاف بریدن آن دستانتان را شکاف میداد که آن هم در این وانفسا بازار به سرقت میرفت. برای تماس با خانواده و بستگان ۴ عدد گوشی تلفن برای کل ۲۵۰ زندانی در گوشهایی از سالن در اختیار یکی از زندانیان قرار داشت تا بتواند نظمی ایجاد کند برای تقاضای این همه زندانی و تعداد محدود تلفن
یک روز در میان ۱۵ دقیقه وقت تلفن به هر کس تعلق داشت که حدودا ۲ ساعت پس از ثبت نام و قرارگرفتن در صفی طولانی، نوبتش میرسید.
تمام نظافت دستشوییها و حیاط و سالنها و توزیع غذا به عهده زندانیان بود، البته به صورت داوطلبانه
...
✍🏼 شرحی از زندان زنان کچویی در استان البرز
بهمن ۹۷ برای اولین بارمفهوم زندان را در زندان زنان کچویی تجربه کردم. در ابتدای ورود و شنیدن عنوان اتهام امنیتی بر روی برگه معرفی برای زنانی که در اتاق مدیریت بودند تعجب برانگیز بود و خیلی سریع عنوان اتهامی من در بین دیگران پخش شد چون تنها متهم امنیتی به حساب میامدم.
مرا به سالن شماره ۳ به عنوان بند قرنطینه بردند، سالن درازی که حدودا ۵۴ زندانی در دو ردیف تختهای فلزی سه طبقه در آن جای گرفته بودند. یک تلویزیون در نزدیکی سقف نصب شده بود که کنترل خاموش و روشن کردن آن دست مسئول بند که خود یکی از زندانیان با سابقه بود قرار داشت. هیچ روزنامهایی توزیع نمیشد و میگفتند هر کس میتواند از خانوادهاش تقاضا کند تا هفتهایی یکبار در زمان ملاقات، برایش روزنامه بیاورند. برای شنیدن اخباراز تلویزیون باید التماس مسئول بند را میکردی که با تمسخر بهت جواب میداد ”اخبار را میخواهی چکار” و اجازه تعویض کانال تلویزیون را بهت نمیداد. در عمل از کل وقایع جامعه به دور بودی و خلع کامل خبری حاکم بود الا اخباری که دست و پا شکسته در زمان کوتاه تماس تلفنی بدست میآوردی.
در انتهای سالن یک یخچال هفت فوت قرار داشت که باز اختیارش دست مسئول بند بود و به غیر از خودش و چند نفر کمکیاش ، دیگران حق دست زدن به آن را نداشتند. افراد مواد غذایی اشان را کنار تختشان نگهداری میکردند
برای آب خوردن اگه شانس باهات یار بود و بطری نوشابه داشتی میتوانستی آب از دستشویی پر کنی و کنارت نگهداری کنی. هر ۵ نفر یک سفره بودند و جیرههای نان و قند و چایی و… را با هم دریافت میکردند. یه سرویس بهداشتی با سه توالت و حمامی با دو دوش در انتهای سالن بود که با یک پرده کلفت از سالن سکونت جدا میشد. تختی به همراه سه پتو به من تعلق گرفت تمام وسایل خوراک و پوشاک و ظروف افراد در زیر تخت بر روی زمین بدون موکت و فرش در سبدهای پلاستیکی میوه و تره بار قرار داشت. خیلی زود متوجه شدم ظروف در اینجا حکم کیمیا را دارد و به ندرت هر ۵ نفر دارای ظرفی برای پخت و پز بودند، لیوان و بشقاب حکم طلا را پیدا کرده بود و به سرقت میرفت.
اولین غذایی که توزیع شد متوجه کیفیت فوقالعاده پایین آن شدم و اینکه شنیده بودم غذای زندان غیر قابل خوردن است برایم بیش از پیش ملموس میشد. در کل، زنان در چهار سالن همانند این بند زندانی بودند یک درمانگاه و یک کتابخانه و کارگاه بیگاری و یه آشپزخانه دو در دو، با ۵ شعله گاز و یک سمامور بزرگ برای تهیه آبجوش و یک حیاط داغون و پر از چاله و چوله سهم زندگی در این زندان بود.
یکی ازشبها موقع توزیع غذا دیدم سیب زمینی و تخم مرغ دارند پخش میکنند بعد با تعجب دیدم آنها نپخته هستند و باید ۲۵۰ نفر سهمیه اشان را درساعت هشت شب با ۵ شعله گاز موجود با نایابی ظروف، خودشان آماده کنند که اینکارعملا امکان نداشت، بهمین دلیل اکثریت نان و پنیر و به قولی حاضری خوردند، تعداد اندکی که میخواستند سیب زمینی را برای پخت آماده کنند با استفاده از درب کنسروهای مصرف شده به جای چاقو به سختی سیب زمینی های گردن کلفت را پوست میکنند و خرد میکردند چون چاقویی برای پوست و خرد کردن وجود نداشت.
حیاطی به وسعت بیش از ۲۰۰ مترمربع بهعنوان هواخوری ، شستن پتو و موکت و پهن کردن لباسها از ساعت ۸ صبح تا ۸ شب در اختیار داشتیم. حیاطی که هیچ تناسبی با جمعیت موجود نداشت و اصلا نمیتوانستی در آن ورزش کنی.
چیزی که برای اولین بار تعجبم را برانگیخت دیدن صحنه شستشوی موکت با دمپایی پلاستیکی بود به جای فرچه چون فرچه ایی وجود نداشت.
هر ۵ نفر، یک به اصطلاح لگن داشتند برای شستشوی لباس. یک گالن بیست لیتری آب را از وسط نصف کرده بودند که هر نیمه ی آن لگن ۵ نفر بود با لبه هایی که بر اثر ناصاف بریدن آن دستانتان را شکاف میداد که آن هم در این وانفسا بازار به سرقت میرفت. برای تماس با خانواده و بستگان ۴ عدد گوشی تلفن برای کل ۲۵۰ زندانی در گوشهایی از سالن در اختیار یکی از زندانیان قرار داشت تا بتواند نظمی ایجاد کند برای تقاضای این همه زندانی و تعداد محدود تلفن
یک روز در میان ۱۵ دقیقه وقت تلفن به هر کس تعلق داشت که حدودا ۲ ساعت پس از ثبت نام و قرارگرفتن در صفی طولانی، نوبتش میرسید.
تمام نظافت دستشوییها و حیاط و سالنها و توزیع غذا به عهده زندانیان بود، البته به صورت داوطلبانه
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
Photo
در صورت انجام هر کدام از این کارها، مبلغ فوقالعاده ناچیز و یا ده دقیقه زمان اضافه تلفن به آنان تعلق میگرفت.
زهرا زن قد بلند و کمر خم شدهایی بود که علاوه بر نظافت عمومی، تخلیه سطلهای سنگین زباله و توزیع غذا را برای دریافت یک پاکت سیگار انجام میداد. معضل شستن و خشک شدن لباس یکی از مشکلات اصلی بود
چرا که باید لباس در حیاط هواخوری پهن میشد و تا خشک نشدنش حق آوردن لباس به داخل بند را نداشتیم چون تعداد بالایی کارتن خواب زندانی بودند که خانواده، آنان را ترک کرده بود و هیچ لباس و یا پولی برایشان فرستاده نمیشد لباسها در موقع خشک شدن دزدیده میشد و باید تا خشک شدن لباسات از آن مواظبت میکردی.
زمستان بود و آفتاب نیمهجان و لباسها کلفت. این بود که ساعتها در حیاط سرد باید مواظب لباست میبودی.
ساعت ۱۰ باید همه توی رختخوابها ساکت میخوابیدند از این ساعت تا ۷ صبح هر ۲ ساعت، یکنفر به صورت داوطلبانه در طول بند راه میرفت و نگهبانی میداد و برای خدمتی که میکرد ۱۰ دقیقه وقت اضافه تلفن هدیه میگرفت.
ساعت ۷ صبح بیدارباش بود و اول شمارش افراد بندها صورت میگرفت و بعد یک نرمش دسته جمعی و بعد صبحانه و روانه شدن به حیاط و کارگاه و…
کارگاهی درجنوب زندان قرار داشت که طبق اینکه کدام کارفرما با زندان قرارداد داشت، تولیدش متفاوت میشد. هر روز بیش از ۵۰ نفر برای بیگاری به اتاقهای تولیدی کارگاه میرفتند. روزی که من همراه آنان شدم بستههای لباس و ملافه بیمارستانی یک بار مصرف را تولید میکردند. من در قسمت بسته بندی مشغول شدم کارگران در اتاقهای مختلف مشغول کار بودند. اتاقی برش مواد اولیه و اتاق دیگر دوخت آنان و اتاقی که من در آن بودم بستهبندی آن را انجام میداد.
از ساعت ۹ صبح تا ۱۲ ظهر و بعد، از ساعت ۲ تا ۴ بعد از ظهر زمان بیگاری زنان بود. برای هر روز کاری ۱۰ دقیقه زمان اضافه تلفن و یا اگر بطور مرتب در همه روزها میرفتی مبلغ ناچیز ۱۰۰ هزار تومن برای یک ماه به آنان تعلق میگرفت. کنجکاو شدم ببینم کدام کارفرمای خوشبخت پشت این تولیدات است که از مکان و نیروی کار مفت زندان برای تولیداتش سود میبرد. کارگران میگفتند که این تولیدات به عراق صادر میشود و کارفرمایان با رئیس زندان قرارداد دارن.د.
یک روز در این کارگاه کار کردم که بعد از خستگی یک روز بیگاری، شبانه به انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدم. این تجربه سه روزه من در این زندان بود که مطمئنا با گذشت زمان طولانی تر به گوشه های بیشتری از زندگی در آن پی میبردم.
پروین محمدی نماینده سابق کارگران صنایع فلزی ایران و نائب رئیس اتحادیه آزاد کارگران ایران
۳ آبان ۹۸
منبع: وبسایت اتحادیه آزاد کارگران ایران
@IranRights
زهرا زن قد بلند و کمر خم شدهایی بود که علاوه بر نظافت عمومی، تخلیه سطلهای سنگین زباله و توزیع غذا را برای دریافت یک پاکت سیگار انجام میداد. معضل شستن و خشک شدن لباس یکی از مشکلات اصلی بود
چرا که باید لباس در حیاط هواخوری پهن میشد و تا خشک نشدنش حق آوردن لباس به داخل بند را نداشتیم چون تعداد بالایی کارتن خواب زندانی بودند که خانواده، آنان را ترک کرده بود و هیچ لباس و یا پولی برایشان فرستاده نمیشد لباسها در موقع خشک شدن دزدیده میشد و باید تا خشک شدن لباسات از آن مواظبت میکردی.
زمستان بود و آفتاب نیمهجان و لباسها کلفت. این بود که ساعتها در حیاط سرد باید مواظب لباست میبودی.
ساعت ۱۰ باید همه توی رختخوابها ساکت میخوابیدند از این ساعت تا ۷ صبح هر ۲ ساعت، یکنفر به صورت داوطلبانه در طول بند راه میرفت و نگهبانی میداد و برای خدمتی که میکرد ۱۰ دقیقه وقت اضافه تلفن هدیه میگرفت.
ساعت ۷ صبح بیدارباش بود و اول شمارش افراد بندها صورت میگرفت و بعد یک نرمش دسته جمعی و بعد صبحانه و روانه شدن به حیاط و کارگاه و…
کارگاهی درجنوب زندان قرار داشت که طبق اینکه کدام کارفرما با زندان قرارداد داشت، تولیدش متفاوت میشد. هر روز بیش از ۵۰ نفر برای بیگاری به اتاقهای تولیدی کارگاه میرفتند. روزی که من همراه آنان شدم بستههای لباس و ملافه بیمارستانی یک بار مصرف را تولید میکردند. من در قسمت بسته بندی مشغول شدم کارگران در اتاقهای مختلف مشغول کار بودند. اتاقی برش مواد اولیه و اتاق دیگر دوخت آنان و اتاقی که من در آن بودم بستهبندی آن را انجام میداد.
از ساعت ۹ صبح تا ۱۲ ظهر و بعد، از ساعت ۲ تا ۴ بعد از ظهر زمان بیگاری زنان بود. برای هر روز کاری ۱۰ دقیقه زمان اضافه تلفن و یا اگر بطور مرتب در همه روزها میرفتی مبلغ ناچیز ۱۰۰ هزار تومن برای یک ماه به آنان تعلق میگرفت. کنجکاو شدم ببینم کدام کارفرمای خوشبخت پشت این تولیدات است که از مکان و نیروی کار مفت زندان برای تولیداتش سود میبرد. کارگران میگفتند که این تولیدات به عراق صادر میشود و کارفرمایان با رئیس زندان قرارداد دارن.د.
یک روز در این کارگاه کار کردم که بعد از خستگی یک روز بیگاری، شبانه به انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدم. این تجربه سه روزه من در این زندان بود که مطمئنا با گذشت زمان طولانی تر به گوشه های بیشتری از زندگی در آن پی میبردم.
پروین محمدی نماینده سابق کارگران صنایع فلزی ایران و نائب رئیس اتحادیه آزاد کارگران ایران
۳ آبان ۹۸
منبع: وبسایت اتحادیه آزاد کارگران ایران
@IranRights
https://www.iranrights.org/fa/library/document/3633
💬⚖ تا حالا از کسی از همسایگان یا آشنایانتان شنیدهاید که ماموران انتظامی بدون حکم وارد خانهشان شده باشند، فرد را دستگیر کرده و خانهاش را بازرسی کرده باشند؟ آیا پیش آمده تا کسی از دوستان و آشنایانتان را تنها با اعتراف و ادعای فرد دیگری دستگیر کرده باشند؟ آیا میدانید آن فرد در این شرایط چه حقوقی داشته و چه طور میتواند حقوقش را پیگیری کند؟
🔶 اگر پاسخ را نمیدانید، نظر کارشناس حقوقی بنیاد عبدالرحمن برومند در سرفصل اول از سلسله مطالب آموزشی که با تکیه بر «حق متهم در دسترسی به دادرسی عادلانه» تهیه کرده ایم، در دسترس شماست.
🔷 بنیاد عبدالرحمن برومند در کنار مستندسازی موارد نقض حق حیات در یادبود الکترونیکی امید، به ارایه مشاورههای حقوقی به افرادی که با موارد نقض دادرسی عادلانه مواجه هستند نیز میپردازد. تا ژانویه، هر یکشنبه به یک سوال حقوقی میپردازیم.
شما هم میتوانید سوالات حقوقی خود را در ارتباط با «دادرسی عادلانه»، از دستگیری تا آزادی، از ما بپرسید.
#پرسشوپاسخ_حقوقی_بنیادبرومند
@iranrights
💬⚖ تا حالا از کسی از همسایگان یا آشنایانتان شنیدهاید که ماموران انتظامی بدون حکم وارد خانهشان شده باشند، فرد را دستگیر کرده و خانهاش را بازرسی کرده باشند؟ آیا پیش آمده تا کسی از دوستان و آشنایانتان را تنها با اعتراف و ادعای فرد دیگری دستگیر کرده باشند؟ آیا میدانید آن فرد در این شرایط چه حقوقی داشته و چه طور میتواند حقوقش را پیگیری کند؟
🔶 اگر پاسخ را نمیدانید، نظر کارشناس حقوقی بنیاد عبدالرحمن برومند در سرفصل اول از سلسله مطالب آموزشی که با تکیه بر «حق متهم در دسترسی به دادرسی عادلانه» تهیه کرده ایم، در دسترس شماست.
🔷 بنیاد عبدالرحمن برومند در کنار مستندسازی موارد نقض حق حیات در یادبود الکترونیکی امید، به ارایه مشاورههای حقوقی به افرادی که با موارد نقض دادرسی عادلانه مواجه هستند نیز میپردازد. تا ژانویه، هر یکشنبه به یک سوال حقوقی میپردازیم.
شما هم میتوانید سوالات حقوقی خود را در ارتباط با «دادرسی عادلانه»، از دستگیری تا آزادی، از ما بپرسید.
#پرسشوپاسخ_حقوقی_بنیادبرومند
@iranrights
بنیاد عبدالرحمن برومند
پرسشوپاسخهای حقوقی در مورد دادرسی عادلانه
Forwarded from Aasoo - آسو
🔻 اسماعیل بخشی، نماینده کارگران هفت تپه، امروز، چهارشنبه ۸ آبان ۹۸ (۳۰ اکتبر ۲۰۱۹) با تعیین قرار وثیقه ۷۵۰ میلیون تومانی، به طور موقت و تا صدور حکم قطعی در دادگاه تجدیدنظر آزاد شد.
🔻 چهار نفر از متهمان پرونده اعتراضات هفتتپه و دو نفر از بازداشتشدگان روز جهانی کارگر، سپیده قلیان، امیرامیرقلی، ساناز اللهیاری، امیرحسین محمدیفرد، عاطفه رنگریز و مرضیه امیری نیز عصر شنبه ۴ آبان به قید وثیقه و تا زمان برگزاری دادگاه تجدیدنظر به طور موقت آزاد شدند.
✍🏼 پیشتر در مطلبی به این پرداختهایم که مقامات ایرانی توصیههای سازمان بینالمللی کار (آی. اِل. اُ.) را نادیده گرفته و علیرغم مفاد قانون اساسی و تعهدات بینالمللی ایران، فعالان کارگری را صرفاً به این علت که میخواهند حقوق خود مبنی بر برگزاری اجتماعات و حق برخورداری از شرایط کاری امن، انسانی و عادلانه را اعمال کنند، مجازات می کنند.
بیشتر بخوانید: https://www.iranrights.org/fa/newsletter/issue/51
@IranRights
🔻 چهار نفر از متهمان پرونده اعتراضات هفتتپه و دو نفر از بازداشتشدگان روز جهانی کارگر، سپیده قلیان، امیرامیرقلی، ساناز اللهیاری، امیرحسین محمدیفرد، عاطفه رنگریز و مرضیه امیری نیز عصر شنبه ۴ آبان به قید وثیقه و تا زمان برگزاری دادگاه تجدیدنظر به طور موقت آزاد شدند.
✍🏼 پیشتر در مطلبی به این پرداختهایم که مقامات ایرانی توصیههای سازمان بینالمللی کار (آی. اِل. اُ.) را نادیده گرفته و علیرغم مفاد قانون اساسی و تعهدات بینالمللی ایران، فعالان کارگری را صرفاً به این علت که میخواهند حقوق خود مبنی بر برگزاری اجتماعات و حق برخورداری از شرایط کاری امن، انسانی و عادلانه را اعمال کنند، مجازات می کنند.
بیشتر بخوانید: https://www.iranrights.org/fa/newsletter/issue/51
@IranRights
🔸 در روزهای گذشته، مصادف با دویستمین سالگرد تولد علیمحمد باب، سپاه، وزارت اطلاعات و مقامات قضائی فشار به بهائیان ایران را از طریق بازداشت آنها در حال برگزاری مراسم دینیشان و پلمپ واحدهای صنفی تعدادی از بهائیان به دلیل تعطیلی یک روزه، افزایش دادهاند. (منابع: ایرنا و هرانا)
🔹 چنانچه در تصویر روزنامه کیهان ۲۸ شهریور سال ۱۳۵۸ هم میبینید، اصل ۱۳ قانون اساسی، تنها اقلیتهای مذهبی یهودی، مسیحی و زرتشتی را به رسمیت میشناسد. به این ترتیب، نسلهای مختلف بهائیان در چهار دهه گذشته انواع سرکوب و تبعیضهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را تجربه کردهاند. رسانههای رسمی جمهوری اسلامی نیز در راستای سیاستهای تبلیغی حکومت به نفرتپراکنی علیه این اقلیت مذهبی میپردازند. از آنجایی که قانون اساسی دین بهائی را به رسمیت نمیشناسد، بهائیان از حقوق رسمی یک اقلیت مذهبی برخوردار نیستند و نمیتوانند مراسم خود را به جا بیاورند.
🔹 براساس ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، «هر کس حق دارد که از آزادی فکر، وجدان و مذهب بهره مند شود».
📙 بیشتر بخوانید: http://bit.ly/2JEz72p
@IranRights
🔹 چنانچه در تصویر روزنامه کیهان ۲۸ شهریور سال ۱۳۵۸ هم میبینید، اصل ۱۳ قانون اساسی، تنها اقلیتهای مذهبی یهودی، مسیحی و زرتشتی را به رسمیت میشناسد. به این ترتیب، نسلهای مختلف بهائیان در چهار دهه گذشته انواع سرکوب و تبعیضهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را تجربه کردهاند. رسانههای رسمی جمهوری اسلامی نیز در راستای سیاستهای تبلیغی حکومت به نفرتپراکنی علیه این اقلیت مذهبی میپردازند. از آنجایی که قانون اساسی دین بهائی را به رسمیت نمیشناسد، بهائیان از حقوق رسمی یک اقلیت مذهبی برخوردار نیستند و نمیتوانند مراسم خود را به جا بیاورند.
🔹 براساس ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، «هر کس حق دارد که از آزادی فکر، وجدان و مذهب بهره مند شود».
📙 بیشتر بخوانید: http://bit.ly/2JEz72p
@IranRights
🔻 صبح پنجشنبه، ۹ آبان ۱۳۸۹، اعدام در ملاءعام در جمهوری اسلامی ایران یک قربانی دیگر گرفت. فرد اعدام شده در خمین، به «قتل» استوار دوم نیروی انتظامی محکوم شده بود. بنا به گزارش ایرنا، این پرونده به درگیری میان نیروهای پلیس و سارقان احشام در روستای کاظمآباد از توابع خمین در جنوب استان مرکزی مربوط بوده است.
🔸 براساس تحقیقات بنیاد برومند تا امروز، در شهرستان ۱۰۵ هزار نفری خمین، در سی و یک سال گذشته ۵ نفر در ملاءعام اعدام شدهاند. یکی از این افراد، در سال ۱۳۶۹، بعد از ۷۴ ضربه شلاق، در ملاءعام سنگسار شد.
🔸 هویت فردی که در روز ۹ آبان اعدام شده، سرگذشتش، روند دادرسی پروندهاش و بسیار موارد دیگر نامشخص است. اگر در این مورد یا درباره موارد دیگر اعدام و سنگسار در ملاءعام اطلاعاتی دارید، با ما تماس بگیرید.
ایمیل ما: info@boroumandcenter.org
اینستاگرام ما: https://www.instagram.com/iranrights/
توئیتر ما: twitter.com/IranRights_org
فیسبوک ما: facebook.com/BoroumandCenter
📙 درباره تاریخ برچیده شدن گیوتین و چوبه دار از سطح شهرها در دیگر کشورها بخوانید: http://bit.ly/3246guv
@IranRights
🔸 براساس تحقیقات بنیاد برومند تا امروز، در شهرستان ۱۰۵ هزار نفری خمین، در سی و یک سال گذشته ۵ نفر در ملاءعام اعدام شدهاند. یکی از این افراد، در سال ۱۳۶۹، بعد از ۷۴ ضربه شلاق، در ملاءعام سنگسار شد.
🔸 هویت فردی که در روز ۹ آبان اعدام شده، سرگذشتش، روند دادرسی پروندهاش و بسیار موارد دیگر نامشخص است. اگر در این مورد یا درباره موارد دیگر اعدام و سنگسار در ملاءعام اطلاعاتی دارید، با ما تماس بگیرید.
ایمیل ما: info@boroumandcenter.org
اینستاگرام ما: https://www.instagram.com/iranrights/
توئیتر ما: twitter.com/IranRights_org
فیسبوک ما: facebook.com/BoroumandCenter
📙 درباره تاریخ برچیده شدن گیوتین و چوبه دار از سطح شهرها در دیگر کشورها بخوانید: http://bit.ly/3246guv
@IranRights
💬⚖️ آیا تا به حال از فردی از دوستان یا آشنایانتان شنیدهاید که تا پیش از برگزاری دادگاه و در مراحل بازپرسی امکان معرفی وکیل نداشتهاند؟ آیا از افرادی از نزدیکانتان که با دادگاه سر و کار پیدا کردهاند، شنیدهاید که: «ما توان مالی نداریم وکیل بگیریم». آیا میدانید حقوق افراد در مورد داشتن وکیل چیست؟ آیا میدانید چطور میتوان این حق را پیگیری کرد؟
🔶 اگر پاسخ را نمیدانید، نظر کارشناس حقوقی بنیاد عبدالرحمن برومند در سرفصل دوم از سلسله مطالب آموزشی که با تکیه بر «حق متهم در دسترسی به دادرسی عادلانه» تهیه کردهایم، در دسترس شماست.
🔗 http://bit.ly/2PDR2tT
🔷 بنیاد عبدالرحمن برومند در کنار مستندسازی موارد نقض حق حیات در یادبود الکترونیکی امید، ثبت شهادت بازماندگان و خانواده جانباختگان و همچنین گردآوری و انتشار اسناد و مدارک مرتبط با حقوق بشر در کتابخانه وبسایت بنیاد، به ارایه مشاورههای حقوقی به افرادی که با موارد نقض دادرسی عادلانه مواجه هستند نیز میپردازد. تا ژانویه، هر یکشنبه به یک سوال حقوقی میپردازیم. شما هم میتوانید سوالات حقوقی خود را در ارتباط با «دادرسی عادلانه»، از دستگیری تا آزادی، از ما بپرسید.
#پرسشوپاسخ_حقوقی_بنیادبرومند
🌐 راهنماییهای حقوقی بنیاد برومند
@IranRights
🔶 اگر پاسخ را نمیدانید، نظر کارشناس حقوقی بنیاد عبدالرحمن برومند در سرفصل دوم از سلسله مطالب آموزشی که با تکیه بر «حق متهم در دسترسی به دادرسی عادلانه» تهیه کردهایم، در دسترس شماست.
🔗 http://bit.ly/2PDR2tT
🔷 بنیاد عبدالرحمن برومند در کنار مستندسازی موارد نقض حق حیات در یادبود الکترونیکی امید، ثبت شهادت بازماندگان و خانواده جانباختگان و همچنین گردآوری و انتشار اسناد و مدارک مرتبط با حقوق بشر در کتابخانه وبسایت بنیاد، به ارایه مشاورههای حقوقی به افرادی که با موارد نقض دادرسی عادلانه مواجه هستند نیز میپردازد. تا ژانویه، هر یکشنبه به یک سوال حقوقی میپردازیم. شما هم میتوانید سوالات حقوقی خود را در ارتباط با «دادرسی عادلانه»، از دستگیری تا آزادی، از ما بپرسید.
#پرسشوپاسخ_حقوقی_بنیادبرومند
🌐 راهنماییهای حقوقی بنیاد برومند
@IranRights
Telegraph
پرسش و پاسخهای حقوقی در مورد دادرسی عادلانه
سرفصل ۲- حق دسترسی به وکیل روایت: یک هفته پیش پسر من به همراه دو نفر از دوستانش در حال سفر به ترکیه بودند که در گمرک ایران از چمدان این سه نفر چند کیلو هروئین کشف شد و همه آنها بازداشت شدند. پلیس مواد مخدر به ما گفته است که پسرمان باید برای ادامه تحقیقات…
🔸 هفت سال از #قتل_فراقضایی ستار بهشتی، جوان وبلاگنویس ساکن رباطکریم در اثر #شکنجه در حین بازداشت میگذرد.
🔹 جزئیات مربوط به جریان دستگیری و بازداشت، قتل در حین بازداشت، اظهارات مادر ستار بهشتی، خانم گوهر عشقی، وکیلش، خانم گیتی پورفاضل و مسئولان در رابطه با شکنجه و قتل فراقضایی آقای ستار بهشتی را بخوانید.
🔗 http://bit.ly/36ws1H1
🌐 سرگذشت ستار بهشتی در امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران، در وبسایت بنیاد عبدالرحمن برومند
@IranRights
🔹 جزئیات مربوط به جریان دستگیری و بازداشت، قتل در حین بازداشت، اظهارات مادر ستار بهشتی، خانم گوهر عشقی، وکیلش، خانم گیتی پورفاضل و مسئولان در رابطه با شکنجه و قتل فراقضایی آقای ستار بهشتی را بخوانید.
🔗 http://bit.ly/36ws1H1
🌐 سرگذشت ستار بهشتی در امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران، در وبسایت بنیاد عبدالرحمن برومند
@IranRights
Telegraph
ستار بهشتی
ستار بهشتی جوان مجرد و وبلاگنویس ساکن رباط کریم بود. وی کارگری ساده و روزمزد بود که با مادر پیرش در یکی از محلات فقیرنشین شهر زندگی میکرد. خبر قتل درحین بازداشت آقای ستار بهشتی از سوی منابع مختلف، از جمله خبرگزاری هرانا (۱۶ آبان ۱۳۹۱) و وبسایت کلمه…
🔴 پروین محمدی، فعال کارگری، در شرح تجربه خود از زندان آگاهی کرج مینویسد: « درب حمام قفل بود و با التماس روزی نیم ساعت بعد از ظهرها باز میشد که اکثر مواقع آب گرم نبود و مجبور بودیم با آب سرد خودمان را بشوریم. صابونی برای شستشو نبود. یک سوم لیوان یکبار مصرف شامپو میدادند برای استحمام چند نفر، پودری برای شستشوی لباس وجود نداشت. باید از مایع ظرفشویی رقیق شده توالت که با التماس ظرف خالی شدهی آن را پر میکردند برای شستن لباسها استفاده میکردیم و جایی برای خشک و پهن کردن لباسها وجود نداشت. تمام لباسهای شسته شده روی درب توالت ها پهن میشد.» متن کامل را در وبسایت اتحادیه آزاد کارگران ایران بخوانید: http://bit.ly/2NI5CxQ
🔵 سند مربوط به قواعد بینالمللی در رابطه با حداقل استاندارد در رفتار با زندانیان که بیش از چهل سال پیش به تصویب رسیده است را در کتابخانه بنیاد عبدالرحمن برومند ببینید: http://bit.ly/2NIARZB
📞📩 اگر درباره وضعیت کنونی بازداشتگاهها و زندانها اطلاعاتی دارید با ما تماس بگیرید.
@IranRights
🔵 سند مربوط به قواعد بینالمللی در رابطه با حداقل استاندارد در رفتار با زندانیان که بیش از چهل سال پیش به تصویب رسیده است را در کتابخانه بنیاد عبدالرحمن برومند ببینید: http://bit.ly/2NIARZB
📞📩 اگر درباره وضعیت کنونی بازداشتگاهها و زندانها اطلاعاتی دارید با ما تماس بگیرید.
@IranRights
🔻به گزارش خبرگزاری فارس، محمدجواد لاریجانی، دبیر ستاد حقوقبشر جمهوریاسلامیایران در جریان گفتگوهای پیش از برگزاری بررسی دورهای جهانی موسوم به یو پی آر، که عملکرد حقوق بشری کشورهای عضو سازمان ملل در آن بررسی میشود، گفته است: حقوق بشر باید براساس فرهنگ کشورها و مبتنی بر حقوق مردمان بومی باشد.
🔸 سوال این است: آیا مجازات اعدام بخشی از فرهنگ ایرانی است؟
🔸 در فاصله ۳۰۳ روز، از اول ژانویه تا آخر اکتبر۲۰۱۹، جمهوری اسلامی دستکم ۱۹۷ شهروند ایران را اعدام کرده است.
🔸 این آمار نتیجه آخرین تحقیقات ما در بنیاد عبدالرحمن برومند است. اگر با هر کدام از این افراد خویشاوندی و آشنایی داشتید با ما تماس بگیرید. اطلاعات برگرفته از روزنامههای رسمی ایران و سازمانهای بینالمللی حقوقبشر نیاز به تأئید، تکمیل و یا تصحیح خویشان، دوستان و شاهدان وقوع اعدامها و قتلها دارد. صحبت با نزدیکان به ثبت موارد نقض دادرسیعادلانه و آگاهیرسانی در مورد رنج خانواده قربانیان کمک میکند.
🔸روی نام و نشانه پایین کلیک کنید و گزینههای تماس با ما را ببینید:
@IranRights
🔸 سوال این است: آیا مجازات اعدام بخشی از فرهنگ ایرانی است؟
🔸 در فاصله ۳۰۳ روز، از اول ژانویه تا آخر اکتبر۲۰۱۹، جمهوری اسلامی دستکم ۱۹۷ شهروند ایران را اعدام کرده است.
🔸 این آمار نتیجه آخرین تحقیقات ما در بنیاد عبدالرحمن برومند است. اگر با هر کدام از این افراد خویشاوندی و آشنایی داشتید با ما تماس بگیرید. اطلاعات برگرفته از روزنامههای رسمی ایران و سازمانهای بینالمللی حقوقبشر نیاز به تأئید، تکمیل و یا تصحیح خویشان، دوستان و شاهدان وقوع اعدامها و قتلها دارد. صحبت با نزدیکان به ثبت موارد نقض دادرسیعادلانه و آگاهیرسانی در مورد رنج خانواده قربانیان کمک میکند.
🔸روی نام و نشانه پایین کلیک کنید و گزینههای تماس با ما را ببینید:
@IranRights
Forwarded from عفو بين الملل
📣 سازمان «عفو بینالملل» در بیانیهای از جامعه جهانی خواسته است تا در جریان برگزاری بررسی ادواری جهانی که «شورای حقوق بشر» سازمان ملل در تاریخ ۱۷ آبان در مقر این سازمان در ژنو برگزار میکند، وخیمتر شدن وضع حقوق بشر در ایران را علنا محکوم کند.
🔺 «عفو بینالملل» مؤکدا از کشورهای شرکتکننده در نشست «بررسی ادواری جهانی» که برای بازبینی کارنامه حقوق بشری ایران برگزار میشود، میخواهد که موارد گسترده نقض حقوق بشر در این کشور را محکوم کرده و راهکارهای ملموسی برای برطرف کردن این موارد به مقامها و مسئولان ایرانی ارائه کنند.
🔺 فیلیپ لوتر، مدیر بخش پژوهشها و امور حقوقی خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بینالملل میگوید: «فهرست موارد هولناک نقض حقوق بشر در ایران، از شمار هراسآور اعدامها تا آزار بیامان و تعقیب کیفری مدافعان حقوق بشر، تبعیض فراگیر علیه زنان و اقلیتها و استمرار جنایات علیه بشریت، نشانگر وخیمتر شدن شدید وضع حقوق بشر در کارنامه این کشور است.»
🔺 به گفته او «نشست آتی شورای حقوق بشر سازمان ملل برای بررسی کارنامه ایران فرصت بسیار مهمی برای جامعه جهانی است تا به شکل صریح و قاطع به مقامها و مسئولان ایرانی اعلام کند که بیاعتنایی هولناک آنان به وضع حقوق بشر مورد اغماض قرار نخواهد گرفت.»
🔺 «این نشست، به علاوه، فرصتی برای کشورهای دنیا است تا به استمرار ناپدیدسازی قهریِ هزاران ناراضی سیاسی در سه دهه گذشته توجه بیشتری نشان دهند؛ این جنایتی علیه بشریت بوده که جامعه جهانی مدت مدیدی است آن را ندیده گرفته است.»
🔺 کارنامه حقوق بشری ایران آخرین بار در سال ۲۰۱۴ مورد بررسی قرار گرفته بود؛ از آن زمان تاکنون، مقامها و مسئولان ایرانی ابعاد سرکوب را به شکل چشمگیری افزایش دادهاند.
🔺 هزاران نفر به دلیل ابراز عقاید خود یا مشارکت در تظاهراتهای مسالمتآمیز بازداشت شدهاند و موج سرکوب انتقامجویانهای علیه مدافعان حقوق بشر، از جمله فعالان کارزار مبارزه با قوانین حجاب اجباری به راه افتاده است تا آخرین بقایای جامعه مدنی ایران را نیز نابود کند.
🔺 مقامها و مسئولان ایرانی حقوق مربوط به محاکمه عادلانه را بیش از پیش نقض کرده و بیش از دو هزار و ۵۰۰ نفر، از جمله بزهکاران نوجوان را با نقض شنیع قوانین بینالمللی اعدام کردهاند.
🔺 «عفو بینالملل» در نامهای که به شورای حقوق بشر سازمان ملل، در آستانه برگزاری نشست آتی آن، ارسال کرده نتیجه گرفته است که دولت ایران به لحاظ وضع حقوق بشر «در جمیع جهات قصور ورزیده» است.
🔺 «عفو بینالملل» از مقامها و مسئولان این کشور خواسته است تا محدودیتهای وضعشده بر حق آزادی بیان، حق ایجاد تشکل و حق تجمع مسالمتآمیز را لغو کنند، به اعمال تبعیض علیه زنان و اقلیتها خاتمه دهند، صدور احکام اعدام را بلافاصله به حال تعلیق درآورند و به اعمال شکنجه و سایر بدرفتاریها، محاکمات ناعادلانه، و جنایات مستمر علیه بشریت پایان دهند.
🔹 دانلود فایل پیدیاف اطلاعیه عفو بینالملل به فارسی
https://t.me/Amnesty_International/1474
🔹 لینک اطلاعیه عفو بینالملل به انگلیسی
https://bit.ly/2Ns76x2
🔺 «عفو بینالملل» مؤکدا از کشورهای شرکتکننده در نشست «بررسی ادواری جهانی» که برای بازبینی کارنامه حقوق بشری ایران برگزار میشود، میخواهد که موارد گسترده نقض حقوق بشر در این کشور را محکوم کرده و راهکارهای ملموسی برای برطرف کردن این موارد به مقامها و مسئولان ایرانی ارائه کنند.
🔺 فیلیپ لوتر، مدیر بخش پژوهشها و امور حقوقی خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بینالملل میگوید: «فهرست موارد هولناک نقض حقوق بشر در ایران، از شمار هراسآور اعدامها تا آزار بیامان و تعقیب کیفری مدافعان حقوق بشر، تبعیض فراگیر علیه زنان و اقلیتها و استمرار جنایات علیه بشریت، نشانگر وخیمتر شدن شدید وضع حقوق بشر در کارنامه این کشور است.»
🔺 به گفته او «نشست آتی شورای حقوق بشر سازمان ملل برای بررسی کارنامه ایران فرصت بسیار مهمی برای جامعه جهانی است تا به شکل صریح و قاطع به مقامها و مسئولان ایرانی اعلام کند که بیاعتنایی هولناک آنان به وضع حقوق بشر مورد اغماض قرار نخواهد گرفت.»
🔺 «این نشست، به علاوه، فرصتی برای کشورهای دنیا است تا به استمرار ناپدیدسازی قهریِ هزاران ناراضی سیاسی در سه دهه گذشته توجه بیشتری نشان دهند؛ این جنایتی علیه بشریت بوده که جامعه جهانی مدت مدیدی است آن را ندیده گرفته است.»
🔺 کارنامه حقوق بشری ایران آخرین بار در سال ۲۰۱۴ مورد بررسی قرار گرفته بود؛ از آن زمان تاکنون، مقامها و مسئولان ایرانی ابعاد سرکوب را به شکل چشمگیری افزایش دادهاند.
🔺 هزاران نفر به دلیل ابراز عقاید خود یا مشارکت در تظاهراتهای مسالمتآمیز بازداشت شدهاند و موج سرکوب انتقامجویانهای علیه مدافعان حقوق بشر، از جمله فعالان کارزار مبارزه با قوانین حجاب اجباری به راه افتاده است تا آخرین بقایای جامعه مدنی ایران را نیز نابود کند.
🔺 مقامها و مسئولان ایرانی حقوق مربوط به محاکمه عادلانه را بیش از پیش نقض کرده و بیش از دو هزار و ۵۰۰ نفر، از جمله بزهکاران نوجوان را با نقض شنیع قوانین بینالمللی اعدام کردهاند.
🔺 «عفو بینالملل» در نامهای که به شورای حقوق بشر سازمان ملل، در آستانه برگزاری نشست آتی آن، ارسال کرده نتیجه گرفته است که دولت ایران به لحاظ وضع حقوق بشر «در جمیع جهات قصور ورزیده» است.
🔺 «عفو بینالملل» از مقامها و مسئولان این کشور خواسته است تا محدودیتهای وضعشده بر حق آزادی بیان، حق ایجاد تشکل و حق تجمع مسالمتآمیز را لغو کنند، به اعمال تبعیض علیه زنان و اقلیتها خاتمه دهند، صدور احکام اعدام را بلافاصله به حال تعلیق درآورند و به اعمال شکنجه و سایر بدرفتاریها، محاکمات ناعادلانه، و جنایات مستمر علیه بشریت پایان دهند.
🔹 دانلود فایل پیدیاف اطلاعیه عفو بینالملل به فارسی
https://t.me/Amnesty_International/1474
🔹 لینک اطلاعیه عفو بینالملل به انگلیسی
https://bit.ly/2Ns76x2
Telegram
عفو بين الملل
دانلود فایل پیدیاف اطلاعیه عفو بینالملل به فارسی؛ «جامعه جهانی وخامت وضعیت حقوق بشر در ایران را محکوم کند»
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
Photo
🔻 ۸ نوامبر ۲۰۱۹، مصادف با ۱۷ آبان ۹۸، کارنامه حقوق بشری جمهوری اسلامی ایران در بررسی دورهای جهانی موسم به یو پی آر در مقر سازمانملل در ژنو بررسی شد.
🔻 در این نشست که سه ساعت و نیم به طول انجامید، کشورهای عضو سازمان ملل توصیههایی در زمینه بهبود وضعیت حقوق بشر به ایران ارائه کردند. جمهوری اسلامی ایران این فرصت را دارد که توصیهها را کاملا یا تاحدی بپذیرد یا رد کند.
🔻 یکی از توصیههایی که به دفعات تکرار شد، مربوط به لغو، اصلاح یا محدود کردن مجازات اعدام و اعدام کودکان بود.
🔻 محمد مصدق، معاون حقوقی قوه قضائیه، در پاسخ به توصیهها عنوان کرد مجازاتّهای افراد زیر ۱۸ سال با مجازاتهای سایر افراد متفاوت است. او ادامه داد، مجازات اعدام در جرایم تعزیری برای افراد زیر ۱۸ سال به طول کلی حذف شده است، اما موضوع قصاص حقالناس محسوب میشود و ارتباطی با حاکمیت ندارد.
📍 جمهوری اسلامی ایران در حالی این سخنان را مطرح میکند که قوانین بینالمللی بطور اکید استفاده از مجازات اعدام را برای افرادی که در هنگام ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال داشتهاند را ممنوع کرده است. ایران به عنوان یکی از کشورهای عضو میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون حقوق کودک، متعهد است که افرادی که در دوران کودکی مرتکب جرم شدهاند را اعدام نکند.
📍 لازم به ذکر است که حتی در مورد اتهامات مربوط به قتل، محرومیت از دسترسی به وکیل در زمان بازجویی و تحقیقات و نقص در دادرسی عادلانه همواره این شبهه را در مورد صحت جرم باقی میگذارد.
📍 در عین حال، بنا به تحقیقات ما در بنیاد عبدالرحمن برومند، تنها در فاصله سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ دستکم ۶ کودکمتهم در رابطه با جرایم مرتبط با مواد مخدر و جرایم جنسی در جمهوری اسلامی ایران اعدام شدهاند.
📍 بنیاد عبدالرحمن برومند یکی از نهادهای غیردولتی حقوق بشری بود که در نشست مقدماتی بررسی دورهای جهانی که ماه گذشته در ژنو برگزار شد، پیشنهادهایی در رابطه با مجازات اعدام و اعدام کودکان را به نمایندگان کشورهای عضو سازمان ملل برای بررسی کارنامه حقوق بشری ایران ارائه کرد.
📍 اصلاح فوری قوانین مربوط به مجازات اعدام و لغو اعدام کودکان یکی از پیشنهادهای بنیاد برومند بود. بنیاد برومند همچنین بر لزوم حضور وکیل در تمام مراحل دادرسی و عدم پذیرش اعتراف به جرم متهم بدون حضور وکیل تأکید کرد.
🔸به تلگرام ما بپیوندید:
https://t.me/IranRights
@IranRights
🔻 در این نشست که سه ساعت و نیم به طول انجامید، کشورهای عضو سازمان ملل توصیههایی در زمینه بهبود وضعیت حقوق بشر به ایران ارائه کردند. جمهوری اسلامی ایران این فرصت را دارد که توصیهها را کاملا یا تاحدی بپذیرد یا رد کند.
🔻 یکی از توصیههایی که به دفعات تکرار شد، مربوط به لغو، اصلاح یا محدود کردن مجازات اعدام و اعدام کودکان بود.
🔻 محمد مصدق، معاون حقوقی قوه قضائیه، در پاسخ به توصیهها عنوان کرد مجازاتّهای افراد زیر ۱۸ سال با مجازاتهای سایر افراد متفاوت است. او ادامه داد، مجازات اعدام در جرایم تعزیری برای افراد زیر ۱۸ سال به طول کلی حذف شده است، اما موضوع قصاص حقالناس محسوب میشود و ارتباطی با حاکمیت ندارد.
📍 جمهوری اسلامی ایران در حالی این سخنان را مطرح میکند که قوانین بینالمللی بطور اکید استفاده از مجازات اعدام را برای افرادی که در هنگام ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال داشتهاند را ممنوع کرده است. ایران به عنوان یکی از کشورهای عضو میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون حقوق کودک، متعهد است که افرادی که در دوران کودکی مرتکب جرم شدهاند را اعدام نکند.
📍 لازم به ذکر است که حتی در مورد اتهامات مربوط به قتل، محرومیت از دسترسی به وکیل در زمان بازجویی و تحقیقات و نقص در دادرسی عادلانه همواره این شبهه را در مورد صحت جرم باقی میگذارد.
📍 در عین حال، بنا به تحقیقات ما در بنیاد عبدالرحمن برومند، تنها در فاصله سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ دستکم ۶ کودکمتهم در رابطه با جرایم مرتبط با مواد مخدر و جرایم جنسی در جمهوری اسلامی ایران اعدام شدهاند.
📍 بنیاد عبدالرحمن برومند یکی از نهادهای غیردولتی حقوق بشری بود که در نشست مقدماتی بررسی دورهای جهانی که ماه گذشته در ژنو برگزار شد، پیشنهادهایی در رابطه با مجازات اعدام و اعدام کودکان را به نمایندگان کشورهای عضو سازمان ملل برای بررسی کارنامه حقوق بشری ایران ارائه کرد.
📍 اصلاح فوری قوانین مربوط به مجازات اعدام و لغو اعدام کودکان یکی از پیشنهادهای بنیاد برومند بود. بنیاد برومند همچنین بر لزوم حضور وکیل در تمام مراحل دادرسی و عدم پذیرش اعتراف به جرم متهم بدون حضور وکیل تأکید کرد.
🔸به تلگرام ما بپیوندید:
https://t.me/IranRights
@IranRights
Telegram
بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران
ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503
🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/
📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org
🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org
🔸فیسبوک
facebook.com/B
ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503
🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/
📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org
🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org
🔸فیسبوک
facebook.com/B
💬⚖️ آیا کسی را سراغ دارید که تا روزها و هفتهها بعد از بازداشت، از دلیل دستگیری خود بیاطلاع بوده باشد و اتهام خود را نداند؟ آیا از حقوق متهم درباره تفهیم اتهام چیزی میدانید؟ آیا میدانید در قانون جمهوری اسلامی ایران متهم از حق «سکوت کردن» برخوردار است؟
🔶 اگر مایلید درباره پاسخ این سوالات بیشتر بدانید، نظر مشاور حقوقی بنیاد عبدالرحمن برومند در سرفصل سوم از سلسله مطالب آموزشی که با تکیه بر «حق متهم در دسترسی به دادرسی عادلانه» تهیه کردهایم، را بخوانید.
🔗 http://bit.ly/2Nz88ru
🔷 بنیاد عبدالرحمن برومند در کنار مستندسازی موارد نقض حق حیات در یادبود الکترونیکی امید، ثبت شهادت بازماندگان و خانواده جانباختگان و همچنین گردآوری و انتشار اسناد و مدارک مرتبط با حقوق بشر، به ارایه مشاورههای حقوقی به افرادی که با موارد نقض دادرسی عادلانه مواجه هستند نیز میپردازد.
🔹 تا ژانویه ۲۰۲۰، هر یکشنبه به یک سوال حقوقی میپردازیم.
🔹 شما هم میتوانید سوالات حقوقی خود را در ارتباط با «دادرسی عادلانه»، از دستگیری تا آزادی، از ما بپرسید.
#پرسشوپاسخ_حقوقی_بنیادبرومند
🌐 https://www.iranrights.org/fa/library/document/3633
@IranRights
🔶 اگر مایلید درباره پاسخ این سوالات بیشتر بدانید، نظر مشاور حقوقی بنیاد عبدالرحمن برومند در سرفصل سوم از سلسله مطالب آموزشی که با تکیه بر «حق متهم در دسترسی به دادرسی عادلانه» تهیه کردهایم، را بخوانید.
🔗 http://bit.ly/2Nz88ru
🔷 بنیاد عبدالرحمن برومند در کنار مستندسازی موارد نقض حق حیات در یادبود الکترونیکی امید، ثبت شهادت بازماندگان و خانواده جانباختگان و همچنین گردآوری و انتشار اسناد و مدارک مرتبط با حقوق بشر، به ارایه مشاورههای حقوقی به افرادی که با موارد نقض دادرسی عادلانه مواجه هستند نیز میپردازد.
🔹 تا ژانویه ۲۰۲۰، هر یکشنبه به یک سوال حقوقی میپردازیم.
🔹 شما هم میتوانید سوالات حقوقی خود را در ارتباط با «دادرسی عادلانه»، از دستگیری تا آزادی، از ما بپرسید.
#پرسشوپاسخ_حقوقی_بنیادبرومند
🌐 https://www.iranrights.org/fa/library/document/3633
@IranRights
Telegraph
پرسش و پاسخهای حقوقی در مورد دادرسی عادلانه
روایت: دو هفته است که ماموران نیروی انتظامی پسرم را در محل کارش دستگیر کردهاند و الان در بازداشت است. برای او در دادسرا پرونده تشکیل شده، اما ما هنوز نمیدانیم اتهام او چیست. پسرم هم میگوید هنوز به او نگفتهاند که چه اتهامی دارد. از بازپرس پرسیدیم اتهامش…
🔸 ده سال پیش در چنین روزهایی خانواده آقای #رامین_پوراندرجانی، پزشک جوان بازداشتگاه #کهریزک، با شوک شنیدن خبر قتل فرزند ۲۶ سالهشان مواجه شدند.
🔹 پس از درگذشت آقای پوراندرجانی، مقامات مسئول از تهران به پدر آقای پوراندرجانی در تبریز تلفن زده و خبر تصادفش را در یک حادثه اتومبیل دادند. به او گفتند که پای رامین شکسته و بیهوش است. وقتی پدرش به تهران رسید، او را به سردخانه برده و گفتند که پسرش در اثر سکته قلبی درگذشته است.
🔸 خانواده پوراندرجانی همچنان از حق دانستن حقیقت محرومند.
🔹 شیرین عبادی در رابطه با سالگرد قتل دکتر پوراندرجانی در کانال تلگرامش نوشت: «بنیاد برومند کار ارزشمندی در ثبت و مستند کردن موارد مختلف نقض حقوق بشر در ایران انجام میدهد و با شیوههای دقیق تحقیقی، این موارد را ثبت میکند. مثلا جمع آوری نظر شاهدان، مدارک قضایی یا مصاحبه با افراد مرتبط یا مطلع با پروندههای حقوق بشری، آنها را هم باورپذیر و هم محکمهپسند و قابل دفاع میکند. کاری که ما میتوانیم انجام دهیم بازخوانی و بازشناسی این پروندهها در رسانههاست. پروندههایی که نباید از کنار آنها به بیتفاوتی گذشت. یکی از این موارد مربوط به قتل پزشک جوانی به نام دکتر #رامین_پوراندرجانی است که در زندان #کهریزک شاهد شکنجه جوانان دستگیر شده در راهپیمایی سال ۸۸ بود. او حاضر نشده بود درباره بیماران شکنجه دیدهاش دروغ بگوید و شواهد نشان میدهد که مرگ او، که پیشتر سابقه تهدید شدن هم داشته، عمدی و در ارتباط با این شجاعتش در انکار نکردن شواهد پزشکی و وفاداری به سوگند پزشکیاش بوده است.» @shirinebadioffitional
🔗 http://bit.ly/2X3XLyH
🌐 سرگذشت رامین پوراندرجانی را با کلیک روی گزینه INSTANT VIEW روی صفحه موبایل، کلیک روی لینک بالا یا کلیک روی لینک پایین در یادبود امید بخوانید: https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8049/ramin-purandarjani
▫️ آدرس سایت بنیاد برومند iranrights.org
📨 تماس با ما info@boroumanfoundation.org
▫️ توییتر twitter.com/IranRights_org
▫️ فیس بوک facebook.com/BoroumandCenter
▫️ اینستاگرام instagram.com/iranrights
▫️ تلگرام https://t.me/IranRights
@IranRights
🔹 پس از درگذشت آقای پوراندرجانی، مقامات مسئول از تهران به پدر آقای پوراندرجانی در تبریز تلفن زده و خبر تصادفش را در یک حادثه اتومبیل دادند. به او گفتند که پای رامین شکسته و بیهوش است. وقتی پدرش به تهران رسید، او را به سردخانه برده و گفتند که پسرش در اثر سکته قلبی درگذشته است.
🔸 خانواده پوراندرجانی همچنان از حق دانستن حقیقت محرومند.
🔹 شیرین عبادی در رابطه با سالگرد قتل دکتر پوراندرجانی در کانال تلگرامش نوشت: «بنیاد برومند کار ارزشمندی در ثبت و مستند کردن موارد مختلف نقض حقوق بشر در ایران انجام میدهد و با شیوههای دقیق تحقیقی، این موارد را ثبت میکند. مثلا جمع آوری نظر شاهدان، مدارک قضایی یا مصاحبه با افراد مرتبط یا مطلع با پروندههای حقوق بشری، آنها را هم باورپذیر و هم محکمهپسند و قابل دفاع میکند. کاری که ما میتوانیم انجام دهیم بازخوانی و بازشناسی این پروندهها در رسانههاست. پروندههایی که نباید از کنار آنها به بیتفاوتی گذشت. یکی از این موارد مربوط به قتل پزشک جوانی به نام دکتر #رامین_پوراندرجانی است که در زندان #کهریزک شاهد شکنجه جوانان دستگیر شده در راهپیمایی سال ۸۸ بود. او حاضر نشده بود درباره بیماران شکنجه دیدهاش دروغ بگوید و شواهد نشان میدهد که مرگ او، که پیشتر سابقه تهدید شدن هم داشته، عمدی و در ارتباط با این شجاعتش در انکار نکردن شواهد پزشکی و وفاداری به سوگند پزشکیاش بوده است.» @shirinebadioffitional
🔗 http://bit.ly/2X3XLyH
🌐 سرگذشت رامین پوراندرجانی را با کلیک روی گزینه INSTANT VIEW روی صفحه موبایل، کلیک روی لینک بالا یا کلیک روی لینک پایین در یادبود امید بخوانید: https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8049/ramin-purandarjani
▫️ آدرس سایت بنیاد برومند iranrights.org
📨 تماس با ما info@boroumanfoundation.org
▫️ توییتر twitter.com/IranRights_org
▫️ فیس بوک facebook.com/BoroumandCenter
▫️ اینستاگرام instagram.com/iranrights
▫️ تلگرام https://t.me/IranRights
@IranRights
Telegraph
رامین پوراندرجانی
خبر درگذشت آقای رامین پوراندرجانی در رسانههای بسیاری از جمله خبرآنلاین و بیبیسی فارسی (۲۵ آبان ۱۳۸۸) منتشر شد. اطلاعات تکمیلی درباره این پرونده از مصاحبه و تحقیقات بنیاد برومند، کیفرخواست علیه متهمان پرونده کهریزک (۲۵ آذر ۱۳۸۸)، گزارش مجموعه فعالان حقوق…
🔴📣 #حمید_نوری مشهور به عباسی، عضو هیئت اعدامهای ۶۷ در #زندان_گوهردشت به اتهام «جنایت جنگی، جنایت علیه بشریت، شکنجه و مشارکت در جرم مستمر باز ندادن جنازهها» در سوئد بازداشت شد.
🔻پاسخگوکردن آمران و عاملان کشتار ۶۷ در دادگاههای بینالمللی قدمی بزرگ به سوی عدالت است.
🔻 حمید نوری، دادیار سابق زندان گوهردشت و اوین، منکر نقش خود در کشتار ۶۷ شده اما دادگاهی در استکهلم سوئد حکم ادامه بازداشت او را صادر کرده است.
🔻 از جمله اسنادی که بازداشت دادیار سابق قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران را ممکن کرده است، شهادتنامههای بازماندگان کشتار ۶۷ است. این موضوع اهمیت و نقش حقیقتگویی در روند عدالتخواهی را به روشنی نشان میدهد.
🔻 برای آشنایی بیشتر با جزئیات این دادخواهی، گزارش جفری رابرتسون، وکیل دادگستری درباره کشتار زندانیان سیاسی ایران در سال ۶۷ را بخوانید:
https://www.iranrights.org/attachments/library/doc_5.pdf
@IranRights
🔻پاسخگوکردن آمران و عاملان کشتار ۶۷ در دادگاههای بینالمللی قدمی بزرگ به سوی عدالت است.
🔻 حمید نوری، دادیار سابق زندان گوهردشت و اوین، منکر نقش خود در کشتار ۶۷ شده اما دادگاهی در استکهلم سوئد حکم ادامه بازداشت او را صادر کرده است.
🔻 از جمله اسنادی که بازداشت دادیار سابق قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران را ممکن کرده است، شهادتنامههای بازماندگان کشتار ۶۷ است. این موضوع اهمیت و نقش حقیقتگویی در روند عدالتخواهی را به روشنی نشان میدهد.
🔻 برای آشنایی بیشتر با جزئیات این دادخواهی، گزارش جفری رابرتسون، وکیل دادگستری درباره کشتار زندانیان سیاسی ایران در سال ۶۷ را بخوانید:
https://www.iranrights.org/attachments/library/doc_5.pdf
@IranRights