بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.9K subscribers
3.04K photos
743 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
«حال خوب می‌فهمم که چطور ما را از کودکی وارد بازی دلخواهشان می‌کنند»

میترا حجازی‌پور، قهرمان شطرنج آسیا به دلیل سرپیچی از حجاب اجباری در مسابقات بین‌المللی از تیم ملی ایران اخراج شد. او در پستی اینستاگرامی نظرش درباره حجاب اجباری را بازگو کرده و از مهاجرت خود خبر داده است.

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق‌بشر در ایران)
خانواده زهرا بهرامی اعلام کرده بود که قصد دارد پیکر خانم بهرامی را در استان فارس به خاک بسپرد، اما مقامات جسد وی را بدون حضور خانواده، در سمنان دفن کردند.

روایتی آشنا از دخالت حکومت در برگزاری مراسم خاکسپاری قربانیان خشونت دولتی در چهل سالی که از تأسیس جمهوری اسلامی ایران می‌گذرد.

۹ سال پیش خانم زهرا بهرامی، مقیم انگلستان و دارای تابعیت دوگانه‌ی هلندی و ایرانی در زندان اوین به دار آویخته شد.

اجرای حکم خانم بهرامی خانواده، وکیل وهم چنین دولت هلند را غافل گیر کرد. چراکه اعدام وی به هیچ یک از طرفین ابلاغ نشده بود.

خانواده‌ی خانم بهرامی هم‌چینین تهدید شدند که از برگزاری مراسم ختم برای وی در اماکن عمومی خودداری کنند و دولت هلند را از دفن مخفیانه ی خانم بهرامی مطلع ننمایند.

سرگذشت خانم بهرامی را بخوانید.
http://bit.ly/2RA6IPm

صفحه یادبود خانم زهرا بهرامی در یادبود امید در وبسایت بنیاد برومند
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-5369/zahra-bahrami

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق‌بشر در ایران)
یکی از نزدیکان خانم عالیه علی‌پور درخشی (مادر مهدی)، از مادران خاوران، ما را مطلع کردند که متأسفانه ایشان چند روز پیش چشم از جهان فروبستند.

فرزند ایشان، آقای منصور (مهدی) دلال‌زاده جهانگیری، متولد تهران در سال ١٣٣٧ و دانشجوی دانشگاه آریامهر (دانشگاه شریف فعلی) بود. او یکی از قربانیان کشتار جمعی زندانیان سیاسی ۱۳٦۷ است.

مسئولان زندان خبر اعدام آقای جهانگیری و دیگر زندانیان را بعد از ماه‌ها به خانواده آن‌ها دادند. اجسادشان را نیز به خانواده‌ها ندادند و پیکرهای زندانیان اعدام‌شده را در گورهای جمعی به خاک سپردند. مقامات به خانواده زندانیان هشدار دادند که برای عزیزانشان مراسم سوگواری برگزار نکنند.

خانواده‌های قربانیان کشتار سال ۱۳٦۷ به محاکمات غیرعادلانه و غیر قانونی که به اعدام هزاران زندانی در ظرف چند ماه منجر شد، به شدت اعتراض کرده‌اند. آن‌ها سیاست رسمی پنهان‌کاری در رابطه با این اعدام‌ها را به پرسش کشیده‌‌ و آن را دال بر غیر قانونی بودن اعدام‌ها شمرده‌اند.

یادشان گرامی

سرگذشت فرزند ایشان را در یادبود امید بخوانید: http://bit.ly/36BwZ3W

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔸عدالت برای ایران و ۱۲ نهاد حقوق بشری بین‌المللی و ایرانی به شورای اتحادیه اروپا می‌گویند ما به خاطر استفاده ممتد و نظام‌مند از اعترافات تلویزیونی که با توسل به شکنجه و بدرفتاری گرفته می‌شوند، به شدت نگرانیم.

******
📌بیشتر بخوانید:
عدالت برای ایران - سیزده نهاد حقوق بشری: اتحادیه اروپا صدا و سیما و مسئولان ضبط و پخش اعترافات اجباری را تحریم کند
https://bit.ly/38Om7Bl
*****
#شکنجه
#اعتراف_اجباری
#صدا_و_سیما
#نه‌به‌دوربین_صداوسیما
جوان اهوازی ۱۹ ساله ، ناصر آلبوشوکه ۸ سال پیش در دوران بازداشت کشته‌ شد. جنازه‌اش را با این شرط به خانواده تحویل دادند که خانواده مراسم معمول خاکسپاری و سوگواری را برگزار نکند.

آقای آلبوشوکه همزمان با بازداشت گروهی جوانان شهرهای عرب‌نشین شوش، حمیدیه و اهواز در ماه‌های دی و بهمن ۱۳۹۰، توسط نیروهای اداره اطلاعات اهواز در مغازه‌اش دستگیر شد. این بازداشت‌ها در پی شعارنویسی‌های گسترده در این شهرها در حمایت از بهار عربی و تحریم انتخابات آینده مجلس صورت گرفت. بنا بر گفته یکی از نزدیکانش در مصاحبه با روزآنلاین آقای آلبوشوکه ارتباطی با این فعالیت‌ها نداشت.

روز ۱۰ بهمن ۱۳۹۰ از اداره اطلاعات اهواز با خانواده آقای آلبوشوکه تماس گرفته و از آن‌ها خواستند تا برای بردن فرزندشان مراجعه کنند. خانواده آقای آلبوشوکه با تهیه سند و مقداری غذا به امید آزادی فرزندشان مراجعه کردند و در محوطه بازداشتگاه متوجه شدند که جنازه فرزندشان در داخل آمبولانسی قرار دارد. به آنها گفته شد که فرزندشان به مرگ طبیعی از بین رفته است. یکی از نزدیکانش می گوید که ماموران امنیتی علت مرگ را خودکشی اعلام کردند.

سرگذشتش را بخوانید.
🔗http://bit.ly/31eS03f

یادبود آقای آلبوشوکه در یادبود امید در وبسایت بنیاد برومند
🌐https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/71825/naser-albushukeh-derafshan

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
سال‌ها بعد از هولوکاست، کریستیان آدریان دگتیار، جوان آرژانتینی که قربانی بمب‌گذاری توسط جمهوری اسلامی شد، یک آرشیو الکترونیکی دربارۀ هولوکاست ایجاد کرد و در معرفی‌اش چنین نوشت: «حافظه جمعی و آگاهی بهترین دفاع در برابر زندگی در وحشت خواهد بود.»

او یکی از ٨٥ قربانی بمب‌گذاری دفتر انجمن تعاونی یهودیان آرژانتین (آمیا) در ٢٧ تیرماه ١٣٧٣ در بوئنوس آیرس است که مرگبارترین حمله به یهودیان این کشور پس از پایان جنگ جهانی دوم بوده و انبوهی از قرائن و شواهد نقش دولت ایران را در این بمب‌گذاری تأئید می‌کند.

🧨🧨🧨
بمب‌گذاری آمیا نه تنها یک عمل شنیع تروریستی، بلکه جنایتی علیه بشریت بود. اگرچه مفهوم جنایت علیه بشریت معمولاً در چارچوب مخاصمات مسلحانه مطرح شده، اما در سال‌های اخیر تعمیم یافته و جنایاتی نظیر بمب‌گذاری آمیا را نیز دربرگرفته است. دادگاه‌های جنایات جنگی اخیر در یوگوسلاوی سابق و رواندا و ایجاد دادگاه بین‌المللی کیفری از عوامل اصلی این تعمیم بوده‌اند. بنابر مقررات دادگاه بین‌المللی کیفری، عملی جنایت علیه بشریت شمرده می‌شود که:
١) مستلزم ارتکاب فعل مشخّصی نظیر قتل، تجاوز و برده داری باشد،
٢) بخشی از یک حمله سازمان یافته و گسترده شمرده شود،
٣) علیه مردم غیرنظامی صورت گیرد، و
٤) با قصد وعلم قبلی انجام شود.
بمب‌گذاری آمیا هر چهار عنصر یادشده را دربرمی‌گیرد. این جنایت در قالب یک دهه سیاست جمهوری اسلامی برای استفاده از ترور به عنوان وسیله‌ای جهت خاموش ساختن منتقدان، و وادار کردن دولت‌های خارجی به تغییر سیاستشان نسبت به ایران ارتکاب شده است. سابقۀ جمهوری اسلامی در خشونت فراقضائی، از جمله کشتن مخالفان و بمب‌گذاری‌ها، در روزنامه‌ها، کتاب‌ها و پرونده‌های قضائی گوناگون در طول سال‌ها و در گوشه‌های مختلف جهان به روشنی مستند و محرز شده است.
🧨🧨🧨

فایل پی‌دی‌اف گزارش بنیاد برومند درباره این بمب‌گذاری که نمونه‌ای از جنایت علیه بشریت به دست جمهوری اسلامی است در پایین در دسترس شماست.

سرگذشت کریستیان جوان و شرح وقایع مربوط به بمب‌گذاری آمیا را بخوانید.
🔗http://bit.ly/2RNLzBh

سرگذشتش در یادبود امید در وبسایت بنیاد برومند:
🌐https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/11811/cristian-adrian-degtiar

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
⚡️ فراخوان اقدام فوری؛ آرمان عبدالعالی، کودک-متهم، در خطر اعدام

⭕️ حکم اعدام آقای آرمان عبدالعالی، فرزند علی کامیار و کاترین، کودک-متهم محبوس در زندان رجایی شهر که قرار بود ۵ صبح چهارشنبه ۱۱ دی ماه در زندان رجایی شهر کرج اعدام شود، با اخذ مهلت یک ماهه از خانواده مقتول – پدر و مادر خانم غزاله شکور - متوقف شد.

⭕️ بنیاد عبدالرحمن برومند یادآوری می‌کند که مجازات اعدام برای افرادی که در زمان ارتکاب جرم کمتر از ۱۸ سال سن داشته‌اند، هم غیر قانونی است هم غیر منطقی. بر اساس قوانین و معیارهای بین‌المللی حقوق بشر، از جمله بند ۵ ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و ماده ۳۷ پیمان‌نامه حقوق کودک اعدام افراد زیر سن ۱۸ سال که کودک محسوب می‌شوند، به صورت مطلق منع شده است. مجلس قانونگذاری ایران هر دو سند مذکور را به تصویب رسانده است. تحقیقات علمی نیز نشان می‌دهد که مغز انسان حداقل تا سن ۱۸ سال هنوز رشد کامل ندارد و افراد در این دوره از رشد تسلط کمتری بر احساسات خود دارند و درک دقیقی از مخاطرات و نتیجه رفتار خود ندارند.

⭕️ در سال میلادی ۲۰۱۹ دست کم ۴ نفر که در زمان وقوع جرم زیر ۱۸ سال سن داشتند اعدام شدند.

⬅️ اتهام، شرح اتفاق و مشکلات دادرسی پرونده را بخوانید.
🔗http://bit.ly/2GKbcg0

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
احکام هشت تن از امضاکنندگان درخواست استعفای رهبر جمهوری اسلامی در شعبه ۴ دادگاه انقلاب مشهد به ریاست قاضی منصوری صادر شده است.

هاشم خواستار، ۱۶ سال حبس، ۳ سال تبعید به شهرستان نیک‌شهر، ۳ سال ممنوعیت خروج از کشور
محمد نوریزاد، ۱۵ سال حبس، ۳ سال تبعید به ایذه، ۳ سال ممنوعیت خروج از کشور
عبدالرسول مرتضوی، ۲۶ سال حبس
فاطمه و محمد حسین سپهری، هر کدام ۶ سال حبس
هاشم رجایی، محمد حسین‌پور، مرتضی قاسمی، هر کدام ۱ سال حبس

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، این احکام در رابطه با اتهام «تشکیل گروه غیرقانونی و تبلیغ علیه نظام» برای این هشت فعال مدنی و سیاسی صادر شده است و پرونده‌ی دیگر آنها در رابطه با اتهام «توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی و توهین به رهبری» در دست بررسی است.

در بخشی از نامه سرگشاده درخواست استعفای رهبر جمهوری اسلامی که در ۲۲ خرداد ماه ۹۸ منتشر شد آمده است:

«تاریخ دهشتناک چهل سال گذشته نشان می‌دهد که نه تنها عزمی برای پاسخگوئی به مردم ایران وجود ندارد، بلکه نظام حاکم، هم بر اصلاح‌ناپذیری و کجروی‌هایش اصرار می ورزد و هم بر استبداد فردی‌اش!»

@IranRights
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«آنها حتی به شمع یادبود، به عکس مردگان، به جنازه‌های متلاشی شده و به خاطرات از دست رفته شلیک می‌کنند.»

بخشی از سخنان حامد اسماعیلیون را در مراسم یادبود همسر و دخترش می‌شنوید.

حامد اسماعیلیون نویسنده و دندانپزشک ایرانی مقیم کانادا همسرش پریسا اقبالیان و دختر ۹ ساله‌اش ری‌را اسماعیلیون را در فاجعه شلیک موشک سپاه به هواپیمای اوکراینی از دست داده است. او بعد از این فاجعه به جمع خانواده‌های بی‌شماری پیوسته است که در چهل سال گذشته قربانی خشونت دولتی در جمهوری اسلامی ایران شده‌اند و در مسیر مبارزه با فراموشی و عدالت‌خواهی گام برمی‌دارند.

- فیلم از کیهان لندن

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حکم بازداشت حمید نوری تا ۴ مارس ۲۰۲۰ / ۱۴ اسفند ماه ۱۳۹۸ تمدید شد.

ایرج مصداقی، فعال حقوق بشر و یکی از جان‌به‌دربردگان اعدام‌های سال ۱۳۶۷ که از نزدیک در جریان این پرونده است، در گفت‌وگو با تلویزیون ایران اینترنشنال می‌گوید: از زمان دستگیری حمید نوری، بازداشت او هر چهار هفته یکبار به دستور دادستان و با حکم دادگاه تأیید و تمدید می‌شود و تا اتمام تحقیقات دادستان حمید نوری در زندان خواهد بود.

حمید نوری که مظنون به مشارکت در کشتار جمعی زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ و متهم به جنایت علیه بشریت است بر اساس حکم دادستان سوئد، در ۹ نوامبر دستگیر شد.

به عقیده ایرج مصداقی، محاکمه یکی از آمران و عاملان کشتار ۶۷ اتفاقی تاریخی و مدیون جنبش دادخواهی در ایران است.

گزارش قاضی جفری رابرتسون، تهیه شده در بنیاد عبدالرحمن برومند، یکی از اسنادی است که بازداشت حمید نوری را ممکن کرده و می‌تواند به عنوان کیفرخواست در دادگاه‌های بین‌المللی مطرح شود.‌

متن کامل گزارش را بخوانید و در اختیار دیگران قرار دهید.
http://bit.ly/34VyI3N

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
بیژن بازرگان در شهریور ۱۳۶۷ در زندان گوهردشت اعدام شد.

کسانی که در تابستان ۶۷ در زندان‌ بودند، شهادت می‌دهند که سوالات از زندانیان وابسته به سازمان‌های چپ در مورد عقایدشان بوده و آنها به اتهام "ضد مذهبی" بودن، تأکید بر عقایدشان و توبه نکردن محکوم شدند.

سرگذشت آقای بیژن بازرگان را بخوانید.
🔗http://bit.ly/39a4D2p
صفحه یادبود آقای بازرگان در وبسایت بنیاد برومند
🌐https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7227/bijan-bazargan

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
Forwarded from Aasoo - آسو
«مسئله‌ی بنیادین ایران چیست و چه چیزی می‌تواند نقطه‌ی پیوند ایرانیان باشد؟ لادن برومند از مدیران بنیاد برومند و پژوهشگر در حوزه‌های جامعه‌شناسی سیاسی و تاریخ، در پاسخ به این پرسش‌ها توافق بر سر یک قانون اساسی دموکراتیک را که تنوع فرهنگی و قومی موجود در جامعه‌ی ایران را به رسمیت بشناسد، تکیه‌گاهی برای هویت ملی ایرانیان می‌داند. او اهمیت یافتن مسئله‌ی حقوق بشر نزد فعالان مدنی و سیاسی را یکی از بزرگ‌ترین شانس‌های فرهنگ سیاسی ایران می‌داند و می‌گوید که نگرانی‌اش در مورد آینده‌ی ایران این است که ناسیونالیسم روی یک موج هیجانی سوار است و مبتنی بر اندیشه‌ی فلسفی جدی نیست.»

aasoo.org/fa/articles/2626
@NashrAasoo 🔻
Forwarded from Aasoo - آسو
قانون اساسی‌ دموکراتیک، پیوندی مدنی برای همه‌ی ایرانیان 🔻

🗨 لادن برومند:«نگرانی من در مورد ایران این است که ناسیونالیسم روی یک موج هیجانی سوار است و مبتنی بر اندیشه‌ی فلسفی جدی نیست. یعنی چیزی مثل وابستگی عشایری، خانوادگی و خونی است و وقتی که این وابستگی‌ها تهییج می‌شوند فضای بحث و گفت‌وگو از بین می‌رود. من خیلی نگران این موضوع هستم به ویژه این که ما بازیگران خارجی داریم که به نفع‌شان نیست که ایران دموکراتیک شود. روسیه از این طرف و چین از آن طرف سعی خواهند کرد و اگر نتوانند از اسلام‌گرایی به عنوان کارتی که ضد دموکراسی غربی است استفاده کنند، فوراً سراغ تقویت نیروهای ناسیونالیستی می‌روند. در خود ایران هم چون عادت به دموکراسی و گفت‌وگو نداریم، باید نیرویی قوی در برابر آن باشد تا مانع از بروز خشونتی جدید شود.»

🗨 «فعالان جامعه‌ی مدنی، چه جمهوری‌خواه و چه پادشاهی‌طلب، روی حقوق بشر حساس هستند. اطلاعیه‌های ۱۵ نفر یا آن بیانیه‌ی اوّل که پس از خیزش زمستان ١٣٩۶ توسط نسرین ستوده، نرگس محمدی از داخل زندان و این طرف شیرین عبادی یا روحانی‌ای مانند محسن کدیور امضا شد، متن خوبی داشت و این مسئله‌ی مهمی است. این گفتمان با گفتمان مدعی تاج و تخت ایران هم منافاتی ندارد و این خودش می‌تواند بسترساز حرکت‌های جمعی شود. ولی تا وقتی این حرکت تشدید نشده است مشکل بتوان دید که چه شکلی به خود خواهد گرفت. در این فرایند ممکن است فعالان جامعه‌ی مدنی و گروه‌های سیاسی به هم بپیوندند اما مسئله این‌جا است که جمهوری اسلامی نمی‌گذارد گروه‌های سیاسی شکل بگیرند و یا حتی سازمان‌های مدنی کار کنند. در نتیجه ما طیفی از شخصیت‌های مدنی متفرق‌شده و مرعوب داریم که سعی می‌کنند کار خودشان را بکنند.»

🗨 «نظر فرهنگی، ایدئولوژیکی و سیاسی و به خصوص مذهبی کار جمهوری اسلامی تمام است. جمهوری اسلامی باعث نوعی حرکت اصلاحی در دین شده است که این دویست سال مدرنیزاسیونی که پشت سر گذاشتیم نتوانسته بود ایجاد کند. این‌ها پیامدهای مثبت این فاجعه‌ی تاریخی و تراژدی بزرگ کشور ما هستند. نیروهای مختلف اجتماعی که از این «رفتن نظام» آگاه می‌شوند، در واقع از قدرت خودشان آگاه می‌شوند و حالا این آخرین مقاومت نظام است که مانع از اتصال نیروهای پراکنده‌ی نارضایی اجتماعی و تبدیلش به یک موج قوی می‌شود. ما الان یک جنگ روانی داریم که اگر نیروهای اجتماعی به قدرت خودشان پی برند و به بقیه متصل شوند به نظرم خیلی سریع اتفاقی خواهد افتاد چون همه‌ی شرایطش موجود است. نظام جمهوری اسلامی از نظر ایدئولوژیک و از نظر تاریخ و مشروعیت، ساقط شده است و فقط اسکلت و خشونت عریانش باقی مانده و با این دو است که توانسته خودش را نگاه دارد.»

@NashrAasoo 💬
💢 حکومتی که در آن قاتلان ترفیع می‌گیرند و تشویق می‌شوند

🔻به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، کتاب «نقاشی قهوه خانه» که خاطرات کاظم دارابی از متهمان پرونده #میکونوس را به تصویر می‌کشد برنده جایزه کتاب سال شد. در ۲۳ ‌‌‌آذر ماه، در مراسمی عمومی در کتابخانه ملی با حضور رئیس جمهور، حسن روحانی، جایزه کتاب سال در بخش مستندنگاری به نویسنده این کتاب، محسن کاظمی اهدا شد. دارابی در این کتاب تلاش می‌کند بی‌گناهی خود در پرونده میکونوس را نشان دهد.

🔻کاظم دارابی در یک دادگاه صالح و عادلانه با استفاده از تمام حقوق یک متهم به خاطر مباشرت در کشتار رهبران کرد در رستوران میکونوس برلین به حبس ابد محکوم و پس از گذراندن ۱۵ سال از دوران حبس خود از آلمان اخراج شده بود.

🔎 مرکز اسناد حقوق بشر ایران در سال ۱۳۸۶ گزارشی ارزشمند از پرونده میکونوس منتشر کرده است که در اختیار عموم قرار دارد.

بخش‌هایی از این گزارش به شرح زیر است:

🔸در ۲۶ شهریور ۱۳۷۱، مأمورين جمهوری اسلامی ايران سه نفر از رهبران حزب دموكرات كردستان ايران و يكی از دوستان ايشان را در يک سالن خصوصی در رستوران ميكونوس در منطقه ويلمرسدورف برلين، در آلمان به قتل رساندند. اين حمله از سری ترورهای سازمان‌يافته توسط دولت جمهوری اسلامی ايران بعد از انقلاب به منظور ارعاب و مختل نمودن فعاليتهای سياسی مخالفين رژيم بود.

🔸دستور اجرای عمليات ميكونوس توسط كميته امور ويژه جمهوری اسلامی صادر شد كه در زمان وقوع واقعه شخص رهبر، آيت‌االله علي خامنه‌ای، رياست آن را بر عهده داشت و رئيس جمهور، حجت الاسلام اكبر هاشمی رفسنجانی، وزير اطلاعات، علی فلاحيان و وزير امور خارجه، علی اكبر ولايتی از اعضای آن بودند. كميته امور ويژه، حجت الاسلام فلاحيان را مسئول نظارت بر اجرای عمليات نمود.

🔸عمليات ميكونوس توسط پرسنل شورای عمليات ويژه وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی و عوامل مستقل كه توسط مأموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی استخدام شده بودند انجام شد.

🔸حجت الاسلام فلاحيان، عبدالرحمان بنی‌هاشمی را به سرپرستی تيم ميكونوس برگزيد. بنی‌هاشمی توسط يكی از اعضای وزارت اطلاعات مستقر در آلمان به نام كاظم دارابي مورد مساعدت قرار گرفت. دارابی چهار تبعه لبنانی مقيم آلمان به نامهای يوسف محمد السيد امين، عباس حسين رايل، محمد آتريس و عطااالله اياد را كه از طريق ارتباطشان با حزباالله يا امل می‌شناخت برای همكاری در عمليات استخدام نمود.

🔸قتل‌ها توسط عبدالرحمان بنی‌هاشمی و عباس حسين رايل كه عامل باتجربه حزب‌االله بود و به اردلان و دكتر شرفكندی تير خلاص زد صورت گرفتند. يوسف امين امنيت قاتلين را با مسدود نمودن درب ورودی رستوران در طول عمليات فراهم آورد. فرج‌االله حيدر رانندگی اتومبيل فرار را به عهده داشت و يک تبعه ايرانی ديگر كه تنها به نام محمد شناخته شد محل عمليات را تا قبل از عمليات زير نظر داشت.

🔸اگرچه بنی‌هاشمی، حيدر و محمد توانستند با موفقيت از آلمان بگريزند ولی بيشتر افرادی كه به طور مستقيم در قتل ميكونوس دست داشتند سريعاً دستگير شدند.

🔸دادگاه ميكونوس سه سال و نيم طول كشيد. دادگاه در اين مدت ۲۴۶ بار تشكيل جلسه داد و ۱۷۶ نفر در دادگاه شهادت دادند. يكی از شهود، مأمور عالی‌رتبه اطلاعاتی سابق وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی بود و مدارک مستند از پرونده‌های اطلاعاتی گرفته تا نوارهای ضبط شده اخبار تلويزيون ايران بررسی شدند.

🔸دادگاه عالی برلين سرانجام در ۲۱ فروردين ۱۳۷۶ رأی خود را اعلام نمود. كاظم دارابی به حبس ابد محكوم شد. حكم اشعار ميداشت «دارابی ... قتل‌ها را برای سرويس مخفی ايران سازماندهی نمود. او از هدف باخبر بود و به طور ارادی در قتل چهار نفر شركت كرد.» عباس حسين رايل نيز به حبس ابد محكوم شد.

🔸برای اولين بار در تاريخ حقوقی آلمان، يک دادگاه عالی آشكارا يک دولت ديگر را در يک پرونده قتل مسئول شناخت. آلمان سفير خود را از تهران فرا خواند و ساير كشورهای اروپايي را به چنين عملی ترغيب نمود. در همبستگی با آلمان، چهارده كشور اروپايی علاوه بر نيوزلند و استراليا روابط ديپلماتيک خود با ايران را به حالت تعليق در آوردند اما بيشتر سفرا ظرف يک ماه به تهران برگشتند.

🔸كاظم دارابی كه فراهم كننده امور پشتيبانی و تداركاتی در عمليات ميكونوس بود، مأمور فعال وزارت اطلاعات و عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شناسايی شده بود. دارابي همچنين عضو هيئت امناء مسجد امام جعفر صادق در برلين بود. اداره كل حراست از قانون اساسي آلمان بر اين باور است كه اين مسجد در ارتباط تنگاتنگ با طرفداران حزباالله است. اداره كل حراست از قانون اساسی آلمان بر اين باور است كه دارابی رابط و واسطه بين افراد حزب‌االله و جمهوری اسلامی ايران بود .

@IranRights
@shirinebadiofficial

همه راه‌ها آزموده شده و بی‌نتیجه مانده، صندوق بعدی بایستی برای تعیین کل ساختار سیاسی و قانون اساسی ایران باشد
شیرین عبادی

چهل و یک سال از تاسیس جمهوری اسلامی گذشت است. انقلابی که از همان روزهای نخست به یغما رفت و در چهار دهه انواع راه حل‌های سیاسی و حتی اجتماعی امتحان شد که شاید با کمترین هزینه بتوان ساختار قدرت را به نحوی که مطلوب مردم باشد تغییر داد.

یکی از این راه‌حل‌های کم‌هزینه #اصلاحات سیاسی و اجتماعی بود. اما حتی این ایده هم وقتی از سوی گروه‌های اصلاح‌طلب مصادره شد جز فرصت‌سوزی حاصلی نداد.
در دوران مجلس ششم شورای اسلامی دو قوه مجریه و مقننه در اختیار #اصلاح‌طلبان بود که متاسفانه نتیجه آن هیچ تغییر ساختاری در حوزه #سیاست و قانون نبود.
ساختار سیاسی حکومت و قانون اساسی راه را بر هر اصلاحی بسته است و برای تغییر آن اراده، توان و خواستی بیشتر از بده-بستان اصلاح‌طلبان درون حکومت با قطب قدرت لازم بود، که در آنها این توان و اراده دیده نشد.

برخی افراد مقصر نهایی را شخص #خامنه ای دانسته و یا به نظارت استصوابی شورای نگهبان اعتراض دارند اما باید توجه داشت که موضوع از تنزل دادن آن به یک شخص یا یک نهاد فراتر است. این #قانون_اساسی است که همه قدرت مطلق را در یک فرد جمع کرده و باعث گسترش فساد و استبداد شده، پس مشکل را باید در سرچشمه دید. مساله امروز، «نهاد #ولایت_فقیه» است نه فقط شخص #ولی‌فقیه و آنچه که راه را بر هرگونه اصلاحی بسته، خود #قانون_اساسی است.

در سی سال گذشته (بعد از مجلس یکم و دوم که تلاش‌هایی را برای مقاومت در برابر حقوق مردم از خود نشان داده بود) راه‌های بسیاری امتحان شده است. مجلس‌ در دوره‌های مختلف با مشارکت بسیاری از افراد از هر دو جناح اصلی داخل حکومت تشکیل شد و هیچ حاصلی هم برای مردم نداشت.

تا جایی که امروز خشونت سیاسی بیشتر و عریان‌تر شده است، وضعیت اقتصادی ، بدترین شرایط ونزوئلا و کره شمالی شدن را در چشم‌انداز ایران قرار داده، اختلاس و فساد، بیداد می‌کند و سفره مردم روزبه‌روز کوچکتر می‌شود. حکومت ایران که مسوول همه این بحران‌هاست، همه مشکلاتش را به یک دشمن بیرونی از جمله امریکا نسبت می‌دهد و ناامیدی و افسردگی و فقر، جامعه ایرانی را در بن‌بستی گرفتار کرده است.

مضحک نیست که در چنین شرایطی باز هم شاهدیم که دولت در حال گرم کردن تنور #انتخابات مجلس یازدهم است و از شادی مشارکت سیاسی حرف می‌زند؟ آنهم بعد از حوادث دردناک آبان و دی ماه امسال؟!

و عجیبتر اینکه برخی از احزاب و یا فعالان سیاسی مساله‌شان هیچ‌یک از اینها نیست، به این بن‌بست باور ندارند و تنها مشکلشان اعتراض به میزان گسترده #رد_صلاحیت‌ها است! می‌گویند به همین دلیل در انتخابات شرکت نمی کنند! برخی دیگر هم از این پیشتر رفته‌ و تصور می کنند داشتن پایگاهی ولو کوچک شاید بتواند دریچه ای برای اصلاحات در آینده باز کند. بالاخره آب‌باریکه‌ای هم که برسد غنیمت است!

«آزموده را آزمودن خطاست!» هیچ راه تجربه نشده‌ای در چارچوب این قانون اساسی وجود ندارد. همه آزمودنی‌ها تجربه شده و متاسفانه هیچ‌کدام نتیجه‌ای نداده است.
با توجه به نکات فوق فعالان سیاسی و احزابی که هنوز بین مردم مقبولیتی دارند بهتر است با بیان درست مشکلات ساختاری حکومت به مردم یادآور شوند که امیدی به اصلاح حکومت جمهوری اسلامی وجود ندارد و به ناچار باید سراغ جراحی بزرگتر یعنی اصلاح قانون اساسی رفت و سازوکارهای آن را پیدا کرد.

اگر کسی معتقد است که جاده دموکراسی از #صندوق_رای می‌گذرد، که البته سخن درستی است، اما این دیگر صندوق مورد نظر برای تعیین چند نماینده بی‌اختیار نیست. اگر قرار است صندوقی ما را به سمت دموکراسی پیش ببرد، صندوق تغییر ساختار سیاسی حکومت و عبور از قانون اساسی فعلی است و لاغیر.

https://t.me/shirinebadiofficial
🔴 سیامک مومنی، جوان ۱۸ ساله‌ای است که به گفته خودش پیش از اعتراضات آبان ۹۸ به عنوان پیک موتوری کار می‌کرده و «نان آور» خانواده بوده است. او پس از بازداشت در جریان اعتراضات آبان ماه در شهرستان پرند به هم‌بندی‌های خود گفته بود «از روزی که شنیدم بنزین گران شده دیگر توان کار کردن نداشتم و نمی‌توانستم با بنزین ۳ هزار تومانی کار کنم و زندگی خود و خانواده‌ام را بچرخانم. به خیابان رفتم و با پلاکاردی که در دست داشتم اعتراض کردم و بازداشت شدم.»

🔴 آقای مومنی روز شنبه ۵ بهمن ماه ۹۸، بعد از شنیدن حکم ۱۰ سال حبس خود که توسط دادگاه انقلاب تهران صادر شده بود، با بریدن رگ دست خود در زندان تهران بزرگ (فشافویه) اقدام به خودکشی کرد که البته با انتقال به بیمارستانی خارج از زندان از مرگ نجات پیدا کرد.

منبع: هرانا

🔵 بازداشت‌شدگان آبان ۹۸ و خانواده‌هایشان را از یاد نبریم.

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
زندگی دکتر قاسملو و تاریخ حزب دموکرات کردستان ایران به شکلی غیرقابل‌ تفکیک درهم‌ تنیده است. ترور وی در خارج از ایران به دلیل نقش محوری‌اش در این حزب برنامه‌ریزی شد.

برنامهٔ سیاسی آیت‌الله خمینی که هدفش برقراری ولایت مطلقه فقیه و سلب آزادی‌های سیاسی از دگراندیشان بود با برنامه حزب دموکرات کردستان ایران که خواهان دموکراسی برای ایران و خودمختاری برای کردستان بود خوانایی نداشت. این حزب خواهان جدایی دین از دولت بود و بنابراین رفراندوم برای استقرار جمهوری اسلامی را تحریم کرد.

در زمانه‌ای که کتاب خاطرات کاظم دارابی، یکی از محکومان پرونده میکونوس جایزه بهترین کتاب سال در بخش مستندنگاری را از دست رئیس جمهوری ایران دریافت می‌کند، یاد قربانیان ترورهای سیاسی خارج از ایران را گرامی می‌داریم.

سرگذشت دکتر قاسملو
🔗 http://bit.ly/2SrMgQ0

صفحه یادبود دکتر قاسملو در وبسایت بنیاد برومند
🌐 https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/30421/abdol-rahman-qasemlu-ghassemlou

https://t.me/IranRights (بنیاد عبدالرحمن برومند)
Audio
هفتمین برنامه #رادیوچارسو با
حضور مریم حسین خواه         


#مریم_حسین‌خواه روزنامه‌نگاری که سال‌ها پیش به دلیل فعالیت‌هایش در جنبش زنان بازداشت شده بود،درهفتمین برنامه‌ی رادیو چارسو به این سوال پاسخ مي‌دهدکه اگرخانواده‌ی فرد بازداشت‌شده، نخواهد یا نتواند در مورد او اطلاع‌رسانی کند، چطور می‌توان سکوت خبری را شکست؟ او به نقش وکیل و دوستان فرد بازداشت‌شده اشاره می‌کند و از لزوم تشکیل حلقه‌های حمایتی برای اطلاع‌رسانی و پشتیبانی از زندانیان سیاسی و خانواده‌هایشان می‌گوید. قسمت هفتم رادیو #چارسو با قطعه‌ «مربای گلوله» با صدای #خاطره_حکیمی و آهنگ سازی و تنظیم #روزبه_اسفندارمز  به پایان می‌رسد.

#بنیاد_پورزند
@pourzandfoundation