بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.9K subscribers
3.04K photos
742 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
سرهنگ لطیفی مقدم مهندس ارتش بود و در مراغه، مهاباد و کرمانشاه خدمت کرد. در تهران وظیفه فرماندهی واحد مهندسی گارد شاهنشاهی به او واگذار شده بود. در زمان انقلاب ۵۷ چهل و یک ساله بود و چهار فرزند داشت.

بنابر گفته خانواده، ٢٤ بهمن ۵۷ گروهی از مشمولان خدمت سربازی او را در سربازخانه فرح‌آباد تهران دستگیر کردند. بعد از روزها جستجو، همسرش محل نگهداری او در مدرسه علوی، دبیرستانی که به بازداشت‌گاه مبدل شده بود را پیدا کرد اما به او اجازه ملاقات ندادند.

سرهنگ لطیفی به محاکمه شدن در دادگاه انقلاب اعتراض کرد و گفت که مرجعیت آنرا قبول ندارد چراکه او یک افسر ارتش است و می‌بایست در دادگاه نظامی محاکمه می‌شد. روزنامه کیهان گزارش کرد که سرهنگ لطیفی «مفسد فی الارض» شناخته شده و به مرگ محکوم شد.

بنابر گفته خانواده‌اش، او شب اعدام همسرش را برای آخرین بار دید. اتهاماتش را برای آخرین بار رد کرد و گفت: «لطفاً به فرزندانمان بگو که هیچ گناهی نداشتم.»

سرهنگ لطیفی ساعت یازده و نیم شب دوم خرداد ۵۸ در پشت‌بام زندان قصر تیرباران شد.

جزئیات بیشتر را در صفحه یادبود سرهنگ لطیفی مقدم در «یادبود امید» بخوانید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
آیت‌الله خمینی در مصاحبه با اوریانا فالاچی در سال ۵۸ در پاسخ به سوال وی در رابطه با اعدام نرگس جباری و حکم صد ضربه شلاق مردی که با او رابطه جنسی داشته عنوان کرد: «شاید حقش بوده. من چه می‌دانم؟ شاید آن زن کار دیگری کرده بوده. از دادگاهی که آن را محکوم کرده سوال کنید. کافی است. از این مسایل صحبت نکنیم. خسته شده‌ام...»

نرگس جباری متولد بهشهر مازندران و متاهل بود. هنوز یک سال از انقلاب ۵۷ نگذشته بود که با اتهام «زنای محصنه و رابطه نامشروع» درحالیکه گفته می‌شد باردار است تیرباران شد. وکیل خانواده جباری به بنیاد برومند گفت که خانم جباری هنوز ۱۸ سال هم نداشت و حتی گفته می‌شد که به دلیل سقوط از بلندی در کودکی سرش آسیب دیده و از سلامت کامل روانی برخوردار نبوده و اتهام انتسابی به او واقعیت ندارد. با این وجود، پس از دستگیری در ۳۰ مرداد ۵۸ در خیابانی در بهشهر، در یک جلسه در دادگاه انقلاب اسلامی بهشهر به اتهامش رسیدگی و محکوم و ساعت ۳ بامداد ۳۱ مرداد تیرباران شد. مردی که با او رابطه جنسی داشت به علت مجرد بودن به ۱۰۰ ضربه شلاق محکوم شد.

جزییات بیشتر در صفحه یادبود نرگس جباری در «یادبود امید»

@IranRights بنیاد برومند 🔔
هرمز گرجی بیانی متولد کرمانشاه بود و لیسانس فیزیک داشت. در زمان اعدام پدر دو فرزند یک و چهار ساله بود.

پیش و پس از انقلاب ۵۷ چند سخنرانی ایراد کرد و دانش‌آموزان و دبیران را در فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی سازماندهی می‌کرد. هرمز گرجی بیانی ظهر روز ۲۷ مرداد ۵۸ در خانه‌اش در کرمانشاه برای «پاسخ‌گویی مختصر و کوتاه مدت» به چند سؤال با لباس خانه دستگیر و به مقر کمیته انقلاب اسلامی برده شد.

آقای هرمز گرجی بیانی و ١٠ نفر دیگر به عنوان «مفسد فی الارض و محارب با خدا و رسول خدا» به اعدام محکوم شدند. آنها ساعت ٢ و ٤٠ دقیقه بامداد ٢٨ مرداد ١٣٥٨ در زندان دیزل آباد کرمانشاه اعدام شدند.

برای اطلاعات بیشتر صفحه یادبود هرمز گرجی بیانی را در «یادبود امید» ببینید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
دادگاهی در بلژیک اسدالله اسدی، دیپلمات جمهوری اسلامی، را به جرم دست داشتن در عملیات بمب‌گذاری و اقدام تروریسی مجرم شناخت و به گذراندن ۲۰ سال حبس محکوم کرد.

بنیاد برومند از رأی دادگاه بلژیک در محکومیت دیپلمات جمهوری اسلامی استقبال می‌کند. آشکار است که تا زمانی که مقامات جمهوری اسلامی که در جنایت مشارکت دارند مجبور به پاسخگویی نشوند نمی‌توان به پایان گرفتن خشونت امید بست.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
در سال اول پس از انقلاب ۵۷، مسئله سینما رکس باعث تنش‌های بسیار بین مقامات انقلابی و خانواده سروان طاهری شد. خانواده مقامات را به جلوگیری از تحقیقات لازم، حمایت از عاملین فاجعه و سرپوش گذاشتن بر حقایق متهم می‌کردند.

آتش‌سوزی سینما رکس در ۲۸ مرداد ۵۷ در شهر آبادان اتفاق افتاد و به کشته شدن حداقل ۳۷۷ نفر در داخل سینما انجامید. در جریان دادگاه علنی شهریور ۵۸ در رابطه با سینما رکس و در اظهارات متهمین یا مقامات قضایی مسئول رسیدگی به پرونده هیچگونه اشاره‌ای به سروان طاهری نشده است. علاوه بر این، حسین تکبعلی‌زاده، متهم اصلی این دادگاه، در دفاعیات خود اذعان داشت که آتش‌سوزی را به همراه سه مبارز مذهبی دیگر راه انداخته و ارتباطی با نیروهای انتظامی رژیم گذشته نداشته است.

صفحه یادبود منیر طاهری را در «یادبود امید» ببینید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
شهرستان تیران و شهر نجف‌آباد از سالها پیش از انقلاب ۱۳۵۷ بر سر مسایل سیاسی و حق بهره‌برداری از منابع آب اختلاف داشتند. آقای دادخواه تیرانی به عنوان یکی از افراد پرنفوذ در شهرستان تیران تلاش می‌کرد تیران را از کنترل فرمانداری نجف‌آباد خارج کند و به عنوان مرکز فرمانداری معرفی نماید.

شهروندان نجف‌آباد در مخالفت و مبارزه با نظام شاهنشاهی فعال بودند و برخی از سران و رهبران پرنفوذ انقلاب از این شهر برخاستند. در آذر ۱۳۵۷ که مصادف با ماه محرم بود و در بحبوحه‌ حوادث پیش از وقوع انقلاب، وقایعی در شهر نجف‌آباد اتفاق افتاد که پس از چند ماه و با پیروزی انقلاب، دستاویز دستگیری آقای دادخواه تیرانی به همراه رئیس ژاندارمری شهرستان تیران به اتهام دست داشتن در آن حوادث شد.

دادگاه انقلاب اسلامی نجف‌آباد در حالی آقای دادخواه تیرانی را به اعدام محکوم کرد که پیش از انتقال پرونده به نجف‌آباد، آقای دادخواه تیرانی در دادگاه انقلاب اسلامی اصفهان محاکمه و به ۲ سال حبس محکوم شده بود.

جزییات بیشتر را در صفحه یادبود ابراهیم دادخواه تیرانی در «یادبود امید» بخوانید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
جلال نسیمی در زمان انقلاب ۵۷ بیست و پنج ساله بود. از مدتی پیش از انقلاب در فعالیت‌های سیاسی شرکت دشت و عضو سازمان انقلابی زحمتکشان کردستان – کومله بود.

آقای نسیمی در جریان خروج مردم شهر مریوان در ۲۹ تیر ۵۸ در اعتراض به برخوردهای مأموران سپاه پاسداران در این شهر نقش فعال داشت. پس از فرمان آیت‌الله خمینی برای حمله نیروهای نظامی به کردستان، نیروهای سپاه با کمک برخی افراد محلی آقای نسیمی را شناسایی و دستگیر کردند. با دستگیری او تعدادی از زنان اهل مریوان تحصن کردند که به آزادی موقت او انجامید.

در فاصله کوتاهی در ۳ شهریور ۵۸، تعدادی از مأموران سپاه پاسداران و کردهای محلی او را به بهانه امضای برگه‌هایی و انجام أمور اداری از خانه با خود بردند. دادگاه انقلاب مریوان جلال نسیمی را همان شب به همراه ۸ نفر دیگر محاکمه کرد. بنا به شواهد موجود دادگاه این افراد بیش از نیم ساعت طول نکشیده است. آقای نسیمی و ۸ نفر هم‌پرونده‌ای او قبل از نیمه شب همان شب در پادگان مریوان تیرباران شدند.

جزئیات بیشتر را در صفحه یادبود جلال نسیمی در «یادبود امید» بخوانید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
سرتیپ علائی ۲۴ بهمن ۵۷ توسط افسران زیردست خود و اعضای کمیته انقلاب اسلامی مسجد سلیمان در منزل سازمانی خود دستگیر شد. در دفتر خاطرات خود درباره آن روز نوشت: «من که نه گناهی کرده‌ام و نه تا به امروز دستم به خون کسی آلوده شده، پس قطعا پس از دستگیری و کمی تحقیق تبرئه خواهم شد».

نزدیکان سرتیپ علائی اظهار می‌دارند که دلیل واقعی اتهامات علیه ایشان خصومت شخصی قاضی دادگاه، آیت‌الله صادق خلخالی با وی بوده است. به این ترتیب که مدت خدمت ایشان به عنوان وابسته نظامی سفارت ایران در عراق، همراه بود با تبعید آیت‌الله خمینی به آن کشور در سال ۱۳۴۴. روحانیون زیادی برای دادن عرض حال، درخواست عفو و یا تخفیف مدت تبعید خود به دفتر وی می‌آمدند. حجت‌الاسلام صادق خلخالی نیز روزی برای کاری مشابه مراجعه کرد. سرتیپ علائی از قبول درخواست وی خودداری کرد و چون با مقاومت او در ترک دفتر روبر شد از دژبانی خواست که او را بیرون بیندازند.

سرتیپ غلامحسین علائی در ۱۲ خرداد ۵۸ اعدام شد. طبق دستور دادگاه تمام اموال تیمسار علائی توقیف شد. خانواده‌ی علائی هنوز هم از محل دقیق قبر عزیز خود اطلاعی ندارند.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
«آقای خمینی دقیقا از فرهنگ انقلاب مدرن که بانی‌اش انقلاب فرانسه بود و انقلاب بلشویک [الهام گرفت] و نهادهای آنها را اقتباس کرد و در ایران برپا ساخت.»

۴۲ سال از انقلاب ۵۷ و آغاز به کار دادگاه‌های انقلاب اسلامی می‌گذرد.

لادن برومند، یکی از بنیان‌گذاران بنیاد عبدالرحمن برومند و پژوهشگر تاریخ از ادعای اسلامی بودن این دادگاه‌ها و فلسفه تشکیل و ادامه کار نهادهای انقلابی می‌گوید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
آیت‌الله خمینی در ۲۵ بهمن ۱۳۶۷ (۱۴ فوریه ۱۹۸۹) در فتوای خود در مورد رمان «آیات شیطانی» نوشته سلمان رشدی، دستور مرگ مؤلف، ناشران و همه دست‌اندرکاران چاپ و توزیع کتاب را صادر کرد.

جسد مترجم ژاپنی کتاب، هیتوشی ایگاراشی، ۲۱ تیر ۱۳۷۰ در محوطه دانشگاه تسوکوبا درچند کیلومتری شمال شرقی توکیو توسط سرایداری پیدا شد. آقای ایگاراشی در مقابل آسانسور طبقه هفتم دانشکده محل تدریس خود با وارد آمدن ضربات چاقو به صورت، گردن و دستهایش از پای درآمد.

افراد دیگری که در ترجمه یا نشر این رمان نقش داشته‌اند نیز هدف قرار گرفتند. در ۱۲ تیر ماه ۱۳۷۰، اِتوره کاپریولی مترجم ایتالیایی کتاب هدف حمله‌ یک مهاجم با ضربات چاقو قرار گرفت. آقای کاپریولی از این حادثه جان به در برد. پلیس قضایی ایتالیا اعلام کرد که شخص مهاجم با سفارت ایران در تماس بوده است. در ۱۹ مهرماه ۱۳۷۲، ویلیام نیگارد، ناشر کتاب در نروژ، قربانی یک سوءقصد شد و به طرز معجزه آسایی جان به در برد.

اگر در مورد قربانیان اعدام‌های فراقضایی در داخل و خارج از ایران اطلاعاتی دارید، لطفا از طریق ایمیل با بنیاد برومند تماس بگیرید.
info@boroumandcenter.org

@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✅ وخامت حال بهنام محجوبی، زندانی سیاسی، بستری در بیمارستان لقمان

✋ در پی انتشار خبر وخامت حال #بهنام_محجوبی، درویش گنابادی زندانی در زندان #اوین، خانواده و نزدیکان ایشان برای ملاقات و پیگیری وضعیت وی به بیمارستان لقمان تهران مراجعه کرده‌اند که تا کنون از ملاقات آنها جلوگیری به عمل آمده است.

✋ در ویدیوی ارسالی،‌ #نرگس_محمدی،‌ سخنگوی کانون مدافعان حقوق‌بشر،‌ در کنار مادر بهنام محجوبی گزارشی از آخرین وضعیت سلامتی این زندانی سیاسی ارایه می‌دهد.

@DhrcIran
ابراهیم رئیسی، رئیس قوه قضاییه، دوشنبه ۲۷ بهمن در جلسه شورای عالی قوه قضاییه در حالی از وضعیت زندان‌های ایران دفاع کرد که اخبار به کما رفتن درویش زندانی ۳۳ ساله، بهنام محجوبی، در سطحی وسیع در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. بنا به اعلام نزدیکان وی، آقای محجوبی علائم حیاتی ندارد.

در ماه‌های گذشته، خانواده و نزدیکان این درویش گنابادی بارها در مورد وضعیت نامساعد سلامت و انتقال اجباری او به بیمارستان روان‌پزشکی امین‌آباد اطلاع‌رسانی کردند. آقای محجوبی پیشتر در اعتراض به شرایط خود و عدم رسیدگی پزشکی دست به اعتصاب غذا زده بود.

فعالان حقوق بشر بارها در مورد نقض حق سلامت، بهداشت و درمان زندانیان با هدف شکنجه، معلول‌سازی و مرگ تدریجی زندانیان عقیدتی و سیاسی هشدار داده‌اند.

مشکلات زیرساختی، وضعیت بهداشتی نامساعد و تراکم بیش‌ از حد زندان‌ها (۲.۵ برابر بیش از ظرفیت) به ويژه در میانه بحران شیوع کرونا، یکی از مواردی است که در آخرین گزارش جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، بر آن تأکید شده است.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند، در مصاحبه با صدای آمریکا در رابطه با بهنام محجوبی و مسئولیت مقامات مبنی بر حفظ جان و سلامت زندانیان:

مسئول جان زندانیان سیاسی و عقیدتی مقامات قضایی و امنیتی ایران هستند...مسئله سلامت زندانیان جزو مسائلی است که در ارتباطات میان مقامات جمهوری اسلامی و سازمان ملل از دهه شصت که اولین گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران مشغول به کار خود شد، ‌بوده اما مقامات جمهوری اسلامی اجازه دسترسی به زندان‌ها و زندانی‌ها را نمی‌دهند.

@IranRights بنیاد برومند 🔔
✅ نامه ۱۴۲ نفر از فعالین اجتماعی به مسئولین نظام پزشکی: روند درمانی بهنام محجوبی را به خانواده‌اش بسپارید

✋ در پی شرایط به وجود آمده در مورد «بهنام محجوبی» درویش گنابادی زندانی که از چند روز پیش از زندان به بیمارستان منتقل شده، جمعی از فعالان اجتماعی و مدافعان حقوق بشر طی نامه‌ای به «مصطفی معین» رئیس شورای عالی نظام پزشکی و «محمدرضا ظفرقندی» رئیس سازمان نظام پزشکی، خواستار عدم دخالت‌های امنیتی در روند پزشکی این زندانی سیاسی شدند.

✋ در این نامه که توسط ۱۴۲ فعال اجتماعی از جمله جعفر پناهی، احمد منتظری، احسان شریعتی، صدیقه وسمقی، نرگس محمدی، ناهید شیرپیشه، شهناز اکملی، سکینه احمدی و احمدرضا حائری امضا شده، دسترسی پزشکان مورد اعتماد خانواده #بهنام_محجوبی به اطلاعات پزشکی فرزندشان مطالبه شده است و نیز «اینکه بتوانند مانند هر شهروند دیگری بر روند درمان او بدون دخالت نیروهای امنیتی و برخی از افراد کادر درمان مطیع ایشان، نظارت داشته و درباره چگونگی آن تصمیم‌گیری کنند.»

@DhrcIran

✳️ متن کامل نامه و اسامی امضاکنندگان را در صفحه پیوست بخوانید
https://tinyurl.com/bjph3bso
انیس نقاش عامل ترور اول و ناموفق شاپور بختیار در تیر ۵۹ که در جریان آن یک پلیس و یک همسایه را به ضرب گلوله کشت و پلیس دیگری را به طور دائم فلج کرد بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت.

لادن برومند، یکی از دختران عبدالرحمن برومند (از دوستان دیرین و از یاران دکتر بختیار) و از بنیانگذاران بنیاد عبدالرحمن برومند در توییتر خود نوشت: «وقتی از او [انیس نقاش] پرسیدند چرا خانم همسایه بختیار را کشتی گفت فکر کردم دختر بختیار است.»

پس از ورود بختیار به پاریس در مرداد ۵۸، عبدالرحمن برومند آپارتمان شخصی خود را در اختیار بختیار گذاشت. این همان آپارتمانی بود که در تیر ۵۹ مورد حمله انیس نقاش، تروریست لبنانی که در استخدام دولت جمهوری اسلامی بود، و همکارانش قرار گرفت. در همان مکان بود که نهضت مقاومت ملی ایران، اولین سازمان طرفدار دموکراسی و مخالف با جمهوری اسلامی پی‌ریزی شد.

سرگذشت شاپور بختیار و شرح اتفاقات در «یادبود امید» در وبسایت بنیاد عبدالرحمن برومند

سرگذشت عبدالرحمن برومند

صحبت‌های عبدالکریم لاهیجی، رئیس فدراسیون جوامع حقوق بشر را در این رابطه بشنوید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔