#اعتراضات_مردمی در #دهدشت، استان کهگیلویه و بویراحمد، از ۲۱ بهمن آغاز و سه شب متوالی ادامه داشته است. این تجمعات ابتدا در محله گلزار شکل گرفت و سپس به مرکز شهر گسترش یافت. گزارش‌ها از درگیری میان معترضان و نیروهای امنیتی و تیراندازی در برخی مناطق حکایت دارد.

چند شهروند در جریان این اعتراضات بازداشت شده‌اند. #عاطفه_طاهرنیا، #امیرحسین_جعفری، #کامران_بوذری، #جابر_فروغی و پوریا براتی از جمله افرادی هستند که گفته می‌شود به زندان یاسوج منتقل شده‌اند.


همچنین، نیروهای امنیتی به منزل #فرشاد_دستمردی، از بازداشت شدگان اعتراضات #زن_زندگی_آزادی هجوم بردند و قصد بازداشت وی را داشتند که موفق به بازداشت وی نشدند. ماموران ضمن تهدید به مرگ آقای دستمردی به پدر وی گفتند: «کفن پسرت را آماده کن!»



معترضان شعارهایی علیه حکومت سر داده و بر روی پرچم‌ها و نوشته‌های خود به نام #پدرام_آذرنوش و #مهرداد_بهنام_‌اصل، که در جریان اعتراضات پیشین جان باخته‌اند، اشاره کرده‌اند.
فضای امنیتی دهدشت همچنان برقرار است و تدابیر امنیتی افزایش یافته است.

خانم #شریفه_محمدی، فعال کارگری که به اتهام عضویت در کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری و فعالیت‌های سیاسی مرتبط با این گروه، به #اعدام محکوم شده بود، پس از بررسی مجدد پرونده در شعبه دوم دادگاه انقلاب شهرستان رشت، مجدداً به اعدام محکوم شد.
‏این حکم در تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۲، اعلام شد. جلسه دادگاه اعاده دادرسی این فعال کارگری نزدیک به دو ماه پیش برگزار شده بود.

‏

خانم ⁧شریفه محمدی⁩ پیش از این در تاریخ ۱۸ تیرماه ۱۴۰۲ از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب رشت به اتهام "بغی" (قیام مسلحانه علیه حکومت جمهوری اسلامی) به اعدام محکوم شده بود.
‏این حکم در تاریخ ۲۱ مهرماه توسط دیوان عالی کشور نقض و برای بررسی مجدد به شعبه هم‌عرض ارسال شد. در جلسه رسیدگی مجدد، خانم محمدی اجازه حضور حضوری در دادگاه را نیافت و تنها از طریق ویدئو کنفرانس توانست به سوالات قاضی پاسخ دهد.

‏اتهامات وارد شده به خانم محمدی بیشتر به ارتباطات با برخی فعالان و اعضای شورای هماهنگی کارگری مرتبط با حزب کومله کردستان و همچنین نگهداری پوسترها و مقالاتی با محتوای سیاسی اشاره دارد. خانواده محمدی این اتهامات را بی‌پایه و اساس دانسته و ادعا می‌کنند که فعالیت‌های او صرفاً در راستای دفاع از حقوق کارگری بوده و هیچ‌گونه ارتباطی با گروه‌های مسلح نداشته است.

‏خانم محمدی که در تاریخ ۱۴ آذر ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی شهر رشت بازداشت شد، پس از مدت‌ها بازجویی و شکنجه‌های فیزیکی در زندان‌های رشت و سنندج، تحت فشار برای #اعترافات_اجباری قرار گرفت. اتهام اولیه او "تبلیغ علیه نظام" بود که سپس به "بغی" تغییر یافت.

۴۶ سال پیش در چنین روزی؛ آیت‌الله خمینی صادق خلخالی را به عنوان نخستین حاکم شرع منصوب کرد.

"دادگاه‌های انقلاب اسلامی زاییدۀ خشم ملت ایران است و این ملت هیچ اصلی خارج از اصول اسلامی را نخواهد پذیرفت. در دادگاه‌های انقلاب جایی برای وکیل نیست، اینها می‌خواهند با گشتن دنبال ماده قانون وقت دادگاه‌ها را بگیرند و این کاسه صبر مردم را لبریز می‌کند."
صادق خلخالی، ۲۳ اردیبهشت ۱۳۵۸

 "حقوق بشر اقتضا می‏کند که ما آنها را همان روز اول کشته باشیم برای اینکه مجرمند، و معلوم است که اینها مجرم هستند. آنکه باید برای او وکیل گرفت، آنکه باید به ادعای او گوش کرد، او متهم است نه مجرم. اینها متهم نیستند، اینها مجرم هستند. اینها اشخاصی بودند که در خیابانها مردم را کشته‏ اند، زجر دادند… ما در عین حال که اینها را ـ همه را ـ مجرم می‏دانیم و باید فقط هویت اینها ثابت بشود و آنها را باید همین که هویتشان ثابت شد کشت"
آیت‌الله خمینی، ۱۳ فروردین ۱۳۵۸

برپایه چنین سخنانی، دادگاه‌های انقلابی، در سرتاسر کشور هزاران نفر را با عطف به ماسبق، بدون اتهامات روشن و مدارک و شواهد معتبر و محروم از وکیل مدافع محاکمه کردند. محکومان از فرجام خواهی محروم بودند وحکم محکومان به مرگ، اغلب ساعاتی پس از صدور به اجرا گذاشته می‌شد.

در پی درگیری‌های پاوه، آیت‌الله خمینی در ۲۷ مرداد ۱۳۵۸ فرمان سرکوب فوری را صادر کرد و حزب دموکرات کردستان را “غیرقانونی” خواند. به دستور او، صادق خلخالی به کردستان رفت و اعلام کرد که عاملان این “توطئه” را مجازات خواهد کرد. بر اساس گزارش‌ها، طی ۱۰ روز حداقل ۵۸ نفر توسط صادق خلخالی اعدام شدند و اعدام‌های دسته جمعی و درگیری‌های مسلحانه ماه‌ها ادامه یافت.

صادق خلخالی تحصیلات خود را تا ششم ابتدایی در اردبیل گذراند و سپس در حوزه علمیه قم، شاگرد آیت‌الله خمینی شد. او به عنوان نخستین حاکم شرع دادگاه‌های انقلاب، با احکام شتاب‌زده، دادگاه‌های چند دقیقه‌ای و اعدام‌های بی‌رحمانه شناخته شد.
خلخالی از بهمن ۱۳۵۷ تا اسفند ۱۳۵۸، هزاران حکم اعدام صادر کرد و صدها نفر را بدون محاکمه عادلانه به جوخه اعدام سپرد.

در سالروز انتصاب صادق خلخالی به عنوان «حاکم شرع» توسط روح‌الله خمینی؛ یادی کنیم از اولین قربانی احکام اعدام او، سرلشکر ⁧ #رضا_ناجی ⁩

‏آقای ناجی، فرماندار نظامی اصفهان در حکومت محمدرضاشاه پهلوی، یک روز پس از انتصاب ⁧ #صادق_خلخالی ⁩ به عنوان حاکم شرع محاکمه و در همان روز، با چشمان بسته تیرباران شد.

‏سرگذشت کامل او را در ⁧ #یادبود_امید ⁩ بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3066/reza-naji

خانم مینا سلطانی، معروف به «دایه مینا» و مادر شهریار محمدی، از جان‌باختگان جنبش مهسا (ژینا) امینی در بوکان، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «حضور بدون حجاب در معابر عمومی» به دادگاه احضار شد.

اسرین محمدی، فرزند او، با انتشار تصویر ابلاغیه دادگستری آذربایجان غربی اعلام کرد که مادرش باید روز ۲۷ بهمن در شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری بوکان حاضر شود.

او در واکنش به این احضار نوشت: «جرم واقعی دایه مینا چیست؟ دادخواهی برای فرزند شهیدش. در ماهی که جمهوری اسلامی انقلاب خود را جشن می‌گیرد، مادری که تنها خواسته‌اش عدالت است، محاکمه می‌شود!»

#بنیاد_برومند⁩ در ۱۴ آذر ۱۴۰۳ با انتشار گزارشی با عنوان «عدالت در سایه سرکوب» به دادخواهی قربانیان ⁧#زن_زندگی_آزادی⁩ پرداخت و ۱۶ پرونده شکایت و نتایج آنها را بررسی کرده است.
‏گزارش کامل را در اینجا بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/newsletter/issue/154

آقای شهریار محمدی شامگاه جمعه ۲۷ آبان‌ ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات #زن_زندگی_آزادی در بوکان بر اثر شلیک گلوله نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به قتل رسید.
سرگذشت کامل او را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8746/shahryar-mohammadi

مونا بختیاری، خواهر پویا بختیاری، خبر داد مادرش خانم ناهید شیرپیشه در زندان زنجان اقدام به خودکشی کرده است. او در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «پس از سه هفته بی‌خبری، مطلع شدیم که مادرم سه‌شنبه گذشته در زندان اقدام به خودکشی کرده و به انفرادی منتقل شده است.»

خانواده بختیاری بارها درباره رفتارهای غیرانسانی مقامات زندان زنجان با ناهید شیرپیشه هشدار داده‌اند. خانم بختیاری تاکید کرد: «مادرم دیگر توان تحمل زندان را ندارد و جانش در خطر است. ما خواستار آزادی او هستیم و هر اتفاقی برایش بیفتد، مسئولیت آن با جمهوری اسلامی خواهد بود.»

خانم #ناهید_شیرپیشه پس از کشته شدن فرزندش #پویا_بختیاری در اعتراضات #آبان۹۸، تحت فشارهای امنیتی قرار گرفت و بارها بازداشت شد. او در تیرماه ۱۴۰۱ به پنج سال زندان محکوم شد و در آبان همان سال، هم‌زمان با سالگرد کشته شدن فرزندش، به زندان زنجان تبعید شد.

شهادت یکی از زندانیان سابق ⁧ #زندان_اراک ⁩ درباره شکنجه، بدرفتاری با زندانیان و اعمال فشار از سوی ⁧ #محمد_حسن_نصیری ⁩، رئیس زندان اراک، بر زندانیان و خانواده‌هایشان.

‏این زندانی سابق شهادت می‌دهد که رئیس زندان از طریق «نیروهای نیابتی» خود، زندانیان را مورد ضرب و جرح قرار داده، آنان را در سلول‌های انفرادی نگه می‌دارد و فشارهای مختلفی بر آن‌ها اعمال می‌کند. او می‌گوید که نصیری به خانواده‌ی چند زندانی اعلام کرده که «به دنبال صدور حکم اعدام برای فرزندانشان است و به‌ زودی جنازه‌هایشان را تحویل خواهند گرفت.»

دست‌کم ۱۰۸ اعدام در ۴۵ روز!

از آغاز سال نو میلادی، هر هفته به‌طور میانگین دست‌کم ۱۸ نفر در زندان‌های ایران اعدام شده‌اند.

بر اساس اطلاعات جمع‌آوری‌شده توسط بنیاد عبدالرحمن برومند، تعداد اعدام‌ها در ایران در سال ۲۰۲۵ تاکنون به ۱۰۸ مورد رسیده است که از این تعداد، ۱۵ مورد تنها در نیمه اول فوریه اجرا شده‌اند.

#اعدام_نکنید

۲۲۹ وکیل دادگستری در ایران: حکم اعدام سه زندانی سیاسی زن را متوقف کنید.

۲۲۹ وکیل دادگستری در بیانیه‌ای در اعتراض به احکام اعدام پخشان عزیزی، وریشه مرادی و شریفه محمدی، تأکید کردند که اجرای این احکام نه تنها از نظر حقوقی دارای ابهامات جدی است، بلکه تبعات سنگینی برای جامعه به همراه خواهد داشت. این وکلا هشدار دادند که اجرای این احکام می‌تواند «حس ناامنی روانی و بی‌اعتمادی به نظام عدالت کیفری» را تشدید کرده و بر همبستگی ملی و احساس تبعیض در میان شهروندان کُرد تأثیر منفی بگذارد.

در این بیانیه امضاکنندگان با اشاره به این‌که «امروز عزیزی، مرادی و محمدی در آستانه مرگی ایستاده‌اند که نه حکم عدالت، بلکه تصمیمی شتاب‌زده و برگرفته از فرایندی پر از ابهام است»، خواستار بررسی مجدد پرونده این سه زندانی سیاسی در یک روند دادرسی شفاف و منصفانه شدند.

وکلا تأکید کردند که «حق حیات» یک حق بنیادین است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت و مجازات اعدام در چنین پرونده‌هایی نمی‌تواند اجرای عدالت را تضمین کند. آنها همچنین به نواقص جدی در روند رسیدگی به پرونده‌های این سه زن زندانی سیاسی اشاره کرده و تأکید کردند که هر گونه شتاب‌زدگی در اجرای حکم، ناقض حق دفاع و تضییع عدالت خواهد بود.

در پایان، از دستگاه قضائی خواسته شد تا با رعایت اصول عدالت و حقوق انسانی، از اجرای حکمی که تبعات جبران‌ناپذیر خواهد داشت، خودداری کند و عدالت را در سایه انصاف و رعایت حقوق بنیادین محقق سازد.
خانم‌ها پخشان عزیزی، مریضه مرادی و شریفه محمدی، زندانیان سیاسی کُرد به اتهام «بغی» بازداشت و به اعدام محکوم شده‌اند.

هم‌زمان با پنجاه‌وششمین هفته‌ی کارزار «⁧ #سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام ⁩»، یکی از مادران دادخواه با حضور بر مزار ⁧ #محسن_شکاری ⁩، حمایت خود را از این کمپین و زندانیان عضو آن که در اعتصاب غذا به سر می‌برند، اعلام کرد.
‏⁧ #نه_به_اعدام ⁩

#محسن_شکاری در سوم مهر ۱۴۰۱ در پی اعتراضات #زن_زندگی_آزادی بازداشت و از سوی دادگاه انقلاب تهران به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد.

حکم او سحرگاه ۱۷ آذر ۱۴۰۱ در زندان گوهردشت به اجرا درآمد.


سرگذشت کامل او را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8734/mohsen-shekari

دراویش نعمت اللهی گنابادی، به عنوان یکی از پرجمعیت‌ترین سلسله‌های درویشی در ایران، همواره تحت فشار حکومت جمهوری اسلامی بوده‌اند و در سالهای اخیر گزارش‌های زیادی از نقض حقوق آن‌ها منتشر شده است. در شب ۳۰ بهمن ۱۳۹۶، خیابان #گلستان_هفتم تهران شاهد یکی از شدیدترین سرکوب‌های سال‌های اخیر بود. این سرکوب در پی تجمع اعتراضی دراویش در واکنش به تحریکات و تهدیدهای نیروهای لباس‌شخصی در اطراف منزل رهبر دراویش انجام شد. نیروهای امنیتی و لباس‌شخصی‌ها با گلوله‌های جنگی، گاز اشک‌آور، باتوم و ضرب و شتم شدید به معترضان حمله کردند. این درگیری چندین کشته برجای گذاشت و به زندانی و محکوم شدن صدها درویش منجر شد.

اکنون، پس از هفت سال، #عباس_دهقان، از دراویش گنابادی، روایت خود را از آن شب و سرکوب نیروهای امنیتی بازگو می‌کند: